အခန်း (၆၃-၆၄)

အခန်း (၆၃) ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲခြင်း

ချွေးစေးများသည် ဆုရှောင်၏ နဖူးထောင့်မှ စီးကျလာသည်။ စောစောက ရရှိခဲ့သော သတိပေးချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရင်တုန်စရာ ကောင်းလှပေသည်။ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံ တွင် ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော 'အဆုံးသတ်သတ်ဖြတ်မှု' စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ယဲ့ကျစ် အမည်ရသော ထိုမိန်းမပျိုလေးသည် အဝေးတွင် ပုန်းအောင်းနေရခြင်းမှာ အထောက်အကူပြု ဆေးဆရာမ တစ်ဦး ဖြစ်နေရုံသာမက ဤနောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုအတွက်လည်း ဖြစ်သည်။

သန့်စင်သော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည့် လက်ဝါးကပ်တိုင်ကြီး ပြုတ်ကျလာပြီးနောက် စူးရှလှသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကြောင့် အားလုံးသည် အလိုအလျောက်ပင် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်ရသည်။ သုံးစက္ကန့်ခန့် ကြာပြီးနောက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ အနည်းငယ် မှေးမှိန်သွားချိန်တွင် အမြင့်ပိုင်းနေရာတစ်ခု၌ ရှိနေသော ဟေးပိုင်သည် စနိုက်ပါမှန်ပြောင်းမှတစ်ဆင့် စောင့်ကြည့်နေပြီး မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ထင်ဟပ်နေသည်။

ယဲ့ကျစ်မှာမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျော့ခွေကျသွားပြီး မျက်နှာမှာ ဖြူရော်နေကာ နှုတ်ခမ်းများပင် တဆတ်ဆတ် တုန်ရီနေလေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ် သတ်ဖြတ်နိုင်ကြောင်း သတိပေးချက် မပေါ်လာတာလဲ"

ယဲ့ကျစ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် မျက်ဝန်းထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဆုရှောင်သည် နေရာတွင်ပင် ခက်ခက်ခဲခဲ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မီးခိုးငွေ့ဖျော့ဖျော့လေးများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းတွင် လက်သီးဆုပ်အရွယ်ခန့်ရှိသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုဒဏ်ရာနားသို့ ခေါင်းတိုး၍ ကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက တစ်ဖက်သို့ပင် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းလှသည်။

ခန္ဓာကိုယ် အထက်ပိုင်း တစ်ခုလုံး သွေးများ ပေကျံနေပြီး မေးစေ့မှ သွေးစက်များ တတောက်တောက် ကျနေသော်လည်း ဆုရှောင်ကမူ ပြုံးနေလေသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဆွဲကိုင်ထားသည်။ ဘုရင်မ၏ ဆံပင်ရှည်များကို ဆုရှောင်က ဆွဲကိုင်ကာ သူ့ရှေ့တွင် အကာအကွယ်အဖြစ် ထားရှိထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘုရင်မ၏ ရုပ်ရည်မှာ အလွန်လှပသည်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဆုရှောင်၏ အမြင်တွင် ဤအရာမှာ အရေးမကြီးပေ။ ဘုရင်မနှင့် သူမ၏ အဖွဲ့သား နှစ်ဦးသည် သူ့ကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ရန်သူဖြစ်နေပြီ ဆိုမှတော့ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းကသာ အသေချာဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ဆုရှောင်၏ လက်ထဲတွင် ဆေးပုလင်းတစ်ပုလင်း ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ XT-12 သက်စောင့်စွမ်းအင်ဆေးရည် ဖြစ်ပြီး သက်စောင့်စွမ်းအင် ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ရုံသာမက ဒဏ်ရာများကိုလည်း လျင်မြန်စွာ သက်သာပျောက်ကင်းစေနိုင်သည်။ ပုလင်းဝရှိ သစ်သားဆို့ကို ကိုက်ဖယ်လိုက်ပြီးနောက် တစ်ကျိုက်တည်းနှင့် အကုန်မော့သောက်လိုက်သည်။ ဆေးရည်မှာ အနည်းငယ် ခါးသက်ပြီး ဖန်နေကာ နှာခေါင်းကို စူးရှစေသော အနံ့တစ်မျိုးလည်း ပါဝင်နေသည်။

