အခန်း (၂၁၇-၂၁၈)

အခန်း ၂၁၇: ငါ့ရဲ့ဘဝမှာ ငါ လိုချင်ခဲ့တာ တစ်ခုတည်းက ငါ့ကံကြမ္မာကို ငါကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်ဖို့ပဲ...

မင်ကျိုးယိုသည် ဝေးလံခေါင်သီသောနေရာရှိ စိတ်ဝိညာဉ်မြုပ်နှံခြင်း ချောက်ကမ်းပါးတွင် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာသည် အဆင့်နိမ့်ဆုံး နတ်ဆိုးသားရဲများပင် မချဉ်းကပ်ဝံ့သော တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူသည် ညစ်ပတ်သော သွေးများ စွန်းထင်းနေသည့် အဝတ်စုတ် တစ်ခုဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသော စွန့်ပစ်ခံ ကလေးငယ်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ၏ငိုကြွေးသံများက အကြွင်းအကျန် စိတ်ဝိညာဉ်များကို စားသုံးသော စိတ်ဝိညာဉ်ဝါးမျိုခြင်းကျီးကန်းများကို ဆွဲဆောင်နေခဲ့သည်။

ကျီးကန်းအုပ်စုက သူ၏နုနယ်သောဝိညာဉ်ကို ထိုးဆိတ်တော့မည့် အချိန်တွင် အမာရွတ်များရှိသော ဖြတ်သွားဖြတ်လာ တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့လေ၏။

ထိုတစ္ဆေက သူ့မိခင်၏ အစေခံအိုကြီးဖြစ်သည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်။ ထိုတစ္ဆေသည် နောက်ဆုံးအသိစိတ် အစအနလေး ပျောက်ကွယ်မသွားစေရန် ရုန်းကန်ရင်း သူ့ကို ချောက်ကမ်းပါး၏အောက်ခြေရှိ လေဒဏ်ကို ခဲယဉ်းစွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်သော လှိုဏ်ဂူတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။

လှိုဏ်ဂူအတွင်းတွင် အေးစက်သောကျောက်တုံးများနှင့် အရိုးထိအောင် အေးစက်သော ယင်လေများသာ ရှိနေသည်။

တစ္ဆေအစေခံက ရံဖန်ရံခါ ခိုးယူလာသော အနိမ့်ဆုံး အဆင့် ယင်ဝိညာဉ်ရေညှိ၏သစ်ရည်ကို အားကိုးရင်း သူ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

တစ္ဆေအစေခံ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပို၍ကြည်လင်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ယင် လေပြင်းများတိုက်ခတ်နေသော ညတစ်ညတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကာ "အသက်ရှင်ပါ... သတိထားပါ... မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို..." ဆိုသည့် ဝေဝါးသော ညွှန်ကြားချက်တစ်ခုသာ ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

"မျိုးနွယ်စုဝင်တွေ" ဆိုသည်က မည်သည့်အရာကိုဆိုလိုမှန်း သူ နားမလည်ခဲ့ချေ။

သူ အသက် ခြောက်နှစ်အရွယ် ရောက်သည့်အထိ အလွန်မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေတစ်ခုတွင် ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မြေအောက်ကမ္ဘာမျိုးနွယ်စု သွေးမျိုးဆက်အစအနလေးတစ်ခုက မတော်တဆ နိုးထလာခဲ့လေ၏။ ဤသည်က ခမ်းနားထည်ဝါသော မြေအောက်ကမ္ဘာဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော အစွမ်းထက်သည့် မျိုးနွယ်စုဝင်တချို့ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် သူ့ကို ရှားပါးသော ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ကြည့်သည့်အလား ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ချစ်ခင်ယုယမှုမရှိဘဲ အကဲခတ်မှုနှင့်တွက်ချက်မှုတို့သာ ရှိနေလေ၏။

သူ့ကို မိသားစုဟုခေါ်သော နေရာသို့ ပြန်ခေါ်သွားခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက နိမ့်ကျသွားခဲ့သော်လည်း ရှေးဟောင်းစည်းမျဉ်းများနှင့် ရယ်စရာကောင်းသော မာန်မာနတို့ကို ခေါင်းမာစွာ တွယ်ကပ်နေဆဲဖြစ်သည့် မြေအောက်ကမ္ဘာ မိသားစုငယ်တစ်ခုပင်။

ထိုမိသားစုက သူ့ကို မင်ကျိုးယိုဟူသော နာမည်အား ပေးခဲ့သည်။ သူ့ကို အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များကို ပေးခဲ့သည့်အပြင် အဆုံးမရှိသော အေးစက်သည့် လျစ်လျူရှုမှုများ အရှက်ခွဲမှုများ နှင့် ဝမ်းကွဲများ ဦးလေးများထံမှ လျှို့ဝှက်ရိုက်နှက်မှုများနှင့် အကွက်ဆင်မှုများကိုလည်း ပေးခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံနေသောကြောင့်ပင်။ စိတ်ဝိညာဉ်မြုပ်နှံခြင်း ချောက်ကမ်းပါးမှ တွားသွားထွက်လာသော ဤ တရားမဝင်သား၏ မတော်တဆ နိုးထလာသော်လည်း ထူးခြားစွာ သန့်စင်နေသော မြေအောက်ကမ္ဘာ မျိုးနွယ်စု သွေးမျိုးဆက်က သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်ကလေးများ၏ အားနည်းနေပြီဖြစ်သော အနာဂတ် အလားအလာများကို ခြိမ်းခြောက်လာမည်အား ကြောက်ရွံ့နေသောကြောင့်ပင်။

