← Chapters

အခန်း ၁၇

Vol. 2 Ch. 17

အခန်း ၁၇

Vol. 2 Ch. 17

- မရီးက မင်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးမယ်

ဤအိတ်ဆောင်ဓာတ်အားပေးစက်သည် အလေးချိန် ကီလိုဂရမ် ၃၀ ခန့်ရှိပြီး ကွန်ပျူတာ စက်ဖုံးအသေးစားအရွယ်အစားခန့် ရှိကာ 5kWh ပမာဏရှိကြောင်း အညွှန်းတပ်ထားသည်။

ဓာတ်အားပေးစက်ပေါ်တွင် အသုံးပြုထားသည့် အမှတ်အသားများစွာ ရှိနေသော်လည်း ဝမ်ထောင် ဂရုမစိုက်ပေ၊ အလုပ်လုပ်နေသရွေ့ အဆင်ပြေ၏။ သူသည် ခလုတ်များကို စမ်းသပ်နှိပ်ကြည့်ရာ ဓာတ်အားဖွင့်လိုက်သောအခါ အပေါ်မှ မျက်နှာပြင်ငယ်လေးတွင် အားထက်ဝက်ကျော် ကျန်ရှိနေသေးကြောင်း ပြသနေသည်။

"မဆိုးဘူး..ပြန်ရောက်ရင် အားအပြည့်သွင်းထားရမယ်"

ဓာတ်အားပေးစက်အပြင် အခြားစိတ်ဝင်စားစရာ အကောင်းဆုံးအရာမှာ မီးစက်ဖြစ်သည်။ ဤအရာမှာ အိတ်ဆောင်ဓာတ်အားပေးစက်ထက် များစွာကြီးမားပြီး လေးလံလှသည်။ ဝမ်ထောင် အလေးချိန်ကို စမ်းကြည့်ရာ ကီလိုဂရမ် ခုနစ်ဆယ် သို့မဟုတ် ရှစ်ဆယ်ခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

"ဒါကလည်း ပစ္စည်းကောင်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သုံးရတာတော့ သိပ်မလွယ်လှဘူး..."

ဒီဇယ်မီးစက်တွင် ဆီ ၁၅ လီတာ ဆံ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ဒီဇယ် ၁ လီတာလျှင် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ၃ ယူနစ် သို့မဟုတ် ၄ ယူနစ်ခန့် ထုတ်ပေးနိုင်မည်လား..

ဝမ်ထောင် ဤအကြောင်းကို သိပ်မသိသော်လည်း ရုပ်ရှင်ရိုက်ကွင်းများတွင် မီးစက်သုံးဖူးသဖြင့် မည်သို့မောင်းနှင်ရမည်ကိုတော့ သိသည်။

သို့သော် ပထမဦးစွာ ဤဒီဇယ်အင်ဂျင်မှာ မောင်းနှင်နေစဉ်အတွင်း အနံ့အလွန်ဆိုးလိမ့်မည်။ အခန်းထဲတွင် ထားပါက သူသည် မီးခိုးနံ့များကြောင့် အသက်ရှူကျပ်သွားနိုင်ပေသည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ဤအရာဖြင့် လျှပ်စစ်ထုတ်နေစဉ်အတွင်း ထွက်ပေါ်လာသော ဆူညံသံမှာ အလွန်ကြီးမားလှ၏။

အိမ်ထဲတွင် ၎င်းကို စတင်မောင်းနှင်ခြင်းက ဇမ်ဘီများကို ဆွဲဆောင်မိမည်လား ဝမ်ထောင် မသေချာပေ။ သီအိုရီအရဆိုလျှင် အပေါ်ထပ်မှ အသံမှာ အောက်ထပ်ထက် ပို၍တိတ်ဆိတ်မည်ဖြစ်ပြီး ဇမ်ဘီများမှာ နံရံကို မတက်နိုင်သဖြင့် ဘေးကင်းသင့်သည်။

သို့သော် "တစ်ကြိမ်စမ်းကြည့်ခြင်းက သေခြင်းတရား ဖြစ်သွားနိုင်သည်" ကို သူ ကြောက်နေမိသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် ဘာဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ...

နောက်ဆုံးနှင့် အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ၎င်းကို မောင်းနှင်ရန် ဒီဇယ်လိုအပ်ပြီး ဤအခန်းထဲတွင် ဒီဇယ်မရှိပေ..

"ပစ္စည်းကောင်းပေမဲ့ လောလောဆယ် သုံးဖို့ အခွင့်အရေး မရှိသေးဘူး..."

