အခန်း (၄၇-၄၈)

အခန်း (၄၇) သေမင်းတမန်

ညအချိန်၊ လမင်းက ကောင်းကင်ယံထက်၌ ထိန်ထိန်လင်းနေသည်။ ၁၄-ရပ်ကွက်၊ အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက်၏ ဗဟိုချက်။ ဤနေရာသည် တိုကျိုမြို့တစ်ခုလုံးမှာ နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ညမိုက်ချိန် ရောက်လာတိုင်း ထိုနေရာသည် ဂိုလ်းများ၏ အသေးစား စုဝေးရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာတတ်သည်။ ဤနေရာ၌ စုဝေးလာကြသော ဂိုလ်းများသည် ဂိုလ်းများကြားထဲမှ အကြမ်းဖက်သမားများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်က အလွန်ရိုးရှင်းလှပေသည်။ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ပြီး အပြန်အလှန် စားသောက်ကြကာ သာမန်ဂိုလ်းများထဲမှ အစွမ်းထက်သူများအဖြစ် ထိုးထွက်လာရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ဂိုလ်းများကြားရှိ အဆင့်အတန်းဆိုသည်မှာ စွမ်းအား ကြီးမားမှုနှင့် အားနည်းခြင်း အပေါ်၌သာ မူတည်နေသည်။ ယခုအချိန်သည် ည ရှစ်နာရီခွဲခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လမ်းမ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အရိပ်မည်းများ မကြာခဏ ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြပြီး ဂိုလ်းအများစုသည် တိုက်ခိုက်လိုဇောဖြင့် သွေးဆူကာ လှုပ်လှုပ်ရွရွ ဖြစ်နေကြပြီ။ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် လမ်းမထက်တွင် လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် လုပ်နေကြသော ထိုဂိုလ်းများနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် သူတို့နှစ်ဦးက ပုန်းကွယ်မည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပေ။

"ဆရာပိုင်ယဲ့... ဒါ တကယ်ပဲ ပြဿနာမရှိနိုင်ဘူးလား"

မာဒိုအကီရသည် လက်ဆွဲအိတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေသည်။

"ဟား..."

ဆုရှောင်က သမ်းဝေလိုက်သည်။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး... ခဏနေရင် 'အစီအစဉ်' အတိုင်းသာ လှုပ်ရှားလိုက်"

စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသော မာဒိုအကီရနှင့် မတူဘဲ ဆုရှောင်၏ မျက်နှာက အလွန်ပင် ပေါ့ပါးလွတ်လပ်နေသည်။

"ဆရာပိုင်ယဲ့... ကျွန်မမှာ အမြဲတမ်း သိချင်နေတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ရှိတယ်"

"အင်း"

"ဆရာ့ရဲ့ ကွင်ကေး က ဘယ်မှာလဲ... ခဏနေရင် ကျွန်မတို့ ဂိုလ်းတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရတော့မယ်..."

ဆုရှောင်မှာ ကွင်ကေး မရှိပေ။ ကွင်ကေးထက်စာလျှင် သူက 'နဂါးသတ်ဓား' ကို အသုံးပြုရသည်ကို ပို၍ နှစ်သက်သည်။

"ငါ ကွင်ကေး မလိုအပ်ဘူး"

ဆုရှောင်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် မာဒိုအကီရ၏ ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး ဆုရှောင်ကို အလွန်အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်မိသည်။

"ကွင်ကေး မလိုအပ်ဘူး ဟုတ်လား"

မာဒိုအကီရ၏ အသံသည် သိသိသာသာ မြင့်တက်သွားပြီး မျက်နှာအမူအရာက ဘဝကိုပင် သံသယဝင်သွားသည့်ပုံစံ ပေါက်နေသည်။

"ရောက်ပြီ... အကီရ... မင်း ဒီနေရာမှာပဲ ရပ်နေလိုက်"

ဆုရှောင်သည် မာဒိုအကီရ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ပြေးထွက်ကာ ခုန်တက်လိုက်သည်။ လမ်းဘေးရှိ နှစ်ထပ်တိုက် အဆောက်အအုံတစ်ခု၏ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး ညအမှောင်ထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

"ဆရာပိုင်ယဲ့"

မာဒိုအကီရ၏ လက်ထဲမှ ကွင်ကေးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ဆုရှောင်၏ အစီအစဉ်ကို သူမ အကြမ်းဖျင်း ရိပ်မိသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ ယခု ငါးစာ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ။ ဒုတိယတန်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး တစ်ဦးအနေဖြင့် မာဒိုအကီရသည် အများဆုံး အဆင့်-ဘီ မှ အဆင့်-အေ အထိ ဂိုလ်းများကိုသာ သုတ်သင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ အကယ်၍ အဆင့်-အေ ဂိုလ်းနှင့် တွေ့ဆုံပါက မာဒိုအကီရ ကိုယ်တိုင်ပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ယခု မာဒိုအကီရ၏ ခံစားချက်မှာ ဆုရှောင်၏ အဝတ်ဗလာဖြင့် ရေခဲပြင်ထဲ အပစ်ချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ မာဒိုအကီရ ပြေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော အနီရောင်မျက်လုံးအချို့က ပတ်ဝန်းကျင် အမှောင်ထုထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ တစ်ကောင်၊ နှစ်ကောင်၊ သုံးကောင်... စုစုပေါင်း ဂိုလ်း ခုနစ်ကောင် သေချာပေါက် သေရတော့မည်။ အကယ်၍ ဆုရှောင်သာ မာဒိုအကီရကို မကယ်တင်ပါက သူမ သေချာပေါက် သေဆုံးရတော့မည် ဖြစ်သည်။ မာဒိုအကီရသည် လက်ဆွဲအိတ် လက်ကိုင်ပေါ်ရှိ ခလုတ်ကို နှိပ်လိုက်ရာ သူမ၏ ကွင်ကေး ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် ကြာပွတ်နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး 'အာမာဇု' ဟု အမည်ရသည်။