သူ အသက်ဆယ်နှစ်အရွယ်တွင် မိသားစုက ရှေးဟောင်းမြေအောက်ကမ္ဘာ အင်မော်တယ်လှိုဏ်ဂူ၏ အပျက်အစီးနယ်မြေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး တားမြစ်ချက်ကိုဖွင့်ရန်အတွက် သန့်စင်သော သွေးမျိုးဆက်ရှိသည့် ကလေးငယ်တစ်ဦးကို သော့အဖြစ် လိုအပ်ခဲ့သည်​။

သူ ရွေးချယ်ခံခဲ့ရလေသည်။ တားမြစ်ချက်က သော့ဖြစ်သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဝါးမျိုလိမ့်မည်ဟု သူ့ကို မည်သူကမျှ မပြောခဲ့ချေ။

စိတ်ဝိညာဉ်မြုပ်နှံခြင်း ချောက်ကမ်းပါးတွင် သေစေနိုင်သည့် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် ရရှိလာသော သားရဲအလား အလိုအလျောက်သိစိတ်နှင့် အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို အားကိုးရင်း သူ နောက်ဆုံးအချိန်အခိုက်အတန့်တွင် လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သူသည် တားမြစ်ချက်၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကိုလည်း ခံခဲ့ရလေ၏။ သူ၏စိတ်ဝိညာဉ်သည် ပြိုကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီး သူ သုံးနှစ်တိတိ ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲနေခဲ့ရသည်။

အသက်ဆယ့်သုံးနှစ်အရွယ်တွင် မိသားစုက တခြား မြေအောက်ကမ္ဘာ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုနှင့် အရောင်းအဝယ် လုပ်ခဲ့ပြီး သူ့ကို ချစ်ကြည်ရေးလက်ထပ်ပွဲတစ်ခုအတွက် လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးပို့ခဲ့သည်။

သူ၏လက်တွဲဖော်မှာ ယောက်ျားလေးများကို နှိပ်စက်ရသည်အား ကြိုက်နှစ်သက်သော ထူးဆန်းသည့် အကြိုက်ရှိသည့် မြေအောက်ကမ္ဘာမျိုးနွယ်စုမှ အဘွားအိုတစ်ဦးပင်။

သူ့ကို ပို့လိုက်သော ဦးလေးက သူ၏ပခုံးကို ပုတ်ကာ ဟန်ဆောင်မှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်ကျိုးယို ... ဒါက မိသားစုက မင်းကို ပေးတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ... အဲ့ဒီ ကြီးမြတ်တဲ့သူကို သေချာအစေခံပါ....ဒါဆိုရင် မိသားစုက မင်းကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံမှာ မဟုတ်ဘူး..."

မင်္ဂလာဦးညမတိုင်မီ သူ ထွက်ပြေးခဲ့လေ၏။

သူ လျှို့ဝှက်သင်ယူထားသော ကြမ်းတမ်းသည့် ရှောင်တိမ်းမှုနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာ မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ ပို​၍ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ပြီး အန္တရာယ်များသော ပြစ်​ဒ​ဏ်ကြေးမုံသဲကန္တာရထဲသို့ သူ ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် သူသည် အနိမ့်ကျဆုံး လေလွင့်ခွေး တစ်ကောင်အလား အသက်ရှင်သန်ရန် ရုန်းကန်ခဲ့ရသည်။ ပုံပျက်နေသော ပြစ်ဒဏ်ကျသားရဲများကို တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ တခြားထွက်ပြေးလာသူများ၏ အလောင်းများမှ အရာများကို ရှာဖွေခြင်းနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာမြစ်၏ ညစ်ပတ်သော မြစ်လက်တက်များမှ အငြိုးကြီးစိတ်ဝိညာဉ်များ၏ တွယ်ကပ်နေသည့် အတွေးများ ရောနှောနေသော ရေကိုသောက်ခြင်းတို့အား ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။

နောက်ဆုံး၌ သူ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေချိန်တွင် မေ့လျော့ခံထားရသော ရှေးဟောင်းမြေအောက်ကမ္ဘာ နန်းတော်၏ အပျက်အစီးနယ်မြေအတွင်းသို့ သူ မတော်တဆ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ထိုအပျက်အစီးနယ်မြေ၏အလယ်ဗဟိုတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ထောင်စုနှစ်များတိုင်တိုင် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော မြေအောက်ကမ္ဘာစစ်သူကြီး၏ အရိုးစု လက်ထဲ​၌ အက်ကွဲကြောင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည့် မြေအောက်ကမ္ဘာ အရိုးဆူးတစ်ခု ရှိနေသည်။

သူ၏ တုန်ယင်နေသောလက်က အရိုးဆူးကို ထိတွေ့လိုက်သည့် အချိန်အခိုက်အတန့်တွင် အရိုးစု၏ မျက်လုံးပေါက်များတွင် တစ္ဆေမီးတောက်နှစ်ခု ရုတ်တရက် လောင်ကျွမ်းလာသည်။

