မိမိအိမ်ကဲ့သို့ နွေးထွေးမှု

အင်မော်တယ်အရှင်သခင် ချန်ဟော်သည် တောင်တန်းနှင့် မြစ်ဝှမ်းပေါင်း ထောင်ချီကို ဖြတ်ကျော်ကာ ချန်းလန် ကောင်းကင်နယ်မြေရှိ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းသို့ အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤခရီးမှာ အတော်ပင်ခက်ခဲ၏။ အင်မော်တယ်ကိရိယာ သို့မဟုတ် မှော်ရတနာများ မရှိတော့ဘဲ လက်ဗလာဖြင့် လာရခြင်းဖြစ်သဖြင့် အခြားသောအင်မော်တယ်အရှင်သခင်များက လမ်းမှပိတ်ဆို့ကာ လုယက်ခြင်းခံရပါက အခြေအနေမှာ အလွန်ဆိုးရွားသွားပေလိမ့်မည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် နောက်ဆုံးတွင် မြင့်မြတ်သောမြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူရောက်ရှိလာသည်နှင့် အင်မော်တယ်အရှင်သခင် နန်မုန့် အလောတကြီးရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ သူသည် နန်မုန့်နှင့် အလွန်ရင်းနှီးသူဖြစ်ပြီး၊ သူကဲ့သို့ပင် နန်မုန့်မှာလည်း ထိုတစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အမာခံအဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ အကြိမ်ကြိမ်ဆက်ဆံဖူးကြပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ညီအစ်ကိုများကဲ့သို့ပင်။

ထိုညက အစည်းအဝေးတွင် သူသည် အစ်ကိုကြီးချန်၏လုပ်ရပ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်ဝေဖန်ခဲ့ပြီး သူ၏ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့ဖူးသည်။ ယခုတွင်မူ ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ ဤနေရာတွင် ရုတ်တရက် ဆုံတွေ့လိုက်ရသဖြင့် လေအေးလေးတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားကာ အခြေအနေမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားတော့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မသိသလိုသာ ဟန်ဆောင်နေကြလေ၏။

ဂိုဏ်း၏တံခါးဝတွင် အခြားနယ်မြေများမှ ခရီးနှင်လာကြသော အခြားအင်မော်တယ်အရှင်သခင် ၅ ဦးကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အခြေအနေမှာ အရေးတကြီးဖြစ်နေသည်ဟူသော ခံစားချက်က ၎င်းတို့ထံ ချက်ချင်းရောက်ရှိလာ၏။ လူအများအပြားမှာ ဤအခွင့်အရေးက မည်မျှအဖိုးတန်သည်ကို သဘောပေါက်နေကြသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ နောက်ကျသွားပါက အခွင့်အရေးနှင့် အမှန်တကယ် လွဲချော်သွားပေလိမ့်မည်။ လက်ကျန်ရှိပါစေဦးဟုသာ သူဆုတောင်းနေမိသည်။ ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောကြားပြီးနောက် ထိုအဖွဲ့ကို ဖေးရှန်ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ချောမွေ့စွာ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်အဆင့်ရှိ အမျိုးသမီးတပည့်နှစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤသူများက ကြိုဆိုလက်ခံရန် တာဝန်ရှိသူများလား...

"အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် ဝယ်ချင်တာလား"

"အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးတွေ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"

ခုနစ်ဦးလုံးက ပြိုင်တူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

"အဆင်သင့်ပါပဲ"

"မင်းတို့ရဲ့ဘိုးဘေးကြီးက ဘယ်မှာလဲ"

စုယဲ့နှင့် စုမုန့်တို့က တဟားဟား ရယ်လိုက်ကြသည်။

" ကျွန်မတို့ဘိုးဘေးကြီးက ဒီအရောင်းအဝယ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုင်တွယ်ဖို့ မလိုပါဘူး"

အင်မော်တယ်အရှင်သခင်ချန်ဟော် ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရာ ဒါကလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်၊ နောက်ဆုံးတော့ ဒါက တိုကင် ၃ သိန်းကျော်သည်မဟုတ်ပါလား။

"ဒါဆိုရင် ဖေးရှန်ဂိုဏ်းရဲ့တာဝန်ရှိသူတွေက ဘယ်မှာလဲ။ အရောင်းအဝယ်ကို အမြန်ဆုံးအပြီးသတ်ကြစို့"

အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်ကို မရရှိသေးသရွေ့ သူသည် အမြဲတမ်း စိတ်မအေးနိုင်ဖြစ်နေသည်။

စုယဲ့နှင့် စုမုန့်က ပြိုင်တူပြောလိုက်၏...

