အခန်း (၂၁၁-၂၁၂)

အခန်း ၂၁၁: သခင်လေးကို အစေခံပါမယ်လို့ ကတိပေးထားပြီးပြီမို့ ကတိကို သေချာပေါက် ဖျက်မှာ မဟုတ်ပါဘူး...

"ဆက်သွားလေ..."

စူးချန်ကဲက ဂရုမစိုက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ပုံရိပ်က လှုပ်ရှားသွားကာ ရှေ့မှဦးဆောင်ပြီး လှိုဏ်ဂူဆီသို့ အပြေးသွားခဲ့သည်။

ယွဲ့ယီက အလျင်စလို လိုက်ပါသွားပြီး စူးချန်ကဲနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည့်အတွက် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေခဲ့သည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဤရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်နယ်မြေ၏ ညအချိန်တွင် သူမတစ်ယောက်တည်း ဆိုပါက တစ်နာရီပင် ခံနိုင်မည်မဟုတ်သည်ကို သူမ စိုးရိမ်မိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသား လှိုဏ်ဂူ၏ရှေ့သို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ရောက်ရှိသွားပေ၏။

စူးချန်ကဲက သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဖရိုဖရဲချီ အမျှင်လေးတစ်ခုက တိုက်ခတ်သွားပြီး လှိုဏ်ဂူအဝင်ဝ၏အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

သူက ခေါင်းငုံ့ပြီး လှိုဏ်ဂူထဲသို့ အရင်ဝင်သွားကာ ယွဲ့ယီက ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါသွားသည်။

လှိုဏ်ဂူ၏အတွင်းပိုင်းမှာ သူတို့ စိတ်ကူးယဥ်တွေးတောထားသည်ထက် ပို၍နက်ရှိုင်းပြီး ကျယ်ဝန်းလေ၏။

လှိုဏ်ဂူအဝင်ဝသည် ကျဥ်းမြောင်းသော်လည်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်လှမ်းသွားပြီးနောက် အကျယ် နှစ်ကျန်း သုံးကျန်းနှင့် အမြင့်တစ်ကျန်းခန့်ရှိသော သဘာဝကျောက်တုံးအခန်းတစ်ခန်း ရှိနေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤကျောက်တုံးအခန်းသည် ခြောက်သွေ့နေပြီး ရိုင်းစိုင်းသော သားရဲများ၏ အနံ့အသက်များ မရှိချေ၊ ထိုအစား အခန်းထဲတွင် နံ့သာဖြူအလား ကျောက်တုံး ရနံ့သင်းသင်းလေးသာ ရှိနေသည်။

ဤနေရာတွင် တစ်ယောက်ယောက် ယခင်က နေထိုင်ခဲ့ဖူးပုံရသော်လည်း ထိုအချိန်မှစ၍ အလွန့်အလွန် ရှည်လျားသောအချိန် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။

စူးချန်ကဲသည် ကျောက်တုံးအခန်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး ပလ္လင်ခွေထိုင်ကာ သူ၏ အသက်ရှူမှုကို ထိန်းညှိရန် မျက်လုံးများကို စုံမှိတ်လိုက်ပြီး ပြင်ပကမ္ဘာရှိ မည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်ပုံရသည်။

သူ၏ ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်နိုင်စွမ်းမှ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများက သူ၏စိတ်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး သူ ကျွမ်းကျင်သော အခြေခံတာအိုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် တိုးတက်နေခဲ့သည်။ အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူ အလျင်မလိုရသည့် အကြောင်းအရင်းများထဲမှ တစ်ခုမှာ ဤသည်ကြောင့်ပင်။ တာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းက ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ အရေးကြီးဆုံး လုပ်ငန်းဆောင်တာ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လမ်းကြောင်းထက်ပင် ပို၍အရေးကြီးသည်။

သူ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ယွဲ့ယီက ကျောက်တုံးနံရံကို မှီကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောကျသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝအနားယူလိုက်တော့သည်။

ဤရှည်လျားသော ပြေးလွှားမှုအပြီးတွင် မြင့်မားသော စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တင်းမာမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ချိန်၌ သူမသည် အမှန်တကယ်ကို မောပန်းနွမ်းနယ်နေလေပြီ။

သူမ၏ ချွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော ဝတ်စုံက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် တင်းကြပ်စွာ ကပ်နေပြီး အေးစက်၍ စေးကပ်သော အနေရခက်မှုကို ယူဆောင်လာကာ သူမ၏ ကောက်ကြောင်းများကိုလည်း လှစ်ဟပြနေခဲ့ပေ၏။

သူမသည် အနည်းငယ် မောဟိုက်နေပြီး သူမ၏ရင်ဘတ် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသော်လည်း သူမ၏အကြည့်က သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် မျက်လုံးမှိတ်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသော အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်အမျိုးသားအပေါ် မသိစိတ်အရ ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

လရောင်က သူ၏ချောမောသော ဘေးစောင်း မျက်နှာကို လင်းထိန်စေပြီး ချွန်ထက်သော မေးရိုးများနှင့် မြင့်မားသော နှာတံတို့ရှိကာ သူသည် အလွန်အမင်း ချောမောခန့်ညားသူတစ်ယောက်ပင်။

