အခန်း (၁၅-၁၆)

အခန်း (၁၅) ထိပ်တန်းသတ္တဝါ

ဆုရှောင်၏ သေစေနိုင်လောက်သော ဓားချက်အပြီးတွင် ကျား၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပျော့ခွေသွားသည်။ ဧရာမ ကိုယ်ထည်က သူ့အပေါ်သို့ ဖိကျလာသည်။ ကျား၏ အောက်ရောက်နေသော ဆုရှောင်သည် ခေါင်းပေါ်၌ မှောင်မိုက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ပြီး ဘေးဘက်သို့ လှိမ့်ထွက်သွားသည်။

"ဝုန်း"

ဖုန်လုံးများ ထောင်းခနဲ ထသွားသည်။ ကျားသည် သေဆုံးသွားသည့်အလား မြေပြင်ပေါ်တွင် ပုံလျက်သား လဲကျသွားသည်။

သွေးများ ရွှဲနစ်နေသော ဆုရှောင်က မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ လဲကျနေသော ကျားကို သတိကြီးစွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ ကျား၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ သွေးတန်းတွင် အသက်စွမ်းအင် ငါးရာခိုင်နှုန်း ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် သူ အနားမကပ်ရဲပေ။

ကိုလူးဘိုတောင်၏အရှင်သခင်သည် မသေသေးပေ။ ထိုဉာဏ်ကောင်းသော ကျားသည် ဆုရှောင်အား သတိလက်လွတ်ဖြစ်စေရန် သေချင်ယောင်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"တယ်ဉာဏ်များတဲ့ တိရစ္ဆာန်ပဲ"

လက်ထဲမှ ဓားကို ခပ်ဖွဖွ ခါရမ်းလိုက်သည်။ ဓားသွားပေါ်တွင် ပေကျံနေသော သွေးစက်များ လွင့်စင်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လခြမ်းကွေးပုံသဏ္ဍာန် သွေးကွက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

"ဟူး"

ပြင်းထန်သော အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တိုက်ခိုက်မှု အနည်းငယ်သာ ပြုလုပ်ရသေးသော်လည်း အသက်အန္တရာယ်နှင့် နီးကပ်လွန်းလှသဖြင့် ဆုရှောင်၏ ခွန်အားများစွာ ကုန်ခမ်းသွားသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုသည် ငါးမှတ်သာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ခံနိုင်ရည်သည် သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့်သာ တန်းတူရှိနေသည်။ လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် စွမ်းရည်တစ်မှတ် တိုးတက်ရန်မှာ ကောင်းကင်သို့ တက်ရသည်ထက်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ ဆုရှောင် သုံးနှစ်တိတိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့ကျင့်ခဲ့သော်လည်း ခွန်အားတစ်မှတ်နှင့် အမြန်နှုန်းနှစ်မှတ်သာ တိုးတက်ခဲ့သည်။

သာမန်လူထက် သာလွန်နေသော ထိုစွမ်းရည်သုံးမှတ်ဖြင့်ပင် ဆုရှောင်သည် သာမန်လူများကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ စွမ်းရည်တစ်မှတ် တိုးတက်လာတိုင်း မည်မျှ ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

တစ်မိနစ်၊ နှစ်မိနစ်... လူတစ်ယောက်နှင့် ကျားတစ်ကောင်တို့ အကဲစမ်းနေကြသည်။ ကိုလူးဘိုတောင်၏အရှင်သခင်သည် သေချင်ယောင် ဆက်ဆောင်နေသည်။ ဆုရှောင်ကလည်း ဝင်ရောက် မတိုက်ခိုက်ပေ။ သူ၏ ခွန်အားများကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် လိုအပ်နေသည်။

သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲကျနေသော ကျားသည် ရုတ်တရက် ၎င်း၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုမျက်လုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေမှုနှင့် မကျေနပ်မှုများ ရောယှက်နေသည်။ တိရစ္ဆာန်တစ်ကောင်က ထိုမျှ ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်များကို ဖော်ပြနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ သို့သော် ဝမ်းပိစ်ကမ္ဘာရှိ တိရစ္ဆာန်များ၏ ဉာဏ်ရည်က မြင့်မားကြသဖြင့် သိပ်တော့ မထူးဆန်းလှပေ။ ဝမ်းပိစ်ကမ္ဘာရှိ သဲကန္တာရနိုင်ငံတစ်ခုတွင်ဆိုလျှင် အမျိုးသမီးများကိုသာ တင်ဆောင်သော နှာဘူးကုလားအုတ်တစ်ကောင်ပင် ရှိသေးသည်။

ကိုလူးဘိုတောင်၏အရှင်သခင်သည် ခက်ခဲပင်ပန်းစွာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ မျက်လုံးတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဆုရှောင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ အမည်းရောင်သွေးများ စီးကျနေသည်။

ခွန်အား အနည်းငယ် ပြန်လည် ပြည့်ဝလာပြီဖြစ်သော ဆုရှောင်သည် ကိုလူးဘိုတောင်၏အရှင်သခင်အနီးသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ တိုးကပ်သွားသည်။

