အခန်း ၂၁

ရှင်းလင်းခြင်း

ကျောက်ယွမ်သည် ထိုစဉ်က အကြံတစ်ခု ရခဲ့သည်။

သူသည် ဝမ်ထောင်ထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုပြီး ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ထောင်၏ အိမ်အတွင်းမှ လှုပ်ရှားမှု တစ်စုံတစ်ရာ ရှိ၊ မရှိကို နားထောင်ရန် တင်ယွီချင်ကို သွားနားထောင်ခိုင်းခဲ့သည်။

ဇမ်ဘီများသည် အသံကို အလွန် အာရုံခံနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။ အကယ်၍ ဝမ်ထောင်၏ အခန်းထဲတွင် ဇမ်ဘီတစ်ကောင် ရှိနေပါက ၎င်းသည် ဆူညံသံများစွာ ပြုလုပ်မည်မှာ သေချာသည်။ ဝမ်ထောင်၏ ဖုန်းမှာ တုန်ခါမှု သာ ပြုလုပ်ထားလျှင်ပင် ဤမျှ နီးကပ်သော အကွာအဝေး၌ ဇမ်ဘီ၏ အကြားအာရုံမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုစဉ်က အခန်း ၆၀၂ မှ ဇမ်ဘီမှာ အပြင်သို့ ထွက်မလာသေးသလို တင်ယွီချင်မှာလည်း လမ်းလျှောက်လမ်းတွင် ဇမ်ဘီရှိနေမှန်း မသိသေးပေ။ သို့သော် သူမသည် အပြင်သို့ မထွက်ရဲဘဲ တံခါးအဟလေးမှတစ်ဆင့် ချောင်းကြည့်ရင်း နားစွင့်နေခဲ့ရာ ဝမ်ထောင်၏ အိမ်အတွင်း၌ အမှန်တကယ်ပင် လှုပ်ရှားမှု မရှိကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းက ကျောက်ယွမ်၏ သံသယကို သွယ်ဝိုက်၍ သက်သေပြလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ဝမ်ထောင်သည် အမှန်တကယ်ပင် သူမကို ကူညီရန် ဆန္ဒမရှိဟု သူမ ထင်မှတ်သွားခဲ့သည်။

တင်ယွီချင်၏ ဝမ်ထောင်အပေါ် ယခင်က အမြင်မှာ မဆိုးလှသော်လည်း ကောင်းသည်ဟုလည်း မဆိုနိုင်ပေ။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဆုံမိလျှင် ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်ရုံမှလွဲ၍ ရင်းနှီးသော ထိတွေ့ဆက်ဆံမှုမျိုးတော့ မရှိခဲ့ကြပေ။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေများနှင့် ကျောက်ယွမ်၏ ထပ်ဆင့် ပြောဆိုမှုများကြောင့် သူမ၏ ဝမ်ထောင်အပေါ် အမြင်မှာ အလွန် ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ထိုစဉ်က ဝမ်ထောင်ထံ အကူအညီတောင်းရန် စိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တင်ယွီချင်မှာ ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမလား သို့မဟုတ် ကျောက်ယွမ်က သူမ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သလား ဆိုသည်မှာ ပြောရန် ခက်လှသည်။ အကယ်၍ ထိုစဉ်က တင်ယွီချင်သာ ဝမ်ထောင်ထံ သွားခဲ့လျှင်၊ ဝမ်ထောင်မှာ သတိမေ့မြောနေသဖြင့် တံခါးဖွင့်မပေးနိုင်သည့်အပြင် သူမသည် အပေါ်ထပ်မှ ဇမ်ဘီများကို ဆွဲဆောင်မိပေလိမ့်မည်။

ထိုအခါ သူမကဲ့သို့သော ကိုယ်ခန္ဓာ သေးငယ်သူတစ်ဦးအတွက် အလွန် အန္တရာယ်ကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။ ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူမ အမှန်တကယ် ငတ်မွတ်လာချိန်တွင် ဝမ်ထောင် အပြင်ထွက်၍ ဇမ်ဘီတစ်ကောင်ကို သတ်နေသည်ကို သူမ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဝမ်ထောင်ထံမှ ရိက္ခာအချို့ ချေးယူနိုင်မလားဟု စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့တွင်တော့ ဝမ်ထောင်မှာ သူမ၏ ခင်ပွန်း ပြောသကဲ့သို့ မဆိုးလှပေ။

အတွေးများနှင့်အတူ ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ရေများ ပြည့်လုနီးပါး ဖြစ်လာချိန်တွင် တင်ယွီချင်သည် ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဝမ်လေး။ မရီး အိမ်မှာ ရေပြည့်သွားပြီ။ ဒါနဲ့ ဒီမှာ မင်း သုံးလို့ရမယ့် အရာရှိရင် ကြည့်ဦးလေ။ မင်းအတွက် အသုံးဝင်မယ်ဆိုရင် ယူသွားပါ"

