အခန်း (၂၁-၂၂)

အခန်း (၂၁) - ဓားသူတော်စင်၏ ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ဓားသိုင်း

နတ်ဆင်နဂါးခွန်အား ဆယ့်လေးမျှင်။

နတ်ဆင်နဂါးခွန်အား ဆယ့်ငါးမျှင်။

နတ်ဆင်နဂါးခွန်အား ဆယ့်ခြောက်မျှင်။

နောက်ဆုံးတွင်မူ နတ်ဆင်နဂါးခွန်အား ဆယ့်ခုနစ်မျှင်အထိ ရောက်ရှိသွားသောအခါမှသာ ရပ်တန့်သွားတော့သည်။ သူ့ကိုယ်တွင်း၌ ပြည့်လျှံလာသော အားအင်များကြောင့် ကျိုးရီ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။

ဤခွန်အားများမှာ နတ်ဆိုးသားရဲကြီးနှစ်ကောင်၏ စွမ်းအားများသာမက သူစုပ်ယူခဲ့သော မွေးရာပါအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းအားများလည်း ပါဝင်နေလေသည်။ ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းဖြင့် စုပ်ယူလိုက်သော စွမ်းအားများသည် ပြိုင်ဘက်၏ အလုံးစုံစွမ်းအား မဟုတ်ပေ။

သန့်စင်ပြီးနောက်တွင် သန့်စင်သည့် အနှစ်သာရအနည်းငယ်သာ ကျန်ရစ်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း စုပ်ယူထားသော ပမာဏလုံလောက်ပါက သေချာပေါက် ကြီးကြီးမားမား တိုးတက်နိုင်ပေသည်။

သူ၏ အကြွင်းမဲ့ခွန်အားကြီးမားလိုသည့် ရည်မှန်းချက်များအတွက် ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးသောလမ်းစဉ်ပင် ဖြစ်သည်။

ရေကန်အနီးတစ်ဝိုက် မျက်လုံးတစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ကာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိတော့သည်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် ရေကန်အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ခုန်ဆင်းသွားလေသည်။

သူ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ရေကန်ထဲမှ ရေများမှာ အလိုအလျောက် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားပြီး ကျိုးရီ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်အလွှာကြောင့် အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်ဆို့ခံထားရကာ သူ့အနီးသို့ လုံးဝ ကပ်နိုင်ခြင်းမရှိတော့ချေ။

ရေကန်မျက်နှာပြင်အောက်တွင် မည်သည့်သက်ရှိသတ္တဝါမျှ မရှိဘဲ သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာမူ ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် လုံးဝ မတူညီဘဲ အလွန်တရာ ပေါများကြွယ်ဝနေပေသည်။

ဤမျှပေါများကြွယ်ဝလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကြောင့်သာ ထိုဧရာမမြွေကြီး နှစ်ကောင်မှာ အဆင့်ဆင့် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

ကျိုးရီသည် ရေအောက်ကြမ်းပြင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်သွားရာ ထိုနေရာတွင် ကြီးမားလှသော တွင်းပေါက်ကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တွင်းထဲတွင် အဖြူရောင်ဥကြီးအချို့ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့မှာ မြွေကြီးများ၏ မျိုးဆက်များ ဖြစ်ရပေမည်။

ထိုဥဖြူကြီးများ၏ အောက်ခြေတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ အထူထပ်ဆုံးဖြစ်နေပြီး အဆက်မပြတ် ပလုံစီပွက်ကာ အထက်သို့ စီးတက်နေသော စမ်းချောင်းငယ်လေးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေသည်။

ကျိုးရီက လက်တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းကို ထုတ်ဖော်ကာ အဖြူရောင်ဥများကို တိုက်ရိုက် သန့်စင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် စမ်းချောင်းငယ်လေးထဲသို့ ထိုးဆင်းသွားတော့သည်။

အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက်တွင် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ပန်းများ၊ မြက်ခင်းများ၊ သစ်ပင်များနှင့် ဆော့ကစား ပျံသန်းနေကြသော စာကလေးများ ရှိနေပြီး လူသူကင်းမဲ့ကာ လှပတိတ်ဆိတ်နေသော နိဗ္ဗာန်ဘုံတစ်ခုအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

ထိုနေရာရှိ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာမူ အပြင်ထက်ပို၍ အဆပေါင်းများစွာ ပေါများကြွယ်ဝနေ၏။

သူ့နှုတ်မှ တီးတိုးရေရွတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဒီ ပန်းတွေ၊ သစ်ပင်တွေနဲ့ စာကလေးတွေအားလုံးက ထူထဲလွန်းတဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကြောင့် အသက်ရှင်နေနိုင်ကြတာပဲ”