"ဂါး"

ခြိမ်းခြောက်သည့် ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျားလက်သည်းတစ်ဖက်က ဆုရှောင်ထံသို့ စမ်းသပ်သဘောဖြင့် ကုတ်ခြစ်လာသည်။ ဆုရှောင် ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် ထပ်မံ ရှေ့တိုးသွားသည်။ ဧရာမ ကျားနှင့် ထိပ်တိုက် မရင်ဆိုင်ပေ။ ယခု အခြေအနေတွင်ပင် ကျားသည် သူ့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသေးကြောင်း ဆုရှောင် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ဝမ်းပိစ်ကမ္ဘာ၏ အဆင့်အတန်းက အလွန် မြင့်မားလွန်းသဖြင့် ဆုရှောင် သတိကြီးစွာဖြင့်သာ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဆုရှောင် အချိန်ဆွဲနေကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ကိုလူးဘိုတောင်၏အရှင်သခင်သည် လုံးဝ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသည်။ ၎င်းသည် အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သော မုဆိုးတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံနေရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုလူးဘိုတောင်၏အရှင်သခင်သည် တုန်ရီနေသော ခြေလက်များဖြင့် အားတင်းကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီးနောက် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။ ထိုအရာသည် တောတောင်များအတွင်း ၎င်း၏ နောက်ဆုံး ဟိန်းဟောက်သံပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဟိန်းဟောက်ပြီးနောက် ကိုလူးဘိုတောင်၏အရှင်သခင်သည် ဒဏ်ရာဗရပွဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲလျက် ဆုရှောင်ထံသို့ ခုန်အုပ်လာသည်။ ဆုရှောင်၏ လက်ထဲမှ ချွန်ထက်သော ဓားသွားကိုဖြစ်စေ၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ပေါက်ကွဲနေသော ကလီစာများကိုဖြစ်စေ လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

"ဝုန်း ဝုန်း"

ကိုလူးဘိုတောင်၏အရှင်သခင်၏ ပြေးလွှားမှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် မီတာရာဂဏန်းခန့်ရှိ မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ လာပြီ။ ရှေ့မှ သားရဲကောင်သည် အသေခံ တိုက်ခိုက်တော့မည်။

ကိုလူးဘိုတောင်၏အရှင်သခင်၏ အရှိန်အဟုန်မှာ ပြင်းထန်လှသော်လည်း ဒဏ်ရာဗရပွဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် အားအင် မလုံလောက်တော့ပေ။ ၎င်း ရွေးချယ်လိုက်သော တိုက်ခိုက်မှုနည်းလမ်းမှာ အလွန် ရိုးရှင်းလှသည်။ ပါးစပ်ကို ဟလျက် ဆုရှောင်အား တည့်တည့် ကိုက်ဖြတ်ရန် ဖြစ်သည်။ သို့သော် နောက်ခြေထောက်ရှိ အရွတ်ပြတ်နေသော ဒဏ်ရာကြောင့် ကိုလူးဘိုတောင်၏အရှင်သခင်သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှသာ ပြေးပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်လျက် လဲကျသွားသည်။ ၎င်း၏ ခုန်အုပ်ကိုက်ဖြတ်မည့် ဟန်ပန်မှာ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားပြီး တိုက်ခိုက်မှုအစား သေတွင်းထဲသို့ ခုန်ဆင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဟထားသော ကျားပါးစပ်က ဆုရှောင်၏ ရှေ့တည့်တည့်သို့ ရောက်ရှိလာရာ ဆုရှောင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သို့သော် လက်ထဲမှ လှုပ်ရှားမှုကတော့ မနှေးကွေးပေ။ ဓားကို မြှောက်ကာ ရှေ့သို့ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

နဂါးသတ်ဓားသည် ကျား၏ နူးညံ့ပျော့ပျောင်းသော အာခေါင်ကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီးနောက် အရိုးလွှာကို ဖြတ်သန်းကာ ဦးနှောက်ထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားသည်။ အမှတ် (၁၀) ရရှိထားသော အဖြူရောင် လက်နက်ကိရိယာဖြစ်သည့် နဂါးသတ်ဓားသည် အဖြူရောင် လက်နက်များထဲတွင် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး အချို့သော အစိမ်းရောင် လက်နက်များထက်ပင် သာလွန်သေးသည်။ ၎င်း၏ ထက်ရှမှုမှာ လုံးဝ ယုံကြည်စိတ်ချရသည်။

