အခန်း (၃-၄)
Vol. 1 Ch. 3-4
အခန်း (၃) - ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းနှင့် နှောင်းပိုင်းဖြစ်တည်မှုအဆင့်
အကျဉ်းထောင်အတွင်းရှိ အခမဲ့ကျွေးမွေးသော အစားအစာများမှာ အရသာမရှိလှပေ။ ပဲစိမ်းများကို ရေဖြင့်ပြုတ်ထားပြီး၊ ဂေါ်ဖီထုပ်များကိုလည်း ရေဖြင့်ပင် ပြုတ်ထား၏။ ဆန်ပြုတ်တစ်အိုးလုံးတွင် ဆန်စေ့အနည်းငယ်ထက်ပို၍ ရှာမတွေ့နိုင်ဘဲ အခြေခံအားဖြင့် အရသာမရှိသော အရည်ကျဲကျဲသာ ဖြစ်လေသည်။
အားသာချက်နှစ်ခုမှာ အခမဲ့ဖြစ်ခြင်းနှင့် ဗိုက်ပြည့်စေခြင်းတို့ပင် ဖြစ်သည်။
ကျိုးရီသည် အလောင်းစစ်ဆေးတိုင်း ငွေရရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ မှတ်ဉာဏ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ ရရှိခြင်းကြောင့် ထိုလုပ်ရပ်မှာ ကံစမ်းမဲဖောက်ခြင်းနှင့် တူညီနေ၏။ အများစုမှာ အလွတ်ဖြစ်နေရုံသာမက အချို့သော ကံစမ်းမဲများမှာမူ အဆိပ်အတောက်များပင် ပါဝင်နေတတ်သည်။
ဥပမာအားဖြင့် တစ်ခါက လူမိုက်တစ်ဦး၏မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သူ၏ရတနာများကို မည်သည့်နေရာ၌ မြှုပ်နှံထားကြောင်း ပါရှိလေသည်။ ကျိုးရီသည် ထိုနေရာသို့သွား၍ အတော်ပင်ပန်းခံကာ တူးဖော်ခဲ့ပြီးနောက် ၎င်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ…..
‘သောက်ကျိုးနည်းကြီး...’
၎င်းသည် တကယ်တော့ သူ၏ ဂွကြားထဲသို့ပင် ဝင်ရောက်လာလုမတတ် အသက်ရှင်နေသော ကင်းခြေများအိုးတစ်အိုး ဖြစ်နေခဲ့လေသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် သာမန်နေ့ရက်များတွင် အကျဉ်းထောင်အတွင်း၌သာ မကြာခဏ စားသောက်လေ့ရှိပြီး နှစ်ရက်၊ သုံးရက်ကြာမှ တစ်ကြိမ်သာ အပြင်ထွက်၍ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စားသောက်လေ့ရှိသည်။
ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်၏ ချီစွမ်းအင်နှင့် သွေးစွမ်းအင်များမှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုအားကောင်းလာလေသည်။
“အကျဉ်းထောင်မှူးမာ၊ ဘာလို့ ဒီကိုရောက်လာတာလ၊”
လူတိုင်း အစားအစာအတွက် တန်းစီနေကြစဉ် တရားသူကြီးမာ ရောက်ရှိလာ၏။ အားလုံးက ကမန်းကတန်း လမ်းဖယ်ပေးလိုက်ကြသည်။
“ကျစ်၊ ငါ့ကံက သိပ်မကောင်းဘူး၊ ငွေအတော်များများရှုံးသွားလို့ ဒီကိုလာပြီး ထမင်းလာစားရတာပဲ”
“အကျဉ်းထောင်မှူးမာ၊ စိတ်တိုနေဖို့မလိုပါဘူး၊ ထောင်မှူးက ကံကောင်းခြင်းတွေနဲ့ ပြည့်စုံဖို့ ဖန်တီးခံထားရသူပဲ၊ တစ်နေ့မဟုတ် တစ်နေ့တော့ ပြန်နိုင်မှာပါ”
“အကျဉ်းထောင်မှူးမာ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါဦး၊ ဘာစားချင်လဲဆိုတာပြောပါ၊ ကျွန်တော်ယူပေးပါ့မယ်”
လူအုပ်ကြီး၏ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုမှုများအပြီးတွင် တရားသူကြီးမာ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အတော်လေးကောင်းမွန်သွားတော့သည်။
“မင်းတို့က လူကောင်းတွေပဲ၊ အဲဒီကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ထျန်း၀မ်ကျင်းလို မဟုတ်ဘူး၊ ငါရှုံးသွားတာတွေ ပြန်နိုင်ဖို့အတွက် သူက ငွေနည်းနည်းလေးတောင်မချေးဘူး၊ စာမေးပွဲကျထားတဲ့ ပညာတတ်တစ်ယောက်က ဘာတွေများ အထက်စီးကနေဆက်ဆံနေတာလဲ၊ အရင်တုန်းက ငါက အကျဉ်းထောင်အကြီးအကဲနဲ့အတူ ဓားပင်လယ်၊ လှံတောင်ကိုတောင် ဖြတ်ကျော်ခဲ့တဲ့ လူတစ်ယောက်ကွ”
လူတိုင်းက သူတို့၏ အစားအစာများကို ရယူပြီးနောက် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် သူ၏ဘေးတွင် ဝိုင်းရံထိုင်လိုက်ကြသည်။
“အကျဉ်းထောင်မှူးမာ၊ စိတ်အေးအေးထားပါ၊ ထောင်မှူးက ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် နောင်းပိုင်းဖြစ်တည်မှု ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ပဲလေ၊ သူနဲ့ ဘာလို့ငြင်းခုံနေမှာလဲ”
“အကျဉ်းထောင်မှူးမာက သိုင်းပညာကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ကို သိုင်းပညာအဆင့်တွေအကြောင်း နည်းနည်းလောက် ပြောပြပါလား”
“ဟုတ်တယ် အကျဉ်းထောင်မှူးမာ၊ ကျွန်တော်တို့လည်း မျက်စိပွင့်နားပွင့်ဖြစ်အောင် တစ်ခုလောက် ပြောပြပါဦး”