ဆုရှောင်က XT-12 သက်စောင့်စွမ်းအင်ဆေးရည်ကို သောက်သုံးပြီး နှစ်စက္ကန့်ခန့် အကြာတွင် ခန္ဓာကိုယ်မှ တုံ့ပြန်မှုများ ပြသလာသည်။ ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းရှိ ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကျက်လာမည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလာသည်။

XT-12 သက်စောင့်စွမ်းအင်ဆေးရည်၏ ဈေးနှုန်း ကြီးမားရခြင်းမှာ သက်စောင့်စွမ်းအင် ၁၅ ရာခိုင်နှုန်းကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနိုင်ရုံသာမက ဒဏ်ရာများကို လျင်မြန်စွာ သက်သာပျောက်ကင်းစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ ပြတ်တောက်သွားခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါက ဤဆေးရည်က ကုသပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။ ဆုရှောင်က ဘုရင်မကို ဆွဲကိုင်ထားသည်။ ဘုရင်မမှာမူ စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အိတ်ဟောင်း တစ်လုံးကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးရှိ သံချပ်ကာ အင်္ကျီများ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပျော့ခွေနေလေပြီ။ အကယ်၍ သူကသာ ဆွဲမထားလျှင် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပုံလျက်သား လဲကျသွားမည်မှာ သေချာသည်။

"အခု မင်းတို့လူ ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေပြီဆိုတော့ ငါတို့ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

ဆုရှောင်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"ဒီလိုပဲ ဆွေးနွေးကြမယ်လေ မင်း ဘာလိုချင်လဲ ဘုရင်မရဲ့ အသက်ကို ကယ်ဖို့အတွက် ငါ့မှာရှိတဲ့ လက်နက်ကိရိယာတွေနဲ့ သုခဒင်္ဂါးတွေကို ပေးပါ့မယ်"

ဟေးပိုင်က အဝေးရှိ အဆောက်အအုံ ခေါင်မိုးပေါ်မှ လှမ်းအော်ပြောလိုက်သည်။ ဆုရှောင်သည် မျက်လွှာကို အနည်းငယ် ချလိုက်ပြီး ဓားကို မြှောက်ကာ ဘုရင်မ၏ ကျန်ရှိနေသေးသော လက်တစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

"စကားတစ်ခွန်း ထပ်ပြောတာနဲ့ ငါ သူမရဲ့ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဖြတ်ပစ်မယ် သူမ သေတဲ့အထိပဲ"

ဆုရှောင်၏ အသံမှာ မည်သည့် ခံစားချက်မျှ မပါဝင်ဘဲ တည်ငြိမ်နေသည်။

"ဟေးပိုင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

ယဲ့ကျစ်သည် မနည်း အားယူကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။

ဟေးပိုင်သည် ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဘုရင်မက ငါ့အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်ပဲ သူ့ကို ငါ မဖြစ်မနေ ကယ်ရမယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် ဟေးပိုင်သည် ခေါင်မိုးအစွန်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားရာ မကြာမီ ဆုရှောင်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာတော့မည့်ဟန် ရှိသည်။ မကြာမီ ဟေးပိုင်နှင့် ယဲ့ကျစ်တို့သည် ဆုရှောင်၏ ရှေ့တွင် ယှဉ်တွဲလျက် ရပ်လိုက်ကြသည်။

"ကြည့်ရတာ သူမက မင်းတို့နှစ်ယောက်အတွက် အရမ်း အရေးကြီးပုံရတယ်"

ဟေးပိုင် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဆုရှောင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းမှ အပြုံးတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်း"

ဟေးပိုင်၏ စကားမဆုံးသေးမီမှာပင် ဆုရှောင်သည် ဘုရင်မ၏ ဆံပင်များကို လွှတ်လိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဘုရင်မ၏ လည်ပင်းကို တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖြတ်တောက်လိုက်လေတော့သည်။ လှပသော ဦးခေါင်းတစ်ခု လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ယဲ့ကျစ်မှာမူ လေထဲရှိ ဦးခေါင်းကို အလွန်အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ငေးမောကြည့်နေမိသည်။