ထိုမျှ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိသွားပြီးနောက် ကျား၏ မျက်လုံးများ နောက်ဆုံးတွင် မှေးမှိန်လာသည်။ ခေါင်းပေါ်ရှိ သွေးတန်းသည်လည်း အနိမ့်ဆုံးသို့ ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားပြီး ကုန်ခမ်းတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုမျှ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာမျိုး ရထားသည်တောင်မှ ကျားက မသေသေးပေ။ အလွန် အံ့မခန်းဖွယ်ကောင်းသော အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် မမျှော်လင့်ထားသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဦးနှောက် ဖောက်ထွင်းခံထားရသော ကျားသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှေ့သို့ အတင်း တိုးဝင်လာသည်။ ထို့ကြောင့် ဓားသွားသည် ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားပြီး ဦးနှောက်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။ သို့သော် ဆုရှောင်၏ မျက်နှာမှာမူ အရောင်ပြောင်းသွားသည်။ ကျား ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာမှုကြောင့် သူ၏ လက်တစ်ဖက်သည် ကျား၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ကျားပါးစပ် ပိတ်သွားပြီး ဆုရှောင်၏ ညာဘက်လက်ကို ကျားက အားကုန် ကိုက်ထားလိုက်သည်။ ဓားကိုင်ထားသော ညာဘက်လက်သည် ချွန်ထက်သော အရာတစ်ခု၏ ဖောက်ထွင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရကြောင်း သူ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ပထမဆုံး ထုံကျင်သွားပြီးနောက် ရင်ထဲထိ စူးနစ်သွားသော နာကျင်မှု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လက်တစ်ဖက်လုံး ထုံကျင်လာသော်လည်း ဆုရှောင်သည် လက်ထဲမှ နဂါးသတ်ဓားကို လွှတ်မပေးပေ။ နဖူးမှ ချွေးအေးများ စီးကျလာပြီး အားလပ်နေသော ဘယ်ဘက်လက်ထဲတွင် ယမ်းထောင်းသေနတ်တစ်လက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယမ်းထောင်းသေနတ်ကို ကျား၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်တည်းပေါ်သို့ တေ့ကာ ဆုရှောင် ခလုတ်ဆွဲလိုက်သည်။

"ဒိုင်း"

မျက်လုံးပေါက်ကွဲသွားပြီး အရည်များ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားသည်။ ထိုသေနတ်ပစ်ချက်က ဘဝနိဂုံးချုပ်စေသည့် အဆုံးသတ်ချက် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ကျား၏ သွေးတန်း ကုန်ခမ်းသွားပြီး ဆုရှောင်၏ လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ကိုက်ထားသော သွေးစွန်းနေသည့် ပါးစပ်လည်း ဟသွားသည်။ ဆုရှောင် အခွင့်ကောင်းယူကာ လက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ညာဘက်လက် အပေါ်ပိုင်းတွင် အသားများ စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ကို လှုပ်ရှားကြည့်လိုက်ရာ အရိုးများ မထိခိုက်သွားသည်မှာ ကံကောင်းလှသည်။ အလွန် နာကျင်သော်လည်း အရိုးမကျိုးသွားပေ။ ထိုသို့ ကိုက်ဖြတ်လိုက်သော ကျားမှာ နောက်ဆုံး အားအင်ကို သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒဏ်ရာမှာ ကြည့်ရသည်မှာ ပြင်းထန်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အသက်အန္တရာယ် မရှိပေ။

[ သင်သည် (ထိပ်တန်းသတ္တဝါ) ကိုလူးဘိုတောင်၏အရှင်သခင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ] [ ကိုလူးဘိုတောင်၏အရှင်သခင်သည် ထိပ်တန်းသတ္တဝါဖြစ်သဖြင့် ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ် ၃.၂ ရာခိုင်နှုန်း ရရှိပါသည်။ ယခု စုစုပေါင်း ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ် ၈.၉ ရာခိုင်နှုန်း ရရှိထားပါသည်။ ] [ သင်၏ ဝိညာဉ်ဝါးမျိုသူ ပါရမီ အသက်ဝင်လာပါသည်။ မှော်စွမ်းအား ၁၅ မှတ် အမြဲတမ်း တိုးပွားလာပြီး လက်ရှိ မှော်စွမ်းအား ၉၁ မှတ် ရှိပါသည်။ ]

ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံ၏ အသိပေးချက်ကြောင့် ဆုရှောင် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။ ကိုလူးဘိုတောင်၏အရှင်သခင်သည် လုံးဝ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သွေးထွက်လွန်မှုနှင့် ခွန်အားကုန်ခမ်းမှုကြောင့် ဆုရှောင် တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ခွေသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ထိုင်ချလိုက်မိသည်။ သိုလှောင်ခန်းထဲမှ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူကာ "ဖျစ်" ခနဲ မီးညှိလိုက်သည်။ ဆေးလိပ်ငွေ့များ လွင့်ပျံသွားသည်။

"ဟက် ဟဲဟဲ"

