အခန်း (၃၅-၃၆)
Vol. 2 Ch. 35-36
အခန်း (၃၅) သံမဏိပြာအရိပ်
ဆုရှောင်သည် နဂါးသတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်လျက် နေရာတွင် မတ်မတ်ရပ်နေပြီး ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။
"ဂလု..."
ခက်ခဲစွာ တံတွေးမြိုချသံတစ်ခုက ကွင်းပြင်၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။ ရှီရိုရိုသည် ဆုရှောင်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်နေပြီး တောက်ပသော မျက်လုံးကြီး နှစ်လုံးမှာ အရောင်များ တလက်လက် တောက်ပနေသည်။ ရှီရိုရိုသည် ဆုရှောင်ကို မှတ်မိသွားကြောင်း သိသာလှသည်။
ယခုအခါ ရှီရိုရို၏ စိတ်ကူးထဲတွင် ဆုရှောင်၏ ခေါင်းပေါ်၌ 'လူကြမ်းကြီး' ၊ 'အင်အားကြီးမားသူ' ၊ 'ဆရာကြီး' စသည့် စာတန်းများ အလိုအလျောက် ပေါ်လာသည်။ ဆုရှောင် ဤမျှ အစွမ်းထက်ကြောင်း ကြိုတင် သိရှိခဲ့ပါက နောင်တွင် အခက်အခဲများသော သွေဖီသွားသောကမ္ဘာများနှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်၌ ငွေကြေးများစွာပေး၍ အကူအညီတောင်းခံနိုင်ရန် သူ၏ နံပါတ်ကို တောင်းထားခဲ့သင့်ကြောင်း ရှီရိုရို ရုတ်တရက် နောင်တရသွားမိသည်။
"မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဒီနေရာကို ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ”
ယာမိုရီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယခင်က စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ မရှိတော့ဘဲ မျက်လုံးများက ဆုရှောင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ကာဂူနဲများ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာကာ လက်တစ်ဖက်ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။ ယာမိုရီ၏ ကာဂူနဲမှာ ရင်ကာကူ (Rinkaku - အကြေးခွံကဲ့သို့ သွေးနီရောင်အမြီးများ) ဖြစ်ပြီး ကာကူဟိုး (Kakuhou - ကာဂူနဲ ထွက်ပေါ်ရာ အိတ်) ၏ တည်နေရာမှာ ကျောက်ကပ် အနီးတွင် ဖြစ်သည်။ ရင်ကာကူ ဂိုးလ်များသည် အလွန် ကောင်းမွန်သော ပြန်လည် ကုစားနိုင်စွမ်း ရှိပြီး အားသာချက်မှာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကြီးမားခြင်းဖြစ်သော်လည်း ကာကွယ်နိုင်စွမ်းမှာမူ အားနည်းသည်။
ကာဂူနဲ စုစုပေါင်း လေးမျိုး ရှိပြီး ၎င်းတို့မှာ အူကာကူ (Ukaku - ပခုံးမှ ထွက်သော တောင်ပံပုံစံ) ၊ ရင်ကာကူ (Rinkaku - ခါးအောက်ပိုင်းမှ ထွက်သော အမြီးပုံစံ) ၊ ကိုကာကူ (Koukaku - ပခုံးအောက်မှ ထွက်သော သတ္တုပုံစံ) နှင့် ဘီကာကူ (Bikaku - အမြီးပိုင်းမှ ထွက်သော အမြီးပုံစံ) တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ကာဂူနဲ အမျိုးအစား တစ်ခုစီတွင် အားသာချက် အားနည်းချက်များ အသီးသီး ရှိကြပြီး ပုံသေ သဏ္ဌာန် မရှိဘဲ ဂိုးလ်များ၏ စိတ်ကူးပုံဖော်မှုအရ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။ ယခု ယာမိုရီ၏ ကာဂူနဲ ပုံစံမှာ သူ၏ စိတ်ကူးပုံဖော်မှုနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး အလေ့အထများအရ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
"ငါက ဘယ်သူလဲ ဟုတ်လား အင်း... မင်း ငါ့ကို ပိုင်ယဲ့ လို့ ခေါ်လို့ရတယ် မင်းရဲ့ ကာဂူနဲတွေက မဆိုးဘူးပဲ... ငါ ယူလိုက်ပြီ”
ဆုရှောင်သည် နိယာမဖျက်ဆီးသူ၏အရိပ်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သံမဏိပြာအရိပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၂ မှတ် ချက်ချင်း ကုန်ဆုံးသွားပြီး တစ်မိနစ်လျှင် ၂ မှတ်နှုန်းဖြင့် ဆက်လက် လျော့ကျနေသည်။ သံမဏိပြာအရိပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်တစ်မျိုး လှုပ်ရှားလာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ လည်ပတ်နေပြီး အလွန် ထူးဆန်းသော အသွင်ပြောင်းလဲမှု တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် စွမ်းအင်သစ်တစ်မျိုး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ထိုစွမ်းအင်သည် လက်မှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် သူ၏ လက်ထဲရှိ နဂါးသတ်ဓားအပေါ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ နဂါးသတ်ဓား၏ မျက်နှာပြင်တွင် အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သေချာစွာ အကဲခတ်ကြည့်ပါက အပြာနှင့်အဖြူ ရောယှက်နေသော လျှပ်စစ်မီးပွား သေးသေးလေးများ ခုန်ပေါက်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လျှပ်စစ် မဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှ အချိုးအစားတစ်ခုဖြင့် ပြောင်းလဲသွားသော စွမ်းအင်သစ်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ဤအရာသည် သံမဏိပြာအရိပ်၏ အဓိက အနှစ်သာရပင် ဖြစ်သည်။