ထို့နောက် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာဖြစ်နေပြီး ကျယ်ပြန့်သော အမွေအနှစ် မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုက ပေါက်ကွဲထွက်လာသော ရေလွှမ်းမိုးမှုတစ်ခုအလား သူ၏ ပြိုကျလုနီးပါးဖြစ်နေသော အသိစိတ်ပင်လယ် ထဲသို့ ပြေးဝင်လာသည်။ ထိုအရာမှာ အခွင့်အရေး တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ရက်စက်သော စမ်းသပ်မှုတစ်ခု၏အစပင်။

အမွေအနှစ်ကို ရရှိပြီးနောက် သူသည် ပို၍များပြားသော အင်အားစုများ၏ တပ်မက်ခြင်းကိုခံရသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သစ္စာဖောက်မှု၊ ရောင်းစားမှုနှင့် ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုများက သူ့အတွက် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ်ကိစ္စများသာ ဖြစ်လာခဲ့ပေ၏။

သဲကန္တာရထဲတွင် သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သော အမျိုးသမီး တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သူ တစ်ချိန်က ယုံကြည်ခဲ့ဖူးသည်​။ သူမကို အမှောင်ထုထဲမှ တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်အဖြစ် သူ မှတ်ယူခဲ့သော်လည်း သူမက သူ၏နောက်ကျောကို အဆိပ်လူးထားသော ဓားတစ်လက်ဖြင့် ညင်သာစွာထိုးသွင်းရင်း လိုက်လံဖမ်းဆီးသူများနှင့် စျေးဆစ်နေသော သူမ၏အသံကို ကြားခဲ့ရသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၌ ဒဏ်ရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး လုံးဝအေးစက်နေသော နှလုံးသားဖြင့် သူ တိုက်ခိုက်ရင်း ထွက်ပြေးခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူ မည်သူ့ကိုမျှ မယုံကြည်တော့ချေ၊ သူ၏လက်ထဲရှိ အရိုးဆူးနှင့် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအားကိုသာ ယုံကြည်တော့သည်။

သူသည် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်ကာ ရက်စက်ပြီး ကောက်ကျစ်ယုတ်မာသူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။ သူ့ကို ဟန့်တားသူအားလုံး သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်ကာ သူ့အတွက် အသုံးဝင်သူအားလုံး အမြတ်ထုတ်ခံရနိုင်သည်။

သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော အရိုးများကို ကျော်ဖြတ်ကာ သွေးများနှင့်သစ္စာဖောက်မှုများဖြင့် ခင်းကျင်းထားသော လမ်းပေါ်တွင် ခြေတစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းခဲ့သည်။

သေလုမြောပါး အတွေ့အကြုံများစွာကို ကျော်ဖြတ်ကာ ရှင်သန်ပြီးနောက် သူ့ကို ရောင်းစားခဲ့သော မိသားစုအား သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့လေ၏။ ထိုထူးဆန်းသည့်အကြိုက်ရှိသော အဘွားအိုနှင့် သူမ၏မျိုးနွယ်စုကို သူကိုယ်တိုင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး၌ သူသည် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ ရက်စက်သော ပြိုင်ဆိုင်မှုတွင် ပေါ်လွင်လာခဲ့ကာ မြေအောက်ကမ္ဘာရှိ ရှေးဟောင်းတည်ရှိမှုတစ်ခုမှ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ထိုတည်ရှိမှုက သူ့ကို မြေအောက်ကမ္ဘာ သားတော်ဟူသော ဘွဲ့အား ပေးသနားခဲ့ကာ သူ၏နာမည်ကို ကမ္ဘာအသင်္ချေအနှံ့အပြား၌ လူသိများကျော်ကြားစေခဲ့သည်။

သူ၏ဘဝတွင် ချောက်ကမ်းပါးထဲမှ သူ တွားသွား ထွက်လာခဲ့ကာ သစ္စာဖောက်မှုများမှတစ်ဆင့် ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် ပွင့်လန်းခဲ့လေ​၏။

သူသည် နွေးထွေးမှုကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ရသလို နားလည်မှုကိုလည်း ဘယ်တုန်းကမှ မရှာဖွေခဲ့ချေ။ သူ ယုံကြည်သောအရာမှာ စွမ်းအားနှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်ရန် အကြွင်းမဲ့ အခွင့်အာဏာသက်သက်သာပင်။

တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကာကွယ်ရန် သူ မတိုက်ခိုက်ခဲ့သလို ကြီးကျယ်သော အကြောင်းပြချက် တစ်ခုအတွက်လည်း သူ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေ။

အသက်ရှင်သန်ရန် ပို၍မြင့်မားစွာ တက်လှမ်းရန်နှင့် သူ၏ကံကြမ္မာကို သူ၏လက်ထဲတွင် လုံးဝဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်ရန်သာ သူ တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းပင်။

သို့ရာတွင် ယခုချိန်၌ ကြယ်လှောင်ချိုင့်က မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပနေပြီး သူ၏ ရှင်သန်ရေးလမ်းကြောင်းများအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ဟန့်တားထားသည်။ ပြင်ပရှိ ထိုနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုဝင်သည် သူ့အား မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားစေလောက်အောင် အစွမ်းထက်ပေ၏။

မင်ကျိုးယို၏အကြည့်က ကြယ်လှောင်ချိုင့်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ ရွှီကူမြို့ မှ လူသား မျိုးနွယ်စု၏မျက်နှာများကို ဂရုမစိုက်စွာ ဝေ့ဝိုက်၍ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ထိတ်လန့်နေသော၊ ဒေါသထွက်နေသော၊ ထုံထိုင်းနေသော သို့မဟုတ် မျှော်လင့်ချက်များ ပျက်သုန်းနေသော မျက်နှာများပင်။

ဒီအရာတွေက... သူနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...