ကျိုးရီ ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းရန် စိတ်စွမ်းအင် ဖြန့်ကြက်လိုက်ရာ အရာအားလုံးကို နားလည်သဘောပေါက်သွားလေသည်။

မြေပြင်အား ခြေထောက်ဖြင့် ညင်သာစွာ တစ်ချက်နင်းလိုက်သည်နှင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျင့်ကြံရင်း သေဆုံးသွားသော လူတစ်ဦး၏ရှေ့မှောက်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ထိုသူမှာ အသက်လေးဆယ်ခန့်ရှိကာ လူလတ်ပိုင်းအရွယ်ဖြစ်ပြီး ပါးလျသော မျက်နှာနှင့် မုတ်ဆိတ်ရှည်များ ရှိသော်လည်း အသက်ရှူသံနှင့် အသက်စွမ်းအင်အရိပ်အယောင်များ လုံးဝ ကင်းမဲ့နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးရီ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးတောလိုက်သည်။

“ဒီလူက အဲဒီ သိုင်းသူတော်စင်ဆိုတာလား။”

ကျိုးရီသည် လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မှတ်ဉာဏ်များက ရေကာတာကျိုးသွားသည့်အလား သူ့ဦးနှောက်အတွင်းသို့ အရူးအမူး တဟုန်ထိုး စီးဝင်လာတော့သည်။

[ကောင်းကင်ဘုံကသာ ငါ လုချင်းဖုန်းကို မမွေးဖွားခဲ့ဘူးဆိုရင်၊ ဒီကာလတစ်လျှောက် ဓားလမ်းစဉ်ဆိုတာ ရှည်လျားလှတဲ့ ညဥ့်နက်ကြီးလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်]

ထိုအာဏာပါလှသော စကားကြောင့် ကျိုးရီ၏နှလုံးသားမှာ လှုပ်ခတ်သွားရသည်။

‘တကယ်ကိုတကယ်ကို မာနကြီးပြီး စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ ဓားသူတော်စင်ပဲ'

[ကောင်းကင်ရဲ့ အထက်မှာ နောက်ထပ်ကောင်းကင်တစ်ခု ရှိနေသေးသလို၊ လူတွေရဲ့ အထက်မှာလည်း ပိုစွမ်းတဲ့လူတွေ ရှိနေသေးတာပဲ။ ငါက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငယ်လွန်းပါသေးတယ်]

ဤစကားကြောင့် ကျိုးရီမှာ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

ကျိုးရီ: “… …”

[နောက်ဆုံးတော့ သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ရှေးခေတ်တုန်းက ဒီလောကမှာ နတ်ဘုရားတွေ ရှိခဲ့တယ်လို့ ငါကြားဖူးတယ်]

[ကောင်းကင်ဘုံ၊ မင်းက ငါ့ကို အင်မော်တယ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ခွင့်မပြုချင်ဘူးဆိုရင် ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို သူတော်စင်အဆင့်ထဲ ဝင်ခွင့်ပေးခဲ့ရတာလဲ၊ ဘာဖြစ်လို့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ပေးခဲ့ရတာလဲ။ ကောင်းကင်ဖြတ်ပိုင်းဓားသိုင်း]

[အော်... ဒါက ဒီလိုကိုး]

တစ်ဖက်လူ၏ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများကို နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သလဲဆိုသည်ကို ကျိုးရီ လျင်မြန်စွာ ရိပ်မိသွားလေသည်။

ထိုသူ၏အမည်မှာ လုချင်းဖုန်း ဖြစ်ပြီး ယခင်မင်းဆက်မှ ဓားလမ်းစဉ်၏ ထိပ်တန်းပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် အသက်လေးနှစ်အရွယ်တွင် သိုင်းပညာကို စတင်လေ့လာခဲ့ပြီး ဆယ်နှစ်တွင် မွေးရာပါအဆင့်၊ နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ်တွင် သိုင်းသခင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ကာ အသက်လေးဆယ်အရွယ်တွင် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သူ့တစ်သက်တာလုံးတွင် လူသားများအားလုံး ဂုဏ်ယူလေးစားရသော ဒဏ္ဍာရီများကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့လေသည်။

