အခန်း ၂၇

ကြက်သွန်မြိတ်နှင့် မူလိုတော့ဗ် ကော့တေးများ

"ဖုတ်ကောင်နဲ့ သဲအိတ်ကြားက တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်ကတော့... ဖုတ်ကောင်က အရိုက်အနှက် သိပ်မခံနိုင်တာပဲ။"

ဝမ်ထောင်သည် ပရိသတ်မရှိသောကြောင့် သူ၏ စတိုင်ထုတ်နေသော ပုံစံကို တိတ်တဆိတ် ထိန်းထားလိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် ကြွားဝါချင်ရုံသက်သက်ဖြင့် ဖုတ်ကောင်ကို လက်ဗလာဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။

လက်နက်မပါဘဲ တစ်ယောက်ချင်း တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ရလဒ်များအရ လုံးဝ ပြဿနာမရှိကြောင်း သက်သေပြနိုင်ခဲ့၏။

သူ၏ လက်သီးချက်များမှာ ဆိတ်ခွာသံတူ သို့မဟုတ် သံပိုက်တို့လောက် ခွန်အားမရှိသော်လည်း ပို၍ လျင်မြန်ပေါ့ပါးသည်။

တစ်ခုချင်းစီတွင် အားသာချက်၊ အားနည်းချက် ရှိသည်ဟုသာ ဆိုရပေမည်။ လောလောဆယ်တွင်မူ လက်နက်တစ်ခုခုကို အသုံးပြုခြင်းက ပို၍ သင့်တော်သေးသည်။

ဖုတ်ကောင်နှစ်ကောင်ကို ရှင်းလင်းပြီးနောက်တွင်မူ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော ရုပ်အလောင်း ရှာဖွေရေး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤအဘိုးအဘွား ဖုတ်ကောင်နှစ်ကောင်မှာ အလွန် သာမန်ကာလျှံကာများ ဖြစ်ကြပြီး ဝမ်ထောင်၏ ကျန်းမာရေးကို တစ်ကောင်လျှင် ၅ မှတ်စီသာ တိုးပေးသည်။ ဝမ်ထောင်၏ စုစုပေါင်း ကျန်းမာရေး (HP) မှာ ၁၆၅ သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့ထံမှ ရရှိသော ပစ္စည်းများ ပေါ်လာ၏။

【 အရက် * ၁ ရရှိသည် 】

【 အရက် - လက်မှုပစ္စည်း 】

【 အရက် * ၁ ရရှိသည် 】

【 အရက် - လက်မှုပစ္စည်း 】

"တူတူပဲတွေ ရတာလား။"

ဝမ်ထောင်၏ စိတ်ကူးနှင့်အတူ ဖန်ပုလင်းတစ်လုံး သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ "၁ လီတာ" ဟူသော စာတန်းအပြင် အောက်တွင် "သန့်စင်မှု ၉၉.၉ ရာခိုင်နှုန်း၊ စားသုံးနိုင်သည်" ဟူသော စာလုံးအသေးလေး နှစ်ကြောင်းကိုလည်း တွေ့ရသည်။

'စားသုံးနိုင်သည်' ဟူသော စာလုံးကို မြင်သောအခါ ဝမ်ထောင် ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးမှ ဘာကို ဆိုလိုသည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

၎င်းမှာ အစားအသောက်အဆင့်မီ အရက် ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်နိုင်ပြီး တိုက်ရိုက် သောက်သုံးရန် မဟုတ်ပေ။ ဤအရာကို တိုက်ရိုက်သောက်ပါက လူသေနိုင်ပေသည်။

လက်မှုပစ္စည်းတစ်ခုအနေဖြင့်မူ ဤအရက်မှာ အခြားအရာများထက် ပို၍ အသုံးဝင်ပေလိမည်။ ဤအရက်ကို ရေနှင့် ၃ ဆ ၁ ဆ အချိုးဖြင့် ရောစပ်ပါက ၇၅ ရာခိုင်နှုန်းရှိသော ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အရက် ဖြစ်လာနိုင်သည်။ ရေပိုရောပါက သောက်သုံးနိုင်သော အရက် ဖြစ်လာနိုင်သလို လောင်စာအဖြစ်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ အခြားအသုံးဝင်ပုံများစွာ လည်း ရှိသေးသည်။

သူသည် အရက်နှစ်ပုလင်းလုံးကို ဟင်းလင်းပြင်ကျောပိုးအိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး ဖုတ်ကောင်နှစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပုံမှန်အတိုင်း ရှာဖွေလိုက်သည်။