"စီစီဂျီ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး ပါလား"

"ဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုလုပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး ရောက်လာတာလဲ"

"သတ်လိုက်ရင် ပြီးတာပဲ... အခုက အချင်းချင်း စားသောက်ရမယ့် အချိန်တောင် မရောက်သေးဘူး... စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးကို ငါ တစ်ခါမှ မစားဖူးသေးဘူး"

ဘာကြောင့်မှန်း မသိရသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဤဂိုလ်းများသည် အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုကြပေ။ သူတို့၏ အချင်းချင်း စားသောက်ခြင်း လုပ်ရပ်တွင် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်တစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။ အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက်ရှိ အချင်းချင်း စားသောက်ခြင်း အခြေအနေသည် ဂိုလ်းများ ကိုယ်တိုင် အလိုအလျောက် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ ဤနေရာတွင် ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်နေသော အင်အားစု တစ်ခုခု ရှိနေမည်မှာ သေချာသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤဂိုလ်းများသည် ည ကိုးနာရီ ထိုးမှသာ အချင်းချင်း စတင် သတ်ဖြတ်ကြမည် မဟုတ်ပေ။ ဤသည်မှာ ရွေးချယ်မှု နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လောက်သည်။ ဂိုလ်းများစွာထဲမှ အစွမ်းထက်သူအဖြစ် ထိုးထွက်လာပြီးနောက် ထိုဂိုလ်းသည် တိကျသော အင်အားစု တစ်ခုခုထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"ချကြ... ဒီမိန်းမက သိပ်အစွမ်းထက်တာ မဟုတ်ဘူး... အရမ်းကြီး အန္တရာယ်ရှိတဲ့ပုံ မပေါ်ဘူး"

ဂိုလ်းများသည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပိုမို စုဝေးလာကြသည်။ မူလက ဂိုလ်း အနည်းငယ်သာ ရှိရာမှ ယခုအခါ ဆယ်ဂဏန်းကျော်အထိ ဖြစ်လာသည်။ မာဒိုအကီရ၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားသည်။ ယခုအခါ သူမ ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးပင် မရှိတော့ပေ။

"ကြည့်ရတာ အလုပ်ဖြစ်ပုံရတယ်"

ဆုရှောင်၏ အသံသည် လမ်းဘေးရှိ ခေါင်မိုးပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆုရှောင်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မာဒိုအကီရ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်မိသည်။ သို့သော် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်မှုများ ရှိနေဆဲပင်။ ဂိုလ်းများ ဤမျှ များပြားနေရာ စီစီဂျီ သို့ အသစ်ဝင်ရောက်လာသော ဤစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးသည် တကယ်ပဲ ရင်ဆိုင်နိုင်ပါ့မလား။ သူ့အကြောင်းကို အရမ်း အစွမ်းထက်သည်ဟု ကြားသိထားရသော်လည်း သူမကိုယ်တိုင်တော့ မျက်မြင်မတွေ့ဖူးသေးချေ။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

"နောက်ထပ် ဂိုလ်းစုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး တစ်ယောက်လား"

မာဒိုအကီရကို ဝိုင်းရံထားသော ဂိုလ်း ဆယ်ဂဏန်းကျော်သည် ဆုရှောင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။ ဆုရှောင်သည် သူတို့ကို မာဒိုအကီရပေးသော ခံစားချက်မျိုးနှင့် မတူညီသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။ ၎င်းမှာ သဘာဝရန်သူ တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့သော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်သည်။ ဓားအိမ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ထားပြီးဖြစ်သော 'နဂါးသတ်ဓား' ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဆုရှောင်သည် ပေအနည်းငယ် မြင့်သော ခေါင်မိုးပေါ်မှ ခုန်ချလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

"ဆယ့်လေးကောင်... ငါးမိနစ်အတွင်းဆိုရင် လုံလောက်ပါတယ်"

