ရှင်ဘုရင်ကို ခစားရတာကို ကျားကို ခစားရသလိုပဲ

ခွန်းလွန် အင်မော်တယ်နန်းတော်။

ဟွာကျင်းက အမွှေးတိုင်စင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွား၏။

ခွပ်။

စားပွဲပေါ်ရှိ ဝိညာဉ်မီးအိမ် တစ်ခု ကွဲအက်သွားသည်။

သူက ထိတ်လန့်တကြား မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ "လီပုယီရဲ့ ဝိညာဉ်မီးအိမ် ကွဲသွားပြီ။ သူ အသတ်ခံလိုက်ရတာလား။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

လီပုယီက ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့် နှောင်းပိုင်းတွင် ရှိသည်။ မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်မှ အစောင့်အကြပ် သားရဲတစ်ကောင်ကောင်နှင့် မတွေ့သရွေ့ သူက ယခုအချိန်တွင် ယှဉ်နိုင်သူမရှိသလောက် ဖြစ်နေသင့်သည်။

ပိုအရေးကြီးသည်မှာ လီပုယီက ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူက ဝမ်ရှိုယီနှင့် လီပုယီကဲ့သို့သော တပည့်များကို တိုက်ရိုက်တပည့်များအဖြစ် လက်ခံခဲ့ခြင်းမှာ သူတို့၏ ပါရမီကြောင့်သာ မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ ကံကြမ္မာက အလွန်တရာ အားကောင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့က နှစ်တစ်ထောင်ကျော် အသက်ရှင်ရန် ကံကြမ္မာပါလာသူများဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် အလွန် အသုံးဝင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အခု လီပုယီကသေသွားပြီ။

ပြီးတော့ ဒါက လုံးဝ မဖြစ်သင့်တဲ့ ကိစ္စပဲ။

ဟွာကျင်း၏ ရင်ထဲတွင် အေးစိမ့်သွား၏။

သူက ကွဲအက်နေသော ဝိညာဉ်မီးအိမ်၏ အပိုင်းအစတစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး အခင်းအကျင်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းတို့ နှစ်ခုလုံးကို အတူတကွထားကာ ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို စတင် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

ကြယ်တာရာများ ရွေ့လျားသွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ အနည်းငယ် ပေါက်ကြားလာသည်။

လီပုယီ၏ နောက်ဆုံးအချိန် အပိုင်းအစလေးများက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

"ဓားကျောင်းတော်က စုချီနျန်ပဲ။ လီပုယီ၊ မင်းရဲ့ ကစားပွဲ ပြီးပြီ။ သေရမယ့်အချိန်ပဲ။"

"ကျွတ်။ မင်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို တကယ်ပဲ ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ဒါက တော်တော်လေး ဒုက္ခပေးနိုင်မှာပဲ။ နှမြောစရာပဲကတော့ ဘိုးဘေးကြီးက ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးပြီ။"

ထိုပုံရိပ်များတွင် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူ နှစ်ဦးကို တွေ့ရသည်။

ယောက်ျားတစ်ယောက်၊ မိန်းမတစ်ယောက်။ နှစ်ယောက်လုံးက ဧရာမ ဓားကြီးများကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဓားကျောင်းတော်မှဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုနေကြသည်။

သူတို့က လီပုယီကို သတ်ခဲ့သူများပင်။

"ဧရာမ ဓားကြီးတွေကို သုံးတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ။ ဓားကျောင်းတော်..." ဟွာကျင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။

ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ကျောင်းလုံကန်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်တွေ အစုအပြုံလိုက် အသတ်ခံရတုန်းကလည်း တရားခံတွေ အထဲမှာ ဧရာမ ဓားကြီးတွေကို ကိုင်ဆောင်ထားတဲ့ ဓားကျင့်ကြံသူတွေ ပါဝင်ခဲ့တယ်။