အဘွားကြီး ဖုတ်ကောင်ထံတွင် ရွှေလက်ကောက်နှစ်ကွင်း၊ ငွေလက်ကောက်နှစ်ကွင်း၊ ရွှေလက်စွပ်သုံးကွင်းနှင့် ရွှေဆွဲကြိုးတစ်ကုံးကို တွေ့ရသည်။ အဘိုးကြီး ဖုတ်ကောင်ထံတွင်မူ ရွှေနာရီတစ်လုံး၊ ရွှေလက်စွပ်ကြီးတစ်ကွင်းနှင့် ရွှေသွားအချို့ကို တွေ့ရသည်။ မေးရိုးသာ ကြေမွမသွားပါက ဝမ်ထောင် သတိထားမိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီအဘိုးအဘွား နှစ်ယောက်က တော်တော် ချမ်းသာတာပဲ။"

ဝမ်ထောင်သည် အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လျှာသပ်မိသည်။

ဆိုရိုးစကား ရှိသည် မဟုတ်ပါလား၊ သာယာဝပြောသော ခေတ်တွင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းကို စုကြပြီး ပရမ်းပတာခေတ်တွင် ရွှေကို စုကြသည်ဟု။

ယခုကဲ့သို့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်းတွင် ရှင်သန်သူများ အခြေစိုက်စခန်းများ၌ မည်သည့် ငွေကြေးကို သုံးစွဲသည်ကို ဝမ်ထောင် မသိသော်လည်း ရွှေမှာမူ တန်ဖိုးရှိသင့်ပေသည်။

ဤပစ္စည်းများမှာ သေးငယ်ပြီး နေရာအများကြီး မယူသဖြင့် ရွှေသွားများအပါအဝင် အားလုံးကို ဝမ်ထောင် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ရုပ်အလောင်းများ ရှာဖွေပြီးနောက် အိမ်အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သည်။ အဘိုးအဘွား နှစ်ဦးလုံးမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကူးစက်ခံရခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဝမ်ထောင်၏ တိုက်ပွဲကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပျက်အစီးများမှအပ အိမ်မှာ အလွန် သေသပ်နေပြီး အစားအစာများမှာလည်း ပျက်စီးခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် စိတ်ပျက်စရာကောင်းသည်မှာ မီးဖိုချောင်တွင် ပုပ်သိုးနေသော သစ်သီးများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များစွာ ပုံနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်ထောင်သည် ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို ခန့်မှန်းမိသည်။ လူကြီးပိုင်းများသည် အစားအသောက်နှင့် အဝတ်အထည်များတွင် အလွန် ခြိုးခြံချွေတာတတ်ကြပြီး တတ်နိုင်သမျှ စုဆောင်းတတ်ကြသည်။ ဤသည်မှာ ပိုက်ဆံရှိခြင်း၊ မရှိခြင်းနှင့် မဆိုင်ဘဲ နှစ်ရှည်လများ စွဲမြဲနေသော အလေ့အထသာ ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီက ဤအဘိုးအဘွားနှစ်ဦးသည် ဈေးပေါပြီး မလတ်ဆတ်သော သစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်အချို့ကို ဝယ်ယူထားခဲ့ကြဟန်တူသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ပုပ်တော့မည့် အစားအစာကို အရင်စားပါက အစားအစာများ ပုပ်သိုးသွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ကံဆိုးစွာဖြင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်လာခဲ့သည်။ စားမည့်သူ မရှိတော့သဖြင့် အစားအစာများမှာ လျင်မြန်စွာ ပုပ်သိုးသွားတော့သည်။ မီးဖိုချောင်ရှိ အရာများသာမက ရေခဲသေတ္တာထဲရှိ ပစ္စည်းများပင် ပုပ်ကုန်ပြီ ဖြစ်သည်။ ကြက်သွန်ဖြူ တစ်အိတ်သာ စားသုံး၍ ရတော့သည်။

"နှမြောစရာပဲ..."

ဝမ်ထောင်သည် ပုပ်သိုးနေသော အစားအစာများကို ကြည့်ရင်း နှမြောမိသည်။ သို့သော် ဘာမှမတတ်နိုင်သဖြင့် အားလုံးကို လွှင့်ပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက အစာအဆိပ်သင့်ခြင်း ဖြစ်လျှင် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

သစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များမှာ လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤလူကြီးနှစ်ဦးမှာ အသားမစားကြဟု ထင်ရသည်၊ အိမ်တွင် အသားတစ်စပင် မရှိပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ဘီရိုထဲတွင် ဂျုံမှုန့် ၈ ပေါင်ခန့်၊ ကြက်ဥ များနှင့် ခေါက်ဆွဲခြောက် ၂ ပေါင်ခန့် ရှိနေခြင်းက သူ၏ စိတ်မကောင်းမှုကို ကုစားပေးနိုင်သည်။

"ဟမ်... ဒါက..."

