အခန်း (၄၃-၄၄)

အခန်း (၄၃) အထက်တန်းကျောင်းသူလေး

"ဟေ့ ဟေ့... အားလုံးက လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပဲ၊ သင့်သင့်မြတ်မြတ် နေကြရမယ်။ ဂျူးဇိုး... လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို အဲဒီလို မနှုတ်ဆက်ရဘူးလေ”

ရှီနိုဟရ သည် သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ဝင်ရောက်ကာ ဆူဇူယဂျူးဇိုး အား အခြေခံ ဗဟုသုတများကို စတင် သွန်သင်ဆုံးမလိုက်သည်။ အခြေခံ ဗဟုသုတပင် မရှိသော သူတစ်ယောက်အပေါ် ဆုရှောင် အနေဖြင့် အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေမည် မဟုတ်ပေ။ 'နောက်နောင် အခွင့်အရေးရရင် ဒီကောင်စုတ်လေးကို သေချာပေါက် ပညာပေးရမယ်။' ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

"ဟုတ်လား ဒီလိုလား... တောင်းပန်ပါတယ်နော်"

ဆူဇူယဂျူးဇိုး သည် ပြုံးရယ်လိုက်ပြီး ဆုရှောင်ကို အမှန်တကယ်ပင် ရိုးသားစွာ တောင်းပန်လိုက်သည်။ အလွန် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသော စရိုက်ပင် ဖြစ်သည်။

"ရှီနိုဟရ ဆရာ... စမ်းသပ်မှု ပြီးပြီလားဗျ"

ရှီနိုဟရ သည် ထုံကျဉ်နေသေးသော လက်များကို လှုပ်ရှားကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ပြီးပြီ... မင်း အခုကစပြီး စီစီဂျီ ရဲ့ ဂိုးလ်စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ အဖြစ် တရားဝင် တာဝန်ထမ်းဆောင်လို့ ရပြီကွ”

ရှီနိုဟရ ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားသည်။

"ဂိုးလ်စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ တစ်ယောက် ဖြစ်လာတာက တာဝန်ဝတ္တရား တစ်ခုပဲ။ သာမန်လူတွေကို ကာကွယ်ပေးရမယ်၊ လူသားတွေကို စားသောက်တဲ့ ဂိုးလ်တွေကို သုတ်သင်ရမယ်။ အဲဒါက ငါတို့ရဲ့ အဓိက တာဝန်ပဲ။ ဒီအတွက် ငါတို့ အသက်ပေးရနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုတ်လို့ မရဘူးကွ..."

စိတ်အားထက်သန်ဖွယ်ရာ မိန့်ခွန်းများ စတင်လာသည်။ ဆုရှောင်သည် ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း မကျေနပ်သည့် အမူအရာ လုံးဝ မပြခဲ့ပေ။

"အဲဒါတွေပါပဲ... မင်းမှာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှု ရှိတယ်ဆိုရင် အခုချက်ချင်း တာဝန်တွေ စတင် ထမ်းဆောင်လို့ ရပြီ။ ဒါပေမဲ့ တတိယအဆင့် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ က တစ်ယောက်တည်း လှုပ်ရှားခွင့် မရှိဘူး၊ အထက်တန်း စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ တစ်ယောက်ရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာ နေရမယ်လေ..."

ဆုရှောင် ချောင်းတစ်ချက် ဟန့်လိုက်သည်။

"ရှီနိုဟရ ဆရာ... ဘယ်သူကများ ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်လို့လဲဗျ”

ရှီနိုဟရ အားနာပါးနာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒီလိုပါပဲ... စည်းကမ်းက ဒီလိုဖြစ်နေတော့လေ”

"ကျွန်တော် တစ်ယောက်တည်း ရပါတယ်။ ဂိုးလ်တွေကို သုတ်သင်ဖို့ပဲလေ... ရည်ရွယ်ချက် အောင်မြင်ရင် ရပြီ၊ လုပ်ငန်းစဉ်က သိပ်အရေးမကြီးပါဘူးဗျ”

အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှီနိုဟရ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဆုရှောင်သည် အထက်တန်း စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ၏ အကာအကွယ်ကို အမှန်တကယ်ပင် မလိုအပ်ပေ။ ဆုရှောင်ကသာ အထက်တန်း စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိကို ပြန်လည် ကာကွယ်ပေးရမည့် အခြေအနေမျိုး ပိုဖြစ်နိုင်သည်။

"ဒီလိုဆိုမှတော့... အခု ငါ မင်းကို ဂိုးလ်တွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် တစ်ခု ပေးလိုက်မယ်ကွာ”

ရှီနိုဟရ သည် ရုံးစားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ဆုရှောင်ထံ ဖိုင်စာရွက်စာတမ်း တစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ဆုရှောင်သည် ဖိုင်စာရွက်စာတမ်းအတွင်းရှိ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ရှုလိုက်သည်။ အချက်အလက်များက အလွန် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ဥပမာ - ရေဆိုးမြောင်းထဲမှ ထူးဆန်းသော အသံများ ကြားရခြင်း၊ ကျောင်းသူလေးများ ပျောက်ဆုံးခြင်း စသည့် အကြောင်းအရာများ ပါဝင်နေသည်။

"ဒါက ငါတို့ နေ့တိုင်း လုပ်နေရတဲ့ အလုပ်တွေပဲ။ ဂိုးလ်တွေက အရမ်း ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတယ်။ အထူးသဖြင့် ၁၄-ရပ်ကွက်လိုမျိုး သိပ်မအေးချမ်းပေမဲ့ မရှုပ်ထွေးလှတဲ့ နေရာမျိုးမှာပေါ့”