အထူးသဖြင့် သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့သော ကောင်းကင်ဖြတ်ပိုင်းဓားသိုင်းမှာ တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းလှပေသည်။ ၎င်းမှာ ဓားလမ်းစဉ်၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး၏ ခွန်အားများကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုရသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုဓားချက်မှာ တောက်ပလွန်းလှပြီး ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် တုန်လှုပ်စေကာ အမှောင်တစ္ဆေများကိုပင် ငိုကြွေးစေနိုင်သည်။ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထိုဓားချက်ကို ကြံ့ကြံ့ခံနိုင်စွမ်း မရှိချေ။ ၎င်းကို သူ့ခေတ်တွင် နံပါတ်တစ် ဓားသိုင်းဟု အပြည့်အဝ ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ထိုဓားသိုင်းတွင် အားနည်းချက်တစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။ နှလုံးသွေးနှင့် စွမ်းအင်များကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုရသောကြောင့် ထိုသိုင်းကို အသုံးပြုသူတိုင်းမှာ သက်တမ်း အကြီးအကျယ်လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးရီ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ်ကွေးတက်သွားပြီး ပြုံးလိုက်မိသည်။

“တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ။ ဒါက ငါ့ရဲ့ အထူးကျွမ်းကျင်မှု ဖြစ်နေတာပဲ”

ထာ၀ရအသက်တာအိုသစ်သီးမှာ သက်တမ်းကုန်ဆုံးစေသော ကျင့်စဉ်များအားလုံး၏ အားနည်းချက်ကို ဖြည့်စွက်ပေးနိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဤသည်က ပြိုင်ဘက်ကင်းအဆင့်အထိ တက်လှမ်းရန် အကြီးမားဆုံးသော အားသာချက် ဖြစ်လာတော့ပေမည်။

သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်ပြီးနောက် လုချင်းဖုန်းတွင် သက်တမ်းနည်းနည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူသည် ထာဝရအသက်ကို ရှာဖွေရင်း နေရာအများအပြား၌ စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက် ဤလောကတွင် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်များ ရှိနေကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်များမှာ အင်မော်တယ်များကဲ့သို့ နှစ်တစ်ထောင်ကျော်အထိ ရှင်သန်နိုင်ကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်သွားလာနိုင်ကြသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ထို့ကြောင့် လုချင်းဖုန်းသည် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် နည်းလမ်းကို ကြိုးစားရှာဖွေခဲ့လေသည်။ သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသေဆုံးချိန်အထိ အင်မော်တယ်အဖြစ် တက်လှမ်းရန် နည်းလမ်းကို ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

သေခါနီးအချိန်တွင် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သူသည် စွမ်းအားအားလုံးကို အကုန်အစင် ထုတ်သုံးကာ ဓားတစ်ချက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုဓားချက်သည် ကောင်းကင်ကြီးကို ပွင့်ဟသွားစေပြီး ပြည်နယ်ဆယ်ခုကျော်အထိ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့ရာ ဤကမ္ဘာ၏အထက်တွင် ကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို ရစ်ပတ်ထားသော အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေကြောင်း သူ မထင်မှတ်ဘဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့လေသည်။

သူ၏ အသက်ကိုပင် ပေးဆပ်ခဲ့ရသော ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ဓားသိုင်းပင်လျှင် ထိုအမည်မသိ အတားအဆီးကြီးကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ချေ။

နှလုံးသွေးများ ခန်းခြောက်သွားပြီး သက်တမ်းကုန်ဆုံးသွားချိန်တွင် လုချင်းဖုန်းသည် သူသေဆုံးပြီးနောက် နှောင့်ယှက်မခံရစေရန် ဤဂူအတွင်း၌သာ သေဆုံးရန် ရွေးချယ်ခဲ့လေသည်။

သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာမူ ထိုနေရာတွင် ရှိမနေတော့ချေ။

သူသည် ၀င်စားခြင်းသံသရာထဲ ကျရောက်သွားသည်လော သို့မဟုတ် အခြားခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ကာ ပြန်လည်မွေးဖွားရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်လော ဆိုသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။

ကျိုးရီ၏ မျက်လုံးများအတွင်း၌ အာရုံထွေပြားနေသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဒီကမ္ဘာကြီးက အပေါ်ယံကြည့်ရသလောက် ရိုးရှင်းမနေဘူးပဲ”

သူသည် ဤမေးခွန်းကို ယခင်ကတည်းက စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။ ဤကမ္ဘာတွင် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုံကို အံတုနိုင်သည့် တည်ရှိမှုများ ရှိနေသည်ဆိုလျှင် ပိုမိုအားကောင်းသော တည်ရှိမှုများလည်း ရှိနေသင့်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်း သို့မဟုတ် နတ်ဆင်နဂါးကျင့်စဉ် ကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ဘုံကိုအံတုနိုင်သည့် ကျင့်စဉ်များ ရှိနေစရာအကြောင်းမရှိပေ။

