သန့်စင်သောခန္ဓာကိုယ်က လောကကို တုန်လှုပ်စေခြင်း
Vol. 31 Ch. 303
အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ အဆုံးမရှိလှသော မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ပေါ်ထွက်လာကြသော်လည်း ယွမ်လီကတော့ မျက်မှောင်ကြုံ့ခြင်း အလျှင်းမရှိပေ။ သူသည် ၎င်းတို့ကို မမြင်သောကြောင့်မဟုတ်ဘဲ - အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။သို့သော် သူ၏စိတ်အစဉ်သည် ဘိုးဘေးများထံမှ ရရှိလာသော ကံတရားအတွင်း၌သာ နစ်မြုပ်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။
ဤကံတရားသည် အလွန်ပင် ထူးခြားအံ့ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ သူသည် လေထဲမှပင် များပြားလှသော တိုက်ခိုက်ရေးအတွေ့အကြုံများကို ရရှိလိုက်သကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များစွာကိုလည်း ရုတ်တရက် တတ်မြောက်သွားလေသည်။
သူ့ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်လှသော သွေးနှင့်ချီများ အဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်နေပြီး၊ ပေရာနှင့်ချီသော အကွာအဝေးအထိ တုန်ခါသွားစေကာ နှင်းမြူဝဲဂယက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ သို့သော် ၎င်းက ချဉ်းကပ်လာနေသော သားရဲဒီရေလှိုင်းကြီးကို ခြောက်လှန့်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။
ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်ခါစေသော နှလုံးခုန်သံမှာ သားရဲဒီရေလှိုင်းကို ပို၍ပင် ရူးသွပ်သွားစေဟန်ရှိသည်။ ယွမ်လီနှင့် နီးကပ်လာလေလေ၊ မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် တိရစ္ဆာန်များ ပို၍ပင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးလွှားလာကြလေလေပင်။
လီချင်းချိုး၏ အကြည့်အောက်၌ သားရဲဒီရေလှိုင်းသည် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ ရိုက်ခတ်လာသော လှိုင်းလုံးကြီးများအလား ယွမ်လီထံသို့ လွှမ်းမိုးလာသည်။ ယွမ်လီ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သွေးနှင့်ချီ တုန်ခါမှုများမှာ သားရဲဒီရေလှိုင်း၏ တိုက်စစ်ကို မဟန့်တားနိုင်တော့ပေ။
ဝုန်း...
ရုတ်တရက် ယွမ်လီ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ကြီးစိုးလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။ ထိုအခါ မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် တိရစ္ဆာန်များ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် လေထဲသို့ လွင့်စဉ်သွားကြပြီး၊ အားနည်းသော သားရဲများမှာမူ တိုက်ရိုက်ပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားကြ၏။
ကောင်းကင်မိုးကြိုးကလည်း ယွမ်လီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပစ်ချလိုက်ပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မိုးကြိုးသည် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်တော့ပေ။ လျှပ်စီးများက အရေပြားမျက်နှာပြင်ပေါ်၌သာ ကျန်ရစ်နေပြီး အေးစက်သော အလင်းရောင်များ စီးဆင်းနေသဖြင့်၊ အရှိန်အဝါကို ပိုမိုအားကောင်းစေဟန် တူပေသည်။
သူ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော သွေးနှင့်ချီများသည် မီးတောင်ပေါက်ကွဲမှုအလား ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ နှင်းထုများကို လေထဲသို့ ဝဲပျံတက်သွားစေကာ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာသားရဲများကို အပိုင်းပိုင်းအပြတ်ပြတ် ဖြစ်သွားစေလေတော့သည်။
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်၌ သွေးများမှာ ခမ်းနားလှသော အခမ်းအနားတစ်ခုအလား လွင့်စင်နေ၏။
ဒုတ်... ဒုတ်... ဒုတ်... ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြား ပဲ့တင်ထပ်နေသော နှလုံးခုန်သံမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး၊ လောကတစ်ခွင်လုံးကို တင်းမာမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။
သားရဲဒီရေလှိုင်းကြားတွင် တားဆီး၍မရသော ယွမ်လီ၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း မိစ္ဆာကြီးများအားလုံး ကြောက်ရွံ့တုန်ရင်နေကြလေပြီ။
