အခန်း (၁၀၄၃-၁၀၄၄)
Vol. 100 Ch. 1043-1044
အခန်း ၁၀၄၃ ကျိရှန်း၏ အတိတ်ဇာတ်ကြောင်း
ကျိရှန်နှင့် ဧကရာဇ်တုတို့၏ တိုက်ပွဲသည် စတင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်ပင် အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်သွားတော့သည်။ သို့သော် ကျိရှန်း၏ ကိုယ်တွင်း၌ မိစ္ဆာဝိညာဉ်နက် တစ်ကောင် ပူးကပ်နေသည်ကို သိရှိသွားသောအခါ ဧကရာဇ်တုသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဧကရာဇ်မုန့်အား ကောက်ကျစ်သူဟု စွပ်စွဲလေတော့သည်။
စစ်တလင်းကို ဝန်းရံထားသော ပရိသတ်များကြားတွင်လည်း မကျေမနပ် ဟိန်းဟောက်သံများက မိုးခြိမ်းသံပမာ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"လူလိမ်၊ လူကတ်ကြီး"
"သူတို့ကို မောင်းထုတ်လိုက်ကြ"
"သိက္ခာမဲ့လိုက်တာ။ ဒီလိုမျိုး ကောက်ကျစ်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ငါတို့ကို အနိုင်ယူဖို့ ကြိုးစားရဲတယ်ပေါ့"
ပရိသတ်များမှာ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရအောင် ဆူညံနေကြပြီး အခြားသော ဧကရာဇ်များမှာလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် နေရာမှ ထရပ်ကြကုန်သည်။ ထိုအခိုက်တွင် ဗိုလ်ချုပ်ဝူကီက တိုက်ပွဲကို ခေတ္တရပ်တန့်စေလိုက်၏။
"ဧကရာဇ်မုန့်... မင်းမှာ ဘာဆင်ခြေပေးဖို့ ရှိသလဲ" သုံးလောက ဧကရာဇ်က အေးစက်စက် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဆင်ခြေပေးရမယ် ဟုတ်လား။ ငါက ဘာလုပ်လို့လဲ" ဧကရာဇ်မုန့်က ခပ်နောက်နောက် အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ "ငါ့ကို လူလိမ်လို့ အော်ဟစ်နေကြတဲ့ လူအုပ်ကြီးကို မေးချင်တာက... ငါ ဘယ်နေရာမှာ လိမ်လိုက်လို့လဲ"
"မင်းက တိုက်ပွဲမှာ အနိုင်ရဖို့အတွက် မိစ္ဆာဝိညာဉ်နက် ပူးကပ်နေတဲ့သူကို ခေါ်လာခဲ့တယ်။ ဒါဟာ တခြားပြိုင်ပွဲဝင်တွေအတွက် မတရားဘူး။ ဒါဟာ လိမ်လည်မှုပဲ" ဧကရာဇ်ချန်းက စွပ်စွဲသည်။
"ဪ... တခြားသူတွေအတွက် မတရားလို့ လိမ်တာပေါ့။ ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့သမီးအတွက် အခွင့်အသာဆုံး ဖြစ်မယ့် ကွင်းပြင်နဲ့ အခြေအနေတွေကို ရွေးချယ်ခဲ့တုန်းကရော မတရားဘူးလို့ မထင်ဘူးလား။ ငါ့သားအတွက်ရော တရားခဲ့ရဲ့လား"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဧကရာဇ်မုန့်၏ သား မုန့်ချန်းသည် ဝမ်းသာသွားမိသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ၏ ဖခင်ဖြစ်သူသည် သူ မတရားသဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်ကို လက်ခံလိုက်ပြီ မဟုတ်လော။
"အဲဒါက မတရားတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါက ငါတို့အားလုံး သဘောတူထားတဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေပဲ။ မင်းသားအတွက် အခွင့်မသာဘဲ ငါ့သမီးအတွက် အခွင့်သာသွားတာက ကံတရားပဲ" ဧကရာဇ်ချန်းက ပြန်အော်သည်။
"ဟုတ်ပါပြီ။ စည်းကမ်းဆိုတာ စည်းကမ်းပဲပေါ့။ ငါ့သား အခွင့်မသာခဲ့ရင်တောင် စည်းကမ်းအတိုင်းမို့ ငါ မကန့်ကွက်ခဲ့ဘူး။ စည်းကမ်းဟာ စည်းကမ်းပဲဆိုတာ မင်း လက်ခံလိုက်လို့ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကဲ... အခု ငါ ဘယ်စည်းကမ်းကို ဖောက်ဖျက်လို့ လိမ်တယ်လို့ ပြောတာလဲ" ဧကရာဇ်မုန့်က အောင်နိုင်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ မေးလိုက်သည်။
"စည်းကမ်းအရဆိုရင် ပြိုင်ပွဲဝင်ဟာ လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။ ကျိရှန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အရိုးအဆစ်တွေဟာ လူငယ်စစ်စစ်တွေပဲ။ ဝိညာဉ်တစ်ခု ပူးကပ်နေရုံနဲ့ သူ့ရဲ့ အသက်အရွယ်က ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလေ" သူက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်ရင်း ဆက်ပြောသည်။
"ဒါပေမဲ့..."
