အခန်း (၄၅-၄၆)

အခန်း (၄၅) အပေါ်ယံ

ဂိုးလ်ဘက်ခြမ်းမှ စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူများ မလွှဲမရှောင်သာ ပူးပေါင်းလိုက်ကြသည်ကို ဆုရှောင် လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။ ပင်မတာဝန် တတိယအဆင့်သည် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရမည့် တာဝန်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိသော်လည်း ၎င်းမှာ ယခင်တာဝန်များကို အခြေခံ၍ မှန်းဆထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မနက်စောစောတွင် ဆုရှောင်သည် ရှီနိုဟရယုကီနိုရီ၏ ရုံးခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ထိုသူက မနေ့ညက သူ့ကို ကိစ္စတစ်ခု ရှိသည်ဟု ပြောထားခဲ့သည်။

"နံနက်စာ စားပြီးပြီလား"

ရှီနိုဟရယုကီနိုရီသည် မတ်တပ်ရပ်ကာ ဆုရှောင်အား လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆိုလိုက်သည်။ ဆုရှောင် အံ့သြသွားသည်။ ရှီနိုဟရယုကီနိုရီ၏ အပြုအမူသည် လွန်ကဲစွာ လှိုက်လှဲနေပုံရသည်။

"မစားရသေးဘူး"

"ဒါဆို အတော်ပဲ၊ အနီးအနားက ဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်ကို သွားကြရအောင်၊ အဲဒီနေရာက မဆိုးဘူး၊ ရုံးခွဲက ကျွေးတဲ့ နံနက်စာက အာဟာရ မျှတပေမယ့် အရသာကတော့..."

ယခုအခါ ထိုသူက သူ့ကို အကူအညီတောင်းစရာ ကိစ္စရှိနေကြောင်း ဆုရှောင် အတည်ပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ ကျွေးမှာပါ" ဟု ရှီနိုဟရယုကီနိုရီက အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တော့ လုံးဝ မမှားနိုင်တော့ပေ၊ ထိုသူက သူ့ကို အကူအညီတောင်းခံချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှီနိုဟရယုကီနိုရီ၏ နောက်မှ လိုက်ကာ ဆိုင်ငယ်လေး တစ်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဆိုင်လေးမှာ သိပ်မကြီးသော်လည်း အလွန် စည်ကားနေပြီး ဧည့်သည်အတော်များများ ထိုင်နေကြသည်။ ဆိုင်အတွင်းမှ အစားအစာရနံ့များကြောင့် ဆုရှောင်၏ အစာအိမ်က လှုပ်ရှားလာပြီး ဗိုက်ဆာလာသည်။

"ဒီဘက်မှာ"

ရှီနိုဟရယုကီနိုရီသည် လေးယောက်ထိုင်ခုံ တစ်ခုကို ရှာတွေ့သွားပြီး ဆုရှောင်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ရန် အချက်ပြကာ နံနက်စာ အချို့ကို မှာယူလိုက်သည်။ နံနက်စာ ရောက်လာသော်လည်း ဆုရှောင်က မစားသေးဘဲ ရှီနိုဟရယုကီနိုရီကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ရှီနိုဟရ ဆရာ... ဒီနံနက်စာက မျှော်လင့်မထားလောက်အောင် ကောင်းမွန်လွန်းနေတယ်"

ဆုရှောင် ဘာမှမလုပ်သည်ကို မြင်သောအခါ ရှီနိုဟရယုကီနိုရီက ပြုံးလိုက်ပြီး ဆုရှောင်ကို အားမနာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

"ငါတို့ အရင် စားကြရအောင်၊ သူမ မကြာခင် ရောက်လာလိမ့်မယ်"

ဆုရှောင် ဘာစကားမျှ မဆိုတော့ဘဲ နံနက်စာကို စတင် စားသောက်လိုက်သည်။

"ပိုင်ယဲ့... မနေ့ညက မင်း သုတ်သင်ခဲ့တဲ့ ဂိုးလ်ကို ဌာနချုပ်ကို ပို့လိုက်ပြီ၊ ဌာနချုပ်က ဒီတစ်ကြိမ် ချွင်းချက်အနေနဲ့ မင်းကို ဒုတိယအဆင့် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ အဖြစ် ရာထူးတိုးပေးလိုက်တယ်၊ ဒါ မင်းရဲ့ သက်သေခံကတ်ပြား သစ်ပဲ"

ဆုရှောင်သည် စားလက်စ မုန့်ကို ချထားလိုက်ပြီး သက်သေခံကတ်ပြားကို လှမ်းယူလိုက်သည်။

[ သတိပေးချက်။ မုဆိုးသည် ဒုတိယအဆင့် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံရပါသည်၊ အကျိုးပြုအမှတ် ၅၀/၄၀၀ ဖြစ်ပါသည်။ ]

