အခန်း (၂၁၅-၂၁၆)

အခန်း ၂၁​၅....မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ်ရဲ့ အောက်မှာ ကောင်းကင်ကို သွားတဲ့လမ်း ရှိသေးတယ် ...

"ငါ သိသားပဲ... မြေအောက်ကမ္ဘာသားတော်သခင်က ဘယ်တော့မှ အရှုံးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ကမ္ဘာအသင်္ချေရဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သေရမှာကို ကြောက်တဲ့သူ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

လူအုပ်ကြီးသည် စိတ်လှုပ်ရှားလာပြီး သူတို့၏ အကြောက်တရားများ အနည်းငယ် ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။

သို့ရာတွင် ရှင်းချန်ယောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှု သို့မဟုတ် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ မရှိချေ။ ထိုအစား သူ၏ကျီစယ်နောက်ပြောင်သော အပြုံးက ပို၍နက်ရှိုင်းလာပေ၏။

"အို... မင်းက အားမနည်းဘူးပဲ... မင်းက အခု တကယ့်ကို အလေးအနက် ထားတော့မလို့လား..."

"ဝီ..."

ရှင်းချန်ယောင် စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် မင်ကျိုးယိုကို ဝန်းရံထားသော မြေအောက်ကမ္ဘာ သေခြင်းချီများက ရုတ်တရက် ဆုတ်ခွာသွားပြီး ပြိုလဲပျက်စီးသွားသည်။

ထိုအရာမှာ ပြန့်ကျဲနေပြီး ညစ်ပတ်သည့် အနက်ရောင်မြူခိုးများ မဟုတ်တော့ဘဲ ရွှေရောင်ရင့်ရင့် ဘိုးဘေးမှော်စာလုံးများ စီးဆင်းနေသည့် မရေမတွက်နိုင်သော သေးငယ်သည့် ပုရွက်ဆိတ်များအလား မြေအောက်ကမ္ဘာ နတ်ဘုရားပုံစံများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအရာများသည် သူ၏အရေပြားအောက်နှင့် အရိုးများအတွင်း၌ သက်ရှိများအလား လျှင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေခဲ့လေ၏။

သူ၏ကုန်းနေသောကျောပြင်သည် မတ်မတ်ဖြစ်သွားပြီး သူ၏စုတ်ပြဲနေသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံသည် လေမတိုက်ဘဲ လူးလွန့်ကာ မြည်ဟီးသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူ၏ ဖြူရော်သော မျက်နှာပေါ်ရှိ ခရမ်းရောင်ရင့်ရင့် နှုတ်ခမ်းများက မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ပြီး ရှေးကျသော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားသည်။

ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကြောင့် အာရုံမစိုက်နိုင်ဖြစ်နေသော သူ၏မျက်လုံးများသည် ယခုအချိန်၌ အလင်းရောင်အားလုံးကို ဝါးမျိုနိုင်စွမ်းရှိပုံရသည့် သန့်စင်သော အမှောင်ထုဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်​။ သူ့မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင်သာ ရွှေရောင်ရင့်ရင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ တစ္ဆေမီးနှစ်စက်က ဖျော့တော့စွာ လောင်ကျွမ်းနေပြီး ထာဝရမသေနိုင်သော အေးစက်မှုတစ်ခုဖြင့် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပေ၏။

ယခင်နှင့် လုံးဝကွဲပြားပြီး ပို၍ရှေးကျသော မြေအောက်ကမ္ဘာအရှိန်အဝါသည် အိပ်မောကျရာမှ နိုးထလာသော ရှေးဟောင်းရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သားရဲတစ်ကောင်အလား သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ဤအရှိန်အဝါမှာ ရိုးရှင်းသော သေခြင်းချီ မဟုတ်တော့ဘဲ မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ်၏အဝါရောင်စမ်းချောင်းနှင့် လောကကြီးဖန်တီးခြင်း၏ အစောဆုံး အချိန်မှ မြစ်ဖျားခံလာပုံရသည့် အခြေခံအကျဆုံး တာအိုစည်းချက်တို့ ရောနှောနေခြင်းပင်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာဘိုးဘေး ... နည်းစနစ်ကို ပေးသနားပါ..."

မင်ကျိုးယို၏အသံ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏အသံသည် ယခင်ကကဲ့သို့ အက်ရှပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ နက်ရှိုင်းကာ ရှေးကျပြီး အဆုံးမဲ့နှစ်ကာလများကို ဖြတ်သန်းကာ ကူးပြောင်းလာသည့်အလား ထာဝရမြေအောက်ကမ္ဘာ၏ ပဲ့တင်သံများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ညာလက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းများဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်​၏။ သူ၏လက်ဝါး အလယ်ဗဟိုတွင် အကြွင်းမဲ့ အမှောင်ထု အစက်လေးတစ်စက်က စတင် စုစည်းကာ လည်ပတ်လာသည်။ ထိုအရာသည် တွင်းနက်ငယ်တစ်ခု သို့မဟုတ် မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအဆင့်သို့ ဦးတည်သည့် သော့တစ်ချောင်းအလားပင်။

"အို..."