ဂိုးလ်များကို သုတ်သင်ရန်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ၁၄-ရပ်ကွက်ရှိ ဂိုးလ် အများစုသည် သာမန်လူများကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေထိုင်ကြပြီး အမဲလိုက်ချိန်မှလွဲ၍ ကျန်အချိန်များတွင် ပုန်းအောင်းနေတတ်ကြသည်။ ဂိုးလ်များသည် တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်ခန့်သာ အစာစားရန် လိုအပ်ပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် လိုအပ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်သည်။ ဤဂိုးလ်များကို သုတ်သင်ရန် အဓိက အရေးကြီးဆုံး ကိစ္စမှာ ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်အတွက်မူ ဂိုးလ်များကို သုတ်သင်ခြင်း၏ အကြီးမားဆုံး အခက်အခဲမှာ ရှာဖွေခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ရှာတွေ့ပြီးသွားပါက ကိစ္စများ အလွန် လွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။

"အခု မင်းလက်ထဲမှာရှိတဲ့ အချက်အလက်တွေက ဂိုးလ်တစ်ကောင်ရဲ့ သဲလွန်စတွေပဲ ဖြစ်ဖို့များတယ်။ သူ့ကို ရှာတွေ့အောင်လုပ်၊ ပြီးရင် သုတ်သင်လိုက်ကွ”

ရှီနိုဟရ ၏ မျက်နှာသည် လေးနက်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"ပြဿနာ မရှိပါဘူးဗျ”

ဆုရှောင် လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ အချိန် အလုံအလောက် ရှိနေသော်လည်း အလဟဿ မဖြုန်းတီးသင့်ပေ။

"ပိုင်ယဲ့... ထောက်ပံ့ရေးဋ္ဌာနမှာ သွားပြီး ကိရိယာတွေ ထုတ်ယူဖို့ မမေ့နဲ့။ အဲဒီကိရိယာတွေက အများကြီး အသုံးဝင်တယ်ကွ”

ဆုရှောင် ခြေလှမ်း ရပ်တန့်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

"အေးစက်စက် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် နောက်တစ်ယောက် ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ... ဟူး... ခေါင်းကိုက်လိုက်တာ”

ရှီနိုဟရ သည် ရုံးစားပွဲအနောက်တွင် ထိုင်ကာ နဖူးကို အသာအယာ ဖိနှိပ်လိုက်သည်။ တဟီးဟီး ရယ်မောနေသော ဆူဇူယဂျူးဇိုး ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရှီနိုဟရ ပို၍ပင် ခေါင်းကိုက်သွားရသည်။

ဆုရှောင်သည် ထောက်ပံ့ရေးဋ္ဌာနသို့ ဦးစွာ သွားရောက်ခဲ့သည်။ သက်သေခံကတ်ပြားကို ပြသပြီးနောက် ကိရိယာ အများအပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ဆုရှောင်သည် ပန်းခြံတစ်ခုအတွင်းသို့ တစ်ယောက်တည်း ရောက်ရှိလာပြီး လမ်းဘေးရှိ ခုံတန်းလျားတစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ ပန်းခြံအတွင်းတွင် သစ်ပင်များ စိမ်းလန်းစိုပြေနေပြီး လေပြေလေညှင်းများ တိုက်ခတ်လာသောအခါ သစ်ရွက်များ တရှဲရှဲ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ မွန်းတည့်ချိန်၏ နေရောင်ခြည်သည် မြေပြင်ကို ပူပြင်းစွာ ကျရောက်နေပြီး ပူအိုက်သော ရာသီဥတုကြောင့် နွေရာသီ ပိုးကောင်လေးများသည် သစ်ပင်ပင်စည်များပေါ်တွင် တွယ်ကပ်ကာ အော်မြည်နေကြသည်။ ရာသီဥတု ပူပြင်းလွန်းသဖြင့် ပန်းခြံအတွင်း၌ လူအနည်းငယ်သာ ရှိနေသည်။ ဆုရှောင် ထိုင်နေသော နေရာသည် သစ်ပင်ရိပ်အောက်တွင် ဖြစ်သဖြင့် အတော်လေး အေးမြနေသည်။

ရှီနိုဟရ ပေးသော သတင်းအချက်အလက်များသည် သိပ်အသေးစိတ် မကျသော်လည်း အကြမ်းဖျင်း ပစ်မှတ်ကိုတော့ သိရှိနိုင်သည်။ ခြောက်လအတွင်း ပျောက်ဆုံးမှု ဆယ်ခုကျော်သည် ဤပန်းခြံအတွင်း၌သာ ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ စီစီဂျီ တွင် တိကျသော အလုပ်တာဝန် ခွဲဝေမှုများ ရှိသည်။ သာမန် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိများသည် သဲလွန်စများ ရှာဖွေရန် တာဝန်ယူရပြီး ၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ မမြင့်မားပေ။ သဲလွန်စများ တိကျသေချာလာပြီး ဂိုးလ်များနှင့် တွေ့ဆုံနိုင်ခြေ ရှိလာပါက အထက်တန်း စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိများက လက်အောက်ငယ်သားများကို ဦးဆောင်ကာ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ရှာဖွေကြသည်။ သာမန် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိများ အလဟဿ သေဆုံးမှု မရှိစေရန် ကာကွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဤပန်းခြံအတွင်း၌ သာမန် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ ၅ ဦး ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က ရှီနိုဟရ အပြင်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေခြင်းမှာ ဤပန်းခြံသို့ လာရောက် စစ်ဆေးရန် ဖြစ်သည်။