"ခွေးကောင် မင်းကို ငါ သတ်မယ်"

ဟေးပိုင်သည် အက်ကွဲနေသော အသံဖြင့် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး စနိုက်ပါသေနတ်ဖြင့် ဆုရှောင်ကို ချိန်ရွယ်လိုက်သော်လည်း သူမနှင့် ဆုရှောင်၏ အကွာအဝေးမှာ နီးကပ်လွန်းနေလေပြီ။

ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းမှု ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ ဆုရှောင်၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ ဘုရင်မကို အသုံးချ၍ ဟေးပိုင်နှင့် ယဲ့ကျစ်တို့ကို သူ၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာစေရန် မျှားခေါ်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိထားသဖြင့် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှသာ အနိုင်ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိမည် ဖြစ်သည်။

ဆုရှောင်သည် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းမျှဖြင့် ဟေးပိုင်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ဓားကြီးပေါ်တွင် အပြာရောင် လျှပ်စီးတန်းလေးများ တလက်လက် တောက်ပနေလေသည်။

"ဒေါင်"

ဆုရှောင်သည် ဟေးပိုင်၏ သေနတ်ပေါ်သို့ ဓားဖြင့် ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်။ ဟေးပိုင်သည် ခွန်အားနှင့် အမြန်နှုန်း နှစ်မျိုးစလုံးကို အထူးပြု ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သည်။ ခွန်အားသည် သေနတ်ပစ်ခတ်သည့်အခါ နောက်သို့ ဆောင့်ကန်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် အာမခံချက်ပေးပြီး အမြန်နှုန်းစွမ်းရည်သည် အဝေးပစ်လက်နက်များကို အထောက်အကူပြုကာ အာရုံကြော တုံ့ပြန်မှု အမြန်နှုန်းကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။

သေနတ်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဓားရာကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤဓားချက်သည် သေနတ်၏ အရေးပါသော အစိတ်အပိုင်းကို ထိမှန်သွားသဖြင့် သေနတ်မှာ ဆက်လက် အသုံးပြု၍ မရနိုင်တော့ပေ။ ဤသည်မှာ ဆုရှောင်က တမင်ရည်ရွယ်၍ ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သေနတ် မရှိတော့ပါက တစ်ဖက်ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ အနည်းဆုံး ထက်ဝက်ခန့် လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဟေးပိုင်သည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး သေနတ်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ လှမ်း၍ သေနတ်နှစ်လက်ကို ထပ်မံ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထိုသေနတ်နှစ်လက်မှာ အမည်းရောင် တစ်လက်နှင့် အဖြူရောင် တစ်လက်ဖြစ်ပြီး သေနတ်ကိုယ်ထည်မှာ အလွန်ရှည်လျားကာ အနည်းဆုံး စင်တီမီတာ သုံးဆယ်ခန့် ရှိသည်။

ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း

သေနတ်နှစ်လက်ကို ဟေးပိုင်က စက်သေနတ်ကဲ့သို့ လျင်မြန်သော နှုန်းထားဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်လေသည်။ ထူထပ်များပြားလှသော ကျည်ဆန်များသည် ဆုရှောင်၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ အကယ်၍ ဤကျည်ဆန်များသာ ထိမှန်သွားပါက မသေလျှင်တောင် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရရှိမည်မှာ သေချာသည်။

စနိုက်ပါသေနတ်မှ ကျည်ဆန်များ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ဆုရှောင် ရှောင်တိမ်းရန် မဖြစ်နိုင်သော်လည်း လက်ကိုင်သေနတ်မှ ကျည်ဆန်များမှာမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ ဆုရှောင်၏မျက်ဝန်းများသည် ချက်ချင်းပင် အသေးငယ်ဆုံးအခြေအနေသို့ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အမြင်အာရုံကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်လိုက်လေသည်။ ညာဘက်လက်မှ ကြွက်သားများ ဖောင်းကြွလာပြီး နဂါးသတ်ဓားသည် လေထုထဲတွင် အဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ဖြတ်သန်းသွားလေသည်။

"ဒေါင်"