သူသည် နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တည်ငြိမ်ပြီး ရှည်လျားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်တုံးများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

အကြောင်းအရင်း တစ်ခုခုကြောင့် ယွဲ့ယီ၏နှလုံးခုန်သံ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားသည်။

မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေတစ်ခုမှ လွတ်မြောက်လာခြင်း၏ စိတ်သက်သာရာရမှု၊ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားအပေါ် ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှု နှင့် သူမကိုယ်တိုင်ပင် သေချာမရှင်းပြနိုင်သော ရင်ခုန်သံတစ်ခုတို့က အတူတကွ ရောယှက်နေသည်။

သူမသည် ယွဲ့မိသားစုဝင်တစ်ယောက်ပင်။ ယွဲ့မိသားစုသည် နိမ့်ကျသွားသော်လည်း သူမတို့၏ဘိုးဘေးများက တစ်ချိန်က ဂုဏ်ကျက်သရေ ရှိခဲ့ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ ပါရမီရှင်များကို သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးလေ၏။

သူမသည် ယွမ်ယန်ကုန်သည်ကြီးများအသင်းကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့ကာ မရေမတွက်နိုင်သော လူများကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ သူမသည် ထက်မြက်ပြီး လောကအတွေ့အကြုံရှိကာ လောကကြီးပေါ်ရှိ အမျိုးသား အများစုက သူမထံသို့ မည်သည့်အရာအတွက် လာကြသည်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း သိရှိထားသည်။

အလှအပ၊ စည်းစိမ်၊ အခွင့်အာဏာ၊ နောက်ခံ... သူမထံတွင် အများအပြား ရှိပြီး ယွဲ့မိသားစုနှင့် ကုန်သည်ကြီးများအသင်းအတွက် အကျိုးအမြတ်များ ရှာဖွေရန်အတွက် အမျိုးမျိုးသော အင်အားစုများကြားတွင် ကြိုးကိုင်လှုပ်ရှားရန် သူမက ဤအရာများကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

အိမ်ထောင်ရေး ဆိုသည်မှာ သူမ၏အမြင်အရ အားသာချက် အားနည်းချက်များကို ချိန်ဆသည့် အပေးအယူတစ်ခု သက်သက်သာဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ၏ရှေ့ရှိ ဤအမျိုးသားက...

သူက စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ပေ၏။ သူသည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် သူတော်စင်နယ်ပယ် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ကာ အင်မော်တယ်ရှေးဟောင်းနယ်မြေမှ အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို ဘာမှမဟုတ်သကဲ့သို့ သဘောထားသည်။

သူသည် မြူခိုးများအလား ဝေဝါးပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်။ သူသည် အောက်ဘုံမှ လာသော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များပင် ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည် မဟုတ်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေ၏။

သူသည် ငယ်ရွယ်ပြီး အဆုံးမရှိသော အလားအလာ ရှိသည်။ သူ၏ အနာဂတ်အောင်မြင်မှုများက အထွတ်အထိပ်ကာလတွင် ယွဲ့မိသားစု၏ ဘိုးဘေးအိုကြီးထက် သေချာပေါက် သာလွန်မည် သို့မဟုတ် ထို ဒဏ္ဍာရီလာနယ်မြေသို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်ပေမည်။

ပေါင်းပင်များအလား ရှုပ်ထွေးသော အတွေးတစ်ခုက သူမ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

အကယ်၍ ယွဲ့မိသားစုက စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေသို့ ပြန်သွားပြီး ဂုဏ်ကျက်သရေကို ပြန်လည်တည်ဆောက်လိုပါက...

သူမကိုယ်သူမ သို့မဟုတ် လက်ရှိယွမ်ယန် ကုန်သည်ကြီးများအသင်းကို အားကိုးခြင်းက မျိုးဆက်အနည်းငယ်၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများ လိုအပ်နိုင်ပြီး မျှော်လင့်ချက်မှာ နည်းပါးလှသည်​။

သို့ရာတွင် အကယ်၍ သူမသ​ည် အနာဂတ် အမြင့်မြတ်ဆုံး တည်ရှိမှုတစ်ခုနှင့် တွယ်ကပ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် မည်သို့ဖြစ်လာမည်နည်း...

သူမ၏ရှေ့ရှိ စူးချန်ကဲသည် အလွန်ကောင်းမွန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု မဟုတ်လော...

မဟုတ်ဘူး..ဒါက တွယ်ကပ်တာ မဟုတ်ဘူး... ဒါက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တစ်ခုပဲ...ဒါက... အရာအားလုံးကို လောင်းကြေးထပ်တာပဲ...