"ဧကရာဇ်ချန်း... သူပြောတာ မှန်ပါတယ်။ ဒါဟာ သိက္ခာမဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်လို့ ပြောနိုင်ပေမဲ့ စည်းကမ်းကိုတော့ ဖောက်ဖျက်တာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ စည်းကမ်းချက်တွေ သတ်မှတ်တုန်းက မိစ္ဆာဝိညာဉ်နက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ထည့်သွင်းစဉ်းစားဖို့ မေ့လျော့ခဲ့ကြတာပဲ။ စည်းကမ်းအတိုင်းဆိုရင်တော့ ဒါဟာ လိမ်လည်မှု မဟုတ်ဘူး"
ကြားနေကမ္ဘာတစ်ခုမှ ဧကရာဇ်က ဧကရာဇ်မုန့်ဘက်မှ ရပ်တည်ကာ ပြောကြားလိုက်သည်။ သူသည် မည်သည့်ဘက်မှ မဟုတ်သဖြင့် သူ၏ စကားမှာ အမှန်တရားနှင့် အနီးစပ်ဆုံး ဖြစ်နေ၏။
"ဒါဟာ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်ဓာတ်နဲ့ ဆန့်ကျင်နေတဲ့ သိက္ခာမဲ့တဲ့ နည်းဗျူဟာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဥပဒေကိုတော့ မချိုးဖောက်ဘူး။ တိုက်ပွဲအလယ်မှာ စည်းကမ်းကို ပြင်လို့ မရဘူး။ ဒီတိုက်ပွဲဟာ စည်းကမ်းအရ တရားပါတယ်... ဆက်ဖြစ်သင့်တယ်" သုံးလောက ဧကရာဇ်က နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်ရတော့သည်။
ဧကရာဇ်မုန့်မှာ တကယ့်ကို အကွက်ကျကျ စီစဉ်ထားသူပင်။
"ဒါကြောင့် တိုက်ပွဲကို အချိန်မဆွဲကြပါနဲ့တော့။ မင်းတို့ ရှုံးတော့မယ်လို့ ထင်တိုင်း တိုက်ပွဲကို မရပ်လိုက်နဲ့။ ငါ ရှုံးတော့မယ့် အချိန်မှာတောင် ငါ မလိမ်ခဲ့ဘူးလေ" ဧကရာဇ်မုန့်က ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် သူ၏ နေရာတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။
"မင်းကိုယ်ထဲမှာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်နက် ရှိနေရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ငါ မင်းကို လျှော့ပေးစရာ မလိုတော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတာပေါ့" ဧကရာဇ်တုက ကျိရှန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"လျှော့ပေးမယ် ဟုတ်လား။ ဟားဟားဟား... ဧကရာဇ်တု၊ မင်း တကယ် နုံအတာပဲ။ မင်းက သူ့ကို လျှော့ပေးနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ တကယ်တော့ သူကသာ မင်းကို လျှော့ပေးနေတာကွ" ဧကရာဇ်မုန့်က လှမ်း၍ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူသည် အတိုင်းထက်အလွန် ပျော်ရွှင်နေမိသည်။ ကမ္ဘာပေါင်း နှစ်ဆယ်၏ အရင်းအမြစ်များကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရတော့မည် မဟုတ်လော။ သူ၏ အင်ပါယာသည် အင်အားအကြီးဆုံး အင်ပါယာ ဖြစ်လာတော့မည်။ သူသည် ထိုအောင်မြင်မှုများကို မြင်ယောင်ရင်း မထိန်းနိုင်အောင် ရယ်မောနေမိတော့သည်။
သူသည် ထိုအကြံအစည် စတင်ခဲ့သည့် နေ့ကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေမိ၏။
တစ်နေ့တွင် သူသည် မုန့်မျိုးနွယ်စု၏ ရှေးဟောင်းဂူသင်္ချိုင်းအတွင်း၌ ပိတ်မိနေသော မိမိတို့ မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးတစ်ဦး၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ်နက်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ထိုနေ့သည် လုံချန်းနှင့် ကျိရှန်တို့ကို ရှာဖွေရန် အမိန့်ထုတ်ထားသည့် နောက်တစ်နေ့လည်း ဖြစ်နေသည်။