ဆုရှောင်သည် ဂိုလ်းအုပ်စုရှိရာသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများသည် တဖြည်းဖြည်း မြန်ဆန်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အပြေးအလွှား ဖြစ်သွားသည်။ ဉာဏ်ကောင်းသော ဂိုလ်းနှစ်ကောင်မှာ အခြေအနေမဟန်ကြောင်း ချက်ချင်း ရိပ်မိသွားပြီး နောက်သို့ လှည့်ပြေးသွားကြသည်။ ကျန်ရစ်သော ဂိုလ်း ဆယ့်နှစ်ကောင်မှာမူ ဆုရှောင်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ကြေးခွံခါကုနဲ နှင့် အမြီးခါကုနဲ ဆယ်ခုခန့်သည် ဆုရှောင်ဆီသို့ တိုးဝင်လာကြသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်လေးအတွင်းမှာပင် ဆုရှောင်သည် ခါကုနဲများဖြင့် ဝိုင်းရံခံလိုက်ရသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မာဒိုအကီရမှာ မျက်နှာအရောင် ပြောင်းသွားပြီး ကွင်ကေး ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အဆင့်-အေ ဂိုလ်းတစ်ကောင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ ဤသည်မှာ မာဒိုအကီရ၏ အမြင့်ဆုံး စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။ အဆင့်-အေ ဂိုလ်းတစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် မာဒိုအကီရ အနေဖြင့် အနိုင်ရရန် မသေချာပေ။ အနီရင့်ရောင် ခါကုနဲများက ဆုရှောင်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးတောက်ပသော ဓားအလင်းရောင်သည် ညအမှောင်ထုထဲတွင် လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ဆုရှောင်သည် 'သံမဏိပြာအရိပ်' စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ မှော်စွမ်းအင်များက တစ်မိနစ်လျှင် ၂ မှတ်နှုန်းဖြင့် လျော့ကျသွားသည်။ ထို ခါကုနဲ ဆယ်ခုသည် ချက်ချင်း ပြတ်တောက်သွားပြီး ပြတ်တောက်သွားသော ခါကုနဲများက အနီရောင် မြူခိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ခါကုနဲ ပြတ်တောက်သွားသော ဂိုလ်းများအားလုံးသည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ဆုရှောင်ကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်ရှုလိုက်ကြသည်။ ဆုရှောင်သည် အဆင့်-အေ ဂိုလ်းတစ်ကောင်ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ပြေးဝင်သွားပြီး နဂါးသတ်ဓား သည် လေထုထဲတွင် အပြာရောင် သန်းနေသော မျဉ်းဖြူတစ်ကြောင်းကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဦးခေါင်းတစ်လုံးသည် ကောင်းကင်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။ တစ်ချက် ရင်ဆိုင်ရုံဖြင့် ထိုဂိုလ်းသည် ဆုရှောင်၏ ဓားချက်အောက်တွင် သနားစရာကောင်းအောင် သေဆုံးသွားခဲ့ရသည်။

ရှင်းလင်းပြတ်သားလွန်းသော တစ်ချက်တည်း သတ်ဖြတ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်၏ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာသော ခြေလှမ်းများသည် ရပ်တန့်မသွားဘဲ ခြေလှမ်းကို ပြောင်းလဲကာ အနီးရှိ နောက်ထပ် ဂိုလ်းတစ်ကောင်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားပြန်သည်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်သူမှာ အလွန် လျင်မြန်စွာ သေဆုံးသွားသောကြောင့်လော မသိ၊ ထိုဂိုလ်းမှာ နေရာမှာပင် အလွန်အံ့အားသင့်စွာ ဖြစ်နေသည်။ တစ်စက္ကန့်ခန့် အလွန်အံ့အားသင့်စွာ ဖြစ်ပြီးနောက် ထိုဂိုလ်းသည် နောက်သို့ လှည့်ပြေးသွားလေသည်။

"မိုက်မဲလိုက်တာ"

ဆုရှောင်၏ မှောင်မည်းနေသော မျက်ဝန်းများသည် အလင်းရောင်များ လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။ တိုက်ပွဲအတွင်း ထွက်ပြေးခြင်းနှင့် နောက်ကျောကို ရန်သူဘက်သို့ လှည့်ထားခြင်းမှာ အမိုက်မဲဆုံး လုပ်ရပ်ဖြစ်ပြီး သေတွင်းကို ကိုယ်တိုင်တူးခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

"ရွှမ်း"

နဂါးသတ်ဓား သည် ထိုဂိုလ်း၏ နှလုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားသည်။ ဆုရှောင်သည် ဓားရိုးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ၁၃ မှတ်ရှိသော ခွန်အားစွမ်းရည်ဖြင့် ထိုဂိုလ်းကို အလွယ်တကူ ပင့်မလိုက်ကာ ထွက်ပြေးနေသော နောက်ထပ် ဂိုလ်းတစ်ကောင်ဆီသို့ အားကုန် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။

"ဘိုင်း"

ခနဲ အသံနှင့်အတူ ထိုဂိုလ်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားသည်။ ထိုဂိုလ်းက ပြန်ထရပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နှင်းပွင့်ကဲ့သို့ ဖြူဖွေးတောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ချက်က သူ၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ လျှပ်တစ်ပြက် တိုးဝင်လာသည်။ ပထမဦးစွာ သူ၏ နားထဲတွင် ဝီခနဲ မြည်သံများ ကြားလိုက်ရပြီးနောက် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး လည်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုဂိုလ်း၏ နောက်ဆုံး မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သွေးများ ပန်းထွက်နေသော ခေါင်းပြတ်ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တစ်ခုနှင့် လရောင်အောက်တွင် ဓားကိုင်ကာ ရပ်နေသော သေမင်းတမန် ကဲ့သို့သော အမျိုးသားတစ်ဦးကိုသာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ဂိုလ်း ဆယ့်နှစ်ကောင်ထဲမှ မာဒိုအကီရနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော တစ်ကောင်ကို ဖယ်လိုက်လျှင် ဆယ့်တစ်ကောင် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ တိုက်ပွဲ စတင်သည်မှာ စက္ကန့် ၂၀ ပင် မပြည့်သေးချိန်တွင် ဂိုလ်း ဆယ့်တစ်ကောင်မှ ရှစ်ကောင်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ကျန်ရှိနေသော ဂိုလ်း ရှစ်ကောင်၏ ယခုအချိန် တစ်ခုတည်းသော အတွေးမှာ သေမင်းတမန် ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဤအမျိုးသားနှင့် ဝေးရာသို့ ထွက်ပြေးရန်ပင် ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... အချင်းချင်း စားသောက်တဲ့ နေရာမှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ လူသား ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ... အဲဒီ အဖွဲ့အစည်းက ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားတာလား"