တရားသူကြီးမာသည် မြှောက်ပင့်ခံရမှုကြောင့် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသဖြင့် သူတို့၏တောင်းဆိုမှုကို သဘာဝကျစွာပင် သဘောတူလိုက်လေသည်။
“ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းတို့ကိုပြောပြမယ်”
ကျိုးရီသည် စားသောက်နေစဉ်အတွင်း အာရုံစိုက်၍ နားထောင်နေလိုက်၏။
“သိုင်းပညာအဆင့် စုစုပေါင်း ငါးဆင့်ရှိတယ်၊ ပထမအဆင့်ကို စဦးဖြစ်တည်မှုအဆင့်လို့ ခေါ်တယ်၊ ဒီအဆင့်မှာ အဓိကလုပ်ရမယ့်တာဝန်က ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်တွေကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စုပ်ယူပြီး စစ်မှန်တဲ့ အနှစ်သာရကို ဖန်တီးဖို့နဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ဖို့ပဲ”
“ဒုတိယအဆင့်ကို နှောင်းပိုင်းဖြစ်တည်မှုအဆင့်လို့ ခေါ်တယ်၊ ဒီအဆင့်မှာ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေကနေစပြီး အရွတ်တွေ၊ အရိုးတွေ၊ သွေးကြောတွေနဲ့ နောက်ဆုံး အရေပြားအထိ ရောက်သွားတယ်”
“ကြေးနီအရေပြားနဲ့ သံမဏိအရိုးတွေ ဖြစ်လာပြီး ဓားတွေ လှံတွေတောင် မထိုးဖောက်နိုင်တော့ဘူး၊ နွားတစ်ကောင်လို ခွန်အားတွေရှိလာတယ်၊ ဒါကို ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းလို့လည်း ခေါ်တယ်"
“တတိယအဆင့်ကတော့ တကယ်ကို အစွမ်းထက်တယ်၊ အဲဒါကို မွေးရာပါအဆင့်လို့ ခေါ်တယ်၊ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအင်အနှစ်သာရကို အပြင်ဘက်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး အကာအကွယ်အလွှာအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်တယ်၊ သံမဏိကို ရွှံ့လို ခုတ်ဖြတ်နိုင်တယ်”
“စတုတ္ထအဆင့်ဖြစ်တဲ့ သိုင်းသခင်အဆင့်ကတော့ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ တောင်တွေကို ခွဲပစ်နိုင်တယ်၊ မြေကြီးကို ခွဲပစ်နိုင်တယ်၊ မြစ်တွေကို ပိတ်ဆို့နိုင်တယ်၊ ဘယ်သိုင်းသခင်မဆို ကောင်းကင်အောက်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းလုနီးပါးပဲ၊ သူတို့ ပြစ်မှုကျူးလွန်ရင်တောင် အပြစ်ပေးခံရခြင်းကနေ ကင်းလွတ်ခွင့်ရှိပြီး ဧကရာဇ်မိသားစုကတောင် သူတို့ကို မျက်နှာသာပေးရတယ်”
“ဟိုက်”
လူတိုင်းက ညှို့ယူဖမ်းစားခံထားရသကဲ့သို့ နားထောင်နေကြပြီး ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုပမာ ခံစားနေကြရသည်။
ကျိုးရီကတော့ အဆင်ပြေနေဆဲပင်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏အတိတ်ဘဝမှ ခေတ်ကာလများကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြတ်တောက်ပြီး ထာဝရလွှမ်းမိုးနိုင်သည့် ဇာတ်လမ်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၎င်းသည် ကလေးကစားစရာမျှသာ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
“ဒါဆို ပဉ္စမအဆင့်ကရော” တစ်ယောက်က မေးလိုက်သည်။
“ပဉ္စမအဆင့်ကတော့ တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ”
တရားသူကြီးမာ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေသည်။
“အဲဒါက လူ့လောကရဲ့ သိုင်းသူတော်စင်လို့ခေါ်တဲ့ တည်ရှိမှုပဲ၊ ဒီအဆင့်ကို ရောက်တာနဲ့ နိုင်ငံတစ်ခုကိုတည်ထောင်နိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် ဒီအဆင့်ကို နိုင်ငံသိုင်းသူတော်စင်အဆင့် လို့လည်း ခေါ်ကြတယ်၊ သူတို့က လူသားတွေရဲ့ အမျိုးအစားထဲမှာ မပါဝင်တော့ဘူး၊”
“ဟိုက်”
လူတိုင်း သူတို့၏ဦးရေပြားများ ထုံကျင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ကြရသည်။ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ‘သူတော်စင်’ ဟူသော စကားလုံးကို ပညာရှိများရေးသားသော စာအုပ်များထဲတွင် ကြားဖူးခဲ့သော်လည်း ဤကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုး အမှန်တကယ် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ဘယ်သောအခါကမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။
“နိုင်ငံသိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ဘယ်ဘဝကျမှ အခွင့်အရေးရမလဲဆိုတာ ငါ တကယ်မသိတော့ဘူး”