သံမဏိပြာအရိပ်သည် အလိုအလျောက် စွမ်းရည်တစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ဆုရှောင် ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်မိနစ်လျှင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၂ မှတ် ကုန်ဆုံးမည် ဖြစ်သည်။ ကြားရသည်မှာ မများပြားသော်လည်း အကယ်၍ သူ တစ်နာရီ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်မည်ဆိုပါက ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၁၂၀ မှတ် ကုန်ဆုံးမည် ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ယခု သူ၏ လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၁၅၃ မှတ် ရှိနေသဖြင့် လုံလောက်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပြည့်ဝခြင်း၏ အားသာချက်များ ပေါ်လွင်လာပြီး သူ့ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ပေးစွမ်းလိုက်သည်။ သံမဏိပြာအရိပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ဆုရှောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် ရန်သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၁၀ မှတ်ကို လောင်ကျွမ်းစေမည် ဖြစ်သည်။ ကြားရသည်မှာ မများပြားသော်လည်း အကယ်၍ သူ၏ ဓားချက် အကြိမ်များစွာ ထိမှန်သွားပါက ကုန်ဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ အသက်အန္တရာယ် ပေးနိုင်လောက်အောင် များပြားပေလိမ့်မည်။
စဉ်းစားကြည့်ပါ။ အကယ်၍ ဆုရှောင်နှင့် ရန်သူ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အချင်းချင်း အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ရန်သူက သူ့၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအား လုံးဝ မရှိတော့ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားပါက မည်မျှ မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားမည်နည်း။ ထို့အပြင် သံမဏိပြာအရိပ်သည် ရန်သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လောင်ကျွမ်းစေရုံသာမက တူညီသော ပမာဏအတိုင်း အစစ်အမှန် ပျက်စီးမှု (True Damage) ကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်သည်။
အစစ်အမှန် ပျက်စီးမှုဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံကို ဆုရှောင် မေးမြန်းခဲ့ဖူးသည်။ သုခဘုံ၏ အဖြေမှာ အရာအားလုံးကို လျစ်လျူရှုသော ပျက်စီးမှုဖြစ်ပြီး ရန်သူ၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း မည်မျှပင် ကြီးမားနေပါစေ သူ့ဓားချက်ကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
ဆုရှောင်သည် ပခုံးကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး အပေါ်ဝတ်ရုံကို ချွတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်းကို ဗလာကျင်း ထားလိုက်သည်။ သူ့တွင် တိုက်ခိုက်ရာ၌ အလေ့အထတစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းမှာ အပေါ်ဝတ်ရုံကို ချွတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ခြင်းက သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ပိုမို ထက်မြက်လာစေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ အလေ့အထပင် ဖြစ်သည်။ ခွန်အား ၁၃ မှတ်၊ အမြန်နှုန်း ၁၃ မှတ်၊ ဉာဏ်ရည် ၁၂ မှတ် ရှိနေသော ဆုရှောင်သည် ဤစွမ်းရည်များဖြင့် မည်ကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမျိုး ရှိမည်နည်း ဆိုသည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ချင်နေသည်။
ဉာဏ်ရည်စွမ်းရည်သည် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အသုံးမဝင်ဟု မထင်မှတ်လိုက်ပါနှင့်။ ဉာဏ်ရည်စွမ်းရည် တိုးတက်လာခြင်းသည် မှော်စွမ်းအင် ပျက်စီးမှုနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့ကို တိုးတက်စေရုံသာမက အာရုံခံနိုင်စွမ်းကိုလည်း မြင့်တက်စေသဖြင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ကြီးမားသော အထောက်အကူ ပြုပေသည်။
"ဒါဆိုရင် မင်းကို အရင် စမ်းသပ်ကြည့်ရတာပေါ့။ မင်း ကြည့်ရတာ အရေထူပြီး ခန္ဓာကိုယ်မာကျောမယ့်ပုံ ရှိတယ်။ လွယ်လွယ်နဲ့တော့ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး”
ဆုရှောင်သည် မြေကြီးကို အားကုန် ဆောင့်နင်းလိုက်ပြီး ယာမိုရီထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။ အမြန်နှုန်း ၁၃ မှတ် ရှိနေသဖြင့် သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ကွင်းပြင်ရှိ လူအားလုံးထက် သာလွန်နေသည်။
ယာမိုရီသည် ရှေ့တွင် အရိပ်တစ်ခု လှုပ်ရှားသွားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရပြီး ဆုရှောင်၏ မျက်နှာသည် သူ့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ တောက်ပသော အပြာရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် ဓားကြီးက သူ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလာနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဆုရှောင်၏ ဤဓားချက်မှာ အလွန် ထူးဆန်းလှပြီး ကိုရှီရို၏ သင်ကြားမှုကြောင့် သူ၏ ဓားပညာမှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ယာမိုရီ၏ လည်ပင်းကို ခုတ်ပိုင်းတော့မည့် အနေအထား ဖြစ်သည်။ ဂိုးလ်များ၏ ပြန်လည် ကုစားနိုင်စွမ်းမှာ အလွန် ကြီးမားသော်လည်း အကယ်၍ ခေါင်းပြတ်သွားပါက သေဆုံးမည် ဖြစ်သည်။ ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် ယာမိုရီ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လက် သို့မဟုတ် အခြား အရာများဖြင့် ကာကွယ်ရန် အချိန်မမီတော့သော်လည်း ယာမိုရီ၏ ကာဂူနဲများမှာ လည်ပင်းနှင့် အလွန် နီးကပ်နေသဖြင့် ကာဂူနဲများက လည်ပင်းကို ချက်ချင်း ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
"ဖျတ်..."