အကူအညီ ဆိုသည်မှာ အပြန်အလှန် ရှိရပေမည်။ တစ်ဖက်သတ် ရယူနေရုံဖြင့် မရနိုင်ပေ။ တင်ယွီချင်သည် သူမအနေဖြင့် ဝမ်ထောင်ကို ကြီးကြီးမားမား မကူညီနိုင်မှန်း သိထားသဖြင့် သူမ၏ အိမ်တွင် ဝမ်ထောင်အတွက် အသုံးဝင်မည့်အရာ ရှိ၊ မရှိကို ကြည့်ခိုင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ထောင်ကလည်း အားမနာတော့ပေ။

ကျောက်ယွမ်တွင် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုး ရှိထားရာ သေချာ ရှာဖွေပါက အသုံးဝင်မည့်အရာ တွေ့နိုင်ပေသည်။

"ဟင်"

အနှံ့အပြား ရှာဖွေပြီးနောက် အမှန်တကယ်ပင် ပစ္စည်းကောင်းတစ်ခုကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

"မှန်ပြောင်းပဲ"

၎င်းမှာ ၁၀×၅၀ ဟု အညွှန်းတပ်ထားသော မှန်ပြောင်းတစ်လက် ဖြစ်သည်။ ၅၀ မီလီမီတာ အလင်းဝင်ပေါက်နှင့် ၁၀ ဆ ချဲ့နိုင်သော မှန်ပြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

၁၀ ဆ ချဲ့မှန်ပြောင်းဆိုသည်မှာ ရတနာပင် ဖြစ်သည်။ လောလောဆယ်တွင် သူ မလိုအပ်သေးသော်လည်း နောင်တွင် များစွာ အသုံးဝင်လာပေလိမ့်မည်။

"သူ့ရဲ့ မှန်ပြောင်းက ဒီမှာ ရှိနေတာ မရီးတောင် သတိမထားမိဘူး။ အသုံးဝင်ရင် ယူသွားပါ ဝမ်လေးရယ်။ မရီးလည်း သုံးတတ်တာ မဟုတ်ဘူး"

ဝမ်ထောင်က မှန်ပြောင်းကို လက်မှမချချင်လောက်အောင် ကိုင်ထားသည်ကို မြင်ရသောအခါ တင်ယွီချင်၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာရိပ်လေး ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ဝမ်ထောင်က သူမ၏ ပစ္စည်းများကို ယူသွားမည်ကို မကြောက်ပေ။

သူ ယူချင်စရာ ဘာမှ မရှိမှာကိုသာ သူမ ကြောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။ ဒါဆို ကျွန်တော် အားမနာတော့ဘူးနော်"

ဝမ်ထောင်က ၎င်းကို တိုက်ရိုက် ယူလိုက်သည်။

အခြား အသုံးဝင်မည့်အရာ မတွေ့တော့သဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး ဝမ်ထောင်၏ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ တင်ယွီချင်က ထမင်းချက်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ဝမ်ထောင်မှာမူ လိုက်ကာကို ဖယ်လိုက်ပြီး အသစ်ရလာသော မှန်ပြောင်းဖြင့် ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသည်။

ဤနေရာမှာ တိုက်ခန်းဟောင်း ဝင်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အမြင့်ဆုံး ခြောက်ထပ်သာ ရှိသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် အနီးအနားတွင် အထပ်မြင့် အဆောက်အဦးများစွာ မရှိသဖြင့် မှန်ပြောင်းဖြင့် အဝေးကြီးအထိ မြင်နိုင်ပေသည်။

အနီးအနားကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဝမ်ထောင်၏ မျက်နှာမှာ အလွန် တည်ကြည်သွားသည်။ သူတို့၏ လူနေရပ်ကွက် မှာ ကံကောင်းသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်နေမှန်း သူ ရုတ်တရက် သတိထားမိလိုက်၏။

အခြား ရပ်ကွက်များတွင် ဇမ်ဘီအုပ်စုများက အဆောက်အဦးများကို ဝိုင်းထားကြပြီး အဆောက်အဦး အတက်အဆင်းများတွင်သာမက ခေါင်မိုးပေါ်တွင်ပင် ဇမ်ဘီများ ရှိနေကြသည်။ သို့မဟုတ်လျှင်လည်း ပေါက်ကွဲမှု အသေးစားများ ဖြစ်ပွားထားသဖြင့် ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော မြင်ကွင်းများသာ ရှိတော့သည်။