အိတ်ဆောင်ဓာတ်အားပေးစက်နှင့် မီးစက်ကို ဘေးဖယ်ထားပြီး ဝမ်ထောင် ဆက်လက် ရှာဖွေလိုက်သည်။

"တူတစ်လက် ၊ ဂွ၊ လက်ထိုးလွှအသေးတစ်ချောင်းနဲ့ မြေပုံတစ်ချပ်..."

ဤပစ္စည်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဝမ်ထောင်တွင် စိတ်ကူးတစ်ခု ရလာသည်။

အကယ်၍ ဤဆိတ်ခွာတူကို သံပိုက်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပါက ၎င်း၏ ခွန်အားကို တိုးစေနိုင်မလား..

နောက်မှ သူ စမ်းသပ်ကြည့်ရမည်၊ သူ့တွင် သံပိုက် သုံးလုံး ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

ဤပစ္စည်းများကို အနည်းငယ် သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးနောက် ဝမ်ထောင်သည် အထွေထွေပစ္စည်းအချို့နှင့် အိတ်ဆောင်ဓာတ်အားပေးစက်ကို ယူဆောင်ကာ မီးစက်ကိုတော့ ထိုနေရာ၌ပင် ထားခဲ့လိုက်သည်။

လောလောဆယ်တွင် သူ မသုံးနိုင်သေးသလို ၎င်းမှာ အလွန်လေးလံသဖြင့် အထက်အောက် သယ်ယူနေရသည်မှာလည်း အလုပ်ရှုပ်စရာ ဖြစ်သည်။

၄၀၂ မှ ပစ္စည်းများကို အိမ်သို့ သယ်လာပြီးနောက် ဝမ်ထောင်သည် ၃၀၂ သို့ သွားလိုက်သည်။ အတန်ကြာ ကြိုးစားပြီးနောက် တံခါးသော့ကို အောင်မြင်စွာ ဖွင့်နိုင်ခဲ့သည်။ ဝမ်ထောင် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ၃၀၂ အတွင်း၌လည်း လူ သို့မဟုတ် ဇမ်ဘီများ မရှိပေ။

အတွင်းပိုင်း အပြင်အဆင်မှာ အလွန်ရိုးရှင်းပြီး ပစ္စည်းများစွာ မရှိပေ၊ ငှားရမ်းနေထိုင်သည့် အခန်းဖြစ်ပုံရသည်။ ဝမ်ထောင် ခဏမျှ ရှာဖွေလိုက်ရာ ရိက္ခာ ၆ ပေါင်ခန့်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

အတော်လေး ကောင်းမွန်လှ၏။

သို့သော် အခြား အသုံးဝင်သော ပစ္စည်းများတော့ မရှိပေ။ ကြည့်ရသည်မှာ ဤနေရာတွင် နေထိုင်သူမှာ အတော်လေး ချွေတာစွာ နေထိုင်ပုံရသည်။

ဤပစ္စည်းအားလုံးကို သူ၏အိမ်သို့ သယ်လာပြီးနောက် ဝမ်ထောင်သည် ရေကို အဝသောက်ကာ ခဏမျှ အနားယူလိုက်သည်။

"လောလောဆယ် ၆၀၁၊ ၁၀၁ နဲ့ ၁၀၂ အခန်းတွေပဲ ရှာဖို့ ကျန်တော့တယ်။ ဒီအခန်း သုံးခန်းထဲက ဇမ်ဘီတွေကို ရှင်းလိုက်ရင် ဒီအဆောက်အဦးက အခြေခံအားဖြင့် ဘေးကင်းသွားပြီ"

ဝမ်ထောင် စိတ်ဓာတ်များ အနည်းငယ် တက်ကြွလာသည်။

"ဒီနေ့အတွက်တော့ ဒီလောက်ပဲ၊ ကျန်တဲ့အခန်းတွေကို မနက်ဖြန်မှ ရှင်းတော့မယ်"

အပြင်ဘက်တွင် မှောင်စပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။ အဆောက်အဦးအတွင်း၌ ဖြစ်သော်လည်း ညဘက်တွင် လှုပ်ရှားရန် ဝမ်ထောင် ဆန္ဒမရှိပေ။

သူ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီး အကာအကွယ်များကိုပင် မချွတ်ရသေးမီမှာပင် အပြင်ဘက် တံခါးဝမှ အသာအယာ ခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

ဝမ်ထောင် တံခါးမှန်ပေါက်မှ ကြည့်လိုက်ရာ တင်ယွီချင် ဖြစ်နေ၏။ သူသည် တံခါးကို အနည်းငယ် ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ နှာခေါင်းစည်းအောက်မှ သူ၏အသံမှာ အနည်းငယ် ဗလုံးဗထွေး ဖြစ်နေသည်။

"ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ မရီး"

"ဟို... ဝမ်လေး... မရီး ရိက္ခာလေး နည်းနည်း ထပ်ချေးချင်လို့ပါ..."