“ဘုရင်ကြီး... ဒီတစ်ယောက်ကတော့ ကိုင်တွယ်ရ မလွယ်ဘူး။”
“ဒုက္ခပဲ... ငါတို့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ စွမ်းအားကို လျှော့တွက်မိသွားပြီ။”
“ဒါကို လက်လျှော့လိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား။”
“သူ့ရဲ့ ခွန်အားက ငါတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်တဲ့ အဆင့်မှာ မရှိတော့ဘူး။”
ကင်းခြေများမိစ္ဆာက မိစ္ဆာကြီးများ၏ စကားကို တစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောဘဲ နားထောင်နေသည်။ ၎င်းသည်လည်း ယွမ်လီအပေါ် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေမိ၏။
ထိတ်လန့်ခြင်းထက် ၎င်းမှာ မယုံနိုင်လောက်စရာ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုဟု ခံစားနေရသည်။
သေမျိုး လူသားတစ်ယောက်က မည်သို့ကြောင့် ဤမျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားနိုင်ရသနည်း။
ကောင်းကင်ဘုံ၏ အရှိန်အဝါက သူ့အား မဖျက်ဆီးနိုင်သကဲ့သို့၊ လောကရှိ အရာအားလုံးကလည်း သူ့အား ဒဏ်ရာမရစေနိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ အဘယ်သို့သော ရှေးဟောင်း သန့်စင်သောခန္ဓာကိုယ်မျိုး ဖြစ်ပါသနည်း။
ယွမ်လီသည် တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုဘဲ ရှေ့သို့သာ မှန်မှန်လျှောက်လှမ်းနေသည်။ ‘ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ကြီးစိုးသူခန္ဓာကိုယ်’၏ ပြင်းထန်လှသော သွေးနှင့်ချီများကို အားကိုးလျက် ရန်သူများကို အဆက်မပြတ် တုန်ခါရိုက်ချေနေခြင်း ဖြစ်၏။ သူ လှမ်းလိုက်သည့် ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် မိစ္ဆာသားရဲနှင့် တိရစ္ဆာန် တစ်ရာကျော် ပြင်းထန်စွာ သေဆုံးနေကြရသည်။
လူတစ်ယောက်၏ ခွန်အားက ကျယ်ပြောလှသော သားရဲဒီရေလှိုင်းကြီးကို ဖိနှိပ်ထားလေပြီ။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယွမ်လီသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသော အရှိန်အဝါကို ပြသနေခြင်းပင်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်…..
မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ ပုံရိပ်များ ပျံသန်းလာကြသည်။ ထိုသူများမှာ တုန်းလင်စီရင်စုအတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေကြသော ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းတပည့်များ ဖြစ်၏။ သူတို့သည် ချင်းရှောင်ဓားများပေါ်တွင် ရပ်လျက်၊ နှင်းပြင်ပေါ်ရှိ အဆုံးမရှိသော မိစ္ဆာသားရဲများကို အဝေးမှ လှမ်းကြည့်ရင်း ဆွံ့အမှင်တက်နေကြရသည်။
သူတို့၏ အကြည့်များ ယွမ်လီထံသို့ ကျရောက်သွားသောအခါ ဦးရေပြားများပင် စိမ့်တက်သွားကြသည်။
ယွမ်လီ၏ နှလုံးခုန်သံကို နားထောင်ရင်း၊ မတုန်မလှုပ် ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ၊ သူတို့၏ မျက်လုံးများနှင့် သိမြင်နားလည်မှုများ ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
“ဒါက ဘယ်လို မြင့်မြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးလဲ။”
“ဒီလို အရှိန်အဝါမျိုးက လူတစ်ယောက်တည်းဆီက ထွက်ပေါ်လာတာလို့ ငါ မထင်ခဲ့ဘူး။ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာတစ်ကောင်လို့ပဲ ငါ ထင်နေတာ။”
“နေဦး... သူ့ကို ကြည့်ရတာ တစ်နေရာရာမှာ မြင်ဖူးသလိုပဲနော်။”
“ငါတော့ မမှတ်မိဘူး။ မင်း သိလို့လား။”
“ဒါ ငါတို့ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက လူတစ်ယောက်များ ဖြစ်နိုင်မလား။”
ယွမ်လီသည် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၌ အမြဲတမ်း နှိမ့်ချစွာ နေထိုင်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး၊ ယခုအခါ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည့်အပြင် ဆံပင်ဖြူများလည်း ပေါက်လာသောကြောင့်၊ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းတပည့်များအနေဖြင့် သူ့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို ချက်ချင်း မမှတ်မိနိုင်ကြခြင်း ဖြစ်၏။