ဆုရှောင်သည် ဓားဖြင့် ကျည်ဆန်နှစ်တောင့်ကို ခုတ်ပိုင်းဖယ်ရှားလိုက်ပြီး သူ့ရှေ့ရှိ ကျည်ဆန်မိုးများကြားတွင် ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်လိုက်လေသည်။

"ဗြစ် ဗြစ်"

ကျည်ဆန်များ အသားထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆုရှောင်၏ ဘယ်ဘက်လက်နှင့် ညာဘက်ရင်ဘတ်တွင် သေနတ် သုံးချက် ထိမှန်သွားလေသည်။ သို့သော် ဤအရာအားလုံးမှာ တန်ဖိုးရှိလှသည်။ ယခုအခါ သူသည် ဟေးပိုင်နှင့် အနီးကပ်ဆုံး အကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်သည် မည်သည့် ညှာတာမှုမျှ မရှိဘဲ ဓားဖြင့် တစ်ချက်တည်း ခုတ်ပိုင်းချလိုက်ရာ ဟေးပိုင်၏ လက်ဖျံတစ်ဖက် ပြတ်ထွက်သွားသည်။ ထိုလက်မှာ အဖြူရောင်သေနတ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော လက် ဖြစ်သည်။

အပြာရောင် လျှပ်စီးတန်းများ ဖြစ်သည့် သံမဏိပြာအရိပ်၏ ထူးခြားသော စွမ်းအင်များသည် ဟေးပိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားလေသည်။ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ဟေးပိုင်သည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ထားလိုက်ရသည်။

"ဗြစ်"

နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက် ထပ်မံ ကျရောက်လာပြီး ဟေးပိုင်၏ ကျန်ရှိနေသေးသော လက်တစ်ဖက်လည်း ပြတ်ထွက်သွားလေသည်။

"ဗြစ်"

နဂါးသတ်ဓားသည် ဟေးပိုင်၏ ပြည့်ဖြိုးသော ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းကာ နှလုံးသားထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားရာ ဟေးပိုင်၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်တန်းမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ခမ်းသွားတော့သည်။ သေစေနိုင်လောက်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိပြီးနောက်တွင် သက်စောင့်စွမ်းအင် ဆိုသည်မှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ပေ။ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံသည် တစ်ပိုင်းကိန်းဂဏန်းစနစ်ကိုသာ ထောက်ပံ့ပေးထားခြင်း ဖြစ်ပြီး သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာရရှိပါက မည်မျှပင် သက်စောင့်စွမ်းအင်များ ကျန်ရှိနေပါစေ သေဆုံးရမည်သာ ဖြစ်သည်။

"ပီအန့်ဟွာ စွန့်စားသူများအဖွဲ့က မင်းကို လွှတ်ထားပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

စကားဆုံးသည်နှင့် ဟေးပိုင်၏ ခေါင်းမှာ အောက်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး အသက်ဝိညာဉ် ကင်းမဲ့သွားလေတော့သည်။

"ပီအန့်ဟွာ စွန့်စားသူများအဖွဲ့ ဟုတ်လား တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါလား"

အကယ်၍ ကြားဖူးခဲ့ရင်တောင်မှ သူကတော့ ညှာတာပေးမည် မဟုတ်ပေ။ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဆုရှောင်သည် ရန်သူများထဲမှ တစ်ဦးတည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ယဲ့ကျစ် အမည်ရသော အထောက်အကူပြု ဆေးဆရာမလေးကို ကြည့်လိုက်လေသည်။ မှော်စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းနေသော ဆေးဆရာမလေး တစ်ဦးမှာ ဆုရှောင်၏ လိုရာဆွဲ ခိုင်းစေမှုအောက်တွင်သာ ရှိနေတော့သည်။

"မလာနဲ့ မလာနဲ့"

ဆုရှောင် သူမဆီသို့ ချည်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယဲ့ကျစ်သည် နောက်သို့ ဆုတ်ရန် ကြိုးစားရင်း ခလုတ်တိုက်မိကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားလေသည်။

"ဟက်"

