အခန်း (၇၃-၇၄)

အခန်း (၇၃)

ကားတွေက တခြားကုန်ပစ္စည်းတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေ၊ အခွန်တွေလိုမျိုး အစိုးရမူဝါဒတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို အများကြီး ခံရပါတယ်။ အမေရိကန်ကတော့ အရေးအကြီးဆုံး မော်တော်ကားဈေးကွက်ပေါ့။ ဒါကြောင့် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲက အရေးပါတဲ့ အချက်တစ်ချက် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။

အစ်မ ဟျွန်းဂျူးကို အကူအညီတောင်းစရာတောင် မလိုပါဘူး။ အင်တာနက်မှာ ရှာကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် အချက်အလက်တွေက လျှံထွက်နေတာပါ။

အမေရိကန်မှာ ရွေးကောက်ပွဲဆိုတာ ငွေကြေးကပဲ အဓိကမောင်းနှင်တာမလို့ လေလံပွဲတစ်ခုလို့တောင် ပြောလို့ရပါတယ်။ ပိုက်ဆံ အများကြီးရှိရုံနဲ့ အနိုင်ရမယ်လို့ အာမမခံနိုင်ပေမဲ့ ပိုက်ဆံမရှိရင်တော့ ကစားပွဲထဲတောင် ဝင်လို့မရပါဘူး။ ရွေးကောက်ပွဲအတွက် ကုန်ကျစရိတ်က အရမ်းကိုမဟားဒယားများပြားလွန်းတော့ လူတော်တော် များများက ပါဝင်ဖို့တောင် မတတ်နိုင်ကြဘူးလေ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ အဓိကပါတီကြီးတွေဖြစ်တဲ့ ဒီမိုကရက်တစ်နဲ့ ရီပတ်ဘလီကန်တို့ကပဲ လိုအပ်တဲ့ ရန်ပုံငွေကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တာကြောင့် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲဆိုတာ အမြဲတမ်း အဲဒီပါတီနှစ်ခုကြားက တိုက်ပွဲပဲ ဖြစ်နေတတ်ပါတယ်။

သမ္မတလောင်း အများကြီး ရှိပေမဲ့ တကယ်တမ်းက ဒီမိုကရက်တစ်က ဒိုင်ယန် နဲ့ ရီပတ်ဘလီကန်က ရိုနယ်တို့ကြားက ပြိုင်ပွဲပဲမို့ တခြားသူတွေကို ထည့်ပြောနေဖို့တောင် မလိုပါဘူး။ ဒိုင်ယန် ကို စကားလုံး အနည်းငယ်နဲ့ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ရရင်တော့ "သူက အမေရိကန်ရဲ့ ထိပ်သီးနိုင်ငံရေးမျိုးရိုးက ဆင်းသက်လာတဲ့ ရိုးရာနိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦး" ပါပဲ။

အန်ဒါဝုဒ် မိသားစုဟာ ကနေဒီ နဲ့ ဘုရှ် မိသားစုတွေလိုပဲ အမေရိကန်ရဲ့ ထိပ်သီးနိုင်ငံရေးမျိုးရိုးတွေထဲမှာ တစ်ခုအပါအဝင် ဖြစ်ပါတယ်။ ဒိုင်ယန် ရဲ့ အဖိုးက ကယ်လီဖိုးနီးယား ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ဖြစ်ခဲ့ဖူးသလို သူ့အဖေကလည်း နယူးယောက်မြို့တော်ဝန် ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ သူ့မောင်လေးကတော့ အခုလောလောဆယ် ဂျော်ဂျီယာ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေတာပါ။ တခြားဆွေမျိုးသားချင်း တော်တော်များများကလည်း အမေရိကန်နိုင်ငံရေးမှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပါဝင်ပတ်သက်နေကြပါတယ်။

ဟားဗတ်တက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရပြီးနောက် ဒိုင်ယန် က သူ့ခင်ပွန်းနဲ့အတူ နိုင်ငံရေးလောကထဲကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ အထက်လွှတ်တော်အမတ်နဲ့ နိုင်ငံခြားရေးဝန်ကြီးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး အခုတော့ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီရဲ့ ပထမဆုံး အမျိုးသမီး သမ္မတလောင်းအဖြစ် အမည်စာရင်း တင်သွင်းခံထားရတာပါ။

"ရိုနယ်ကရော"

"သူကတော့ လုံးဝကို ပြောင်းပြန်ပဲ။ တကယ့်ကို နိုင်ငံရေးအစွန်းရောက်တစ်ယောက်ပေါ့"

ရိုနယ် ကို အိမ်ခြံမြေသူဌေးကြီး စတန်ပါ မိသားစုမှာ မွေးဖွားခဲ့တာဖြစ်ပြီး ငယ်ငယ်ကတည်းက သူ့အဖေနဲ့အတူ အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်းထဲကို ခြေစုံပစ်ဝင်ခဲ့တာပါ။ အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူးပေမဲ့ TV အစီအစဉ်တွေမှာ ပါဝင်ရင်း နာမည်ကြီးလာခဲ့ပြီး အဲဒီကျော်ကြားမှုကို အခြေခံကာ သူ့ရဲ့ လုပ်ငန်းတွေကို အောင်မြင်အောင် ပြန်လည်တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အခုဆိုရင် မန်ဟက်တန်မှာ သူ့နာမည်ပါတဲ့ အဆောက်အအုံတွေနဲ့ ဟိုတယ်တွေက ခန့်ခန့်ညားညား ရှိနေပြီလေ။ သူက အထက်လွှတ်တော်အမတ်တို့ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးတို့ မလုပ်ဘဲ သမ္မတရွေးကောက်ပွဲအတွက် နိုင်ငံရေးလောကထဲကို ရုတ်တရက် ခုန်ဝင်လာခဲ့တာပါ။

"သူ သမ္မတ ရွေးကောက်ပွဲဝင်တာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ဘူး"

သူက လွန်ခဲ့တဲ့ ရှစ်နှစ်နဲ့ လေးနှစ်တုန်းကလည်း နိုင်ငံရေးလောကမှာ ပေါ်လာခဲ့ဖူးပေမဲ့ သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက တော်တော်လေးကို နားမလည်နိုင်စရာပါပဲ။ မဲဆွယ်စည်းရုံးရေးမှာ သူ့ရဲ့ အိမ်ခြံမြေတွေနဲ့ ဂေါက်ကွင်းတွေအကြောင်း ကြွားလုံးထုတ်တာ၊ စကားစစ်ထိုးပွဲတွေမှာ ရန်ဖြစ်တာနဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စကားလုံးတွေ သုံးတာမျိုးတွေ လုပ်ခဲ့တာပါ။ သူက နိုင်ငံရေးကို တကယ်စိတ်ဝင်စားတာ မဟုတ်ဘဲ နာမည်ရဖို့နဲ့ သူ့စီးပွားရေးကို ကြော်ငြာဖို့ပဲ သုံးတာလို့ အားလုံးက ထင်ကြတာပေါ့။ အခု ရီပတ်ဘလီကန် ပါတီတွင်း ရွေးချယ်ပွဲမှာလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။

ပါတီတွင်း ရွေးချယ်ပွဲမှာ နာမည်ကြီး နိုင်ငံရေးသမားတွေနဲ့ ဖလော်ရီဒါ ပြည်နယ်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးလည်း ပါဝင်ခဲ့ပါတယ်။ သူက အားကောင်းတဲ့ အမတ်လောင်း ဖြစ်ပေမဲ့ ရွေးချယ်ခံရဖို့ အခွင့်အလမ်းက ၂ ရာခိုင်နှုန်းတောင် မရှိခဲ့ပါဘူး။

လူထုကတော့ သူ့ကို ရီပတ်ဘလီကန် ပါတီတွင်း ရွေးချယ်ပွဲရဲ့ ဖျော်ဖြေရေးသက်သက်လို့ပဲ မြင်ခဲ့ကြတာပါ။

ဒါပေမဲ့ ၁.၇ ရာခိုင်နှုန်းကနေ စတင်ခဲ့တဲ့ ရိုနယ် ရဲ့ လူကြိုက်များမှုက ရွေးချယ်ပွဲ ကျင်းပနေရင်းနဲ့ သိသိသာသာ ထိုးတက်လာပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ထိပ်ဆုံးနှစ်နေရာအတွက် ပြိုင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ အဆင့်အထိ ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ မဲဆွယ်စည်းရုံးရေးခရီးစဉ်တွေကတော့ တစ်ကိုယ်တော် ပြပွဲတစ်ခုလိုပါပဲ။ လူတွေက ဝါရင့်နိုင်ငံရေးသမားတွေရဲ့ ချောမွေ့တဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ မူဝါဒရှင်းပြချက်တွေထက် သူ့ရဲ့ ပွင့်လင်းလွန်းတဲ့ မှတ်ချက်တွေနဲ့ ဆဲဆိုသံတွေကို ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားကြပါတယ်။

