သိပ်လောဘမကြီးဘူး

အစောပိုင်းတွင် အကြီးအကဲများသည် အစ်ကိုကြီးချန်က အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်များကို ပြန်ရောင်းချင်သည်ဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ အဓိပ္ပာယ်မရှိဟုထင်မြင်ခဲ့ကြသည်။ ကုန်ပစ္စည်းများကို လက်ဝါးကြီးအုပ်၍ ဈေးတင်ရောင်းခြင်းမှာ ဂုဏ်သိက္ခာကိုအလွန်ထိခိုက်စေပြီး တစ်လောကလုံး၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုကို သေချာပေါက်ဖိတ်ခေါ်ရာရောက်လိမ့်မည်ဟု ယူဆကြ၏။ သို့သော် ၎င်းတို့ ပြန်လည်စဉ်းစားမိသည်မှာ ယခုအချိန်တွင် ဘိုးဘေးကြီးကျန်းကို မည်သူကဆန့်ကျင်ရဲသနည်း။ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုမှာလည်း ယခင်ကပင် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း အရာအားလုံးမှာ အဆင်ပြေပြေပင် ပြီးဆုံးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ အမှန်တကယ် စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထျန်းရှုဂိုဏ်းမှလွဲ၍ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းတစ်ခုတည်းသာ ဤအရာများကိုရောင်းချရန် အရည်အချင်းရှိပေသည်။

အကြီးအကဲများ၏အကြည့်များကိုရင်ဆိုင်ရင်း အစ်ကိုကြီးချန်က လက်ချောင်းသုံးချောင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"သုံးသိန်းလား"

အကြီးအကဲများအားလုံး အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

"ဒီဈေးက နည်းနည်းများမနေဘူးလား"

ထျန်းရှုဂိုဏ်းက တစ်သိန်းဖြင့်သာ ရောင်းချသော်လည်း သူက လက်တစ်ပတ်အတွင်း ဈေးနှုန်းကို သုံးဆတိုးမြှင့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် များရုံသာမကဘဲ အလွန်ပင် ရက်စက်လွန်း၏။

"သုံးသိန်း... ဟုတ်လား"

အစ်ကိုကြီးချန်မှာ ခဏမျှကြောင်သွားပြီးနောက် လူတိုင်းကို ဇဝေဇဝါဖြင့်ကြည့်ကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာလို့ အောင်မြင်မှုကြီးကြီးမားမား မရကြတာလဲဆိုတာ မဆန်းပါဘူး"

"မင်းတို့ရဲ့ အမြင်နဲ့ လောဘက သေးလွန်းတယ်"

"ဘယ်က သုံးသိန်းလဲ... ငါပြောတာ သုံးသန်း"

"ဘယ်လို အင်မော်တယ်အရှင်သခင်မဆို အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးသိန်းချီ ထုတ်ပေးနိုင်တာပဲ... သုံးသိန်းဆိုတဲ့ဈေးက သူတို့ကို စော်ကားရာရောက်မှာပေါ့"

"သုံးသန်း..."

အကြီးအကဲများမှာ မူးလဲမတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။ သူသည် မည်သည့်ဈေးကိုမဆို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ သတ်မှတ်နေ၏။ မည်သည့် အားထုတ်မှုမျှ ထပ်မံမလုပ်ဘဲ ဈေးနှုန်းကို ၂၉ ဆအထိ မြှင့်တင်လိုက်ခြင်းပင်။ အင်မော်တယ်အရှင်သခင်အများစုမှာ ကျောက်တုံးတစ်သန်းခန့် ရှာဖွေနိုင်သော်လည်း သုံးသန်းမှာမူ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ ဤဈေးနှုန်းမှာ လူများကို အလွန်ခက်ခဲစေမည့်အဆင့်တွင်ရှိ၏။

"ဒါက အလွန်အကျွံ ဖြစ်မနေဘူးလား"

"ဘိုးဘေးကြီး... ဒါက လူတွေရဲ့ ဒေါသကို..."

အကြီးအကဲ ယွမ်ရှန့်က လူထုဒေါသကို ဆွပေးသလို ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ပြောချင်သော်လည်း ဘိုးဘေးကြီးသည် လူထုဒေါသကို ဆွပေးထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ဖြစ်သည်ကို ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ကြောင်း တွေးမိသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ဈေးကြီးရင် ဘယ်သူမှ ဝယ်မှာမဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

"ဟုတ်ပါတယ်... အပြင်ကလူတွေကလည်း မိုက်မဲကြတာ မဟုတ်ဘူးလေ"

"ဒီတစ်ခါ မတက်လှမ်းရလည်း နောက်တစ်ခါ စောင့်လိုက်ကြမှာပေါ့..."

"ကဲ... ကဲ... တော်တော့"

အစ်ကိုကြီးချန်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် လက်ယမ်းလိုက်သည်။

"မင်းတို့ သတင်းကိုပဲ သွားဖြန့်လိုက်ပါ"

"ပြီးတော့ အပြင်ကလူတွေကို ပြောလိုက်... ငါ့ဆီက တိုကင်ဝယ်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ဖေးရှန်ဂိုဏ်းရဲ့ အဆောင်တွေမှာ လာနေလို့ရတယ်"

"တက်လှမ်းခြင်းနေ့အထိ ငါ သူတို့ကို အကာအကွယ်ပေးမယ်"

"ဒါက လုံးဝဘေးကင်းတယ်... ဘယ်သူကပဲ တိုကင်ကိုလာလုဖို့ကြိုးစားပါစေ ငါသုတ်သင်ပစ်မယ်"

တာဝန်များကို ပေးအပ်ပြီးနောက် သူသည် အဆောင်သို့ပြန်လာကာ တိုကင် ၃ သိန်းကျော်ကို သူ၏ အစေခံနှစ်ယောက်ဖြစ်သော စုယဲ့နှင့် စုမုန့်တို့ထံ အပ်နှံလိုက်သည်။