ဆုရှောင်က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ယဲ့ကျစ်ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချည်းကပ်သွားလေသည်။ စောစောက သူတို့သုံးဦး သူ့ကို ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်စဉ်က ယဲ့ကျစ်သည် ဘုရင်မကို ကုသပေးရာတွင် တစ်ခဏမျှပင် ရပ်နားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ ယခုမှ လာတောင်းပန်နေ၍ ဘာအကျိုးရှိတော့မည်နည်း။ ရန်သူဖြစ်နေမှတော့ သေရမည်သာ ဖြစ်သည်။ နေရာတိုင်းတွင် ညှာတာလွန်းသူများသည် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံတွင် အသက်ရှင်သန်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သေဆုံးသွားသော ရန်သူသည်သာ အကောင်းဆုံး ရန်သူ ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်သည် မိမိ၏ အသက်ကို ရင်း၍ တိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများကို တားဆီးမည့်သူ မည်သူ့ကိုမဆို အပိုင်းပိုင်း အစစ ခုတ်ထစ်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်သည် ယဲ့ကျစ်၏ ရှေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေလိုက်သည်။ တိုက်ပွဲအတွင်း လိုအပ်သော ရန်စစကားများမှလွဲ၍ သူသည် အပိုစကားများကို ပြောဆိုလေ့ မရှိပေ။

ယဲ့ကျစ်မှာ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး မျက်ရည်များ ရွှဲနစ်နေလေပြီ။ လူသားများဆိုသည်မှာ ဤသို့ပင် ဖြစ်သည်။ သူတစ်ပါးကို အနာတရ ဖြစ်စေသောအခါ အလွန် ရိုင်းစိုင်းကြမ်းကြုတ်တတ်ကြပြီး မိမိကိုယ်တိုင် ထိခိုက်ရမည့် အချိန်တွင်မူ အလွန် သတ္တိကြောင်တတ်ကြသည်။

"ငါ့မှာရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ အကုန်လုံးကို မင်းကို ပေးပါ့မယ်"

ဓားက အသားများကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး ယဲ့ကျစ် လဲကျသွားလေသည်။ ဤ ဆေးဆရာမလေးမှာ ထင်မှတ်မထားလောက်အောင်ပင် အလွယ်တကူ သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ရန်သူများ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ဆုရှောင်သည် ဖုန်းခနဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားလေတော့သည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ဆိုလျှင် ယဲ့ကျစ်ကို ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ပြီးမှ သတ်ဖြတ်နိုင်သော်လည်း ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံတွင် ထူးဆန်းသော စွမ်းရည်များစွာ ရှိနေသည်။ စောစောက ယဲ့ကျစ် အသုံးပြုခဲ့သော 'အဆုံးသတ်သတ်ဖြတ်မှု' စွမ်းရည်မျိုးကို သူ အလွန် စိုးရိမ်နေမိသည်။ ယဲ့ကျစ်သည် သနားစရာကောင်းအောင် ဟန်ဆောင်ကာ မှော်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းပြီး သူ့အား သေစေနိုင်သော တိုက်ခိုက်မှုမျိုး ပြုလုပ်မည်လား မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

ဆုရှောင်က သူကိုယ်သူ လောဘကြီးသူ တစ်ယောက်ဟု ယူဆထားသော်လည်း သင့်လျော်သော အချိန်ကာလကို ရွေးချယ်၍သာ လောဘတက်လေ့ ရှိသည်။ အေးစက်နေသော ကတ္တရာလမ်းမပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း ဆုရှောင်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ ဤတိုက်ပွဲကို အလွန် ကြမ်းတမ်းခက်ခဲသည်ဟုသာ တင်စားရမည် ဖြစ်သည်။ အစွမ်းထက်သော အဝေးပစ်သမား၊ အဓိက ခံစစ်သမား နှင့် ဆေးဆရာမ တို့၏ ပူးပေါင်းမှုကြောင့် သူသည် သေမင်းနှင့် အကြိမ်ကြိမ် မျက်နှာချင်းဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူသည် အောင်ပွဲခံနိုင်ခဲ့လေပြီ။