ယွဲ့ယီ၏လှပသော မျက်လုံးများက မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်အောက်တွင် ရှုပ်ထွေးပြီး ပြတ်သားသော အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်နေပေ၏။

မိသားစု၏ ရှေးဟောင်းစာအုပ်များတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသောအရာကို သူမ ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။ ဤသည်မှာ ယွဲ့မိသားစု၏ဘိုးဘေးများက နှိမ့်ချသော အစပြုမှုများမှ မည်သို့ မြင့်တက်ခဲ့သည်၊ အခွင့်အရေးများကို ဆုပ်ကိုင်ခဲ့သည်၊ ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို တွယ်ကပ်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို မည်သို့ တည်ထောင်ခဲ့သည် ဆိုသည့်အရာများပင်။ နောက်ပိုင်းတွင် ထိုကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်က သေဆုံးသွားပြီး နောက်ဆက်တွဲရလဒ်အနေဖြင့် ယွဲ့မိသားစုလည်း နိမ့်ကျသွားခဲ့သော်လည်း အနည်းဆုံးအနေဖြင့် သူတို့သ​ည် တစ်ချိန်က ဂုဏ်ကျက်သရေ ရှိခဲ့ဖူးလေ၏။

ယခုအချိန်၌ ရှေးဟောင်းစာအုပ်များတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကြီးမြတ်သည့်ပုဂ္ဂိုလ်ထက် ပို​၍ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းပြီး ပို၍ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီရှိသည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုက သူမ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ထိုင်နေသည်။

'မျက်နှာလား... ထိန်းချုပ်မှုလား...ဂုဏ်သိက္ခာလား...'

ယွဲ့ယီက သူမ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် သူမကိုယ်သူမ လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်သည်။

မိသားစု ပြန်လည်ရှင်သန်ရေး မျှော်လင့်ချက်ကို သယ်ဆောင်ကာ အကြွင်းမဲ့ခွန်အားနှင့် အလားအလာကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ဤအရာများက မည်သို့ အရေးပါမည်နည်း...

သူမသည် ရိုးအပြီး အသိပညာမဲ့သော မိန်းကလေးငယ်တစ်ယောက် မဟုတ်ချေ။

"အခွင့်အရေးက... ဒီတစ်ကြိမ်ပဲ ရှိတာ..."

သူမက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ပြင်းထန်စွာ နှလုံးခုန်နေမှုနှင့် ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ကာ သူမ၏မျက်လုံးများက ခိုင်မာပြတ်သားပြီး ပူလောင်ပြင်းရှလာခဲ့သည်။

သူမက ညင်သာစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။ သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများက အလွန်ပေါ့ပါးသော်လည်း တိတ်ဆိတ်နေသော ကျောက်တုံးအခန်းအတွင်းတွင် ထိုအရာများကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားနိုင်ဆဲပင်။

စူးချန်ကဲက လုံးဝသတိမထားမိပုံရပြီး သူ၏ အသက်ရှူမှုကို ထိန်းညှိရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားဆဲဖြစ်ကာ သူ၏မျက်ခွံများသာ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ယွဲ့ယီက သူမကိုယ်သူမ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ သူမ၏ စိုရွှဲနေသော အနီရောင်ဝတ်စုံက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်နေပြီး ထွင်းဖောက်မြင်လုနီးပါး ဖြစ်နေကာ ကောက်ကြောင်းတိုင်းကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပုံဖော်နေခဲ့သည်​။

သူမ၏ချွေးများ မခြောက်သေးချေ။ သူမ၏ အသားအရေက မှေးမှိန်သော အလင်းရောင်တွင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော တောက်ပမှုဖြင့် လင်းလက်နေပြီး သူမ၏ ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်များက သူမ၏ ပါးပြင်နှင့် လည်ပင်းတွင် ကပ်နေကာ သနားစရာကောင်းသော သွေးဆောင်မှု အထိအတွေ့တစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ပေးနေသည်​။

သူမက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သပ်ရပ်အောင် မလုပ်ခဲ့ချေ။ ထိုအစား စုတ်ပြဲနေပြီဖြစ်သော သူမ၏ဝတ်စုံ လည်ပင်းပေါက်ကို အနည်းငယ် ဆွဲချလိုက်ကာ နှင်းအလား ဖြူဖွေးသော အသားအရေနှင့် ရင်သားကွဲကြောင်းကို ပို၍ပင် ထင်ရှားစေလိုက်၏။

သူမက အေးစက်သော ကျောက်တုံးကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခြေဗလာဖြင့် နင်းလျှောက်ကာ ကနွဲ့ကယခြေလှမ်းများဖြင့် လှုပ်ရှားရင်း ပလ္လင်ခွေထိုင်နေသော စူးချန်ကဲဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ခြေတစ်လှမ်း...ခြေနှစ်လှမ်း...

အကွာအဝေးက တိုတောင်းလာသည်။

ကျောက်တုံးအခန်းသည် အလွန်တိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် သူမ၏ညင်သာပေါ့ပါးသော ခြေသံများမှ ပဲ့တင်သံများနှင့်အတူ သူမ၏ ပို၍လျှင်မြန်လာသော နှလုံးခုန်သံများသာ ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမက စူးချန်ကဲ၏ရှေ့ သုံးပေ အကွာတွင် ရပ်တန့်လိုက်၏။

ဤအကွာအဝေးတွင် တစ်ဖက်လူထံမှ တည်ငြိမ်ပြီး ရှည်လျားသော အသက်ရှူသံသာမက ဖျော့တော့ပြီး ဆက်လက်တည်ရှိနေသော ဖိနှိပ်မှုအသိကိုလည်း သူမ ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်သည်။