သွေးများ ရွှဲနစ်နေသော ဆုရှောင်သည် မြက်ခင်းပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ခေါင်းငုံ့ကာ ပခုံးများ တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေသည်။ တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း သေမင်းနှင့် အသက်လုရသော ထိုခံစားချက်ကို သူ စွဲလမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ အနိုင်ရသူက အသက်ရှင်ပြီး အရှုံးသမားက သေဆုံးရမည်။ ရက်စက်သော်လည်း အလွန် ရှင်းလင်းလှသည်။ ဆေးလိပ်ငွေ့ တစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ဆုရှောင်သည် ကျား၏ အလောင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျား၏ အလောင်းအထက်တွင် အစိမ်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ရတနာသေတ္တာတစ်လုံး လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသည်။ ရတနာသေတ္တာက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည်။ သွေးများ ရွှဲနစ်နေသော ဆုရှောင်သည် ခက်ခဲပင်ပန်းစွာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ ထိုသည်မှာ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ရတနာသေတ္တာ (အစိမ်း) ကို မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ရတနာသေတ္တာ (အဖြူ) ကို ဖွင့်လိုက်စဉ်က ကွယ်လွန်သူဇနီး၏ ဆွဲသီးကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် လက်နက်ကိရိယာကို ရရှိခဲ့သည်။ ရတနာသေတ္တာ (အဖြူ) ထက် ပိုမို တန်ဖိုးကြီးမားသော ရတနာသေတ္တာ (အစိမ်း) ထံမှ မည်သည့်အရာများ ရရှိနိုင်မည်နည်း။

ဆုရှောင်၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပူနွေးလာသော်လည်း ယခုအချိန်ကား မသင့်တော်သေးပေ။ မသိနားမလည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ထိုတောအုပ်ထဲတွင် အခြားသော အန္တရာယ်များ အချိန်မရွေး ကျရောက်လာနိုင်သည်။ အနီးနားရှိ မြေပြင်တွင် သွေးကွက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး သွေးညှီနံ့များကြောင့် အခြားသော သားရဲများ ရောက်ရှိလာနိုင်သည်။ ဆုရှောင်သည် ရတနာသေတ္တာ (အစိမ်း) ကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ဓားရိုးဖြင့် ကျားစွယ်များအားလုံးကို ထုခွဲယူငင်လိုက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆေးကြောရန် အနီးနားရှိ ရေအရင်းအမြစ်ဆီသို့ သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူနှင့် မီတာဆယ်ဂဏန်းခန့် အကွာရှိ ချုံပုတ်တစ်ခုအတွင်းမှ တိုးညှင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆုရှောင်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း စူးရှသွားပြီး လက်ထဲမှ နဂါးသတ်ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ ထိုချုံပုတ်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲ ထွက်လာစမ်း"

ဆုရှောင် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ချုံပုတ်ထဲတွင် သားရဲတစ်ကောင် ရှိနေပါက သေချာပေါက် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုခု ပြုလုပ်မည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ချုံပုတ်ထဲတွင် အလွန် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသဖြင့် သူ့ကို ပိုမို သတိထားမိစေသည်။ ချုံပုတ်ထဲတွင် လူတစ်ယောက် ရှိနေနိုင်သည်။

[Footnote: ထိုအခန်းတွင် ဂျပန် Anime ဖြစ်သော ဝမ်းပိစ် (One Piece) ကမ္ဘာ၏ ဇာတ်ကွက်များ ပါဝင်ပါသည်။ "ကိုလူးဘိုတောင်၏အရှင်သခင်" ဆိုသည်မှာ ဝမ်းပိစ် ဇာတ်လမ်းထဲတွင် ဇာတ်လိုက် လူးဖီး ငယ်စဉ်က နေထိုင်ခဲ့ရာ ကိုလူးဘိုတောင်မှ ဧရာမကျားကြီးကို ဆိုလိုပါသည်။ ထို့အပြင် "အမျိုးသမီးများကိုသာ တင်ဆောင်သော နှာဘူးကုလားအုတ်" ဆိုသည်မှာ ဝမ်းပိစ် ဇာတ်လမ်း၏ အာလာဘာစတာ (Alabasta) သဲကန္တာရ ဇာတ်ကွက်မှ "မတ်စွတ်ဂဲ" ဟုခေါ်သော ကုလားအုတ်ကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်ပါသည်။]

အခန်း (၁၆) လှောင်အိမ်ထဲမှ လွတ်မြောက်လာသော ဓား

ဆုရှောင်သည် ချုံပုတ်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ဘယ်ဘက်လက်မှ ယမ်းထောင်းသေနတ်ကို ချုံပုတ်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်ထားသည်။ သေနတ်ထဲတွင် နောက်ဆုံး ကျည်တစ်တောင့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"နေပါဦး... ကျွန်တော် လူဆိုး မဟုတ်ပါဘူး"

ချုံပုတ်ထဲမှ ကြည်လင်သော ကလေးအသံလေး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကလေးလား။ ဆုရှောင်သည် ချုံပုတ်ကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုမျှ အန္တရာယ်များသော ကိုလူးဘိုတောင်တွင် ကလေးတစ်ယောက် မည်သို့ ရောက်ရှိနေသနည်း ဆိုသည်က သူ့ကို သတိထားမိစေသည်။

"ထွက်လာဖို့ သုံးစက္ကန့် အချိန်ပေးမယ်... မဟုတ်ရင် ထွက်မလာနဲ့တော့"