ဆုရှောင် ရာထူးတိုးမြှင့်ရန်အတွက် လုပ်သက်အတွေ့အကြုံ မလိုအပ်သော်လည်း ဂိုးလ်များကို ပိုမို သုတ်သင်ရန် လိုအပ်သည်။ ၄၀၀ သော အကျိုးပြုအမှတ်သည် အဆင့်-အက်စ် ဂိုးလ် ၂ ကောင်မှ ၃ ကောင်အထိ သုတ်သင်ရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ အခက်အခဲကို မှန်းဆနိုင်သည်။ ပထမအဆင့် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိမှ အထက်တန်းသို့ ရာထူးတိုးရန် အခက်အခဲမှာ ပိုမို ကြီးမားလှသည်။

ပုံမှန်အခြေအနေအရ ပင်မတာဝန် (၂) သည် ဤမျှ ခက်ခဲရန် အကြောင်းမရှိပေ။ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ စီစီဂျီ အဖွဲ့တွင် ဆုရှောင် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အခြေအနေအရ စီစီဂျီ ဘက်ခြမ်းတွင် သာမန် စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိမည်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ထိုသာမန် စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူများက အကျိုးပြုအမှတ်များကို ခွဲဝေယူကြမည် ဆိုပါက တစ်ဦးလျှင် အကျိုးပြုအမှတ် ၃၀ ခန့်သာ ရယူရုံဖြင့် ပထမအဆင့် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ အဖြစ် ရာထူးတိုးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဆုရှောင်သည် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတွင် တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိနေသဖြင့် လူဆယ်ဂဏန်းခန့်၏ တာဝန်များကို သူတစ်ယောက်တည်း ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်ရာ ဤမျှ များပြားသော အကျိုးပြုအမှတ်များ လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

၁၄-ရပ်ကွက်၏ နေရာအများစုမှာ အတော်လေး အေးချမ်းသဖြင့် ဆုရှောင် အနေဖြင့် ဂိုးလ်များကို အမဲလိုက်ရန် အခက်အခဲ မနည်းလှပေ။ အကယ်၍ သူ့ကို ၁-ရပ်ကွက် မှ ၄-ရပ်ကွက် အထိ နေရာများသို့ တာဝန်ချထားပါက တာဝန်၏ အခက်အခဲမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။ ၁-ရပ်ကွက် မှ ၄-ရပ်ကွက် အထိ နေရာများတွင် ဂိုးလ်များ အလွန် များပြားသဖြင့် သာမန်လူများ ရှင်သန်နေထိုင်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ထိုနေရာများရှိ ဂိုးလ်များသည် အချင်းချင်း ပြန်လည်စားသောက်ခြင်းဖြင့်သာ အသက်ရှင်နေထိုင်ကြရသဖြင့် ၁-ရပ်ကွက် မှ ၄-ရပ်ကွက် အထိ နေရာများတွင် စွမ်းအားကြီးမားသော ဂိုးလ်များ အလွန် ပေါများလှသည်။

ပုံမှန်အခြေအနေအရ အဆင့်-အက်စ် သည် ဂိုးလ်များ၏ အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ် ဖြစ်ပြီး ဆက်လက် စွမ်းအားကြီးမားချင်ပါက အခြားသော ဂိုးလ်များကို အဆက်မပြတ် စားသောက်ခြင်းဖြင့်သာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အာစီဆဲလ် (Rc Cells) များ၏ ပြင်းအားကို မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဆင့်-ဒီ သည် ဂိုးလ်ကလေးငယ်များ ဖြစ်ပြီး အဆင့်-စီ သည် ကာဂူနဲ ကို အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း စွမ်းအားနည်းပါးသည်။ အဆင့်-ဘီ သည် လူသားများကြားတွင် ပုန်းကွယ်နေထိုင်သော သာမန် ဂိုးလ်များ ဖြစ်ပြီး၊ အဆင့်-အေ သည် ဂိုးလ်အဖွဲ့အစည်းများရှိ အထက်တန်းလွှာများ ဖြစ်ကာ၊ အဆင့်-အက်စ် သည် ရှားပါးသော ပါရမီရှင် ဂိုးလ်များ ဖြစ်ကြသည်။ အဆင့်-အက်စ် ပြီးနောက်တွင်မူ အချင်းချင်း ပြန်လည်စားသောက်ခြင်းကိုသာ အားကိုးရတော့သည်။

ဂိုးလ်များ၏ စွမ်းအားသည် လေ့ကျင့်မှုဖြင့် ရရှိလာခြင်း မဟုတ်ဘဲ အခြားသော မျိုးနွယ်တူများကို အဆက်မပြတ် စားသောက်ခြင်းဖြင့် ရရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိရင်း ဆုရှောင်သည် လက်ထဲရှိ မုန့်ကို တစ်ကိုက် ကိုက်စားလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ နောက်ကျသွားတယ်"