အကယ်၍ လူတစ်ယောက်ကသာ ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းကို အထွတ်အထိပ်ရောက်အောင် ကျင့်ကြံပြီး လူအများအပြားကို ဝါးမျိုလိုက်မည်ဆိုပါက ဤကမ္ဘာကြီးသည် မိစ္ဆာလမ်းစဉ် အုပ်စိုးသော နယ်မြေတစ်ခုအဖြစ် တိုက်ရိုက်ပြောင်းလဲသွားမည် မဟုတ်လော။

မည်သူကမျှ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ဤကိစ္စတွင် ပုန်းကွယ်နေသော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ရှိနေရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားလှသော သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပင်လျှင် အပြည့်အဝမသိရှိခဲ့ရာ သူ့အတွက်လည်း ဤအရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်း ကျိုးရီ တွေးမိလေသည်။

ဤပဟေဠိကို ဖြေရှင်းနိုင်ရန် ပိုမိုများပြားသော အချက်အလက်များ ရရှိလာမည့် အချိန်အထိသာ သူ စောင့်ဆိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များက သူ့ကို ရှေ့ဆက်ရန် တွန်းအားပေးနေဆဲပင်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူသည် လုချင်းဖုန်းထံမှ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ မှတ်ဉာဏ်အများအပြားကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုအထဲတွင် လုချင်းဖုန်း ဂုဏ်ယူရဆုံးဖြစ်သော ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ဓားသိုင်းလည်း ပါဝင်ပေသည်။

ထို့အပြင် သိုင်းသခင်အဆင့်နှင့် ပတ်သက်သော ကျင့်ကြံခြင်း အတွေ့အကြုံများလည်း ပါဝင်နေသေး၏။

သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများမှာလည်း ထူးခြားလွန်းသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ လုချင်းဖုန်း၏ လက်ပေါ်တွင် အစိမ်းရင့်ရောင် ကျောက်စိမ်းလက်စွပ်တစ်ကွင်း ရှိနေသည်။

ထိုလက်စွပ်မှာ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းရန်နှင့် ပြန်လည်ထုတ်ယူသုံးစွဲရန် အသုံးပြုနိုင်သော သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကျန်းဟူလောကတွင် ခရီးသွားလာရန်နှင့် လူသတ်ပစ္စည်းလုရန်အတွက် အမှန်တကယ် လိုအပ်သော နတ်ဘုရားအဆင့် ရတနာတစ်ခုပင်။

ဓားတစ်လက်မျှ ရှိမနေခဲ့ပေ။ လုချင်းဖုန်းသည် လူနှင့်ဓား ပေါင်းစပ်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သူ့အတွက် ဓားတစ်လက်ရှိနေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။

သို့သော် သိုလှောင်လက်စွပ် အတွင်း၌မူ အခြားသော သိုင်းပညာရှင်များကို အနိုင်ယူပြီးနောက် လုချင်းဖုန်း စုဆောင်းရရှိခဲ့သော ကျင့်စဉ်များ၊ ဆေးဖော်စပ်နည်းများ၊ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများနှင့် အခြားရတနာများစွာ ရှိနေလေသည်။

ဤအရာများအားလုံးသည် လက်ရှိအချိန်တွင် သူအလိုအပ်ဆုံးအရာများပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျိုးရီက ကျေနပ်အားရစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

‘သိုင်းသခင်တွေက သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ဖို့အတွက် စိတ်စွမ်းအင်ကို စတင် ကျင့်ကြံကြတာကိုး၊ ဝိညာဉ်က အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်သွားတာနဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ လူသား ပေါင်းစပ်ခြင်းကို ရရှိဖို့အတွက် ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ကျင့်ကြံမှုတွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်တာပဲ'

သူ၏အတွေးများက ဆက်လက် စီးဆင်းသွားသည်။

‘ဒါပေမဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ကျင့်စဉ်တွေကို ရှာတွေ့ဖို့က ခက်ခဲတယ်။ လုချင်းဖုန်းလို စွမ်းအားရှင်ကြီးတောင်မှ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဓားဆန္ဒကိုပဲ အားကိုးပြီး ဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့ရတာပဲ၊ အဆင့်မြင့် စိတ်စွမ်းအင်ကျင့်စဉ်မျိုး သူ့ဆီမှာ ရှိမနေခဲ့ဘူး'

ကျိုးရီတစ်ယောက် အနာဂတ်အတွက် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်လိုက်သည်။