ပင်မ ရီပတ်ဘလီကန်တွေကတော့ ဒီလို မျှော်လင့်မထားတဲ့ အခြေအနေကြောင့် အံ့အားသင့်သွားကြပါတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ထူးထူးဆန်းဆန်း အပြင်လူတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့ ရိုနယ် စတန်ပါ က ရီပတ်ဘလီကန်ရဲ့ သမ္မတလောင်းအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။

ပါတီတွင်း ရွေးချယ်ခံရတဲ့သူကို ဖယ်ရှားဖို့ နည်းလမ်းကတော့ ရိုးရိုးလေးပါပဲ။ သူ့ရဲ့ မဲဆွယ်စည်းရုံးရေး ရန်ပုံငွေကို ဖြတ်တောက်လိုက်ဖို့ပေါ့။ ပိုက်ဆံမရှိရင် ရွေးကောက်ပွဲကို ဆက်လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလေ။

ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းက ရိုနယ် အတွက်တော့ မထိရောက်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူကိုယ်တိုင်က သူဌေးကြီး ဖြစ်နေလို့ပါ။ ရန်ပုံငွေ ဖြတ်တောက်လိုက်လည်း သူက သူ့ပိုက်ဆံ သူ သုံးမှာပဲလေ။

ရိုနယ် ဟာ ဝါရင့် ရီပတ်ဘလီကန် နိုင်ငံရေးသမား အားလုံးကို ဘေးဖယ်ထုတ်ပြီး ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားခဲ့ပါတယ်။

လူထုစစ်တမ်းတွေအရတော့ ရိုနယ် က ဒိုင်ယန် ကို အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်း ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းတောင် မရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့် လူအများစုက သူ့ကို အမည်စာရင်း မတင်သင့်ဘူးလို့ ယူဆခဲ့ကြပါတယ်။

တကယ်လို့ သူ့ကို ရီပတ်ဘလီကန် သမ္မတလောင်းအဖြစ် မရွေးချယ်ရင် တစ်သီးပုဂ္ဂလအနေနဲ့ ဝင်ပြိုင်မယ်လို့ ရိုနယ် က ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင် ရိုနယ် နဲ့ ရီပတ်ဘလီကန် အမတ်လောင်းတို့ကြား မဲတွေကွဲသွားပြီး ဒီမိုကရက်တစ်တွေ အနိုင်ရသွားမှာပါ။

ဒါကြောင့် ရီပတ်ဘလီကန် ခေါင်းဆောင်ပိုင်းတွေဟာ မတတ်သာတဲ့အဆုံး သူ့ကိုပဲ သမ္မတလောင်းအဖြစ် ရွေးချယ်လိုက်ရပါတော့တယ်။

ဒီမိုကရက်တစ်တွေကတော့ ရိုနယ် နဲ့ ပြိုင်ရရင် အေးအေးဆေးဆေး အနိုင်ရမယ်လို့ တွေးပြီး တိတ်တဆိတ် ပျော်နေကြတာပေါ့။

"ဒါပေမဲ့ အခြေအနေတွေက ထူးဆန်းလာတယ်"

အံ့ဩစရာကောင်းတာက နောက်ဆုံးရွေးကောက်ပွဲမှာ ရိုနယ်က အခြေအနေ ကောင်းနေတာပါပဲ။ သူ သွားလေရာမှာ ပရိသတ်တွေ အများကြီး ရခဲ့သလို သူ့ရဲ့ မဲဆွယ်စည်းရုံးရေး ပွဲတွေကလည်း ဂီတဖျော်ဖြေပွဲတွေနဲ့တောင် တူနေပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ YouTube ပေါ်မှာ စကားစစ်ထိုးပွဲတွေနဲ့ မဲဆွယ်ဗီဒီယိုတွေကို ရှာကြည့်လိုက်ကြပါတယ်။

ဒိုင်ယန် ကတော့ တည်ငြိမ်တဲ့ အသွင်အပြင်၊ နူးညံ့တဲ့ စကားပြောဟန်တွေနဲ့ စကားစစ်ထိုးပွဲတွေကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင် လုပ်ဆောင်နေပြီး အနေခက်စေမယ့် မေးခွန်းတွေကိုတောင် စည်းရုံးသိမ်းသွင်းနိုင်တဲ့ အဖြေတွေနဲ့ ဖြေကြားနေပါတယ်။

သူကတော့ ထိပ်သီးနိုင်ငံရေးသမားတစ်ယောက်ရဲ့ ပုံစံမျိုးပါပဲ။ မဲပေးမယ့်သူတွေက သူ့ကို ဘာလို့ ထောက်ခံကြလဲဆိုတာ နားလည်နိုင်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ရိုနယ် ကတော့ လုံးဝကို ကွဲပြားပါတယ်။ ရီပတ်ဘလီကန် ပါတီတွင်း ရွေးချယ်ပွဲ စကားစစ်ထိုးပွဲကို ကြည့်ပြီး ကျွန်တော်တို့ ဆွံ့အသွားရပါတယ်။

ခဏကြာတော့ တက်ဂယူ က သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပြောတယ်။

"ဒါက စကားစစ်ထိုးပွဲလား၊ ဒါမှမဟုတ် စကားလုံးတွေနဲ့ ရန်ဖြစ်နေတာလား"

"ဟင်း"

ဒါက စကားလုံးတွေနဲ့ ရန်ဖြစ်နေတာထက် ပိုမဆိုးဘူးလား။

ကျွန်တော်တို့ ဆောင်းပါးတွေ ဖတ်ဖူးပေမဲ့ ဗီဒီယိုထဲမှာ လူကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရတာကတော့ အတော်လေး ဆိုးဆိုးရွားရွားပါပဲ။

"ကျွန်တော် အမေရိကန်အတွက် ကုန်သွယ်ရေး အတားအဆီးတွေ တည်ဆောက်မယ်"

"မက္ကဆီကိုက မူးယစ်ဆေးဝါး ရောင်းဝယ်သူတွေ၊ ရာဇဝတ်ကောင်တွေနဲ့ မုဒိမ်းကောင်တွေကို အမေရိကန်ထဲကို ပို့နေတာ"

"အမေရိကန်ရဲ့ ထုတ်ကုန်လုပ်ငန်းတွေကို တရုတ်နဲ့ ကိုရီးယားက မုဒိမ်းကျင့်နေကြတာ"

"တရားမဝင် ဝင်ရောက်လာသူတွေက အမေရိကန်မှာ လျှံထွက်နေပြီ"

"မွတ်စလင်တွေက အကြမ်းဖက်အဖွဲ့တွေပဲ"

"မီဒီယာတွေကတော့ လုံးဝကို အသုံးမကျတဲ့သူတွေ"

"ဝင်ရောက်လာသူတွေက ငါတို့ရဲ့ အလုပ်အကိုင်တွေကို ခိုးယူနေကြတာ"

ဆဲဆိုသံတွေ၊ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စကားလုံးတွေ၊ ကြမ်းတမ်းတဲ့ အသုံးအနှုန်းတွေ၊ ချဲ့ကားထားတဲ့ အမူအရာတွေ စသဖြင့်ပေါ့။

နိုင်ငံတစ်ခုရဲ့ သမ္မတလောင်းတစ်ယောက်ဆီက ထွက်လာတဲ့ စကားတွေလို့ မယုံနိုင်လောက်အောင်ကို ရိုင်းစိုင်းလွန်း ပါတယ်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေကို ဖယ်လိုက်ရင်တော့ ဒါက တော်တော်လေးကို ဖျော်ဖြေရေးဆန်တယ်"

"ဟုတ်တယ်"

ဒါက ဟာသပရိုဂရမ်တစ်ခုနဲ့တောင် ပိုတူနေပါသေးတယ်။

သူက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ ဒီလိုလုပ်နေတာများလား။

"ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ ဒီမိုကရက်တစ်တွေကို တိုးတက်လိုသူတွေက ထောက်ခံပြီး ရီပတ်ဘလီကန်တွေကိုတော့ ရှေးရိုးစွဲဝါဒီတွေက ထောက်ခံကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခေါက် ရွေးကောက်ပွဲကတော့ နည်းနည်း ကွဲပြားတယ်"

"ဘာလို့လဲ"

"ရိုနယ် က ရီပတ်ဘလီကန် နိုင်ငံရေးနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ သူ့ကို ရီပတ်ဘလီကန် သမ္မတလောင်းဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ သူ့ဘာသာသူ နိုင်ငံရေးလုပ်နေတဲ့သူလို့ မြင်ရမယ်"

ဒါကြောင့် ရီပတ်ဘလီကန်ကို ထောက်ခံတဲ့ စီးပွားရေးသမားတွေနဲ့ ငွေကြေးရှင်တွေတောင် ဒိုင်ယန် ဘက်ကို ကူးသွားကြပါတယ်။ ရီပတ်ဘလီကန် ပါတီဝင် အမာခံတချို့တောင် ရိုနယ် ကို ထောက်ခံဖို့ လက်လျှော့လိုက်ကြပါတယ်။