ဆုရှောင် စဉ်းစားခန်းဝင်နေစဉ် အလွန်လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ဦးသည် သူ၏ ဘေးရှိ ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။ အဝါနုရောင် ဆံပင်ရွှေရောင်ကို စုစည်းထားပြီး အမျိုးသမီးဝတ် အနက်ရောင် ဝတ်စုံပြည့်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ထိုဝတ်စုံက သူမ၏ ဖြူဝင်းနုနယ်သော အသားအရေကို ပိုမို ပေါ်လွင်စေပြီး အနက်ရောင် ခြေအိတ်ရှည်က ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခြေတံသွယ်သွယ်များကို ပေါ်လွင်စေသည်။

"မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ၊ သူက မာဒိုအကီရ ပါ၊ မင်းရဲ့ နောက်နောင် လက်အောက်ငယ်သားပေါ့"

ရှီနိုဟရယုကီနိုရီသည် ဆုရှောင်ကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအကြည့်က သူသည် မည်မျှ သစ္စာရှိကြောင်း၊ ဤကဲ့သို့ လှပသော အမျိုးသမီးကို ဆုရှောင်၏ လက်အောက်ငယ်သား အဖြစ် ပေးအပ်လိုက်ကြောင်း ပြောနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"ဪ... ဒီလိုကိုး၊ ကျွန်တော့်မှာ ဘာသဘောထားမှ မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့..."

ဆုရှောင်သည် ခေါင်းမော့ကာ ရှီနိုဟရယုကီနိုရီကို စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"သူမ သိပ်မကြာခင် သေသွားနိုင်တယ်၊ ကျွန်တော် မကြာခင် ဂိုးလ်တွေ အရမ်းများတဲ့ နေရာတွေကို သွားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်၊ ဥပမာ အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက် မျိုးပေါ့"

ဆုရှောင် ငြင်းဆန်မည့် အရိပ်အယောင် မရှိသည်ကို ကြားသောအခါ ရှီနိုဟရယုကီနိုရီ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပေါ်လာသော်လည်း၊ အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက် ကို ကြားသောအခါ ရှီနိုဟရယုကီနိုရီ၏ အပြုံးများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက် ဟုတ်လား၊ အဲဒီနေရာက ၁၄-ရပ်ကွက်ရဲ့ ဂိုးလ်တွေ အချင်းချင်း စားသောက်တဲ့ နေရာပဲ၊ အဲဒီနေရာမှာ အဆင့်-အက်စ် ဂိုးလ်တွေက မှန်းလို့တောင် မရနိုင်လောက်အောင် များပြားတယ်၊ ပိုင်ယဲ့... မင်း သွားဖို့ သေချာလား"

"သေချာတယ်"

အကယ်၍ အခြားသူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ရှီနိုဟရယုကီနိုရီသည် လုံးဝ သဘောတူမည် မဟုတ်ပေ၊ သို့သော် ဆုရှောင်၏ စွမ်းအားက သူ့ကို ဘာစကားမျှ မဆိုနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"အကီရ... ကြည့်ရတာ မင်းအတွက် အထက်လူကြီး နောက်တစ်ယောက် ပြောင်းပေးရတော့မယ် ထင်တယ်"

ရှီနိုဟရယုကီနိုရီသည် ဘေးရှိ မာဒိုအကီရကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှီနိုဟရ ဆရာ... ကျွန်မ ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊ ဂိုးလ်စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ တစ်ယောက် အနေနဲ့ အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက် ကို သွားရမယ် ဆိုရင်တောင် အခြေအနေ အားလုံးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ကျွန်မ အစောကြီးကတည်းက ပြင်ဆင်ထားပြီးပါပြီ"

မာဒိုအကီရသည် ကိုယ်ကို မတ်မတ်ထားကာ ခိုင်မာသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ဆုရှောင်ကိုလည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သေးသည်။

ရှီနိုဟရယုကီနိုရီသည် လက်ညှိုးဖြင့် စားပွဲကို "ဒေါက်... ဒေါက်" ဟု ဖွဖွလေး ခေါက်လိုက်ပြီး၊ အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲမှ ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။ ဖုန်းကို မာဒိုကူရီယိုထံသို့ ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပြီး ရှီနိုဟရယုကီနိုရီသည် စကားအနည်းငယ်သာ ပြောပြီး ဖုန်းချလိုက်သည်။

"ကူရီယို ဒီလူကြီးကတော့... ကောင်းပြီလေ၊ မင်း လောလောဆယ် ပိုင်ယဲ့ နောက်ကို လိုက်သွားလိုက်ပါ၊ မင်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဒုတိယအဆင့် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိ တွေ ဖြစ်ကြပေမယ့် ပိုင်ယဲ့ရဲ့ အမိန့်ကို နာခံရမယ်။ ပိုင်ယဲ့... မင်း အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက် ကို ဘယ်တော့ သွားဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