မီးဖိုချောင်မှ ထွက်လာစဉ် ဧည့်ခန်း လသာဆောင်အောက်တွင် စိမ်းလန်းစိုပြည်နေသော အပင်များကို ဝမ်ထောင် တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကြက်သွန်မြိတ်တွေလား။"

ဝမ်ထောင်သည် အလျင်အမြန် သွားကြည့်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် ပုံပျက်ပန်းပျက် သတ္တဝါတစ်ကောင် ပေါ်လာပြီး လုံခြုံရေးသံတိုင်များကို ရိုက်နှက်လာသည်။

ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...

"တောက်..."

ဝမ်ထောင် လန့်သွားသည်။

ဤသည်မှာ ပထမထပ် ဖြစ်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် ဖုတ်ကောင်များ ရှိနေသည်ကို သူ ခုမှ သတိရသည်။ သူသည် အပြင်ဘက်ရှိ ဖုတ်ကောင်ကို လက်ခလယ် ပြလိုက်ပြီး လိုက်ကာများကို အမြန် ပိတ်လိုက်၏။

၎င်းတို့မှာ အထဲသို့ ဝင်မလာနိုင်သော်လည်း ဘေးကင်းခြင်းက အကောင်းဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ ဖုတ်ကောင်ကို လျစ်လျူရှုကာ ဝမ်ထောင်သည် အပင်များရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

"တကယ် ကြက်သွန်မြိတ်တွေပဲ၊ အကုန်လည်း ကြီးနေပြီ။"

ဤကြက်သွန်မြိတ်များကို စတုရန်းပုံ အိုး ၁၂ အိုးဖြင့် စိုက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် စိုက်ခင်းလေးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

ဒါတွေက အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေပဲ။

ဝမ်ထောင် အံ့အားသင့် ဝမ်းသာသွားသည်။

ကြက်သွန်မြိတ်များသည် ဆယ်နှစ်အထိ အသက်ရှင်နိုင်သည်ဟု သူ ကြားဖူးသည်။ အကယ်၍ သူသာ ဤအပင်များကို ကောင်းကောင်း ထိန်းသိမ်းနိုင်ပါက အနာဂတ်တွင် ကြက်သွန်မြိတ်များကို ပုံမှန် စားသုံးနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။ ကြာလာလျှင် အရသာမှာ သိပ်မကောင်းတော့နိုင်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်းတွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက် ရှိနေခြင်းကပင် အလွန် ကောင်းလှပြီ ဖြစ်ရာ အရသာကို မည်သူက ဂရုစိုက်နေမည်နည်း။

နောက်ထပ် အချက်တစ်ခုမှာ ပုပ်သိုးနေသော သစ်သီးနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို သူ လွှင့်ပစ်စရာ မလိုတော့ပေ။ ၎င်းတို့ကို ကြက်သွန်မြိတ်များအတွက် မြေဩဇာအဖြစ် တိုက်ရိုက် အသုံးပြုနိုင်၏။

ဝမ်ထောင်သည် အလဟဿ ဖြစ်ခြင်းကို အလွန် မုန်းတီးသူ ဖြစ်သည်။ စောစောက သူ တော်တော် နှမြောနေမိသော်လည်း ယခုအခါ ထိုအစားအစာများကို အသုံးချနိုင်ပြီ ဖြစ်သဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

"သူတို့ ကြက်သွန်မြိတ်တွေ စိုက်ထားတယ်ဆိုမှတော့ မျိုးစေ့တွေလည်း ရှိနိုင်တယ်..."

ဝမ်ထောင်သည် ချက်ချင်းပင် ဟိုဟိုဒီဒီ ရှာဖွေတော့သည်။

သေချာပေါက်ပင် ခဏကြာ ရှာဖွေပြီးနောက် ကြက်သွန်မြိတ် မျိုးစေ့ ၁၀ ထုပ်၊ နံနံပင် မျိုးစေ့ ၅ ထုပ်နှင့် မုန်လာဥဖြူ မျိုးစေ့ ၅ ထုပ်ကို ဝမ်ထောင် တွေ့ရှိသွားသည်။

ဝမ်ထောင်သည် နံနံပင်ကို မကြိုက်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အချိန်တွင် အစားအသောက် ရွေးချယ်နေရန် အခြေအနေ မရှိပေ။ တစ်ခုခု ရှိနေခြင်းကပင် လုံလောက်လှပြီ ဖြစ်သည်။

"နောက်မှ ပြန်ကြည့်ရမယ်၊ အခွင့်အရေးရရင် ဒီမျိုးစေ့တွေကို စိုက်လို့ရတာပဲ..."