ထက်မြက်သော ဓားသွားက အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသော်လည်း သွေးတစ်စက်မျှ ထွက်မလာပေ။ ဆုရှောင်၏ ဓားချက်သည် ယာမိုရီ၏ ကာဂူနဲအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ ရင်ကာကူများသည် ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ကောင်းမွန်ခြင်း မရှိသဖြင့် ဆုရှောင်က ချက်ချင်း ခုတ်ပိုင်းပစ်လိုက်သည်။ ယာမိုရီ၏ မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ မျက်နှာမှာ တွန့်လိမ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ မည်ကဲ့သို့သော ခုတ်ပိုင်းနိုင်စွမ်း ဖြစ်သနည်း။ အကယ်၍ သူ အမြင်မမှားပါက ထိုသူ အသုံးပြုနေသည်မှာ ကာဂူနဲဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ကွင်းကဲ (Quinque) မဟုတ်ဘဲ သာမန် လက်နက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ထွက်ပြေးမှ ဖြစ်မည်။ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးမှ ဖြစ်မည်။ ရှေ့မှ လူသားသည် အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းလှပြီး သူ့ကို မဆိုထားနှင့် SS အဆင့် ဂိုးလ် တစ်ယောက် လာရောက်လျှင်ပင် အပိုင်းပိုင်း အတစ်တစ် ခုတ်ပိုင်းခံရမည် ဖြစ်သည်။
ယာမိုရီ နောက်သို့ ဆုတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကာဂူနဲများရှိ ဒဏ်ရာများဆီမှ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်တစ်မျိုး လောင်ကျွမ်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ Rc ဆဲလ်များ ဖြစ်သည်။ Rc ဆဲလ်များ လောင်ကျွမ်းသွားသည်နှင့်အမျှ ယာမိုရီသည် တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသော ပြင်းထန်သည့် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းဖြင့်ပင် အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာမိပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအား လောင်ကျွမ်းခြင်း၏ အစစ်အမှန် ပျက်စီးမှု (True Damage) အကျိုးသက်ရောက်မှု စတင် လာပြီ ဖြစ်သည်။
ဆုရှောင် တတ်မြောက်ထားသော သံမဏိပြာအရိပ်၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ ရန်သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်းဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မရှိသော ဂိုးလ်များ ဖြစ်နေလျှင်ကော မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း။ အဖြေမှာ အခြား စွမ်းအင်များကို လောင်ကျွမ်းစေခြင်း ဖြစ်သည်။ သံမဏိပြာအရိပ်၏ လုပ်ဆောင်ပုံမှာ ဆုရှောင်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ အထူး စွမ်းအင်တစ်မျိုး ဖန်တီးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအထူးစွမ်းအင်သည် လက်နက်ပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေပြီး ဆုရှောင်က ရန်သူကို အနီးကပ် တိုက်ခိုက်လိုက်သောအခါ အထူးစွမ်းအင်သည် ရန်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ရန်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များနှင့် တိုက်စားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လောင်ကျွမ်းစေသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရရှိစေသည်။
အကယ်၍ ရန်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအား မရှိပါက ထိုအထူးစွမ်းအင်သည် အခြားသော စွမ်းအင်များကို ရွေးချယ်ကာ တိုက်စားမည် ဖြစ်သည်။ ဥပမာ Rc ဆဲလ်များ၊ ချက္ကရ (Chakra)၊ နန် (Nen)၊ ရီယာစု (Reiatsu) စသည်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သံမဏိပြာအရိပ်၏ အခြား စွမ်းအင်များအပေါ် တိုက်စားနိုင်မှု နှုန်းထားမှာ အနည်းငယ် နိမ့်ကျပြီး မူလ ၁၀ မှတ်မှ ၇ မှတ် သို့မဟုတ် ၉ မှတ်ခန့်သို့ လျော့ကျသွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ စွမ်းအင်များ လောင်ကျွမ်းခံရသည့် ခံစားချက်မှာ သေချာပေါက် မကောင်းမွန်ပေ။ အစစ်အမှန် ပျက်စီးမှု ဖြစ်ပေါ်စေခြင်းထက် ထိုနာကျင်မှုက တိုက်ခိုက်ရာတွင် ပိုမို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။
သံမဏိပြာအရိပ်၏ စွမ်းရည် ရှင်းလင်းချက်မှာ သံမဏိပြာအရိပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် ရန်သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၁၀ မှတ်ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး တူညီသော ပမာဏအတိုင်း အစစ်အမှန် ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေမည်ဖြစ်ကာ ရန်သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအား လောင်ကျွမ်းခြင်းကြောင့် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားရမည် ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ဆုရှောင်သည် 'ပြင်းထန်သော နာကျင်မှု ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း' ဆိုသည့် အချက်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့သော်လည်း ယခု ယာမိုရီ၏ မျက်နှာအမူအရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုခံစားချက်မှာ လုံးဝ မကောင်းမွန်ကြောင်း သူ နားလည်သွားသည်။
ယာမိုရီ၏ အော်ဟစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဆုရှောင်၏ ဒုတိယမြောက် ဓားချက် ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ ဓားသွားသည် လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထက်မြက်သော ဓားသွားသည် လေထုထဲတွင် လေလှိုင်းတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။
"ဖျတ်..."