ခွန်းလွန် အင်မော်တယ်နန်းတော်မှာလည်း ဧရာမဓားကြီး သိုင်းကွက်တွေ ရှိပေမဲ့ သူတို့ပဲ ဒီလိုပညာရပ်တွေကို လေ့ကျင့်ကြတာ။

ဒါပေမဲ့ ရေကန် အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုနဲ့ လီပုယီသေဆုံးမှုမှာ သုံးသွားတဲ့ သိုင်းကွက် နှစ်ခုလုံးက နန်းတော်ရဲ့ တောင်ဖြိုဓားသိုင်းနဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားနေတယ်။

ဒီနေ့ လီပုယီကို သတ်သွားတဲ့ လူသတ်သမားတွေဟာ ကျောင်းလုံကန်မှာ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အုပ်စုနဲ့ တစ်စုတည်း ဖြစ်ဖို့များတယ်။

သူတို့အားလုံးက ဓားတွေကို သုံးကြပြီးတော့ ဓားပညာမှာ အတော်လေးကို ကျွမ်းကျင်ကြတယ်။ "ဓားကျောင်းတော်"ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ အရမ်းကို ကိုက်ညီနေတယ်။

"ဒါပေမဲ့ လျို့ဝှက်ဂိုဏ်းတွေထဲမှာ ဓားကျောင်းတော်ဆိုတဲ့ ဂိုဏ်းမှ မရှိတာ။"

အခုဖြစ်ဖြစ်၊ အရင်ကဖြစ်စေ ဓားကျောင်းတော်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဘာမှတ်တမ်းမှ မရှိဘူး။

ဒါဆို ဒီဓားကျောင်းတော်က ဘယ်ကနေ ရောက်လာတာလဲ။

"တခြားကမ္ဘာက ဂိုဏ်းတစ်ခုတော့ သေချာပေါက် မဟုတ်လောက်ပါဘူး။" သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အတွေးများကို သူ ပြန်လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ထိုအတွေးက လက်ခနဲ ပေါ်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တခြားကမ္ဘာက ဂိုဏ်းတစ်ခု တကယ် ရှိနေရင်တောင်မှ သူတို့နဲ့ ငါတို့ဘက်က ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘူးလေ။ ဘာလို့ ကျောင်းလုံကန်ကို ပစ်မှတ်ထားရမှာလဲ။

ဘာလို့ လီပုယီကို တကူးတက သွားသတ်ရမှာလဲ။

ကိစ္စတွေက ငါ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုနဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းကို လုံးဝ ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဟွာကျင်းက လီပုယီ၏ ကွဲအက်နေသော ဝိညာဉ်မီးအိမ်ကို ယူကာ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းတစ်ခု အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

လမ်းဆုံးတွင် လျှို့ဝှက် အခန်းငယ်တစ်ခု ရှိနေ၏။

၎င်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရုပ်တုတစ်ခု ရပ်တည်နေသည်။ ခွန်းလွန် အင်မော်တယ်နန်းတော်၏ ဘိုးဘေးများ မဟုတ်သလို လူသိများသော မည်သည့် နတ်ဘုရား သို့မဟုတ် ဗုဒ္ဓ၏ ရုပ်တုမှလည်း မဟုတ်ပေ။

ရုပ်တု၏ လိင်ကို ခွဲခြား၍ မရပေ။ ၎င်း၏ ကိုယ်ထည်က အရိုးစုကဲ့သို့ ပိန်ချုံးနေပြီး ကျောက အနည်းငယ် ကုန်းနေကာ လက်နှစ်ဖက်က ဘေးတွင် ဖြောင့်တန်းစွာ တွဲလောင်းကျနေသည်။

သို့သော် ကြက်သီးထစရာ အကောင်းဆုံး အင်္ဂါရပ်မှာ ၎င်း၏ ဦးခေါင်းပင်။ ၎င်းတွင် မျက်နှာသုံးဖက် ရှိနေ၏။

