အခန်း - ၅

- သားကောင်သတ်ပြီး ပစ္စည်းရယူခြင်း

"ဟူး..."

ဂန္ဓာမာပန်းပွင့်ကြီးတစ်ခုလို ခေါင်းကွဲအက်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းလျက် အနည်းငယ် လှုပ်စိလှုပ်စိ ဖြစ်နေသော ဇမ်ဘီကို ကြည့်ရင်း ဝမ်ထောင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

ဝမ်ထောင်က ဤလှုပ်ရှားမှုကို "ခုန်ခုတ်ချက်" ဟု အမည်ပေးထား၏။ သူသည် လူစားထိုး သရုပ်ဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် ဤကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ၎င်းမှာ သူ၏ ပထမဆုံး လက်တွေ့တိုက်ပွဲ ဖြစ်သောကြောင့် အနိုင်ရမည်ဟု အပြည့်အဝ မသေချာခဲ့ပေ။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ ရလဒ်က အတော်လေး ကောင်းမွန်လှသည်။ အဓိကမှာ ဇမ်ဘီများက ရှောင်တိမ်းရန် မသိကြသောကြောင့် ဖြစ်၏။

အမြင့်ကို အသုံးချကာ ၅ မီတာခန့် အကွာအဝေးမှ ခုန်ချလိုက်သည့် အရှိန်ကြောင့် သာမန်အားဖြင့် ဇမ်ဘီဦးခေါင်းခွံကို မဖောက်နိုင်သော မီးဖိုချောင်သုံးဓားမှာ နဖူးတည့်တည့်သို့ စိုက်ဝင်သွားပြီး တစ်ချက်တည်းနှင့် အသေသတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

သို့သော် တစ်ချက်တည်းနှင့် အသေသတ်နိုင်ရန်အတွက် ပေးဆပ်လိုက်ရသော တန်ဖိုးလည်း ရှိသည်။

ဝမ်ထောင်သည် ကွေးလိမ်ပြီး ပုံပျက်သွားသော ဓားကိုကြည့်ကာ သက်ပြင်းချမိသည်။

သာမန် မီးဖိုချောင်သုံးဓားများကတော့ တကယ်ကို မခံပါလား..

"ဟမ်..."

ဇမ်ဘီ၏ အလောင်းပေါ်မှ ဖယ်လိုက်စဉ် ဝမ်ထောင်၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားသည်။

ဇမ်ဘီ၏ ရှေ့တွင် သွေးများ ပေကျံနေပြီး လင်းလက်တောက်ပနေသော အထုပ်ငယ်လေးတစ်ခု လွင့်ပျံနေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူက စိတ်ဖြင့် တွေးလိုက်သည်နှင့် ထိုအထုပ်မှာ သူ၏ ကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

【သန့်စင်ပြီး ရေ (အသေး) = ၁ ပုလင်း ရရှိပါသည်】

ဒါက ဘာကြီးလဲ။

ဝမ်ထောင်သည် သူ၏ သွေးတန်းအောက်တွင် ကျောပိုးအိတ်ပုံစံ အိုင်ကွန်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်၏။

ထိုကျောပိုးအိတ်ထဲတွင် ဘာမျှမရှိဘဲ "၅ လီတာ" (5L) ဟု ရေးထိုးထားသော အဖြူရောင် ပလတ်စတစ် ရေပုံးတစ်ပုံးသာ ရှိသည်။

【သန့်စင်ပြီး ရေ (အသေး): ၅ လီတာ၊ သောက်သုံးနိုင်သည်】

ဇမ်ဘီတွေကို သတ်ရင် ပစ္စည်းတွေ ထွက်လာတာလား။

ဝမ်ထောင်သည် စိတ်ဖြင့် တွေးရုံမျှဖြင့် ထိုရေပုံးကို အပြင်သို့ ထုတ်ယူနိုင်ကြောင်း ခံစားမိသည်။ သို့သော် ယခုမှာ ထိုအကြောင်းကို လေ့လာရမည့်အချိန် မဟုတ်သေးပေ။ သူသည် ဇမ်ဘီ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အမြန်ရှာဖွေလိုက်ရာ သော့တွဲတစ်ခု၊ လျှပ်စစ်လက်ပတ်တစ်ခု၊ စီးကရက်တစ်ထုပ်နှင့် ပိုက်ဆံအိတ်တစ်ခုကို တွေ့ရသည်။

သူသည် ဇမ်ဘီ၏ ခါးပတ်ကို ယူရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ဓားချက်ထိထားသဖြင့် မယူတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ သူက ခါးပတ်တစ်ခုအတွက်နှင့်တော့ ထိုမျှအထိ အသည်းအသန် မဖြစ်ပေ။

ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဝမ်ထောင်သည် ဓာတ်လှေကားကို သွားစစ်ဆေးကြည့်သည်။ ၎င်းမှာ ပျက်နေပြီး အတွင်းတွင် ဇမ်ဘီများ ရှိ၊ မရှိ သူ မသိပါ။

ဒုန်း..

အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်၍ တံခါးပိတ်ပြီး တံခါးကို မှီလိုက်မှသာ ဝမ်ထောင်သည် ထိတ်လန့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တိုက်ပွဲဖြစ်နေစဉ်က စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် အခြားအရာများကို တွေးရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။

ဦးခေါင်းကို ခုတ်ခွဲလိုက်ရသည့် ဇမ်ဘီကို ပြန်တွေးမိသောအခါ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် မအီမသာ ဖြစ်သွားရသည်။

ခေတ္တနားပြီးနောက် ဝမ်ထောင်သည် ရေကို အဝသောက်ကာ အဝတ်အစားများကို ချွတ်လိုက်၏။သူသည် ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေသဖြင့် အရင်ဆုံး ရေချိုးရန် လိုအပ်သည်။

ရေချိုးပြီးနောက်တွင်တော့ ဝမ်ထောင်သည် သူ၏ သွေးတန်းအောက်ရှိ "ကျောပိုးအိတ်" ကို လေ့လာရန် အချိန်ရသွားသည်။ သို့သော် ကျောပိုးအိတ်ကို မကြည့်မီ သူ ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားရသည်။

"ဟမ်... ငါ့ရဲ့ သွေးတန်းက ဘယ်တုန်းက တိုးသွားတာလဲ"

ဝမ်ထောင် အံ့သြသွားရသည်မှာ ယခင်က "၁၀၀/၁၀၀" ရှိသော သူ၏ သွေးတန်းမှာ ယခုအခါ "၁၁၀/၁၁၀" ဖြစ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်!

သူ၏ အမြင့်ဆုံး သွေးပမာဏ ၁၀ မှတ် တိုးလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဇမ်ဘီကို သတ်လိုက်လို့လား။

ထိုစဉ်က ဝမ်ထောင် သတိမထားမိခဲ့ပေ။

"နောက်တစ်ခါကျရင် သေချာ သတိထားကြည့်ရမယ်။ ဇမ်ဘီတွေကို သတ်ရင် တကယ်ပဲ သွေးပမာဏ တိုးလာတာဆိုရင်တော့..." ဝမ်ထောင်၏ မျက်နှာတွင် ပြုံးပန်းဝေသွားတော့သည်။

သူသည် သွေးတန်းအောက်ရှိ ကျောပိုးအိတ် အိုင်ကွန်ကို ထပ်ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ဂိမ်းများထဲရှိ ပစ္စည်းသိုလှောင်သည့် စနစ်နှင့် တူလှသည်။ သို့သော် ဇမ်ဘီထံမှ ရရှိသော "သန့်စင်ပြီး ရေ (အသေး)" ကိုသာ ကျောပိုးအိတ်ထဲ ထည့်နိုင်ပြီး အချိန်မရွေး ပြန်ထုတ်နိုင်သည်။ အခြားသော ပစ္စည်းများကိုမူ ထည့်၍မရပေ။

"ဇမ်ဘီသတ်လို့ ရလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုပဲ ကျောပိုးအိတ်ထဲ ထည့်လို့ရတာ ထင်တယ်..."

ဝမ်ထောင် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်၊ ဤကျောပိုးအိတ်မှာ ပစ္စည်းသိုလှောင်သည့် ဟင်းလင်းပြင်နေရာလွတ်တစ်ခု ကဲ့သို့ပင်။

ထို့ပြင် ကျောပိုးအိတ်အတွင်း၌ အချိန်မှာ ရပ်တန့်နေကြောင်း သူ သဲ့သဲ့ ခံစားရသည်၊ ဆိုလိုသည်မှာ အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများမှာ မည်သည့်အခါမျှ ပုပ်သိုးသွားမည် မဟုတ်ပေ။

သိုလှောင်နိုင်သည့် ပစ္စည်းအမျိုးအစား ကန့်သတ်ချက် ရှိသော်လည်း ဝမ်ထောင် ကျေနပ်ပါသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ဇမ်ဘီများစွာကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ရဦးမည် ဖြစ်ရာ ထည့်စရာ ပစ္စည်းမရှိမည်ကို ပူစရာ မလိုတော့ပေ။