သူတို့ရဲ့ အသက်ရှင်သန်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်း သူတို့ရဲ့ ဂုဏ်ကျက်သရေနဲ့အရှက်ရမှု သူတို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ... ဒါတွေက သူ မင်ကျိုးယို နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...

သူသည် ဘယ်တုန်းကမှ သူရဲကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့သလို သူရဲကောင်းတစ်ယောက်လည်း မဖြစ်ချင်ခဲ့ပေ။

သို့ရာတွင်...

အဆုံးမဲ့လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဖျော့တော့တော့ အပြုံးတစ်ခုက မင်ကျိုးယို၏ သွေးများ စွန်းထင်းနေသော နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်အံ့ထွက်လာသည်။

ထိုလှောင်ပြောင်မှုက ရှင်းချန်ယောင်အတွက် သောက်ရေးမပါသော ကံကြမ္မာအတွက်နှင့် သူ့ကိုယ်သူအတွက် ပို၍ပင် ဖြစ်နေသည်။

"ငါ့ရဲ့ဘဝမှာ..."

သူက တီးတိုးပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏အသံကို သူသာ ကြားနိုင်လေ၏။

"အသက်ရှင်သန်ဖို့ ရုန်းကန်ခဲ့ရတယ်...ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး အသက်ကို လုယူခဲ့တယ်...မိုးကို မယုံဘူး....မြေကို မယုံဘူး...ပြီးတော့ ဆွေမျိုး ဆိုတာတွေကို ပိုလို့တောင် မယုံဘူး... ငါ လိုချင်ခဲ့တာ တစ်ခုတည်းက ငါ့ရဲ့ကံကြမ္မာကို ငါကိုယ်တိုင် ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ပဲ..."

သူက မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်က လှောင်ချိုင့်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီး ရှင်းချန်ယောင်၏ တောက်ပသော ကြယ်မျက်လုံးများနှင့် ဆုံတွေ့သွားသည်။

ဤအကြည့်၌ ဒေါသမရှိ အကြောက်တရားမရှိဘဲ အဆုံးစွန်အထိ လောင်ကျွမ်းပြီးနောက် ကြွင်းကျန်သော ပြာတစ်ကွက်အလား အေးစက်မှုသာ ရှိနေသည်။

"ရှင်းချန်ယောင်..."

သူက စကားပြောဆိုလိုက်သည်။ သူ၏အသံသည် ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ရွှီကူမြို့၏အထက်ရှိ မိုးကောင်းကင်ယံတခွင်လုံး၌ ရှင်းလင်းစွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာပဲ..."

"ကောင်းပြီလေ..."

သူက တခဏကြာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ အလွန်မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော လှိုင်းဂယက်တစ်ခုကို စတင်၍ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူသည် သူ့ကိုယ်သူသာမက သူ၏နံဘေးပတ်လည်ရှိ အရာအားလုံးကို ဗလာနတ္တိအဖြစ်သို့ လုံးဝပြန်လည်ရောက်ရှိစေလိုသည့်အလားပင်။

ထိုလှိုင်းဂယက်က ကြယ်လှောင်ချိုင့်၏ ကြယ်ရောင် အလင်းတန်းကိုပင် အနည်းငယ်တွန့်လိမ်ပြီး မှေးမှိန်စပြုလာစေသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့ကို သေစေချင်တယ် ဆိုရင်..."

မင်ကျိုးယို၏မျက်လုံးများထဲရှိ နောက်ဆုံး အလင်းရောင်အစအနလေးမှာ လုံးဝငြိမ်းသေသွားပြီး တစ္ဆေအလား အေးစက်ပြီး အောက်ခြေမရှိသော ရေအိုင်နှစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါဆိုရင်..."

"မင်း ငါနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမယ်..."

"သေဖော်သေဖက် အဖြစ်နဲ့..."

နောက်ဆုံးစကားလုံးများကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့် ထိုအရာက မင်ကျိုးယို၏စိတ်နှလုံးသား အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ အသုဘခေါင်းလောင်းကို တီးခတ်လိုက်သည့်အလားပင်။

"ဘုန်း..."

မင်ကျိုးယို၏ခန္ဓာကိုယ်က လောကကြီးပေါ်တွင် မတည်ငြိမ်ဆုံး အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာပုံရသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ထိုသန့်စင်သော မြေအောက်ကမ္ဘာမျိုးနွယ်စု သွေးမျိုးဆက်က ပြောင်းပြန် စတင်စီးဆင်းလာသည်။

မြေအောက်ကမ္ဘာ ခန္ဓာကိုယ် သွေးမျိုးဆက်ပြောင်းပြန်ဖြစ်ပြီး လေဟာနယ်ပျက်သုဉ်းမှုသို့ ပြန်ရောက်ခြင်း...