အခန်း (၆၄) အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း

လမ်းမပေါ်တွင် မိနစ်အနည်းငယ်မျှ အနားယူပြီးနောက် ဆုရှောင်သည် မနည်းအားယူကာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင် ၁၆ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ရှိတော့ပြီး အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသည်။ XT-12 သက်စောင့်စွမ်းအင်ဆေးရည်သည် သူ၏ ဒဏ်ရာအများစုကို ကုသပေးနိုင်ခဲ့သော်လည်း အလွန်အမင်း သွေးထွက်လွန်မှုနှင့် သက်လုံကုန်ခမ်းမှုတို့ကိုမူ ထိုဆေးရည်က မကုစားပေးနိုင်ခဲ့ပေ။

မိဖုရား၏ အလောင်းအထက်တွင် သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ကတ်ပြားတစ်ခု လွင့်မျောနေသည်။ ထိုကတ်ပြားသည် ညအမှောင်ထဲတွင် အနီရောင်တလက်လက် တောက်ပနေပြီး အလွန် သိသာထင်ရှားနေသည်။ အဝေးမှနေ၍ပင် ထိုအနီရောင်အလင်းတန်းထဲမှ သွေးနံ့များကို ဆုရှောင် ခံစားနေရသည်။

ဆုရှောင်သည် သွေးရောင်ကတ်ပြားကို ကောက်ယူလိုက်ရာ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းသုခဘုံ၏ သတိပေးချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

[သင်သည် ‘သွေးရောင်ကတ်ပြား’ ကို ရရှိသည်။ အသုံးပြုမည်/အသုံးမပြုပါ]

[သတိပေးချက် - ‘သွေးရောင်ကတ်ပြား’ သည် စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူ သေဆုံးပြီးနောက် ရရှိနိုင်သည်။ အသုံးပြုပြီးပါက ကျပန်းရွေးချယ်မှု ပြုလုပ်နိုင်သည်။]

[သတိပေးချက် - ‘သွေးရောင်ကတ်ပြား’ တစ်ကတ်လျှင် ကျပန်းရွေးချယ်ခွင့် သုံးကြိမ် ရှိသည်။ သေဆုံးသွားသော စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူ၏ သိုလှောင်အိတ် သို့မဟုတ် ဝတ်ဆင်ထားသော လက်နက်ကိရိယာများထဲမှ ပစ္စည်း သို့မဟုတ် လက်နက်ကိရိယာကို ကျပန်း ရရှိမည်ဖြစ်သည်။]

[သတိပေးချက် - ဂိုလ်းကမ္ဘာသည် တစ်ပိုင်းငြိမ်းချမ်းသော ဇာတ်လမ်းကမ္ဘာဖြစ်သည်။ စာချုပ်ချုပ်ဆိုသူသေဆုံးပါက ‘သွေးရောင်ကတ်ပြား’ ကျလာနိုင်ခြေ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်း ရှိသည်။]

ဆုရှောင်သည် သွေးရောင်ကတ်ပြားကို ချက်ချင်း အသုံးမပြုသေးဘဲ သိုလှောင်ကွက်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ လက်ရှိနေရာမှာ မလုံခြုံသေးဘဲ အခြားစာချုပ်ချုပ်ဆိုသူများ ရှိနေသေးသလား ဆိုသည်ကို သူ သေချာ မသိရသေးပေ။ ဆုရှောင်သည် သတိလစ်နေသော CCG အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး အနီးသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သွေးကွက်များ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထို CCG အဖွဲ့ဝင်ထံမှ ဖုန်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ စဉ်းစားကာ ဖုန်းနံပါတ်တစ်ခုကို ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

"ရှီနိုဟားရားဆရာ ကျွန်တော်ဦးဆောင်တဲ့အဖွဲ့ တိုက်ခိုက်ခံရတယ် အကူအညီလိုတယ်"

ရုံးခန်းအတွင်း အရေးကြီး စာရွက်စာတမ်းများကို စစ်ဆေးနေသော ရှီနိုဟားရားအထူးတန်းစုံစမ်းရေးမှူးသည် ချက်ချင်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။

"သေဆုံးထိခိုက်မှုရှိလား ဘယ်နေရာမှာလဲ ငါအခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်"

ရှီနိုဟားရား အထူးတန်းစုံစမ်းရေးမှူးသည် အားကိုးရသော အထက်လူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ရုံးခန်းထဲမှ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားပြီး လူအင်အား စုဆောင်းလေတော့သည်။

