စိတ်ထားနူးညံ့သော ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း

နားလည်ပေးရန် မဖြစ်နိုင်သောအရာပင်။ တိုကင်တစ်ခုမျှ မဝယ်လိုက်ရသူများအတွက်မူ ကောင်းကင်ကြီးပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုတွင် လက်မှတ်မှောင်ခိုသမားများထံမှ လက်မှတ်မရလိုက်သည်ထက် အဆပေါင်းများစွာပိုမိုပြင်းထန်၏။ အထက်အင်မော်တယ်လောကသည် ၎င်းတို့၏ လက်ကျန်ဘဝတစ်လျှောက်လုံးအတွက် အခွင့်အလမ်းများနှင့် သက်ဆိုင်နေလေသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ လေးစားရတဲ့ ဘိုးဘေးကြီးကျန်းကို ထွက်လာပြီး စကားအနည်းငယ်ပြောပေးဖို့ တောင်းဆိုပေးလို့ ရမလား"

"ဟုတ်တယ်၊ သူတော်စင်ကြီးရဲ့ သဘောထားကို မေးကြည့်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

"သူတော်စင်ကြီးက ထပ်ရောင်းပေးဖို့ ဆန္ဒရှိနေဦးမလားဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ"

အကြိမ်ကြိမ်တောင်းပန်ကြပြီးနောက်တွင် ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ထွက်လာခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်တော့ သူသည် ထွက်လာရန် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသားဖြစ်၏။ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်များအားလုံး မရောင်းရသေးသဖြင့် သူလုပ်စရာများ ကျန်နေသေးသောကြောင့်သာ ထွက်မလာရခြင်းပင်။

"လူတိုင်း၊ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်တွေ ဝယ်ချင်ကြတဲ့ မင်းတို့ရဲ့ဆန္ဒကို ငါအပြည့်အဝ နားလည်ပါတယ်"

သောင်းနှင့်ချီသော အင်မော်တယ်အရှင်သခင်များ၏ ပြင်းပြသောအကြည့်များကိုရင်ဆိုင်ရင်း သူသည် နောက်ထပ် စိတ်ရင်းမှန်လှသော သရုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုကို တင်ဆက်လိုက်ပြန်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့လည်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ တိုကင် ၅၀,၀၀၀ ကို ဖယ်ပေးနိုင်ဖို့အတွက် ငါ့ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းတပည့်တွေဟာ တိုကင်တွေသုံးပြီး အထက်အင်မော်တယ်လောကကို တက်လှမ်းခွင့် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီ"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူက တိုကင်များကိုအသုံးပြုခြင်းဟုသာ ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ရွှမ်ကျီမြေပုံဖြင့်သွားခြင်းဟု မပြောခဲ့ပေ။ သူသည် လိမ်ညာခြင်းမပြုခဲ့ကြောင်း အစ်ကိုကြီးချန်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတည်ပြုလိုက်သည်။

"ငါသာ ဆက်ရောင်းနေမယ်ဆိုရင် ငါ့ဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းစည်းတပည့်တွေအတွက် အခွင့်အရေးတွေ ကုန်သွားလိမ့်မယ်"

"ငါ အဲဒီလို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရက်စက်နိုင်မှာလဲ"

"အဲဒီလိုသာလုပ်ရင် ငါက ဂိုဏ်းရဲ့အပြစ်သားဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"မင်းတို့ကို ထပ်ရောင်းပေးချင်ရင်တောင် ငါ မလုပ်နိုင်တော့ဘူး၊ အား... "

လူတိုင်းက နားထောင်နေကြပြီး သူ၏စကားများမှာ လုံးဝငြင်းဆိုလိုက်ခြင်းမျိုး မဟုတ်သည်ကို သတိပြုမိကြသည်။ ဤဘိုးဘေးကြီးကျန်း၏အစွမ်းမှာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် အားကောင်းသော်လည်း သူ၏စိတ်နှလုံးမှာ အတော်ပင်နူးညံ့ပုံရသည်မဟုတ်လော။ အနည်းငယ်မျှ ထပ်မံကြိုးစားကြည့်လျှင် သူ နောင်တရလာနိုင်သည်ဟု ယူဆကာ လူအုပ်ကြီးက ထပ်မံတောင်းပန်ကြပြန်သည်။

"အတွင်းစည်းတပည့်တွေက ငယ်ပါသေးတယ်၊ သူတို့မှာ အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေ ရှိပါသေးတယ်"

"အတိအကျပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ကတော့ ဒီတစ်ကြိမ်တည်းကိုပဲ မျှော်လင့်နေရတာပါ..."