သူ၏ တစ်သက်တာကျင့်ကြံခြင်း၊ သွေးမျိုးဆက် မူလအစ၊ စိတ်ဝိညာဉ် အမှတ်အသားနှင့် သူ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော မြေအောက်ကမ္ဘာတာအို စည်းချက် အစအနလေးကိုပင် ပြောင်းပြန်လှန်ကာ လောင်ကျွမ်းလိုက်၏။ ဤသည်က အရာအားလုံး၏ အဆုံးသတ်ကို ရည်ရွယ်သည့် သန့်စင်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မင်ကျိုးယို၏ခန္ဓာကိုယ် စတင်၍ ဝေဝါးလာသည်။ ဤသည်မှာ အဆုံးမဲ့အမှောင်ထုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင်လည်ပတ်ပြီး ဖိနှိပ်နေသည့်အလားပင်။

သူ၏နံဘေးပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ပြိုလဲကျပြီး ပျောက်ကွယ်သွားကာ ထိုအရာ​၏နောက်ရှိ ပို​​၍နက်ရှိုင်းသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖော်ပြနေခဲ့သည်။

ကြယ်လှောင်ချိုင့်၏အလင်းရောင်က ဤဧရိယာကို ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ထိုအရာသည် ခဲဖျက်ဖြင့် ဖျက်ခံလိုက်ရသော ခဲတံရာတစ်ခုအလား မည်သည့်အသံမျှမထွက်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှင်းချန်ယောင်၏အမူအရာကိုပင် အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားစေသော မဟာတာအိုအဆင့်မှ မြစ်ဖျားခံလာသည့် ဖျက်ဆီးခြင်းအရှိန်အဝါတစ်ခုက စတင်၍ ပျံ့နှံ့လာခဲ့ပေ၏။

အောက်ဘက်ရှိ ရွှီကူမြို့ တွင်ရှိနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ကျင့်ကြံသူများ၏စိတ်ဝိညာဉ်များ တုန်ယင်သွားသည်။ အရာအားလုံး၏အဆုံးသတ်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား အော်ဟစ်ရန်ပင် မစွမ်းနိုင်ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

အခန်း ၂၁၈: ဒီအပေးအယူက ဘယ်လိုလဲ...

ရွှီကူမြို့ ၏အထက်တွင် အလွန်အမင်းတိတ်ဆိတ်သွားမှုက မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်မျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

မင်ကျိုးယိုသည် သူ၏သွေးမျိုးဆက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ကာ သူ၏မူလအစကို လောင်ကျွမ်းပြီး သူ့ကိုယ်သူ ပျက်စီးစေခြင်းဖြင့် ဖန်တီးထားသော အသေးစား ကွေ့ရွှီတွင်းနက်က ဟင်းလင်းပြင်တွင် မည်းနက်သော နှလုံးသားတစ်ခုအလား ခုန်နေခဲ့သည်။

အမြဲတစေ ကြယ်တာရာပင်လယ်အလား တည်ငြိမ်နေခဲ့သော ရှင်းချန်ယောင်၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အံ့အားသင့်မှုအမူအရာတစ်ရပ်က ရှင်းလင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအရာမှာ အကြောက်တရား မဟုတ်ချေ။

သူ၏ကြယ်အလား တောက်ပသော မျက်လုံးများက အနည်းငယ် မှေးစင်းသွားပြီး သူ၏နဖူး အလယ်ဗဟိုတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေသော ကြယ်တွင်းနက်ငယ်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ကွေ့ရွှီကို တုပဖို့ မင်းရဲ့သွေးမျိုးဆက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်တာလား..."

ရှင်းချန်ယောင်၏အသံက လှောင်ပြောင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ အေးစက်ပြီး တည်ကြည်လေးနက်လာပေ၏။

"မင်းရဲ့ ပြတ်သားမှုနဲ့ မြေအောက်ကမ္ဘာတာအိုအပေါ် နားလည်မှုကို ငါ လျှော့တွက်ခဲ့မိတယ်... ဒီမျိုးဆက်ကကမ္ဘာအသင်္ချေရဲ့ ပုရွက်ဆိတ်တွေထဲမှာ မင်းက ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက် စာရင်းဝင်ဖို့ အရည်အချင်း ပြည့်မီတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာပဲ..."

ရှင်းချန်ယောင်က သူ၏လက်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ မြှောက်လိုက်ပြီး အဆုံးမရှိသော ကြယ်ရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည့် ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး ရှုပ်ထွေးသော သူတော်စင်လက်စည်းတံဆိပ်တစ်ခုကို သူ၏ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

"သေမျိုးရဲ့စွမ်းအားက တားမြစ်ထားတဲ့အစွန်းကို ထိတွေ့မိရင်တောင် အဆုံးသတ်မှာ သေမျိုးပဲလေ..."

"မင်းက ကွေ့ရွှီရဲ့ မီးကို ထွန်းညှိဖို့ မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လောင်စာအဖြစ် အသုံးပြုခဲ့တယ်...ဒါပေမဲ့ ငါကတော့ သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကိုယ်တိုင်ပဲ..."