ဆုရှောင်သည် ဖြတ်သန်းသွားလာနေသော လူများကို သတိထား ကြည့်ရှုနေသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင်အောင် မည်သည့် သဲလွန်စမျှ မတွေ့ရပေ။ သို့သော် သူ အလျင်မလိုပေ။ ရှီနိုဟရ ပေးသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ဤပန်းခြံအတွင်း၌ ပျောက်ဆုံးမှု မဖြစ်ပွားသည်မှာ သီတင်းနှစ်ပတ်ခန့် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ ဂိုးလ်သည် မကြာမီ ပေါ်လာတော့မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေရာသည် ထိုဂိုးလ်၏ အမဲလိုက်ကွင်း ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဂိုးလ်များ၏ အချို့သော အပြုအမူများသည် တိရစ္ဆာန်များနှင့် ဆင်တူသည်။ ဥပမာအားဖြင့် နယ်မြေ (အမဲလိုက်ကွင်း) သတ်မှတ်ခြင်းမျိုး ဖြစ်သည်။ နယ်မြေလုယက်မှုကြောင့် ဂိုးလ်နှစ်ကောင်ကြားတွင် တိုက်ပွဲများပင် ဖြစ်ပွားနိုင်သည်။ သုံးရက်ထက် မပိုသော အချိန်အတွင်း ဤဂိုးလ် ပေါ်လာမည်မှာ သေချာပြီး၊ ဤဂိုးလ်၏ အဆင့်အတန်းမှာလည်း နိမ့်ကျမည် မဟုတ်ပေ။ အဆင့်-အေ အောက် အားနည်းသော ဂိုးလ် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဂိုးလ်အများစု သေဆုံးရခြင်းမှာ အစာစားချင်စိတ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိများ၏ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းကို ခံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အောင်မြင်မှုနှင့် သည်းခံနိုင်စွမ်းသည် ခွဲခြား၍မရအောင် ဆက်စပ်နေသည်။ ဆုရှောင်သည် ပန်းခြံအတွင်းရှိ ခုံတန်းလျားပေါ်တွင် ထိုင်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ အချိန်များသည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး ညနေ သုံးနာရီခန့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ငြိမ့်ညောင်းသော သီချင်းသံတစ်ခု အဝေးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျောင်းလား"

ဆုရှောင်သည် အဝေးရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုကို လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်သည်။ နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ပန်းခြံအတွင်း၌ လူများ တဖြည်းဖြည်း များပြားလာသည်။ အများစုမှာ ကျောင်းဆင်းလာသော အထက်တန်းကျောင်းသူ၊ ကျောင်းသားများ ဖြစ်ကြသည်။ ဂိုးလ်အများစုသည် ညဘက်တွင်သာ အမဲလိုက်လေ့ရှိသဖြင့် ဆုရှောင်သည် ဤနေရာတွင် ညအိပ်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။

"အစ်ကို... ဘာလို့ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေတာလဲ... အထီးကျန်နေတာလားဟင်"

ကျောင်းဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အထက်တန်းကျောင်းသူလေး တစ်ဦးသည် ဆုရှောင်၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ အထက်တန်းကျောင်းသူလေးသည် ပါးလွှာသော အပေါ်ဝတ်ရုံနှင့် အနက်ရောင် စကတ်တိုလေးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဆုရှောင်၏ မျက်လုံးများ မှေးကျဉ်းသွားသည်။

"ချီး... ဘယ်လို ပျင်းစရာကောင်းတဲ့ လူလဲ"

ဆုရှောင် သူမကို လျစ်လျူရှုထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အထက်တန်းကျောင်းသူလေးသည် ထရပ်ကာ ထွက်သွားသည်။ ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပန်းခြံအတွင်းရှိ လမ်းမီးတိုင်များ လင်းထိန်လာသည်။ ဆုရှောင်သည် တစ်နေကုန် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ရသဖြင့် ဗိုက်ဆာလာသည်။ သူ မတ်တပ်ရပ်ကာ ညစာစားရန် ပြင်လိုက်စဉ် အားခနဲ အော်ဟစ်သံ တစ်သံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။ အော်ဟစ်သံသည် အလွန် တိုတောင်းပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း သူ၏ အာရုံခံစားမှုက တိကျစွာ ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ဆုရှောင် ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်ကာ အသံထွက်ပေါ်လာရာဘက်သို့ အမြန် ပြေးသွားလိုက်သည်။ အသံသည် ပန်းခြံ၏ ထောင့်တစ်နေရာမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး သူ့နေရာနှင့် သိပ်မဝေးလှပေ။

အသံထွက်ပေါ်လာရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဆုရှောင်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ရပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူတစ်ယောက်မျှ မရှိသလို တစ္ဆေသရဲ အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိပေ။ စောစောက အော်ဟစ်သံကို သူ လုံးဝ အကြားအာရုံ မှားယွင်းခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် တစ်ခုခုတော့ သေချာပေါက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ သေချာစွာ ရှာဖွေစစ်ဆေးပြီးနောက် ဆုရှောင်သည် ပန်းခင်းဘေးတစ်နေရာတွင် သွေးစက်အချို့နှင့် ကျိုးပဲ့နေသော လက်သည်းခွံတစ်ဝက်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ လက်ချောင်းဖြင့် သွေးစက်အနည်းငယ်ကို ယူ၍ စမ်းသပ်ကြည့်ရာ သွေးများ အေးစက်နေသော်လည်း ခဲနေခြင်း မရှိသေးသဖြင့် လတ်ဆတ်သော သွေးများ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"ခွပ်... ခွပ်... "

အသားအရေများကို ကိုက်ဖြတ်စားသောက်နေသော အသံများ အနီးနားရှိ သစ်တောထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆုရှောင်သည် သစ်တောထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်သွားရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောမြင်ကွင်းတစ်ခု သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေသော သားကောင်တစ်ဦးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် လဲကျနေပြီး ၎င်းအထက်တွင် ဂိုးလ်တစ်ကောင်က ကိုက်ဖြတ်စားသောက်နေသည်။