ဂိုလ်းတစ်ကောင်သည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်သို့ လှည့်ပြေးသွားလေသည်။ ဆုရှောင်၏ လျင်မြန်မှု စွမ်းရည်သည် ၁၃ မှတ် ရှိပြီး ခွန်အား စွမ်းရည်နှင့် တန်းတူ ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားစနစ် သိပ်မခိုင်မာလှသော ဂိုလ်းကမ္ဘာတွင်မူ အလယ်အလတ်နှင့် အထက် အဆင့်တွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဆုရှောင်၏ အစွမ်းထက်ဆုံး အရာမှာ သာမန်လူများထက် သာလွန်သော စွမ်းရည်များ မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဓားပညာနှင့် တိုက်ခိုက်ရေး ကျွမ်းကျင်မှုများပင် ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ 'နိယာမဖျက်ဆီးသူ၏အရိပ်' ၏ အသုံးဝင်ပုံကိုလည်း မျက်ကွယ်ပြု၍ မရနိုင်ပေ။ သို့သော် 'နိယာမဖျက်ဆီးသူ၏အရိပ်' တွင် ယခုအခါ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းရည် တစ်ခုသာ ရှိသေးသည်။ သူ ဤအလုပ်အကိုင်ကို ရရှိခဲ့သည်မှာ အချိန်တိုတောင်းလွန်းလှသဖြင့် ဤအလုပ်အကိုင်၏ အစွမ်းထက်မှုကို အပြည့်အဝ မပြသနိုင်သေးပေ။

ထွက်ပြေးပွဲ စတင်လေပြီ။ ဆုရှောင်သည် လမ်းမပေါ်တွင် အလျင်အမြန် ပြေးလွှားနေပြီး ဂိုလ်းတစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နေသည်။ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများနှင့် တောင်းပန်သံများသည် နားထဲတွင် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်။ ဂိုလ်းများသည် အရူးများ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့ အားလုံးသည် လမ်းခွဲကာ ထွက်ပြေးကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဂိုလ်း ရှစ်ကောင်ထဲမှ ဆုရှောင်က ခြောက်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး ကံကောင်းသော နှစ်ကောင်သာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ ယခုအချိန်တွင် မာဒိုအကီရသည် ထို အဆင့်-အေ ဂိုလ်းနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို အဆင့်-အေ ဂိုလ်းမှာ ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူက မာဒိုအကီရကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သေမင်းတမန် ကဲ့သို့သော ထိုအမျိုးသားကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်း ဖြစ်သည်။ မာဒိုအကီရသည် တိုက်ပွဲဝင်ရာတွင် အလွန် စိတ်နှစ်ထားသည်။ အဆင့်-အေ ဂိုလ်းက သူမအား ဖိအားများစွာ ပေးထားသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် အချိန်ပင် မရှိပေ။ သူမသည် အတွေ့အကြုံ နုနယ်လွန်းလှသေးသည်။ တိုက်ပွဲဝင်နေချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထား စောင့်ကြည့်ရန်မှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အရာဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်ခံရနိုင်ခြေ အလွန် များပြားလှသည်။

"တောင်း... တောင်းပန်ပါတယ်... ငါ့ကို လွှတ်ပေးပါ"

ဂိုလ်း၏ ရုတ်တရက် တောင်းပန်စကားကြောင့် မာဒိုအကီရ ကြောင်သွားသည်။ ထိုသူက အသာစီး ရနေပါလျက်နှင့် အဘယ်ကြောင့် တောင်းပန်နေရသနည်း။ တိုက်ပွဲသည် ခေတ္တ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထိုအချိန်မှသာ မာဒိုအကီရသည် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကို သေချာစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆုရှောင်သည် ဂိုလ်း အလောင်းနှစ်လောင်းပေါ်တွင် ထိုင်လျက် စီးကရက် တစ်လိပ်ကို ခဲထားပြီး လက်ထဲမှ ဓားတွင် သွေးများ တောက်တောက် ကျနေသည်။ မာဒိုအကီရ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူမ ဂိုလ်းတစ်ကောင်ကိုပင် မသတ်ရသေးခင် ထိုသူက ကျန်ရှိနေသော ဂိုလ်းများ အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟိုဘက်က တစ်ကောင်... မင်း ထွက်ပြေးရဲရင်... မင်းကို လူတုံးကြီး ဖြစ်အောင် ခုတ်ထစ်ပစ်မယ်"

ဆုရှောင်သည် ကျန်ရှိနေသော နောက်ဆုံး ဂိုလ်းတစ်ကောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ငါးစာ အသစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သည်။ လက်အောက်ငယ်သားကို ငါးစာ အဖြစ် အသုံးပြုခြင်းမှာ သိပ်တော့ မကောင်းလှပေ။