ရှင်းချန်ယောင်၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ကျီစယ်နောက်ပြောင်လိုသော အမူအရာက နောက်ဆုံးတွင် အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားပြီး သူ၏ကြယ်ရောင်မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ... မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက် နက်ရှိုင်းတဲ့နေရာက ဘိုးဘေးမှော်စာလုံးတွေကို နိုးထစေခဲ့တာလား... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က မူလအစနဲ့ အရမ်းနီးစပ်တဲ့ ရှေးဟောင်းနည်းစနစ် တစ်ခုကို လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်ဖို့အတွက် အဲ့ဒီတုန်းက မြေအောက်ကမ္ဘာမှာ သူ့ရဲ့အဆင့်အတန်းက မနိမ့်ခဲ့ဘူးလို့ ထင်ရတယ်..."

သူသည် စကားပြောဆိုရန် အချိန်မဖြုန်းခဲ့ဘဲ သူ၏နဖူးပေါ်ရှိ ကြယ်တွင်းနက်ငယ်က တောက်ပသော အလင်းရောင်များဖြင့် လင်းလက်လာခဲ့သည်။

သူ့ကို ဝန်းရံထားသော တောက်ပသည့် ကြယ်မြစ်သည် သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များတွင် ကန့်သတ်မထားတော့ဘဲ ပြင်းထန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပေ၏။ ထိုအရာသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ပေးသည့် ကြယ်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုအလင်းတန်းအတွင်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ်ဖြစ်နေပြီး လည်ပတ်နေသော ကြယ်တံခွန်များ၊ ကြယ်ပေါက်ကွဲမှုများ၊ တွင်းနက်ဝါးမျိုမှုများနှင့် ကြယ်မြစ်များ မွေးဖွားခြင်းတို့ကဲ့သို့ အမျိုးမျိုးသော သဘာဝလွန်ဖြစ်စဥ်များအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေသည်။

ကျယ်ပြန့်သော ကြယ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်က ရွှီကူမြို့ ၏ထက်ဝက်နီးပါးကို ဖုံးလွှမ်းပြီး အပြည့်အဝ ဖြန့်ကျက်လာသည်။

ကြယ်ရောင် ရောက်ရှိသော နေရာတိုင်းတွင် ဥပဒေသ များအားလုံး ဆုတ်ခွာသွားပြီး ကြယ်များသာလျှင် အမြင့်မြတ်ဆုံးပင်။

"နတ်ဘုရားနယ်မြေ .. ကြယ်မြစ်ကောင်းကင် ကန့်လန့်ကာ..."

ရှင်းချန်ယောင်က သူ၏စိတ်အတွင်း၌ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကျယ်ပြန့်သော ကြယ်ရောင်အလင်းတန်းက သက်ရှိ ရှေးဟောင်းကြယ်နဂါးတစ်ကောင်အလား မင်ကျိုးယိုဆီသို့ ကောင်းကင်ကို ခြေမွှဖျက်ဆီးရန်နှင့် ဒြပ်စင်များကို ပြန်လည်သတ်မှတ်ရန် လုံလောက်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ခတ်လာပြီး သူ့အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်လိုက်၏။

ထိုအရာ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်သည် တစ်လက်မချင်းစီ သလင်းကျောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအရာများသည် ကြယ်ရောင်များဖြင့် လင်းလက်နေသည့် ကြည်လင်သော သလင်းကျောက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားအောက်တွင် ပျက်သုဉ်းသွားသည်။

ဤသည်မှာ မင်ကျိုးယိုနှင့်တကွ သူ၏နံဘေးပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို လောကကြီးမှ လုံးလုံးလျားလျားဖယ်ရှားပစ်ရန် ကြိုးစားမှုတစ်ခုပင်။

ခေတ်တစ်ခုလုံးကို မြုပ်နှံရန် လုံလောက်ပုံရသည့် နတ်ဘုရားနယ်မြေဖြစ်သော ကြယ်မြစ်ကောင်းကင်ကန့်လန့်ကာကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မင်ကျိုးယို၏မျက်လုံးများထဲရှိ မြေအောက်ကမ္ဘာ တစ္ဆေမီးနှစ်စက်က ရုတ်တရက် တောက်ပလာပေ၏။

"မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ် ... ကွေ့ရွှီ..."