ကောင်းကင်ယံရှိ လိမ့်တက်နေသော မိုးတိမ်များက မိုးကြိုးများကို ဆက်လက်မပစ်ချတော့သော်လည်း၊ ယွမ်လီ၏ နှလုံးခုန်သံမှာမူ ဆက်လက်တည်ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ ဤပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို တင်းမာလှသော လေထုအတွင်း၌ ထိန်းသိမ်းထားလေသည်။
ထိုစဉ်မှာပင်……
ယွမ်လီသည် ခြေလှမ်းရပ်တန့်လိုက်သော်လည်း၊ သားရဲဒီရေလှိုင်းမှာမူ သူ့ထံသို့ ဆက်လက်တိုးဝင်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။ သို့သော် သူ့ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သွေးနှင့်ချီ တုန်ခါမှုများကြောင့် ၎င်းတို့မှာ တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ရိုက်ချေဖျက်ဆီးခံနေကြရသည်။ ဤနှင်းဖုံးတောင်တန်းကြီးမှာ သွေးသံရဲရဲဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာလေတော့သည်။
သူသည် ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ အဆုံးမရှိလှသော မိုးတိမ်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ အကြည့်မှာ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်လှပြီး၊ နဖူးပေါ်ရှိ သွေးရောင်ပုံစံများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
တိမ်ပင်လယ်နောက်ကွယ်၌ ပုန်းကွယ်နေသော လီချင်းချိုးက တာအိုမျိုးဆက် စနစ်ကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး ယွမ်လီ၏ ပုံရိပ်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေလိုက်သည်။
[အမည် - ယွမ်လီ]
[လိင် - ကျား]
[အသက် - ၂၅ နှစ်]
[သစ္စာစောင့်သိမှု (ဂိုဏ်းချုပ်/ဂိုဏ်း) - ၉၈/၉၇ (အများဆုံး ၁၀၀)]
[ကျင့်ကြံရေးပါရမီ - ထူးချွန်]
[နားလည်နိုင်စွမ်း - သာလွန်ထူးကဲ]
[ကံကြမ္မာ - ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ကြီးစိုးသူခန္ဓာကိုယ်၊ မဟာသခင်၏နှလုံးသား၊ ခိုင်မာသောစိတ်ဓာတ်]
[ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ကြီးစိုးသူခန္ဓာကိုယ် - လောကီကမ္ဘာရှိ တွေ့ရခဲသော ရှေးဟောင်းခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ကြီးမားသော ကံတရားပင် ဖြစ်သည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်သည် အလွန်အမင်း သန်မာလှသော ကိုယ်တိုင်ကုသနိုင်စွမ်းရှိပြီး၊ လောကီကမ္ဘာ၌ အစွမ်းအထက်ဆုံးသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံရေးလမ်းစဉ်၌ ထူးကဲသော နားလည်မှု ရှိသည်။ ကြီးစိုးသူခန္ဓာကိုယ်သည် ကံတရား၏ ကန့်သတ်ချက်များနှင့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ကန့်သတ်ချက်များကို လျစ်လျူရှုနိုင်ပြီး၊ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားအပေါ် တစ်စုံတစ်ရာသော အတိုင်းအတာအထိ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။]
[မဟာသခင်၏နှလုံးသား - တိုက်ခိုက်ရေးလမ်းစဉ်နှင့် ပတ်သက်၍ ထူးကဲသော နားလည်နိုင်စွမ်းနှင့် စိတ်ကူးစိတ်သန်းရှိခြင်း၊ ဖန်တီးမှုပိုင်း၌ ထူးချွန်ပြီး ဝေမျှလိုစိတ် ရှိခြင်း။]
[ခိုင်မာသောစိတ်ဓာတ် - မည်သို့သော အခက်အခဲမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရစေကာမူ၊ စိတ်ဆန္ဒမှာ ဘယ်သောအခါမျှ တုန်လှုပ်ချောက်ချားခြင်း မရှိပေ။]
ယွမ်လီ၏ ကျင့်ကြံရေးပါရမီမှာ အလွန်နိမ့်ကျသည့် အဆင့်မှနေ၍ ထူးချွန်သည့် အဆင့်အထိ ခုန်တက်သွားလေပြီ။
‘ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ကြီးစိုးသူခန္ဓာကိုယ်’ ၏ ဖော်ပြချက်အသစ်ကို ကြည့်ရင်း လီချင်းချိုး များစွာ စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှသော အကျိုးသက်ရောက်မှုများစွာ ပါဝင်နေပြီး အချို့သော အသေးစိတ်အချက်အလက်များမှာမူ အနည်းငယ် ဝေဝါးနေဆဲ ဖြစ်၏။
အလွန်အမင်း သန်မာလှသော ကိုယ်တိုင်ကုသနိုင်စွမ်းဆိုသည်မှာ မည်မျှအထိ သန်မာသနည်း။
အစွမ်းအထက်ဆုံးသော ခွန်အားဆိုသည်မှာကော မည်သည့်အတိုင်းအတာအထိ ရောက်ရှိသနည်း။
ထို့အပြင် ထူးကဲသော နားလည်နိုင်စွမ်းနှင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအပေါ် တစ်စုံတစ်ရာသော ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းလည်း ရှိနေသေးသည်။