FOOTNOTEအညွှန်း (တိုကျိုဂိုလ်း အန်နီမီ ဇာတ်ကွက်ဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းချက်များ)ကွင်ကေး (Quinque) - စီစီဂျီမှ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးများ အသုံးပြုသော လက်နက်ဖြစ်သည်။ ဂိုလ်းများ၏ ခါကုဟိုးကို အသုံးပြု၍ ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။မာဒိုအကီရ (Mado Akira) - မာဒိုကူရီအို၏ သမီးဖြစ်ပြီး စီစီဂျီမှ ထက်မြက်သော အမျိုးသမီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး တစ်ဦးဖြစ်သည်။ခါကုနဲ (Kagune) - ဂိုလ်းများ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော တိုက်ခိုက်ရေးအင်္ဂါ ဖြစ်သည်။အဆင့်-အေ ဂိုလ်း (A-Rank Ghoul) - စီစီဂျီ မှ ဂိုလ်းများ၏ အန္တရာယ်ရှိမှုကို ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားသော အဆင့်တစ်ခုဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း အတော်အတန်မြင့်မားသည်။

အခန်း (၄၈) သီးပွင့်လာသော အကျိုးအမြတ်ငယ်

မာဒိုအကီရ ရပ်တန့်သွားခြင်းက ထိုဂိုလ်းကို ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရသွားစေသည်။ ထိုဂိုလ်း အနောက်သို့ လှည့်ပြေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဆုရှောင်၏ အေးစက်စက် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သော စကားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ဂိုလ်းသည် ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားသော်လည်း နောက်သို့ ချက်ချင်း လှည့်ပြေးသွားလေသည်။ ဆုရှောင်၏ စကားကို သူ လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ သို့မဟုတ် ဤသည်မှာ မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ မပြေးလည်း သေရမည်ဖြစ်ရာ လွတ်မြောက်နိုင်ခြေ အနည်းငယ်လေးကို အဘယ်ကြောင့် မကြိုးစားကြည့်ရမည်နည်း။ ထိုဂိုလ်း မီတာအနည်းငယ်ခန့် ပြေးသွားပြီးချိန်တွင် လေခွင်းသံနှင့်အတူ ဓားတစ်လက် လေထဲတွင် ဝဲပျံလာသည်။

"ရွှမ်း"

ဓားသည် ဂိုလ်း၏ ခြေသလုံးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ကတ္တရာလမ်းမထက်၌ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားသည်။

"အား..."

ဂိုလ်းသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ မှောက်လျက် လဲကျသွားကာ မျက်နှာနှင့် ကတ္တရာလမ်းမ ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်မိသွားသည်။

"မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲ"

ဆုရှောင်သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ထိုဂိုလ်းထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထိုသူ ထွက်ပြေးသွားသည့် လုပ်ရပ်ကို သူ အပြစ်မတင်ပေ။ အကယ်၍ သူသာ ဆိုလျှင်လည်း ထိုကဲ့သို့ပင် ရွေးချယ်မည် ဖြစ်သည်။ မပြေးလည်း သေရမည်ဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် အနည်းငယ်မျှ မကြိုးစားကြည့်ရမည်နည်း။

"မင်း... မင်း ဘာလုပ်မလို့လဲ"

ဂိုလ်း၏ မျက်လုံးများက ပြာယာခတ်နေပြီး ရှေ့သို့ တွားသွားရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် နဂါးသတ်ဓား သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ခိုင်မြဲစွာ စိုက်ဝင်နေသည်။ ဆုရှောင်သည် နဂါးသတ်ဓား ၏ ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဓားကို ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။ ထိုဂိုလ်းသည် ချက်ချင်း ထရပ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ဓားအလင်းရောင် တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကတ္တရာလမ်းမထက်သို့ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ ဓားချက် လေးချက်။ ဆုရှောင်သည် ထိုဂိုလ်း၏ ခြေလက်လေးဖက်စလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သူ ပြောသည့်အတိုင်း အတိအကျ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဂိုလ်းများ၏ သက်စောင့်အားဖြင့် ဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ဒဏ်ရာမျိုးသည် ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာဟုသာ သတ်မှတ်နိုင်ပြီး အသက်အန္တရာယ် မရှိနိုင်ပေ။

"နောက်ထပ် ဘာဆက်လုပ်မလဲ"

မာဒိုအကီရ၏ မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။ စောစောက တိုက်ပွဲကြောင့် သူမ အနည်းငယ် မောပန်းနေပြီး ချွေးများက အင်္ကျီကို စိုရွှဲနေကာ အဝါနုရောင် ဆံပင်များသည် နဖူးပေါ်တွင် ကပ်နေသည်။

"ဆက်လုပ်မှာပေါ့... ဒီည ဂိုလ်း ဘယ်နှကောင် လာလာ အကုန်သတ်ပစ်မယ်"

မာဒိုအကီရ၏ ရင်ထဲတွင် အေးစက်သွားသည်။ အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက်တွင် ဂိုလ်း ရာနှင့်ချီ ရှိနေနိုင်ပြီး ထို့ထက်ပင် ပိုများနိုင်သေးသည်။

"ကျွန်မတို့ တကယ်ပဲ ပြဿနာ မရှိနိုင်ဘူးလား"