သက်ပြင်းချသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ယင်းကိုကြားသောအခါ တရားသူကြီးမာသည် ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေ၏။
“ဟားဟားဟား၊ မင်းတို့ကောင်တွေ တကယ်ရယ်ရတာပဲ၊ နိုင်ငံသိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ လွယ်တယ်လို့ ထင်နေတာလား၊ အဲဒါက လူသန်းတစ်ထောင်မှာ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နိုင်တဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးပဲ၊ အရည်အချင်း၊ ပါရမီ၊ အခွင့်အရေး၊ အားလုံးက မရှိမဖြစ်လိုအပ်တယ်”
“သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အစပြုခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားတဲ့ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီးရှိပေမယ့် သူတို့က ပါရမီရှင်တွေမလို့လေ၊ သာမန်လူတွေ အစပြုခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ချင်တယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံး လနဲ့ချီ ကြာနိုင်ပြီး အများဆုံးဆို နှစ်နဲ့ချီ ကြာနိုင်တယ်"
“ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် နောင်းပိုင်းဖြစ်တည်မှု ဆိုရင်တော့ အနည်းဆုံး နှစ်နဲ့ချီ ကြာနိုင်ပြီး အများဆုံးဆို ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီ ကြာနိုင်တယ်၊ ငါဆိုရင် ၃၉ နှစ်လုံးလုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း ကျင့်ကြံခဲ့ရပြီးမှ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် နောင်းပိုင်းဖြစ်တည်မှုကို ရောက်ခဲ့တာ”
“မင်းတို့လို ကလေးတွေ ဒီဘဝမှာ အစပြုခြင်းအဆင့်ကို ဝင်ရောက်နိုင်ရင်တောင် ဘုရားမှာ အမွှေးတိုင်ထွန်းပြီးဆုတောင်းသင့်တယ်၊ ပြီးတော့ မင်းတို့ဘိုးဘေးတွေရဲ့ သင်္ချိုင်းကနေ မီးခိုးတွေ ထွက်လာတဲ့အတွက် သူတို့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်”
ယင်းကို ကြားသောအခါ လူတိုင်းက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းများကို ဆက်တိုက်ညိတ်လိုက်ကြသည်။
ကျိုးရီတစ်ယောက်သာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိ၏။
‘ငါက စဦးဖြစ်တည်မှုအဆင့်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ တစ်လပဲ အချိန်ယူခဲ့ရတာ၊ ငါ့ရဲ့ အရည်အချင်းက တကယ်ပဲ အတော်လေးကောင်းနေလို့များလား၊ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တွေနဲ့ မယှဉ်နိုင်ပေမယ့် သာမန်လူတွေထက်တော့ အများကြီး ပိုအားကောင်းနေတယ်၊ ဒါက တကယ်သာဆိုရင် ငါ့ရဲ့ တိုးတက်မှုနှုန်းက အနာဂတ်မှာ သာမန်လူတွေထက် ပိုမြန်နိုင်တယ်၊ မဆိုးပါဘူး’
သူသည် မွေးကတည်းက အကောင်းမြင်သမားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦး မဟုတ်ရုံဖြင့် အရှုံးပေးကာ စိတ်ဓာတ်ကျမည်မဟုတ်ပေ။
စားသောက်ပြီးနောက် ကျိုးရီသည် အလောင်းစစ်ဆေးခန်းသို့ ထပ်မံပြန်လာခဲ့၏။ ယနေ့ သေဆုံးသွားသူ အနည်းငယ်ထဲတွင် သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး ပါဝင်နေသည်။
[နောက်ဆုံးတော့ ငါ ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းကို ရခဲ့ပြီ၊ အခုကစပြီး ဒီသိုင်းလောကမှာ ငါ့ကို အထင်သေးတဲ့သူ တစ်ယောက်မှမရှိစေရဘူး၊ ပြီးတော့ တော်ဝင်နန်းတော်မှာလည်း ငါ့ကို မလေးစားတဲ့သူ တစ်ယောက်မှမရှိစေရဘူး၊ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့်၊ အမြင့်ဆုံးကို တက်လှမ်းမယ်၊ ငါက သိုင်းလောကရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံးသူ ဖြစ်ချင်တယ်]
[သာမန်နန်းတော်လေးကလူတွေက ရယ်စရာပဲ၊ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ သူတို့က ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းကို လိမ်ယူချင်နေကြတာ၊ ငါ အကျဉ်းထောင်ထဲမှာ သေသွားရင်တောင် ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းကို ပေးအပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး]
[သူတို့ ငါ့ကို ပထမအဆင့်ရာထူးတစ်ခု ပေးမယ်ဆိုရင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့]
