အားလုံးကို စိတ်မပျက်စေနဲ့

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဖေးရှန်ဂိုဏ်း၏ အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်များမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ရောင်းထွက်လာခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် အင်မော်တယ်ကျောက်တုံး ၃ သန်းမှာ များလွန်းသည်ဟု ယူဆကာ အရူးအလုပ်မခံလိုသော အင်မော်တယ်အရှင်သခင် အများအပြားမှာလည်း ၎င်းတို့၏ စိတ်နေစိတ်ထားများ တဖြည်းဖြည်းပြောင်းလဲလာကြ၏။ သစ္စာဖောက်အမြောက်အမြားက ဝယ်ယူရန် ရွေးချယ်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းတို့မှာ ပိုမိုစိုးရိမ်လာကြသည်။ မိမိမဝယ်ပါက အခြားသူများက ဝယ်ယူသွားကြမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဤအတိုင်းသာဆက်သွားလျှင် မကြာမီ လက်ကျန်ကုန်သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအခါမှ ဝယ်ယူလိုလျှင်တောင် ဝယ်နိုင်တော့မည်မဟုတ်ချေ။

နောက်တစ်သုတ်တွင်ရော သေချာပေါက် တက်လှမ်းနိုင်ပါမည်လော...

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တက်လှမ်းနိုင်လျှင်တောင်မှ အခြားသူများမှာ အထက်အင်မော်တယ်လောကတွင် နောက်ထပ်နှစ်တစ်သိန်းစာ ကျင့်ကြံပြီးသားဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ ဤကဲ့သို့သော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခများကြောင့် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်များစွာက အရှုံးပေးရန် ရွေးချယ်လာကြသည်။ ယခင်က လောင်းကြေးထပ်ခဲ့သူများမှာလည်း ရယ်စရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။ သုံးလအတွင်းမှာပင် ဖေးရှန်ဂိုဏ်းမှရောင်းချရသော တိုကင်အရေအတွက်မှာ တစ်သိန်းကျော်သွားသည်။ ထို့ပြင် ဤအရှိန်အဟုန်မှာ လျော့နည်းသွားမည့် အရိပ်အယောင်မရှိချေ။

ထျန်းရှန့်ဂိုဏ်းကဲ့သို့ပင် အင်အားကုန်သုံး၍ တိုကင်များကို အစုလိုက်အပြုံလိုက်ဝယ်ယူနေသော ဂိုဏ်းများစွာရှိနေသည်။ ဤဂိုဏ်းများအတွက် ၎င်းတို့၏ကံကြမ္မာကိုပြောင်းလဲနိုင်မည့် တစ်သက်တွင်တစ်ကြိမ်သာရသော အခွင့်အရေးဖြစ်၏။ မိမိတို့၏ မျိုးဆက်သစ်များကို ချန်မထားခဲ့နိုင်သော နတ်ဆိုးဘုရင်နှင့် အင်မော်တယ်ဘုရင် အများအပြားသည်လည်း လာရောက်ဝယ်ယူကြသည်။ စတုတ္ထမြောက်လသို့ ရောက်သောအခါ ရောင်းချရသော တိုကင် အရေအတွက်မှာ ၁၅၀,၀၀၀ အထိ ရှိလာသည်။

ဖေးရှန်ဂိုဏ်းဝင် ၁၄၀,၀၀၀ လုံး အတူတကွ တက်လှမ်းမည်ကို လူတိုင်းသိထား၏။ ထို့ကြောင့် ကျန်းချန်သည် အများဆုံး ၁၆၀,၀၀၀ ခန့်သာ ရောင်းချပြီး ကျန်သည်များကို မိမိတို့အတွက် သိမ်းဆည်းထားလိမ့်မည်ဟု တွက်ဆထားကြရာ လက်ကျန်ကုန်ခါနီးပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။ သို့ဖြစ်၍ နောက်ဆုံးရက်အနည်းငယ်တွင် လာရောက်သူဦးရေမှာ တစ်ရက်လျှင် သုံးလေးထောင်အထိ ရှိလာခဲ့သည်။ စည်ကားလှသော အရောင်းခန်းမကို ကြည့်ကာ အကြီးအကဲများဖြစ်သော ယွမ်ဟယ်နှင့် ယွမ်ကျယ်တို့မှာ ၎င်းတို့အနေဖြင့် အနည်းငယ်ရှုံးနိမ့်နေသည်ဟုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် ဈေးနှုန်းတက်သွားရင်တောင် ဝယ်ကြဦးမှာပဲ"