ယမ်းထောင်းသေနတ်၏ ခလုတ်ကို တဖြည်းဖြည်း တင်းကျပ်စွာ ဆွဲထားလိုက်သည်။ အကယ်၍ ထိုသူ သုံးစက္ကန့်အတွင်း ထွက်မလာပါက သူ သေနတ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်လား... ဒါဆို ကျွန်တော် ထွက်မလာတော့ဘူးနော်"

သေချာသည်မှာ ချုံပုတ်ထဲရှိ ကလေးသည် ဆုရှောင်၏ စကားကို နားလည်မှု လွဲသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်၏ မျက်လုံးထောင့်စွန်းများ လှုပ်ခါသွားသည်။ ချုံပုတ်ထဲတွင် တကယ်ပင် ကလေးတစ်ယောက် ရှိနေကြောင်း ယခု သူ သေချာသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ထိုကလေး၏ ဉာဏ်ရည်သည် မမြင့်မားလှပေ။ ယမ်းထောင်းသေနတ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ သေနတ်ထဲရှိ နောက်ဆုံး ကျည်တစ်တောင့်သည် အခြားနေရာတွင် အသုံးဝင်နိုင်သဖြင့် ထိုနေရာတွင် မဖြုန်းတီးသင့်ပေ။

"ထွက်ခဲ့စမ်း"

ဆုရှောင်သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့် ချုံပုတ်ရှေ့သို့ ပြေးသွားကာ ချုံပုတ်ကို ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက် ကန်လိုက်သည်။ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကန်မိသည့် အထိအတွေ့မျိုး မဟုတ်ဘဲ ပြန်ကန်ထွက်လာသည့် ရုန်းကန်အားတစ်ခုကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဘုတ်..."

ဘောလုံးကို ကန်လိုက်သကဲ့သို့ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး ပိန်လှီသော ခန္ဓာကိုယ်လေး တစ်ခု အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားသည်။

"ဘုတ်... ဘုတ်..."

ထိုပုံရိပ်လေးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်ပြီးနောက် အချက်အနည်းငယ် ပြန်လည် ခုန်ထွက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မှောက်လျက် လဲကျသွားသည်။

"ဝူး... ဝါး..."

ဆုရှောင်၏ ကန်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ကလေးသည် နာကျင်သွား၍ ဖြစ်မည်၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အသံကျယ်ကြီးဖြင့် အော်ဟစ် ငိုကြွေးတော့သည်။

ထိုထူးဆန်းသော ရုန်းကန်အားကြောင့် ဆုရှောင်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းသွားပြီး ထိုကလေးကို သေချာစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ အဝါရောင် အသားအရေ၊ ဆံပင်အမည်းရောင်၊ မည်းနက်နေသော မျက်လုံးများနှင့် ထိုထူးဆန်းသည့် ရုန်းကန်အားတို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဆုရှောင်သည် ထိုကလေး၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းမိသွားသည်။ ထိုကလေးသည် မူရင်းဇာတ်လမ်းမှ ဇာတ်လိုက် ဖြစ်သော မန်ကီ ဒီ လူးဖီး မဟုတ်ပါလော။ ကိုလူးဘိုတောင်တွင် ကလေးတစ်ယောက် မည်သို့ ရောက်ရှိနေသနည်းဟု အစောပိုင်းက သူ အံ့သြနေခဲ့သည်။ အကယ်၍ လူးဖီးသာ ဆိုပါက ရှင်းပြ၍ ရပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကိုလူးဘိုတောင်တွင် နေထိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ဆုရှောင်သည် လူးဖီး၏ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ သူ့ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။ လူးဖီးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် နာကျင်စွာ ငိုကြွေးနေပြီး နှပ်ချေးများပင် အရှည်ကြီး စီးကျနေသည်။ ဆုရှောင် ကန်လိုက်သဖြင့် နာကျင်သွားပုံ ရသည်။ ငယ်ရွယ်စဉ်က လူးဖီး၏ သစ်သီးစွမ်းအားသည် အခြေခံအားဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု မရှိသေးသဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနိုင်စွမ်း မအားကောင်းသေးပေ။ ယခုအချိန်တွင် လူးဖီးသည် ကလေးပေါက်စလေး တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ပြီး မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲကကဲ့သို့ ခန့်ညားမှုမျိုး လုံးဝ မရှိပေ။

"ကလေး... မငိုနဲ့... မဟုတ်ရင် သတ်ပစ်မယ်"

ယခုအခါ ဆုရှောင်၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကျားသွေးများ ပေကျံနေသဖြင့် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံ ပေါက်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ငိုသံသည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

"ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့... ကျွန်တော် မသေချင်သေးဘူး"