တက်ဂယူ က ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြောတယ်။

"ဒါဆို ရိုနယ် ကို ဘယ်သူက ထောက်ခံနေတာလဲ"

အဲဒါက ဒီရွေးကောက်ပွဲရဲ့ အဓိက အချက်ပါပဲ။

ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အမေရိကန်ဟာ နီယိုလစ်ဘရယ်ဝါဒရဲ့ ရှေ့တန်းကနေ ရပ်တည်ပြီး လွတ်လပ်စွာ ကုန်သွယ်မှုဝါဒကို ကမ္ဘာကို ဖြန့်ချိခဲ့ပါတယ်။ ကုန်သွယ်ရေး အတားအဆီး အမျိုးမျိုးကို ဖယ်ရှားခဲ့တာကြောင့် အမေရိကန်က စက်ရုံတွေဟာ လုပ်အားခနဲ့ ကုန်ကြမ်းဈေးသက်သာတဲ့ နိုင်ငံတွေဆီ ပြောင်းရွှေ့သွားကြသလို အမေရိကန်ရဲ့ အရင်းအနှီးတွေဟာလည်း ကမ္ဘာ့ငွေရေးကြေးရေး ဈေးကွက်ထဲကို စီးဝင်သွားခဲ့ပါတယ်။

လုပ်ငန်းရှင်တွေနဲ့ အရင်းရှင်တွေကတော့ ဈေးသက်သာတဲ့ နေရာတွေမှာ စက်ရုံတွေ လည်ပတ်ပြီး ပိုက်ဆံတွေ ပိုရလာကြတာပေါ့။ အမေရိကန် အလုပ်သမားတွေကတော့ အလုပ်လက်မဲ့ ဖြစ်ကုန်ကြပြီး အစိုးရကလည်း ဒီအခြေအနေကို ဖြေရှင်းဖို့ သိပ်ပြီး မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒီလို မမျှတမှုတွေ စုပုံလာရာကနေ ၂၀၀၈ ငွေရေးကြေးရေး အကြပ်အတည်းမှာ အထွတ်အထိပ် ရောက်သွားခဲ့ပါတယ်။

ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အမေရိကန်က အဲဒီအကြပ်အတည်းကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီဖြစ်စဉ်မှာ ချမ်းသာတဲ့သူတွေကိုပဲ တစ်ခါပြန်ပြီး မျက်နှာသာပေးခဲ့ပုံရပါတယ်။ ဒါက အလုပ်သမားတွေကြားမှာ မကျေနပ်မှုတွေ ဖြစ်စေခဲ့တာဟာ နားလည်နိုင်စရာပါ။

"အရင်တုန်းကတော့ လူဖြူ အလုပ်သမားလူတန်းစားတွေက အမေရိကန်မှာ အဓိကပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ သူတို့က ဆင်းရဲမွဲတေမှုနဲ့ အလုပ်လက်မဲ့ပြဿနာတွေကြားမှာ ညည်းတွားနေရပြီး နိုင်ငံထဲကူးပြောင်းဝင်ရောက်လာတဲ့ လူသစ်တွေနဲ့ အလုပ်အကိုင်အတွက် ပြိုင်ဆိုင်နေရတယ်"

စီးပွားရေးက ကြီးထွားနေပါလျက်နဲ့ ငါ့ရဲ့ လုပ်အားခက ဘာလို့ ဒီအတိုင်းပဲ ရှိနေရတာလဲ။ နိုင်ငံနဲ့ ကုမ္ပဏီတွေကတော့ အခြေအနေ ကောင်းနေပါလျက်နဲ့ ငါက ဘာလို့ ဒီလောက် ခက်ခဲနေရတာလဲ။

အားလုံးထက် ပိုဆိုးတာက လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အဓိက နေရာကနေ ဖယ်ထုတ်ခံလိုက်ရမှာကို ကြောက်နေကြတာပါ။

အရင်တုန်းကတော့ ဝင်ရောက်လာသူ အများစုက ပင်ပန်းဆင်းရဲတဲ့ အလုပ်တွေကိုပဲ လုပ်ခဲ့ကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်မှာတော့ သူတို့က စက်ရုံတွေနဲ့ ရုံးခန်းတွေထဲကိုပါ ဝင်လာကြတယ်။

လူဖြူ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ အလုပ်ဖြုတ်ခံရပြီး သူတို့နေရာမှာ မက္ကဆီကို အလုပ်သမားတွေနဲ့ အစားထိုးခံရတာကို မြင်နေရတော့ နောက်တစ်ယောက်က ကိုယ် ဖြစ်မလာဘူးလို့ ဘယ်သူမှ အာမမခံနိုင်တော့ဘူးလေ။

"ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ရိုနယ် က နိုင်ငံရေးလောကထဲကို ရောက်လာပြီး ကုန်သွယ်ရေး စည်းမျဉ်းတွေ သတ်မှတ်မယ်။ ဝင်ရောက်လာသူတွေကို တားဆီးဖို့ အတားအဆီးတွေ တည်ဆောက်မယ်။ အမေရိကန်ရဲ့ ထုတ်ကုန်လုပ်ငန်းတွေကို မြှင့်တင်ပြီး အလုပ်အကိုင်တွေ တိုးအောင် လုပ်မယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တာပဲ"

တက်ဂယူ က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်တယ်။

"သူက လူဖြူ အလုပ်သမားတွေရဲ့ နာကျင်နေတဲ့ အချက်ကို ကွက်တိ ထိုးနှက်လိုက်တာပေါ့ ဟုတ်လား"

"သိပ်ဟုတ်တာပေါ့"

စက်ရုံတွေ ပြည်ပကို ပြောင်းသွားတာနဲ့ နိုင်ငံတွင်းကူးပြောင်း ဝင်ရောက်လာသူတွေကြောင့် အလုပ်အကိုင်တွေ ဆုံးရှုံးခဲ့ရတယ်လို့ ယုံကြည်နေတဲ့ အလုပ်သမားတွေက ရိုနယ်ကို အားတက်သရော ထောက်ခံခဲ့ကြပါတယ်။

နိုင်ငံရေးသမားတွေကတော့ ပုံမှန်အားဖြင့် ကတိမတည်နိုင်တဲ့အခါ တာဝန်ရှောင်လို့ရအောင် ဝေ့ဝိုက်ပြီး ပြောတတ်တဲ့ အလေ့အထ ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရိုနယ် ကတော့ တဲ့တိုး ပြောဖို့ ဝန်မလေးပါဘူး။ သူ့ရဲ့ အသုံးအနှုန်းတွေက ကြမ်းတမ်းနေရင်တောင် သူ့ရဲ့ မူဝါဒတွေကို သဘောကျတဲ့သူတွေကတော့ အားတက်သရော လက်ခံခဲ့ကြပါတယ်။

ဆဲဆိုတာနဲ့ တခြားသူတွေကို နှုတ်နဲ့ တိုက်ခိုက်တာတွေက သူ့အတွက်တော့ ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါကပဲ သူ့ကို ဝါရင့်နိုင်ငံရေးသမားတွေနဲ့ ကွဲပြားသွားစေတာပါ။

ကျွန်တော်က စဉ်းစားရင်းနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"မင်းသာ တစ်ဖက်ဖက်ကို ရွေးရမယ်ဆိုရင် ဘယ်သူ့ဘက်က နေမလဲ"

တက်ဂယူ က တည်ငြိမ်တဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ ပြန်ဖြေတယ်။

"ငါ တရုတ်သမိုင်းစာတွေ ဖတ်ကြည့်တုန်းက..."

ကျွန်တော် အံ့ဩပြီး မေးလိုက်တယ်။

"မင်းက တရုတ်သမိုင်းစာအုပ်တွေပါ ဖတ်တာလား"

တက်ဂယူ က ပြန်ပြင်ပေးတယ်။

"သုံးပြည်ထောင် ဂိမ်း ဆော့တုန်းက..."

"..."