ဂိုးလ်ကို ရှာတွေ့ခြင်းသည် ကောင်းသော ကိစ္စဖြစ်သော်လည်း ဆုရှောင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူ၏ မျက်စိရှေ့ရှိ ဤဂိုးလ်သည် စွမ်းအားမကြီးလှပေ။ အဆင့်-ဘီ ခန့်သာ ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရပြီး ဤမျှ အရိုင်းဆန်သော အမဲလိုက်နည်းသည် သာမန် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိများ၏ စုံစမ်းထောက်လှမ်းမှုကို လွတ်မြောက်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤဂိုးလ်၏ အငမ်းမရ စားသောက်နေပုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကိစ္စ၏ အခြေအနေ အကြမ်းဖျင်းကို ဆုရှောင် ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။ ဤနေရာသည် ဤဂိုးလ်၏ အမဲလိုက်ကွင်း မဟုတ်နိုင်သော်လည်း ဤဂိုးလ်သည် အလွန်အမင်း ဗိုက်ဆာနေသဖြင့် စွန့်စားရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"ခွေးရိုင်း... ငါ့ရဲ့ အမဲလိုက်ကွင်းမှာ အမဲလာလိုက်ဖို့ ဘယ်သူက ခွင့်ပြုထားလို့လဲ... သေချင်နေတာလား”

ကြည်လင်ပြတ်သားသော အမျိုးသမီး အသံတစ်သံ သစ်တောထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် အလွန် သေးသွယ်သော ကာဂူနဲ တစ်ခုသည် အစာစားနေသော ဂိုးလ်ဆီသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

"ဖျက်"

ဦးခေါင်းတစ်လုံး လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားသည်။ အစာစားနေသော ဂိုးလ်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ခင်မှာပင် ခေါင်းပြတ်သွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့မှုများ အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။ ကာဂူနဲ ပိုင်ရှင်သည် သစ်ပင်များကြားမှ ထွက်လာသည်။ ဆုရှောင်သည် သူမ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုသူမှာ နေ့လည်က သူတွေ့ခဲ့ရသော အထက်တန်းကျောင်းသူလေး ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် ဂိုးလ်တစ်ကောင် ဖြစ်နေပါလား။

FOOTNOTE (တိုကျိုဂိုလ်း အန်နီမီ ဇာတ်ကွက်ဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းချက်များ) ခါကုနဲ (Kagune) - ဂိုလ်းများ၏ တိုက်ခိုက်ရေးအင်္ဂါ ဖြစ်သည်။ ဘီခါကု / အမြီးခါကုနဲ (Bikaku) - ကျောရိုးအောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အမြီးနှင့်တူသော ခါကုနဲအမျိုးအစား ဖြစ်သည်။ မျှတသော စွမ်းရည်ရှိသည်။ ဂိုလ်းအဆင့်သတ်မှတ်ချက်များ - စီစီဂျီ မှ ဂိုလ်းများ၏ အန္တရာယ်ရှိမှုကို အဆင့်-စီ၊ အဆင့်-ဘီ၊ အဆင့်-အေ၊ အဆင့်-အက်စ် စသဖြင့် အဆင့်ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားသည်။

အခန်း (၄၄) ဂိုးလ်လူသား

ဆုရှောင်သည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်နောက်တွင် ရပ်ကာ ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် သစ်ပင်နောက်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာမှုကြောင့် အထက်တန်းကျောင်းသူလေး လန့်ဖျပ်သွားပြီး မျက်လုံးနီများနှင့် ကာဂူနဲများကို တစ်ပြိုင်နက် ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပုံရသည်။

"ရှင်က ဘယ်သူလဲ၊ ဒီကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ"

"စီစီဂျီ၊ တတိယအဆင့် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ၊ ပိုင်ယဲ့"

[နဂါးသတ်ဓား] သည် ဆုရှောင်၏ လက်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖြူဖွေးတောက်ပနေသော ဓားသွားသည် လရောင်အောက်တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"စီစီဂျီ က စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိလား... နောက်ဆုံးတော့ ဒီနေ့ကို ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ"

အထက်တန်းကျောင်းသူလေးသည် ခေါင်းငုံ့သွားပြီး ကျောနောက်တွင် ဝှက်ထားသော လက်ကို ချလိုက်ရာ လက်ဖဝါးပြင်ထက်တွင် သွေးစက်များ မခြောက်သေးသည်ကို တွေ့ရသည်။

ကာဂူနဲနှင့် မျက်လုံးနီများ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤဂိုးလ်၏ ကာဂူနဲမှာ အမြီးကာဂူနဲ ဖြစ်ပြီး ကျောရိုးအောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်လာကာ လက်ချောင်းအရွယ်အစားခန့်သာ ရှိသော အမြီးနှစ်ချောင်း ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မရဲ့ ရုပ်ရည်ကို မြင်သွားပြီပေါ့၊ ကျွန်မ နာမည်က ချီနတ်ဆု ပါ၊ ရှင့်ကို သတ်မယ့်သူပေါ့"

ချီနတ်ဆု၏ ချောမောသော မျက်နှာလေးသည် တွန့်လိမ်ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ ဤဂိုးလ်တွင် လူ့သဘာဝ အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း သူမသည် ဂိုးလ်တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒီပန်းခြံက မင်းရဲ့ အမဲလိုက်ကွင်းပဲ မဟုတ်လား"

ဆုရှောင်သည် ကိစ္စရပ်၏ အကြောင်းရင်းကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ရှာဖွေနေသော ဂိုးလ်မှာ ရှေ့ရှိ ချီနတ်ဆုပင် ဖြစ်သည်။