"ဈေးနှုန်းကို ၄,၀၀၀,၀၀၀ အထိမြှင့်လိုက်ရင်တောင် ရောင်းရမယ်လို့ငါထင်တယ်"

"အေးလေ၊ ကြိုသိရင် ဈေးကို ဒီထက်ပိုပြီးမြှင့်ထားသင့်တာ"

သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ် ယွမ်ကျန်းက

"အဲဒီလို မလုပ်ရဘူး... ဒါက ငါတို့ဖေးရှန်ဂိုဏ်းရဲ့ဂုဏ်သိက္ခာကို ပျက်ပြားစေလိမ့်မယ်"

ဟု ဆိုကာ တားမြစ်လိုက်သည်။ အကြီးအကဲ ယွမ်ရှုကလည်း

"မှန်ပါတယ်။ ဘိုးဘေးကြီးက ကရုဏာစိတ်ထားနေတာ ဖြစ်လို့၊ သူ့ရဲ့ဂုဏ်သတင်းကို ညိုးနွမ်းအောင်မလုပ်သင့်ဘူး"

ဟု ထောက်ခံလိုက်သည်။

ထိုနေ့တွင် ၁၆၅,၄၂၄ ခုမြောက်သော တိုကင်ကို ရောင်းချခဲ့သည်။ ကျန်ရှိသော ၁၄၁,၄၉၇ ခုမှာ ဖေးရှန်ဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်၊ အပြင်စည်းတပည့်၊ အမာခံတပည့်များနှင့် အကြီးအကဲအားလုံးအတွက် အတိအကျဖြစ်သည်။ ဖေးရှန်ဂိုဏ်းဝင်များမှာ ဂိုဏ်းချုပ်က ရှောင်ကွန်း၊ ကျီယွမ်တို့နှင့် ကတိပြုထားသည်ကို မသိကြသဖြင့် ဤအရေအတွက်မှာ ဘိုးဘေးကြီးချန်ထားလိုသော အရေအတွက်ဟုသာ ယူဆကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအရေအတွက်သို့ ရောက်သောအခါ စုယဲ့နှင့် စုမုန့်တို့က မတ်တတ်ရပ်ကာ ကြေညာလိုက်သည်။

"အင်မော်တယ်ကံကြမ္မာတိုကင်တွေ ကုန်သွားပါပြီ"

ဤစကားကြောင့် တိုကင်မဝယ်ရသေးသော အင်မော်တယ်အရှင်သခင်တစ်ထောင်ကျော်မှာ ဆူညံသွားကြ၏။ အဝေးမှ ခက်ခဲစွာလာခဲ့ရသော်လည်း ဘာမှမရဘဲပြန်ရတော့မည်လားဟု ညည်းတွားကြသည်။ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသောလူအုပ်ကြီးကို ထိန်းသိမ်းရန် ယွမ်ကျန်းနှင့် ယွမ်ရှန့်တို့ ရောက်လာရသည်။

ယွမ်ကျန်းက ဂိုဏ်းဝင်အားလုံးတက်လှမ်းရန်အတွက် လုံလောက်သောအရေအတွက်ကို သိမ်းဆည်းထားရခြင်းမှာ သဘာဝကျကြောင်း ရှင်းပြသော်လည်း၊ လူအုပ်ကြီးမှာမူ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်နေသဖြင့် နားမဝင်နိုင်ကြ။ အချို့က ဤတိုကင်အတွက် မိမိတို့၏ အင်မော်တယ်ကိရိယာများနှင့် ဂိုဏ်းပိုင်မြေများကိုပင် ရောင်းချထားခဲ့ရသဖြင့် မရရှိပါက သေရုံသာရှိတော့သည်ဟုဆိုကာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်လာကြသည်။

အခြေအနေကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဘိုးဘေးကြီးကိုပင့်ဖိတ်လိုက်ရသည်။ ခဏအကြာတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း ရောက်ရှိလာပြီး သူပေါ်လာသည်နှင့် ဆူညံနေသောလူအုပ်ကြီးမှာ ချက်ချင်းငြိမ်ကျသွားတော့သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

ကျန်းချန်၏မေးခွန်းကြောင့် လူအုပ်ကြီးမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုယဉ်ကျေးစွာဖြင့် ၎င်းတို့၏ အခက်အခဲများကို တင်ပြကြ၏။ ၎င်းတို့က ကျန်းချန်အား ကရုဏာရှင်၊ လူကောင်းတစ်ဦးအဖြစ်တင်စားကာ နောက်ထပ်တိုကင်အချို့ ထပ်မံရောင်းချပေးရန် တောင်းပန်ကြသည်။ ကျန်းချန်က သူ့ကိုလူကောင်းဟုခေါ်သည်ကို ရယ်ချင်သွားသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူသည် တိုကင်အားလုံးကိုရောင်းချရန် ရည်ရွယ်ထားပြီးသားပင်။ ဂိုဏ်းဝင် ၁၄၀,၀၀၀ ကျော်နှင့် ရှောင်ကွန်း၊ ကျီယွမ်တို့၏ တပည့်များကို ရွှမ်ကျီမြေပုံအတွင်းထည့်သွင်းကာ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သဖြင့် တိုကင်တစ်ခုမှသိမ်းထားရန်မလိုဘဲ အားလုံးကိုရောင်းချနိုင်သည်။

သို့သော် ကျန်းချန်က ချက်ချင်းမရောင်းဘဲ အခြားအတွေးတစ်ခုဝင်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ဖေးရှန်ဂိုဏ်းမှာ ဂိုဏ်းဝင်တွေအများကြီးရှိတာ မင်းတို့လည်းသိပါတယ်..."

လူအုပ်ကြီးက ထပ်မံတောင်းပန်ကြသောအခါ သူကသက်ပြင်းချကာ...

"ငါက စိတ်ပျော့တတ်တော့ မင်းတို့ဒီလိုဖြစ်နေတာကို မကြည့်ရက်ဘူး။ ကောင်းပြီ၊ ငါ နောက်ထပ် အနည်းငယ် ထပ်ရောင်းပေးမယ်"

လူအုပ်ကြီးမှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားကာ ကျန်းချန်အား နံပါတ်တစ်အလှူရှင်ကြီးအဖြစ် ချီးမွမ်းကြတော့သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို ကျန်းချန်အား ကျိန်ဆဲနေသူများမြင်ပါက မည်သို့ ထင်မြင်မည်နည်း။

ယွမ်ကျန်းနှင့် အခြားသူများက ဂိုဏ်းဝင်များအတွက် စိုးရိမ်သဖြင့် တားမြစ်ကြသော်လည်း ကျန်းချန်က အလေးအနက်ဆိုလိုက်သည်...

"စိတ်ထားကျဉ်းမြောင်းမနေပါနဲ့။ ငါတို့အားလုံးက အလယ်အင်မော်တယ်လောကရဲ့ ကျင့်ကြံဖော်ကျင့်ကြံဖက်တွေပဲ။ သူတစ်ပါးကိုကူညီဖို့အတွက် ငါတို့ဘက်က နည်းနည်းစွန့်လွှတ်လိုက်တာက ငါတို့ရဲ့ကျင့်စဉ်နယ်ပယ်ကိုလည်း မြင့်မားစေနိုင်တာပဲမဟုတ်လား။ ငါတို့လူတွေက နည်းနည်းဒုက္ခခံလို့ရပါတယ်၊ လူတိုင်းကို စိတ်ပျက်စေလို့မဖြစ်ဘူး"

ဤစကားကြောင့် တစ်ခန်းလုံးမှင်တက်သွား၏။ အင်မော်တယ်အရှင်သခင်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်သူတိုင်းမှာ ပုံမှန်ဉာဏ်ရည်ရှိကြသူများဖြစ်ရာ၊ ဤစကားကိုကြားသောအခါ တစ်ခုခုမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရတော့သည်။