တစ်ခုမှာ မျက်နှာသွင်ပြင် လုံးဝ မရှိဘဲ ပြောင်ရှင်းနေသည်။

ဒုတိယတစ်ခုက ငရဲပြည် အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ဘီလူးတစ်ကောင်လို ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော အသွင်ရှိသည်။

တတိယတစ်ခုက တည်ငြိမ်အေးချမ်းပြီး ကရုဏာသက်ဖွယ်ကောင်းကာ၊ နွေဦးလေပြေလို နွေးထွေးမှုကို ဖြာထွက်နေသည်။ သို့သော် ၎င်းက နတ်ဘုရားနှင့်လည်း လုံးဝ မတူ၊ ဗုဒ္ဓနှင့်လည်း လုံးဝ မတူဘဲ၊ ထူးဆန်းပြီး မှားယွင်းနေသည်ဟု ခံစားရသော သဘာဝလွန် ပေါင်းစပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေ၏။

ဟွာကျင်းက ပြောင်ရှင်းနေသော မျက်နှာကို ဖြတ်လျှောက်သွားချိန်တွင် ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီး၊ မိစ္ဆာဆန်သော မျက်နှာကို ဖြတ်ကျော်လှည့်သွားကာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော နတ်ဘုရားနှင့်တူသည့် မျက်နှာဘက် ရောက်မှသာ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။

ရုပ်တု၏ ခြေရင်းတွင် တရားထိုင်ရာ ဖျာတစ်ချပ် ရှိနေသည်။ သူက အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်ကို ထွန်းညှိကာ ဒူးထောက်ပြီး သုံးကြိမ် ဦးညွတ်လိုက်သည်။

"အရှင့်ထံ သတင်းပို့ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးမဆီမှာ အရေးတကြီး သတင်း ရှိပါတယ်။"

သူက ခေါင်းငုံ့ကာ ဒူးထောက်နေပြီး အမွှေးတိုင်မှ အခိုးအငွေ့များ ရုတ်တရက် တည့်မတ်စွာ ထိုးတက်သွားသည်။

ယခင်က ငြိမ်သက်နေသော ရုပ်တုသည် စတင် လှုပ်ရှားလာ၏။

၎င်း၏ခေါင်းက အောက်သို့ အနည်းငယ် စောင်းကျသွားပြီး တစ်ချိန်က ပိတ်ထားသော မျက်လုံးများသည် မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်များ တလက်လက် တောက်ပလာသည်။

ဟွာကျင်း၏ စိတ်ထဲတွင် အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ ယောက်ျားနှင့်မိန်းမ အသံ၊ သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံနှင့် တစ္ဆေများ၏ ငိုကြွေးသံများ ပုံပျက်ပန်းပျက် ရောနှောနေသော အသံတစ်ခုပင်။

"ဘာသတင်းပို့စရာ ရှိလို့လဲ။"

"ပြန်ဖြေကြားရရင်တော့…" ဟွာကျင်း အလွန် ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "ကောင်းကင်ရေတွင်းကို ဖွင့်ဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ သော့တံတွေထဲက တစ်ယောက် သေဆုံးသွားပါပြီ။ သူ့နာမည်က လီပုယီပါ။ သူက ကျွန်တော်မျိုးမရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်ပါ။"

"ကံကြမ္မာပါလာတဲ့သူတွေက သေလို့ မရဘူး။ ဒီသော့တံတွေက သူတို့ရဲ့ နှစ်တစ်ထောင် သက်တမ်းအတွက် ရွေးချယ်ခံထားရတာ။ မင်း အမှားမလုပ်မိဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား။"

ထိုအသံထဲရှိ ဖိအားကြောင့် ဟွာကျင်း တုန်ရီသွား၏။

ဤမျှ အထင်ကြီးလေးစားခံရသော ခွန်းလွန် နန်းတော်သခင်မက ယခုအခါတွင် ဒူးထောက်လျက် နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်ကာ တုန်ရီနေခဲ့သည်။