ကျိရှန်ကို ကြယ်တာရာ အင်ပါယာ နယ်စပ်ရှိ မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့တွင် မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့်အတူ နေထိုင်နေစဉ် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားသော စစ်သည်များနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားစဉ်တွင် ကျိရှန် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ထိုမိန်းကလေးမှာမူ မတော်တဆ အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရရှာသည်။
ထိုမိန်းကလေး၌ ထူးခြားသော ကံကောင်းခြင်း စွမ်းအင်များ ရှိနေသော်လည်း သူမကို တမင်သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ ကျိရှန်အား သတ်ရန် ကြိုးစားစဉ် မတော်တဆ သေဆုံးသွားရခြင်း ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ ကံစွမ်းအင်များက အလုပ်မလုပ်ခဲ့ချေ။
ကျိရှန်၏ မျက်စိရှေ့မှောက်မှာပင် သူ ချစ်မြတ်နိုးရသော မိန်းကလေးမှာ အသက်ပျောက်သွားခဲ့ရသည်။ ကျိရှန်ကို ဖမ်းဆီးကာ အင်ပါယာသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီး လုံချန်း၏ တည်နေရာအား မေးမြန်းသော်လည်း သူသည် သူငယ်ချင်းကို သစ္စာမဖောက်ခဲ့ချေ။ မိမိချစ်သူကို သတ်ခဲ့သူများကို ကူညီရန် သူ စိတ်ကူးပင် မရှိခဲ့။
ထိုအခါ ဧကရာဇ်သည် ရက်စက်သော နည်းလမ်းကို သုံးခဲ့သည်။ သူသည် ဂူသင်္ချိုင်းမှ တွေ့ရှိခဲ့သော ဘိုးဘေးဝိညာဉ်ကို ကျိရှန်၏ ကိုယ်တွင်းသို့ ပူးကပ် စေလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ မြားတစ်စင်းတည်းဖြင့် ငှက်နှစ်ကောင် ပစ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကျိရှန်၏ ကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်လိုက်ခြင်းဖြင့် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်သလို ကျိရှန်၏ လူငယ်ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် ကမ္ဘာ့ပြိုင်ပွဲများတွင် ဝင်ရောက် ယှဉ်ပြိုင်စေကာ အနိုင်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျိရှန်၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ သိပ်ပြီး အသုံးမဝင်ခဲ့ချေ။ လုံချန်းသည် တော်ဝင်မြို့တော်သို့ လာနေသည်ဆိုခြင်းထက် ပို၍ မသိခဲ့ရ။ သို့သော် အရေးမကြီးတော့ပါ။ ယခု ကျိရှန်း၏ ကိုယ်ထဲတွင် ရှိနေသည်မှာ သူတော်စင်အဆင့် ခွန်အားရှိသော မုန့်မျိုးနွယ်စု ဘိုးဘေးကြီး မဟုတ်လော။
ဧကရာဇ်တုသည် ကလေးတစ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်နေရသည် မဟုတ်ဘဲ အတွေ့အကြုံရင့်လှသည့် ရှေးဟောင်း အရှင်သခင်တစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်နေရခြင်း ဖြစ်လေတော့သည်။
အခန်း ၁၀၄၄ သားနှင့်တူသော အဖေ