ယွမ်လီ၏ လက်ရှိ အသွင်ကူးပြောင်းမှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ ကြီးစိုးသူခန္ဓာကိုယ်၏ နိုးထလာမှု အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် အလွန်ပြင်းထန်လှပေသည်။
နိုးထခြင်းမပြုမီက ယွမ်လီသည် မူလအားဖြည့်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့် ကျင့်ကြံမှု၌သာ ရှိနေသေးသည်ကို သတိပြုသင့်ပေသည်။
လီချင်းချိုးက ယွမ်လီကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ယွမ်လီ၏ လက်ရှိ အရှိန်အဝါအရဆိုလျှင် အောက်ဘက်ရှိ မိစ္ဆာသားရဲများ မည်သူမျှ သူ့အား ဘာမှမတတ်နိုင်ကြပေ။
လီချင်းချိုး၏ အကြည့်အောက်၌၊ ကောင်းကင်ယံမှ မိုးတိမ်များကို မော့ကြည့်နေသော ယွမ်လီက ညာလက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်ပြီး၊ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်လေသည်။
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် လီချင်းချိုးသည် သူ့ ညာလက်သီးထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုကို အာရုံခံလိုက်ရသည်။
ယွမ်လီသည် အောက်ဘက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး မြှောက်ထားသော ညာလက်သီးကို ရှေ့သို့ လွှဲရိုက်လိုက်တော့ ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှာ တုန်ခါသွားလေတော့သည်။
ဝုန်း...
ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးတိမ်များ တစစီ ပွင့်ထွက်သွားပြီး၊ ဧရာမ လက်သီးအရိပ်ကြီးများသည် ကောင်းကင်ပြင်ပမှ ကျဆင်းလာသော ဥက္ကာခဲများအလား အောက်ဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြုတ်ကျလာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ထူထပ်လှပြီး မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှကာ၊ ကျယ်ပြောလှသော သားရဲဒီရေလှိုင်းကြီးအတွင်းသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားလေတော့သည်။
မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းတပည့်များမှာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် စိုက်ကြည့်နေကြရပြီး၊ မိစ္ဆာကြီးများမှာမူ ၎င်း၏နောက်ဆက်တွဲ ရိုက်ခတ်မှုများအတွင်း ပါဝင်သွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် အရှိန်မြှင့်ကာ ထွက်ပြေးနေကြရသည်။
ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော လက်သီးအရိပ်များ ကျရောက်လာသည်နှင့်အမျှ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် တိရစ္ဆာန်များမှာ ပုရွက်ဆိတ်ငယ်များအလား သွေးအိုင်များအဖြစ်သို့ ရိုက်ချေခံလိုက်ကြရသည်။
ဤမြင်ကွင်းက ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းတပည့်များကိုသာ တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်မဟုတ်ဘဲ၊ လီချင်းချိုး၏ မျက်လုံးများကိုပင် ပြူးကျယ်သွားစေခဲ့သည်။
ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တစ်ခုလား။
သို့မဟုတ် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ စွမ်းအားများလား။
လီချင်းချိုး ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်လာခဲ့လိုက်သည်။ သူသည် ဤကံကြမ္မာကို ကူးယူရန်အတွက် စောင့်ဆိုင်းနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။
တစ်ကွက်တည်းသော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ယွမ်လီသည် သားရဲဒီရေလှိုင်း၏ ထက်ဝက်ကျော်ကို သုတ်သင်ပစ်လိုက်လေပြီ။ သူ့ကို ဗဟိုပြုလျက် ပေငါးရာပတ်လည်အတွင်း၌ မည်သည့်သက်ရှိမျှ ကျန်ရစ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ သူသည် အဝေးရှိ မိစ္ဆာသားရဲများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ၊ မိစ္ဆာကြီးများရှိရာ အရပ်သို့ စတင်လျှောက်လှမ်းသွားလေတော့သည်။
ထိုမိစ္ဆာကြီးများက သူတို့၏ မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်များကို လွှမ်းခြုံလာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ရုတ်တရက် အာရုံခံလိုက်ရသဖြင့်၊ ရေခဲတိုက်အတွင်း ရောက်သွားသကဲ့သို့ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစိမ့်သွားကြရသည်။
