အတွင်းခံဘောင်းဘီပါမကျန် ရောင်းချခြင်း

အစပိုင်းတွင် အစ်ကိုကြီးချန်၏ မျှော်မှန်းချက်မှာ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် ၃၀၆,၉၂၁ ခုလုံးကို တစ်ခုလျှင် ၃ သန်းနှုန်းဖြင့် ရောင်းချရန်ဖြစ်သည်။ အဆုံးတွင် အင်မော်တယ်ကျောက်တုံး ၉၀၀ ဘီလီယံကျော် ရရှိမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သူ့ကို အလွန်ကျေနပ်အားရစေ၏။ သို့သော် သူ ဆက်လက်ရောင်းချနေစဉ်တွင် အလယ်အင်မော်တယ်လောကရှိလူများ၏ ဝယ်ယူလိုစိတ်ပြင်းပြမှုကို သူလျှော့တွက်ခဲ့မိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရာသူသည် လူတိုင်း၏တောင်းဆိုမှုကိုတုံ့ပြန်ရန်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ဈေးနှုန်းကို မတတ်သာဘဲမြှင့်တင်ခဲ့ရသည်။

ယခုအခါ ဤတိုကင် ၁,၀၀၀ မှာ နောက်ဆုံးအသုတ်ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိနေကြလေပြီ။ သဘာဝကျစွာပင် သူသည် ၎င်းတို့ကို ကောင်းကင်ထိအောင်မြင့်သောဈေးနှုန်းဖြင့် ထုတ်ရောင်းရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

"လူတိုင်းခင်ဗျာ၊ အခု အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တာမို့ လူတိုင်းရဲ့ လိုအပ်ချက်ကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်တော့ဘူး"

"ငါက မေတ္တာကရုဏာကြီးမားစွာနဲ့ ဒီနောက်ဆုံးတိုကင်တွေကို မင်းတို့ကိုရောင်းပေးလိုက်ရင်တောင်၊ လမ်းမှာလာနေတုန်းဖြစ်တဲ့သူတွေအတွက်ကျတော့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

သူသည် ဝေးလံသောနေရာသို့ ဝမ်းနည်းမှုများပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ငေးကြည့်လိုက်သည်။

"ခရီးက အရမ်းဝေးလွန်းလို့ ဒီအရောင်းပွဲတော်ကို အမီမလာနိုင်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်"

"အခု အကုန်ရောင်းလိုက်ရင် သူတို့ စိတ်မကောင်းဖြစ်ကြလိမ့်မယ် မဟုတ်လား"

"ငါက အမြဲတမ်း တရားမျှတမှုကို ရှေ့တန်းတင်တဲ့သူဖြစ်လို့ လူတိုင်းကို တန်းတူဆက်ဆံရမယ်၊ ဒီလိုလုပ်ဖို့ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး"

လူတိုင်းက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် နားမလည်နိုင်ဘဲ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

"ဒါဆိုရင် ဘိုးဘေးကြီးကျန်းအနေနဲ့ ဒါတွေကို ဘယ်လိုရောင်းဖို့ အစီအစဉ်ရှိပါသလဲ..."

အစ်ကိုကြီးချန်က သူ၏အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တည်ကြည်စွာ ပြောလိုက်သည်

"နောက်ထပ် ရှစ်နှစ်အကြာမှာ လေလံပွဲတစ်ခုကျင်းပဖို့ ငါစီစဉ်ထားတယ်။ ဒီနောက်ဆုံး တိုကင်အသုတ်အတွက် လူတိုင်း မျှမျှတတ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကြမှာပါ"

"ဒါနဲ့ ငါက ဈေးနှုန်းကို ထပ်ပြီးမတိုးချင်တာကြောင့် လေလံစတင်မယ့်ဈေးကို အင်မော်တယ်ကျောက်တုံး ၇ သန်းလို့ သတ်မှတ်ထားမယ်"

ဤအချိန်တွင် ရောက်ရှိနေသူတိုင်း ကျိန်ဆဲချင်နေကြသည်။ အစ်ကိုကြီးချန်၏အစွမ်းမှာ အလွန်ကြီးမားလွန်းသောကြောင့်သာ မည်သူမျှ သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် မပြောရဲကြခြင်းသာ။ ဤလူများမှာ မအကြပေ။ လေလံပွဲတစ်ခု စတင်လိုက်ပြီဆိုလျှင် ဈေးနှုန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားတော့မည်။

ဈေးမတက်ဘူးဆိုတာက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ အချိန်တန်လျှင် ၇ သန်း သို့မဟုတ် ၈ သန်း မကဘဲ ၁၀ သန်းတောင်မှ တားဆီးနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