‘ငါ ဒီအပေါ်မှာ အာရုံစိုက်ဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာသင့်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် သင့်တော်တဲ့ စိတ်စွမ်းအင်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ငါကိုယ်တိုင် ဖန်တီးကြည့်သင့်တယ်'

‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက လူအများကြီးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို စုပ်ယူထားတာဆိုတော့ ဒီလောက်များပြားတဲ့ စုဆောင်းမှုတွေနဲ့ စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့က ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မဖြစ်နိုင်ပါဘူး'

ဤနေရာတွင် သူ့ကို မည်သူမျှ လာရောက် အနှောင့်အယှက်ပေးမည် မဟုတ်သည့်အပြင် ထူထဲလွန်းသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များလည်း ရှိနေပေသည်။

ဤနေရာတွင် အတန်ကြာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံလျှင် ပိုကောင်းပေမည်။ ကောင်းကင်ပိုင်းဖြတ်ဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်ရန်အတွက်လည်း အလွန် အဆင်ပြေလေသည်။

ကျိုးရီသည် တွေးမိသည့်အတိုင်း ချက်ချင်း လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပြီး လုချင်းဖုန်း၏ ရုပ်အလောင်းကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

သူက ရိုသေလေးစားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“စီနီယာကြီးချန်ရစ်ခဲ့တဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကြောင့် ကျွန်တော်က ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ ဗဟုသုတတွေကို လေ့လာခွင့် ရခဲ့ပါတယ်၊ စီနီယာကြီးရဲ့ အနားယူမှုကို နှောင့်ယှက်ပြီး ဒီနေရာမှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် နေထိုင်သွားပါရစေ၊ စီနီယာကြီးအနေနဲ့ ဗွေမယူဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ကျိုးရီသည် စကားဆုံးသည်နှင့် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ကာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကို စတင်လိုက်တော့သည်။

အခန်း (၂၂) - ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်သွားသော မူလဝိညာဉ်၊ လျှို့ဝှက်ရတနာ ဘူးသီး (၁)

အချိန်ကာလများ နာရီလက်တံအလား လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ကြယ်တာရာတို့ ရွေ့လျားကာ လောကကြီး ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

ကျိုးရီအနေဖြင့် ဘယ်နှစ်ရက်တိုင်အောင် ကျင့်ကြံခဲ့သည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိနိုင်တော့ချေ။ သူသိထားသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူ့ကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအားများ အချိန်နှင့်အမျှ တိုးပွားနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းလိုသော ကြီးမားသည့် ရည်မှန်းချက်များက မီးလျှံများအလား တောက်လောင်နေသည်။

ဤကာလအတွင်း အချို့သောသူများသည် ရေကန်အောက်ခြေသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော သူ၏ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်များကြောင့် ပိတ်ဆို့ခံရကာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိချေ။

ရေရှည်တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုက ကောင်းကင်ဖြတ်ပိုင်းဓားသိုင်းကို ကြီးမားသောအောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားစေသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံမှာလည်း ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး နတ်ဆင်နဂါးခွန်အား ဆယ့်ခြောက်မျှင် ထပ်မံတိုးပွားလာကာ စုစုပေါင်း နတ်ဆင်နဂါးခွန်အား သုံးဆယ့်သုံးမျှင်အထိ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကောင်းကင်ဖြတ်ပိုင်းဓားသိုင်း၏ ဓားဆန္ဒကို ကောင်းကင်နတ်ဆိုးတံဆိပ်နှင့် ရောနှောကာ ပိုမိုကြမ်းတမ်းခက်ထန်ပြီး ထက်ရှသည့် စိတ်စွမ်းအင်ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်သော ‘ကောင်းကင်နတ်ဆိုးကျင့်စဉ်’ ကိုလည်း ဖန်တီးနိုင်ခဲ့လေသည်။

ဤကျင့်စဉ်သည် ဝိညာဉ်များကို ဖိနှိပ်နိုင်ပြီး နတ်ဆိုးများကို သတ်ဖြတ်ကာ မိစ္ဆာများကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်သည်။

မည်သည့် ဝိညာဉ် သို့မဟုတ် ရုပ်၀တ္တုမရှိသည့်အရာမဆို သူ့ရှေ့မှောက်တွင် ပုန်းကွယ်စရာ နေရာမရှိတော့ဘဲ တိုက်ရိုက်ဖိနှိပ်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် သတ်ဖြတ်ခံရခြင်းများကို ကြုံတွေ့ရမည်သာ။

ပြိုင်ဘက်တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ် ရှိနေလျှင်ပင် ထိုခန္ဓာကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် မလိုအပ်ဘဲ သူတို့၏ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်ကာ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ပြိုင်ဘက်မှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေမြှုပ်စရာ နေရာပင် မရှိဘဲ သေဆုံးသွားရမည်ဖြစ်သည်။