"နောက်ဆုံးစကား ပြောဖို့ ဆယ်စက္ကန့် အချိန်ပေးမယ်"

ချီနတ်ဆု ကြောင်သွားပြီး ဆုရှောင်ကို ရယ်ချင်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင်က တတိယအဆင့် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိလေး သက်သက်ပဲကို ကျွန်မကိုများ နောက်ဆုံးစကား ပြောခိုင်းနေတာလား၊ ရှင့်လက်ထဲက ဓားစုတ်လေးကို အားကိုးပြီးတော့လား၊ အဲဒီအရာက ကျွန်မကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"တကယ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ နောက်ဆုံးစကားပဲ"

ပြောပြီးသည်နှင့် ဆုရှောင်သည် ဓားကိုကိုင်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

'ဝုန်း... ဒိုင်း' ဟူသော တိုက်ခိုက်သံများ၊ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများနှင့် ငိုကြွေးသံများထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်မိနစ်အကြာတွင် တောအုပ်အတွင်း၌ ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ချီနတ်ဆုသည် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများ ရွှဲနစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲကျနေပြီး ကျောနောက်မှ ကာဂူနဲမှာ ပြတ်တောက်သွားကာ လက်နှစ်ဖက်စလုံးလည်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"အရမ်း နာတာပဲ... ဒဏ်ရာရတာ ဒီလောက်တောင် နာကျင်ရလား၊ ဒါကြောင့်လည်း သားကောင်တွေက အသံကုန် အော်ဟစ်ကြတာကိုး"

ချီနတ်ဆု၏ မျက်တောင်များတွင် မျက်ရည်စများ တွဲခိုနေသည်။ သူမသည် အဆင့်-အေ နှင့် အဆင့်-အက်စ် ကြားရှိ ဂိုးလ်တစ်ကောင်သာ ဖြစ်သဖြင့် ဆုရှောင်၏ ဓားချက်အနည်းငယ်အောက်တွင် ကျရှုံးသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရှင် ကျွန်မကို သတ်တော့မှာလား"

ဆုရှောင်သည် ဘာစကားမျှ မဆိုဘဲ ချီနတ်ဆု၏ ဘေးတွင် ရပ်ကာ လက်ထဲရှိ [နဂါးသတ်ဓား] ကို မြှောက်လိုက်သည်။

"ဂိုးလ်တစ်ကောင် အနေနဲ့ အသက်ရှင်နေရတာ တကယ်ပဲ အပြစ်တစ်ခုလား... ဟားဟား... လူသားတွေကို အစိမ်းလိုက် စားသောက်ခဲ့လို့ တကယ်ပဲ ဝဋ်လည်တာ နေမှာပါ"

"ငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး၊ ဒါက တာဝန်အရပဲ... နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ဓားသည် အောက်သို့ ခုတ်ပိုင်းကျဆင်းသွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

[ သင်သည် အဆင့်-အက်စ်မိုင်းနပ်စ် ဂိုးလ်၊ ချီနတ်ဆုကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါသည်။ ] [ ချီနတ်ဆုသည် သာမန် ဂိုးလ်တစ်ကောင် ဖြစ်သဖြင့် ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ် ၀.၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ရရှိပါသည်။ ယခုအခါ စုစုပေါင်း ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ် ၅.၇ ရာခိုင်နှုန်းကို ရရှိထားပြီး ဖြစ်ပါသည်။ ] [ သင်၏ 'ဝိညာဉ်ဝါးမျိုသူ' ပါရမီ အသက်ဝင်သွားပါသည်၊ မှော်စွမ်းအင် ၇ မှတ် အမြဲတမ်း တိုးပွားလာပါသည်၊ လက်ရှိ မှော်စွမ်းအင်မှာ ၁၇၀ မှတ် ဖြစ်ပါသည်။ ] [ စီစီဂျီ အကျိုးပြုအမှတ် ၄၀ မှတ် ရရှိပါသည်။ ]

ချီနတ်ဆုသည် အဆင့်-အက်စ်မိုင်းနပ်စ် ဂိုးလ်တစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း ရတနာသေတ္တာ ချပေးခြင်း မရှိပေ။ ဤသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပေ။ ချီနတ်ဆုနှင့် ဆုရှောင်၏ စွမ်းအားကွာဟချက် အလွန်ကြီးမားလွန်းလှပြီး ရရှိသော ကမ္ဘာ့အရင်းအမြစ်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ချီနတ်ဆုသည် ဇာတ်လမ်းသွားအပေါ် သက်ရောက်မှု မရှိကြောင်း သိသာလှသည်။

ပီဟူ(ယာမိုရီ) ထံမှ အစိမ်းရောင် ရတနာသေတ္တာ ချပေးရခြင်းမှာ သူ၏ စွမ်းအားကြီးမားမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မူရင်းဇာတ်လမ်းနှင့် နီးကပ်စွာ ဆက်စပ်နေသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

ဆုရှောင်သည် စီစီဂျီ၏ အထူးဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ ခေါ်ဆိုလိုက်ပြီး ၁၄-ရပ်ကွက် ရုံးခွဲနှင့် အခြေအနေကို ရှင်းပြကာ ဖုန်းချလိုက်သည်။ နောက်ဆက်တွဲ ကိစ္စရပ်များကို သူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ချီနတ်ဆု၏ အလောင်းကို ရှင်းလင်းရန် စီစီဂျီမှ လူလွှတ်ပေးမည် ဖြစ်ပြီး ချီနတ်ဆု၏ ဟယ်ပေါင်ကို ထုတ်ယူပြီးနောက်တွင် သူသည် အကျိုးပြုအမှတ် အချို့ကို ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ သူသည် ဤဟယ်ပေါင်ကို သိမ်းဆည်းထားနိုင်ပြီး အကျိုးပြုအမှတ်များကို အသုံးပြုကာ ချီနတ်ဆု၏ ဟယ်ပေါင်ကို ကွင်ကေး အဖြစ် ပြုလုပ်နိုင်သည်။

အဆင့်-အက်စ်မိုင်းနပ်စ် ဟယ်ပေါင်ဖြင့် ပြုလုပ်သော ကွင်ကေးသည် အဖြူရောင် လက်နက်သာ ဖြစ်နိုင်သဖြင့် ဆုရှောင်သည် ကွင်ကေးပြုလုပ်ခြင်းကို စွန့်လွှတ်ကာ ဟယ်ပေါင်ကို အပ်နှံ၍ အကျိုးပြုအမှတ် ၁၀ မှတ် ရယူရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ဆုရှောင်၏ အကျိုးပြုအမှတ်မှာ 'တတိယအဆင့် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ (အကျိုးပြုအမှတ် ၅၀/၅၀)' ဖြစ်သွားပြီး ရာထူးမြှင့်တင်ရန် သို့မဟုတ် မမြှင့်တင်ရန် ရွေးချယ်ခွင့် ပေါ်လာသည်။

ရာထူးမြှင့်တင်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သော်လည်း ရာထူးမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဘဲ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံမှ သတိပေးချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ စီစီဂျီ ဌာနချုပ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေပါသည်၊ ခန့်မှန်းကြာချိန် - ၃ နာရီ။ ]

ရာထူးမြှင့်တင်ရန်မှာ ရွေးချယ်လိုက်ရုံဖြင့် မရဘဲ စီစီဂျီ ဌာနချုပ်၏ အကြောင်းကြားစာ လိုအပ်သည်။ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ဒုတိယအဆင့် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရမည်မှာ သေချာပေါက် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုသာ မရှိခဲ့လျှင် ဆုရှောင် အနေဖြင့် အထက်တန်း စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရရန် နှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။ ၎င်းမှာ ဂိုးလ်မည်မျှ သုတ်သင်နိုင်သည်နှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ လုပ်သက်အတွေ့အကြုံနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။

ယခု ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံ၏ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိနေသဖြင့် လုပ်သက်အတွေ့အကြုံ ပြဿနာကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ဆုရှောင် အနေဖြင့် ဂိုးလ်များကို အများအပြား သုတ်သင်ရန်သာ လိုအပ်သည်။ သို့သော်လည်း အထက်တန်း စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရရန်မှာ လွယ်ကူလှသည် မဟုတ်ပေ။

စီစီဂျီ၏ စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိများကို အဆင့်ခြောက်ဆင့် ခွဲခြားထားသည်။ အနိမ့်ဆုံးမှ အမြင့်ဆုံးသို့ အစဉ်လိုက်မှာ - တတိယအဆင့်၊ ဒုတိယအဆင့်၊ ပထမအဆင့်၊ အထက်တန်း၊ တွဲဖက် အထူးတန်း၊ အထူးတန်း စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ တို့ ဖြစ်ကြသည်။ တတိယအဆင့်က အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ပြီး အထူးတန်းက အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။

ဆုရှောင် ၁၄-ရပ်ကွက် ရုံးခွဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ရှီနိုဟရယုကီနိုရီက ဆုရှောင်ထံသို့ ကိုယ်တိုင် လာရောက်တွေ့ဆုံသည်။

"ကိစ္စရဲ့ အကျိုးအကြောင်းက ဒါပါပဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိုးလ်ကို သုတ်သင်ပြီးသွားပြီ၊ သုတ်သင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဂိုးလ်တွေ ကျန်သေးလား"

ဆုရှောင်က ရှီနိုဟရယုကီနိုရီအား ဖြစ်ရပ်အကြောင်းစုံကို ရှင်းပြလိုက်ရာ ရှီနိုဟရယုကီနိုရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်း တစ်ယောက်တည်း အဆင့်-အက်စ်မိုင်းနပ်စ် ဂိုးလ်ကို သုတ်သင်ခဲ့တဲ့အကြောင်း ဌာနချုပ်ကို ငါ အစီရင်ခံထားတယ်၊ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အခြေအနေ မရှိဘူးဆိုရင် မင်းကို ချွင်းချက်အနေနဲ့ ဒုတိယအဆင့် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးလိမ့်မယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် တတိယအဆင့် ဆိုတာ တကယ်ကို နှမြောစရာ ကောင်းလွန်းလို့ပဲ"

"အင်း... ဒုတိယအဆင့် ဆိုတာတောင် နှမြောစရာ ကောင်းသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တိကျတဲ့ စွမ်းဆောင်ရည် မှတ်တမ်း မရှိရင် ဌာနချုပ်က မင်းရဲ့ ရာထူးကို တိုးမြှင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဆုရှောင် ဘာမျှ မပြောတော့ပေ။ သူသည် ယခုအချိန်တွင် နောက်ထပ် ဂိုးလ်တစ်ကောင်ကို ဆက်လက် ရှာဖွေချင်နေသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေအရ သူမှလွဲ၍ ကျန်စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူများ အားလုံးသည် ဂိုးလ်အဖွဲ့ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီ ဖြစ်ရာ သူ သတ်ဖြတ်ရမည့် ပစ်မှတ်ဖြစ်သော စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူ အမှတ် ၁၂၄၇၀ သည်လည်း ဂိုးလ်အဖွဲ့ဘက်တွင် ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။

ပင်မတာဝန် (၁) နှင့် (၂) ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် နောက်ဆက်တွဲ ပင်မတာဝန် (၃) သည် သေချာပေါက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည့် တာဝန် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သို့မဟုတ်ပါက အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ ခွဲခြားထားရန်နှင့် ဟန်ချက်ညီစေသည့် စနစ် ဖွင့်လှစ်ရန် အကြောင်းမရှိပေ။