ဒါကတော့ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုပုံပြင်မျိုး ရှိတယ်လေ"

ကွမ်တု တိုက်ပွဲတုန်းက ယွမ်ရှောင် နဲ့ ချောင်ချောင် တို့က စစ်ဗျူဟာမှူး တစ်ယောက်ကို စည်းရုံးဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီ စစ်ဗျူဟာမှူးက တွေဝေနေတဲ့အခါ ကောကျား က ချောင်ချောင် နောက်ကိုပဲ လိုက်ဖို့ အကြံပေးခဲ့တာပါ။

ယွမ်ရှောင် က အင်အားကြီးပြီး ချောင်ချောင် က အင်အားနည်းနေတာကို ဘာလို့ ချောင်ချောင် နောက်ကို လိုက်ရမှာလဲလို့ မေးတဲ့အခါ ကောကျား က ဒီလို ရှင်းပြခဲ့တယ်။

"ယွမ်ရှောင် က အခုတော့ အခြေအနေ အရမ်းကောင်းနေနိုင်ပေမဲ့ အဲဒီဘက်ကို သွားရင် ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခံရဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ချောင်ချောင် ကတော့ အားနည်းချက် သုံးခုနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာမလို့ သူ့ဆီမှာ ခိုလှုံရင်တော့ မင်းကို အဖိုးတန်တဲ့သူ တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဆက်ဆံလိမ့်မယ်"

ဒီအကြံဉာဏ်အတိုင်း စစ်ဗျူဟာမှူးက ချောင်ချောင် ဆီမှာ ခိုလှုံခဲ့ပြီး ယွမ်ရှောင် ကတော့ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပါတယ်။

သုံးပြည်ထောင် ဝတ္ထုကို တစ်ခါလောက်ပဲ ဖတ်ဖူးရင်တောင် ဒီနာမည်ကြီး ပုံပြင်ကို သိကြမှာပါ။

အံ့ဩစရာကောင်းတာက တက်ဂယူ ရဲ့ စကားက အချက်ကျနေတာပါပဲ။

ဒီအတိုင်း နေနေရင်တောင် အေးအေးဆေးဆေး နိုင်မယ့်သူဘက်ကို သွားရင် ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံခံရပါ့မလား။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် ရှုံးနေတဲ့သူဘက်ကတော့ မင်းကို ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုမှာပဲလေ။

"ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ အနိုင်ရမယ့်သူက ဒိုင်ယန် ပဲ မဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်"

ရိုနယ် ရဲ့ အရှိန်အဟုန်က အထွတ်အထိပ် ရောက်နေပါပြီ။

တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာခဲ့တဲ့ ထောက်ခံမှုနှုန်းက ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းမှာတင် အတားအဆီး ဖြစ်နေပါတယ်။ တစ်ဖက်မှာတော့ ဒိုင်ယန် က ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်နဲ့ သက်သောင့်သက်သာ ဦးဆောင်နေပါတယ်။

ရွေးကောက်ပွဲ ပြီးခါနီးလာတာနဲ့အမျှ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီကပဲ အသာစီး ရနေပါသေးတယ်။ ဒီအတိုင်းသာ ရွေးကောက်ပွဲပြီးတဲ့အထိ သွားမယ်ဆိုရင်တော့ ဒိုင်ယန် က သမ္မတ ဖြစ်လာမှာ အသေအချာပါပဲ။

အဲဒီဘက်နဲ့ ချိတ်ဆက်ကြည့်ရမလား။

ကျွန်တော် စဉ်းစားနေတုန်းမှာပဲ ကျွန်တော့်မျက်စိရှေ့မှာ ဟိုလိုဂရမ် တစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။

"- ရိုနယ် စတန်ပါ။ သမ္မတအဖြစ် ရွေးကောက်ခံရသူ -"

"..."

ကျွန်တော် ငေးကြည့်နေတုန်းမှာပဲ တက်ဂယူ က ချက်ချင်း သိလိုက်ပါတယ်။

" ဘာလဲ။ ဘယ်သူ သမ္မတ ဖြစ်မလဲဆိုတာ ကြိုမြင်လိုက်တာလား"

"နေဦး"

ဒါက တကယ်လား။

ရိုနယ် က တကယ်ပဲ သမ္မတ ဖြစ်လာမှာလား။

"ဘယ်သူလဲ။ မြန်မြန်ပြောဦး"

ပြန်ဖြေမယ့်အစား ကျွန်တော် TV ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တယ်။

တက်ဂယူ က အံ့ဩပြီး မေးတယ်။

"... အဲဒီလူလား"

ဖန်သားပြင်ပေါ်မှာတော့ အသက် ၇၀ ကျော်အရွယ် လူဖြူကြီးတစ်ယောက်က မျက်မှောင်ကြီးကြုတ်ပြီး သူ့ရဲ့ လက်ညှိုးကို မြှောက်ကာ အကျယ်ကြီး အော်ပြောနေပါတယ်။

"Make America Great Again!"

လောလောဆယ်မှာတော့ အာဏာရပါတီက ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီဖြစ်ပြီး လက်ရှိသမ္မတက သက်တမ်းကုန်ခါနီးဖြစ်ပေမဲ့ ထောက်ခံမှုနှုန်း ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ရရှိထားပါတယ်။

တကယ်လို့ ဒိုင်ယန် သာ သမ္မတ ဖြစ်လာရင် ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီရဲ့ မူဝါဒတွေကိုပဲ ဆက်လက် ကျင့်သုံးသွားဖို့ ရှိတာကြောင့် လက်ရှိ အခြေအနေကနေ သိပ်ပြီး ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ရိုနယ် သာ သမ္မတ ဖြစ်လာရင်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိနိုင်ဘူးလေ။ အလုံးစုံ မဟာဗျူဟာက သိပ်မပြောင်းလဲနိုင်ပေမဲ့ နိုင်ငံခြားရေး မူဝါဒမှာ အနည်းငယ် အပြောင်းအလဲ ဖြစ်တာနဲ့တင် အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွေကို အများကြီး သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပါတယ်။

အထူးသဖြင့် ရိုနယ် ပြောနေတဲ့ ကုန်သွယ်ရေး အကာအကွယ်ပေးမှု မူဝါဒတွေကသာ တကယ်ဖြစ်လာရင် အမေရိကန်ကို ပို့ကုန် တင်ပို့မှုအပေါ် အများကြီး မှီခိုနေရတဲ့ တောင်ကိုရီးယားလို နိုင်ငံမျိုးတွေကတော့ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်နိုင်ပါတယ်။

ကံကောင်းတာက လက်ရှိမှာတော့ ရိုနယ် အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်းက မရှိသလောက်ပါပဲ။

"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ရိုနယ် သမ္မတ ဖြစ်လာမှာက ခေါင်းထဲ ရောက်လာရတာလဲ"

တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်မေးခွန်းကို ပြန်ဖြေတယ်။

"မျှော်လင့်မထားတဲ့ ကိန်းရှင်တစ်ခု ရှိနေလို့လား"

"ကိန်းရှင်ဟုတ်လား..."

အဲဒီ ကိန်းရှင်က ငါတို့များ ဖြစ်နေမလား။

ကျွန်တော် ခုနက စတိုးဆိုင်ကနေ ဝယ်လာတဲ့ ဖဲချပ်ကို ထုတ်လိုက်တယ်။

"ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး Trump ဖြစ်သွားတာလဲ" (မှတ်ချက် - စာသားပါ Trump မှာ ဖဲချပ်ကို ဆိုလိုဟန်တူသည်။)

"ဘာလို့လဲတော့ မသိဘူး၊ ဒီအခြေအနေမှာ Trump က အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်နေသလိုပဲ"

ကျွန်တော် ဖဲချပ်တွေကို စားပွဲပေါ်မှာ ဖြန့်ခင်းလိုက်တယ်။

"သမ္မတ ရွေးကောက်ပွဲကို ပိုကာ ကစားပွဲတစ်ခုနဲ့ နှိုင်းယှဉ်မယ်ဆိုရင်... မင်းဆီမှာ ဖဲချပ် လေးချပ် ရှိနေပြီး ဒိုင်ယန် ဆီမှာတော့ poker hand တစ်ခု ရှိနေပြီ"

ကျွန်တော် ဖဲချပ် ၈ ချပ်ကို ဖယ်လိုက်ပြီး စားပွဲရဲ့ တစ်ဖက်မှာ တင်လိုက်တယ်။

"ပိုကာ အသုံးအနှုန်းအရဆိုရင်တော့ Royal flush နဲ့ Straight flush ရဲ့ အောက်မှာပဲ ရှိတာပေါ့"

တက်ဂယူ က မေးတယ်။

"ရိုနယ် ကော ဘာရထားလဲ"

"တကယ်တမ်းကတော့ ဘာ Pair မှ မရှိသလိုပဲ။ အခုသာ ဒိုင်ယန် နဲ့ ပြိုင်မယ်ဆိုရင် သူက ရှုံးမှာ သေချာတယ်"

"ဒါပေမဲ့ ဖဲချပ် တစ်ချပ် ကျန်သေးတယ်လေ"

ကျွန်တော် တက်ဂယူ ရှေ့မှာ ဖဲချပ် တစ်ချပ် ချလိုက်တယ်။

"ဒါက အခု ငါတို့ဆီမှာ ရှိနေတဲ့ ဖဲချပ်ပဲ။ ဒီဖဲချပ်ကို ပေးမလား၊ မပေးဘူးလားဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ရမယ်၊ ပေးမယ်ဆိုရင်လည်း ဘယ်သူ့ကို ပေးမလဲဆိုတာ ရွေးရမယ်"