ဇမ်ဘီထံမှ ရရှိသော "သန့်စင်ပြီး ရေ (အသေး)" မှာ ၅ လီတာဆံ့ ပလတ်စတစ်ပုံး ဖြစ်သည်။ ဝမ်ထောင် ထိုရေကို မြည်းကြည့်ရာ အမှန်တကယ်ပင် သန့်စင်သော ရေ ဖြစ်နေသည်။

ဇမ်ဘီတစ်ကောင်ထံမှ ၅ လီတာ ရေပုံးတစ်ပုံး ထွက်လာခြင်းမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသော်လည်း ၎င်းမှာ အဓိက မဟုတ်ပေ။ အဓိကမှာ ဇမ်ဘီများကို သတ်ခြင်းဖြင့် ပစ္စည်းများ ရနိုင်ခြင်းပင်။

ဇမ်ဘီများ၏ သွေးတန်းကို မြင်ရသကဲ့သို့ပင် ဤသည်မှာလည်း အနှိုင်းမဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်!

အခြားသူများမှာ ဇမ်ဘီသတ်ခြင်းဖြင့် အကျိုးကျေးဇူး မရနိုင်သော်လည်း သူကတော့ သေချာပေါက် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ ပစ္စည်းများ ရရှိနိုင်သလို အမြင့်ဆုံး သွေးပမာဏလည်း တိုးလာနိုင်ခြေ ရှိသည်။

ကိုယ်ကာယ ကြံ့ခိုင်မှုပင် တိုးလာနိုင်၏။

ဝမ်ထောင် ဤအချက်ကိုတော့ အပြည့်အဝ မသေချာသေးပေ။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဝေခွဲမရသော ခံစားချက်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ ဤဇမ်ဘီကို သတ်ပြီးနောက် သူသည် အနည်းငယ် ပိုသန်မာလာသလိုတော့ ခံစားရသည်။.သို့သော် နောက်ထပ် ဇမ်ဘီအချို့ကို သတ်ကြည့်ပြီးမှသာ သူ အတည်ပြုနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ သူ ကြိုးစားသရွေ့တော့ ရလဒ်ကောင်းကို သေချာပေါက် ရရှိပေလိမ့်မည်။

"ဒါဟာ ကမ္ဘာပျက်ကပ်လေ ၊ ငါ ဘာလို့ ဒီအခြေအနေကို သဘောကျနေတာလဲ"

ဝမ်ထောင်သည် အနည်းငယ် ကျေနပ်မိသော်လည်း ဘဝင်တော့ မမြင့်သွားပေ။ ဇမ်ဘီများ၏ ခွန်အားမှာ တကယ်ပင် ကြီးမားလှသည်၊ အနည်းငယ် အာရုံလွတ်သွားသည်နှင့် အကြီးအကျယ် ကျရှုံးသွားနိုင်၏။

သူသည် ဇမ်ဘီများ၏ ခွန်အားကို အခြေခံအားဖြင့် နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းမွန်စွာ အကာအကွယ်ပေးထားပြီး အကိုက်မခံရသရွေ့ သူ၏ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့်ဆိုလျှင် ဇမ်ဘီတစ်ကောင်ချင်းစီ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အပြည့်အဝ ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထို့ပြင် နည်းစနစ်မှန်ပါက ဇမ်ဘီကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အသေသတ်ရန်လည်း ဖြစ်နိုင်သေးသည်။

သို့သော် တစ်ချက်တည်းနှင့် အသေသတ်ရန်မှာ လက်နက်က အလွန်အရေးကြီးသည်။ သူ၏ မီးဖိုချောင်သုံးဓားမှာ တစ်ကြိမ်သုံးရုံနှင့် ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ရာ ရေရှည်ခံမည့် လက်နက်တစ်ခုကို သူ ရှာဖွေရမည်။

ဇမ်ဘီနှင့် လက်တွေ့တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ထောင် ကောက်ချက်အချို့ ချလိုက်မိ၏။

ဇမ်ဘီများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် လက်နက် ထက်မြက်ခြင်း၊ မထက်မြက်ခြင်းထက် ပိုအရေးကြီးသည်မှာ ခိုင်ခံ့မှု ရှိရန်လို၏။

ဥပမာအားဖြင့် သူ "ခုန်ခုတ်ချက်" ကို သုံးစဉ်က အလွန်မထက်မြက်သော ဓားဖြစ်သော်လည်း ဇမ်ဘီ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ဖောက်ဝင်သွားခဲ့သည်။

"မီးသတ်ပုဆိန် ဒါမှမဟုတ် သံတူရွင်းလိုမျိုး ရရင်တော့ သိပ်ကောင်းမှာပဲ..."