ယွဲ့ယီက သူမ၏သတ္တိအားလုံးကို သူမ၏ရင်ဘတ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည့်အလား အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမကိုသိသော ယွမ်ယန်နယ်မြေရှိ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမဆို လုံးဝတုန်လှုပ်သွားစေမည့် လုပ်ရပ်တစ်ခုကို သူမ ပြုလုပ်လိုက်သည်။ သူမက သူမ၏ဒူးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကွေးလိုက်ပြီးနောက် အမှန်တကယ်ကို တိုက်ရိုက်ဒူးထောက်လိုက်၏။

သူမက စူးချန်ကဲ၏ရှေ့တွင် ထိုအတိုင်း ဒူးထောက်နေသည်။

ဒူးထောက်နေသည့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားက သူမ၏ပူလောင်ပြင်းရှနေပြီဖြစ်သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ကောက်ကြောင်းများကို ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းသော အနေအထားအား ပေါ်လွင်နေစေခဲ့သည်။

သူမ၏တင်ပါးများသည် ဒူးထောက်နေသည့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားကြောင့် ပို၍ဝိုင်းစက်ပြီး ကော့နေပုံ ရသည်။

သူမက မော့ကြည့်လိုက်ကာ သူမ၏ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး လှပသော မျက်နှာပေါ်တွင် အတိတ်က ထက်မြက်မှုနှင့်တွက်ချက်မှုများ မရှိတော့ဘဲ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းပြီး နှိမ့်ချသော တောင်းပန်မှုသာ ရှိတော့သည်။

"သခင်လေး စူး..."

သူမ၏အသံက နူးညံ့ညင်သာပြီး မြှူဆွယ်နေခြင်းမရှိဘဲ အနည်းငယ် တုန်ယင်မှုကို သယ်ဆောင်ထားသော်လည်း အလွန်ပီပြင်ရှင်းလင်းနေသည်။

"သခင်လေးက ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်.. ပြီးတော့ ကျွန်မက... သခင်လေးကို အစေခံမယ်လို့ ပြောခဲ့တဲ့အတွက် ကျွန်မရဲ့စကားကို ကျွန်မ ပြန်ရုတ်သိမ်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

စူးချန်ကဲသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မကြားရ မမြင်ရသည့်အလား သူ၏မျက်လုံးများကို စုံမှိတ်ထားဆဲပင်။

ယွဲ့ယီက သူမ၏အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်ကာ သူမ၏ စကားပြောနှုန်းကို မြန်ဆန်စေပြီး ဆက်ပြောလိုက်၏။

"သခင်လေးက ရေကန်ထဲက သက်ရှိတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ယွဲ့ယီ သိပါတယ်...တစ်နေ့ကျရင် သခင်လေးက ကောင်းကင်အသင်္ချေကို ငုံ့ကြည့်ပြီး ကောင်းကင်ကိုးလွှာထဲကို သေချာပေါက် ပျံသန်းသွားလိမ့်မယ်... ယွဲ့ယီ... ယွဲ့ယီက အဆင့်အတန်း ဒါမှမဟုတ် မျက်နှာသာပေးမှုကို မတောင်းဆိုပါဘူး...သခင်လေးက... ယွဲ့ယီနဲ့ ယွဲ့မိသားစုကို အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးနိုင်ဖို့ပဲ တောင်းဆိုတာပါ..."

သူမက ခဏရပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်စများဖြင့် ရွှန်းစိုတောက်ပနေကာ ပို၍ပင် နှိမ့်ချပြီး ရိုးသားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ယွဲ့ယီက သခင်လေးကို အစေခံဖို့...လောကီ ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့...အရင်းအမြစ်တွေကို စုဆောင်းဖို့နဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို စုဆောင်းပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်... သခင်လေး ဘာပဲ လိုအပ်ပါစေ...ယွဲ့ယီနဲ့ယွဲ့မိသားစုက သခင်လေးအတွက် ရရှိဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပေးမှာပါ... ယွမ်ယန် ကုန်သည်ကြီးများအသင်းက အောက်ဘုံမှာ ရှိနေပေမဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေမှာလည်း အဆက်အသွယ်တွေနဲ့ လမ်းကြောင်းတချို့ ရှိပါတယ်... ယွဲ့မိသားစုနဲ့ ယွမ်ယန် ကုန်သည်ကြီးများအသင်းကို သခင်လေးဆီ အကြွင်းမဲ့အပ်နှင်းဖို့ ယွဲ့ယီက ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

"ကျွန်မ တောင်းဆိုချင်တာက... အနာဂတ်မှာ သခင်လေး အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်တဲ့အချိန်မှာ ဒီနေ့ရဲ့ ကျေးဇူးတရားလေးကို မှတ်မိပြီး ယွဲ့မိသားစုကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ ယွဲ့မိသားစုရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို ဆက်လက်တည်ရှိခွင့်ပြုဖို့နဲ့... နေ့အလင်းရောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် မြင်တွေ့ခွင့် ရဖို့ပါပဲ..."