ထိုဘိုးဘေးဝိညာဉ်သည် အသက်ရှင်စဉ်ကာလက သူတော်စင် အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သူ ဖြစ်ရာ သူ၏ အစွမ်းမှာ ပြောစရာမလိုအောင်ပင် အားကြီးလှပေသည်။ သူသည် နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးပမ်းနေစဉ် ကောက်ကျစ်သူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရကာ အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရရှာ၏။ ပြင်းပြလှသော အာဃာတနှင့် မကျွတ်မလွတ်နိုင်သော ဆန္ဒများကြောင့် သူသည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်နက် ဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိုဂူသင်္ချိုင်းအတွင်း ပိတ်မိနေခဲ့ရာမှ ယခုလက်ရှိ ဧကရာဇ်မုန့်က သူ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းတည်း။
"လာစမ်း... ပြန်စရအောင်။ မင်းက မိစ္ဆာဝိညာဉ်နက်ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါကတော့ မင်းကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေပစ်မှာပဲ။ အတိတ်က သေပြီးသားလူတွေဟာ ဒီလောကမှာ ဆက်ရှိနေဖို့ မထိုက်တန်တော့ဘူး"
ဧကရာဇ်တုက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း ကျိရှန်ကို အားကုန်သုံး၍ တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။ ကျိရှန်၏ ကိုယ်ထဲတွင် သူတော်စင် အဆင့်ရှိသော ဝိညာဉ်ရှိနေကြောင်း သိသွားပြီ ဖြစ်ရာ သူသည် လျှော့ပေးရန် စိတ်မကူးတော့ချေ။ သူသည် သူ၏ အင်အားအကြီးဆုံးသော သူတော်စင် အဆင့် လက်နက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
"ငါ လက်နက်သုံးတာကိုတော့ မင်း ကန့်ကွက်မှာ မဟုတ်ဘူးမလား ဧကရာဇ်မုန့်။ ဒါဟာ စည်းကမ်းနဲ့ မညီညွတ်တာမျိုး မရှိဘူးလေ"
ဧကရာဇ်မုန့်ကမူ မဲ့ပြုံးတစ်ခုဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်၏။
"ဒါပဲလား..."
အမြဲတမ်း နှုတ်ဆိတ်နေတတ်သော ကျိရှန်က ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် နှုတ်ခမ်းကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်တု၏ လက်နက်ကို အထင်သေးစွာ ကြည့်ရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ငွေရောင် အမှတ်အသားများပါသော မှောင်မိုက်လှသည့် တံစဉ်ကြီး တစ်ချောင်း ပေါ်ပေါက်လာသည်။
"ဒါ... ဒါက သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်ပါလား။ ဧကရာဇ်မုန့်... မင်းရဲ့ လက်နက်ကို သူ့ကို ပေးလိုက်တာလား" အခြားဧကရာဇ်တစ်ပါးက အံ့အားသင့်စွာ မေးသည်။
"ငါ ပေးတာ မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါက ဒီဝိညာဉ် အသက်ရှင်စဉ်ကတည်းက သုံးခဲ့တဲ့ ငွေမှုန်တံစဉ်ပဲ။ သူ ပြန်လာတော့ သူ့လက်နက်ကို သူ ပြန်ရှာတွေ့တာပေါ့" ဧကရာဇ်မုန့်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဘိုးဘေးမုန့်... ခင်ဗျားနဲ့ ပြန်တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ထိုက်တန်သလောက် အရိုအသေ ပေးပါ့မယ်" ဧကရာဇ်တုက ရယ်မောလိုက်သည်။
ထိုအခိုက်တွင် ဧကရာဇ်တု၏ မျက်ဝန်းများမှာ မှောင်မိုက်စွာ တောက်ပလာသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏သား တုလျန်၏ မျက်ဝန်းများနှင့် ထပ်တူပင် ဖြစ်နေ၏။