ဆုရှောင် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ တကယ့်ကို ပွင့်လင်းရိုးသားသော အဖြေပင် ဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် ဝမ်းပိစ် ကမ္ဘာ၏ ဇာတ်လိုက် ဖြစ်နေသောကြောင့် သူ့ကို ဂရုစိုက်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။ မိစ္ဆာသစ်သီး စွမ်းအားရှင် တစ်ယောက်ကို လေ့လာကြည့်ချင်ရုံ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ လူးဖီး၏ ပါးပြင်ကို ဆွဲကိုင်ကာ ဆုရှောင်သည် သူ့ကို မ,တင်လိုက်ရာ လူးဖီး၏ မျက်နှာသည် အရှည်ကြီး ဆန့်ထွက်လာသည်။ လူးဖီးသည် နှပ်ချေးများကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ဆုရှောင်ကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ အလွန် ရယ်စရာ ကောင်းနေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံ မှ ဆက်တိုက်ဆိုသလို အသိပေးချက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ သတိပေးချက်။ သတိပေးချက်။ မုဆိုးသည် ကမ္ဘာ့သားတော်နှင့် ထိတွေ့နေပါသည်။ မုဆိုးသည် ၎င်းနှင့် ဝေးဝေးနေပါ။ ] [ သတိပေးချက်။ သတိပေးချက်။ မုဆိုးသည် ကမ္ဘာ့သားတော်နှင့် ထိတွေ့နေပါသည်။ မုဆိုးသည် ၎င်းနှင့် ဝေးဝေးနေပါ။ ] [ သတိပေးချက်။ သတိပေးချက်။ မုဆိုးသည် ကမ္ဘာ့သားတော်နှင့် ထိတွေ့နေပါသည်။ မုဆိုးသည် ၎င်းနှင့် ဝေးဝေးနေပါ။ ]

ယခုတစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာသော အသိပေးချက်များသည် ယခင်ကကဲ့သို့ အပြာနုရောင် မဟုတ်ဘဲ သွေးရောင်နီရဲနေပြီး အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။

[ သတိပေးချက်။ အလွန် စွမ်းအားကြီးမားသော သတ္တဝါတစ်ဦး ချဉ်းကပ်လာနေပါသည်။ စစ်ဆေးချက်အရ ထိုသတ္တဝါမှာ မန်ကီ ဒီ ဂါ့ပ် ဖြစ်ပါသည်။ မုဆိုးသည် အမြန်ဆုံး ဆုတ်ခွာပါ။ ] [ တာဝန်တစ်ခု စတင်ပါသည် - ဒဏ္ဍာရီကို နှိမ်နင်းခြင်း ]

ဒဏ္ဍာရီကို နှိမ်နင်းခြင်း။ အခက်အခဲအဆင့် - အဆင့် ၇၉။ ......

ဆုရှောင်သည် [ အခက်အခဲအဆင့် - အဆင့် ၇၉ ] ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် လက်ထဲမှ လူးဖီးကို ချက်ချင်း ပစ်ချလိုက်ပြီး ရေအရင်းအမြစ် ရှိရာဘက်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူသည် တာဝန်၏ ဆုလာဘ်ကိုပင် သွားရောက် မကြည့်ရှုခဲ့သလို ထို [ ဒဏ္ဍာရီကို နှိမ်နင်းခြင်း ] ဟူသော တာဝန်ကိုလည်း လုံးဝ လက်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ စဉ်းစားနေစရာပင် မလိုဘဲ အဆင့် ၇၉ အခက်အခဲအဆင့်ရှိသော တာဝန်၏ ဆုလာဘ်သည် သေချာပေါက် အံ့မခန်းဖွယ် ကောင်းပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဆုရှောင်အတွက်မူ ထိုအဆင့်ရှိ တာဝန်မျိုးက စောလွန်းနေသေးသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် အဆင့် ၃ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရန်ပင် အတော်လေး ခက်ခဲနေရသည်။ သူ ဝမ်းပိစ် ကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်လာစဉ်က ဝမ်းပိစ် ကမ္ဘာ၏ အခက်အခဲအဆင့်မှာ အဆင့် ၆ ဟု ပြသထားသည်။ သို့သော် ထိုသည်မှာ ဝမ်းပိစ် ကမ္ဘာ၏ အစစ်အမှန် အခက်အခဲအဆင့် မဟုတ်ပေ။ အဆင့် ၆ ဆိုသည်မှာ ဂိုအာ တိုင်းပြည် မြို့တော်ဧရိယာ၏ အခက်အခဲအဆင့်ကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်သည် မန်ကီ ဒီ ဂါ့ပ် ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။ ထိုသူသည် သူ့ထံမှ အလွန်ဝေးကွာသော နေရာတွင် ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။ သို့မဟုတ်လျှင် သူ ထွက်ခွာခွင့်ပင် ရမည် မဟုတ်ပေ။

မြစ်ငယ်လေး တစ်ခုအနီးသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဆုရှောင်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင် ဆေးကြောသည်။ ကြည်လင်သော မြစ်ရေဖြင့် သွေးများကို ဆေးကြောလိုက်ရာ ဆုရှောင်၏ ခန္ဓာကိုယ် သန့်ရှင်းသွားပြီးနောက် မြစ်ငယ်လေး၏ နေရာတစ်ဝိုက်တွင် သွေးရောင်များ ရဲတက်သွားသည်။ သွေးညှီနံ့များကြောင့် ငါးအုပ်ကြီးများ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ငါးကြီးတစ်ကောင်သည် ရေပြင်ပေါ်သို့ ခုန်ထွက်လာရာ ဆုရှောင်သည် မသိစိတ်၏ စေ့ဆော်မှုဖြင့် ဓားကို ထုတ်လိုက်သည်။ နှစ်မီတာကျော် ရှည်လျားသော ထိုငါးကြီးကို ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး လက်အားကို အသုံးပြုကာ ကမ်းပေါ်သို့ ပင့်တင်လိုက်သည်။ ထိုဓားချက်၏ ထောင့်ချိုးမှာ အလွန် ခက်ခဲနက်နဲလှပြီး ခွန်အား ထိန်းချုပ်မှုမှာလည်း အလွန် ကောင်းမွန်လှသဖြင့် ဆုရှောင်ကိုယ်တိုင်ပင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