Ace of Spades (၁ စပိတ်)။

သူက တစ်ချပ်ထဲနဲ့တင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖဲချပ်ပါ။

စကားမစပ်၊ ၁စပိတ် က တခြား အေ့စ်တွေထက် ပိုကြီးပြီး လှနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ သူက အခွန်ကောက်ခံဖို့အတွက် ပထမဆုံး အမှတ်အသား ပြုလုပ်ခြင်း ခံရတဲ့ ဖဲချပ်ဖြစ်လို့ပါ။

"ဒီဖဲချပ်ကို ဒိုင်ယန် ကို ပေးလို့ ဘာမှ ထူးမှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ့မှာက Poker Handက ပြည့်စုံနေပြီလေ။ ဖဲချပ် လေးချပ် လက်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အချိန်မှာ ကျန်တဲ့ တစ်ချပ်ကို ထပ်ယူစရာ မလိုတော့ပါဘူး။

"ဒါဆို ရိုနယ် ကို ပေးရင်ကော"

ဖဲချပ်ကို ပေးလိုက်တယ်ဆိုတာ သင်္ဘောပေါ်ကို အတူတူ လိုက်ပါစီးနင်းလိုက်တာပါပဲ။

နိုင်ရင်တော့ အောင်ပွဲရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို အတူတူ ခံစားရမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ ရှုံးရင်တော့ ရှုံးနိမ့်မှုရဲ့ တာဝန်ကိုလည်း အတူတူ ထမ်းဆောင်ရပါလိမ့်မယ်။

" ဒါက Royal straight flush ဖြစ်သွားနိုင်သလို flush ဒါမှမဟုတ် straight ပဲ ဖြစ်သွားတာမျိုးလည်း ရှိနိုင်တယ်"

တကယ်လို့ Royal straight flush ဒါမှမဟုတ် Straight flushသာ ဖြစ်သွားရင်တော့ Poker Handကို အနိုင်ယူနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ flush ဒါမှမဟုတ် straight ပဲ ဖြစ်မယ်ဆိုရင်တော့ ရှုံးမှာပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ ကံတရားက ကျွန်တော်တို့ဘက်မှာ ရှိပါတယ်။

ကျွန်တော်သာ ဖဲချပ်ကို ပေးလိုက်ရင် ရိုနယ် က သူ့ရဲ့ Poker Handကို ပြီးမြောက်သွားစေပြီး အနိုင်ရပါလိမ့်မယ်။

ဒါဆို ငါတို့ အခု ဘာဆက်လုပ်သင့်လဲ။

အခန်း (၇၄)

တက်ဂယူ က မေးတယ်။

"ဘယ်သူ သမ္မတ ဖြစ်လာသင့်တယ်လို့ မင်းထင်လဲ"

"ကမ္ဘာ့စီးပွားရေးအကြောင်း စဉ်းစားကြည့်ရင်တော့..."

တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်ပါတယ်။

"မဟုတ်ဘူး။ ငါဆိုလိုတာက ငါတို့အတွက်လေ"

"ရိုနယ် သမ္မတ ဖြစ်လာတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ဒိုင်ယန် ကို ရွေးချယ်ရင် ဘာဖြစ်လာမလဲဆိုတာ မသေချာပေမဲ့ ရိုနယ် အနိုင်ရအောင် ကူညီပေးနိုင်ရင်တော့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရမှာ သေချာတယ်။

"ဒါဆို ဘာက ပြဿနာတက်နေတာလဲ"

"မင်းလည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲလေ။ အဲဒီလိုလူမျိုး သမ္မတ ဖြစ်လာရင် တစ်ကမ္ဘာလုံး ပရမ်းပတာတွေ ဖြစ်ကုန်တော့မှာကွ"

ကိုရီးယားမှာတောင် သမ္မတ အမှားရွေးမိလို့ တော်တော်လေး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ကိုရီးယားရဲ့ ပြဿနာပဲ ရှိသေးတယ်။ အမေရိကန် သမ္မတကို အမှားရွေးမိရင်တော့ တစ်ကမ္ဘာလုံး အတူတူ ဒုက္ခခံရမှာလေ။

တက်ဂယူ က မယုံနိုင်သလို ကြည့်ပြီး ပြောတယ်။

"မင်းက ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်အထိ စဉ်းစားတတ်သွားတာလဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တရားမျှတပါတယ်ဆိုတဲ့လူက စမတ်ဖုန်းတွေ ပေါက်ကွဲတုန်းက ပြည်တွင်းမှာ ငွေရေးကြေးရေး ပြဿနာတွေ ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့ပြီး Brexit တုန်းကလည်း နိုင်ငံခြားငွေလဲလှယ်ရေး ဈေးကွက်ကို သုတ်သင်ပစ်ခဲ့ တာလေ"

ကျွန်တော်က ပြန်ခုခံပြီး ပြောလိုက်တယ်။

"အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီဖြစ်ရပ်တွေကို ငါကိုယ်တိုင် ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလေ"

"တခြားသူတွေ ဒုက္ခရောက်နေချိန်မှာ အမြတ်ထုတ်တာက လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ဝတ်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ မင်းမသိဘူးလား"

"..."

ဒီကောင်က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလောက် ဉာဏ်ကောင်းသွားတာလဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအခြေအနေက နည်းနည်းတော့ ကွဲပြားပါတယ်။ အရင်တုန်းက တခြားသူတွေ ပြဿနာဖြစ်အောင် လုပ်တဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်က ရလဒ်ကိုပဲ ရိတ်သိမ်းခဲ့တာဆိုရင် အခုတစ်ခေါက်မှာတော့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်က ပြဿနာဖြစ်အောင် လုပ်မယ့်သူပါ။

ဒါက Brexit ထက်တောင် ပိုပြီး သက်ရောက်မှု ကြီးမားသွားနိုင်ပါတယ်။

ကျွန်တော့မှာ တကယ်ပဲ ဒီလိုလုပ်ဖို့ အရည်အချင်းရှိလို့လား။

"ဗျူဟာစာအုပ်တစ်အုပ်မှာ ဖတ်ကြည့်ရင်တော့..."

ကျွန်တော် အံ့ဩပြီး မေးလိုက်တယ်။

"မင်းက ဗျူဟာစာအုပ်တွေပါ ဖတ်တာလား"

တက်ဂယူ က ပြန်ပြင်ပြောတယ်။

"အင်တာနက်ကာတွန်း 'Phantom Go King' ထဲမှာ ဒီစကားစုကို သုံးထားတာကွ"

"ဘာစကားလဲ"

ကျွန်တော့်မေးခွန်းကို သူက စကားလုံး တစ်လုံးထဲနဲ့ ပြန်ဖြေပါတယ်။

"အရင်ရှင်အောင်လုပ်၊ ပြီးမှ တခြားသူကို သတ်"

ဒါက ဂိမ်း လောကမှာ နာမည်ကြီးတဲ့ စကားတစ်ခွန်းပါ။ ကိုယ့်ရဲ့ အတုံးကို အရင်ဆုံး လုံခြုံအောင် လုပ်ပြီးမှ ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အတုံးကို ဖမ်းဖို့ ညွှန်ကြားတာပေါ့။

ဒါက တော်တော်လေး ထိမိတဲ့ စကားပါပဲ။

တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်ပုခုံးပေါ် လက်တင်ပြီး ပြောတယ်။

"ကိုရီးယားက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကမ္ဘာကြီးက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါတွေကို စိတ်မပူနဲ့။ အရင်ဆုံး ငါတို့ ရှင်သန်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာရအောင်။ ပြီးမှ ကျန်တာ စဉ်းစားတာပေါ့"

ကျွန်တော် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပါတယ်။

"နှစ်ဖက်စလုံးနဲ့ အရင်ဆုံး တွေ့ကြည့်တာ ကောင်းမယ် ထင်တယ်"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့လက်ထဲမှာ ဖဲချပ်ကောင်းတွေ ရှိနေတာပဲလေ။ ဒိုင်ယန် က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖဲချပ်တွေကို လိုချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ပြန်စဉ်းစားလို့ ရတာပဲ။

ဒိုင်ယန် က The Wall Street Journal နဲ့ အင်တာဗျူးတစ်ခု လုပ်ခဲ့ပါတယ်။

သတင်းထောက်က သူ့အပေါ်မှာ တော်တော်လေး ဖော်ဖော်ရွေရွေ ရှိပါတယ်။ ဆောင်းပါးကောင်းတစ်ပုဒ် ရေးပေးမှာလည်း သေချာသလောက်ပါပဲ။

အင်တာဗျူးပြီးတော့ သတင်းထောက်က ပြောလိုက်ပါတယ်။

"နောက်ပိုင်းကျရင် တွေ့ဖို့ ခက်နိုင်တာမို့ အခုပဲ ပြောထားလိုက်ပါရစေ။ သမ္မတကြီးအဖြစ် ရွေးကောက်ခံရတာ ဂုဏ်ယူပါတယ် ခင်ဗျာ"