ကျိုးရီသည် ဤကျင့်စဉ်ကို အားကိုး၍ ကောင်းကင်ဖြတ်ပိုင်းဓားသိုင်းကို လေ့ကျင့်နေစဉ်အတွင်း သူ့ဝိညာဉ်ကိုလည်း တစ်ပါတည်း ခိုင်မာအားကောင်းလာစေရန် ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

ယနေ့တွက်တော့ သူ့၀ိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထုတ်နိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကျိုးရီ ရုတ်တရက် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားလေသည်။

ကျိုးရီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြင်းပြသော ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုတို့ အထင်းသား ပေါ်လွင်လာသည်။

“ငါက မွေးရာပါယင်ဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပြီပဲ”

မွေးရာပါယင်ဝိညာဉ် ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်တော့ မဟာသိုင်းသခင်အဆင့်၏ အဆင့်နှစ်ခုကို ခွဲခြားထားခြင်းဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်မှ မူလဝိညာဉ်အဖြစ်သို့ တက်လှမ်းသွားပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အားကောင်းလှသည့် စိတ်စွမ်းအင်၀ိညာဥ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံထားခြင်း မရှိသော သာမန်လူများ သေဆုံးသွားပြီးနောက် သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် အလွန်လျင်မြန်စွာ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။

သို့သော် သေဆုံးချိန်တွင် နာကြည်းချက်များ ရှိနေသူအချို့မှာ အခြားသော အကြောင်းရင်းများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပါက တစ္ဆေသရဲများ သို့မဟုတ် နာမ်ဝိညာဉ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

မွေးရာပါယင်ဝိညာဉ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းသည် မဟာသိုင်းသခင်တစ်ပါးက သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ ဝိညာဉ်အား မူလဝိညာဉ်အဖြစ်သို့ ခိုင်မာအားကောင်းလာစေရန် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထွက်နိုင်စွမ်းရှိပေသည်။

အစောပိုင်းအဆင့်များတွင် စွမ်းအင်လုံလောက်မှု မရှိသောကြောင့် နေရောင်အောက်၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ မနေနိုင်ချေ။

ထို့ကြောင့် ၎င်းကို မွေးရာပါယင်ဝိညာဉ်ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းဖြစ်သည်။ မွေးရာပါ ယန်ဝိညာဉ်အဖြစ်သို့ ကျင့်ကြံနိုင်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မူလဝိညာဉ်သည် ပူပြင်းသော နေရောင်အောက်တွင်ပင် မည်သည့်ထိခိုက်ဒဏ်ရာမျှမရရှိဘဲ နေထိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် မွေးရာပါယင်ဝိညာဉ်အဖြစ် ရှိနေစဉ်မှာပင် စိတ်စွမ်းအင်တိုက်ခိုက်မှု အများအပြားကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး နံရံများကိုဖောက်ထွင်းကာ မြေကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်အပြင် ရေနှင့် မီးကိုလည်း ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိတော့ချေ။

ကျိုးရီ၏ မူလဝိညာဉ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ၏ ကိုယ်တွင်း၌ စုဆောင်းထားသော စွမ်းအားများမှာ အလွန်များပြားနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပိုလျှံနေသော စွမ်းအားများက အပြင်သို့ပင် လျှံကျလာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အနီးတွင် ‘ရေခိုးရေငွေ့’ သဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်နေလေသည်။

သူ၏ ထွက်သက်တစ်ချက်ကပင် လေပြင်းမုန်တိုင်းများကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် မြေငလျင်ကိုပင် ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက စူးရှတောက်ပသွားသည်။

“အခု ငါ ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းနေပြီလဲမသိဘူး”

ကျိုးရီသည် ချက်ချင်းထွက်ခွာမသွားဘဲ ဤနိဗ္ဗာန်ဘုံကို ပြန်လည် စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဓားသူတော်စင် လုချင်းရှန်းက ဤနေရာကို တွေ့ရှိချိန်တွင် သေခါနီးအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဤနေရာ၏ ထူးခြားမှုကို သတိပြုမိခဲ့သလို ထပ်မံရှာဖွေစူးစမ်းခြင်းလည်း မလုပ်နိုင်ခဲ့ချေ။

ကျိုးရီ စိတ်တွေးထဲတွင် တွက်ဆလိုက်သည်။

“ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို အဆက်မပြတ်စုပ်ယူပြီး ဒီနေရာမှာ စုဆောင်းထားနိုင်လောက်အောင် ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတာလဲ"