"နောက်ရက်တွေမှာ လူအများကြီး တိုကင်လာဝယ်ကြလိမ့်မယ်"

"မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငွေကောက်ခံဖို့ တာဝန်ယူရမယ်"

ထို့နောက် သူသည် သင်္ချာပုစ္ဆာများကို ပြန်လည်တွက်ချက်နေတော့သည်။ အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးများကိုလည်း ကံတရားအမှတ်အဖြစ် လဲလှယ်နိုင်သည်... အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ကျောက်တုံး ၁ သောင်းလျှင် ၁ မှတ်ရမည်။ အကယ်၍ သူသာ အားလုံးကိုရောင်းချနိုင်ပါက အင်မော်တယ်ကျောက်တုံး ၉၀၀ ဘီလီယံကျော် ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ကံတရားအမှတ် သန်း ၉၀ နှင့် ညီမျှသည်။

ယခုအခါ သူသည် ဆဋ္ဌမအဆင့် အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီဖြစ်ရာ သူ၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်မှာ နောက်ဆက်တွဲအဆင့်များသို့ ပြောင်းလဲစပြုနေပြီဖြစ်သည်။

ဖေးရှန်ဂိုဏ်းမှ တိုကင်များရောင်းချမည့်သတင်း ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ ပြင်ပလောကတွင် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ကျိန်ဆဲသံများ ဆူညံသွားတော့သည်။

"သုံးသန်း... ဟုတ်လား၊ သူက ဓားပြတိုက်နေတာလား"

"အတိအကျပဲ... ထျန်းရှုဂိုဏ်းက တစ်သိန်းနဲ့ရောင်းတာကို သူက ၂၉ ဆ တင်ရောင်းနေတာ... ဒါက ဓားပြတစ်ယောက်ရဲ့လုပ်ရပ်ပဲ"

"မဝယ်ကြနဲ့... လုံးဝမဝယ်ကြနဲ့"

ကျန်းချန်၏ရှေ့တွင်မူ မည်သူမျှမဆဲရဲသော်လည်း ကွယ်ရာတွင်မူ မထိန်းချုပ်နိုင်ချေ။ တစ်ချိန်က အလယ်အင်မော်တယ်လောက၏ အစွမ်းထက်ဆုံးပညာရှင်အဖြစ် ကြည်ညိုခြင်းခံခဲ့ရသူမှာ ချက်ချင်းပင် နာမည်ဆိုးဖြင့်ကျော်ကြားသွား၏။ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းများနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်းများစွာမှာလည်း သူ၏အပြုအမူကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်ကဲ့သို့သောအရာကို စီးပွားရေးလုပ်ရန် ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှမထင်မှတ်ထားခဲ့ကြပေ။

ထျန်းရှုဂိုဏ်းအတွင်းတွင် အင်မော်တယ်ဘုရင်ယဲ့ယန်က ခါးသီးသောအပြုံးဖြင့် ခေါင်းယမ်းနေမိသည်။

"သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဒါဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ တကယ်မထင်ထားခဲ့ဘူး"

"ငါတို့တွေ သူအသုံးချတာခံလိုက်ရတာလား"

ဂိုဏ်းချုပ် အင်မော်တယ်ဘုရင်တူချန်းသည်လည်း ဤသတင်းကိုကြားသောအခါ ဆွံ့အသွားရသည်။

"ငါတို့ ထျန်းရှုဂိုဏ်းက တစ်သက်လုံး လူတစ်ကာနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီတစ်ခါတော့ နှပ်ချခံလိုက်ရပြီ"

ယခင်ကဆိုလျှင် ၎င်းတို့သည် ကျိန်ဆဲနေကြမည်ဖြစ်သော်လည်း ဉာဏ်အလင်းပွင့် အင်မော်တယ်သစ်ပင် ကိစ္စတွင် အစ်ကိုကြီးချန်ကို ကျေးဇူးကြွေးတင်ရှိနေသဖြင့် မကျိန်ဆဲနိုင်ချေ။

"ဒီစီးပွားရေးကို သူတစ်ယောက်တည်းပဲ လုပ်နိုင်မှာပါ"

မိမိစိတ်တိုင်းကျ ဈေးနှုန်းမြှင့်တင်ရန်နှင့် လက်ဝါးကြီးအုပ် စီးပွားရေးလုပ်ရန်အတွက် အခြေခံအကျဆုံးလိုအပ်ချက်မှာ လွှမ်းမိုးနိုင်သောအစွမ်းရှိရန်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အားနည်းသောသူတစ်ယောက်က ဤသို့လုပ်ပါက ၎င်း၏ပစ္စည်းများ လုယက်ခံရမည်မှာ သေချာသည်။ အလယ်အင်မော်တယ်လောက တစ်ခုလုံးတွင် အခြားသူများကို မကောင်းသောအကြံအစည် မကြံစည်ရဲအောင် ဖိနှိပ်ထားနိုင်သူမှာ ကျန်းချန်တစ်ဦးတည်းသာရှိ၏။

"ထားလိုက်ပါတော့... ဒါက ငါတို့ သူ့ကိုတင်နေတဲ့ ကျေးဇူးကြွေးရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပြန်ဆပ်တယ်လို့ပဲ သဘောထားလိုက်ကြရအောင်"

အပြင်လောကတွင် ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်မှုများ ရှိနေသော်လည်း စီးပွားရေးသမားများဖြစ်ကြသည့် ၎င်းတို့မှာမူ အစ်ကိုကြီးချန်၏ တိုကင်များ မရောင်းရမှာကို လုံးဝမစိုးရိမ်ကြချေ။