ကြည့်ရသည်မှာ ရှီနိုဟရယုကီနိုရီသည်လည်း ဆုရှောင်ကို အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက် သို့ သွားစေလိုပုံ ရသည်။ ထိုနေရာရှိ ဂိုးလ်များ အချင်းချင်း စားသောက်မှု အခြေအနေမှာ အလွန် ဆိုးရွားနေပြီး ရှင်းလင်းရန် အရေးတကြီး လိုအပ်နေသည်။

"အခု ချက်ချင်း သွားမယ်၊ သွားကြစို့ အလှပြအရုပ်လေး"

ဆုရှောင် ခေါ်လိုက်သော အလှပြအရုပ်လေး မှာ မာဒိုအကီရပင် ဖြစ်သည်။ မူရင်းဇာတ်လမ်းအရ မာဒိုအကီရ၏ စွမ်းအားမှာ သာမန်သာ ဖြစ်သည်။ အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက် သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် မာဒိုအကီရ၏ အသက်ရှင်သန်နိုင်မှုမှာ ကံတရားအပေါ်၌သာ မူတည်တော့မည် ဖြစ်သည်။

အလှပြအရုပ်လေး ဟူသော အမည်ကို ကြားသောအခါ မာဒိုအကီရ ကြောင်သွားပြီး မိမိကိုယ်ကိုယ် အံ့အားသင့်စွာ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ရှီနိုဟရယုကီနိုရီသည် သက်ပြင်းချကာ မာဒိုအကီရအား ဆုရှောင် နောက်သို့ လိုက်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ...

အနက်ရောင် ကားတစ်စီးသည် လမ်းမပေါ်တွင် မောင်းနှင်နေသည်။ မာဒိုအကီရသည် ကားမောင်းနေပြီး ဆုရှောင်သည် ဘေးခုံတွင် မျက်လုံးမှိတ်ကာ အနားယူနေသည်။ သူတို့သည် အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက် သို့ သွားနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဆရာပိုင်ယဲ့... အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက် ကို သွားဖို့ ဘာအစီအစဉ်များ ရှိလဲ၊ ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမလဲ"

မာဒိုအကီရ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်နေပြီး ရင်ဘတ်က မောက်ကြွားနေသည်။

"အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက် ကို ရောက်ရင် ခုတ်ဖို့ပဲ"

ဤရိုးရှင်း ကြမ်းတမ်းသော အစီအစဉ်ကြောင့် မာဒိုအကီရ အလွန် လန့်ဖျပ်သွားပြီး ကားလေဘာတာကို အားကုန် နင်းလိုက်မိရာ ရှေ့ကားကို ဝင်တိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားကာ အမျိုးသမီး ယာဉ်မောင်း တစ်ဦး၏ သဘာဝကို ပြသလိုက်သည်။

"ဒါဆို... ကျွန်မ ဘာလုပ်ရမလဲ"

စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားပြီးနောက် မာဒိုအကီရသည် ဒုတိယ မေးခွန်းကို မေးလိုက်သည်။

"မင်းက လှပစွာ နေဖို့ပဲ တာဝန်ယူလိုက်"

ဆုရှောင်၏ တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားကြောင့် မာဒိုအကီရ ဒေါသထွက်သွားသည်။

"ဂိုးလ်တွေက ကျွန်မရဲ့ အလှကို သဘောကျမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဆုရှောင်က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်သည်။ လှပစွာ နေဖို့ ဆိုသည်မှာ သူ ဒီအတိုင်း ပြောလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး သူမကို မည်သူ့ကိုမျှ သွားရောက် ဖြားယောင်းခိုင်းရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းမှာ အရမ်း အရေးကြီးတဲ့ အသုံးဝင်မှု ရှိပါတယ်၊ မင်းသာ မပါရင် ငါ့ရဲ့ အစီအစဉ်က အောင်မြင်ဖို့ သိပ်မလွယ်ဘူး"

လွန်ခဲ့သော နှစ်စက္ကန့်ခန့်က ဆုရှောင်သည် အစီအစဉ်တစ်ခုကို စဉ်းစားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်၏ အကြည့်ကို သတိထားမိသောအခါ မာဒိုအကီရသည် ရုတ်တရက် ကားကို နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ပြေးချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

"ဒါဆို... ရှင့်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို မျှဝေပေးလို့ ရမလား"

ဆုရှောင်သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ထိုသူသည် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် မကောင်းသော်လည်း ငါးစာ အဖြစ်တော့ အသုံးပြုနိုင်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဂိုးလ်များကို ဆွဲဆောင်ရန် ပြဿနာ မရှိပေ။

"မရဘူး၊ မင်း အခြေအနေကို သိသွားရင် အစီအစဉ် ကို ထိခိုက်သွားနိုင်တယ်"

မာဒိုအကီရ၏ ရင်ထဲတွင် ခါးသီးသွားပြီး ဒေါသထွက်ကာ လေဘာတာကို အားကုန် နင်းလိုက်သည်။ မာဒိုအကီရ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကြားတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက် ဟူသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ဂိုးလ်များ အချင်းချင်း စားသောက်ရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