"ကျွန်မတို့ကပဲ တာဝန်ရှိသူတွေပါ"

ခုနစ်ဦးအနက် လေးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

"ဘာလဲ"

"မင်းတို့ နောက်နေတာလား"

"မင်းတို့ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းက ငါတို့ကို လှည့်စားနေတာလား"

"ဒါက ထောင်ချောက်လား"

အင်မော်တယ်အရှင်သခင် ချန်ဟော်သည်လည်း တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ခပ်ရေးရေး ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤအင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် အရောင်းအဝယ်မှာ မည်မျှအရေးကြီးသနည်း။ အခြားတစ်ဖက်မှ အပြည့်အဝ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးလျှင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ အကြီးအကဲတစ်ဒါဇင်ခန့်မှာ ကြီးကြပ်ရန်အတွက် ရှိနေသင့်သည် မဟုတ်ပါလော။ ဤနန်းဆောင်အတွင်း၌ အကြီးအကဲအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များနေနေသာသာ၊ မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်တစ်ဦးတောင် သူ မတွေ့ရသေးချေ။ ၎င်းသည် သေချာပေါက် စိတ်မချရပေ။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အသံများ ဆုံးသွားသည်နှင့် လူခုနစ်ဦးရှေ့တွင် အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် ခုနစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ တစ်ခုချင်းစီတိုင်းမှာ နက်နဲလှပသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး သာမန်အရာများမဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှား၏။

"ဒါက..."

အင်မော်တယ်အရှင်သခင် ချန်ဟော်မှာ မှင်တက်သွားတော့သည်။ သူ့ကို ဒေဝါလီခံရလုနီးပါးဖြစ်စေမည့် အလွန်အဖိုးတန်သော အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်ကို အစစ်အမှန်အင်မော်တယ်နှစ်ဦးက အရောင်းအဝယ် လုပ်ဆောင်နေသည်လား။ ဒါက လွန်းအားကြီးတာ မဟုတ်လား။

"ရှင်တို့ရဲ့ အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးတွေက ဘယ်မှာလဲ"

စုယဲ့နှင့် စုမုန့်တို့မှာ လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဤကဲ့သို့သောမြင်ကွင်းမျိုးကို အကြိမ်ကြိမ်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သဖြင့် ရိုးအီနေလေပြီ။ ခုနစ်ဦးသားမှာ အိပ်မက်မှနိုးလာသည့်အလားဖြစ်သွားပြီး အင်မော်တယ်ကျောက်တုံး သုံးသန်းစီပါဝင်သော လက်စွပ်များကို အမြန်ဆုံးကမ်းပေးလိုက်ကြသည်။ အင်မော်တယ်အမျိုးသမီးနှစ်ဦးက ၎င်းတို့ကိုရေတွက်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်များကို ၎င်းတို့ထံ ပေးအပ်လိုက်၏။

ဤနေရာသို့မလာမီက အင်မော်တယ်အရှင်သခင် ချန်ဟော်မှာ အမှန်တကယ်ပင် စိုးရိမ်ခဲ့မိသည်။ ယခုမူ နဂါးဂူအတွင်းဝင်ရသကဲ့သို့ အလွန်လေးနက်ကာ ခမ်းနားလိမ့်မည်ဟု သူမျှော်လင့်ထားသော အရောင်းအဝယ်မှာ အလွန်လွယ်ကူစွာ ပြီးဆုံးသွား၏။ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်ကို ရရှိလိုက်သည့်အချိန်၌ပင် သူသည် လက်တွေ့မဆန်သကဲ့သို့ ခံစားနေရဆဲ။

ဒါက တကယ်ပဲ ဖြစ်ပျက်သွားတာလား...

သူသည် ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ပင်မနန်းဆောင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ရာ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းမှ တပည့်ခုနစ်ဦးက သူ့ကိုကြိုဆိုရန် ရောက်လာသည်။

"မင်းတို့အားလုံး ပြန်ကြမှာလား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ သီးသန့်ဝင်းထဲမှာ တည်းခိုချင်သလား"

"ငါတို့ မင်းတို့ဂိုဏ်းရဲ့ သီးသန့်ဝင်းထဲမှာပဲ နေပါ့မယ်"

"ဟားဟား၊ ကူညီပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

၎င်းတို့ ကျောက်တုံးသုံးသန်း အကုန်အကျခံရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ အစ်ကိုကြီးချန်၏ အကာအကွယ်ကို ရယူလိုခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ ဤနေရာမှထွက်သွားပါက ၎င်းတို့၏ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်များမှာ ဘာမှမကျန်တော့သည်အထိ သေချာပေါက် အလုခံရပေလိမ့်မည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့နောက်လိုက်ခဲ့ပါ"