ဆုရှောင်က ဘာစကားမျှ မဆိုဘဲ လမ်းမပေါ်ရှိ အလောင်းများကို စတင် ရှင်းလင်းလိုက်သည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် ငါးစာ ချရန် ပြင်ဆင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ခြေလက်များ ဖြတ်တောက်ထားသော ထိုဂိုလ်းသည် အကောင်းဆုံး ငါးစာ ပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဂိုလ်းများသည်လည်း အရူးများ မဟုတ်ကြပေ။ ဤနေရာတွင် အလောင်းများ အများအပြား ပုံထားပါက ထိုဂိုလ်းများကို ခြောက်လှန့်သကဲ့သို့သာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။ အလောင်းများကို လမ်းကြားလေး တစ်ခုထဲတွင် စုပုံထားလိုက်သည်။ ကတ္တရာလမ်းမထက်ရှိ သွေးများကိုတော့ သူ ရှင်းလင်းမထားပေ။ သွေးညှီနံ့များကလည်း ဂိုလ်းများကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။ ခြေလက်များ ဖြတ်တောက်ခံထားရသော ထိုဂိုလ်းကိုတော့ လမ်းမ၏ ဗဟိုချက်တွင် ပစ်ထားလိုက်သည်။

အခြားဂိုလ်းများကို အရမ်း နီးကပ်လာစေရန် ဆွဲဆောင်စရာ မလိုပေ။ သူတို့ မျက်နှာပြရုံဖြင့်ပင် လုံလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်၏ လျင်မြန်မှု စွမ်းရည်ဖြင့် ဆိုလျှင် ထိုဂိုလ်းများ မျက်နှာပြလိုက်သည်နှင့် လွတ်မြောက်နိုင်စွမ်း လုံးဝ ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ အဆင့်နိမ့် ဂိုလ်းများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် ရတနာသေတ္တာ ရရှိနိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးသော်လည်း စီစီဂျီ ၏ အကျိုးပြုအမှတ်များကိုမူ ရရှိနိုင်ပေသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ ပါရမီစွမ်းရည် 'ဝိညာဉ်ဝါးမျိုသူ' ကလည်း သူ့အား မှော်စွမ်းအင် အများအပြား တိုးပွားစေနိုင်သည်။ ယခုအခါ မှော်စွမ်းအင်သည် ဆုရှောင်အတွက် အလွန် အရေးကြီးနေပြီ ဖြစ်သည်။ 'သံမဏိပြာအရိပ်' စွမ်းရည်သည် မှော်စွမ်းအင် အများအပြား ကုန်ဆုံးစေသော စွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်သည် နဂါးသတ်ဓား ကို ကိုင်ဆောင်လျက် လမ်းမဗဟိုတွင် ရပ်နေပြီး မာဒိုအကီရကတော့ ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။

"ဂိုလ်းတွေ တကယ်ပဲ ပေါ်လာမှာလား... ဒီနေရာက ခုနလေးတင် တိုက်ပွဲဖြစ်ထားတာနော်"

ဆုရှောင်သည် မာဒိုအကီရကို ဂရုမစိုက်ပေ။ အချင်းချင်း စားသောက်ကြသော ဂိုလ်းများသည် တိရစ္ဆာန်များနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သွေးညှီနံ့များက သူတို့ကို ခြောက်လှန့်နိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ သူတို့ကို ပိုမို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ နှစ်မိနစ်ခန့်သာ ကြာပြီးနောက် ပထမဆုံး ဂိုလ်းတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အိုမင်းနေသော ဂိုလ်းတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပိန်လှီနေသည်။ ဓားကိုင်ကာ ရပ်နေသော ဆုရှောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အိုမင်းနေသော ဂိုလ်းသည် ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားပြီး နောက်ဆုတ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် ယခုမှ ထွက်ပြေးရန် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်သည် ဓားကိုင်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် အင်္ကျီလက်စတွင် သွေးများ ပေကျံနေသော ဆုရှောင်သည် မူလနေရာသို့ ပြန်ရောက်လာပြီး နောက်ထပ် သားကောင်တစ်ကောင်ကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။ အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက်ရှိ မြင့်မားသော အဆောက်အအုံ တစ်ခု၏ ခေါင်မိုးပေါ်။ ညလေပြေများ တိုက်ခတ်နေပြီး လရောင်အောက်တွင် ခေါင်မိုးပေါ်၌ လူနှစ်ယောက် ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်ရင် ဒီက ဂိုလ်းတွေ အကုန် အသတ်ခံရတော့မယ်"

ယုန်နက်မျက်နှာဖုံး တပ်ဆင်ထားသော ခီရီရှီးမအာယာတို က စကားစတင်လိုက်သည်။ အဝေးရှိ ဆုရှောင်ကို လှမ်းကြည့်နေသော သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဘေးနားရှိ တာတာရာ မှာမူ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ မျက်စိရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဤနေရာသည် 'အာအိုဂီရိသစ်ပင်' ၏ တပ်သားစုဆောင်းရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အာအိုဂီရိသစ်ပင် မှ အထက်တန်းအရာရှိများသည် ဤနေရာသို့ မကြာခဏ လာရောက်ကာ အစွမ်းထက်သော ဂိုလ်းများကို ဖိတ်ခေါ်လေ့ ရှိကြသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ဘင်ညီနောင် တို့ နှစ်ဦးဆိုလျှင် ဤနေရာတွင် အာအိုဂီရိသစ်ပင် ၏ မျက်စိကျခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

"လက်လျှော့လိုက်"

တာတာရာ ၏ စကားကြောင့် ခီရီရှီးမအာယာတို အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီနေရာက..."