ထို့ပြင် သူသည် ရှစ်နှစ်ဟူသောအချိန်ကို တမင်တကာသတ်မှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် လူများကို အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးများစုဆောင်းရန် အချိန်ပေးလိုက်ခြင်းသာ။ သူ၏ရည်ရွယ်ချက်မှာ အတော်ပင်ဆိုးယုတ်လှသည်။ သူသည် အလယ်အင်မော်တယ်လောကတစ်ခုလုံးကို အခွံပါမကျန်ခြစ်ထုတ်ပစ်ပေတော့မည်။ ဘိုးဘေးကြီးကျန်း၏ ကြီးမြတ်လှသောဂုဏ်သတင်းအောက်တွင် လူတိုင်းအိမ်ပြန်ကြရတော့သည်။

ရှစ်နှစ်အကြာတွင်ကျင်းပမည့် လေလံပွဲသတင်းမှာလည်း လျင်မြန်စွာပျံ့နှံ့သွား၏။ အလယ်အင်မော်တယ်လောကရှိ သာမန်အင်မော်တယ်များသာမက ထျန်းရှူးခန်းမပင် မှင်တက်သွားရသည်။ တုချန်း၊ ယဲ့ယန်နှင့် အခြားအင်မော်တယ်ဘုရင်များက ၎င်းတို့အနေဖြင့် အမှန်တကယ်ပင် မျက်စိပွင့်သွားရကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကြသည်။ သူတို့က လေလံပွဲမကျင်းပတတ်ခြင်းမဟုတ်၊ သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအလုပ်တွင် ဝါရင့်များဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်များကို လေလံတင်ရောင်းချခြင်းဆိုသော လုပ်ရပ်မျိုးကို သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် တစ်ခါမျှမတွေးတောဖူးခဲ့ကြချေ။

"သူက တက်လှမ်းတဲ့အခါ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းကို ခေါ်မသွားဖို့ စီစဉ်နေတာလား"

"အေးလေ၊ သူသာ ထပ်ရောင်းနေဦးမယ်ဆိုရင် ဖေးရှန်ဂိုဏ်းကလူတွေ တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာမဟုတ်ဘူး"

"သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ"

အင်မော်တယ်ဘုရင် ယဲ့ယန်က ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကိုသတိရသွားကာ သူ၏ပေါင်ကိုရိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်...

"ဒီလူက အလယ်အင်မော်တယ်လောကမှာပဲနေပြီး နောက်ထပ်စက်ဝန်းတစ်ခုကိုစောင့်ဖို့ စီစဉ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ခန်းမထဲရှိ အင်မော်တယ်ဘုရင်များမှာ ဆွံ့အသွားကြပြီး မူးလဲမတတ်ဖြစ်သွား၏။ ဤလူပေါ်လာသည်မှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာကျော်သာ ရှိသေးသော်လည်း အလယ်အင်မော်တယ်လောက၏ စည်းမျဉ်းမျိုးစုံကို အပိုင်းပိုင်းအစစဖြစ်အောင် မွှေနှောက်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သူသာ ထာဝရနေသွားမည်ဆိုလျှင် လူများကို အမှန်တကယ်ပင် ရူးသွပ်သွားစေလိမ့်မည်။

"မဖြစ်နိုင်တာ..."

"ဒီအတိုင်းသာဆက်သွားပြီး သူက အလယ်အင်မော်တယ်လောကကနေ မထွက်ဘဲနေနေရင်၊ စက်ဝန်းတိုင်းမှာ တိုကင်တွေကို တစ်သုတ်ပြီးတစ်သုတ် ရောင်းနေတော့မှာလား"

"တောက်၊ သူက အလယ်အင်မော်တယ်လောကရဲ့ အာဏာရှင်ကြီး ဖြစ်နေပြီပဲ"

"နောက်စက်ဝန်းမှာတော့ သူ့ကို တိုကင်တွေ အများကြီး မရောင်းပေးနိုင်တော့ဘူး"

"မှန်တယ်၊ မရောင်းပေးနိုင်ဘူး"

လူတိုင်း၏ ညည်းတွားသံများကို ကြားသောအခါ အင်မော်တယ်ဘုရင် တုချန်းက ငြင်းပယ်သည့်အနေဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မင်းတို့ အလွန်အကျွံတွေးနေကြတာပါ၊ အဲဒီအထိဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒီတက်လှမ်းမှုစက်ဝန်းပြီးသွားတာနဲ့ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တွေဟာ အောက်လောကကို ဆင်းသက်လာနိုင်ကြလိမ့်မယ်"

"သူတို့ ကြာကြာမနေနိုင်ပေမယ့်လည်း၊ ဒီလူကို ဒီမှာ ဆက်နေခွင့် ဘယ်တော့မှ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး"