“အခု ငါက မွေးရာပါယင်ဝိညာဉ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ပြီဆိုတော့ ရေထဲကိုလည်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားနိုင်သလို မြေကြီးထဲကိုလည်း တိုးဝင်နိုင်တယ်။ အရင်ဆုံး သွားကြည့်တာ ပိုကောင်းမယ်”

စကားဆုံးသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မူလဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်မှ ထပ်မံခွဲထုတ်လိုက်ပြီး မွေးရာပါယင်ဝိညာဉ်ဖြင့် မြေကြီးထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ စူးစမ်းလေ့လာတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရေကန်၏အထက် ကောင်းကင်ယံ၌ လူရိပ်လေးခု ရပ်တန့်နေသည်။

အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၊ မြင်းမြီးစုတ်တံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော အဘိုးအို တာအိုဆရာတစ်ဦး၊ ကျောဘက်တွင် ဓားအိမ်ကို လွယ်ထားပြီး ဓားပျံစီးကာ ရပ်နေသော ဓားသမားတစ်ဦးနှင့် ခေါင်းတွင် ကွင်းတစ်ကွင်းကို စွပ်ထားပြီး တုတ်ကောက်ကြီးတစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ခရီးသွားဘုန်းကြီးတစ်ပါး တို့ဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံးမှာ လေထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ စွမ်းအားများမှာ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

အားလုံးက သိုင်းသခင်အဆင့်သို့ ခြေချထားသော ကျင့်ကြံသူများချည်းသာ ဖြစ်ကြသည်။

လူတစ်ဦးက မကျေမနပ်ညည်းတွားလိုက်သည်။

“ဒီကောင်လေးက တော်တော် တောင့်ခံနိုင်တာပဲ။ ဒီအောက်မှာ နှစ်နှစ်ကျော်တောင်နေနိုင်တယ်၊ မသိတဲ့လူဆိုရင် သူ့ကို လိပ်တစ်ကောင်လို့တောင် ထင်သွားနိုင်တယ်”

အခြားတစ်ဦးကလည်း ထောက်ခံလိုက်သည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအောက်မှာရှိနေတာက သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ အမွေအနှစ်လေ။ အဲဒါကို နှစ်တစ်ရာ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ရှစ်ဆယ်လောက် အချိန်မယူဘဲနဲ့ အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ဆိုရင် အတော်ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ သူက မှတ်စုတွေပဲ ကူးယူနေတယ်ဆိုရင်တောင်မှ နှစ်အနည်းငယ် အချိန်ယူရတာက ယုတ္တိရှိပါတယ်”

ခရီးသွားဘုန်းကြီးက ဒေါသတကြီး ဝင်ပြောသည်။

“ဒီကောင်လေး အပေါ်တက်မလာဘူးဆိုရင် ငါတို့က ဒီမှာပဲ ဆက်စောင့်နေရတော့မှာလား။ ဒီမှာ ရောက်နေတဲ့သူတွေ အားလုံးက သိုင်းလောကမှာ နာမည်ကြီးတည်ရှိမှုတွေချည်းပဲ"

“ချူပြည်နယ် ဝမ်ရှီးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး လျှိုရူယန်း၊ ရှူစန်း ကောင်းကင်နဂါးဓားသမား ရဲ့ဝူမင်၊ လုံဟူတောင်ရဲ့ စီနီယာ လင်ရွှီကျီ၊ ယင်ယန်တာအိုဂိုဏ်းက ကျားနှိမ်နင်းသူ တာအိုဆရာ၊ ငါတို့ထဲက ဘယ်သူမဆို ကျန်းဟူလောကမှာ သွေးမုန်တိုင်းတွေကို ဖန်တီးနိုင်တဲ့သူတွေပဲ”

“အခုတော့ သူများအတွက် တံခါးစောင့်တွေ ဖြစ်နေရတယ်။ ဒီသတင်းသာ အပြင်ရောက်သွားရင် ဟာသဖြစ်မနေဘူးလား။ ငါ့အမြင်တော့ ငါတို့တွေ ပူးပေါင်းပြီး အောက်က အတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးပစ်သင့်တယ်"

“အဲဒီကောင်လေးကို တိုက်ရိုက် သတ်ပစ်ပြီး သိုင်းသူတော်စင်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကို လုယူသင့်တယ်။ ပြီးရင် ငါတို့ လေးယောက် အညီအမျှ ခွဲယူလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား”