တပည့်ခုနစ်ဦး၏ဦးဆောင်မှုဖြင့် ခုနစ်ဦးသားမှာ အတူတူပျံသန်းသွားကြရာ မကြာမီ ခမ်းနားလှပသော နန်းဆောင်များဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်ဝင်းတစ်ခုစီ ရရှိကြ၏။

"ဒါက ငါတို့အတွက်စီစဉ်ပေးထားတဲ့ တည်းခိုခန်းလား"

အင်မော်တယ်အရှင်သခင်ချန်ဟော်က ခပ်ပါးပါးအာရုံခံကြည့်လိုက်ရာ၊ ဤနေရာရှိ အင်မော်တယ်စွမ်းအင်မှာ သူ၏ မူလကျင့်ကြံရာနေရာထက်ပင် သာလွန်နေသည်။ ကြိုဆိုသောတပည့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး...

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အကယ်၍ နောင်မှာ တစ်ခုခုမကျေနပ်တာရှိရင်လည်း တင်ပြလို့ရပါတယ်"

"ကျေနပ်တာပေါ့၊ အရမ်းကျေနပ်ပါတယ်။ မင်းတို့ဂိုဏ်းက တကယ်ကို အစစအရာရာ စဉ်းစားပေးတာပဲ"

အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်အတွက် အလိုက်မခံရရုံသာမက၊ ဘဝကို စိုးရိမ်ထိတ်လန့်စွာဖြင့် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေစရာ မလိုတော့ဘဲ ဤကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သောအခြေအနေများပါ ရရှိနေသည်။ သူက ဘာကို မကျေမနပ်ဖြစ်စရာရှိမည်နည်း။ ဒါက လုံးဝကို အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်ပါလား။

ကြိုဆိုသောတပည့်က မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ကျွန်မတို့ ဘိုးဘေးကြီးက ရှင်တို့ကို ဧည့်သည်တွေလို့ ပြောထားတယ်"

"ဧည့်သည်တွေကို ကိုယ့်အိမ်ကိုယ့်ယာလိုခံစားရအောင် လုပ်ပေးရမယ်"

အင်မော်တယ်အရှင်သခင် ချန်ဟော်မှာ လုံးဝလက်ခံသွားတော့သည်။ ၎င်းတို့၏ဈေးနှုန်းများမှာ မြင့်မားသော်လည်း ၎င်းတို့၏သဘောထားမှာ အပြစ်ပြောစရာမရှိဘဲ၊ အရောင်းအဝယ်ကိုလည်း ထျန်းရှုဂိုဏ်းထက်ပင် ပိုမိုပွင့်လင်းမြင်သာစွာ လုပ်ဆောင်ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် အလယ်အင်မော်တယ်လောကတွင် အနှိုင်းမဲ့အစွမ်းရှိသော်လည်း အခြားသူများကို အထင်သေးစွာမဆက်ဆံကြချေ။

အင်မော်တယ်အရှင်သခင် ချန်ဟော် အခြေချပြီးနောက် အနီးအနားတွင် အင်မော်တယ်အရှင်သခင် တစ်ထောင်ကျော် ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ တစ်ဦးချင်းစီတိုင်းမှာ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်ကို ဝယ်ယူပြီး အခြေချနေထိုင်နေကြခြင်းပင်။

"ဒီလို စိတ်ကူးမျိုးရှိတဲ့သူတွေ ဒီလောက်တောင် များနေတာလား"

"ကံကောင်းလို့ ငါစောစောလာခဲ့တာ။ ငါသာ နောက်ကျခဲ့ရင် တကယ်ပဲ လွဲချော်သွားနိုင်တယ်"

သူ၏ ကြိုတင်အမြော်အမြင်ရှိမှုအတွက် သူ မပျော်ဘဲ မနေနိုင်ချေ။

"ဘိုးဘေးကြီး၊ ဒီနေ့ ၃၅ ခု ရောင်းရပါတယ်"

"ဒါတွေက ရရှိလာတဲ့ အင်မော်တယ်ကျောက်တုံးတွေပါ"

အစ်ကိုကြီးချန်က ၎င်းတို့ကို ယူလိုက်သော်လည်း ရေတွက်ရန် စိတ်မဝင်စားချေ။

"နောက်ဆိုရင် တစ်ဆယ်ဘီလီယံပြည့်မှ လာပေးတော့။ ဒီလောက်ပမာဏလေးတွေအတွက် နေ့တိုင်းလာမပို့နဲ့တော့"

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ အားကိုးရာမဲ့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်...