ခီရီရှီးမအာယာတို စကားစတင်လိုက်စဉ်မှာပင် တာတာရာ က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။

"မင်း သွားပြီး အဲဒီဘီလူးကြီးကို တားဆီးမလို့လား"

ခီရီရှီးမအာယာတို ဆွံ့အသွားပြီး ခေါင်းကို တစ်ဖက်သို့ လွှဲလိုက်သည်။ ဆုရှောင် သူ့ကို ခုတ်ပိုင်းခဲ့သော ဓားချက်ကို သူ ယခုထက်တိုင် ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို... မင်းက ငါ့ကို သွားခိုင်းမလို့လား"

တာတာရာ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"မဟုတ်ဘူး... ငါ ဆိုလိုတာက အဖွဲ့ဝင်တွေကို စုစည်းပြီး ဒီလူသားကို သတ်ပစ်မယ်လို့ ပြောတာ"

ကြည့်ရသည်မှာ ခီရီရှီးမအာယာတို သည် ဆုရှောင်အပေါ် အငြိုးကြီးမားပုံ ရသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဆုရှောင်က သူ့ကို သတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ တာတာရာ သည် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ပေးဆပ်ရမယ့် တန်ဖိုးက ကြီးမားလွန်းတယ်... ဒီလူသားကို အောင်မြင်စွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် မင်းနဲ့ငါ တိုက်ပွဲထဲမှာ သေသွားနိုင်တယ်... သွားစို့... နောက်ဆို ဒီနေရာကို လုံးဝ လက်လျှော့လိုက်တော့... ဒီဘီလူးကြီး ၁၄-ရပ်ကွက်မှာ ရှိနေတယ် ဆိုတာကို သိလိုက်ရတာကလည်း အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုပဲ"

'အာအိုဂီရိသစ်ပင်' တွင် ဤကဲ့သို့သော တပ်သားစုဆောင်းရာ နေရာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည် မဟုတ်သော်လည်း ဤနေရာကို လက်လျှော့လိုက်ရခြင်းမှာ ဆုံးရှုံးမှု ကြီးမားလှသည်။ တကယ်တမ်းတွင် မတတ်သာ၍ ရွေးချယ်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ တာတာရာ နှင့် ခီရီရှီးမအာယာတို တို့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဤနေရာရှိ ဂိုလ်းများသည် မှီခိုရာမဲ့ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။ ... နေမင်းကြီး တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေဝါရောင် နံနက်ခင်း အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက်၏ ဗဟိုချက်တွင် ဆုရှောင်သည် လမ်းမပေါ်၌ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စွာ ထိုင်နေသည်။

ကီလိုမီတာဝက်ခန့် ကျယ်ဝန်းသော လမ်းမပေါ်တွင် မလှမ်းမကမ်း၌ သွေးကွက်ကြီးများကို မြင်တွေ့နေရပြီး ပြင်းထန်စူးရှသော သွေးညှီနံ့များသည် ဤလမ်းမကြီး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ ဒီည ဂိုလ်းဘယ်နှကောင် သတ်ခဲ့မိသည်ကို ဆုရှောင် မမှတ်မိတော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက် တစ်ခုလုံးတွင် ဂိုလ်းတစ်ကောင်တစ်လေမျှပင် ရှာမတွေ့တော့ပေ။ ပုံမှန်မဟုတ်သော ပြင်းထန်လွန်းလှသည့် သွေးညှီနံ့များကြောင့် ဂိုလ်းများ သတိထားမိသွားကြပြီး အနောက်ဘက် လမ်းမရပ်ကွက်ရှိ ဂိုလ်းများကြားတွင် သတင်းတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ဗဟိုချက်နေရာကို လုံးဝ အနားမကပ်ကြရန်။ ထိုနေရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူသားတစ်ယောက် ရှိနေသည်။ ဆုရှောင်၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးများ ပေကျံနေသော်လည်း သူသည် နဂါးသတ်ဓား ကို ပြောင်စင်နေအောင် သုတ်သင်ပြီးနောက် သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သူသည် လက်နက်များကို အလွန် အမြတ်တနိုး ထားသူဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်သည် ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသားကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး တစ်ညတာ ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ပထမဦးစွာ အကျိုးပြုအမှတ်များ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ 'ဒုတိယတန်း စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး၊ အကျိုးပြုအမှတ် ၃၉၀/၄၀၀' ဟု ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ တစ်ညတာ အချိန်အတွင်း ဆုရှောင်သည် အကျိုးပြုအမှတ် ၃၄၀ မှတ်ကို ရရှိခဲ့ရာ သူ ဂိုလ်းမည်မျှကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။ အကျိုးပြုအမှတ်များသာမက ဆုရှောင်၏ ပါရမီစွမ်းရည် 'ဝိညာဉ်ဝါးမျိုသူ' သည်လည်း မှော်စွမ်းအင် ၆၈ မှတ်ကို ဝါးမျိုနိုင်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူ၏ မှော်စွမ်းအင်သည် ၂၃၈ မှတ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ရာ သံမဏိပြာအရိပ် ကို အသုံးပြုနိုင်မည့် အချိန် ပိုမို ကြာမြင့်လာပြီ ဖြစ်သည်။ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် အဖြူရောင် ရတနာသေတ္တာ ၅ ခုကိုလည်း ထည့်သွင်းထားသေးသည်။ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ဂိုလ်းအရေအတွက်မှာ အလွန် များပြားလွန်းသဖြင့် ရတနာသေတ္တာ ကျနိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးသော်လည်း ရတနာသေတ္တာ ၅ ခုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဆရာပိုင်ယဲ့... ကျွန်မတို့ ပြန်ကြရအောင်... ကျွန်မ မခံနိုင်တော့ဘူး"