ဒိုင်ယန် က သဘောကျပြီး ရယ်မောလိုက်တယ်။

"အဲဒီစကားကိုတော့ ရွေးကောက်ပွဲအပြီး အင်တာဗျူးကျမှပဲ ပြောဖို့သိမ်းထားလိုက်ပါ"

သူက သတင်းထောက်နဲ့ လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။

ကားပေါ်တက်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အတွင်းရေးမှူးနဲ့ ဗျူဟာမှူးက စောင့်နေကြပါတယ်။

"နောက်ထပ် ဘာအစီအစဉ် ရှိသေးလဲ"

"မိဘမဲ့ဂေဟာ၊ ဘိုးဘွားရိပ်သာနဲ့ ဖောင်ဒေးရှင်းက လုပ်တဲ့ ပရဟိတပွဲတွေ သွားဖို့ ရှိပါတယ်"

ဒိုင်ယန် က သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

"ဒီနေ့လည်း အတော်လေး အလုပ်များဦးမယ့် ပုံပဲ"

မဲဆွယ်စည်းရုံးရေး စကတည်းက အတော်လေး ပြင်းထန်ခဲ့တာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်တုန်းကဆိုရင် သူဟာ ကားပေါ်မတက်ခင် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပါသေးတယ်။ ရိုနယ် ကတော့ သူ့ကိုယ်သူတောင် ဂရုမစိုက်နိုင်တဲ့ အမျိုးသမီးက နိုင်ငံကို ဘယ်လို ဦးဆောင်မှာလဲဆိုပြီး မာန်တင်းခဲ့ပါတယ်။

ဗျူဟာမှူး ဂျိုအယ် က ပြောတယ်။

"Golden Gate ဆီက ဖုန်းလာပါတယ်"

"ဘာကိစ္စလဲ"

"OTK Company ရဲ့ စီအီးအို က တွေ့ချင်လို့ပါတဲ့"

ဒိုင်ယန် က မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။

"ဘယ်ကုမ္ပဏီလဲ"

"သူက ဘယ်သူမှန်း သေချာမသိရတဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု လုပ်ငန်းတစ်ခုပါ။ အခုလောလောဆယ် အမေရိကန် Startup တော်တော်များများမှာ အဓိက ရှယ်ယာရှင် ဖြစ်နေသလို Brexit တုန်းကလည်း နိုင်ငံခြားငွေလဲလှယ်ရေး ဈေးကွက်မှာ သန်းထောင်နဲ့ချီပြီး အမြတ်ရခဲ့တဲ့သူလေ"

"ဪ… အဲဒီအကြောင်း ကြားဖူးတယ်"

သူ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပါတယ်။

OTK Company က ဗြိတိန်နဲ့ ဂျပန်ရဲ့ နိုင်ငံခြားငွေလဲလှယ်ရေး ဈေးကွက်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်က သာမန်လူတွေတောင် သိတဲ့အထိ နာမည်ကြီးခဲ့တာပါ။ သူတို့ကို ဆန့်ကျင်ပြီး လောင်းကြေးထပ်ခဲ့တဲ့ ငွေရေးကြေးရေး အဖွဲ့အစည်းတွေဟာ အကြီးအကျယ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာ နာမည်ကြီး Wall Street ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု ဘဏ်တွေနဲ့ ကုမ္ပဏီတွေလည်း ပါဝင်ပါတယ်။

"သူတို့က ဘာလို့ အခုမှ တွေ့ချင်ရတာလဲ"

အခုက မဲဆွယ်စည်းရုံးရေး ရန်ပုံငွေလည်း လုံလောက်နေပြီး အသာစီးရနေတဲ့ အခြေအနေမှာ နာမည်မကောင်းတဲ့ ကုမ္ပဏီတစ်ခုနဲ့ တွေ့ပြီး ကောလာဟလတွေ အထွက်မခံနိုင်ပါဘူး။ အထူးသဖြင့် လက်ရှိအစိုးရနဲ့ ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီဟာ ငွေရေးကြေးရေး နယ်ပယ်နဲ့ ပတ်သက်မှုရှိတယ်ဆိုပြီး စောင့်ကြည့်ခံနေရတဲ့ အချိန်မျိုးမှာပေါ့။

"အချိန်ဇယား ပြောင်းဖို့ ခက်တယ်လို့ပဲ ပြန်ပြောလိုက်ပါ"

ဒါကတော့ ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ငြင်းဆိုလိုက်တာပါပဲ။

ဂျိုအယ် ကလည်း ဒိုင်ယန် ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သဘောတူပါတယ်။

"နားလည်ပါပြီ"

ဟင်နရီ က "ဒိုင်ယန် က ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငြင်းလိုက်တယ်"လို့ ပြောတော့ ကျွန်တော် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပါတယ်။

"နှမြောစရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက မျှော်လင့်ထားပြီးသားပါ။ Golden Gate က မိတ်ဆက်ပေးတာဆိုတော့ နည်းနည်းတော့ မျှော်လင့်ချက် ထားမိတာပေါ့”

ဒါဆို ဒိုင်ယန် နဲ့ တွေ့ပြီး သူ့ရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ရဖို့ အခွင့်အလမ်းက လွှင့်ထွက်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာလား။

"ရိုနယ်ကရော"

"သူက အခု လော့စ်အိန်ဂျလိစ်မှာ မဲဆွယ်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ မနက်ဖြန် လေယာဉ်မတက်ခင် ၁၅ မိနစ်လောက် အချိန်ပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောတယ်"

ကျွန်တော် စိတ်သက်သာရာရစွာနဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။

" တော်သေးတာပေါ့"

နှစ်ခုစလုံးက ကယ်လီဖိုးနီးယားမှာ ရှိနေတာ ဖြစ်ပေမဲ့ Silicon Valley ကနေ LA ကို သွားရတာက ဆိုးလ်ကနေ ဘူဆန်ကို သွားရတာထက်တောင် ပိုဝေးပါသေးတယ်။ အမေရိကန်က ပြည်နယ်တစ်ခုစီဟာ နိုင်ငံတစ်ခုလို ဖြစ်နေတော့ တကယ့်ကို ကျယ်ပြောတဲ့ နိုင်ငံကြီးပါ။

ဟင်နရီ က ကျွန်တော့်ကို သတိထားပြီး မေးတယ်။

"ဒါပေမဲ့ ရိုနယ် နဲ့ တကယ် တွေ့ဖို့ လိုလို့လား။ ဒိုင်ယန် နဲ့ မတူတာက ရိုနယ် က အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်း သိပ်မရှိဘူးလေ"

"မင်းလည်း အဲဒီလိုပဲ တွေးတာပေါ့လေ"

လက်ရှိ နိုင်ငံရေး အခြေအနေအရဆိုရင် ရိုနယ် နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တဲ့သူ သိပ်မရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်ကတော့ အံ့ဩစရာတွေနဲ့ ပြည့်နေတာပဲ။ Brexit ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်ထားခဲ့မှာလဲ။

"မင်း ဘာလို့ စိတ်ဝင်စားရလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းကို မေးလို့ရမလား"

ကျွန်တော် ရယ်လိုက်ပါတယ်။

"သူနဲ့ တွေ့ပြီးမှပဲ မင်းကို ပြောပြတော့မယ်"

ကျွန်တော်တို့ လော့စ်အိန်ဂျယ်လိစ် ကို တစ်ရက် ကြိုရောက်ခဲ့ကြပါတယ်။ ရိုနယ် က သူ့ရဲ့ Stamper Hotel VIP အခန်းမှာ တည်းခိုနေတာပါ။

အခန်းထဲမဝင်ခင်မှာ လုံခြုံရေးတွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို စစ်ဆေးပါတယ်။ သတ္တုရှာဖွေတဲ့ စက်တွေ သုံးသလို ဖိနပ်တွေတောင် ချွတ်ခဲ့ရပါတယ်။ ဖုန်းတွေကိုလည်း ခဏ သိမ်းထားခဲ့ရပါတယ်။

တက်ဂယူ က ကိုရီးယားလို ပြောတယ်။

"တကယ်ပဲ ဒီလောက်အထိ လုပ်ဖို့ လိုလို့လား"

"သည်းခံလိုက်ပါဦး။ ငါတို့က အမေရိကန် သမ္မတလောင်းနဲ့ တွေ့မှာလေ"

လူ ၁၀ ယောက်လောက် ရှိတဲ့ အခန်းထဲကို ကျွန်တော်တို့ ဝင်သွားကြပါတယ်။ စားပွဲအလယ်က ဆိုဖာမှာ လူကောင်ကြီးကြီး တစ်ယောက် ထိုင်နေပြီး ဘေးမှာတော့ လူဖြူ အမျိုးသမီးငယ်လေး တစ်ယောက် ရပ်နေပါတယ်။

သူ့နာမည်က ဗီရိုနီကယ် ဖြစ်ပြီး လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၂ နှစ်က ရိုနယ် နဲ့ လက်ထပ်ခဲ့တဲ့ ချက် မော်ဒယ်တစ်ယောက်ပါ။ သူက ရိုနယ် ရဲ့ တတိယမြောက် ဇနီးဖြစ်ပြီး ရိုနယ် ကတော့ လေးကြိမ်မြောက် လက်ထပ်ထားတာပါ။

ဆိုဖာပေါ်က လူကြီးက ကျွန်တော်တို့ကို ကြည့်ပြီး အသံဩဩကြီးနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

"ဒိုင်ယန် က မင်းတို့ကို မတွေ့လို့ ဒီကို ရောက်လာကြတာလား"

တက်ဂယူ က အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောတယ်။

"အို။ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီးသိနေ..."