“နောက်ဆုတ်ကြစမ်း!”
ကင်းခြေများမိစ္ဆာက ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သော်လည်း၊ စကားသံအဆုံး၌ပင် ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး၊ မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ရှိနေခဲ့သော ယွမ်လီသည် ဝက်ဝံမိစ္ဆာ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။
မိစ္ဆာကြီးများ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ၊ ဖရိုဖရဲ လွင့်လူးနေသော ဆံပင်ဖြူများနှင့် ယွမ်လီသည် သတ်ဖြတ်ခြင်းနတ်ဘုရားတစ်ပါးအလား ရှိနေသဖြင့် သူတို့အားလုံး တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေကြလေတော့သည်။
လီချင်းချိုး အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာခဲ့ပြီး မသေမျိုးဂူအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ကျောက်ကုတင်ပေါ်၌ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက်၊ အရင်ဆုံး ဂူအတွင်းရှိ ကန့်သတ်ချက်များအားလုံးကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီးနောက်၊ ကံကြမ္မာရွေးချယ်ခွင့်ကို အသုံးပြုရန်အတွက် တာအိုမျိုးဆက် စနစ်ကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။
နန်ကုန်းအာနှင့် လင်းချွမ်တို့ သူ့ကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဘေးဘက်၌ နားနေကြသည်။
သူတို့သည် သူတို့၏ သခင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအထိ အလောတကြီး ဖြစ်နေရသနည်းဆိုသည်ကို နားမလည်ဘဲ ပဟေဠိဖြစ်နေကြ၏။
သို့သော်လည်း ယွမ်လီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြန်လည်တွေးတောမိသောအခါ၊ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများမှာလည်း တုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
“သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ သန်မာနေရတာလဲ။”
လင်းချွမ်က နန်ကုန်းအာကို ကြည့်ရင်း မနေနိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။
လီချင်းချိုးနောက်သို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ လိုက်ပါလာခဲ့ကြသူများဖြစ်သည့်အလျောက် သူတို့သည်လည်း ယွမ်လီအကြောင်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သိရှိထားကြသည်။ ၎င်းမှာ အားနည်းလှသော လူသားတစ်ယောက်သည် ရုတ်တရက် မသေမျိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ရာ၊ ထိုသို့သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် သူတို့၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အချိန်အတော်ကြာအောင် တည်ငြိမ်သွားရန် ခက်ခဲနေလေသည်။
နန်ကုန်းအာမှာမူ ပြန်မဖြေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူမသည်လည်း အစွမ်းကုန် တုန်လှုပ်နေမိပြီး၊ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ထိုလက်သီးအရိပ်ကြီးများ၏ ပုံရိပ်မှာ သူမ၏ စိတ်ထဲ၌ ထပ်ခါတလဲလဲ ပေါ်ပေါ်လာနေသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီချင်းချိုးသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီးဖြစ်ကာ၊ ‘ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ကြီးစိုးသူခန္ဓာကိုယ်’ ၏ အမွေအနှစ်ကို စတင်လက်ခံနေလေပြီ။
အသိအာရုံမှာ ကျယ်ပြောလှသော မြေပြင်တစ်ခုအတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသည်။ နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်သော်လည်း မော့ကြည့်လိုက်ပါက တောက်ပလှသော ကြယ်စင်ပင်လယ်ကြီးကို မြင်တွေ့နေရသည်။
ရှေ့တွင် ပုံရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် အမျိုးမျိုးဖြစ်ကြသော်လည်း၊ အားလုံးမှာမူ တစ်ဦးတည်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံးနှင့် ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသည့် ကြီးစိုးလှသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။