ထိုစကားကို ပြောဆိုပြီးနောက် သူမက သူမ၏ နဖူးကို မြေကြီးနှင့်ထိကာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုလိုက်၏။

သူမ၏ မီးတောက်အလား အနီရောင် ဆံပင်များက မြေကြီးပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး သူမ၏ နှင်းအလား ဖြူဖွေးသော လည်ပင်းနှင့် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသော မွှေးပျံ့သည့် ပခုံးများကို ပို၍ပေါ်လွင်ထင်ရှားစေကာ သူမ၏ပုံစံကို ပို၍ပင် သနားစရာကောင်းအောင် ပြုလုပ်ထားသည်။

သူမ၏ ပြည့်ဝသော ရင်ဘတ်မှာ ဒူးထောက်နေသည့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားကြောင့် ပို၍နက်ရှိုင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကောက်ကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖိညှစ်ခံရကာ အဝတ်အောက်မှ ပွင့်အံ့ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

ကျောက်တုံးအခန်းသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေ၏။

မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပသည့် အမျိုးသမီးနှင့် ကျောက်တုံးတစ်တုံးအလား မျက်လုံးမှိတ်ထားဆဲဖြစ်သော အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံ​ဝတ်အမျိုးသားကို ဝိုင်းရံထားသော ဖရိုဖရဲ အလင်းမီးတောက်များသာ တိတ်ဆိတ်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။

အချိန်က တစ်မိနစ်ပြီး တစ်မိနစ် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ယွဲ့ယီက လှုပ်ရှားလိုက်ကာ သူမက လက်ဆန့်တန်းပြီး စူးချန်ကဲ၏ပေါင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"..."

စူးချန်ကဲ...

အခန်း ၂၁၂: စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ မင်းက ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိနေတာလား...

သူက ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ...

ငါက လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ ချုပ်တည်းနိုင်တယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား...

ခ​ဏလေး...

စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ မင်းက ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ တကယ်ကြီး သိနေတာလား...

မင်းက တကယ့်ကို ရဲတင်းလွန်းတယ်...

ဟူး...

ဒါက တော်တော်လေး... အင်း... ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ငါ အရမ်း မြန်မြန်တိုးတက်လာခဲ့တာပဲ...ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နည်းနည်းပျော်ရွှင်အောင် ထားတာ ဘာမှားလို့လဲ...

ဤသို့ဖြင့် စူးချန်ကဲက မျက်လုံးများကို စုံမှိတ်ကာ လောကီသာယာမှုများကို ခံစားရင်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ မဟာတာအိုကို အာရုံခံနေခဲ့ပြီး လှိုဏ်ဂူအပြင်ဘက်ရှိ အန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေသော ရှေးဟောင်းနယ်မြေညနှင့် ပြင်းထန်သော ခြားနားမှု တစ်ခုကို ဖန်တီးနေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

အဆုံးမဲ့ သွေးရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ထူးဆန်းသည့် တောင်ကြားတစ်ခုတွင်...

လှိုင်းထနေသော မြူခိုးများကြား၌ အောက်ခြေတွင် ပေါက်ရောက်နေသော ဧရာမ သွေးရောင် မိစ္ဆာကြာပန်းကြီးတစ်ပွင့်ကို ဝေဝါးစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပေ၏။

ထိုမိစ္ဆာကြာပန်းတွင် ပွင့်ဖတ်ကိုးခု ရှိပြီး တစ်ခုစီတိုင်းက အကောင်းဆုံး သွေးကျောက်စိမ်းအလား ထူထပ်သိပ်သည်းပြီး သကာရည်အလား နီရဲသော အလင်းတန်းများ စီးဆင်းနေသည်။ ကြာပန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုအလား နက်ရှိုင်းသော မိစ္ဆာအလင်းရောင် အစက်လေးတစ်စက်က မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လင်းလက်နေပြီး အကန့်အသတ်မဲ့သော သက်စောင့်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ထားသည်။

ဤနေရာကို သွေးကြာပန်း မိစ္ဆာချောက်ကမ်းပါးဟု ခေါ်ဆိုပြီး ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းရှိ လူသိများသော အန္တရာယ်ရှိသည့် ဧရိယာနှင့် အခွင့်အရေးနေရာတစ်ခုပင်။

ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် သွေးကြာပန်း၏ နံဘေးပတ်လည်၌ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ပွဲတစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားနေသည်။

သွေးမြူခိုးများနှင့် မိစ္ဆာအလင်းတန်းများအတွင်း၌ ပုံရိပ်ဆယ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်နေကြ၏။ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ တိုက်ခတ်မိကြပြီး မှော်ရတနာများ တုန်ခါနေကာ အော်ဟစ်သံများနှင့် ဟိန်းဟောက်သံများက အဆက်မပြတ် ပဲ့တင်ထပ်နေပေ၏။

သွေးကြာပန်းနှင့်အနီးဆုံး အဓိက တိုက်ပွဲစက်ဝိုင်းတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုက အရိုးသံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဦးခေါင်းခွံတောင်ဝှေးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အဖိုးအိုတစ်ဦးနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသည်။

လျှိုရူယန်က အနက်ရောင်ပိုးသားဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ဝတ်စုံအနားများသည် ယခုအချိန်၌ နေရာအတော်များများတွင် စုတ်ပြဲနေပြီး သွေးများစွန်းထင်းနေသည်။ သို့ရာတွင် ထိုအရာက သူမ၏ နှင်းအလား ဖြူဖွေးသော အသားအရေနှင့် တင့်တယ်လှပသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ပို၍ပေါ်လွင်ထင်ရှားစေပေ၏။