"တိကျတဲ့နေရာကိုတော့ မသိဘူး ဒီဖုန်းကိုပဲ ခြေရာခံလိုက် သေဆုံးထိခိုက်မှုအနေနဲ့ကတော့ ဂျူဇိုသေသွားလောက်ပြီ ဒါပေမဲ့ သူ့အလောင်းကိုတော့ ကျွန်တော်မတွေ့သေးဘူး"

ဆူဇူယာဂျူဇို သေဆုံးသွားနိုင်သည်ဟူသော စကားကြောင့် ရှီနိုဟားရား အထူးတန်းစုံစမ်းရေးမှူး ရင်ထဲတွင် မွန်းကြပ်သွားသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ ဂိုလ်းစုံစမ်းရေးမှူးတို့၏ ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်ရာ ရှီနိုဟားရား အထူးတန်းစုံစမ်းရေးမှူး ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ပေ။

"ပိုင်ယဲ့ ပထမတန်းစုံစမ်းရေးမှူး အခုဘယ်လိုနေသေးလဲ အသံကိုနားထောင်ရတာ ဒဏ်ရာအတော်ပြင်းထန်ထားပုံပဲ"

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး နာရီအနည်းငယ်အတွင်းတော့ သေမှာမဟုတ်သေးဘူး ဂျူဇိုကို တတ်နိုင်သလောက် လိုက်ရှာကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

ဆူဇူယာဂျူဇိုသည် ရှီနိုဟားရား အထူးတန်းစုံစမ်းရေးမှူးက သူ့အား တာဝန်ချထားပေးသူ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တိုက်ပွဲအတွင်း ဆူဇူယာဂျူဇိုသည် သူ့ကို အများကြီး အကူအညီ ပေးခဲ့သည်။ ဖုန်းချပြီးနောက် ဆုရှောင်သည် အနီးအနားတွင် ဆူဇူယာဂျူဇိုကို စတင် ရှာဖွေလေတော့သည်။

မကြာမီ လမ်းဘေးရှိ အဝတ်အထည်ဆိုင် တစ်ဆိုင်အတွင်းမှ ဆူဇူယာဂျူဇိုကို ဆုရှောင် ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ ထင်ရှားသော သွေးကွက်များက ဆူဇူယာဂျူဇို၏ နေရာကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်သည် ဆူဇူယာဂျူဇိုကို ပက်လက်လှန်ပေးလိုက်ပြီး အသက်ရှူနှုန်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဆူဇူယာဂျူဇိုသည် အတော်လေး ကံကောင်းသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တွင် သေနတ်ဒဏ်ရာ အချို့ ရှိနေသော်လည်း အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို မထိမှန်ခဲ့ပေ။

"အဟွတ် အဟွတ်"

ဆူဇူယာဂျူဇိုသည် သတိလစ်နေရင်း သွေးတစ်ပွက် အန်ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ပွင့်လာသည်။ ဆုရှောင်သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် [ဆားထမင်းဆုပ်] တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဆူဇူယာဂျူဇို၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ဆူဇူယာဂျူဇိုမှာ သတိလစ်နေသဖြင့် လုံးဝ ဝါးစားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဤအရာသည် ဆုရှောင်အတွက် အခက်အခဲမဟုတ်ပေ။ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို ပူးကာ ဆူဇူယာဂျူဇို၏ လည်ချောင်းထဲသို့ အတင်း တွန်းထည့်လိုက်သည်။

"အွတ်"

ဆူဇူယာဂျူဇိုထံမှ ညည်းညူသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး [ဆားထမင်းဆုပ်] သည် လည်ချောင်းထဲတွင် နင်သွားသည်။ ဆူဇူယာဂျူဇို၏ ခန္ဓာကိုယ် တုန်တက်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လာကာ သေခါနီးလူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဆုရှောင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို ဆုရှောင် တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဂလု"