[ဟမ့်၊ သူတို့က ဘဲကင်တစ်ကောင်နဲ့ ငါ့ကို လာဘ်ထိုးချင်နေတာလား၊ ပထမအဆင့် ရာထူးမရှိဘဲနဲ့ ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းကို ပေးဖို့က လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး၊]
[သောက်ကျိုးနည်း၊ ဒီဘဲကင်က အဆိပ်သင့်နေတာပဲဟ၊ မင်းတို့က နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကလူတွေပဲ၊ ခွေးမသားတွေ]
“ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်း”
ကျိုးရီ အံ့အားသင့်သွားသည်။ အမည်ကို ကြားရုံဖြင့် ကောင်းသောအရာတစ်ခုဟု မထင်ရသော်လည်း အလွန်အစွမ်းထက်မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။
သူသည် အခြားသူ၏ ကျန်ရစ်သော မှတ်ဉာဏ်များကို ချက်ချင်းပင် အလေးအနက် အာရုံခံလိုက်ပြီး ဤကျင့်ကြံခြင်းသိုင်းပညာကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်စိတ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ မှတ်တမ်းတင်လိုက်လေသည်။
“အော်၊ ဒီလိုကိုး”
ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဤကဲ့သို့သော အသေးအမွှားလေးတစ်ဦးက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှမာနကြီးသော အတွေးများ ရှိနေရသနည်းဆိုသည်ကို ကျိုးရီ နားလည်သွားခဲ့သည်။
ဤသိုင်းပညာသည် တစ်ချိန်က သိုင်းလောကရှိ နတ်ဆိုးဂိုဏ်း၏ နံပါတ်တစ် အမြင့်မြတ်ဆုံးသိုင်းပညာဖြစ်ခဲ့ပြီး သိုင်းလောကတွင် တားမြစ်တည်ရှိမှုတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ မူလဇစ်မြစ်မှာ အချိန်ကာလနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော်လည်း ၎င်းပေါ်လာတိုင်း ကျန်းဟူလောကကြီးတွင် သွေးထွက်သံယိုများဖြစ်ကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလေ့ရှိသည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကျင့်ကြံခြင်းသိုင်းပညာမှာ အံ့သြဖွယ်ကောင်းလွန်းသောကြောင့်ပင်။
၎င်းသည် အခြားသူများ၏ အတွင်းအားကို စုပ်ယူကာ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်အတွင်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သော အတွင်းအား စိတ်စွမ်းအင်ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သည်။
အခြားသူ၏ အတွင်းအားမရှိပါက ကနဦးအဆင့်များတွင် ဆေးဖက်ဝင် အရွက်များနှင့် အသားများကို စားသုံးခြင်းကလည်း အကျိုးသက်ရောက်မှုအချို့ ရှိလေသည်။ ဤသိုင်းပညာကို ကျင့်ကြံသူများသည် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း မွေးရာပါအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ကြသည်။
သို့သော် ၎င်းတွင် ကြီးမားသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။ ၎င်းသည် အမြန်နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင်အနှစ်သာရနှင့် သွေးစွမ်းအင်များကို သိသိသာသာ သုံးစွဲပစ်မည်ဖြစ်သည်။
စွမ်းအင်အနှစ်သာရနှင့် သွေးများသည် သက်တမ်းနှင့် ဆက်စပ်နေသဖြင့် မိမိ၏ အသက်ကို တိုစေမည်ဖြစ်သည်။
“တစ်ခုတည်းသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးက အသက်တိုတာပဲ”
ကျိုးရီ: “…..”
‘တိုက်ဆိုင်လွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား'
သူ့အတွက် အလိုအလျောက် ပြည့်စုံနေသည့်အရာမှာ သက်တမ်းပင်ဖြစ်သည်။
ဤအရာက သူ့အတွက် သီးသန့်ဖန်တီးထားသကဲ့သို့ပင်။
‘ပြန်သွားပြီး လေ့ကျင့်ဖို့အချိန်ရောက်ပြီ’
ကျိုးရီသည် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီး အလောင်းစစ်ဆေးမှုမှတ်တမ်းများကို တင်သွင်းကာ ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းကို စတင်လေ့ကျင့်ရန် သူ၏အခန်းဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လာခဲ့သည်။
အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လအနည်းငယ် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
……
ယနေ့တွင် ကျိုးရီ လေ့ကျင့်နေစဉ် ရုတ်တရက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ လှိုင်းတံပိုးတစ် လှုပ်ခတ်သွား၏။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများမှာ ရုတ်တရက် ရှင်းလင်းလာသည်။