သို့သော် ဝမ်ထောင်သည် ပုံစံတစ်ခုကို သတိပြုမိ၏။ ပို၍ ဆိုးရွားပုံရသော နေရာများမှာ လူဦးရေ ထူထပ်သော နေရာများ ဖြစ်နေသည်။ အထူးသဖြင့် အဝေးမှ ရင်ပြင်တစ်ခုတွင် လူဦးရေ ထူထပ်လွန်းလှသဖြင့် ကြည့်ရသူကိုပင် ကျောချမ်းစေသည်။ သူတို့၏ သာယာဝပြောရေး လူနေရပ်ကွက်မှာ အခြားနေရာများကဲ့သို့ မဆိုးရွားရခြင်းမှာ လူဦးရေ နည်းပါးခြင်းနှင့် ထိုအချိန်က လူအများစုမှာ အလုပ်သွားနေကြခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် ကံကောင်းခြင်းမှာလည်း အလွန် အရေးကြီးလှသည်။ အပြင်ဘက်မှ မြင်ကွင်းများကြောင့် ဝမ်ထောင်၏ ရင်ထဲတွင် အလျင်စလို ဖြစ်လိုသောစိတ်များ ပြင်းထန်လာ၏။

အခန်း ၂၀၁ တွင် သူ သတ်ခဲ့သော ဇမ်ဘီကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဇမ်ဘီများသည်လည်း ပို၍ သန်မာလာနိုင်ကြောင်း သိသာနိုင်သည်။ လူသားကို စားခဲ့သော ထိုဇမ်ဘီမ၏ သွေးတန်းမှာ ၁၀ မှတ် တိုးလာခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

သူသည် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ခြင်းဖြင့် သန်မာလာနိုင်လျှင် ဇမ်ဘီများတွင်လည်း သန်မာလာနိုင်မည့် အခြား နည်းလမ်းများ ရှိနေခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

"ငါ ဒီအဆောက်အဦးထဲက ဇမ်ဘီတွေကို မြန်မြန် ရှင်းပစ်ရမယ်"

ဝမ်ထောင်သည် မွန်းလွဲပိုင်းတွင် အခန်း ၆၀၁ သို့ သွား၍ ထိုဇမ်ဘီနှစ်ကောင်ကို ရှင်းလင်းရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

မနက်ဖြန်တွင် ၁၀၁ နှင့် ၁၀၂ ရှိ ဇမ်ဘီများကို ရှင်းမည်။ ထိုအခါ တစ်အဆောက်အဦးလုံး ဘေးကင်းသွားမည် ဖြစ်ပြီး၊ ရပ်ကွက်အပြင်ဘက်ရှိ စားသောက်ဆိုင်လေးသို့ သွားကာ ဒီဇယ်ရှာရန် နည်းလမ်း ရှာနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယနေ့ နေ့လယ်စာမှာ မနေ့ကကဲ့သို့ မဆန်းသစ်သော်လည်း ပမာဏမှာ များပြားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထမင်းစားပြီး အနားယူကာ တင်ယွီချင်က ပန်းကန်များ ဆေးကြောပြီး အိမ်သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပြီးနောက် ဝမ်ထောင်က သူမကို အကာအကွယ်များ ဝတ်ဆင်ရန် ကူညီခိုင်းလိုက်သည်။

"ဝမ်လေး။ မင်းက..."

"ကျွန်တော် အပေါ်ထပ်ကို သွားမလို့။ မရီး ပြန်သွားရင် တံခါးကို သေချာ ပိတ်ထားလိုက်ပါ"

"မင်း ၆၀၁ ကို သွားမလို့လား"

တင်ယွီချင်၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ ၆၀၁ တွင် ဇမ်ဘီ နှစ်ကောင် ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။

"ဟုတ်တယ်။ ကျွန်တော် ၆၀၁ ကို သွားရှင်းမလို့။ မရီး အပြင်မထွက်လာနဲ့ဦး"

ဝမ်ထောင်သည် အပေါ်ထပ်မှ ဇမ်ဘီနှစ်ကောင်ကို သူ ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း ဇမ်ဘီတစ်ကောင် လွတ်သွားနိုင်ခြေကိုတော့ လျစ်လျူရှု၍ မရပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မတော်တဆမှု ဆိုသည်မှာ ဖြစ်တတ်သည် မဟုတ်ပါလား။

"မရီး နားလည်ပါပြီ။ မင်း... မင်း ဂရုစိုက်ပါဦးနော်"

တင်ယွီချင်မှာ ဝမ်ထောင်အတွက် အမှန်တကယ် စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုအခါ သူမ အားကိုးနိုင်သည်မှာ သူတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိတော့သည်။

"ကျွန်တော် ဂရုစိုက်ပါ့မယ်"