သူ​၏နောက်ရှိ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ကြယ်မြစ်က ဧရာမကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံး ပစ်ချခံလိုက်ရသည့် ကန်ရေပြင်အလား ရုတ်တရက် တလိမ့်လိမ့်ထလာသည်။

သန်းရာပေါင်းများစွာသော ကြယ်များ၏ အလင်းရောင်က ရူးသွပ်စွာ စုစည်းလာပေ၏။

ရှင်းချန်ယောင်၏အရှိန်အဝါက အောက်ဘက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအားလုံး၏စိတ်ဝိညာဉ်များကို အေးခဲတောင့်တင်းသွားစေသည့် အရှိန်ဖြင့် ရူးသွပ်စွာ မြင့်တက်လာသည်။

အစစ်အမှန်သူတော်စင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ ကန့်သတ်ချက်သည် ပါးလွှာသော စက္ကူအလား လွယ့်လင့်တကူ ထွင်းဖောက်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။

သာမန်တာအိုများကို ကျော်လွန်သော စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏နဖူးအလယ်ဗဟိုရှိ ကြယ်တွင်းနက်ငယ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာမှ စတင်၍ ပျံ့နှံ့လာသည်။

နတ်ဘုရားအဆင့် ပုံရိပ်ယောင်...

"ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့်ပုံရိပ်ယောင်က ဒီအစအနလေးကို သေမျိုးခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အတင်းအကျပ် ထုတ်ယူအသုံးပြုစေနိုင်တာက... မင်ကျိုးယို မင်း ကျဆုံးသွားပြီးနောက် ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေမှာ မင်းရဲ့ နာမည် ပျံ့နှံ့သွားဖို့ ထိုက်တန်တယ်..."

ရှင်းချန်ယောင်၏အသံက ကောင်းကင်တာအို၏ အသံအလား ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။

ဤနေရာ၌ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အရှိန်အဟုန် မရှိသလို တောက်ပသော အလင်းနှင့်အရိပ်များလည်း မရှိချေ။

ဖုန်မှုန့်အလား သေးငယ်ပြီး ကြွေလုမြောပါး ကြယ်တစ်စင်းအလား မှေးမှိန်သော်လည်း ကြယ်တာရာ ပင်လယ်တစ်ခုလုံး၏ အလေးချိန်ကို သယ်ဆောင်ထားပုံရသည့် ကြယ်ရောင်အစက်အပြောက်လေး တစ်ခုက သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များမှ လွင့်မျောလာသည်။

သို့ရာတွင် ဤနှေးကွေးမှုကပင် ပို၍နက်ရှိုင်းသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုကို ယူဆောင်လာခဲ့ပေ၏။

အကြောင်းအရင်းမှာ ထိုအရာ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင်သည် ပြိုကွဲမသွားဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ထာဝရတည်ရှိနေသော ဗလာကျင်းသည့် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ချန်ရစ်ထားခဲ့သောကြောင့်ပင်။

မင်ကျိုးယိုက အရာအားလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ခြင်းဖြင့် ဖန်တီးထားသော ကွေ့ရွှီအမှောင်ထုက ထိုကြယ်ကြွေအစက်အပြောက်လေး ပျံသန်းလာသည့် အချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။

သူ၏ဆန္ဒ၊ ကွေ့ရွှီ၏မီးကို ထွန်းညှိရန် သူ၏ အရာအားလုံးကို ကုန်စင်အောင် သုံးခဲ့ရခြင်း၊ ထို့ပြင် သူ၏ တည်ရှိမှုကို လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ရသည့် နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုတို့မှာ ထိုအရာတို့၏ သဘာဝရန်သူနှင့် တွေ့ဆုံလိုက်ရသည့်အလား သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဟင်းလင်းပြင်တာအိုနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများကို ခပ်ဝေးဝေးတွင်နေစေရန် လုံလောက်သော အပြန်အလှန် ဖျက်ဆီးသည့် သူ၏ စွမ်းအားမှာ ဤစစ်မှန်သော နတ်ဘုရားအဆင့်၏ အစအနလေးရှေ့တွင် အလွန်ဖြူရော်ပြီး အချည်းနှီး ဖြစ်နေပုံရသည်။

"သူ့မှာ နတ်ဘုရားအဆင့်စွမ်းရည်တောင် ရှိနေတာကို တွေးကြည့်ရင်..."

"ဒီမျိုးဆက်က နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုရဲ့ တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုက တကယ့်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ..."

မင်ကျိုးယိုက နောက်ဆုံးတွင် အမှန်တရားကို လက်ခံလိုက်သဖြင့် သူ၏အမူအရာမှာ ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထိုလူတွင် နတ်ဘုရားအဆင့်စွမ်းရည်ပင် ရှိနေသဖြင့် သူ့ထံ၌ ပြောစရာစကား မည်သို့ရှိတော့မည်နည်း။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးအိုကြီး အနည်းငယ်သာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သော အရာပင်။ အကယ်၍ သူတို့က ထိုအရာကို ရှင်းချန်ယောင်ထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်းပေးထားခဲ့လျှင် သူ တိုက်ခိုက်နေခြင်းက ဘာအဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မည်နည်း။

ဝုန်း...