သူ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ညာလက်ကို ရုတ်တရက် အထက်သို့ တွန်းတင်လိုက်သည်။

သူ၏လက်ဝါးထဲရှိ အကြွင်းမဲ့အမှောင်ထု အစက်လေးသည် ရုတ်တရက် ကြီးမားကျယ်ပြန့်ပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ထိုအရာသည် အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားမည့်အစားအတွင်းသို့ ပြိုကျလာကာ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုနေသည့် ကွေ့ရွှီတွင်းနက်ငယ်တစ်ခုသို့ ဖွဲ့စည်းသွားသည်။

ထိုတွင်းနက်သည် မင်အလား မည်းနက်ပြီး အောက်ခြေမရှိချေ။ ထိုအရာ၏အစွန်းများတွင် ရွှေရောင်ရင့်ရင့် ဘိုးဘေးမှော်စာလုံးများ စီးဆင်းနေပြီး အရာအားလုံး၏ အဆုံးသတ်နှင့် အချိန်လေဟာနယ်၏ တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို ယူဆောင်လာသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာအိုစည်းချက်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပေ၏။

တွင်းနက်၏နံဘေးပတ်လည်တွင် အလင်းရောင်များ ပုံပျက်သွားကာ အသံများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ပင်လျှင် ဆန့်တန်းသွားပြီး ထိုထာဝရ အမှောင်ထုထဲသို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသည့်အလားပင်။

ဤသည်မှာ မင်ကျိုးယိုက သူ၏မူလအစကို လောင်ကျွမ်းပြီး မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ်ပင် မရောက်ရှိနိုင်သည့် အမြင့်ဆုံးကွေ့ရွှီ၏ စွမ်းအား အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို တုပကာ သူ၏သွေးကြော နက်ရှိုင်းသောနေရာရှိ မြေအောက်ကမ္ဘာ ဘိုးဘေး အမွေအနှစ် အမှတ်အသားနှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်းဖြင့် ထုတ်လွှတ်ထားသော တားမြစ်ရှေးဟောင်းနည်းစနစ် ပင်။

ဘုန်း....

နတ်ဘုရားနယ်မြေဖြစ်သော ကြယ်မြစ်ကောင်းကင် ကန့်လန့်ကာနှင့် ကွေ့ရွှီတွင်းနက်တို့ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်မိသွားကြသည်။

လောကကြီးကို တုန်ခါစေမည့် ပေါက်ကွဲမှုမျိုး ထွက်ပေါ်မလာချေ။ ထိုအစား မတူညီသော စကြဝဠာနှစ်ခု၏စည်းမျဉ်းများက အချင်းချင်းတိုက်ခတ်မိကာ ပျက်သုဉ်းသွားသည့်အလား စိတ်ဝိညာဉ်ကို တုန်လှုပ်စေသော ခံစားချက်တစ်ခုသာ ရှိနေသည်။

တောက်ပသော ကြယ်ရောင်နှင့် အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုနေသည့် ကွေ့ရွှီအမှောင်ထုတို့ ထိတွေ့လိုက်သည့် အချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ဥပဒေသများ၏ အကြမ်းတမ်းဆုံးနှင့်ရှေးအကျဆုံး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုကို စတင်ခဲ့ကြ၏။

ကြယ်ရောင်က အမှောင်ထုကို သန့်စင်ရန်နှင့် ပေါင်းစပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး အမှောင်ထုက ကြယ်ရောင်ကို ဝါးမျိုရန်နှင့်အဆုံးသတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

တိုက်ခတ်မိခြင်း၏ ဗဟိုဧရိယာတွင် ဟင်းလင်းပြင်သည် လုံးလုံးလျားလျား ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး အောက်ဘက်ရှိ လေဟာနယ်လှိုင်းထန်မှု၏ ထူးဆန်းပြီး အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသော မြင်ကွင်းများကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

ဤနေရာတွင် အချိန်သည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့ ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။

"ရှီး..."

"ဒါ... ဒါက ဘယ်အဆင့်ရှိတဲ့ တိုက်ပွဲမျိုးလဲ..."

"မြေအောက်ကမ္ဘာ သားတော် ... တကယ်ပဲ သူ့မှာ ဒီလိုဝှက်ဖဲမျိုး ရှိနေတာလား..."

"နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုရဲ့ နတ်ဘုရား နယ်ပယ်... မြေအောက်ကမ္ဘာရဲ့ ရှေးဟောင်းနည်းစနစ် ... ဒါတွေက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်..."

အောက်ဘက်မှ စောင့်ကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူများသည် ပို၍ဝေးကွာသောနေရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့လေပြီ။ သူတို့တစ်ယောက်စီတိုင်းသည် ထိတ်လန့်နေပုံရပြီး သူတို့၏စိတ်ဝိညာဉ်များပင် တုန်ရီနေသည်။

ဤအဆင့်ရှိ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုမှာ အစစ်အမှန်သူတော်စင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများနှင့် ပတ်သက်သည့် သူတို့၏နားလည်မှုကို ကျော်လွန်နေပြီး ဒဏ္ဍာရီ တစ်ခု အသက်ဝင်လာသည့်အလားပင်။

ရှင်းချန်ယောင်က တောက်ပသော ကြယ်မြစ်၏ အရင်းအမြစ်တွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ သူ၏ ချောမောခန့်ညားသော မျက်နှာသည် ကြယ်ရောင်အောက်တွင် ပန်းပုတစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ကြယ်မျက်လုံးများတွင် မှော်စာလုံးများ စီးဆင်းနေကာ သူ၏အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

ရွှီကူမြို့၏အထက်ရှိ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကြီးမားသော တိုက်ခတ်မိခြင်းသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ မခံခဲ့ချေ။ သူတို့၏စွမ်းအားများ အပြည့်အဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာမှုနှင့်အတူ တိုက်ပွဲမြေပြင်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်အထက်သို့ မြင့်တက်သွားပေ၏။

ဘုန်း...

ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်မျက်နှာများသို့ ပျံသန်းနေသော ရှေးဟောင်းကြယ်နှစ်စင်း တိုက်မိခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် တွန်းကန်အားအလား စွမ်းအားတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မင်ကျိုးယိုနှင့် ရှင်းချန်ယောင်တို့၏ ပုံရိပ်များက ကွေ့ရွှီတွင်းနက်နှင့် ကြယ်မြစ်ကောင်းကင် ကန့်လန့်ကာတို့ကြားရှိ အပြင်းထန်ဆုံး ပျက်သုဉ်းခြင်း အမှတ်တွင် အလင်းတန်းနှစ်ခုအဖြစ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူတို့သည် အောက်ဘက်ရှိ ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်လှိုင်းထန်မှုကို ထိုးဖောက်ပြီး ရှေးဟောင်းကြယ်သုံးစင်း ချိတ်ဆွဲထားရာအရပ်ဆီသို့ အထက်သို့ မြင့်တက်သွားလေ၏။

သူတို့ ပို၍မြင့်မားလာသည်နှင့် အင်မော်တယ် ရှေးဟောင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးဖိနှိပ်မှုက ဝေဝါးစွာ ပြေလျော့သွားပုံရသည်။

ထိုအရာသည် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤနေရာရှိ ဥပဒေသများက ပို၍သက်ညှာပုံရပြီး တခြား ကမ္ဘာများမှ စွမ်းအားများကို သူတို့၏ စစ်မှန်သော ပုံစံများနှင့်ခွန်အားများကို ပြသခွင့်ပြုခြင်းပင်။

"ဒီနေရာက... တကယ်ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ်တိုက်ခိုက်ဖို့ သင့်တော်တဲ့နေရာပဲ..."

ရှင်းချန်ယောင်၏ ပီပြင်ရှင်းလင်းသောအသံက လျှင်မြန်စွာ အထက်သို့ မြင့်တက်နေစဉ်အတွင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်လိုခြင်းစိတ်ဆန္ဒအရိပ်အယောင်တစ်ရပ်ကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သူ၏နောက်ရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ကြယ်ရောင် အလင်းတန်းက အပြည့်အဝ ဖြန့်ကျက်သွားပြီး ဧရိယာတစ်ခုတည်းတွင် ကန့်သတ်မထားတော့ဘဲ အစနှင့်အဆုံး မသိရသည့် ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းနေသော တောက်ပသည့် ကြယ်မြစ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအရာအတွင်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များ မွေးဖွားလာကာ တောက်ပလာပြီးနောက် ပျက်သုဉ်းသွားပြီး စကြဝဠာ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲနေသည်။

ရှင်းချန်ယောင်သည် ကြယ်တာရာပင်လယ်၏ အရှင်သခင်အလား ကြယ်မြစ်၏အလယ်ဗဟိုတွင် မတ်တတ်ရပ်နေပြီး လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့်အတူ အကန့်အသတ်မဲ့ ကြယ်ရောင်များကို ဆွဲငင်နေလေ၏။

မင်ကျိုးယိုကို ဝန်းရံထားသော မြေအောက်ကမ္ဘာဘိုးဘေးမှော်စာလုံးများမှာ ပို၍ပင် တောက်ပလာခဲ့သည်။ ကွေ့ရွှီတွင်းနက်သည် ယခင်တိုက်ခတ်မိခြင်းတွင် အနည်းငယ် စွမ်းအားကုန်ဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်၌ ထိုအရာက အားဖြည့်တင်းမှု ရရှိသွားသည့်အလားပင်။ ထိုအရာ၏အမှောင်ထုက ပို၍နက်ရှိုင်းလာပြီး ထိုအရာ၏ဝါးမျိုနိုင်စွမ်းက ပို၍ပင် အားကောင်းလာခဲ့သည်။

သူ၏ခြေထောက်အောက်တွင် မျက်စိလည်လမ်းမှားနေသော စိတ်ဝိညာဉ်များ၏ ငိုကြွေးနေသည့် ပုံရိပ်များ ပြည့်နှက်နေသော နောက်ကျိသည့် ပုံရိပ်ယောင် အဝါရောင်မြစ်တစ်စင်းက ဝေဝါးစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသည်မှာ နိုင်းဟယ်မြစ်၏ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုပင်။

သူ​၏နောက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တစ္ဆေခေါင်းပုံစံများ ရေးထွင်းထားပြီး မည်းနက်သောသံကြိုးများဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသည့် ရှေးဟောင်း ပုံရိပ်ယောင်တံခါးတစ်ချပ် ထွက်ပေါ်လာပေ၏။ ဤသည်မှာ တစ္ဆေတံခါးပင်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ်ရဲ့အောက်မှာ ကောင်းကင်ကို သွားတဲ့လမ်း ရှိသေးတယ်... ရှင်းချန်ယောင်... ဒီနေ့ ကောင်းကင်ကို ရောက်တဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာတာအိုက ဘာလဲဆိုတာ မင်းကို ငါ ပြမယ်..."