"နောက်တစ်ကြိမ်လောက် ထပ်ရောင်းပေးပါဦး"

အစ်ကိုကြီးချန်က လက်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ ယမ်းပြရင်း

"မရဘူး၊ မရဘူး၊ ငါထပ်မရောင်းနိုင်တော့ဘူး၊ တကယ်ကို မရောင်းနိုင်တော့တာ"

"အပြင်စည်းတပည့်တွေရဲ့ဝေစုကို ထားလိုက်ပါဦး၊ အတွင်းစည်းတပည့်တွေရဲ့ ဝေစုကိုတော့ သေချာပေါက် ထပ်မရောင်းနိုင်တော့ဘူး"

"ရောင်းပေးပါ၊ ရောင်းပေးပါ"

"ကျန်းဘေးဘိုးကြီးက ကျွန်တော်တို့ကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ပြန်သွားခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

အစ်ကိုကြီးချန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ခေါင်းခါပြလိုက်သည်...

"မင်းတို့လည်း သိတဲ့အတိုင်းပဲ၊ အဲဒါတွေက အတွင်းစည်းတပည့်တွေ၊ အဲဒါက မတူဘူးလေ"

သူက မတူဘူးဆိုသော စကားလုံးကို အလေးပေးပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ အတွင်းစည်းတပည့်တွေအတွက် လျော်ကြေးအနေနဲ့ ပိုပေးပါ့မယ်"

"၄.၅ သန်းဆိုရင် ဘယ်လိုလဲ"

အိုက်ယား... တစ်ယောက်ယောက်တော့ သဘောပေါက်သွားပြီ...

ဒါက အတွင်းစည်းတပည့်တွေရဲ့ ဝေစုဖြစ်လို့ အရင်ဟာတွေနဲ့ မတူဘူးလို့ သူ အကြိမ်ကြိမ် အလေးပေးပြောခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ သို့သော် ၄.၅ သန်းမှာ သူ မျှော်လင့်ထားသော ဈေးနှုန်းမဟုတ်သေး။

"ဒါက ဈေးနှုန်းနဲ့မဆိုင်ပါဘူး၊ ငါတကယ် မရောင်းနိုင်လို့ပါ..."

"၅ သန်းပေးပါ့မယ်... ဘိုးဘေးကြီးကျန်း၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးပါပဲ"

ကောင်းပြီ၊ ၅ သန်းဆိုလျှင်တော့ လက်ခံနိုင်စရာရှိသည်။

"ဟူး..."

အစ်ကိုကြီးချန်က နက်နဲစွာသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ကောင်းကင်နှင့် လူသားကြား ပြင်းထန်သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသကဲ့သို့ ပဋိပက္ခဖြစ်နေသော ရုန်းကန်မှုကို ပြသလိုက်၏။ ထို့နောက်မှသာ သူက မတတ်သာသည့်အလား ခေါင်းညိတ်လိုက်တော့သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ မင်းတို့ ဒီလောက်တောင် တက်ကြွနေမှတော့ မင်းတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို မကူညီပေးနိုင်ရင် ငါက အရမ်းနှလုံးသားမရှိရာ ကျလိမ့်မယ်"

"ဒါဆို ၅ သန်းပဲ ထားလိုက်ကြစို့"

ဝူး...

လူအုပ်ကြီးထဲမှ ဝမ်းသာအားရ လက်ခုပ်တီးသံများနှင့် အော်ဟစ်အားပေးသံများ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘိုးဘေးကြီးကျန်းက တရားမျှတလိုက်တာ"

"ဘိုးဘေးကြီးကျန်းက အရမ်းကို မေတ္တာကရုဏာကြီးမားတာပဲ"

ဖူး...

ယွမ်ကျန်း၊ ယွမ်ရှန့်နှင့် အခြားအကြီးအကဲများမှာ ထိုနေရာတွင်ပင် သွေးအန်မတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။ ယခင်က သူတို့သည် ဘိုးဘေးကြီး၏ တာဝန်တိုင်းတွင် အတူလိုက်ပါခြင်းမရှိခဲ့သဖြင့် သူနှင့်ရင်းနှီးမှုမရှိဘဲ ဘိုးဘေးကြီးမှာ ခမ်းနားထည်ဝါသူဟုသာ ထင်မြင်ခဲ့ကြ၏။ ယခုမှသာ သူတို့ နားလည်သွားတော့သည်။ ဘိုးဘေးကြီး၏ပုံစံမှာ အကျိုးအမြတ်မရှိလျှင်မလှုပ်ရှားသော ပုံစံမျိုးပင်။