လေရှူသွင်း ရှူထုတ်လိုက်တိုင်း သူ၏ အသက်ရှူသံထဲတွင် မိုးချုန်းသံများကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သောအသံများ သဲ့သဲ့လေး ပါဝင်နေလေသည်။
ကျိုးရီက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားတော့၏။
“ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းက တကယ်ကို အစွမ်းထက်လွန်းတာပဲ၊ နောက်ထပ် ခြောက်လအတွင်းမှာ ငါ စဦးဖြစ်တည်မှုအဆင့်ကနေ နောင်းပိုင်းဖြစ်တည်မှုအဆင့်ကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီ”
သူ ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် အောင်ပွဲခံလိုက်တော့သည်။
အခန်း (၄) - ဓနဥစ္စာရှာဖွေခြင်း လမ်းစဉ်၊ နဂါးကို ရှာဖွေပြီး ရွှေကို ခွဲဝေခြင်း
နောက်ပိုင်းဖြစ်တည်မှုအဆင့်သည် သူ၏ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးသွားမှုကို အမှတ်အသားပြုရုံသာမက သယံဇာတအရင်းအမြစ်များကို ယှဉ်ပြိုင်လုယူရန်အတွက် ပိုမိုကြီးမားသော အရည်အချင်းများကိုပါ ပေးစွမ်းလိုက်လေသည်။
သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ကျိုးရီသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်၏။
သူ၏ အရေပြားမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုနူးညံ့ချောမွေ့လာပြီး ခွန်အားနှင့် အမြန်နှုန်းများ တိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အရင်ကလောက် ပေါ့ပါးမှုမရှိတော့သလို ခံစားနေရသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခုဖြစ်ကာ တစ်နှစ်ခန့် ရုတ်တရက် အသက်ကြီးသွားသကဲ့သို့ပင်။
“ဒီ ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းက တကယ်ပဲ လူတစ်ယောက်ရဲ့ သက်တမ်းကို စားသုံးပစ်တာပဲ” ကျိုးရီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ချိန်မှာပင် သူ့စိတ်ထဲရှိ ထာ၀ရအသက်တာအိုသစ်သီးထံမှ အလင်းရောင်များ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။
နောက်တစ်ခဏ၌ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လေးလံထိုင်းမှိုင်းမှုများမှာ အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုပေါ့ပါးလန်းဆန်းသော နုပျိုမှုခံစားချက်များက ပြန်လည်ရောက်ရှိလာတော့သည်။
“အံ့သြစရာကောင်းလိုက်တာ” ကျိုးရီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အထက်သို့ တစ်ဖန် ကွေးညွတ်သွားပြန်သည်။
သူသည် ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဆင်းသွားပြီး အုတ်ခဲတစ်လုံးကိုရှာဖွေကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားလိုက်ရင်း အခြားလက်တစ်ဖက်မှ လက်နှစ်ချောင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။
ဖြောင်း။
ခွန်အားအနည်းငယ်ကို အသုံးပြုလိုက်ရုံဖြင့် သူ၏လက်ချောင်းများက အုတ်ခဲပေါ်တွင် လက်ချောင်းအရွယ်အစားရှိ အပေါက်နှစ်ပေါက်ကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။
နောက်ထပ် သံမဏိလက်သည်းတစ်ခုပမာ ကုတ်ဆွဲလိုက်ရာ အုတ်ခဲမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။
“ငါ့ရဲ့ အဆင့်တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ ခွန်အားနဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုကလည်း အဲဒီအချိုးအစားအတိုင်း တိုးလာမှာပဲ၊ အုတ်ခဲတစ်လုံးကတောင် ငါ့ရဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိဘူးဆိုရင် လူတွေရဲ့ မျက်လုံးတွေ၊ ဂွကြားတွေဆိုရင် သဘာဝအရ ငါ့ရဲ့ သိုင်းကွက်တွေကို ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်ရည်ရှိတော့မလဲ”
ကျိုးရီသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း ကျိုးပဲ့သွားသောအုတ်ခဲကို ပစ်ချကာ အစားအစာအတွက် ထမင်းစားခန်းဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
ဘာကြောင့်မှန်းမသိ ယနေ့ သူ၏စားချင်သောက်ချင်စိတ်က ပုံမှန်ထက် နှစ်ဆခန့် ကြီးမားနေ၏။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ အစားအစာ လိုအပ်ချက်ကလည်း တိုးလာပုံရသည်။