မင်ကျိုးယို၏ ရှေးဟောင်းဆန်သောအသံက ကောင်းကင်ယံတလျှောက် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာတာအို... သေဆုံးသွားတဲ့ သူတွေရဲ့ အလင်းရောင် အကြွင်းအကျန်ထက် မပိုတဲ့အရာကများ ကောင်းကင်ကို ရောက်တယ်လို့ ပြောရဲတယ်ပေါ့..."

ရှင်းချန်ယောင်၏ ကြယ်မျက်လုံးများက တောက်ပစွာ လင်းလက်လာပြီး သူ၏လက်များကို နံဘေးဘက်သို့ ရုတ်တရက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ဒီကောင်းကင်ကြီးက ကြယ်တွေရဲ့ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းကို သက်သေပြပါစေ..."

အခန်း ၂၁၆: နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အတွင်းမှာ ကြယ်တွေက ထာဝရ တည်ရှိပြီးတော့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေက ကုန်ခန်းမသွားဘူး..

ရွှီကူမြို့ ၏အထက် ကောင်းကင်ယံအမြင့် ပေတစ်သောင်းတွင်...

ရှေးဟောင်းကြယ်သုံးစင်း၏ တောက်ပမှုမှာ ကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲနိုင်စွမ်းရှိသော ပုံရိပ်နှစ်ခု ကြောင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ မှေးမှိန်သွားပုံရသည်။

သူတို့သည် အကြိမ်မည်မျှထိများများ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်ကို မသိနိုင်ချေ။

မင်ကျိုးယိုကို ဝန်းရံထားသော မြေအောက်ကမ္ဘာဘိုးဘေးမှော်စာလုံးများသည် အသက်ရှူနေသည့်အလား စည်းချက်ကျကျ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေခဲ့လေ၏။ နိုင်းဟယ်မြစ်၏ပုံရိပ်ယောင်က သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် တွန့်လိမ်နေပြီး ကွယ်လွန်သူများ၏ငိုကြွေးသံများက သိပ်သည်းသော အသံလှိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ရှင်းချန်ယောင်၏ ကြယ်မြစ်နယ်ပယ်ကို တိုက်ခတ်နေခဲ့သည်။

သူ​၏နောက်ရှိ တစ္ဆေတံခါး၏ပုံရိပ်ယောင်သည် ပို၍ထူထပ်သိပ်သည်းလာပြီး တံခါးအက်ကွဲကြောင်းမှ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အေးခဲသွားစေနိုင်သော ကိုးထပ် မြေအောက်ကမ္ဘာ အေးစက်လေများ ယိုစိမ့်ထွက်နေသည်။

သူ၏သွေးကြော နက်ရှိုင်းသောနေရာရှိ ဝေးကွာသော မြေအောက်ကမ္ဘာဘိုးဘေးထံမှ အမွေဆက်ခံထားသော ရှေးဟောင်းနည်းစနစ်များကို အကြွင်းမဲ့ အကန့်အသတ်ထိရောက်အောင် သူ တွန်းအားပေး၍ အသုံးပြုနေခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏မူလအစနှင့်သက်တမ်းကို စက္ကန့်တိုင်း လောင်ကျွမ်းနေသည့် တားမြစ်နည်းစနစ်တစ်ခုပင်။

သို့သော် ထိုအရာ ယူဆောင်လာသော စွမ်းအားမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ ဤအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက အစစ်အမှန်သူတော်စင် အထွတ်အထိပ်နယ်ပယ် တစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သည်။

သို့ရာတွင် သူနှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ...

ရှင်းချန်ယောင်၏အမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သူသည် တောက်ပသော ကြယ်မြစ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် မတ်တတ်ရပ်နေလေ၏။ ထိုအရာသည် ငြိမ်သက်မနေဘဲ သက်ရှိတစ်ခုအလား ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်ပြီး စီးဆင်းနေသည်။

ထိုအရာ လည်ပတ်မှုတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်မှ ကြယ် အသစ်များ မွေးဖွားလာပြီး ကြယ်ဟောင်းများက ပျက်သုဉ်းကာ အမှောင်ထုထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။

မွေးဖွားခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းကြားတွင် အကန့်အသတ်မဲ့ပြီး ခမ်းနားသော ကြယ်တာရာ စွမ်းအားများက ထုတ်ယူခံရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်သို့ သွန်းလောင်းခံရသည်။

သူ၏နဖူး အလယ်ဗဟိုရှိ ကြယ်တွင်းနက်ငယ်က ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ ကြယ်များ၏လမ်းကြောင်းများ ထင်ဟပ်နေသည်။

သူ၏ ကြယ်အလား မျက်လုံးများတွင် လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိတော့ဘဲ ကြယ်တာရာ ပင်လယ်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ဥပဒေသများကို ထိုးဖောက်မြင်ရသော အကြွင်းမဲ့တည်ငြိမ်မှုသာ ရှိတော့သည်။

"မြေအောက်ကမ္ဘာတာအိုက ကောင်းကင်ကို ရောက်တာလား..."