ထိုပုံရိပ်များအားလုံးက လီချင်းချိုးကို ကျောပေးထားကြ၏။ သူ အသေအချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ စုစုပေါင်း လူပေါင်း သုံးဆယ့်လေးယောက် ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
သူနှင့် အနီးဆုံးရှိနေသော ပုံရိပ်မှာမူ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ယွမ်လီပင် ဖြစ်သည်။
‘ဒါတွေက ခေတ်အဆက်ဆက်က ကြီးစိုးသူခန္ဓာကိုယ် ပိုင်ရှင်တွေများလား။’
လီချင်းချိုး စိတ်ထဲမှ တွေးတောလိုက်သည်။ သူသည် အံ့အားသင့်ရုံသာမကဘဲ တစ်စုံတစ်ရာသော သံသယလည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။
ဤမျှများပြားလှသော ကြီးစိုးသူခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်များထဲတွင် ဘယ်နှယောက်များ အသက်ရှည်ခြင်းကို ရရှိခဲ့ကြသနည်း၊ဘယ်နှယောက်များ မသေမျိုးအဖြစ် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသနည်း။
ယွမ်လီသည် ကြီးစိုးသူခန္ဓာကိုယ် ပထမဆုံးအကြိမ် နိုးထလာမှု၌ပင် ဤမျှအထိ စွမ်းအားကြီးမားနေပြီဖြစ်ရာ၊ အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသော ကြီးစိုးသူခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်တစ်ဦးမှာ မည်မျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး ဖြစ်လာမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။
မကြာမီ လီချင်းချိုးသည် နက်နဲဆန်းကြယ်လှသော အခြေအနေတစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ ကြီးစိုးသူခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင်များ ကျင့်ကြံနေကြသည့် မြင်ကွင်းများကို အမှန်တကယ်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။
အချို့က လက်သီးသိုင်းများကို လေ့ကျင့်နေကြပြီး၊ အချို့က ခြေကန်ချက်များကို လေ့ကျင့်နေကြ၏။ သူတို့သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်များကို မှော်ပစ္စည်းများထက်ပင် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုများအဖြစ် ထုဆစ်ပုံဖော်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
လက်တွေ့ကမ္ဘာ၌မူ လီချင်းချိုး၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်မှာ အသွင်ကူးပြောင်းမှုတစ်ခုကို တွေ့ကြုံနေရသည်။ သူ့ ကိုယ်ပေါ်မှ ပူပြင်းလှသော အဖြူရောင်အငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ မသေမျိုးဂူအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ချီများမှာလည်း သူ့ထံသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးဝင်လာလေတော့သည်။
နန်ကုန်းအာနှင့် လင်းချွမ်တို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လီချင်းချိုး၏ အခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဆွံ့အသွားကြ၏။
သူတို့သည် လီချင်းချိုးထံမှ ယွမ်လီနှင့် ဆင်တူသော အရှိန်အဝါမျိုးကို အမှန်တကယ်ပင် အာရုံခံမိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ။
လင်းချွမ်က မနေနိုင်ဘဲ “စီနီယာအစ်ကိုက တစ်စုံတစ်ရာသော သိမြင်မှုကို ရရှိသွားတာလား။” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
နန်ကုန်းအာက မျက်မှောင်ကြုံ့လျက် “ယွမ်လီ ဒီလို အသွင်ကူးပြောင်းနိုင်တာက... ဒါဟာ မူလကတည်းက သူ့ရဲ့ အမွေအနှစ် ဖြစ်နေလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။” ဟု ဆိုလေသည်။
…………
မိုးပြာနဂါးနယ်မြေ၊ ထျန်းချင်းမသေမျိုးဂိုဏ်းတွင်……
တောင်ထွတ်များမှာ တိမ်ပင်လယ်ထက်သို့ ထိုးထွက်လျက် မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေကြသည်။ တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် ကျင့်ကြံသူတစ်စု တရားထိုင်နေကြ၏။
သူတို့ထဲတွင် ဝတ်ရုံဖြူဝတ် အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် အခြားသော ထျန်းချင်းမသေမျိုးဂိုဏ်းတပည့်များကို မျက်နှာမူထားသည်။ သူသည် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များအတွက် ကျင့်ကြံရေးနည်းလမ်းများကို ရှင်းပြနေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ တပည့် ဆယ်ဂဏန်းကျော်မှာ အစွမ်းကုန် အာရုံစိုက်လျက် နားထောင်နေကြသည်။
ထိုစဉ်မှာပင်….