တင်ယွီချင်သည် မျက်နှာတွင် မိတ်ကပ်အနည်းငယ် လိမ်းထားသော်လည်း သူမ၏ နွမ်းလျနေသော အသွင်အပြင်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်ပေ၊ အထူးသဖြင့် မျက်လုံးအောက်မှ ညိုကွင်းကြီးများပင် ဖြစ်သည်။ သူမ မနေ့ညက ကောင်းကောင်း အိပ်ပျော်ပုံမရပေ။

ဝမ်ထောင်သည် သူမ၏ ခေါင်းပေါ်မှ သွေးတန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

မနေ့က သူမ အဝစားထားသည် မဟုတ်ပါလား..

သူ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် မနေ့က သွေးအမှတ် ၄၀ အထိ တက်သွားခဲ့သည်။ ဘာကြောင့် ယနေ့တွင် ၂၀ အထိ ပြန်ကျသွားရသနည်း။

၎င်းမှာ ဆာလောင်ခြင်းကြောင့် မဖြစ်နိုင်ပေ၊ တစ်ရက်ခွဲလောက် ဆာရုံဖြင့် သွေးအမှတ် ဤမျှအထိ ကျမသွားနိုင်ပါ။

. "မရီး... အထဲဝင်ပြီးမှ စကားပြောရအောင်။"

ဝမ်ထောင် တံခါးဖွင့်ပေးပြီး တင်ယွီချင်ကို အထဲဝင်ခိုင်းလိုက်သည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် တိုးပွားလာသော ပစ္စည်းများ၊ အထူးသဖြင့် များပြားလှသော ရိက္ခာများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တင်ယွီချင်သည် မသိစိတ်ဖြင့် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်မိသည်။

"မရီး ခဏထိုင်ဦး။ ကျွန်တော် အဝတ်အစား သွားလဲလိုက်ဦးမယ်။"

"အင်း။"

တင်ယွီချင်က ပြန်ဖြေပြီးနောက် ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများကို အလိုက်တသိဖြင့် စတင် စီစစ်ပေးနေသည်။ ဝမ်ထောင် အမြန် ရေချိုးကာ အိမ်နေဝတ်စုံ လဲပြီး ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော တင်ယွီချင်ကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"မရီး... မရီးရဲ့ စိတ်အခြေအနေက သိပ်မကောင်းသလိုပဲ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဝမ်ထောင်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ တင်ယွီချင်မှာ ငိုချင်စိတ်ကို မနည်း ထိန်းလိုက်ရသည်။

"မနေ့ညက ပေါက်ကွဲသံကြီးက အတော်လေး ကြောက်ဖို့ကောင်းတာပဲ။ မရီး... မရီး တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ နေ့ခင်းကျတော့ အရမ်းပင်ပန်းသွားတာနဲ့ ခဏ အိပ်ပျော်သွားတာ ညနေအထိ ဖြစ်သွားတယ်..."

"..."

တင်ယွီချင်၏ စိတ်အခြေအနေ ဘာကြောင့် ဤမျှ ဆိုးရွားနေရသနည်းဟု သူ တွေးနေမိသည်၊ မနေ့ညက ဂတ်စ်အိုး ပေါက်ကွဲသံကြောင့် ကြောက်လန့်ခြင်း ဖြစ်နေသည်။ ဝမ်ထောင် ကိုယ်တိုင်လည်း လန့်သွားခဲ့ပြီး ကောင်းကောင်း အိပ်မပျော်ခဲ့သော်လည်း သွေးလျော့သွားသည့် အဆင့်အထိတော့ မဟုတ်ပေ။

တင်ယွီချင်၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ များစွာ အားနည်းလှသည်မှာ နားလည်ပေးနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။

"မရီး သိပါတယ်၊ ဝမ်လေးအတွက် ရိက္ခာရှာရတာ မလွယ်ဘူးဆိုတာ၊ အသက်နဲ့ရင်းပြီး ရှာနေရတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မရီးမှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့လို့ပါ... ဒီလိုလုပ်ရင်ကော၊ ဝမ်လေး အိမ်မှာ မရီး ကူညီပေးရမယ့် အလုပ်ရှိရင် ခိုင်းပါ၊ မရီး မင်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးပါ့မယ်၊ ဟုတ်ပြီလား..."

ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် မျက်နှာချိုသွေးသော အပြုံးတစ်ခု တင်ယွီချင်၏ မျက်နှာတွင် ပေါ်လာသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် စတင်ကတည်းက ခုနစ်ရက် ရှိခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ ခင်ပွန်းက ဝမ်ထောင်ကို ကျေးဇူးပြန်ဆပ်လိမ့်မည်ဟူသော စကားမျိုးကို သူမ မပြောတော့ပေ။

သူမ မယုံကြည်ချင်သော်လည်း သူမ၏ ခင်ပွန်းမှာ ဆုံးပါးသွားပြီ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိနေသည်။ အစိုးရ၏ ကယ်ဆယ်ရေးမှာလည်း ရောက်မလာသေးသဖြင့် သူမ ကိုယ်တိုင် ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားရတော့မည်။

သို့သော်လည်း သူမတွင် အပြင်ထွက်၍ ရိက္ခာရှာနိုင်သော စွမ်းရည် မရှိပေ။ ဝမ်ထောင်အပေါ်တွင်သာ မျှော်လင့်ချက် ထားနိုင်တော့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏ ခင်ပွန်းနှင့် ဝမ်ထောင်မှာ နယ်ခံချင်း တူသလို အိမ်နီးချင်းများလည်း ဖြစ်ကြရာ သူစိမ်းများထက်စာလျှင် များစွာ ပိုကောင်းလှသည်။ ဝမ်ထောင်၏ အိမ်တွင် အဝစားခဲ့ရပြီးနောက် သူမသည် ငတ်မွတ်နေခဲ့ရသော ထိုနေ့ရက်များဆီသို့ လုံးဝ ပြန်မသွားချင်တော့ပေ။

ဝမ်ထောင် ပြန်မဖြေသည်ကို မြင်သောအခါ တင်ယွီချင်က အမြန် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"မရီး မင်းအတွက် အိမ်သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပေးမယ်၊ အဝတ်လျှော်ပေးမယ်၊ ထမင်းချက်ပေးမယ်... ဒါတွေက မရီး အိမ်မှာလည်း အမြဲလုပ်နေကျအရာတွေပဲ။ မရီး အတော်လေး ကျွမ်းကျင်ပါတယ်၊ မင်းကို ဒုက္ခမပေးပါဘူး။"

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် ဝမ်ထောင် အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။ အခြား အကြောင်းပြချက်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မရီးမှာ ကြည့်ကောင်းသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဤကဲ့သို့ လှပပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် တောင့်တင်းသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးက အိမ်အကူအဖြစ် ရှိနေပါက သူ၏ အစာစားချင်စိတ်မှာ ပို၍ ကောင်းလာပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ဝမ်ထောင် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆို သဘောတူပြီနော်။ မရီး ကျွန်တော့်အိမ်မှာ အလုပ်လုပ်နေသရွေ့ တစ်နေ့ကို ထမင်းတစ်နပ်ရအောင် ကျွန်တော် အတတ်နိုင်ဆုံး စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။ နည်းတယ်လို့တော့ မထင်ပါနဲ့ မရီး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစားအသောက် ပမာဏကိုလည်း မရီး သိသားပဲ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်က အပြင်ထွက်ပြီး ဇမ်ဘီတွေကို သတ်နေရဦးမှာ။ ဒီရိက္ခာတွေက ကျွန်တော့်အတွက်တောင် လောက်ငတာ မဟုတ်ဘူး..."

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက အဝတ်လျှော်၊ ထမင်းချက် ကူညီပေးပါက သူ၏ အချိန်များစွာကို သက်သာစေမည် ဖြစ်သည်။ သူ၏ အကာအကွယ်များကို လျှော်ဖွပ်ခြင်းနှင့် ထမင်းချက်ခြင်းမှာ တစ်နေ့လျှင် တစ်နာရီ၊ နှစ်နာရီခန့် အချိန်ကုန်စေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် ဝမ်လေး"

ဝမ်ထောင် သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်ရသောအခါ တင်ယွီချင်မှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ပင် ကျလာတော့သည်။ တစ်နေ့ တစ်နပ်တင်မကဘဲ နှစ်ရက် တစ်နပ်ဆိုလျှင်ပင် သူမ သဘောတူမိမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို မရီး အရင်ဆုံး ထမင်းသွားချက်လိုက်ပါဦး။ ကြာရှည်မခံတဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေကို အရင်သုံးပြီး များများလေး ချက်ထားလိုက်ပါ။"

"ဟုတ်ကဲ့"

တင်ယွီချင် မီးဖိုချောင်သို့ သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ဝမ်ထောင်သည် သူ၏ အလုပ်ရုံဖြစ်သော ဒုတိယအိပ်ခန်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။ သူသည် ယနေ့ ရလာသော ဆိတ်ခွာတူကို သံပိုက်နှင့် ပေါင်းစပ်ရန် စီစဉ်ထားပြီး မနက်ဖြန်တွင် အခန်း ၆၀၁ ရှိ ဇမ်ဘီများကို သွားရောက် စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

……..

All Chapters