"နေဦး... သူ့မျက်လုံးတွေက တုလျန်ရဲ့ မျက်လုံးတွေအတိုင်းပဲ မဟုတ်လား။ ဒါဟာ အထူး ခန္ဓာကိုယ်ပဲ"
ပရိသတ်များမှာ အံ့အားသင့်ကုန်ကြသည်။ ဧကရာဇ်တုသည် မိမိ၏ အစွမ်းကို ယခုအချိန်အထိ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်းတည်း။ တုလျန် အသုံးပြုခဲ့သော ဟင်းလင်းပြင် ရွှေ့ပြောင်းခြင်း ပညာမှာ ဤမျက်ဝန်းများအပေါ်တွင် အခြေခံနေခြင်း ဖြစ်ရာ ဧကရာဇ်တုသည်လည်း ထိုမကျရှုံးနိုင်သော ပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်း ထင်ရှားနေလေပြီ။
ကျိရှန်းအတွက်မူ ဤသည်မှာ အလွန်ပင် စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်နေသည်။ တိုက်ပွဲစတင်သည်နှင့် ကျိရှန်းသည် သူ၏ တံစဉ်ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဧကရာဇ်တုအား နှစ်ပိုင်းပိုင်းရန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ တံစဉ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးခြားသော အလင်းတန်းများကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် လေထုပင် ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်သွားရသည်။
သို့သော် ဧကရာဇ်တုကမူ မရှောင်တိမ်းဘဲ ဓားဖြင့် ပြန်လည် ခုခံလိုက်၏။ လက်နက်နှစ်လက် ထိတွေ့တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ဧကရာဇ်တု၏ ဓားမှာ တံစဉ်ကြီးကို ဖောက်ထွက်သွားသည်။ တုလျန်ကဲ့သို့ပင် ဧကရာဇ်တုသည်လည်း ပုံရိပ်ယောင် တစ်ခုကဲ့သို့ ကျိရှန်း၏ ရှေ့တွင် ရှိမနေတော့ချေ။
"ဝုန်း..."
ကျိရှန်းသည် အခြေအနေမဟန်မှန်း သိ၍ အမြန်လှည့်ကြည့်သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်တု၏ ဓားချက်က ကျိရှန်း၏ နောက်ကျောကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။ နက်ရှိုင်းလှသော ဒဏ်ရာကြီးမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသော်လည်း ကျိရှန်းက အမြန်ဆုံး ရှောင်တိမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ပိုင်းမပြတ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
အဝေးမှ ကြည့်နေသော လုံချန်းသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားမိသည်။ တိုက်ခိုက်နေသူမှာ ဘိုးဘေးဝိညာဉ် ဖြစ်သော်လည်း တကယ်တမ်း နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသူမှာ ကျိရှန်ပင် ဖြစ်သည်။
ကျိရှန်၏ ကံကြမ္မာမှာ အလွန်ပင် ခါးသီးလှသည်။ ချစ်မြတ်နိုးရသော မိန်းကလေးနှစ်ဦးစလုံးမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။ ထောင်သွင်းအကျဉ်းချခံရပြီး နှိပ်စက်ခံခဲ့ရသည်။ ယခုမူ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုပင် စိတ်ကြိုက် အသုံးမပြုနိုင်ဘဲ အခြားဝိညာဉ်တစ်ခု၏ လက်အောက်တွင် ရောက်နေရရှာသည်။
လုံချန်းသည် ကျိရှန်ကို ကယ်တင်ချင်သော်လည်း မိမိ၏ အားနည်းချက်ကြောင့် မည်သည်မျှ မလုပ်နိုင်ဘဲ ရင်တမတ်မတ်ဖြင့်သာ စောင့်ကြည့်နေရသည်။ တိုက်ပွဲမှာမူ ဧကရာဇ်တု၏ အလိုကျ ဖြစ်နေပြီး ကျိရှန်မှာမူ ပစ်မှတ်တစ်ခုကဲ့သို့ အပယ်ခံနေရလေတော့သည်။