လျှိုရူယန်းက ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“အဲဒါကလည်း နည်းလမ်းတစ်ခုပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ရေကန်က မီတာတစ်ရာလောက် နက်တယ်။ အဲဒါကို ဖျက်ဆီးဖို့ဆိုရင် စွမ်းအားအကုန်သုံးရလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်။ ကျွန်မတို့ လေးယောက် အတူတူတိုက်ခိုက်တာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”

“ဒါမှ တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် အင်အားနည်းနည်းသက်သာပြီး နောက်ကွယ်က ရည်ရွယ်ချက်တွေအပေါ် သံသယဖြစ်တာကို ရှောင်ရှားနိုင်လိမ့်မယ်”

သိုင်းလောကတွင် ဂုဏ်သတင်းနှင့် အကျိုးအမြတ်အတွက် တိုက်ခိုက်နေသူများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိနေပေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အားလုံးက ညီအစ်ကိုများအဖြစ် ခေါ်ဝေါ်နိုင်ကြသော်လည်း ရတနာအတွက်မူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျောချမ်းစရာကောင်းအောင် သစ္စာဖောက်လာနိုင်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်း၏နှလုံးသားထဲတွင် သတိထားမှုကိုယ်စီ ရှိနေတတ်ကြသည်။

တာအိုဆရာက ရယ်မောကာ သဘောတူလိုက်သည်။

“ဟီးဟီး... ညီမလေး ရူယန်းရဲ့ စကားတွေက ငါ့နှလုံးသားကို ထိမှန်သွားပြီ။ တကယ်လို့ တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုရင် အားလုံး အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့၊ ဒါမှ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် စိတ်ချနိုင်မှာ”

ရေကန်အောက်ခြေတွင်မူ ကျိုးရီ၏ မူလဝိညာဉ်သည် လန်းဆန်းစေသော စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် ရှိနေစဉ်မှာပင် သူ့ဝိညာဉ်မှာ အနည်းငယ် ပိုမိုကြည်လင်လာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျိုးရီက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဒါက...”

ကျိုးရီသည် အလွန်တရာ ထူထပ်လှသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စုဝေးနေသည့် နေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်သွားခဲ့သည်။

သေချာ ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ မြေကြီးထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားသော ကျောက်စိမ်းဘူးသီးတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

ထိုကျောက်စိမ်းဘူးသီးသည် တစ်ကိုယ်လုံးမှ ခပ်ဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေပြီး ၎င်းထံမှ အလွန် သက်တောင့်သက်သာရှိစေသော လန်းဆန်းသည့်ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

ကျိုးရီက စိတ်ဝင်တစား မေးခွန်းထုတ်လိုက်မိသည်။

“ဒါက ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ရတနာမျိုးလဲ”

ကျိုးရီသည် ကျောက်စိမ်းဘူးသီးကို မကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ယူဆောင်လာခဲ့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းဘူးသီးမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလာလေသည်။

ကျိုးရီ အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွား၏။

“အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ ရတနာတစ်ခုလား”

သူက ၎င်းကို အဘယ်ကြောင့်ထွက်ပြေးခွင့် ပြုနိုင်မည်နည်း။

နဂါးဖမ်းလက်ဝါးကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်များက သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ချက်ချင်း ချိတ်ပိတ်လိုက်သဖြင့် ကျောက်စိမ်းဘူးသီးမှာ အနည်းငယ်မျှပင် လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ကျိုးရီက သူစုပ်ယူထားသော အသိပညာများကို ပြန်လည်ဆန်းစစ်လိုက်သည်။

“ဒီလောကမှာ ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ် ဖွံ့ဖြိုးလာနိုင်ပြီး မှော်ဆန်တဲ့ အစွမ်းအနိသင်တွေ ရှိတဲ့ အံ့မခန်းရတနာတချို့ ရှိတယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ရှိတယ်၊ သိမ်းပိုက်ဖို့ဆိုရင် ကိုယ်ပိုင်သွေးအနှစ်သာရကို အသုံးပြုပြီး သူတို့အပေါ်မှာ အမှတ်အသားတစ်ခုချန်ထားဖို့ လိုအပ်တယ်တဲ့”

ကျိုးရီသည် သူ့လက်ချောင်းထိပ်မှ သွေးတစ်စက်ကို ညှစ်ထုတ်ကာ ကျောက်စိမ်းဘူးသီးထဲသို့ ပစ်သွင်းလိုက်သည်။

ကျောက်စိမ်းဘူးသီးမှာ တစ်ခဏမျှ တုန်ခါသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ငြိမ်သက်သွားကာ ကျိုးရီ၏အသိဉာဏ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။

ကျိုးရီ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။