"သေချာပါတယ်။ သူက တကယ် သေသွားပါပြီ။ ဝိညာဉ်မီးအိမ် ကွဲအက်သွားပါတယ်။ ဝိညာဉ် အရိပ်အယောင်လေးတောင် မကျန်ခဲ့ပါဘူး။ ရန်သူက ရက်စက်လွန်းလို့ လီပုယီကို ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးတောင် မပေးခဲ့ပါဘူး။"

"မင်း ဆိုလိုတာက ဒါ မျှော်လင့်မထားတဲ့ အပြောင်းအလဲ တစ်ခုလား။"

အသံက ရုတ်တရက် စူးရှသွား၏။

ဟွာကျင်း စကားမပြောရဲတော့ပေ။ သူ၏ တိတ်ဆိတ်မှုက ၎င်းကို အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။

သူက ဒေါသပေါက်ကွဲမှုကို မျှော်လင့်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုအစား ခေတ္တရပ်သွားပြီးနောက် သူ ကြားလိုက်ရသည်က... ရယ်မောသံပင်။

စူးရှပြီး နားကလော်စရာကောင်းသော ရယ်မောသံ ဖြစ်သည်။ ဖန်ပြားပေါ်တွင် ဝိုင်ယာကြိုးဖြင့် ပွတ်တိုက် နေသလို ကောက်ကျစ်ပြီး လောဘကြီးသော အသံပင်။

"မျှော်လင့်မထားတဲ့ အပြောင်းအလဲတဲ့လား။ ဟားဟားဟား။ နောက်ထပ် မျှော်လင့်မထားတဲ့ အပြောင်းအလဲ တစ်ခုပဲ။"

"ဘယ်သူလဲ။ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ ပြောစမ်း။"

ကြိတ်ချေပစ်မတတ် အင်အားတစ်ခုက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ဝင်ရောက်လာပြီး ဟွာကျင်းကို မြေပြင်မှ မြှောက်တင်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။

သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲသွား၏။

သူက ကြယ်များ ပြည့်နှက်နေသော စကြာဝဠာ ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲတွင် ရောက်ရှိနေပြီး လေဟာနယ်ထဲမှ နက်ရှိုင်းသော အပြာရောင် အလင်းဝန်းများ ခုန်ပေါက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြယ်စင်စုများ ဝန်းရံနေသော မြင့်မားလှသည့် သတ္တဝါကြီးများက သူတို့၏ ပခုံးများမှ ကြယ်မြစ်များက ဇာပုဝါများကဲ့သို့ စီးကျနေကြသည်။

ဟွာကျင်းက ကျောက်ရုပ်လို မှင်သက်သွား၏။

သူ့လိုမျိုး ဟင်းလင်းပြင်ထွင်းဖောက်အဆင့် အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်တောင်မှ ထိုစွမ်းအားကို လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ့တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ခံစားချက်တစ်ခု ရရှိလိုက်သည်။ တစ်စက္ကန့်လေးပင် တုံ့ဆိုင်းနေမိလျှင် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကြီး အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဖြဲခံရနိုင်၏။

"ဓားကျောင်းတော်ပါ.." သူက နာကျင်မှုများကြားမှ အော်ပြောလိုက်သည်။ "သူတို့ကိုယ်သူတို့ ဓားကျောင်းတော်ကလို့ ပြောကြတယ်။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က စုချီနျန်ဆိုတဲ့ အမျိုးသမီး ဓားကျင့်ကြံသူပါ။ တခြား ဘာမှမသိရပါဘူး..."

ဝုန်း…

ကြယ်များ ပေါက်ကွဲကွဲအက်သွားသည်။ ဟွာကျင်းက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျလာသည်။

လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဖိအားကြီး ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ရုပ်တုက ငြိမ်သက်မှုဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

ထို့နောက် စူးရှသော ရယ်မောသံ နေရာတွင် တည်ငြိမ်ပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခုက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။

"ဟွာကျင်း၊ ဒီပြောင်းလဲလာတဲ့ အရာတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ဆက်ပြီး စုဆောင်းပါ။ မင်းသာ ဓားကျောင်းတော်က တစ်ယောက်ယောက်ကို ဖမ်းနိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အင်မော်တယ်အဖြစ် တက်လှမ်းခွင့်က မင်းအတွက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။"

တက်လှမ်းခြင်း...