"အဲဒီလို ဆိုမှတော့... ရှီနိုဟရ ဆရာ အနေနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဂိုးလ်တွေ ရှိတဲ့ နေရာတွေ ထပ်ပြီး ပေးရင် ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်"

ပင်မတာဝန် (၂) ကို စောစောစီးစီး ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းက လုံးဝ အကျိုးကျေးဇူး ကြီးမားလှသည်။

"အင်း... ဒါကလည်း နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ မင်း အခု လိုအပ်နေတာက အနားယူဖို့ပဲ၊ ည ၁၀ နာရီတောင် ထိုးနေပြီ"

"ပြီးတော့ မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် ငါ မင်းကို အကူအညီတောင်းစရာ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် မာဒို ဆရာက မင်းကို အကူအညီတောင်းစရာ ရှိတယ်လို့ ပြောရမလားပဲ"

ဆုရှောင် အနည်းငယ် သံသယဖြစ်သွားသော်လည်း များများစားစား မမေးမြန်းတော့ဘဲ ရှီနိုဟရယုကီနိုရီအား နှုတ်ဆက်ကာ ၁၄-ရပ်ကွက် စီစီဂျီ ရုံးခွဲမှ စီစဉ်ပေးသော အဆောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ရုံးခွဲ၏ ၁၆ ထပ်တွင် တည်ရှိသည်။

— ၁၁-ရပ်ကွက်၊ အိုတာ-ရပ်ကွက်။

၁၁-ရပ်ကွက်သည် အအိုဂီရိသစ်ပင် ၏ ဌာနချုပ် အနေဖြင့် ယခုအခါ လူသားများ ဝင်ရောက်ခွင့် မပြုသော တားမြစ်နယ်မြေနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အအိုဂီရိသစ်ပင်အဖွဲ့သည် ၁၁-ရပ်ကွက်ရှိ စီစီဂျီ ရုံးခွဲကို အကြိမ်ကြိမ် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သဖြင့် ၁၁-ရပ်ကွက်ရှိ လူသားများ၏ အင်အားမှာ အလွန် အားနည်းသွားခဲ့ပြီး ၁၁-ရပ်ကွက် စီစီဂျီ ရုံးခွဲ အနီးတစ်ဝိုက်တွင်သာ အရပ်သား အနည်းငယ် ပြန့်ကျဲစွာ နေထိုင်ကြရကာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့စွာ နေထိုင်နေကြရသည်။

ဤအရပ်သားများသည် ဤနေရာတွင် မိမိသဘောဆန္ဒအလျောက် နေထိုင်ချင်ကြခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပိတ်မိနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၁၁-ရပ်ကွက်ရှိ ဂိုးလ်များသည် သူတို့ကို ဤနေရာတွင် သေအောင် ပိတ်လှောင်ထားပြီး အရေးပေါ် 'ရိက္ခာ' အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။ စွမ်းအားကြီးမားသော စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိများမှလွဲ၍ မည်သူမျှ ၁၁-ရပ်ကွက်သို့ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဤနေရာတွင် နေထိုင်သော ဂိုးလ်များသည် လူသားအသား ရိက္ခာကို အခြားရပ်ကွက်များမှတဆင့်သာ 'တင်သွင်း' နေကြရရာ ၁၁-ရပ်ကွက်သည် မည်မျှ အန္တရာယ်များပြားကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

ယခုအချိန်၌ ၁၁-ရပ်ကွက် ဆင်ခြေဖုံးရှိ ပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံဟောင်း တစ်ခုအတွင်း လူနှစ်ဆယ်ကျော် စုဝေးနေကြသည်။ ဤလူနှစ်ဆယ်ကျော်သည် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတည်းမှ မဟုတ်ဘဲ သုံးဖွဲ့ ကွဲပြားနေကြသည်။ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့စီတွင် လူအနည်းအများ ကွာခြားကြပြီး ဤသူများမှာ ဂိုးလ်အဖွဲ့ဘက်မှ စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူများ ဖြစ်ကြသည်။

"ဟန်ယွီ... မင်း လျှောက်ပြောမနေနဲ့၊ ဟန်ချက်ညီစေတဲ့ စနစ် ဆိုတာ စီစီဂျီ ရဲ့ လက်ရှိအင်အားက အအိုဂီရိသစ်ပင်ထက် သာလွန်နေလို့ပဲ ဖြစ်မယ်၊ ဘယ်က စွမ်းအားကြီးမားလွန်းတဲ့ စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူလဲ၊ ငါ့ကို လာပြီး မရှိတဲ့ ရန်သူတစ်ယောက်အကြောင်း ပြောမနေနဲ့"

ဒေါသကြီးသော ဆံပင်အနီရောင်တိုတိုနှင့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ဟန်ယွီကို အထင်သေးစွာ ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဟန်ယွီက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းခါရမ်းလိုက်သည်။ ထိုသူသည် မီးဓာတ် မှော်ဆရာ တစ်ယောက်သာ မဟုတ်ခဲ့လျှင် သူက မဟာမိတ်ဖွဲ့ရန် ကိုယ်တိုင် လာရောက် ကမ်းလှမ်းမည် မဟုတ်ပေ။

"ဟို့ပေါက်... ငါက မင်းနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ ကိုယ်တိုင် လာကမ်းလှမ်းလို့ မင်း မောက်မာလို့ ရမယ်လို့ မထင်နဲ့"