ဝတ်ရုံဖြူဝတ်အကြီးအကဲက အံ့အားသင့်သည့် အသံတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ပြီးနောက်၊ လက်ချောင်းများဖြင့် စတင်တွက်ချက်လေတော့သည်။
နားထောင်နေကြသော တပည့်များသည်လည်း အသိပြန်ဝင်လာကြပြီး သူ့အား အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြ၏။
တပည့်တစ်ဦးက “ဘိုးဘေးသခင်... ဘာကို တွက်ချက်နေတာလဲ။” ဟု မနေနိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဤတပည့်တစ်စုထဲတွင် ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်သမီးလေးတစ်ပါးအလား ဝတ်စုံဖြူဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။ သူမ၏ ပြည့်စုံလှသော မျက်နှာထက်တွင် အေးစက်လှသော အမူအရာ ရှိနေ၏။ သူမ၏အမည်မှာ ဖန်းရွှမ်း ဖြစ်ပြီး၊ လင်းရွှင်းဖုန်းနှင့် လင်းလင်ကျိုးတို့ကို ကယ်တင်ခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။
သူမသည်လည်း ဝတ်ရုံဖြူဝတ်အကြီးအကဲကို နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေမိသည်။
ဝတ်ရုံဖြူဝတ်အကြီးအကဲက ပြန်မဖြေပေ။ သူသည် မျက်မှောင်ကြုံ့လျက်ရှိပြီး၊ ညာဘက်လက်ချောင်းများမှာ ပိုမိုလျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသဖြင့်၊ တပည့်များမှာ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်လျက် သူ့အား နှောင့်ယှက်ရန် မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေကြရသည်။
အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက်….
ဝတ်ရုံဖြူဝတ်အကြီးအကဲက ခံစားချက်ပါပါဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ရင်း “ရှေးဟောင်း သန့်စင်သောခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီပဲ။ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေပြီး နတ်ဘုရားတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေကိုတောင် သက်ရောက်မှု ရှိစေတယ်။ ဒီလောကကြီးက မကြာခင်မှာ ပြောင်းလဲမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်တော့မယ်။” ဟု ဆိုလေသည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ထျန်းချင်းမသေမျိုးဂိုဏ်းတပည့်များ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြ၏။
အမျိုးသမီးတပည့်တစ်ဦးက “ဘိုးဘေးသခင်... ဘယ်လို ရှေးဟောင်း သန့်စင်သောခန္ဓာကိုယ်မျိုးကို ဆိုလိုတာလဲ။” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဝတ်ရုံဖြူဝတ်အကြီးအကဲက မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းရှိ တောက်ပလှသော နေမင်းကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်… “ကံကြမ္မာက ပြင်းထန်လှပြီး အရှိန်အဝါကလည်း နေမင်းကြီးလိုပဲ။ ဒါဟာ ဒဏ္ဍာရီလာ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်သော ကြီးစိုးသူခန္ဓာကိုယ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။” ဟု ဖြည်းညင်းစွာ ပြောကြားလိုက်လေတော့သည်။