ဟွာကျင်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွား၏။

တကယ်လို့ သူသာ အင်မော်တယ်တစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်လျှင် ဝင်စားခြင်းသံသရာမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည်။ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်း သံသရာကို ကျော်လွန်သွားနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အစေခံ တစ်ယောက်အနေဖြင့်ပင် ဘဝသစ်တိုင်း မှတ်ဉာဏ်များ ဖျက်ပစ်ခံရသော စိတ်ပျက်အားငယ်မှုထက် ပိုကောင်းနေသေးသည်။

သူ၏ အထူးအဆင့်အတန်းကြောင့်သာ ဤမျှလောက် သိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြားသော တက်လှမ်းသူများမှာ နေ့တစ်ပိုင်းသာ အသက်ရှင်သော ပိုးကောင်လေးများကဲ့သို့ပင်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မွေးဖွားလာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာကိုပင် သတိမထားမိကြပေ။

"ကျွန်တော်မျိုးမ နာခံပါ့မယ်။" ဟွာကျင်းက ဝမ်းသာအားရဖြင့် မှောက်လျက် ဖျာပေါ်တွင် အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွတ်လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ချက် ရှိနေသးတယ်။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုက ချန်ဟွိုက်အန် ဆိုတဲ့ကောင်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ မင်းကို ငါ ပြောထားတယ်။ ဘာတွေ တွေ့ရလဲ။"

နက်ရှိုင်းသော အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ထူးခြားတာ ဘာမှမရှိပါဘူး၊" ဟွာကျင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "တိကျန်း သေဆုံးသွားတာက တိုက်ဆိုင်မှု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အဲဒီချန်ဟွိုက်အန်က အဲဒီကတည်းကစပြီး ဘာထူးခြားတဲ့ အပြုအမူမှ မပြသခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်မျိုးမရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် ဝမ်ရှိုယီက သူ့ရဲ့အနားမှာ ရှိနေပါတယ်။ တစ်ခုခုဖြစ်လာရင် သူက ကျွန်တော်မျိုးမဆီ သတင်းပို့ပါလိမ့်မယ်။ စိတ်ချလက်ချ နေနိုင်ပါတယ်။"

"သိပြီ..."

တိတ်ဆိတ်မှု ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

ရုပ်တုက လှုပ်ရှားမှု အားလုံးကို ရပ်တန့်သွား၏။

ဟွာကျင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

သူတို့ ထွက်သွားကြပြီ။

သူက ခေါင်းကို ငုံ့ထားရင်း ရုပ်တုထံမှ နောက်ဆုတ်ထွက်ခွာလာကာ လျှို့ဝှက်လမ်းကြောင်းထဲမှ ထွက်ပြီးနောက် အနောက်ရှိ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

အပြင်ဘက် အခန်း၏ လင်းထိန်မှုနှင့် လတ်ဆတ်သော လေထုက သူ့ကို ပြန်လည် မွေးဖွားလာသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

"ရှင်ဘုရင်ကို ခစားရတာက တကယ် ကျားကို ခစားရသလိုပါပဲ။"

ဟွာကျင်း ခါးသီးစွာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ခွန်းလွန် အင်မော်တယ်နန်းတော်၏ နန်းတော်သခင်မ ဖြစ်နေသည့်တိုင်အောင်...

ထိုသတ္တဝါကြီးများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ကောင်းကင်ဘုံရှိ နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓများပင်လျှင် ပုရွက်ဆိတ်များ သက်သက်သာ ဖြစ်ကြ၏။

…