မကြာမီတွင် ဈေးနှုန်းအသစ်တိုးမြှင့်လိုက်သည့်သတင်းမှာ ထပ်မံပျံ့နှံ့သွားပြန်သည်။ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းသည် အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် ၅၀,၀၀၀ ကို နာကျင်စရာဈေးနှုန်းဖြစ်သော အင်မော်တယ်ကျောက်တုံး ၅ သန်းဖြင့် မတတ်သာသဖြင့် ခွဲဝေရောင်းချပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ဤသတင်းကြောင့် အလယ်အင်မော်တယ်လောက တစ်ခုလုံး ထပ်မံဆူညံသွားပြန်သည်။

"နောက်ထပ် ဈေးတက်ပြန်ပြီလား"

"ဥပဒေမဲ့လိုက်တာ၊ ဒါက လုံးဝကိုဥပဒေမဲ့နေတာပဲ"

ယခုအချိန်တွင် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရောင်းမကုန်နိုင်ဟု မည်သူမျှ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မပြောရဲကြတော့ပေ။ အကြိမ်ကြိမ်သက်သေပြခံရပြီးနောက်တွင် လူတိုင်းမှာ ၎င်းတို့အသိအမှတ်မပြုလိုသော အမှန်တရားတစ်ခုကို လက်ခံလိုက်ရသည်။ ကျန်းချန်က အတင်းရောင်းနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ လူတိုင်းကသာ အတင်းဝယ်နေကြခြင်းပင်။

အလယ်အင်မော်တယ်လောကတွင် အင်မော်တယ်အရှင်သခင် အရေအတွက်မှာ ဂင်္ဂါမြစ်ထဲမှသဲပွင့်များကဲ့သို့ များပြားလှသည်။ ထို့ပြင် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရွှေအင်မော်တယ်များနှင့် မြင့်မြတ်အင်မော်တယ်အချို့ပင် ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ကြသည်။ လူဦးရေအလွန်များပြားသဖြင့် တိုကင် ၃၀၀,၀၀၀ မှာ အစကတည်းက မလုံလောက်ခဲ့ဘဲ ဝယ်လိုအားက ရောင်းလိုအားထက်ပိုနေ၏။ ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်မှာ အမြဲတမ်း သူ၏လက်ထဲတွင်သာရှိနေသည်။

အချို့သော ထက်မြက်သူများမှာ ဤဈေးနှုန်းတိုးမြှင့်မှု၏ပုံစံကို ရိပ်မိလာကြ၏။ ဤဘိုးဘေးကြီးကျန်းမှာ တမင်တကာလုပ်နေခြင်း မဟုတ်ပါလော။ သူသည် အစကတည်းက ပိုမိုရောင်းချရန် ရည်ရွယ်ထားပုံရသည်။ ထို့ကြောင့် ဝယ်ယူလိုသူများသည် နောက်တစ်သုတ်တွင် ဈေးထပ်တက်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ၁ သန်း သက်သာစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖေးရှန်ဂိုဏ်းသို့ မနားမနေ အပြေးအလွှားလာရောက်ကြသည့်အတွက် သုံးရက်အကြာတွင် ဤ ၅၀,၀၀၀ မှာလည်း ကုန်သွားပြန်သည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် လူအုပ်ကြီး၏ငိုယိုသံများ ပေါ်ထွက်လာပြန်ရာ အစ်ကိုကြီးချန်က ၎င်းတို့ကို ဖျောင်းဖျရန် ထွက်လာပြန်သည်။

"အာ... ဒီတစ်ခါတော့ ငါတကယ် ထပ်မရောင်းနိုင်တော့ဘူး။ ငါသာ ထပ်ရောင်းရင် ဒီဂိုဏ်းက အတွင်းစည်းတပည့် တစ်ယောက်မှ တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာ မဟုတ်သလို၊ အပြင်အကြီးအကဲ အချို့တောင်မှ တက်လှမ်းခွင့် မရတော့ဘူး။ ငါ အဲဒီလို မလုပ်နိုင်ဘူး... "

လူတိုင်းက သူ၏ကစားကွက်ကို သိနေကြလေပြီ။ ၎င်းတို့က ချက်ချင်းပင်

"ကျွန်တော်တို့ ၆ သန်း ပေးပါ့မယ်"