ကျွန်တော်က သူ့ကို သတိထားဖို့ တိတ်တဆိတ် တို့လိုက်ပါတယ်။

ကျွန်တော်တို့ ဒိုင်ယန် နဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ ကြိုးစားတာကို သူ သိနေတဲ့ပုံပါပဲ။ အရေးကြီးတဲ့ ရွေးကောက်ပွဲ ဖြစ်နေတာမလို့ တစ်ဖက်နဲ့ တစ်ဖက် သူလျှိုတွေ ထားတာက မထူးဆန်းပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော်တို့ ဒိုင်ယန် နဲ့ ဆက်သွယ်တာက သိပ်ပြီး ထူးခြားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်မှ မဟုတ်တာ။

အဲဒါကို စဉ်းစားမိတော့ ကျွန်တော် နည်းနည်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လာတယ်။ တကယ်လို့ ရိုနယ် နဲ့ တွေ့တာကို ဒိုင်ယန် ဘက်က သိသွားရင်ကော။

ရိုနယ် က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပါတယ်။ အသက် ၇၀ အရွယ် လူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ အရပ် ၁၉၂ စင်တီမီတာနဲ့ ကိုယ်အလေးချိန် ကီလိုဂရမ် ၁၀၀ ကျော် ရှိတာကြောင့် သူ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာက တော်တော်လေး လွှမ်းမိုးမှု ရှိပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ပွယောင်းယောင်း ဝတ်စုံနဲ့ ထူထဲတဲ့ နက်ကတိုင်က ကြည့်ရတာ နည်းနည်း ရယ်ချင်စရာ ကောင်းနေပေမဲ့ ဒီစတိုင်လ်ကိုပဲ စွဲစွဲမြဲမြဲ ဝတ်တာကလည်း သူ့ကို ပိုပြီး လူကောင်ကြီးသယောင် ထင်ရစေတဲ့ အကြောင်းရင်း တစ်ခုပေါ့။

သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အသွင်အပြင်ကြောင့် ကျွန်တော်တို့သာ ဒီမှာ ရန်ဖြစ်ကြရင် ရှုံးမှာပဲလို့တောင် တွေးမိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမတိုင်ခင် လုံခြုံရေးတွေက ကျွန်တော်တို့ကို သေနတ်နဲ့ အရင်ပစ်မှာပါ။

"စီးပွားရေးသမား တစ်ယောက်အနေနဲ့ အမြဲတမ်း ပြဿနာရှာတတ်တဲ့ OTK Company ရဲ့ စီအီးအို က ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ သိချင်နေတာ။ ဒါပေမဲ့ အခုလို အာရှသား လူငယ်လေး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

သူ့ကို စီးပွားရေးသမားလို့ ခေါ်တာက မီဒီယာတွေက သူ နိုင်ငံရေးနဲ့ မသင့်တော်ဘူးဆိုတဲ့ သဘောနဲ့ သရော်တာ ဖြစ်ပေမဲ့ သူကိုယ်တိုင်က အဲဒီလို ပြောလိုက်တာက မျှော်လင့်မထားတဲ့ အချက်ပါ။

သူက နိုင်ငံရေးကို စီးပွားရေး ပုံစံတစ်မျိုးလို့ မြင်နေတာလား။ သူ့ရဲ့ အခုထိ လုပ်ရပ်တွေကို ကြည့်ရင်တော့ သူ့မှာ ပြင်းထန်တဲ့ နိုင်ငံရေး ခံယူချက်တွေ ရှိပုံမရပါဘူး။ သူ တင်ပြတဲ့ မူဝါဒတွေတောင်မှ ရိုးရာ ရီပတ်ဘလီကန် တန်ဖိုးတွေနဲ့ သိပ်မကိုက်ညီဘူးလေ။

ကျွန်တော် လက်ကမ်းလိုက်ပါတယ်။

"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် ခင်ဗျာ"

ရိုနယ် က ကျွန်တော့်လက်ကို ဆွဲလိုက်ပါတယ်။

"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

သူက ကျွန်တော့်လက်ကို သာမန်ပဲ ဆွဲလိုက်တာ မဟုတ်ဘဲ သူ့ရဲ့ ခွန်အားကို ပြသတဲ့အနေနဲ့ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ညှစ်လိုက်ပါတယ်။ လက်ကနေ နာကျင်မှုတွေ တက်လာတာကြောင့် ကျွန်တော် မျက်နှာပျက်သွားတဲ့အခါ ရိုနယ် က ရယ်မောပြီး လက်ကို လွှတ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ "ငါတို့ရဲ့ လူငယ်သူငယ်ချင်းက ခွန်အား သိပ်မရှိတဲ့ပုံပဲ" လို့ နောက်ပြောင် ပြောဆိုလိုက်ပါတယ်။

ကျွန်တော့်လက်ကတော့ နီရဲနေပါပြီ။

ရိုနယ် က တက်ဂယူ ကို ကြည့်ပြီး "ဒီသူငယ်ချင်းက ဘယ်သူလဲ" လို့ မေးပါတယ်။

တွေ့ဆုံပွဲ မတိုင်ခင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို တင်ထားတာမလို့ သူ သိသင့်ပါတယ်။ သူ မဖတ်ကြည့်တာလား။

"သူက အဖော်လိုက်ပေးတဲ့ သူငယ်ချင်းပါ" လို့ ပြောလိုက်ရင် အဆင်မပြေလောက်ဘူး။ တက်ဂယူ က OTK Company မှာ ရာထူးအရ ဒုတိယအကြီးအကဲလေ။

ကျွန်တော် ခေါင်းထဲရှိတာကို ပြောလိုက်တယ်။

"သူက OTK Company ရဲ့ COO ပါ"

တက်ဂယူ က 'ငါက ဘယ်တုန်းက COO ဖြစ်သွားတာလဲ' ဆိုတဲ့ ပုံစံနဲ့ ကျွန်တော့်ကို မျက်လုံးအပြူးသားနဲ့ ကြည့်ပါတယ်။ ကျွန်တော်ကလည်း 'အခုကစပြီး ဖြစ်သွားတာ' ဆိုတဲ့ အကြည့်နဲ့ ပြန်ကြည့်လိုက်တယ်။

ဒီလိုနဲ့ပဲ OTK Company မှာ စီအီးအို နဲ့ COO ပုံစံ ဖြစ်သွားပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့အောက်မှာ တခြားဝန်ထမ်း တစ်ယောက်မှ မရှိတာကတော့ ပြဿနာပေါ့။

"အရင် ထိုင်ကြဦးစို့"

ကျွန်တော်တို့ ဆိုဖာပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်ကြပါတယ်။

"အချိန်က နည်းနည်းပဲ ရှိတာဆိုတော့ တဲ့တိုးပဲ ပြောရအောင်။ မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို တွေ့ချင်ရတာလဲ"

အမေရိကန်ရဲ့ အကျယ်အဝန်းက ကိုရီးယားထက် အဆ ၁၀၀ နီးပါး ပိုကြီးပါတယ်။ မဲဆွယ်ဖို့အတွက် သွားရမယ့် နယ်မြေက အရမ်းကျယ်တာမလို့ မိနစ်တိုင်းက အဖိုးတန်ပါတယ်။ OTK Company ရဲ့ စီအီးအို ဖြစ်နေလို့သာ သူနဲ့ ၁၅ မိနစ်စာ အချိန်ရတာပါ။ မဟုတ်ရင်တော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။

အဆိုးဆုံး အခြေအနေကတော့ ကျွန်တော် ကူညီပါလျက်နဲ့ ရိုနယ် ရှုံးသွားတာပါပဲ။ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေကို ရင်ဆိုင်ရမှာဖြစ်ပြီး နောက်တက်လာမယ့် အမေရိကန် အစိုးရဆီက ဘာအကူအညီမှ မျှော်လင့်လို့ ရမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ရိုနယ် သမ္မတ ဖြစ်လာမယ်ဆိုတဲ့ ဟောကိန်းက ရှိနေတာပဲ။

တကယ်လို့ ကျွန်တော်က ရိုနယ် ကို မကူညီဘဲ ဒိုင်ယန် ကို ထောက်ခံဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ရင် အဲဒီဟောကိန်းက ပျက်သွားနိုင်မလား။

ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော့်အတွက် ဘာမှ ရမှာမဟုတ်ဘူး။ အဓိကကတော့ ကျွန်တော် ရိုနယ် နဲ့ တွေ့တဲ့သတင်းက ဒိုင်ယန် ဘက်ကို ရောက်သွားလောက်ပြီလေ။

ဘာမှမပြောဘဲ တက်ဂယူ က ကျွန်တော့်ဘေးကနေ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေပါတယ်။

"..."