FOOTNOTE (တိုကျိုဂိုလ်း အန်နီမီ ဇာတ်ကွက်ဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းချက်များ) ဂိုလ်းအချင်းချင်းစားသောက်ခြင်း (Cannibalism) - ဂိုလ်းများသည် မိမိတို့၏ စွမ်းအားနှင့် ခါကုနဲ (Kagune) ကို ပိုမို အားကောင်းစေရန် အခြားဂိုလ်းများကို ပြန်လည်စားသောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းသို့ စားသောက်ခြင်းဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း Rc cell များ ပြည့်နှက်လာကာ နောက်ဆုံးတွင် ခါကုဂျာ (Kakuja) ဟုခေါ်သော သေချာပေါက် အဆင့်မြင့်ဂိုလ်း အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။ မာဒိုအကီရ (Mado Akira) - မာဒိုကူရီအို၏ သမီးဖြစ်ပြီး စီစီဂျီမှ ထက်မြက်သော အမျိုးသမီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး တစ်ဦးဖြစ်သည်။

အခန်း (၄၆) ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလိုလိုသိစိတ်

အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဆုရှောင်သည် ကားပေါ်မှ ချက်ချင်း မဆင်းသေးပေ။

"မာဒိုအကီရ... မင်း အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက်ရဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို သိလား"

အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက်တွင် ဂိုးလ်များ အချင်းချင်း စားသောက်မှုများ ရှိသော်လည်း ဤအနီးတစ်ဝိုက်တွင် အရပ်သား အချို့လည်း နေထိုင်ကြသေးသည်။

"သေချာပေါက် သိတာပေါ့၊ ကျွန်မ ၁၄-ရပ်ကွက်ကို တာဝန်ကျပြီးကတည်းက ဒီနေရာရဲ့ အချက်အလက်တွေကို အသေးစိတ် လေ့လာထားပြီးပြီ"

မာဒိုအကီရသည် ကားထဲတွင် ခေတ္တမျှ ရှာဖွေပြီးနောက် ဖိုင်တွဲတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"၁၄-ရပ်ကွက်၊ နာကာနို-ရပ်ကွက်။ ဒီဒေသမှာ ဂိုးလ်တွေ အချင်းချင်း စားသောက်မှု များပြားတယ်၊ ဂိုးလ်အများစုက သာမန်လူတွေကြားမှာ ပုန်းကွယ်နေကြတယ်၊ ဒီမှာ အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက ဂိုးလ်တွေ ပြန့်ကျဲနေပြီး ဂိုးလ်တွေရဲ့ လူမှုဆက်ဆံရေး နေရာတစ်ခု ဖြစ်တယ်၊ ဂိုးလ်သတင်းပေးတွေ အများကြီး ရှိတယ်..."

ဆုရှောင်သည် စီးကရက်တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်ပြီး မာဒိုအကီရ၏ ရှင်းပြချက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။ ကားပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်ကာ ဆုရှောင်သည် မီးခိုးပြာများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဆရာပိုင်ယဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး စီးကရက် မသောက်ပါနဲ့၊ စီးကရက်ထဲမှာ ဓာတုပစ္စည်း အမျိုးပေါင်း ၄၀၀၀ ကျော် ပါဝင်ပြီး၊ အဲဒီအထဲက ၆၀ မျိုးက ခန္ဓာကိုယ်ကို အရမ်း အန္တရာယ် ပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဥပမာ - နီကိုတင်း၊ ကတ္တရာစေး၊ ကာဗွန်မိုနောက်ဆိုဒ်၊ လှုံ့ဆော်စေတဲ့ ဒြပ်ပေါင်းတွေ..."

"ပြီးတော့ တစ်ဆင့်ခံ မီးခိုးငွေ့က ကျွန်မရဲ့ အသားအရေကို ထိခိုက်စေတယ်"

မီးခိုးပြာများ လွင့်ပျံနေစဉ် ဆုရှောင်က ပြောလိုက်သည်။

" 'Helter Skelter' လို့ ခေါ်တဲ့ အရက်ဘားကို ရှာတွေ့နိုင်မလား၊ အနီးအနားမှာ ရှိလောက်တယ်"

မာဒိုအကီရ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ရပါတယ်"

ကွန်ပျူတာ အသေးလေး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ မာဒိုအကီရသည် အနီးအနားရှိ မြေပုံကို စတင် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"တွေ့ပြီ၊ ဟိုမှာ..."