ဟု ဆိုကြသည်။

သို့ဖြစ်၍ ဘိုးဘေးကြီးကျန်း၏နှလုံးသားမှာ ပျော့ပြောင်းသွားပြန်ကာ သူသည် နောက်ထပ် တိုကင် ၃၀,၀၀၀ ကို လူတိုင်း၏ ထောက်ခံမှုအတွက် တုံ့ပြန်ကျေးဇူးဆပ်ခြင်းအဖြစ် မတတ်သာသဖြင့် ထုတ်ပေးလိုက်ပြန်သည်။ ဤဈေးနှုန်းတိုးမြှင့်မှုမှာ အပြင်လူများကို မအံ့ဩစေတော့ဘဲ လူတိုင်းက ခန့်မှန်းထားပြီးသားဖြစ်၏။ အင်မော်တယ်ကျောက်တုံး ၆ သန်းဈေးဖြင့် ဤ ၃၀,၀၀၀ မှာ ဒုတိယမြောက်နေ့တွင်ပင် လုံးဝရောင်းကုန်သွားခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ဖေးရှန်ဂိုဏ်းအပြင်ဖက်သို့ လူများရောက်ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ အမှန်အတိုင်းပြောရလျှင် ယွမ်ကျန်း၊ ယွမ်ရှန့်နှင့် အခြားသူများမှာ အတော်ပင်ထိတ်လန့်နေကြလေပြီ။ ယခုအခါ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းအတွက် ၁,၀၀၀ ကျော်သာ ကျန်တော့သည်။ အကယ်၍ ဆက်လက်ရောင်းချနေပါက အကြီးအကဲအများအပြားမှာ တိုကင်မရှိဘဲ ကျန်ရစ်တော့မည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ ဖေးရှန်ဂိုဏ်း၏ဆုံးဖြတ်ပိုင်ခွင့်မှာ အစ်ကိုကြီးချန်၏ လက်ထဲတွင်သာ ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

"အား... လူတိုင်းပဲ၊ ငါတို့အတွက်တောင် ၁,၀၀၀ ပဲ ကျန်တော့တာပါ၊ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းမှာ အဖွဲ့ဝင် ၁၄၀,၀၀၀ ရှိတယ်၊ ငါတို့သာ ထပ်ရောင်းရင်..."

အစ်ကိုကြီးချန် ဤစကားကို စလိုက်သည်နှင့် အပြင်မှ လူအများအပြားက သူ၏စကားကို ထက်မြက်စွာ ဖြည့်စွက်ပေးလိုက်ကြသည်...

"ကျွန်တော်တို့ ၇ သန်း ပေးပါ့မယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ၇ သန်း ပေးပါ့မယ်"

"ဘိုးဘေးကြီးကျန်းတို့ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းက လူအနည်းငယ်ပဲ တက်လှမ်းနိုင်တာက ကိစ္စမရှိပါဘူး"

"မှန်တယ်၊ ဘယ်သူမှ တစ်ဂိုဏ်းလုံးကို အထက်အင်မော်တယ်လောကဆီ မခေါ်သွားနိုင်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့က ဘိုးဘေးကြီးရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို လျော့ပါးအောင် ကူညီပေးနေတာပါ"

သို့ဖြစ်၍ အစ်ကိုကြီးချန်သည် နောက်ထပ်တစ်ကြိမ် ခက်ခဲသောဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချလိုက်ပြီး၊ တိုကင် ၉,၀၀၀ ကျော်ကို ၇ သန်းဈေးဖြင့် ထပ်မံရောင်းချလိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဖေးရှန်ဂိုဏ်း၌ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင် ၁,၀၀၀ သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သို့သော်လည်း အပြင်ဘက်တွင် လူအုပ်ကြီးမှာရောက်ရှိလာဆဲ။ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းသည် အနည်းဆုံး အတွင်းစည်းအကြီးအကဲများ၊ အမာခံအကြီးအကဲများနှင့် အမာခံတပည့်များ တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် အချို့ကိုချန်ထားလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းနားလည်ထားကြသည်။ ၁,၀၀၀ ဆိုသော အရေအတွက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မလုံလောက်တော့ချေ။ သို့သော် နားလည်ပေးနိုင်ခြင်းမှာ တစ်ပိုင်း၊ ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် တက်လှမ်းလိုသောဆန္ဒမှာ တစ်ပိုင်းဖြစ်၏။

"ဘိုးဘေးကြီးကျန်း၊ ကျွန်တော် ၈ သန်း ပေးပါ့မယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်တော်တို့ ၈ သန်း ပေးပါ့မယ်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး နောက်ထပ် အနည်းငယ်လောက် ထပ်ရောင်းပေးပါဦးလား"

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အစ်ကိုကြီးချန် ခေါင်းမညိတ်ခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော်... ၈ သန်း ဆိုသော ပမာဏမှာ သူ၏လောဘကို မကျေနပ်စေနိုင်တော့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။