'အရင်ရှင်အောင်လုပ်၊ ပြီးမှ တခြားသူကို သတ်' ဆိုတဲ့ ချီးထုတ်စကားပါ...။

ကျွန်တော် တဲ့တိုးပဲ ပြောလိုက်တယ်။

"ကျွန်တော် အမတ်လောင်းရဲ့ ရွေးကောက်ပွဲမှာ ကူညီပေးချင်ပါတယ်"

"မင်းက ငါ့ဘက်က ရပ်တည်မလို့လား"

"ဟုတ်ပါတယ်"

ရိုနယ် က အော်ဟစ် ရယ်မောလိုက်ပါတယ်။

"ဟားဟားဟား။ ငါက ရွေးကောက်ပွဲ ရန်ပုံငွေ လိုနေလို့ ဒုက္ခရောက်နေတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား"

ရိုနယ် စုဆောင်းထားတဲ့ မဲဆွယ်ရန်ပုံငွေက ဒိုင်ယန် ရထားတာရဲ့ တစ်ဝက်ပဲ ရှိပါတယ်။ ဒီလောက်အထိ ကွာဟနေရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ လုပ်ငန်းရှင်တွေနဲ့ ငွေကြေးရှင်တွေ အပါအဝင် ချမ်းသာတဲ့သူ အများစုက ဒီမိုကရက်တစ်ဘက်မှာ ရှိနေကြလို့ပါ။

ထပ်ပြောရရင် အမေရိကန် သမ္မတရွေးကောက်ပွဲက ပိုက်ဆံနဲ့ တိုက်ရတာပါ။

မဲဆွယ်ရန်ပုံငွေရဲ့ အများဆုံး အစိတ်အပိုင်းက မီဒီယာတွေမှာ ကြော်ငြာဖို့အတွက် ဖြစ်ပြီး ရိုနယ် ကတော့ အဲဒါကို ပါးပါးနပ်နပ် အသုံးချခဲ့ပါတယ်။

သူက လူမှုကွန်ရက်တွေနဲ့ လူထုမိန့်ခွန်းတွေမှာ အငြင်းပွားဖွယ်ရာ စကားတွေကို အမြဲတမ်း ပြောဆိုခဲ့ပြီး မီဒီယာတွေကလည်း အဲဒါအတွက် သူ့ကို ဝေဖန် ပြစ်တင်ခဲ့ကြပါတယ်။

အဲဒါကို ရိုနယ် က မီဒီယာတွေက လိမ်ညာသူတွေလို့ ပြန်တိုက်ခိုက်ပြီး မီဒီယာတွေကလည်း ပြန်တုံ့ပြန်တာကြောင့် အပြန်အလှန် စကားပွဲတွေ ဖြစ်နေတာပါ။

အဲဒီအတောအတွင်းမှာပဲ ရိုနယ် ရဲ့ လူကြိုက်များမှုက ဆက်ပြီး မြင့်တက်လာပါတယ်။ သူကတော့ ဖျော်ဖြေရေးလောကရဲ့ စကားအတိုင်း 'မှတ်ချက်မရှိတာထက်စာရင် ဆိုးတဲ့မှတ်ချက် ရှိနေတာက ပိုကောင်းတယ်' ဆိုတဲ့အတိုင်း လုပ်နေပုံရပါတယ်။

တကယ်လို့ ကျွန်တော်က ရန်ပုံငွေ ထောက်ပံ့ဖို့ စဉ်းစားထားတာဆိုရင် စောစောလာသင့်တာပါ။ ရွေးကောက်ပွဲ ပြီးခါနီးမှ ပိုက်ဆံနဲ့ လာတာက ဘာထူးမှာလဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပေးရင်တော့ သူတို့ ငြင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

"ကျွန်တော်က မဲဆွယ်ရန်ပုံငွေထက် ပိုပြီး အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခုကို ကမ်းလှမ်းချင်တာပါ"

"အဲဒါ ဘာလဲ"

"ရွေးကောက်ပွဲမှာ အနိုင်ရရှိဖို့ပါပဲ"

ရိုနယ် က မယုံနိုင်သလို ရယ်လိုက်ပါတယ်။

"လူငယ်သူငယ်ချင်းက စိတ်ဝင်စားစရာ စကားတွေ ပြောတတ်သားပဲ"

"သမ္မတလောင်းကြီး သိတဲ့အတိုင်းပဲ လက်ရှိမှာတော့ လူထုစစ်တမ်းတွေမှာ မဲနည်းနေပါတယ်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် ဒိုင်ယန် က အနိုင်ရသွားမှာပါ" လို့ ကျွန်တော့်နောက်က လူက တည်ငြိမ်တဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

"စကားပြောရင် နည်းနည်းလောက် သတိထားပေးမလား"

သူ့နာမည်က တိုဘီ ရက် ပါ။

သူက ရိုနယ် ရဲ့ အကြီးဆုံးသမီး အိုင်ရီနာ ရဲ့ ခင်ပွန်းဖြစ်ပြီး အခုတော့ ရိုနယ် ရဲ့ မဲဆွယ်စည်းရုံးရေးမှာ ဗျူဟာမှူးအဖြစ် တာဝန်ယူနေတာပါ။

ကျွန်တော်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ ပြောလိုက်တယ်။

" လူထုစစ်တမ်းတွေမှာ တော်တော်လေး မဲနည်းနေတာ အမှန်ပဲ မဟုတ်လား"

ရိုနယ် က လက်ဟန်ခြေဟန် အကြီးအကျယ် လုပ်ပြပြီး ပြောတယ်။

"လူထုစစ်တမ်းတွေဆိုတာ အလကား အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေဆိုတာ မင်း သိပါတယ်"

Brexit အကြောင်းကို ပြောတာလား။

ကျွန်တော် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပါတယ်။

"မှန်ပါတယ်။ သမ္မတလောင်းကြီးရဲ့ တကယ့် ထောက်ခံမှုက စစ်တမ်းတွေထက် ပိုမြင့်နိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ဒိုင်ယန်ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ်လို့တော့ မဆိုလိုပါဘူး"

ဘေးက လူတွေက ကျွန်တော့်ကို စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်နေကြပါတယ်။ တက်ဂယူ ကတော့ မျက်နှာလွှဲထားပေမဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ သူတို့ကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြန်ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

ကျွန်တော် ပြောတာ မှန်တယ်ဆိုတာ သူတို့ သိမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ တခြားသူဆီက ဒီစကားကို မကြားချင်ကြတာ နေမှာပေါ့။

ရိုနယ် က ဆိုဖာပေါ် မှီချလိုက်ပြီး ပြောတယ်။

"မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့ အနိုင်ရအောင် လုပ်ပေးမှာလဲ။ နည်းလမ်းကို ငါ စိတ်ဝင်စားတယ်"

"သမ္မတလောင်းက ပြိုလဲနေတဲ့ အမေရိကန် ထုတ်ကုန်လုပ်ငန်းတွေကို ပြန်လည် အသက်သွင်းပြီး အမေရိကန်သားတွေအတွက် အလုပ်အကိုင်တွေ ဖန်တီးပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ် မဟုတ်လား"

ရိုနယ် က ကျွန်တော့်စကားကို ခေါင်းငြိမ့် ထောက်ခံတယ်။

"ဒါကြောင့်လည်း ငါက သမ္မတ ဖြစ်ချင်တာပေါ့"

"ဒါပေမဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေက ရွေးကောက်ပွဲမှာ ကတိပေးတာက ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒိုင်ယန် ကလည်း အမတ်လောင်းရဲ့ ကတိတွေက မဖြစ်နိုင်တာတွေလို့ တိုက်ခိုက်နေတာပဲလေ"

"နေဦး..."

ဗျူဟာမှူး တိုဘီ က ဝင်ပြောဖို့ ကြိုးစားတဲ့အခါ ရိုနယ် က သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး တားလိုက်ပါတယ်။

"မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ"

"ကျွန်တော် အဲဒီကတိတွေကို အခုချက်ချင်းပဲ လက်ငင်းငွေသားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးမယ်"

"ဘာ"

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ရိုနယ် ရဲ့ မျက်နှာမှာ အံ့အားသင့်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ ပေါ်လာပါတော့တယ်။