လက်တစ်ဖက်နှင့် နားရွက်တစ်ခြမ်း တပြိုင်နက် လွင့်ထွက်သွားပြီး ဆုရှောင်၏ ဒုတိယမြောက် ဓားချက်သည်လည်း ယာမိုရီ၏ ခေါင်းကိုသာ ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယာမိုရီသည် လက်တစ်ဖက်ကို စတေးလိုက်ပြီး နဂါးသတ်ဓားကို တစ်ခဏမျှ ဟန့်တားလိုက်ကာ ခေါင်းကို အမြန် ဘေးသို့ ယိမ်းရှောင်လိုက်သဖြင့် ခေါင်းပြတ်မည့် ကံကြမ္မာမှ လွတ်ကင်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဓားချက် နှစ်ချက်တည်းဖြင့် ယာမိုရီသည် သေလုမျောပါး ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ ကာဂူနဲများ ပြတ်ထွက်သွားပြီး ပြတ်ထွက်သွားသော လက်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အနည်းဆုံး ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် လျော့ကျသွားသည်။
ရီဆဲအလှလေးသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်မှုကြောင့် ခေါင်းများပင် ထုံကျဉ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ရင်ထဲတွင်လည်း ညည်းတွားနေမိသည်။ ၂၀ ရပ်ကွက်ရှိ လူသားများသည် ဤမျှ အစွမ်းထက်ကြသလော။ ကွင်းကဲကို အသုံးမပြုဘဲ ဂိုးလ်များနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်နိုင်သည်တဲ့လား။ မဟုတ်ဘူး။ ယခု မြင်ကွင်းမှာ ရင်ဆိုင်နေခြင်း လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ တစ်ဖက်သတ် အနိုင်ကျင့်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ရီဆဲ၏ လက်ရှိ ပထမဆုံး အတွေးမှာလည်း ထွက်ပြေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထက်မြက်သော မျက်လုံးတစ်စုံက သူမကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"မင်း ဘယ်ကို သွားချင်လို့လဲ... ကာမိရှီရို ရီဆဲ”
[Footnote: ဤအခန်းတွင် ဖော်ပြထားသော ကာဂူနဲ အမျိုးအစားများမှာ အူကာကူ (Ukaku - ပခုံးမှ ထွက်သော တောင်ပံပုံစံ) ၊ ရင်ကာကူ (Rinkaku - ခါးအောက်ပိုင်းမှ ထွက်သော အမြီးပုံစံ) ၊ ကိုကာကူ (Koukaku - ပခုံးအောက်မှ ထွက်သော သတ္တုပုံစံ) နှင့် ဘီကာကူ (Bikaku - အမြီးပိုင်းမှ ထွက်သော အမြီးပုံစံ) တို့ ဖြစ်ကြပါသည်။ 'ကွင်းကဲ' (Quinque) သည် ဂိုးလ်များကို တိုက်ခိုက်ရန် CCG မှ တီထွင်ထားသော လက်နက်ဖြစ်သည်။ အစစ်အမှန် ပျက်စီးမှု (True Damage) ဆိုသည်မှာ ပြိုင်ဘက်၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို လျစ်လျူရှု၍ ထိခိုက်ပျက်စီးမှု အပြည့်အဝ ပေးစွမ်းနိုင်သော ဂိမ်းစနစ်သုံး စကားလုံး ဖြစ်ပါသည်။ ထင်သာမြင်သာစေရန် english အသုံးများကိုပါ လိုအပ်သောနေရာများ၌ လိုအပ်သလို ညှပ်ကာ ဘာသာပြန်ထားပါသည်]
အခန်း (၃၆) မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသော လစ်ရှီး
ဆုရှောင်၏ အကြည့်ကို ခံစားမိလိုက်သည်နှင့် လစ်ရှီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူမသည် ဆုရှောင်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေပြီး အကြည့်လွှဲရန်ပင် မဝံ့ရဲချေ။ ယခုအချိန်၌ ဆုရှောင်၏ လက်ထဲမှ [နဂါးသတ်ဓား] သည် ပီဟူ၏ မျက်လုံးအိမ်မှတစ်ဆင့် နောက်စေ့အထိ ဖောက်ထွက်ကာ ဦးခေါင်းထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်နေသည်။ ထိုသို့ဖြစ်နေသော်ငြား ပီဟူသည် မသေဆုံးသေးရာ ရင်ကာကူ အမျိုးအစား ဂိုးလ်များ၏ သက်လုံသည် မည်မျှကောင်းမွန်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ဆုရှောင်၏ ဓားချက်ဖြင့် ကာဂူနဲ ပြတ်တောက်သွားသည့်အပြင် လက်တစ်ဖက်ပါ ပြတ်ထွက်သွားပြီးနောက် ပီဟူ၌ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤကဲ့သို့ ဓားဖြင့် ခေါင်းကို အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။
"မ... မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လူသားတွေက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးနေရတာလဲ” ဦးနှောက်ထိခိုက်သွားသဖြင့် ပီဟူ၏ တွေးခေါ်နိုင်စွမ်းတို့ ရှုပ်ထွေးကုန်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဆတ်ဆတ် တုန်ယင်နေသည်။ ဆုရှောင်သည် ဓားရိုးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ကာ [နဂါးသတ်ဓား] ကို ဘေးသို့ အားကုန် ဆွဲခွဲလိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောမြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထက်မြက်လှသော [နဂါးသတ်ဓား] သည် ပီဟူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ခွဲထုတ်သွားကာ နားထင်မှတစ်ဆင့် အရိုးကို ဖောက်ထွက်သွားလေသည်။ ပီဟူ၏ ဦးခေါင်းတစ်ဝက်မှာ ပြတ်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဘုတ်ခနဲ လဲကျသွားသည်။ မျက်လုံးအိမ်အတွင်းမှ အနက်ရောင်သန်းနေသော သွေးများ စီးကျလာပြီး အလွန် သနားစဖွယ် အသွင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ခေါင်းကို ထိုးဖောက်ခံရခြင်းနှင့် ခေါင်းတစ်ဝက် အခွဲခံရခြင်းသည် လုံးဝမတူညီပေ။ ပီဟူ၏ သက်လုံ မည်မျှပင် ကောင်းမွန်စေကာမူ လူသားအသားကို အချိန်မီ မစားသုံးရပါက မကြာမီ သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်သည် ဂိုးလ်များ၏ ခံနိုင်ရည်ကို အနည်းငယ် သိရှိထားသည်။ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲမှ 'အလှစားဖိုမှူး' ယွဲ့ရှန်း ဆိုလျှင် တုန်ရှန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ခေါင်းတစ်ဝက် ပျက်စီးသွားသော်လည်း မိမိအသားကို ပြန်လည်စားသုံးခြင်းဖြင့် အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ အသက်ရှင်သန်နိုင်ခဲ့ဖူးသည်။ ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ပီဟူ၏ ဦးခေါင်း ပြတ်ကျသွားသည်။ သွေးများဖြင့် နီရဲနေသော မျက်နှာပေါ်မှ အဖြူရောင်မျက်နှာဖုံးမှာလည်း အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားလေသည်။
မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲတွင် ပီဟူသည် အဓိကဇာတ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ဇာတ်လမ်းစီးဆင်းမှုကို တွန်းအားပေးသည့် နေရာတွင် ပါဝင်ကြောင်း ဆုရှောင် သိထားသည်။ ပီဟူသာ မရှိလျှင် ကျင်းမုယန်၏ စွမ်းအားတိုးတက်မှုနှုန်းမှာ အလွန်နှေးကွေးသွားမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအချက်က သူ့အတွက် ဘာများအရေးပါမည်နည်း။ သူသည် တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် ထမ်းဆောင်ရန်နှင့် [ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံ] ၏ အကူအညီဖြင့် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားလာစေရန်သာ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ မူရင်းဇာတ်လမ်းထဲက ဇာတ်ကောင်များကို ခြေသလုံးသွားဖက်နေရန် မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ စွမ်းအားကြီးမားလာသော ကျင်းမုယန်သည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာမည်ဆိုပါကလည်း ဓားတစ်ချက်ဖြင့်သာ အဆုံးသတ်ပေးလိုက်မည်ဖြစ်သည်။ ယခုလက်ရှိ ကျင်းမုယန်မှာမူ သတ်ရန်ပင် တန်ဖိုးမရှိသေးချေ။
[ သင်သည် အက်စ် အဆင့်ရှိ ဂိုးလ်၊ တာ့ရှိုပါးယွင် ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါသည်။ ] [ တာ့ရှိုပါးယွင်သည် ဇာတ်လမ်း၏ အဓိကဇာတ်ကောင်ဖြစ်သဖြင့် ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ် ၅.၂ ရာခိုင်နှုန်းကို ရရှိပါသည်။ ယခု စုစုပေါင်း ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ် ၅.၂ ရာခိုင်နှုန်းကို ရရှိထားပါသည်။ ] [ သင့်၏ 'ဝိညာဉ်ဝါးမျိုသူ' ပါရမီ အသက်ဝင်လာပါသည်။ မန်နာပွိုင့် ၁၀ မှတ် အမြဲတမ်း တိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး လက်ရှိ မန်နာပွိုင့်မှာ ၁၆၃ မှတ် ဖြစ်ပါသည်။ ]
ပီဟူ သေဆုံးသွားပြီးနောက် သူ၏အလောင်းပေါ်မှ အစိမ်းရောင် ရတနာသေတ္တာတစ်လုံး ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအစိမ်းရောင် ရတနာသေတ္တာကို စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူများသာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ယခုအချိန်တွင် အဝေးရှိ စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူ ဆယ်ဂဏန်းခန့်သည် ထိုရတနာသေတ္တာကို လောဘတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ အကယ်၍ ဆုရှောင်သာ မရှိပါက ၎င်းတို့သည် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဝင်လုကြမည်မှာ သေချာလှသည်။
"ဘယ်လိုလဲ၊ မင်းတို့ ဒီရတနာသေတ္တာကို လိုချင်လို့လား။ လိုချင်ရင် လာယူလို့ရတယ်လေ” ဆုရှောင်သည် ထိုစာချုပ်ချုပ်ဆိုသူများကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။ ရှန်းတိုက်လစ်ရှီး ထွက်ပြေးသွားမည်ကိုသာ မစိုးရိမ်ရပါက သူသည် ဤနေရာကို ရှင်းလင်းပစ်ပြီးလောက်ပြီဖြစ်သည်။ တကယ်တော့ လစ်ရှီးသည် စောစောကတည်းက ထွက်ပြေးချင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ပီဟူ သေဆုံးသွားမှုက လျင်မြန်လွန်းလှသည်။ တစ်ခဏအတွင်း ဆုရှောင်သည် ဓားလေးချက်တည်းဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပထမဓားချက်ဖြင့် ကာဂူနဲကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီး ဒုတိယဓားချက်ဖြင့် လက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ တတိယဓားချက်ဖြင့် ခေါင်းကို ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး စတုတ္ထဓားချက်ဖြင့် ခေါင်းဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ လစ်ရှီးသည် ထွက်မပြေးချင်၍ မဟုတ်ဘဲ အချိန်မမီလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ ဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါဘူးဗျာ” ဟန်ယွီ က အလျင်အမြန်ပင် ဝင်ရောက်ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏လူများကို ခေါ်ကာ နောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ အခြားသော စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူများလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ရှီရိုရို သည် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဟန်ယွီနှင့်အတူ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ သူမသည် ဆုရှောင်နှင့် တစ်ကြိမ် အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း မည်သည့် ခင်မင်ရင်းနှီးမှုမှ မရှိပေ။ ဆုရှောင်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိုက်ခိုက်မှုဟန်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် သနားညှာတာတတ်သူ လုံးဝမဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူများသည် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသော်လည်း ချက်ချင်း ထွက်မသွားကြသေးဘဲ လုံခြုံသော အကွာအဝေးတစ်ခုမှနေ၍ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
"ကဲ... အခု မင်းအလှည့် ရောက်ပြီပဲ” ဆုရှောင်သည် [နဂါးသတ်ဓား] ကို ခပ်ဖွဖွ ခါလိုက်ရာ ဓားသွားပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေသော ပီဟူ၏ အသားစများသည် လွင့်စင်သွားပြီး ဓားသွားမှာ ဖြူဖွေးတောက်ပလာသည်။ တိုက်ပွဲအကြိမ်ကြိမ် ဆင်နွှဲပြီးနောက်တွင် [နဂါးသတ်ဓား] သည် အလွန်ကောင်းမွန်သော လက်နက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ဆုရှောင် သိရှိလာသည်။ အဖြူရောင်လက်နက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ အဖြူရောင်လက်နက်များ၏ အမြင့်ဆုံးဖြစ်သော အမှတ် ၁၀ ရှိနေသည်။ ဤအချက်က သူ့ကို တစ်ခုခု သဘောပေါက်စေသည်။ အမှတ်ပြည့်နေသော လက်နက်များသည် အဖြူရောင်ဖြစ်စေကာမူ အလွန်ကောင်းမွန်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ အမှတ်ပြည့်နေသော အစိမ်းရောင် သို့မဟုတ် အပြာရောင် လက်နက်များသာဆိုလျှင် စွမ်းရည်များ အလွန်မြင့်မားမည်မှာ သေချာလှသည်။ ထိုထက်ပို၍ မြင့်မားသော လက်နက်များ ရှိမရှိကိုတော့ ဆုရှောင် မကြားဖူးသေးပေ။ သို့သော် ပိုမိုအဆင့်မြင့်သော လက်နက်များ သေချာပေါက် ရှိမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသည်။
သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းပြနေသော ဆုရှောင်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လစ်ရှီးသည် နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်းခန့် ဆုတ်လိုက်မိသည်။ ဤ အစားကြူးသူမှာ ယခုအခါ သနားစရာ ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ လစ်ရှီးသာ မျက်နှာပေါ်ရှိ သွေးများကို သုတ်လိုက်မည်ဆိုပါက ဆုရှောင်သည် 'အားနည်းသော မိန်းမပျိုလေး' ကို အနိုင်ကျင့်နေသည့် ဗီလိန် တစ်ယောက်နှင့် ပုံစံတူသွားမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် လစ်ရှီးသည် အားနည်းသော မိန်းမပျိုလေး မဟုတ်ပေ။ သူမသည် လူသားများကို စားသုံးသော ဂိုးလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မည်မျှပင် လှပနေစေကာမူ ဂိုးလ်သည် ဂိုးလ်သာဖြစ်သည်။
"ရှေ့မတိုးလာနဲ့... ငါတို့ကြားမှာ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး၊ ငါ့ကို လွှတ်ပေးရင် ဘယ်လိုလဲဟင်” လစ်ရှီးသည် အလွယ်ကူဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည့် စေ့စပ်ဆွေးနွေးရေးကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ပီဟူ၏ ခေါင်းပြတ်အလောင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေဆဲဖြစ်ရာ မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူမ သိထားသည်။ ဆုရှောင်သည် ပီဟူ ချန်ရစ်ခဲ့သော အစိမ်းရောင် ရတနာသေတ္တာကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး လစ်ရှီးကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းကို