မာဒိုအကီရ စကားမဆုံးသေးခင် ဆုရှောင်သည် ရုတ်တရက် ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ပြီး လမ်းမပေါ်ရှိ လမ်းသွားလမ်းလာ တစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဂိုးလ်"

ဆုရှောင်၏ စူးရှသော အကြည့်ကြောင့် မာဒိုအကီရ လန့်သွားသည်။

"ဘာလဲ"

မာဒိုအကီရသည် ဆုရှောင်ကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်လိုက်ပြီး ဆုရှောင်သည် အမြင်အာရုံ သက်သက်ဖြင့် ဂိုးလ်ကို ခွဲခြားနိုင်မည်ဟု မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ ဆုရှောင် ကားပေါ်မှ ဆင်းကာ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦး၏ နောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လိုက်သွားလိုက်သည်။ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ ပုံစံမှာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး အလုပ်အကိုင် အဆင်မပြေသော ရုံးဝန်ထမ်း တစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ လက်ထဲတွင် သားရေအိတ် တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

"ဆရာပိုင်ယဲ့... ကျွန်မကို စောင့်ပါဦး"

မာဒိုအကီရသည် လက်ဆွဲအိတ်ကို ကိုင်ကာ ဆုရှောင်၏ နောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်သွားလိုက်သည်။

"အဲဒီလူကြီးက ဂိုးလ်မှန်း ရှင် ဘယ်လို သိတာလဲဆိုတာ ကျွန်မကို ပြောပြလို့ ရမလား"

"အလိုလိုသိစိတ် ပဲ"

ရှေ့မှ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် လမ်းကြားလေး တစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ ဆုရှောင် အလျင်အမြန် လိုက်သွားလိုက်သည်။

"အလိုလို... သိစိတ်လား"

မာဒိုအကီရ၏ မျက်လုံးများတွင် သံသယများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဆုရှောင်၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ကာ ဤဒုတိယအဆင့် စုံစမ်းထောက်လှမ်းရေးအရာရှိသည် တကယ်ပဲ အဆင်ပြေပါ့မလားဟု သံသယဝင်လာမိသည်။ အေးစက်စိုစွတ်နေသော လမ်းကြားလေးထဲတွင် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း"

အေးစက်သော ဆုရှောင်၏ အသံသည် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ဆုရှောင်ကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်လိုက်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါ လူသားအသားတွေကို သားရေအိတ်နဲ့ မထည့်နဲ့၊ သွေးတွေ စိမ့်ထွက်လာလိမ့်မယ်"

ဆုရှောင်၏ စကားကြောင့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား မျက်နှာ ပျက်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြာယာခတ်သွားသည်။

"သူများကိစ္စ ဝင်ပါတာ၊ တကယ် သေချင်နေတာပဲ"

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် ကြမ်းကြုတ်သွားပြီး မျက်လုံးနီများ ထွက်ပေါ်လာကာ ဆုရှောင်ထံသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာသည်။ ရှေ့ရှိ ဂိုးလ်မှာ သိပ်စွမ်းအားမကြီးလှဘဲ အဆင့်-ဘီ ခန့်သာ ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရသဖြင့် ဆုရှောင်သည် [နဂါးသတ်ဓား] ကိုပင် မထုတ်တော့ပေ။

လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ဆုရှောင်၏ ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာပြီး သူ၏ ခေါင်းကို လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်သော်လည်း လှုပ်ရှားမှုများမှာ တောင့်တင်းနေပြီး အလွန် နှေးကွေးလှသည်။ ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုကို ဆုရှောင်သည် ရှောင်တိမ်းရန်ပင် စိတ်မဝင်စားပေ။

ဘယ်ခြေထောက်ကို အားကုန် မြှောက်လိုက်ပြီး လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ခြေဖြင့် ကန်လိုက်ရာ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် နာကျင်မှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး V ပုံသဏ္ဌာန် ကွေးသွားပြီး အချဉ်ရည်များ အန်ကျလာသည်။ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ ယခု အနေအထားမှာ သူ၏ ခေါင်းကို ဆုရှောင်၏ ရှေ့သို့ ကွက်တိ ပို့ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဆုရှောင်သည် အရှိန်ဖြင့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ လည်ပင်းကို လက်ဖြင့် ရစ်ပတ်လိုက်ပြီး လက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆွဲကာ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ လည်ပင်းကို အားကုန် ညှစ်လိုက်သည်။

"လွှတ်... ငါ့ကို လွှတ်၊ မင်း..."

ဆုရှောင် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ လည်ပင်းကို ညှစ်ထားစဉ်မှာပင် မာဒိုအကီရသည် လမ်းကြားထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်လာသည်။

"ဂျွတ်" ဟူသော အရိုးကျိုးသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် ပျော့ခွေသွားသည်။ ဆုရှောင် လက်ကို လွှတ်လိုက်ရာ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ အလောင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်လျက် လဲကျသွားသည်။

"ရှင်းလင်းရေး လုပ်ဖို့ လူခေါ်လိုက်"

ဆုရှောင်သည် မာဒိုအကီရ ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားရာ မာဒိုအကီရသည် သေဆုံးသွားသော ဂိုးလ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ ဤအချက်က မာဒိုအကီရကို အလိုလိုသိစိတ် သက်သက်ဖြင့် ဂိုးလ်ကို ရှာဖွေနိုင်သည်မှာ တကယ်ပဲလားဟု သံသယဝင်သွားစေသည်။