ဆေးဖက်ဝင် ဟင်းရည်များ၊ သို့မဟုတ် ဆေးလုံးများကိုပင် ဖြည့်စွက်စားသုံးသင့်ပေသည်။ သို့သော် သူ့လက်ထဲတွင် ငွေများများစားစားမရှိချေ။
ရံဖန်ရံခါ အသားစားပြီး ဝိုင်ကောင်းကောင်းသောက်ရုံမျှဖြင့် အဆင်ပြေသော်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်များကို အမှန်တကယ် ဝယ်ယူလိုပါက လုံလောက်မှုရှိဖို့ရာ ဝေးကွာလွန်းသေးသည်။
သူ ချမ်းသာကြွယ်ဝရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်၏။
သို့သော် အန္တရာယ်ကင်းကင်းဖြင့် ချမ်းသာနိုင်မည့် နည်းလမ်းက မည်သည့်အရာရှိမည်နည်း။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငွေဆိုသည်မှာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အိတ်ကပ်ထဲသို့ ခုန်ဝင်လာမည်မဟုတ်ပေ။
သူ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ထောင်စောင့်အချို့က ဒေါသတကြီး လျှောက်လာကြသည်။
“သောက်ကျိုးနည်း၊ ကျန်း လို့ခေါ်တဲ့ အဲဒီကောင်က ဘာတွေများ အထင်ကြီးစရာကောင်းနေလို့လဲ၊ ပုပ်စော်နံနေတဲ့ငွေတွေ နည်းနည်းရှိလို့များလား၊ သူက သခင်လေးဝမ်ကိုတောင် ရိုက်ရဲတယ်ပေါ့လေ၊ သူ့အဖေသာ မရှိရင် သူက ဘာမှမဟုတ်တဲ့ကောင်ပဲ”
“ဝမ်ဆန်၊ စိတ်အေးအေးထားပါ၊ အဲဒီ ကျန်းမိသားစုက တာ့ချန်မြို့တော်မှာ နာမည်ကြီးတဲ့ သူဌေးမိသားစုကွ၊ ငါတို့ သူတို့ကို သွားပြီးရန်မစရဲဘူး”
“ဟုတ်တယ်၊ ကျန်းမိသားစုရဲ့သခင်ကြီး လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ရက်က ဆုံးသွားတယ်လို့ ငါကြားတယ်၊ အသုဘအခမ်းအနား တစ်ခုတည်းအတွက်တောင် ငွေသောင်းနဲ့ချီပြီး သုံးသွားတာ၊ တာ့ချန်မြို့တော်က နာမည်ကြီးလူတွေ အများကြီးသွားကြတယ်၊ မြို့တော်ဝန်တောင် သွားသေးတာ”
“ငါတော့ တကယ်အားကျတာပဲ၊ ဒီခေတ်မှာ သေသွားတဲ့သူတွေက ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေထက် ပိုပြီး ဇိမ်ကျကျနေရတယ်”
ဝမ်ဆန်က မထီမဲ့မြင် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“သူတို့မိသားစုရဲ့ ငွေတွေက ဘယ်ကရလာတယ်လို့ မင်းထင်နေလဲ၊ အရင်တုန်းက သူတို့က တောင်ပေါ်က ဓားပြတွေလေ၊ ဖျက်ဆီးတာ၊ လုယက်တာ၊ မီးရှို့တာတွေကို အထူးပြုလုပ်ကြတာ၊ သာမန်အရပ်သား ဘယ်လောက်တောင် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရလဲဆိုတာ ဘယ်သူသိမလဲ"
“နောက်တော့ မြို့တော်ဝန်အသစ် တက်လာပြီး လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ပေးလိုက်တော့မှ ကျန်းမိသားစုက တာ့ချန်မြို့တော်ကလူတိုင်း အားကျရတဲ့ သူဌေးမိသားစုဖြစ်လာတာ”
“ကျန်းမိသားစုက ဒီကိစ္စတွေကနေ အညစ်အကြေးတွေဆေးကြောဖို့ ကြံရွယ်ထားတာ ကြာပြီလို့လည်း ငါကြားတယ်၊ ဒါပေမယ့် နန်းတော်က ပြဿနာတွေရယ်၊ သိုင်းလောက ရန်သူတွေကိုရယ် ကြောက်နေလို့ သူတို့ရဲ့ အညစ်အကြေးတွေကို ဆေးကြောဖို့ ဒီလိုအကွက်ဆင်လိုက်တာတဲ့၊ မြို့တော်ဝန်ဆီကိုလည်း ငွေတွေအများကြီး လာဘ်ထိုးထားတယ်လို့ ပြောကြတယ်”
“ရှူး၊ စကားကို ဆင်ခြင်ပြောစမ်းပါ၊ မင်း သေချင်နေတာလား၊ ဒီလောက် အကျယ်ကြီး ပြောရဲတယ်ပေါ့၊ မြို့တော်ဝန်သာကြားသွားရင် မင်းကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံခွာပစ်လိမ့်မယ်”
ကျိုးရီသည် နားထောင်နေရင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်မိသည်။ ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်သည် ကြီးမားကျယ်ဝန်းလှသည် မဟုတ်သော်လည်း ထူးခြားသော အရည်အချင်းရှိသူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
စာမေးပွဲကျခဲ့သော ပညာတတ် ထျန်းဝမ်ကျင်း၊ ဓား၊ တောင်၊ လှံ၊ တောကို ဖြတ်ကျော်ခဲ့ဖူးသော တရားသူကြီးမာ နှင့် ပါးစပ်ဖွာသော ဝမ်ဆန်တို့ ရှိနေသည်။ အကြောင်းစုံကို သေချာမသိသူသာဆိုလျှင် သူသည် ကမ္ဘာပေါင်းများစွာဆီသို့ ကူးပြောင်းသွားခဲ့သည်ဟုပင် ထင်မှတ်သွားနိုင်ပေသည်။
သို့သော် ထိုကျန်းမိသားစုက ဤမျှ ကြွယ်ဝချမ်းသာနေသည်ဖြစ်ရယ သင်္ချိုင်းထဲတွင် အဖိုးတန်ပစ္စည်းများစွာ ပါဝင်လာမည်မဟုတ်လော။ ဤသည်က ကောင်းကင်ဘုံမှချပေးသော မမျှော်လင့်ထားသည့် ကံကောင်းခြင်းတစ်ခုပင်။