မင်ကျိုးယိုက သူ၏သွေးမျိုးဆက်ကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး သူ၏မူလအစကို လောင်ကျွမ်းခြင်းဖြင့် ဖန်တီးထားသော ကွေ့ရွှီအမှောင်ထုက တိတ်ဆိတ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တာအိုစည်းချက် က လျှင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။

သူ၏ကြည်လင်သောခန္ဓာကိုယ်က သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပုံစံကို လျှင်မြန်စွာ ပြန်လည်ရရှိလာသော်လည်း ထိုအရာမှာ ကွဲအက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ကြွေထည်တစ်ခုအလား မရေမတွက်နိုင်သည့် အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ မြေအောက်ကမ္ဘာတစ္ဆေမီး၏ နောက်ဆုံးအရိပ်အယောင်လေးမှာ လုံးလုံးလျားလျား ငြိမ်းသေသွားသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ပြောင်းပြန် စီးဆင်းနေခဲ့သော သွေးမျိုးဆက်မှာ ချက်ချင်းခန်းခြောက်သွားခဲ့လေ၏။

"ဝုန်း..."

မင်ကျိုးယို၏ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသွားပြီး ကြိုးဖြတ်ခံလိုက်ရသော ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်အလား ပေတစ်သောင်အမြင့်မှနေ၍ သုသာန်တစပြင်အလား တိတ်ဆိတ်နေသော ရွှီကူမြို့ ရင်ပြင်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်။

သူ ရှုံးသွားလေပြီ။

သူ လုံးလုံးလျားလျား အရေးနိမ့်သွားခြင်းပင်။

ကွာဟချက်က အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် သူ့ကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားစေလောက်အောင် ဖြစ်စေသည်။

ဘုန်း...

မင်ကျိုးယို၏ခန္ဓာကိုယ်က ရင်ပြင်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ယခင်ကတည်းက ရှိနေသော တွင်းနက်ကြီး၏အစွန်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်မိသွားပြီး သွေးမြူခိုးများ ရောနှောနေသော ဖုန်တိမ်တိုက်တစ်ခုကို တထောင်းထောင်းထသွားစေသည်။

သူသည် ထိုနေရာတွင် မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေပေ၏။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ ဒဏ်ရာများနှင့် သူ၏ဒွာရခုနစ်ပေါက်မှ ရွှေရောင်ရင့်ရင့် နတ်ဘုရားသွေးနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ သေခြင်းချီတို့၏ အနက်ရောင် အရည်များ ရောနှောနေသောအရာက ပွက်ပွက်ဆူ၍ ထွက်လာပြီး သူ၏အောက်တွင် တုန်လှုပ်စရာကောင်းသော သွေးအိုင်တစ်ခုအဖြစ် လျင်မြန်စွာ စုစည်းသွားသည်။

သူ၏အရှိန်အဝါသည် လေထဲတွင် တုန်ယင်နေသော ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်အလား အဆုံးစွန်ဆုံးအထိ အားနည်းနေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်....

ရှင်းချန်ယောင်က သေမျိုးလောကသို့ ဆင်းသက်လာပြီး အရာအားလုံးကို တရားစီရင်နေသော နတ်ဘုရား တစ်ပါးအလား ကြယ်ရောင်ကိုနင်းကာ ကောင်းကင်ယံမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။

သူသည် မင်ကျိုးယိုနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သူ၏အရှိန်အဝါမှာ ယခင်က တည်ငြိမ်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ကာ သူ၏အကြည့်က မင်ကျိုးယိုအပေါ် ဂရုမစိုက်စွာ ဝေ့ဝိုက်သွားလေ၏။

"ကွေ့ရွှီ တိတ်ဆိတ်ခြင်း... နာမည်က မဆိုးဘူး...ပြီးတော့ စွမ်းအားကလည်း လက်ခံနိုင်လောက်တယ်..."

ရှင်းချန်ယောင်က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏အသံမှာ ကြည်လင်မှုကို ပြန်လည်ရရှိလာသော်လည်း တိုက်ပွဲမှ အေးစက်သည့် ပဲ့တင်သံတစ်သံကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

"ကံမကောင်းစွာနဲ့ မင်းက ပြိုင်ဘက်ရွေးတာ မှားသွားတယ်..."

သူက ရှေ့သို့ ခြေနှစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး မင်ကျိုးယို၏ နံဘေးတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ အောက်သို့ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

"အခု မင်းက ငါ့ကို အတူတူသေဖို့ ခေါ်သွားနိုင်တဲ့ အရည်အချင်းတောင် မရှိတော့ဘူး..."

မင်ကျိုးယို၏ပြူးကျယ်နေသော မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များက ရှင်းချန်ယောင်ကို ကြည့်ချင်သည့်အလား အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် မီးခိုးရောင် ကောင်းကင်ကြီးအပေါ်၌ အားအင်ချည့်နဲ့စွာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

"မင်းကို ​ဒီအတိုင်း သတ်လိုက်ရတာက... မင်းအတွက် အရမ်းလွယ်ကူလွန်းတယ်လို့ ထင်ရတယ်..."