မာဒိုအကီရသည် လမ်းမပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်နေပြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အိန္ဒြေကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ပေ။

"ငါလည်း အကန့်အသတ် ရောက်နေပြီ... ရုံးခွဲကို ပြန်မယ်"

ဆုရှောင် ထရပ်ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ လျှောက်လိုက်စဉ်မှာပင် မာဒိုအကီရသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟိုဟာ... ကျွန်မ အားကုန်သွားလို့ပါ"

မာဒိုအကီရ၏ လေသံသည် အနည်းငယ် သဘာဝမကျသလို ဖြစ်နေသည်။ မနေ့ညက ဂိုလ်းများကို သတ်ဖြတ်ရာတွင် ဆုရှောင်ကသာ အဓိက တာဝန်ယူခဲ့ပြီး မာဒိုအကီရက အလောင်းများကိုသာ ရှင်းလင်းပေးခဲ့ရသည်။ တိုက်ပွဲဝင်ရန် တာဝန်မယူခဲ့ရသော်လည်း မာဒိုအကီရသည် အားကုန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်သည် မာဒိုအကီရ အနီးသို့ လျှောက်သွားပြီး သူမအား ပခုံးပေါ်တွင် ထမ်းတင်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ရုံးခွဲကိုတော့ မပြန်ပါနဲ့... ကျွန်မရဲ့ ဒီပုံစံကြီးက အရမ်း ရှက်စရာကောင်းလွန်းလို့ပါ"

မာဒိုအကီရသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီးနောက် ထပ်မံဖြည့်စွက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ အိမ်က ဒီအနီးအနားမှာတင် ရှိတယ်... ကားမောင်းသွားရင် မိနစ်အနည်းငယ်ဆို ရောက်ပြီ"

ဆုရှောင် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ မာဒိုအကီရ၏ အကြံပြုချက်က မဆိုးပေ။ သူလည်း ယခုအချိန်တွင် အနားယူရန် အလွန် လိုအပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ မာဒိုအကီရ၏ အိမ်အောက်သို့ ကားမောင်းလာခဲ့ရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မာဒိုအကီရသည် ခွန်အားအချို့ ပြန်လည် ရရှိလာပြီး အနည်းဆုံးတော့ ကိုယ်တိုင် လမ်းလျှောက်နိုင်လာခဲ့သည်။ မာဒိုအကီရသည် လူပျိုလူလွတ် တိုက်ခန်းတစ်ခုတွင် နေထိုင်သည်။ အခန်းမှာ သိပ်မကျယ်ဝန်းသော်လည်း အလွန် နွေးထွေးမှု ရှိသည်။ မာဒိုအကီရ၏ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဆုရှောင်သည် သူမ၏ အံ့သြနေသော အကြည့်များအောက်တွင် အပေါ်ဝတ်စုံကို ချွတ်လိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်သွားလေသည်။ ယခုအခါ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးများ ပေကျံနေပြီး တစ်ညတာ အချိန်အတွင်း သွေးများသည် အရေပြားပေါ်တွင် ခဲသွားသဖြင့် အလွန် နေရခက်နေသည်။ ဆုရှောင် ရေနွေးဖြင့် ရေချိုးနေစဉ်မှာပင် ရေချိုးခန်း တံခါးကို ခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဆရာပိုင်ယဲ့... ကျေးဇူးပြုပြီး မြန်မြန် လုပ်ပေးပါ... ကျွန်မလည်း အမြန်ဆုံး ချက်ချင်း ရေချိုးရပါမယ်... ကျွန်မ... ကျွန်မမှာ သန့်ရှင်းရေးကို အစွဲအလမ်းကြီးတဲ့ အကျင့် ရှိတယ်... သွေးတွေ အရေပြားပေါ်မှာ ခဲနေတာက ကျွန်မအတွက် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုပါပဲ"

FOOTNOTEအညွှန်း (တိုကျိုဂိုလ်း အန်နီမီ ဇာတ်ကွက်ဆိုင်ရာ ရှင်းလင်းချက်များ)ခီရီရှီးမအာယာတို (Kirishima Ayato) - အာအိုဂီရိသစ်ပင် (Aogiri Tree) မှ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်ပြီး တိုကာ၏ ညီဖြစ်သည်။ ယုန်နက် (Black Rabbit) ဟု လူသိများသည်။တာတာရာ (Tatara) - အာအိုဂီရိသစ်ပင်၏ ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး တရုတ်နိုင်ငံမှ လာသော ဂိုလ်းဖြစ်သည်။အာအိုဂီရိသစ်ပင် (Aogiri Tree) - ဂိုလ်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အစွန်းရောက် အကြမ်းဖက်အဖွဲ့အစည်းဖြစ်သည်။ဘင်ညီနောင် (Bin Brothers) - အာအိုဂီရိသစ်ပင်မှ အဖွဲ့ဝင် ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးဖြစ်သည်။မာဒိုအကီရ (Mado Akira) - မာဒိုကူရီအို၏ သမီးဖြစ်ပြီး စီစီဂျီမှ ထက်မြက်သော အမျိုးသမီး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး တစ်ဦးဖြစ်သည်။