"ဒီရက်ပိုင်းမှာ လူအများကြီး မလာကြသေးဘူး။ အားလုံး တကယ်ပဲ ရောင်းကုန်ပါ့မလား"

အစ်ကိုကြီးချန်၏ ဂရုစိုက်တတ်သော အစေခံများဖြစ်သည့်အတွက် ၎င်းတို့မှာ သူ့ကို အလွန်အလေးထားကြပြီး သဘာဝကျစွာပင် သူ ငွေပိုမိုရရှိစေရန် မျှော်လင့်ကြသည်။

"ဒါက အစပဲရှိသေးတာ။ လူအများကြီးက ခရီးဝေးက လာနေရတာဖြစ်သလို၊ တချို့ကလည်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ အချိန်ယူနေရတာ။ ငါတို့က စိတ်ရှည်ဖို့ လိုတယ်"

ထိုအချိန်အတွင်း အပြင်လောကတွင်မူ ကန့်ကွက်သံများနှင့် ဆန့်ကျင်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေဆဲ။ လူတိုင်းက ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းမှာ အလွန်ရက်စက်လွန်းသည်ဟု ကျိန်ဆဲနေကြသည်။

"သူတို့ သေချာပေါက် မရောင်းရပါစေနဲ့"

"စောင့်ကြည့်နေလိုက်၊ အကယ်၍ အခု ၃,၀၀၀ တောင် မရောင်းရစေရဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အင်မော်တယ်အရှင်သခင် တစ်ထောင်ကျော် ဂိုဏ်းထဲဝင်သွားပြီး ပြန်မထွက်လာသေးဘူးလို့ ငါကြားတယ်..."

"ဒါတွေက ပိုက်ဆံပေါတဲ့ လူအနည်းစုတွေပဲ။ ဒီလိုလူတွေက လူနည်းစုပဲလေ"

"မှန်တယ်၊ ဒီလူတွေပြီးသွားရင်တော့ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းက လူသူကင်းမဲ့သွားမှာပဲ"

"တခြားသူတွေတော့ မသိဘူး၊ ငါကတော့ သေချာပေါက်မဝယ်ဘူး။ နောက်ထပ် နှစ်တစ်သိန်းစောင့်ရလည်း ငါမသေသေးဘူး"

"အတိအကျပဲ၊ ငါကတော့ သေချာပေါက် မဝယ်ဘူး၊ လှောင်စရာပြက်လုံးဖြစ်မယ့်အချိန်ကိုပဲ စောင့်ကြည့်နေမယ်"

ကောင်းကင်နယ်မြေ အများအပြားတွင် လူအချို့မှာ ကျန်းချန်က နောက်ဆုံးတွင် မည်မျှအထိ ရောင်းရမည်ကို လောင်းကစားဒိုင်များပင် ဖွင့်လှစ်ထားကြသည်။ ဤအရေအတွက်မှာ ရေတွက်ရန် လွယ်ကူ၏။ နောက်ဆုံးတွင် ဖေးရှန်ဂိုဏ်းအပြင်ဘက်၌ ကင်းထောက်များရှိနေပြီး ဂိုဏ်းအတွင်းဝင်သွားသော အင်မော်တယ်အရှင်သခင်များမှာ အင်အားစုအချို့၏ မြင်ကွင်းအတွင်း၌သာရှိနေသည်။

လက်ရှိတွင် လူအများစုမှာ အများဆုံး ၃၀,၀၀၀ ခန့်သာ ရောင်းရမည်ဟု လောင်းကြေးထပ်နေကြသည်။ လူတိုင်းက နှုတ်အားဖြင့် တစ်ခုတောင်မရောင်းရပါစေနှင့်ဟု ပြောဆိုနေကြသော်လည်း လောင်းကြေးထပ်သည့်အခါတွင်မူ ၎င်းတို့၏ အတွင်းစိတ်အတိုင်းသာ ရိုးသားစွာလိုက်နာကြ၏။

အချိန်များမှာ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသော အင်မော်တယ်အရှင်သခင် အရေအတွက်မှာလည်း တစ်ရက်ထက်တစ်ရက် တိုးပွားလာနေပြီး၊ အစပိုင်းတွင် တစ်ရက်လျှင် ဒါဇင်အနည်းငယ်ရှိရာမှ ယခုအခါ တစ်ရက်လျှင် ရာနှင့်ချီ ရှိလာနေလေပြီဖ။ ၎င်းသည် လောင်းကြေးထပ်ထားသူများအား မလွဲမသွေ စိုးရိမ်ပူပန်စေ၏။ ဤနှုန်းအတိုင်းဆိုလျှင် အလွယ်တစ်ကူပင် ၃၀,၀၀၀ ကျော်သွားပေလိမ့်မည်။