လွှတ်ပေးရမယ်ဟုတ်လား၊ ငါ့အတွက် ဘာအကျိုးအမြတ် ရမှာလဲ" လစ်ရှီးသည် ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်လာသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ အဝေးမှ စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်သွားကြသည်။ ရှန်းတိုက်လစ်ရှီးသည် သူတို့ရှေ့တွင် ဘော့စ် (Boss) တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ဆုရှောင်ရှေ့တွင်မူ အသက်ရှင်သန်ခွင့်ရရန် မိမိကိုယ်ကို ပေးဆပ်ရမည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ မည်မျှတရားမျှတမှု မရှိလိုက်သနည်း။ တရားမျှတမှု မရှိဘူးလား။ သူတို့သည် ဆုရှောင်၏ လက်ရှိ စွမ်းအားကြီးမားမှုကိုသာ မြင်တွေ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းက ဆုရှောင်သည် ဝမ်းပိစ်ကမ္ဘာတွင် မည်မျှ အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်ကို မသိကြပေ။ 'ဘီလူးသတ္တဝါများ' ကြီးစိုးရာ ကမ္ဘာတွင် တိုင်းပြည်တစ်ပြည်၏ ဘုရင်ကို သွားရောက်လုပ်ကြံရခြင်းမှာ မည်မျှခက်ခဲမည်ကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။ ဆုရှောင်၏ လက်ရှိ အစစ်အမှန် စွမ်းအားသည် သူ၏ အဆင့် ၂ ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။ ထို့ကြောင့် အက်စ် အဆင့်ရှိသော ဂိုးလ်များကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်၏ အမြင်တွင် ကမ္ဘာလောကသည် မူလကတည်းက တရားမျှတမှု မရှိပေ။ တစ်ခုတည်းသော တရားမျှတမှုမှာ လူတိုင်း သေဆုံးရမည် ဆိုသည့်အချက်ပင် ဖြစ်သည်။
ဆုရှောင်သည် ရှန်းတိုက်လစ်ရှီးကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုရင်း သူမဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ လစ်ရှီးသည် အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း ဆုရှောင်ဆီသို့ ပြန်လည် လျှောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ ကာဂူနဲများကိုတော့ ရုပ်သိမ်းမသွားပေ။ လစ်ရှီးသည် မိမိ၏ အလှအပကို ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိသည်။ ဤလှပသော ရုပ်ရည်ဖြင့် ယောကျာ်းမည်မျှကို မြှူဆွယ်နိုင်ခဲ့သည်ကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် မမှတ်မိတော့ပေ။ ထိုယောကျာ်းများ၏ ဇာတ်သိမ်းမှာ အလွန်ဆိုးရွားခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ အစားအစာများ ဖြစ်သွားခဲ့ကြသည်။
ငါးမီတာ၊ သုံးမီတာ၊ တစ်မီတာ။ ဆုရှောင်၏ ဘယ်ဘက်လက်သည် မြောက်တက်လာပြီး လစ်ရှီး၏ ပါးပြင်ကို ခပ်ဖွဖွ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ လစ်ရှီး၏ အနောက်ဘက်ရှိ အနီရင့်ရောင် ကာဂူနဲလေးခုသည် တဖြည်းဖြည်း အားယူလာပြီး မျက်နှာပြင်တွင် အနီရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာကာ အသင့်အနေအထား ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။
"သေလိုက်စမ်း"
ကာဂူနဲလေးခုသည် ရုတ်တရက် အသက်ဝင်လာပြီး သံချိတ်လေးခုကဲ့သို့ ဆုရှောင်၏ ကျောဘက်ကို စက်ဝိုင်းပုံစံဖြင့် ထိုးစိုက်လာသည်။
"ရွှမ်း..."
အလွန်ထက်သော လက်နက်တစ်ခု အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆုရှောင်၏ လက်ထဲမှ ဓားသည် လစ်ရှီး၏ နှလုံးသားကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။ လစ်ရှီး၏ အနီရောင်မျက်ဝန်းများသည် ပြူးကျယ်သွားပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်မှုများ၊ ရူးသွပ်မှုများနှင့် သေမင်းကို ကြောက်ရွံ့မှုများ ရောယှက်နေသည်။
"ငါ သိသားပဲ"
လစ်ရှီးသည် ကြောင်စီစီဖြင့် ရယ်မောလိုက်ပြီး မိမိရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားသော ဓားကို မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ [နဂါးသတ်ဓား] သည် လစ်ရှီး၏ နှလုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ဓားသွားတွင် သွေးများ စွန်းထင်းနေသည်။
"ရှင့်လို ယောကျာ်းမျိုးကို မြှူဆွယ်ဖို့ဆိုတာ တကယ်ကို မလွယ်ဘူးပဲ” အာစီ ဆဲလ်များ လောင်ကျွမ်းသွားသည့် ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် လစ်ရှီးသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ကိုင်းညွတ်လိုက်ရသည်။ ဆုရှောင်သည် ဓားရိုးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားမိုးကို ဖိကာ ဘေးသို့ အားကုန် တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ [နဂါးသတ်ဓား] သည် လစ်ရှီး၏ ရင်အုပ်ကို ခွင်းဖြတ်သွားပြီး ဂျိုင်းအောက်မှ ဖောက်ထွက်သွားသည်။
"ရွှမ်း..."