ဝမ်ထောင် ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ တင်ယွီချင်၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် အကာအကွယ်များကို အမြန် ဝတ်ဆင်ပြီးသွားသည်။ သူသည် ကိုယ်တိုင်လုပ် လက်ကိုင်ရှည် သံပိုက်တူကို ယူဆောင်ကာ တင်ယွီချင်နှင့်အတူ အပြင်သို့ ထွက်ခဲ့သည်။

တင်ယွီချင်က သူမ၏ အခန်းသို့ ပြန်သွား၏။ သူမ တံခါးပိတ်လိုက်သည်ကို မြင်ရမှသာ ဝမ်ထောင်သည် အခန်း ၆၀၁ ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

အခန်း ၆၀၁ တွင် မျိုးဗီဇပြောင်းလဲသွားသော သက်လတ်ပိုင်း ဇနီးမောင်နှံ ရှိနေ၏။

ယခင်က ဝမ်ထောင် အပေါ်ထပ်သို့ လာစဉ်က အတွင်းမှ ဟိန်းဟောက်သံ နှစ်သံကို ကြားခဲ့ရသည်။ အထဲတွင် ဇမ်ဘီ နှစ်ကောင် ရှိနေသော်လည်း ဝမ်ထောင်မှာလည်း ယခင်က ဝမ်ထောင် မဟုတ်တော့ပေ။

ခွန်အား တိုးလာခြင်းမှာ ဒုတိယအချက်သာ ဖြစ်ပြီး ပထမအချက်မှာ အတွေ့အကြုံပင် ဖြစ်သည်။ ဇမ်ဘီ အများအပြားကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင် သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူသည် အတွေ့အကြုံများ ရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ထောင်သည် သော့ဖွင့်ကိရိယာများဖြင့် ခဏမျှ ကြိုးစားလိုက်သည်။

" ဂလောက်" ဆိုသောအသံနှင့်အတူ တံခါးပွင့်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ ညာလက်ဖြင့် ဆိတ်ခွာတူကို အနည်းငယ် မြှောက်ထားလိုက်ပြီး ဘယ်လက်ဖြင့် တံခါးကို ရုတ်တရက် ဆွဲဖွင့်လိုက်သည်။

*ကျွီ*

တံခါးပွင့်သွားလေပြီ။

ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသော လူရိပ်တစ်ခုမှာ တံခါးဝတွင်ပင် ရပ်နေသည်။

ဝမ်ထောင်သည် တံခါးဝတွင် ဇမ်ဘီရှိနေမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသလို၊ ဇမ်ဘီမှာလည်း တစ်စုံတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ဝင်လာမည်ဟု မထင်ထားပုံရသည်။

နှစ်ဦးသား ခဏမျှ ကြောင်အသွားကြသည်။ သို့သော် ဝမ်ထောင်၏ တုံ့ပြန်မှုက ပို၍ မြန်ဆန်လှသည်။

သူသည် လက်ကိုင်ရှည်တပ်ထားသောတူကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လက်မောင်း၊ ခါးနှင့် ပေါင်တို့မှ ခွန်အားများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသုံးပြုကာ ဇမ်ဘီ၏ ခေါင်းဆီသို့ အားကုန် လွှဲရိုက်လိုက်တော့သည်။

*ဘုန်း*

ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဇမ်ဘီ၏ ခေါင်းမှာ နောက်သို့ လန်သွားပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားရသည်။ ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် 【-၁၃၆】 ဆိုသော ကိန်းဂဏန်း ပေါ်လာသည်။

【၃၆၄/၅၀၀】

ဝမ်ထောင်သည် အခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်ဘဲ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်ကာ လက်ကိုင်ရှည်တူဖြင့် ထပ်မံ လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

*ဘုန်း*

【-၁၂၇】

【၂၃၇/၅၀၀】

ဤတစ်ချက်ကြောင့် ၎င်း၏ မျက်နှာမှာ စောင်းသွားပြီး နောက်ထပ် တစ်လှမ်း ဆုတ်သွားရပြန်သည်။ ထို့နောက် ဝမ်ထောင်သည် တူကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ အမြင့်သို့ မြှောက်လိုက်ပြီး တူ၏ဆိတ်ခွာအချွန်ဖြင့် ဇမ်ဘီ၏ ဦးခေါင်းခွံ အလယ်တည့်တည့်သို့ အားကုန် စိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ဇွပ်..

အနက်ရောင် သွေးများ ပန်းထွက်လာလေသည်။

ဝမ်ထောင်သည် ရွှံ့နွံများ ပြည့်နေသော အိုးတစ်လုံးကို ထုခွဲလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

【-၂၃၇】

【၀/၅၀၀】

သုံးချက်တည်းဖြင့် အပြတ်အသတ် သတ်နိုင်ခဲ့ပြီ။

…………