ယခင်က အလောင်းများကို စစ်ဆေးစဉ်အတွင်း သင်္ချိုင်းဖောက်ထွင်းခြင်းနှင့် ဥမင်တူးဖော်ခြင်း နည်းစနစ်အချို့ကိုလည်း သူ နောက်ပိုင်းဖြစ်တည်မှုအဆင့်တွင် ရရှိထားခဲ့သေး၏။ ယခုအချိန်သည် ထိုနည်းစနစ်များကို စမ်းသပ်ရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ပင်ဖြစ်သည်။
“နဂါးကိုရှာဖွေပြီး ရွှေကိုခွဲဝေဖို့အတွက် ရစ်ခွေနေတဲ့ တောင်တန်းတွေကို ကြည့်ပါ၊ တောင်တန်းအလွှာတိုင်းက အတားအဆီးအလွှာတစ်ခုပဲ”
သူ စိတ်ထဲမှ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
ထိုညတွင် ကျိုးရီသည် မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ကာ ဂေါ်ပြားတစ်လက်ကိုကိုင်ဆောင်လျက် ကျန်းမိသားစု၏ ဘိုးဘေးသင်္ချိုင်းတည်ရှိရာ မြို့တောင်ဘက်ရှိ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်တောင်စောင်းဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
အကြီးမားဆုံးသော သင်္ချိုင်းဂူကို စိမ်းလန်းသော အုတ်ချပ်များဖြင့် ကြီးမားလုံးဝန်းစွာ တည်ဆောက်ထား၏။
ဆင်းရဲသားတစ်ဦး၏သင်္ချိုင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန်ပင် ခမ်းနားထည်ဝါနေလေသည်။
“ဖခင်ကျန်းထျန်းရဲ့ သင်္ချိုင်းဂူတဲ့၊ ဒါပဲဖြစ်ရမယ်” ယနေ့မှ သူ နားလည်သဘောပေါက်ထားသော ရွှေရှာဖွေသည့် နည်းစနစ်များကို လိုက်နာကာ ကျိုးရီသည် သင့်လျော်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီး အပေါက်တစ်ခု စတင်တူးဖော်လေတော့သည်။
သင်္ချိုင်းဖောက်ထွင်းခြင်းနှင့် ဥမင်တူးဖော်ခြင်းအတွက် လော့ယန်ဂေါ်ပြားက အကောင်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူက အလျင်စလို လှုပ်ရှားခဲ့ရာ ဝယ်ယူနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် နောက်ပိုင်းဖြစ်တည်မှုအဆင့်၏ ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ သံမဏိကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုကိုပင် ပင့်မနိုင်သော ခွန်အားများ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
သူသည် မြေတူးစက်ငယ်လေး တစ်လုံးပမာ တဂျွပ်ဂျွပ်ဖြင့် တူးဆွနေတော့သည်။
မကြာမီမှာပင် ကျိုးရီသည် ခေါင်းတလားဆီသို့ ရောက်ရှိသွား၏။ ခေါင်းတလားကို နှင်းဆီသစ်သားဖြင့် အပြည့်အဝပြုလုပ်ထားပြီး အပေါ်တွင် ကြေးဝါအလွှာတစ်လွှာ ဖုံးအုပ်ထား၏။
ကျိုးရီသည် ခေါင်းတလားကို တိုက်ရိုက်ချိန်ရွယ်ကာ အားကုန်ထုနှက်လိုက်သည်။ များမကြာမီမှာပင် သူ အပေါက်တစ်ပေါက်ကို ဖောက်နိုင်ခဲ့လေ၏။
ခေါင်းတလား ပွင့်ဟသွားသည့် အခိုက်အတန့်လေးမှာပင် သေမင်း၏အနံ့အသက်များက သူ့စိတ်ထဲသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။
ကျန်းသခင်ကြီးမှာ လရောင်အောက်တွင် အသုဘအဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားလျက် တောင့်တင်းစွာ လဲလျောင်းနေ၏။
သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် သူတို့၏ ပထမဆုံးသင်္ချိုင်းဖောက်ထွင်းမှုတွင် ကြောက်ရွံ့ကောင်း ကြောက်ရွံ့နေနိုင်သော်လည်း နေ့စဉ်နှင့်အမျှ လူသေများနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော ကျိုးရီအတွက်မူ ဤအရာများအပေါ် အသားကျနေသည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သည်။
စည်းမျဉ်းဟောင်းအတိုင်းပင် အလောင်းကို အရင်ထိတွေ့ပြီး မှတ်ဉာဏ်များကို ရယူလိုက်၏ယ
[ဒုတိယသားရဲ့ မိန်းမ တင်ပါးက တကယ်ကို ဖြူဖွေးနေတာပဲ]
ကျိုးရီ မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။
‘တကယ့်ကို နှာဘူးအိုကြီးပဲ'
[ကျောက်ဆောင်အတုအောက်မှာ မြှုပ်ထားတဲ့ ရွှေတွေ၊ ငါ့မြေးတွေ ရှာတွေ့နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး]
[ငါ မကောင်းမှုတွေ အများကြီးလုပ်ခဲ့တာ၊ သေပြီးသွားရင် ငါ့သင်္ချိုင်း ဖောက်ထွင်းမခံရပါစေနဲ့၊ ငါ့သင်္ချိုင်းကို ဖောက်တဲ့သူ ဘယ်သူမဆို သူတို့ တစ်မိသားစုလုံး သေပါစေ]
“တန်ပြန်စေ”
သူ့တွင် မိသားစုဝင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိသော်ငြားလည်း ကျိုးရီက ချက်ချင်းပင် ပြန်ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