သူ၏ ဓားပညာကျွမ်းကျင်မှုမှာ အလွန် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူသည် တိုက်ပွဲတစ်ပွဲတည်းကိုသာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသေးကြောင်း သတိပြုရမည်။ ဆုရှောင်၏ ဓားပညာတွင် ထိုမျှ ကြီးမားသော တိုးတက်မှုမျိုး ရရှိလာခြင်းသည် လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် သူ၏ လေ့ကျင့်မှုများနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။ လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် ဆုရှောင်သည် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရမည့် အခွင့်အရေး အလွန် ရှားပါးလှသည်။ ယခု ကျားကြီးနှင့် အသက်လု တိုက်ခိုက်ခဲ့ရမှုက သူ၏ သုံးနှစ်တာ ခက်ခဲစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့သော ဓားပညာ၏ ရလဒ်များကို နှိုးဆွပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့ကမ္ဘာသည် အကျဉ်းထောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ ခက်ခဲစွာ လေ့ကျင့်ခဲ့သော လူသတ်ပညာများသည် ကလဲ့စားချေခြင်းမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်နေရာတွင်မျှ အသုံးမဝင်ပေ။ ထို့အပြင် ကလဲ့စားချေရာတွင်လည်း အခြေခံအားဖြင့် ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းသာ ဖြစ်ရာ တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေး မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံ သည် ကွာခြားသည်။ ထိုနေရာတွင် အန္တရာယ်မျိုးစုံ ပြည့်နှက်နေသည်။ လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် တိုင်းပြည်တစ်ပြည်ကို ဝယ်ယူနိုင်လောက်အောင် ချမ်းသာကြွယ်ဝသည် ဖြစ်စေ၊ ရာထူးအာဏာ ကြီးမားသည် ဖြစ်စေ မိမိကိုယ်တိုင်က အင်အားမကြီးမားပါက ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံ တွင် သေမင်းကို စောင့်ဆိုင်းနေရုံသာ ရှိသည်။ အကျဉ်းထောင်ထဲမှ လွတ်မြောက်လာပြီးနောက် ဆုရှောင်သည် ပေါ့ပါးလွတ်လပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံ တွင် အန္တရာယ်များလှသည်မှာ မှန်ပါသည်။ အင်အားကြီးသူက အနိုင်ကျင့်ဗိုလ်ကျသော ဆက်ဆံရေးများရှိသည့် အခြေအနေသည် တောနက်ကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း လက်တွေ့ကမ္ဘာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သူသည် ထိုနေရာကို ပိုမို နှစ်သက်သည်။

သူသည် မွေးရာပါ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံ နှင့် ကိုက်ညီသူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုနေရာတွင်သာ သူ၏ စွမ်းရည်များကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ပြသနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုတွင် စွန့်စားသွားလာရင်း စွမ်းအားများ ရရှိလာခြင်းသည် ကောင်းမွန်သော အတွေ့အကြုံ တစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။ ဆုရှောင်သည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူသည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံ တွင် ကောင်းစွာ လှုပ်ရှားသွားလာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ပိုမို အင်အားကြီးမားရန်၊ ပိုမို အင်အားကြီးမားရန်၊ အဆက်မပြတ် အင်အားကြီးမားရန်၊ မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမို အင်အားကြီးမားလာသည်အထိ ကြိုးစားမည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်နိုင်မှသာ သံကြိုးခလောက်များကို ရုန်းထွက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုကြီးမားခမ်းနားသော ဆန္ဒကို မပြည့်ဝမီ သူသည် ဗိုက်အရင် ဝအောင် ဖြည့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။ မြက်ခင်းပေါ်တွင် ရုန်းကန်နေသော ငါးကြီးသည် အကောင်းဆုံး နေ့လယ်စာ ဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။ သွေးဖောက်ခြင်း၊ အကြေးခွံခွာခြင်း၊ ကလီစာများ ထုတ်ခြင်း၊ မီးမွှေးခြင်း... ဆယ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် နှစ်မီတာကျော် ရှည်လျားသော ထိုငါးကြီးသည် မီးဖိုပေါ်တွင် ကင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သည့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်မျှ မပါရှိသဖြင့် ထိုငါးကြီးသည် အရသာ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူ သတိပြုမိသော အချက်တစ်ခု ရှိသေးသည်။ ၎င်းမှာ ထိုငါးကြီးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သော်လည်း မှော်စွမ်းအား မရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုငါးကြီးသည် အလွန် အားနည်းလွန်းသဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်ဝါးမျိုသူ ပါရမီ စံနှုန်းကို မမီသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုအရာသည် ယုတ္တိရှိလှသည်။ အကယ်၍ မည်သည့် သက်ရှိကိုမဆို သတ်ဖြတ်ခြင်းဖြင့် မှော်စွမ်းအား ရရှိနိုင်မည် ဆိုပါက ဆုရှောင် အနေဖြင့် ပုရွက်ဆိတ်အုံ တစ်အုံကို နင်းချေလိုက်ရုံဖြင့် မှော်စွမ်းအား ၁၀၀ မှတ်ကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ယင်းသည် ကမ္ဘာတစ်ခုစီတွင် သူ ရရှိနိုင်သော အမြင့်ဆုံး ပမာဏပင် ဖြစ်သည်။ မှော်စွမ်းအား၏ အသုံးဝင်ပုံကို ဆုရှောင် ယခုအချိန်အထိ မသိရှိသေးသော်လည်း နောင်တစ်ချိန်တွင် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာနိုင်ပေသည်။