ဆုရှောင် ကားပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။ သူလည်း ဘာကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားကို အမှတ်မထင် မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ထိုသူမှာ ဂိုးလ်ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က ထိုသူ၏ သားရေအိတ်တွင် သွေးများ စိမ့်ထွက်နေခြင်း မရှိသေးဘဲ နောက်မှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆုရှောင် တိတ်တဆိတ် ခန့်မှန်းမိသည်မှာ ၎င်းသည် သူ၏ စွမ်းရည်များ တိုးတက်လာခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်နိုင်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ စွမ်းရည်များ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူ ခံစားမိသည်။ ခန္ဓာကိုယ် ပုံပန်းသဏ္ဌာန် မပြောင်းလဲသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့ရှိ ကြွက်သားများ သိသိသာသာ ပိုမို ကျစ်လျစ် သန်မာလာသည်။

ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံသို့ မဝင်ရောက်မီက ဆုရှောင်သည် နေ့စဉ် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဓားရေးလေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ စနစ်တကျ မဟုတ်သော လေ့ကျင့်မှုများကြောင့် သူ၏ ညာဘက် လက်ကောက်ဝတ်မှာ အနည်းငယ် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရရှိခဲ့ပြီး မိုးအုံ့၊ မိုးရွာသော နေ့များတွင် နာကျင်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် ယခုအခါ လက်ကောက်ဝတ်မှ ဒဏ်ရာဟောင်းမှာ အခြေခံအားဖြင့် ပျောက်ကင်းနေပြီဖြစ်ပြီး မကြာမီ လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားတော့မည် ဖြစ်သည်။

မာဒိုအကီရလည်း ကားပေါ်သို့ ပြန်ရောက်လာပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမ ဆုရှောင်ကို ကြည့်သော အကြည့်များမှာ သိသိသာသာ ကွဲပြားသွားသည်။

"ဆရာပိုင်ယဲ့... ကျွန်မတို့ ဘယ်သွားကြမလဲ"

"Helter Skelter ဘား ကို သွားမယ်"

ကားစတင် မောင်းနှင်ပြီး ငါးမိနစ်အကြာတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် 'Helter Skelter' ဘား ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

"မင်း ကားထဲမှာ ငါ့ကို စောင့်နေ"

ဆုရှောင် ကားပေါ်မှ ဆင်းသွားပြီး မာဒိုအကီရ တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

'Helter Skelter' ဘားကို အီတိုရီ ဟုခေါ်သော အမျိုးသမီး ဂိုးလ်တစ်ဦးက ဖွင့်လှစ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်သည် ဤနေရာ၏ တိကျသော တည်နေရာကို မသိသော်လည်း ဤနေရာသည် သတင်းအချက်အလက် စင်တာ အသေးစားလေး တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သိရှိထားသည်။ သူသည် အီတိုရီကို သုတ်သင်ရန် လာရောက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သတင်းအချက်အလက်များ စုံစမ်းရန် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အီတိုရီသည် အဆင့်-အက်စ်အက်စ် ဂိုးလ်တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အခြေအနေအရ ဆုရှောင်သည် ထိုသူကို အလွတ်ပေးမည် မဟုတ်သော်လည်း အီတိုရီတွင် ပိုမို အရေးကြီးသော အသုံးဝင်မှု ရှိနေသေးသည်။ ဂိုးလ်များအကြောင်းကို နားလည်သော သတင်းပေး တစ်ဦးသည် ရတနာသေတ္တာ တစ်ခုထက် အများကြီး ပိုမို တန်ဖိုးရှိသည်။ အီတိုရီမှ တစ်ဆင့် ဆုရှောင်သည် ရတနာသေတ္တာ အများအပြားကို ရရှိနိုင်သည်။

ဘားထဲသို့ ဝင်သွားသောအခါ နေ့ခင်းဘက် ဖြစ်သဖြင့် ဘားထဲတွင် ဧည့်သည် တစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။ ဘားသည် ရှေးဟောင်းပုံစံ ဖြစ်ပြီး နံရံလေးဖက်စလုံးတွင် မည်သည့် အလှဆင်မှုမျှ မရှိဘဲ အဝါရင့်ရောင် သန်းနေသည်။ ဘားတစ်ခုလုံးတွင် ပြတင်းပေါက် တစ်ပေါက်မျှ မရှိဘဲ ကောင်တာပေါ်တွင် မီးအိမ်တစ်လုံးသာ ရှိသဖြင့် ဘားအတွင်းပိုင်းမှာ အနည်းငယ် မှောင်မည်းနေသည်။

"ကြိုဆိုပါတယ်"