[ဒုတိယသားရဲ့ မိန်းမ တင်ပါးက တကယ်ကို ဖြူဖွေးနေတာပဲ]
[အဲဒီလိပ်ကောင်တွေ၊ သူတို့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေက သောက်သုံးမကျဘူး၊ ငါသာမရှိရင် ကျန်းမိသားစုက အစောကြီးမဟုတ်ရင်တောင် တစ်ချိန်ချိန်ကျရင် ပျက်စီးသွားမှာပဲ]
[ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါလည်း သေခါနီးနေပြီပဲ၊ သား၊ မြေးတွေမှာ သူတို့ကံနဲ့သူတို့ ရှိကြတာပဲ၊ သူတို့ဘာသာ လောကဓံကို လူးလှိမ့်ခံနေကြပါစေတော့]
[ဒုတိယသားရဲ့ မိန်းမ တင်ပါးက တကယ်ကို ဖြူဖွေးနေတာပဲ]
သူသည် ဒုတိယသား၏ဇနီးအပေါ် နက်ရှိုင်းသော စွဲလမ်းမှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
သို့သော် မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ပုံရိပ်များအရ အကဲဖြတ်ရလျှင် ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဖြူဖွေးလှပေသည်။
ကျိုးရီသည် ဂေါ်ပြားကိုအသုံးပြုကာ ကျန်းသခင်ကြီး၏ အလောင်းကို မတင်ပြီး ဘေးသို့ တွန်းဖယ်လိုက်၏။
သူ အထဲသို့ဝင်ရောက်သွားကာ ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင် ထွန်းညှိလိုက်ပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် ထိုနေရာ၌ ရွှေ၊ ငွေနှင့် ရတနာများ အမှန်တကယ်ပင် များစွာရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။ အနည်းဆုံး တေး ရာထောင်ပေါင်းများစွာ တန်ကြေးရှိသည်။
ကျိုးရီသည် တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ ယူဆောင်သွားနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လျင်မြန်စွာ ထုပ်ပိုးလိုက်ပြီး သင်္ချိုင်းဂူအတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
ကျိုးရီ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သိပ်မကြာမီမှာပင် ခါးတွင် လျှော်ကြိုးများ ပတ်ထားပြီး လက်ထဲတွင် လော့ယန်ဂေါ်ပြားများ ကိုင်ဆောင်ထားသော အခြားလူမည်းရိပ်အချို့ တွားသွားကာ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။
“ကျန်းဆိုတဲ့ ဒီခွေးမသားက အရမ်းချမ်းသာတာကွ၊ ဒီအလုပ်ပြီးသွားရင် ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေ နှစ်နဲ့ချီစားဖို့ လုံလောက်သွားပြီ”
“ချွန်းနွမ် အဆောင်က ပြည့်တန်ဆာ ကောင်းကင်နတ်သမီးလေးက မြေကြီးပေါ် ဆင်းသက်လာတဲ့ နတ်သမီးတစ်ပါးလိုပဲကွ၊ ကံမကောင်းတာက တစ်ညကို ငွေဆယ်တေးလောက် ပေးရတာ၊ ဒီအလုပ်ပြီးရင် ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေ သွားပြီးပျော်ပါးလို့ရပြီ”
“မြို့တော်ဝန်ကတောင် သူမနဲ့အိပ်ဖူးတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ငါတို့သာ သူမနဲ့အိပ်လိုက်ရရင် တစ်ခါလောက်တော့ မြို့တော်ဝန်ဖြစ်သွားသလို ခံစားရမှာပဲ”
ထိုသူများက အချင်းချင်း နားလည်သဘောပေါက်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်ကြသော်လည်း ထိုအချိန်မှာပင် ရှေ့မှနေ၍ အခြေအနေကို လေ့လာနေသော လူငယ်လေးက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အစ်ကိုတို့၊ ဒုက္ခပါပဲ၊ ဒီသင်္ချိုင်းက အဖောက်ခံထားရပြီ”
“ဘာ” လူအနည်းငယ် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာကြပြီး ဒေါသကြောင့် သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားကြရသည်။ စိမ်းလန်းချောမွေ့နေသော အုတ်သင်္ချိုင်းဂူတွင် သူခိုးဖောက်ထားသော အပေါက်တစ်ပေါက်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရလေသည်။
လရောင်၏ အကူအညီဖြင့် အတွင်းသို့ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ကျန်းသခင်ကြီး၏ အလောင်းမှလွဲ၍ ကြေးပြားတစ်ပြားမျှပင် ကျန်ရှိမနေတော့ချေ။ အားလုံး ပြောင်သလင်းခါနေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
“သောက်ကျိုးနည်း၊ ဘယ်သူလုပ်သွားတာလဲ၊ ငါ့သင်္ချိုင်းကို ဘယ်သူတူးသွားတာလဲ”
“ကျားနက်ဂိုဏ်းကို ငါ လောင်းကစားကြွေးတွေ တင်နေတာ၊ မနက်ဖြန် အကြွေးဆပ်ရတော့မှာ၊ ပြီးပြီ၊ အခုတော့ အားလုံးပြီးသွားပြီကွ”