သူသည် မျိုးစေ့အားလုံးကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ကြက်သွန်မြိတ်များကိုမူ ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းရန် ဝမ်ထောင် မလောသေးပေ၊ အကြောင်းမှာ မျိုးစေ့များကို ရှာဖွေနေစဉ် နောက်ထပ် ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းတစ်ခုကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သောအခါ ဖန်ပုလင်းဖြင့် ထည့်ထားသော အရက် နှစ်သေတ္တာကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ ဤဖုတ်ကောင်နှစ်ကောင်က ဘာကြောင့် အရက်များကို ချပေးခဲ့သည်ကို ဝမ်ထောင် ယခုမှ နားလည်သွားတော့သည်။ သူတို့က အရက်သောက်ရသည်ကို ဝါသနာပါကြသည်ကိုး။

ဝမ်ထောင်ကိုယ်တိုင်မှာ အရက်သောက်ရသည်ကို အထူးတလည် မကြိုက်သော်လည်း ဤအရက်များမှာ နောင်တွင် အလဲအလှယ်လုပ်ရန် အလွန်ကောင်းသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဤဖန်ပုလင်းများကလည်း အသုံးဝင်ပေသည်။

ဖုတ်ကောင်များသည် မီးကို အတန်ငယ် ကြောက်ကြကြောင်း သူ အရင်က စမ်းသပ်သိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအရက်ပုလင်းများကို မီးလောင်ဗုံးများ ပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သည်။

မီးလောင်ဗုံးဟုခေါ်သော မူလိုတော့ဗ် ကော့တေး ပြုလုပ်သည့် နည်းလမ်းမှာ အမှန်စင်စစ် အလွန် ရိုးရှင်းပါသည်။ အဓိက ပြဿနာမှာ ပုလင်းထဲတွင် ထည့်ရန် လောင်စာပစ္စည်း ရှာရခက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ၄၀ ဒီဂရီ ရှိသော ဤအရက်မှာ လုံးဝ အဆင်ပြေမည် မဟုတ်ပေ။ အရက်ပျံ သို့မဟုတ် ဓာတ်ဆီကဲ့သို့ အလွန် လောင်ကျွမ်းလွယ်သော အရာများ လိုအပ်သည်။

ဝမ်ထောင်သည် စောစောက အရက်နှစ်ပုလင်း ရရှိထားသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားနိုင်သော အရာများ ဖြစ်သည်။ လုံးဝ မလွဲမရှောင်သာမှလွဲ၍ ၎င်းတို့ကို သုံးစွဲရန် သူ ဆန္ဒမရှိပေ။

အသင့်တော်ဆုံးမှာ ဓာတ်ဆီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အပြင်ဘက်တွင် ကားများ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့၏ ဆီတိုင်ကီထဲတွင် ဓာတ်ဆီများ သေချာပေါက် ရှိနေပေလိမ့်မည်။ ဒီဇယ်ရှာရန် အပြင်ထွက်သောအခါ ဓာတ်ဆီအချို့ ရအောင်ယူရန်လည်း နည်းလမ်းရှာရန် လိုအပ်လာလေပြီ။

ဤအရက် နှစ်သေတ္တာတွင် တစ်သေတ္တာလျှင် ၆ ပုလင်းစီဖြင့် စုစုပေါင်း ၁၂ ပုလင်း ရှိသည်။ အကယ်၍ ဓာတ်ဆီသာ လုံလောက်ပါက မူလိုတော့ဗ် ကော့တေး ၁၂ ခု ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဝမ်ထောင်သည် အရင်က သူ သိမ်းဆည်းခဲ့သော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် ပုလင်းများကိုလည်း ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ၎င်းတို့တွင်လည်း ဖန်ပုလင်းများ ရှိသည်။ ထိုစဉ်က မူလိုတော့ဗ် ကော့တေးအကြောင်းကို သူ မစဉ်းစားမိသဖြင့် မေ့နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ပစ္စည်းများမှာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"အားလုံးကို စုထားပြီး ပုလင်း ဘယ်နှစ်လုံးရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ရမယ်... ဒါက အစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

……….