ရှင်းချန်ယောင်၏အသံတွင် ထူးဆန်းသော လေသံတစ်ခု ရောယှက်လာသည်။

"ခုဏက မင်းကိုယ်မင်း ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး ဒီအရှင်ကို မင်းနဲ့အတူ အောက်ကို ဆွဲချချင်ခဲ့တုန်းက မင်းရဲ့ ပြတ်သားမှုက တကယ်တော့ ဒီအရှင်ကို တော်တော်လေး သဘောကျစေခဲ့တယ်..."

သူက ခဏကြာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်က အဝေးတွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်ရှုနေကြသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သည့် လူသားမျိုးနွယ်စု ကျင့်ကြံသူများအပေါ် ဝေ့ဝိုက်၍ ကျရောက်သွားပေ၏။

"ကြည့်ပါအုံး....မင်းရဲ့ ဒီမျိုးနွယ်တူတွေက ခုဏက မင်းအတွက် အရမ်းစိုးရိမ်နေပုံရတယ်... ပုရွက်ဆိတ် တချို့က ရှေ့ထွက်ပြီး ရပ်တည်ချင်နေသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ ဘယ်သူမှ ထွက်မလာခဲ့ဘူး..."

အေးစက်ပြီး ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုက ရှင်းချန်ယောင်၏နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ထင်ဟပ်လာခဲ့သည်။

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ မင်ကျိုးယို၏ အမူအရာမှာ ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေဆဲပင်။ သူက အက်ရှရှအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ တွေ့ဖူးသမျှထဲမှာ စကားအများဆုံး နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုဝင်ပဲ..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ရှင်းချန်ယောင် အချိန်တခဏကြာမျှ ကြောင်အမ်းသွားသည်။ သူသည် ဒေါသမထွက်ခဲ့ဘဲ ဆက်ပြောလေ၏။

"ဒီအရှင်က မင်းကို နောက်ဆုံးရွေးချယ်ခွင့်တစ်ခု ပေးမယ်... အဲ့ဒါက အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု မဟုတ်ဘူး....မင်း ဒီနေ့ သေရမယ်လို့ ဒီအရှင်က ပြောခဲ့ပြီးပြီး... ဒါပေမဲ့ သေရမယ့် ပုံစံကတော့ ကွဲပြားနိုင်တယ်..."

"မင်းရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးလိုက်...ဒါက အစအနလေးပဲ ကျန်တော့ရင်တောင်မှ သူတို့ကို သွားသတ်လိုက်..."

"သူတို့အားလုံးကိုသတ်ဖို့ မလိုပါဘူး... တစ်ရာလောက်သတ်လိုက်... မဟုတ်ဘူး...ငါးဆယ်ဆို ရပါပြီ... သူတို့ကို နာကျင်မှုတွေနဲ့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ သေဆုံးသွားစေဖို့ မင်းရဲ့ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်..."

"မင်း ဒါကို လုပ်ပြီးတာနဲ့ ဒီအရှင်က မင်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် အဆုံးသတ်ပေးနိုင်တယ်...မင်းကို နာကျင်မှုမရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားစေပြီးတော့ မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်အမှတ်အသား အစအနလေးတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားပေးမယ်...ဒါမှ မင်းက ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ နေနိုင်လိမ့်မယ် ..."

ရှင်းချန်ယောင်က မင်ကျိုးယို၏နားအနီးသို့ ကုန်းလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးသာ ကြားနိုင်သောအသံဖြင့် တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"စဉ်းစားကြည့်...မင်ကျိုးယို... မင်းရဲ့ ဘဝမှာ မင်းက သစ္စာဖောက်ခံရတယ်..ရောင်းစားခံရတယ်... ကုန်ပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့ နယ်ရုပ်တစ်ရုပ်လို ဆက်ဆံခံခဲ့ရတယ်... ဒီမျိုးနွယ်တူဆိုတဲ့သူတွေက မင်းကို နွေးထွေးမှု အစအနလေးတစ်ခုတောင် ပေးခဲ့ဖူးလို့လား... မင်း ချောက်ကမ်းပါးထဲ ကျသွားတဲ့အချိန်မှာ သူတို့က လက်တစ်ခါ ကမ်းပေးခဲ့ဖူးလို့လား..."

"ဟင့်အင်း... သူတို့က မင်းကို ကြောက်တယ်..မုန်းတယ်...ပြီးတော့ မင်းကို အသုံးချပြီး ဖိနှိပ်ချင်ကြတယ်..."

"အခု မင်း သေတော့မယ်... ငါ့ရဲ့လက်ထဲမှာ တန်ဖိုးမရှိဘဲ သေရမယ့်အစား မင်း မသေခင် မင်း ရွံရှာနေတဲ့ မျိုးနွယ်တူတချို့ကို အောက်ကိုဆွဲချသွားတာ မကောင်းဘူးလား... အနည်းဆုံးတော့ အဲ့ဒါက ဒီအရှင်ကို နည်းနည်းပိုပြီး ပျော်ရွှင်စေနိုင်တယ်...ပြီးတော့ မင်းလည်း နောက်ဆုံးဂုဏ်သိက္ခာတစ်ခုကို ရနိုင်တယ်..."

"ဒီအပေးအယူက ဘယ်လိုလဲ..."