အနည်းငယ် ပျင်းရိနေသော အမျိုးသမီး အသံတစ်သံ ကောင်တာ အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆုရှောင်သည် ကောင်တာရှေ့တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"ဧည့်သည်တော်... ဘာသောက်မလဲ"

အီတိုရီသည် ကောင်တာ အနောက်တွင် ရပ်နေသည်။ လိမ္မော်ရောင် ဆံပင်ရှည်များသည် မှောင်မည်းနေသော ဘားထဲတွင် သိသိသာသာ ပေါ်လွင်နေပြီး ဘားတစ်ခုလုံး၏ အတောက်ပဆုံး အရောင်ပင် ဖြစ်သည်။ အီတိုရီသည် တည်ငြိမ်နေပုံ ပေါက်သော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် အလွန် သတိထားနေသည်။ သတင်းပေး တစ်ဦး အနေဖြင့် ဆုရှောင်၏ ရုပ်ရည်ကို အီတိုရီ ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။

အီတိုရီ၏ အကြည့်ကို သတိထားမိလိုက်သောအခါ ကိစ္စများ အများကြီး ပိုမို လွယ်ကူသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း ဆုရှောင် သိလိုက်သည်။

"ငါ့မေးခွန်း တစ်ခုကို ဖြေပေးရင် မင်းကို ပြဿနာ မရှာဘူး"

အီတိုရီသည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားပြီး ဆုရှောင်နှင့် ဘေးကင်းသော အကွာအဝေးတွင် နေလိုက်သည်။

"ပိုင်ယဲ့... အိုက်ထဲ့ နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ဘီလူးလို လူသား"

ဘားထဲတွင် သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နှစ်ဦးစလုံး စကားမပြောကြပေ။ အီတိုရီ၏ သတင်းစုံစမ်းနိုင်စွမ်းကြောင့် ဆုရှောင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဖန်းချွမ်းအိုက်ထဲ့ (Takatsuki Sen) အကြောင်း ထိုသူက သိနေသည်မှာ ပုံမှန်ဖြစ်သော်လည်း၊ သူ စီစီဂျီသို့ ဝင်ရောက်သွားကြောင်းကိုပါ သိရှိနေသည်မှာ အံ့သြစရာပင်။

"ပြောပါ... ဘာမေးခွန်းလဲ"

အီတိုရီ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အလျှော့ပေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"၁၄-ရပ်ကွက်ရဲ့ ဂိုးလ်တွေ အချင်းချင်း စားသောက်တဲ့ နေရာက ဘယ်မှာလဲ"

"ဒီမှာပဲ... အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက်လေ"

အီတိုရီသည် အနီးရှိ ဖန်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ အထဲတွင် အနီရင့်ရောင် အရည်များ ထည့်ထားပြီး ဝိုင်နီနှင့် တူသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် လူသွေးများ ဖြစ်သည်။ ဂိုးလ်များ၏ အရသာခံဖု တည်ဆောက်ပုံသည် လူသားများနှင့် မတူညီသဖြင့် လူသားများ၏ အစားအစာများကို စားသောက်သောအခါ ပြင်းထန်သော ညှီနံ့ကို ခံစားရသည်။ အရက်ကိုပင် ဂိုးလ်များ မသောက်သုံးနိုင်ပေ။ ရေနှင့် ကော်ဖီ မှလွဲ၍ လူသားများ၏ အစားအစာ အားလုံးကို ဂိုးလ်များ ပုံမှန် မစားသောက်နိုင်ကြပေ။

"အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက်ရဲ့ တိကျတဲ့ နေရာ၊ ပိုတိကျလေ ပိုကောင်းလေပဲ"

ဆုရှောင် အနည်းငယ် စိတ်မရှည်တော့ပေ။

"ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မျက်နှာပေးကြီး မလုပ်ပါနဲ့၊ ကောင်းပါပြီ၊ နေ့တိုင်း ည ကိုးနာရီ နောက်ပိုင်းဆို အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက်ရဲ့ ဗဟိုနေရာက ဂိုးလ်တွေ အချင်းချင်း စားသောက်မှု အဆိုးရွားဆုံး နေရာပဲ"

အီတိုရီသည် များများစားစား မတွေဝေတော့ဘဲ အခြား ဂိုးလ်များကို သစ္စာဖောက်လိုက်သည်။

တိကျသော အခြေအနေကို သိရှိပြီးနောက် ဆုရှောင်သည် ဘားထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ သူသည် တာဝန်ကို အလျင်အမြန် ပြီးမြောက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို စဉ်းစားမိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အဆင်ပြေချောမွေ့ပါက တစ်ပတ်ပင် မကြာဘဲ ပင်မတာဝန် (၂) ကို ပြီးမြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ဂိုးလ်တွေ အချင်းချင်း စားသောက်တာ တကယ်တမ်း ဘယ်လို မြင်ကွင်းမျိုးလဲ ဆိုတာ တကယ်ပဲ မျှော်လင့်စရာပဲ"