ရှင်းချန်ယောင်၏အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။

"မင်းရဲ့ခြေထောက်အောက်က နိုင်းဟယ်မြစ်က မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ်ရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာလေးပဲ... မင်းရဲ့နောက်က တစ္ဆေတံခါးက လောကီဝိညာဉ်တွေကို ပိတ်လှောင်ထားရုံပဲရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့နောက်က ကြယ်မြစ်ကတော့...အစစ်အမှန်နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ ခေတ်ကို မြုပ်နှံထားခဲ့တာ..."

သူက သူ၏ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး မြင်နိုင်စွမ်းမရှိသော ကြယ်တစ်စင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့်အလား သူ၏လက်ညှိုးနှင့်လက်မကို လေထဲတွင် ဖျစ်ညှစ်လိုက်၏။

"ဒီကမ္ဘာရဲ့ ကြယ်တွေအားလုံးက ငါ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအား တွေပဲ..."

ထိုစကားများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အချိန်အခိုက်အတန့်တွင် မင်ကျိုးယို၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

သူ့ကို ဝန်းရံထားသော မြေအောက်ကမ္ဘာစွမ်းအား များက မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ စတင်တုန်ခါပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း သူ ထိတ်လန့်တကြား တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထိုအရာမှာ နတ်ဘုရားကြယ်ရောင်အလင်းတန်းကြောင့် သန့်စင်ခံရခြင်း မဟုတ်ဘဲ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသော ဆွဲငင်အားတစ်ခုခု၏ နှောင့်ယှက်ခြင်းကို ခံရသည့်အလားပင်။

သူက ခေါင်းကို ရုတ်တရက် မော့လိုက်ပြီး မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲနေသော ရှေးဟောင်း ကြယ် သုံးစင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှင်းချန်ယောင်၏နောက်ဘက်ရှိ အကန့်အသတ်မဲ့ ကြယ်မြစ်အတွင်း၌ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော သန်းပေါင်းရာချီသည့် ကြယ်အစက်အပြောက်လေးများကို ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏စိတ်နှလုံးသားကို အေးခဲတောင့်တင်းသွားစေသော အတွေးတစ်ခုက အထိန်းအကွပ်မရှိ လှိုင်းထလာခဲ့သည်​။ ဤကမ္ဘာတွင် ကြယ်များ၊ ကြယ်ရောင်နှင့် ကြယ်မဟာတာအိုတို့ တည်ရှိနေသရွေ့ သူ့ရှေ့ရှိ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုဝင်၏စွမ်းအားက အဆုံးမရှိလုနီးပါးပင်။

ဤသည်မှာ ကြယ်တာရာစွမ်းအားကို ရိုးရှင်းစွာ စုပ်ယူခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူကိုယ်တိုင်က ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်၏ ဥပဒေသတစ်ခု ဖြစ်နေသည့်အလားပင်။

နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အတွင်းတွင် ကြယ် များက ထာဝရဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းအားများက ကုန်ခမ်းမသွားပေ။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... နတ်ဘုရား နယ်ပယ်ဥပဒေသတွေမှာတောင် သူတို့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတယ်... သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက အစစ်အမှန်သူတော်စင် နယ်ပယ်မှာ ရှိနေတုန်းပဲဆိုတာ အသိသာကြီးပဲ..."

မင်ကျိုးယိုက သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သော်လည်း သူ၏ကျောပေါ်ရှိ အပ်များအလား စူးရှနေသော ထိုအန္တရာယ်အသိက ပို၍ပီပြင်ရှင်းလင်းလာသည်။

သူသည် သေရေးရှင်ရေးအန္တရာယ်များကို မကြာခဏ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ အန္တရာယ်နှင့် ပတ်သက်သည့် သူ၏ အလိုအလျောက်သိစိတ်သည် သူ၏ရိုးတွင်းခြင်ဆီထဲသို့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပေါင်းစပ်သွားခဲ့လေပြီ။

ယခုအချိန်တွင် ဤအလိုအလျောက်သိစိတ်က သူ့ကို အရူးအမူး သတိပေးနေသည်။ ဤအရာကို သူ ဆက်လက်၍ အချိန်ဆွဲမထားနိုင်တော့ချေ။

ဆုတ်ခွာရမယ်...