သစ်ကိုင်းများ လောင်ကျွမ်းသွားပြီးနောက် ကြွပ်ခနဲ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ငါးကြီးသည် မကြာမီ ကျက်သွားပြီး ကြွပ်ရွနေသော အပြင်ခွံမှ ဆီများ စီးကျလာကာ မီးဖိုထဲသို့ ကျရောက်သွားသဖြင့် တစီစီ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ငါးသားတစ်ဖတ်ကို လှီးဖြတ်ကာ ဆုရှောင်သည် ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ရုပ်ထွက် ကောင်းမွန်သော်လည်း အရသာမှာ သိပ်မကောင်းလှဟု ထင်ရသည်။ မည်သည့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်မျှ မပါဝင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အချက်အနည်းငယ် ဝါးလိုက်ပြီးနောက် ဆုရှောင် အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။ ပါးစပ်ထဲရှိ ငါးသားသည် နူးညံ့ချိုမြိန်နေပြီး သဘာဝအတိုင်း မွှေးပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ ထိုအရာသည် ငါးသားတွင် မူလကတည်းက ပါဝင်သော အရသာ ဖြစ်သည်။ မည်သည့် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်မဆို အပိုသက်သက်သာ ဖြစ်သွားစေမည်။ အရသာရှိလှသည်။ အလွန် အရသာရှိလှသည်။ ထိုအရာသည် သူ စားဖူးသမျှ အစားအစာများထဲတွင် အရသာ အရှိဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ပါးစပ်ထဲရှိ ငါးသားကို မျိုချလိုက်ပြီး ဆုရှောင်သည် ထိုငါးကြီးကို ကြည့်ကာ တံတွေးမြိုချလိုက်သည်။ သူသည် သွေဖီသွားသောကမ္ဘာ တွင် စွမ်းအားများ ရရှိနိုင်ရုံသာမက အရသာရှိသော အစားအစာ မျိုးစုံကိုလည်း မြည်းစမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အလွန် အရသာရှိသော နေ့လယ်စာ တစ်နပ်ကို အပြည့်အဝ စားသုံးပြီးနောက် ဗိုက်လုံးဝ မဆံ့တော့သည့် အချိန်ရောက်မှသာ ဆုရှောင်သည် နှမြောတသစွာဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ဘေးထွက်တာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မတော်တဆမှု မရှိပါက သက်တော်စောင့်တပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ဟူသော ရာထူးကိုလည်း ရရှိမည် ဖြစ်ရာ ဘုရင်ကို လုပ်ကြံရန် ပြင်ဆင်ရမည့် အချိန် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည်သာ သူ၏ နောက်ဆုံး တာဝန် ဖြစ်ပြီး ယခု လုပ်ဆောင်နေသမျှ အရာအားလုံးသည် အခြေခံ အုတ်မြစ် ချခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

[Footnote: ထိုအခန်းတွင် ဝမ်းပိစ် (One Piece) Anime မှ ဇာတ်ကောင်များ ပါဝင်လာပါသည်။ "မန်ကီ ဒီ လူးဖီး" သည် ဝမ်းပိစ် ဇာတ်လမ်း၏ အဓိက ဇာတ်လိုက်ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာသစ်သီး စွမ်းအားကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရော်ဘာကဲ့သို့ ဆွဲဆန့်နိုင်စွမ်း ရှိပါသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကလေးအရွယ်သာ ရှိသေးသဖြင့် စွမ်းအားများ အပြည့်အဝ မဖွံ့ဖြိုးသေးပါ။ "မန်ကီ ဒီ ဂါ့ပ်" သည် လူးဖီး၏ အဘိုးဖြစ်ပြီး ရေတပ် ၏ သူရဲကောင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရကာ အလွန်တရာ စွမ်းအားကြီးမားသော လက်ဝှေ့ယမ်းတိုက်ခိုက်မှုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ပါသည်။]