ဟန်ယွီ၏ လက်ထဲရှိ တောင်ဝေးကို မြေကြီးပေါ်သို့ ထောက်လိုက်ရာ သူ၏ ခြေအောက်မှ ရေခဲလွှာပါးလေး တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပြန့်နှံ့သွားသည်။ ဟန်ယွီသည်လည်း မှော်ဆရာ တစ်ယောက် ဖြစ်သော်လည်း ရေခဲဓာတ် မှော်ဆရာ ဖြစ်သည်။ ရန်သူကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်စွမ်း မအားကောင်းသော်လည်း ထိန်းချုပ်မှု စွမ်းရည် အားကောင်းလှသည်။

"အကယ်၍ အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုတည်းမှာ မဟုတ်ခဲ့ရင် အခု မင်းကို ငါ အသေသတ်လိုက်ပြီ"

ဟို့ပေါက်သည် လက်ထဲရှိ မှော်တောင်ဝေးတိုကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ အပူလှိုင်းတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဟို့ပေါက်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် မီးပွားများ အများအပြား ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟို့ပေါက်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ဟန်ယွီ၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။

"ဒီခံစားချက်က... မင်း ကိုယ့်ဓာတ်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ မှော်တောင်ဝေးကို ရှာတွေ့သွားပြီလား"

ဟန်ယွီသည် ဟို့ပေါက် လက်ထဲရှိ မှော်တောင်ဝေးတိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ မှော်တောင်ဝေးတို၏ ပုံစံမှာ အလွန် ရုပ်ဆိုးပြီး မီးထိုးတုတ် တစ်ချောင်းနှင့် တူနေသည်။ သို့သော် ထိပ်ဖျားတွင် လက်သည်းခွံ အရွယ်အစားခန့်ရှိသော ကျောက်သလင်းနီ တစ်လုံးကို မြှုပ်နှံထားပြီး ထိုကျောက်သလင်းနီထဲတွင် မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ဟို့ပေါက်သည် အနည်းငယ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် ဟန်ယွီ လက်ထဲရှိ တောင်ဝေးကို အထင်သေးစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီရတနာက ငါ သုခဒင်္ဂါး ၁၄၀၀၀ တောင် ပေးဝယ်ထားရတာ၊ အဲဒါက ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံးက ငါ့ရဲ့ ဝင်ငွေ အားလုံးပဲ၊ လူခေါ်သွားပေးတဲ့ အခကြေးငွေတောင် ပါသေးတယ်"

ဟို့ပေါက်၏ မျက်နှာမှာ နှမြောတသဖြစ်နေသော်လည်း ထိုနှမြောမှုထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများလည်း ပါဝင်နေသည်။

"ကံကောင်းတဲ့ကောင်ပဲ"

ဟန်ယွီ၏ မျက်လုံးများတွင် အားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ခေါင်းခါရမ်းလိုက်ပြီး ဟန်ယွီသည် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ကင်မရာအသေးလေး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဟို့ပေါက်ထံ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ဟို့ပေါက်သည် ကင်မရာအသေးလေးကို ဖမ်းယူလိုက်ပြီး လှန်လှောကြည့်ရှုပြီးနောက် မျက်နှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကင်မရာအသေးလေးထဲတွင် ဆုရှောင်က ယာမိုရီကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီး ရီဇီကို နှိပ်စက်သတ်ဖြတ်လိုက်သော မှတ်တမ်း ဗီဒီယို ပါရှိနေသည်။

ဟို့ပေါက်သည် ဒေါသကြီးသော စရိုက်ရှိသော်လည်း ဉာဏ်မဲ့သူ မဟုတ်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက လူ ၁၀ ယောက်ခန့် ပါဝင်သော ယာယီ စွန့်စားသူအဖွဲ့ကို ဖွဲ့စည်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မဟာမိတ်ဖွဲ့ကြရအောင် ဟန်ယွီ... ဒီတစ်ခါ သွေဖီသွားတဲ့ ကမ္ဘာမှာ ငါတို့ မဖြစ်မနေ ပူးပေါင်းရမယ်၊ မဟုတ်ရင် အဲဒီ ဘီလူးကောင်ရဲ့ သတ်ဖြတ်တာကို ခံရလိမ့်မယ်၊ အဆင့်-အက်စ် ဂိုလ်းတွေကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်တဲ့၊ တောက်... ဂိုးလ်ကမ္ဘာထဲကို ဒီလို ဘီလူးကြီးမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ဝင်လာတာလဲ၊ ဒီကောင်က အနည်းဆုံး အဆင့် ၇ နဲ့ အထက်မှာ ရှိရမယ်"

"ငါ အရင်ဆုံး ငါ့ရဲ့ စေတနာကို ပြလိုက်မယ်၊ အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုပဲ၊ ပင်မတာဝန်ရဲ့ တတိယအဆင့်က ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမယ့် တာဝန်ပဲ၊ ဒါက ငါ သုခဒင်္ဂါး ၄၀၀ ပေးပြီး ဝယ်ထားတဲ့ သတင်းပဲ"

ဟန်ယွီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အကယ်၍ ဟို့ပေါက်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့နိုင်ပါက သူတို့အတွက် အခွင့်အရေး အနည်းငယ် ရှိနိုင်သေးသည်။

FOOTNOTE (တိုကျိုဂိုလ်း အန်နီမီ ဇာတ်ကွက်ဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းချက်များ) ခါကုနဲ (Kagune) - ဂိုလ်းများ၏ တိုက်ခိုက်ရေးအင်္ဂါ ဖြစ်သည်။ အမြီးခါကုနဲ (Bikaku) - ကျောရိုးအောက်ခြေမှ ထွက်ပေါ်လာသော ခါကုနဲအမျိုးအစား။ အာအိုဂီရိသစ်ပင် (Aogiri Tree) - ဂိုလ်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အစွန်းရောက် အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်ပြီး ၁၁-ရပ်ကွက်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။