"ဒါကြောင့် သူ သေချာပေါက် တက်သွားရမှာပါ"

လူတိုင်းက စဉ်းစားကြည့်သောအခါ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ အလားတူ ဆွေးနွေးမှုမျိုးမှာ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းများနှင့် နတ်ဆိုးဂိုဏ်းများတွင်လည်း ဖြစ်ပွားနေသည်။

"ဒီလူက တကယ်ပဲ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ"

"အလယ်အင်မော်တယ်လောကမှာ ဆက်နေဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် ဆင်းလာတာနဲ့ သူက မြေမြှုပ်ဖို့နေရာတောင် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး"

"သူက ဖေးရှန်ဂိုဏ်းက လူတိုင်းကို ခေါ်သွားမယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အဲဒီလို ရည်ရွယ်ချက်မရှိပုံပဲ"

"အေးလေ၊ သူက ပိုက်ဆံအပုံလိုက်ရှာပြီးမှ အထက်အင်မော်တယ်လောကထဲကို တစ်ယောက်တည်း ထွက်ပြေးဖို့ စီစဉ်နေတာလား"

ဤအတောအတွင်း အစ်ကိုကြီးချန် အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးများစွာ ရရှိနေသည်ကိုကြည့်ပြီး ၎င်းတို့မှာ မနာလိုမှု၊ ငြူစူမှုနှင့် မုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်လည်း ဝယ်ယူချင်စိတ်ရှိသော်လည်း ဂိုဏ်းကြီးများ၏ဂုဏ်သိက္ခာက ခွင့်မပြုပေ။ သို့ဖြစ်၍ ဘေးမှနေ၍ ကျိန်ဆဲရုံနှင့် အလဟဿ စိုးရိမ်နေရုံသာ တတ်နိုင်ကြသည်။

"သူက တကယ်ကို ရက်စက်လွန်းတယ်"

"ရန်သူတွေ အများကြီးထားခဲ့တော့၊ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့မယ့်တပည့်တွေဟာ သူ့ကြောင့်ဒုက္ခရောက်ကြရတော့မယ်"

"ဟားဟားဟား၊ ငါတော့ အဲဒီအချိန်ကို တကယ်ပဲ မျှော်လင့်နေမိတယ်..."

ဖေးရှန်ဂိုဏ်းဘက်တွင်မူ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အကြီးအကဲ အားလုံးမှာလည်း အလွန်ဇဝေဇဝါဖြစ်နေကြသည်။

"ဘိုးဘေးကြီး၊ တိုကင်အားလုံးကို တကယ်ရောင်းပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား"

"မဟုတ်ရင်ရော... အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးတွေရှာဖို့ ဒီလိုအခွင့်အရေးကောင်းကို လက်လွတ်ခံလိုက်ရတာက တစ်သက်လုံးနောင်တရစရာဖြစ်သွားမယ်ဆိုတာ မင်းတို့နားမလည်ဘူးလား"

အကြီးအကဲများက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ကြသည်...

အများကြီးရှာနေတယ်ဆိုတာ သိတာပေါ့...

ဒါပေမဲ့ ဒါက လုံလောက်သင့်ပြီလေ...

ဘယ်သူကများ ကိုယ့်အတွင်းခံဘောင်းဘီတောင်မချန်ဘဲ အကုန်ရောင်းချင်ရတာလဲ...

"ဒါဆိုရင်... ကျွန်တော်တို့ကျတော့ရော"

"အကုန်ရောင်းလိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ထဲကဘယ်သူမှ တက်လှမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းတို့အားလုံး တက်လှမ်းနိုင်ပါလိမ့်မယ်"

"အာ..."

"ငါ့ရဲ့အစွမ်းကို မင်းတို့ မယုံကြည်ကြသေးဘူးလား"

အစ်ကိုကြီးချန်အတွက် သူတို့အားလုံးကို ရွှမ်ကျီမြေပုံထဲ ကြိုတင်ထည့်ထားရန်မှာ မသင့်လျော်သေးပေ။ သူသည် နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ကြာအောင် ဆက်လက်သရုပ်ဆောင်နေရဦးမည်ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ လူတိုင်းမှာ သံသယများဖြင့် ခန့်မှန်းရုံသာ တတ်နိုင်၏။ ဘိုးဘေးကြီးက အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်၊ သူက နောက်ထပ် အံ့ဖွယ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ဦးမလား။

တူညီသော သံသယရှိသူများထဲတွင် ရှောင်ကွန်း၊ ကျီယွမ်နှင့် အခြားသူများလည်း ပါဝင်သည်။ အစ်ကိုကြီးချန်က တိုကင်အားလုံးနီးပါး ရောင်းကုန်တော့မည်ကို ကြားသောအခါ ၎င်းတို့လည်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာကြသည်။ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းက အရေးကြီးကိစ္စများဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် ကတိပေးထားသော နေရာများကို မေ့သွားလေသလား။

သူတို့အတွက်လည်း အစ်ကိုကြီးချန်က တူညီသောအဖြေကိုသာ ပေးခဲ့သည်...