သူမ၏မည်းနက်သော မျက်ခုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုခြင်း စိတ်ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူမ၏ ဖီးနစ် မျက်လုံးများက စူးရှနေသည်။ သူမ၏ မူလက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာပေါ်တွင် ယခုအချိန်၌ တည်ကြည်လေးနက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။

သူမ၏လက်ချောင်းထိပ်များက ရွှေရောင်ဖီးနစ်စည်းတံဆိပ်များကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

သူမ၏နှလုံးသားက သတိပေးချက်မရှိဘဲ နှလုံးခုန်တစ်ချက်မှားသွားသည်။

ထိုအရာမှာ မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော ကြိုးတစ်ချောင်းကို ညင်သာစွာ ဆွဲလိုက်ပြီး အလွန်အမင်း မနှစ်မြို့မှု ခံစားချက်တစ်ခုကို ပေးပို့လိုက်သည့်အလားပင်။

ဤသည်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ဆဋ္ဌမအာရုံဖြစ်ပြီး သူမ၏ဖီးနစ်မျက်လုံးများ ချက်ချင်းမှေးသွားခဲ့သည်။

တခြားတစ်ဖက်တွင်...

ရှေးဟောင်း ဓားဝင်္ကပါ ကောင်းကင်ဘုံ...

ဤနေရာမှာ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော ကမ္ဘာတစ်ခုပင်။

တောင်များ၊ မြစ်များ သို့မဟုတ် သစ်ပင်ပန်းမန်များ မရှိသလို နေ၊ လ သို့မဟုတ် ကြယ်များလည်း မရှိချေ။

မျက်စိတစ်ဆုံးကြည့်လိုက်လျှင် အဆုံးမရှိဘဲ ကန့်လန့်ဖြတ်ရွေ့လျားနေသော ဓားချီများနှင့် ဓားစိတ်ဆန္ဒများသာ ရှိနေသည်။

ဤနေရာသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်သော အချိုးအစားများဖြင့် သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ရှေးဟောင်းဓားဝင်္ကပါတစ်ခုအလားပင်။

ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းတွင် တချို့မှာ အကောင်းပကတိဖြစ်ပြီး တချို့မှာ ကျိုးပဲ့နေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ရှေးဟောင်းဓားများ၏ ပုံရိပ်ယောင်များ ပျံဝဲနေခဲ့ပေ၏။ ထိုဓားပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုစီတိုင်းက ဓားတာအို၏ ထူးခြားသော စစ်မှန်သည့် အဓိပ္ပာယ်တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြုနေသည်။

လေထုထဲတွင် အလွန်စူးရှသော ဓားချီများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားဖိအားအရှိန်အဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အကယ်၍ သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဤနေရာသို့ ခြေချပါက နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသော ဓားချီများကြောင့် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဆုတ်ဖြဲခံရပေမည်။

စစ်မှန်သော ဓားကျင့်ကြံသူများသာလျှင် ဤနေရာတွင် ဓားတာအိုကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ပြီး သူတို့၏ ဓားနှလုံးသားများကို သန့်စင်ကာ အမွေအနှစ် တစ်ခုကို ရရှိနိုင်လေ၏။

နင်ဖူယောင်က ဤဓားဝင်္ကပါကမ္ဘာ၏အစွန်အဖျားတွင် ရှိနေသည်။

သူမ၏ဝတ်စုံနှင့်အင်္ကျီလက်များတွင် ဓားချီကြောင့် စုတ်ပြဲနေသောနေရာများ အနည်းငယ် ထပ်တိုးလာခဲ့သည်။

သူမ၏မည်းနက်သော ဆံပင်များကို ရိုးရှင်းသည့် သစ်သားဆံထိုးတစ်ခုဖြင့် ချည်နှောင်ထားပြီး ချွေးများကြောင့် သူမ၏ချောမွေ့သောနဖူးတွင် ကပ်နေသည့် ဆံပင်အနည်းငယ် ရှိနေသည်။

သူမ၏အသက်ရှူမှုကို အချိန်တခဏကြာမျှ ထိန်းညှိပြီးနောက် ရှေ့ရှိပို၍သိပ်သည်းလာသော ဓားစိတ်ဆန္ဒသမုဒ္ဒရာကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဓားများမှလွဲ၍ တခြားမည်သည့်အရာမျှ မရှိသော ဤအထီးကျန်ကမ္ဘာကို ဝေ့ဝိုက်၍ ကြည့်လိုက်၏။ သူမ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများက ဖုံးကွယ်ရခက်သည့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် လွမ်းဆွတ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို မပြသဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လှေကားက ပွင့်နေတာ လပေါင်းများစွာ ကြာပြီ... လျှို့ဝှက်နယ်မြေအနှံ့အပြားမှာ အခွင့်အရေးတွေအတွက် ရုန်းကန်မှုတွေ စတင်နေတာ တော်တော်လေးကြာနေပြီ...လူတချို့က ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကားကို စပြီးတက်လှမ်းနေကြပြီ... နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုက သောင်းကျန်းနေပြီးတော့ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်..."

"စီနီယာအစ်ကို... အစ်ကိုက ဘယ်နေရာမှာလဲ..."