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ့တွင် ထိုအရာများ မရှိပေ။

စိတ်မလောနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်ရမယ်။

ရိုးရှင်းသော အစားအစာအချို့ကို စားကာ ခေတ္တနားပြီးနောက် ဝမ်ထောင်သည် သူ၏ ကိုယ်တိုင်လုပ် အကာအကွယ်များကို ပြန်ဝတ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် မီးဖိုချောင်သုံးဓားတစ်လက်ကို ဒလိမ့်တုံးနှင့် ချည်လိုက်ပြန်သည်။

သူ့တွင် ထိုကဲ့သို့သော ဓား စုစုပေါင်း ငါးလက် ရှိသည်။ ယခင်အခြေအနေအရဆိုလျှင် သူသည် "ခုန်ခုတ်ချက်" ကို အနည်းဆုံး လေးကြိမ် ထပ်မံ အသုံးပြုနိုင်သည်။

လက်နက် အသင့်ဖြစ်သောအခါ ဝမ်ထောင်သည် တံခါးကို နောက်တစ်ကြိမ် ဖွင့်လိုက်၏။

လမ်းလျှောက်လမ်းတွင် ဇမ်ဘီ တစ်ကောင်တည်းသာ ရှိခဲ့ပြီး ယခု ၎င်းကို ရှင်းလင်းပြီးပြီ ဖြစ်ရာ သူ အပြင်ထွက်၍ အကဲခတ်ရန် လိုအပ်လာသည်။ အထူးသဖြင့် အပေါ်ထပ်ကို ဖြစ်သည်။ ဤဇမ်ဘီမှာ ဇမ်ဘီမဖြစ်မီက အပေါ်ထပ်မှ အိမ်နီးချင်းဖြစ်ခဲ့သဖြင့် သူ၏ အိမ်တွင် ရိက္ခာများ ရှိနေနိုင်သည်။

ဝမ်ထောင်သည် အရင်ဆုံး အောက်ထပ်သို့ တိတ်တဆိတ် ဆင်းသွားသည်။ အခန်းတံခါးများ အားလုံးမှာ ပိတ်ထားပြီး အတွင်းတွင် လူရှိ၊ မရှိ သူ မသိပေ။

ပထမထပ်မှ တိုက်တံခါးမှာ ပိတ်ထား၏။ ၎င်းကို သူ ကြိုတင်ခန့်မှန်းထားသော်လည်း အခုမှသာ အတည်ပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို မြင်ရသောအခါ သူ အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားရသည်။

ဝမ်ထောင် ခြောက်ထပ်သို့ တက်သွားရာ အခန်း ၆၀၂ ၏ တံခါးမှာ ပွင့်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

အခန်း ၆၀၂ အတွင်းသို့ ဂရုတစိုက် ဝင်သွားပြီး ဝမ်ထောင်သည် သူ၏ လက်နက်ဖြင့် အရင်ဆုံး အကဲခတ်လိုက်သည်။ အခန်းတွင်း ဇမ်ဘီမရှိကြောင်း သေချာမှသာ တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်၏။

လမ်းလျှောက်လမ်းတွင် ဇမ်ဘီမရှိတော့သော်လည်း ဘေးကင်းရန် ဂရုစိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပါသည်။ တံခါးပိတ်ထားမှသာ သူ စိတ်အေးလက်အေး ရှာဖွေနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ယနေ့သည် သူ ပထမဆုံး ဇမ်ဘီသတ်သည့်နေ့ ဖြစ်သလို အခြားသူ၏ အိမ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ရှာဖွေသည့်နေ့လည်း ဖြစ်သည်။ တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် တစ်မျိုးကြီး ခံစားနေရ၏။

အခန်း ၆၀၂ ရှိ ပစ္စည်းများမှာ ရှုပ်ပွမနေသလို ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ထားသည့် လက္ခဏာလည်း မရှိပေ။ အိမ်နီးချင်းမှာ ရုတ်တရက် ဇမ်ဘီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်ဟန်တူရာ သူသည် အလွန်အမင်း နာကျင်ခံစားခဲ့ရပုံ မပေါ်ပေ။

"ဆန်အိတ် အကြီးတစ်အိတ်ပဲ၊ ၇ ပေါင်၊ ၈ ပေါင်လောက် ရှိမယ်။ မဆိုးဘူးပဲ.."

"ရေခဲသေတ္တာထဲမှာလည်း ဟင်းသီးဟင်းရွက်နဲ့ အသားတွေ အများကြီးပဲ။ ကောင်းလိုက်တာ"

"ခေါက်ဆွဲခြောက်၊ အချဉ်ထုပ်၊ မုန့်တွေ၊ စီးကရက်၊ အရက်... အားလုံး ယူမယ်"

"ဟမ်... ဒါက... ဝေါ်ကီတော်ကီလား"

………..