ဤအတွေး ထွက်ပေါ်လာသည့် အချိန်အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏စိတ်ကို လျှင်မြန်စွာ လွှမ်းမိုးသွားသည်။

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကား၏ လမ်းက ရှည်လျားနေဆဲဖြစ်ပြီး အခွင့်အရေးများက မကုန်ခမ်းသေးချေ၊ သူသည် ဤနေရာ၌ မည်သည်ကြောင့် ကျဆုံးခံနိုင်မည်နည်း။

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုဝင်နှင့် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ခြင်းက ဥာဏ်ပညာရှိသူတစ်ဦး၏လုပ်ရပ် မဟုတ်ချေ။

သူ၏မျက်လုံးများ စူးရှသွားပြီး သူ၏ခြေထောက်အောက်ရှိ နိုင်းဟယ်မြစ်၏ ပုံရိပ်ယောင်က ရုတ်တရက် အနောက်သို့ လှိုင်းထသွားကာ ရှင်းချန်ယောင်ဆီသို့ ဟိန်းဟောက်ပြေးဝင်သွားသော မြေအောက်ကမ္ဘာ နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ​ဝိုးတဝါး ပြောင်းလဲသွားပေ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏နောက်ရှိ တစ္ဆေတံခါး၌ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပွင့်ဟသွားသည်။ ထိုအရာအတွင်းမှနေ၍ အချိန်နှင့်လေဟာနယ်ကို အေးခဲသွားစေနိုင်ပြီး မင်အလား ထူထပ်သော မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ် အကြွင်းမဲအေးစက်ယင်ချီများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ထိုတိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုလုံးက ရန်သူကို အချိန်ဆွဲရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

သူကိုယ်တိုင်ကမူ မမြင်ရလုနီးပါး မြေအောက်ကမ္ဘာ မီးခိုးငွေ့အမျှင်လေးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရွှီကူမြို့ နှင့်ဝေးရာ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်း၏အဆုံးဆီသို့ အမြန်ဆုံးအရှိန်နှုန်းဖြင့် ထွက်ပြေးသွားခဲ့လေ၏။

ဤလွတ်မြောက်နည်းစနစ်၏ လှည့်စားမှုနှင့် အရှိန်အဟုန်သည် ယခင်က သူ ပြသခဲ့ဖူးသော မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်ထက်မဆို များစွာပို၍ သာလွန်သည်။ ထိုအရာသည် အရေးပေါ် အခြေအနေအတွက် သူ ဖုံးကွယ်ထားသော အသက်ကယ် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိသာရှင်းလင်းနေသည်။

"ထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

ရှင်းချန်ယောင်၏အသံမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး စိတ်ပျက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုပင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေပေ၏။

သူသည် ဟိန်းဟောက်နေသော နိုင်းဟယ်မြစ် မြေအောက်ကမ္ဘာနဂါး သို့မဟုတ် ဟင်းလင်းပြင်ကို အေးခဲသွားစေသည့် မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ် အေးစက်ယင်ချီများကို တစ်ချက်လေးမျှပင် မကြည့်ခဲ့ချေ။

သူသည် မင်ကျိုးယို ထွက်ပြေးသွားသည့် အရပ်မျက်နှာဆီသို့ ဦးတည်၍ စကားလုံးနှစ်လုံးသာ ပြောလိုက်သည်။

"ကြယ် ပိတ်လှောင်ခြင်း..."

ဝီ...

မိုင်တစ်ထောင်ပတ်လည်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်ကြီး တခွင်လုံး အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပုံရသည်။

နောက်တခဏတွင် မယုံနိုင်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

မြင့်မားစွာ ချိတ်ဆွဲထားသော ရှေးဟောင်းကြယ်သုံးစင်း၏အလင်းရောင်က ရုတ်တရက် စုစည်းသွားပြီး သန့်စင်သော ကြယ်ရောင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် တောင်တစ်လုံးအရွယ်အစားရှိ တိုင်သုံးတိုင်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ ထိုအရာများသည် တိုက်ခိုက်မှုများ မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ဆက်သွယ်ပေးသော တိုင်သုံးတိုင်အလား ဖြစ်နေပြီး မင်ကျိုးယို ထွက်ပြေးနေသည့် အရပ်မျက်နှာ၏ အရှေ့၊ ဘယ်နှင့် ညာဘက်တို့တွင် ပြုတ်ကျလာသည်။

ထိုမျှသာမက ရှင်းချန်ယောင်၏အနောက်ဘက်ရှိ ကြယ်မြစ်အတွင်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်ငယ်လေးများက တပြိုင်နက်တည်း လင်းလက်လာပြီး ပါးလွှာသော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ခိုင်ခံ့မာကျောသော ကြယ်ရောင်အလင်းတန်း သန်းပေါင်းရာနှင့်ချီကို ပစ်ထုတ်လိုက်သည်။

ဤအလင်းတန်းများက ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ယှက်နွယ်ပြီး ရက်လုပ်သွားကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်း၌ မင်ကျိုးယို၏နံဘေးပတ်လည်ရှိ အရပ်မျက်နှာအားလုံးတွင် မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှုပ်ထွေးသော သုံးဖက်မြင် ဧရာမကြယ်လှောင်ချိုင့်ကြီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။