"အစ်ကို ဘေးကင်းရဲ့လား... အစ်ကိုရော... ကိုင်တွယ်ရခက်ပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ရန်သူတွေနဲ့ ကြုံတွေ့နေရတာလား..."

"အစ်ကို ဘေးကင်းရမယ်..."

နင်ဖူယောင်က သူမ၏လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူမ၏လက်ချောင်းထိပ်များ အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားသည်။ သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုက ပို၍ခိုင်မာသော ယုံကြည်ချက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

"ကျွန်မ ပိုပြီးအစွမ်းထက်လာရမယ်... ဒါမှ ကျွန်မကအစ်ကို့ကို ရှာတွေ့နိုင်မှာ... ပြီးတော့ ကျွန်မက အစ်ကို့အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်မလာစေရဘူး..."

တခြားနေရာတစ်ခုတွင် ရှေးဟောင်းလှိုဏ်ဂူတစ်ခု၌ မပျောက်ကွယ်နိုင်လောက်အောင် ထူထပ်သိပ်သည်းသော ဖရိုဖရဲမိစ္ဆာချီများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

လှိုဏ်ဂူ၏အဝင်ဝကို သက်ရှိများအလား တွန့်လိမ်နေပြီး စိတ်ကို တွေဝေစေသော မွှေးရနံ့နှင့် သေစေနိုင်သည့် အဆိပ်ဆူးများကို ထုတ်လွှတ်ထားသော အရောင်ခုနစ်မျိုး မိစ္ဆာနွယ်ပင်များ၏ တွဲလောင်းကျနေသည့် ကုလားကာနောက်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသည်။

ထိုလှိုဏ်ဂူသည် မှောင်မိုက်နေခြင်း မရှိ​ချေ။ ထိုအစား ထိုနေရာတွင် သွေးအလား အနီရောင်၊ တစ္ဆေ မီးအလား အစိမ်းရောင်၊ ရေနက်ပိုင်းအလား အပြာရောင်နှင့် နေမင်းအလား ရွှေရောင်စသည့် အမျိုးမျိုးသော ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အလင်းရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလေထုသည် လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မူလဘူတဖိအားဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။

ဤနေရာသည် တစ်ချိန်က စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်သော ရှေးဦးမိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါး၏ အိပ်စက်ရာမြေ ဖြစ်ခဲ့သည့်အလားပင်​။

လှိုဏ်ဂူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းတွင် အရောင်ကိုးမျိုး နတ်ဘုရားကျောက်စိမ်းဖြင့် သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ယဇ်ပလ္လင်တစ်ခု၏ အထက်၌...

ထုယိုယိုသည် ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လှဲလျောင်းနေပြီး ထူးဆန်းသော နက်ရှိုင်းသည့် အိပ်မောကျခြင်းအတွင်းသို့ ကျရောက်နေခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏ ရိုးရှင်းသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏မျက်နှာလေး အေးချမ်းနေကာ သူမ၏အသက်ရှူသံမှာ ညီညာနေပြီး အိပ်ပျော်နေရုံသာ ဖြစ်သည့်အလားပင်။

သို့သော် တစ်ယောက်ယောက်က သေချာစွာ အာရုံခံကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် လှိုဏ်ဂူအတွင်းရှိ သိပ်သည်းသော ဖရိုဖရဲမိစ္ဆာချီများဖြင့် လုံးဝ လွှမ်းခြုံခံရပြီး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခံနေရကြောင်း တွေ့ရှိရပေမည်။

အထင်ရှားဆုံးအရာမှာ ထုယိုယို၏နောက်တွင် ရှိနေသောအရာပင်။ ထိုနေရာမှာ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်မနေချေ။

ထိုအစား အိပ်မက်အလား ဝေဝါးသော အလင်းကွင်း တစ်ခုဖြင့် လင်းလက်နေပြီး အလွန်နှေးကွေးသော အရှိန်ဖြင့် ညင်သာစွာ ယိမ်းနွဲ့နေသည့် အမွှေးပွပြီး မတူညီသော အရောင်များရှိသော ဧရာမမြေခွေးအမြှီး ကိုးချောင်း၏ ပုံရိပ်ယောင်များ ရှိနေခဲ့သည်။

သူမ၏နဖူးပေါ်ရှိ မူလက အလွန်ဖျော့တော့သော အမြှီးကိုးချောင်း ကောင်းကင်မြေခွေးအမှတ်အသားမှာ ယခုအချိန်၌ မိစ္ဆာချီများ ဝင်ရောက်လာပြီး သူမ၏ သွေးကြောနှင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်နှင့်အမျှ ပို၍ရှင်းလင်းပြီး ပို၍တောက်ပလာပေ၏။ ဤသည်မှာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် အိပ်မောကျနေသော ရှေးဦးကောင်းကင်မြေခွေးတစ်ကောင် ဖြည်းညှင်းစွာ နိုးထလာသည့်အလားပင်။

နောက်တစ်နေ့...

ထို့ထက်ပို၍ တိကျစွာပြောရလျှင် ချက်ချင်းမိုးလင်းသွားခဲ့သည့်အလားပင်။

စူးချန်ကဲက သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ့ရှေ့တွင် ချထားသော သေသပ်လှပသည့် မုန့်အမျိုးမျိုးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"သခင်လေး... နိုးလာပြီလား..."