သွေးများ အများအပြား မြေပြင်ပေါ်သို့ ပန်းထွက်လာပြီး လစ်ရှီး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အားပျော့သွားကာ ကာဂူနဲများလည်း လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆုရှောင်ဆီသို့ ပျော့ခွေစွာ မှီကျလာသည်။ အစမှ အဆုံးတိုင်အောင် ဆုရှောင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မည်သည့် ရမ္မက်ဆန္ဒမျှ မရှိခဲ့ပေ။ တိုက်ပွဲအတွင်း မိန်းမတစ်ယောက်၏ မြှူဆွယ်မှုနောက် ပါသွားခြင်းသည် ဦးနှောက်မရှိလွန်းသော လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် [ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံ] မှ ဆုရှောင်ထံသို့ သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးပို့လာသည်။ [ သတိပေးချက် - အမဲလိုက်သူသည် အရေးပါသော ဇာတ်ကောင် 'ရှန်းတိုက်လစ်ရှီး' အား သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ ဇာတ်လမ်းဆက်လက်စီးဆင်းနိုင်စေရန် သူမမသေဆုံးမီ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ကာဂူနဲကို ထုတ်ယူပါရန်။ ]
ဆုရှောင်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူကြိုတင် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘုတ်ခနဲမြည်သံနှင့်အတူ လစ်ရှီးသည် ဆုရှောင်၏ ခြေရင်းသို့ လဲကျသွားပြီး ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူနေရသည်။ ဖြူစင်သော ကြွေပြားများပေါ်တွင် သွေးများ ပြန့်ကျဲနေသည်။ ဆုရှောင်သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ထဲမှ ဓားကို လစ်ရှီး၏ အပေါ်တွင် တွေဝေစွာ ရွှေ့လျားနေသည်။ သူသည် လစ်ရှီး၏ ကာဂူနဲအိတ် အတိအကျ မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသည်ကို သေချာ မသိပေ။ မူရင်းဇာတ်လမ်း၏ အချက်အလက်များအရ ကျောက်ကပ်အနီးတွင် ရှိသင့်သည်။ ဆုရှောင်သည် လစ်ရှီး၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဓားဖြင့် ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကာဂူနဲအိတ်ကို စတင် ရှာဖွေလေတော့သည်။ လစ်ရှီးသည် နာကျင်စွာ ညည်းတွားလိုက်ပြီး ဆုရှောင်ကို ကြောက်ရွံ့သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ လစ်ရှီး၏ အမြင်တွင် ဤယောကျာ်းသည် သူမအား မသတ်မီ ရက်စက်စွာ နှိပ်စက်နေသော ရူးသွပ်သူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။
"ရပ်လိုက်စမ်း"
ဆုရှောင်၏ အနောက်ဘက် မှောင်မည်းနေသော စင်္ကြံလမ်းထဲမှ အမျိုးသမီးအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လူရိပ်အချို့ ထွက်လာကြသည်။ အရှေ့ဆုံးတွင် ပတ်တီးများ တစ်ကိုယ်လုံး ပတ်ထားသော အရပ်ပုပု လူတစ်ယောက် ရှိနေသည်။ ကြီးမားသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသဖြင့် ပတ်တီးများကြောင့် ဆုရှောင်သည် ထိုသူ၏ မျက်နှာကို သေချာ မမြင်ရပေ။
(FOOTNOTE။ ။ ဤအခန်းတွင် ပါဝင်လာသော ဇာတ်ကွက်များသည် ဂျပန်အန်နီမေးရှင်း 'တိုကျိုဂိုးလ်' ဇာတ်လမ်းမှ ဖြစ်ပါသည်။ လစ်ရှီး - သူမသည် အစားကြူးသည့် ဂိုးလ်တစ်ဦးအဖြစ် လူသိများသည်။ ရင်ကာကူဟုခေါ်သော ခါးနောက်ပိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အနီရောင် ရေဘဝဲလက်တံကဲ့သို့ ကာဂူနဲ (ဂိုးလ်များ၏ လက်နက်) ကို အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်သည်။ ပီဟူ / ဂျေဆန် - အက်စ် အဆင့်ရှိသော ဂိုးလ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရက်စက်စွာ နှိပ်စက်တတ်သော ဝါသနာရှိသည်။ သူသည်လည်း ရင်ကာကူအမျိုးအစား ကာဂူနဲကို အသုံးပြုသူဖြစ်သည်။ ဂိုးလ် - လူသားများနှင့် ရုပ်ရည်တူညီသော်လည်း လူသားတို့၏ အသားကိုသာ စားသုံး၍ အသက်ရှင်ရသော သတ္တဝါများ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အာစီ ဆဲလ်များ အလွန်များပြားစွာ ပါဝင်ပြီး သာမန်လက်နက်များဖြင့် ထိုးခုတ်၍မရအောင် အရေပြားမာကျောကြသည်။)