ထိုကြယ်အလင်းတန်းတိုင်းတွင် သန့်စင်ထားသော ကြယ်ဥပဒေသများ ပါဝင်နေသဖြင့် ထိုအရာများကို အလွန်ခိုင်ခံ့စေပြီး ဟင်းလင်းပြင်ကို ချိတ်ပိတ်ကာ လှုပ်ရှားမှုနည်းစနစ်များအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် ဂုဏ်သတ္တိအား ပိုင်ဆိုင်စေသည်။

နိုင်းဟယ်မြစ် မြေအောက်ကမ္ဘာနဂါးသည် ရွှံ့ နွားတစ်ကောင် ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အလား ကြယ်လှောင်ချိုင့်ကို ဝင်တိုက်မိပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်ရောင်အလင်းတန်းများကြောင့် ချက်ချင်းပြိုကွဲကာ ပျက်သုဉ်းသွားတော့သည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာကိုးထပ် အေးစက်ယင်ချီများ ပျံ့နှံ့သွားသော်လည်း ထိုအရာက ကြယ်ရောင်အလင်းတန်းများ၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရေခဲသလင်းကျောက် အလွှာပါးလေးများကိုသာ စုစည်းစေနိုင်ပေ၏။ ထိုအရာများသည် စီးဆင်းနေသော ကြယ်ရောင်အလင်းတန်းများကြောင့် ချက်ချင်းကွဲအက်ကာ ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

မင်ကျိုးယို အသွင်ပြောင်းထားသော မြေအောက်ကမ္ဘာမီးခိုးငွေ့သည် ကြယ်လှောင်ချိုင့်၏ အလင်း နံရံများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝင်တိုက်မိပြီး သူ၏မူလ ပုံစံသို့ အတင်းအကြပ် ပြန်လည်၍ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

သူသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားပြီး သူ၏မျက်နှာ ပို​၍ဖြူရော်သွားကာ သူ၏နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ အမည်းရောင်သွေးများ ယိုစီးကျလာသည်။ သူ့ကို လုံးလုံးလျားလျားပိတ်လှောင်ထားသည့် ကြယ် လှောင်ချိုင့်ကို သူ စိုက်ကြည့်နေပြီး စစ်မှန်သော ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုက နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်လုံးများ၌ ဖျတ်ခနဲ လင်းလက်သွားတော့သည်။

သူ ဆုတ်ခွာမည့်လမ်းကြောင်း ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရလေပြီ။

ရှင်းချန်ယောင်သည် အစကတည်းက သူ ထွက်ပြေးရန် မျှော်လင့်ထားခဲ့ပုံပင်။

သူ မည်သည်ကြောင့် အစကတည်းက အားကုန်ထုတ်ပြီး သူ့ကို မသတ်ခဲ့သနည်း ဆိုသည်ကိုမူ မင်ကျိုးယို မသိချေ။ သူ့ထံ၌ တခြားအစီအစဉ်များ ရှိနေသလော...

"ဒီနတ်ဘုရားသားတော်ရဲ့ ကြယ်နတ်ဘုရားနယ်ပယ် ထဲမှာ မင်း ထွက်ပြေးလို့ မရပါဘူး..."

ရှင်းချန်ယောင်က ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ပုံရိပ်သည် ကြယ်ရောင်အလား မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီး ကြယ်လှောင်ချိုင့် ၏ အပြင်ဘက်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အလင်း နံရံများမှတဆင့် မင်ကျိုးယိုကို တည်ငြိမ်စွာ ငုံ့ကြည့်နေလေ၏။

မင်ကျိုးယို တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူသည် လှောင်ချိုင့်ကို တိုက်ခိုက်ရန် မကြိုးစားတော့သလို ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများကိုလည်း မထုတ်လွှတ်တော့ပေ။

သူက ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး သူ၏အရှိန်အဝါ ညှိုးနွမ်းနေသော်လည်း သူ၏ကျောရိုးသည် မားမားမတ်မတ် ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ ထိတ်လန့်မှု၊ မလိုလားမှုနှင့် မလိုမုန်းထားမှုစသည့် ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားမှုအားလုံးက ဒီရေအလား ဆုတ်ခွာသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အောက်ခြေမရှိသော ဗလာကျင်းလုနီးပါးဖြစ်သည့် တည်ငြိမ်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုအရာမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေတစ်ခုကို အသိအမှတ်ပြုပြီး မျှော်လင့်ချက်နှင့်ရုန်းကန်မှု အားလုံးကို စွန့်လွှတ်လိုက်သူတစ်ဦး၏ တည်ငြိမ်မှုပင်​။

ဤအေးစက်သော ကြယ်ရောင်အောက်တွင် သူ၏ ဘဝက လှည့်ပတ်နေသော မီးအိမ်တစ်ခုအလား သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ဖျတ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။