"သခင်လေး အတွက် မုန့် တချို့ ပြင်ဆင်ထားပါတယ်... သခင်လေးရဲ့ အကြိုက်နဲ့ ကိုက်ညီမလားတော့ မသေချာဘူး..."

ယွဲ့ယီက နံဘေးမှနေ၍ ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် တစ်ညလုံး မအိပ်ခဲ့ရသောကြောင့် သူမ၏ အနီရောင်နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေသော်လည်း သူမ၏မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အနည်းဆုံးအနေဖြင့် သူမသည် ပထမခြေလှမ်းကို အောင်မြင်စွာ လှမ်းနိုင်ခဲ့လေပြီ။

ယခုအချိန်၌ စူးချန်ကဲသည် သူမကို အသုံးပြုပြီးနောက် စွန့်ပစ်မည့် လူစားမျိုး မဟုတ်ရန်သာ သူမ ဆုတောင်းနိုင်တော့သည်။

"အင်း..."

စူးချန်ကဲက တီးတိုးပြန်ဖြေလိုက်၏။ သူသည် ခရီးဆက်ရန် အလျင်မလိုဘဲ မုန့်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ထည့်ပြီး မြိုချလိုက်သည်။

ယွဲ့ယီက လိမ္မာပါးနပ်စွာဖြင့် သူ၏နောက်သို့ လျှောက်သွားပြီး သူ၏ပခုံးများကို စတင်​၍ နှိပ်နယ်ပေးကာ နွေးထွေးသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ထိုအရာများထဲသို့ ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။ စူးချန်ကဲသည် အလွန်သက်တောင့်သက်သာ ရှိသွားပြီး စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန်စွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"မင်းက ဒါကို လုပ်ဖို့လည်း သိတာလား..."

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမသည် ဒုတိယမျိုးဆက် အမွေခံတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏ကျင့်ကြံဆင့်နယ်ပယ်ကလည်း မနိမ့်ပါးချေ။ သူမသည် မည်သည်ကြောင့် အစေခံတစ်ယောက်၏ ကျွမ်းကျင်မှုများကို သင်ယူခဲ့သနည်း။

ယွဲ့ယီက အပြုံးနှင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီအစေခံက တစ်နေ့ကျရင် သခင်လေးလို လူတစ်ယောက်ကို အစေခံနိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပြီး ဒီအရာတွေကို ငယ်ငယ်ကတည်းက သင်ယူခဲ့တာပါ..."

ဤစကားကိုကြားသောအခါ စူးချန်ကဲ၏မျက်ခွံများ

အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

အင်း... တော်တော်လေး ကောင်းတဲ့အတွေးပဲ... တကယ်လို့ သူတို့ကို အနိုင်မယူနိုင်ဘူးဆိုရင် သူတို့ကို ဖားရမယ်ပေါ့..

"သခင်လေး ... ဒီအစေခံက အရပ်မျက်နှာကို စူးစမ်းပြီးပါပြီ... ဒီကနေ အရှေ့မြောက်ဘက် လီရှစ်သောင်းလောက်အကွာမှာ ကျွန်မတို့ ရွှီကူမြို့ ကို ရောက်ပါလိမ့်မယ်... အဲ့ဒါက ပုကျိုးတောင်ရဲ့ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကားဆီကို သွားတဲ့လမ်းမှာ မဖြစ်မနေ ရပ်နားရမယ့် နေရာဖြစ်ပြီးတော့... ပါရမီရှင်တွေအများကြီး အနားယူပြီး သတင်းအချက်အလက်တွေ ဖလှယ်ကြတဲ့ အတော်လေး ဘေးကင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်တယ်..."

ယွဲ့ယီ၏အသံမှာ နူးညံ့ညင်သာနေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက ဖမ်းဆုပ်ရန် ခက်ခဲသော စိတ်ကျေနပ်မှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်တို့ဖြင့် လင်းလက်နေပေ၏။

စူးချန်ကဲက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စကားများများမပြောဘဲ ဆက်လက်၍ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

ယွဲ့ယီက လျှင်မြန်စွာ လိုက်ပါသွားပြီး သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်မှုများ ပြေးလွှားနေသည်။

ရွှီကူမြို့ ...

ကမ္ဘာအသင်္ချေမှ ပါရမီရှင်အမြောက်အများသည် သေချာပေါက် ထိုနေရာတွင် စုဝေးကြမည်ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုမှလူများလည်း အများအပြား ရှိနေနိုင်သည်​။

သခင်လေးစူးက အစွမ်းထက်ပေမဲ့ သူက ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ယောက်တည်းပဲလေ... သတင်းအချက်အလက်တွေ ပိုရအောင် ငါ နည်းလမ်း ရှာရမယ်...တကယ်လို့ ယုံကြည်စိတ်ချရတဲ့ လူသား မျိုးနွယ်စု အင်အားစုတချို့ကို ငါ ဆက်သွယ်နိုင်မယ်ဆိုရင်... ပြီးတော့ လူငယ်ပါရမီရှင်တချို့နဲ့ ငါတို့ ပူးပေါင်းနိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ငါတို့ အဆင်သင့် ဖြစ်သွားပြီ...