၎င်းတို့အားလုံး သေချာပေါက် တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်။ ၎င်းတို့၏ အစ်ကိုကြီးချန်အပေါ် ယုံကြည်မှုမှာ မျက်ကန်းကိုးကွယ်မှုဟုပင်ခေါ်ဆိုနိုင်ရာ၊ ဤစကားကိုကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းစိတ်အေးသွားကြသည်။

နောက်ရက်များတွင် ဖေးရှန်ဂိုဏ်းပြင်ပရှိဧရိယာမှာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ဘေးဘက်ဝင်းရှိ အင်မော်တယ်အရှင်သခင်များမှာ နေ့စဉ်ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီး၊ ဂိုဏ်းတပည့်များမှာမူ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများနှင့် နစ်မွန်းနေကြသည်။

၎င်းတို့အားလုံး စုပေါင်းတက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု အစက ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုမူ... ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အစ်ကိုကြီးချန်၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ ကြီးမားသောကြောင့် လူတိုင်းကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့သည်။

အချိန်သည် တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ်ကုန်လွန်သွားရာ၊ ရှစ်နှစ်အကြာ လေလံပွဲကျင်းပမည့်နေ့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းပြင်ပတွင် အလယ်အင်မော်တယ်လောက၏ ကောင်းကင်ကြီးများအားလုံးမှ စုရုံးလာကြသော အင်မော်တယ်အရှင်သခင်များဖြင့် လူပင်လယ်ကြီးသဖွယ်ဖြစ်နေ၏။ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်များကို ဝယ်ယူရန် ပြင်ဆင်နေသူများအပြင်၊ ဤကြီးကျယ်သော အခမ်းအနားကို လာရောက်ကြည့်ရှုသူများမှာ ပို၍ပင် များပြားလှသည်။

အစ်ကိုကြီးချန် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ ရှစ်နှစ်တာပြင်ဆင်ချိန်ကြောင့် လူအများအပြား၏ လက်စွပ်များမှာ ဖောင်းနေပြီး၊ ၎င်းတို့၏ အင်မော်တယ်ကျောက်တုံး အရေအတွက်မှာ လုံလောက်နေလေပြီ။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် မြင်ကွင်းမျိုးကို သေချာပေါက် လက်လွတ်မခံဘဲ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထွက်လာ၏။

ထို့နောက်တွင် လူအများမျှော်လင့်စောင့်စားနေကြသော လေလံပွဲကြီးစတင်လေသည်။ ဂိုဏ်းချုပ် ယွမ်ကျန်းနှင့် အကြီးအကဲ ယွမ်ရှန့်တို့က တင်ဆက်သူများအဖြစ် ဆောင်ရွက်ကာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လေလံတင်ကြ၏။

"အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် တစ်ခု၊ စတင်ဈေး အင်မော်တယ်ကျောက်တုံး ၇ သန်း... တစ်ကြိမ် ဈေးတိုးလျှင် ၁ သိန်းထက်မနည်းရပါ"

စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ယောက်ယောက်က သူ၏ ဆိုင်းဘုတ်ကို ချက်ချင်း မြှောက်လိုက်သည်။

"၇.၁ သန်း"

"၇.၂ သန်း"

"၇.၅ သန်း"

"၈ သန်း"

"၈.၁ သန်း"

"၁၀ သန်း"

"၁၀.၅ သန်း"

"၂၀ သန်း"

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပထမဆုံးအင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်၏ ဈေးနှုန်းမှာ ၂၀ သန်းအထိ မြင့်တက်သွားသည်။ ဤအဆင့်တွင် လူအများအပြား နောက်ဆုတ်သွားကြ၏။ ဈေးနှုန်းမှာ မြင့်မားလွန်းလှသည်... နောက်တစ်ခုကို စောင့်ကြည့်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စုစုပေါင်း တိုကင် တစ်ထောင်ကျော်ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော... နောက်ဆုံးတွင်တော့ ပထမဆုံးတိုကင်ကို ၂၁.၃ သန်းဖြင့် ရောင်းချခဲ့ရသည်။

"ဒုတိယမြောက် အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်..."

ယွမ်ကျန်းအနေဖြင့် စတင်ဈေးအကြောင်း ထပ်ပြောရန်မလိုတော့ဘဲ အောက်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်...

"၈ သန်း"

"၁၀ သန်း"

ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်မြန်ဆန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် မြင့်တက်လာပြန်တော့သည်။