ဆူဇူယာဂျူဇိုသည် [ဆားထမင်းဆုပ်] ကို မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံ သတိလစ်သွားပြန်သည်။ သူ တကယ်ပဲ သတိရလာခဲ့တာ ဟုတ်ရဲ့လား ဆိုသည်ကိုပင် မပြောနိုင်ပေ။ သာမန် ဇာတ်ကောင်များအပေါ် ပြန်လည်သက်သာစေသော အစားအစာများ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိမရှိကို ဆုရှောင် သေချာ မသိပေ။ သို့သော် ဆူဇူယာဂျူဇိုသည် သူ့ကို ကူညီခဲ့ဖူးသဖြင့် ဆုရှောင်အနေဖြင့် အစွမ်းကုန် ကယ်တင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။ ဤမျှသာ ရိုးရှင်းပေသည်။ အကယ်၍ ဆူဇူယာဂျူဇို၏ အကူအညီသာ မပါခဲ့ပါက မိဖုရား၊ ဟေးပိုင် နှင့် ယဲ့ကျစ် တို့ သုံးဦး၏ ဝိုင်းဝန်းတိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ဆုရှောင် သေချာပေါက် သေဆုံးခဲ့ရမည် ဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် ဆူဇူယာဂျူဇိုက ဟေးပိုင် ကို တားဆီးပေးခဲ့ခြင်းသည် အလွန် အရေးပါသော အချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဆုရှောင်၏ ကြမ်းတမ်းသော ကျွေးမွေးမှုကို ခံလိုက်ရပြီး ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင် ဆူဇူယာဂျူဇိုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ သတိရလာသည်။ ပြန်လည်သက်သာစေသော အစားအစာများမှာ အမှန်တကယ်ပင် အာနိသင်ရှိကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ပိုင်ယဲ့ဆရာ ကျွန်တော်သေသွားပြီလား"

"မသေသေးဘူး မင်းအသက်ရှင်နေသေးတယ်"

ဆုရှောင်သည် ဘေးတွင် မှီထိုင်လိုက်ပြီး စီးကရက် တစ်လိပ်ကို မီးညှိလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာ ရှိနေပြီး သွေးများ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်နေဆဲဖြစ်သဖြင့် တတ်နိုင်သမျှ မလှုပ်ရှားဘဲ နေနေရသည်။

"စောစောကအမျိုးသမီးက တကယ်အစွမ်းထက်တာပဲ ကျွန်တော်ခေါင်းပွင့်သွားမလို့ အရမ်းပျော်ဖို့ကောင်းတယ်"

ဆူဇူယာဂျူဇိုသည် သေဘေးမှ လွတ်မြောက်လာသည့်တိုင် ဝမ်းသာသည့်ပုံ မပေါ်ဘဲ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ပိုင်ယဲ့ဆရာ ကျွန်တော့်လည်ချောင်းက အရမ်းနာနေတယ် ပြီးတော့ ပါးစပ်ထဲမှာလည်း တစ်မျိုးပဲ"

မျက်လုံးမှိတ် အနားယူနေသော ဆုရှောင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။

"မင်းထင်နေတာပါ"

"ဟုတ်လို့လား ဒါပေမဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ အစားအစာအရသာ ရနေတယ် ခုနက တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်တော့်ပါးစပ်ထဲကို တစ်ခုခု အတင်းလာထိုးထည့်သွားသလိုပဲ"

"မင်းထင်နေတာပါ"

ဆုရှောင်သည် တရားထိုင်နေသော ဘုန်းကြီးတစ်ပါးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အဲဒီလိုလား ထူးဆန်းလိုက်တာ"

ဆူဇူယာ ဂျူဇို ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သေနတ်ဒဏ်ရာများကို လုံးဝ ဂရုစိုက်ပုံ မရပေ။ ဤသည်မှာ ဆူဇူယာဂျူဇို၏ အလိုအလျောက်သက်ရောက်သောစွမ်းရည်(နာကျင်မှုကို သာယာခြင်း) ကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုထူးဆန်းသော စွမ်းရည်သည် နာကျင်မှုကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

မကြာမီ အပြင်ဘက်တွင် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရှီနိုဟားရားအထူးတန်းစုံစမ်းရေးမှူးသည် လူများနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသည်။

"ပိုင်ယဲ့ ပိုင်ယဲ့ ပထမတန်းစုံစမ်းရေးမှူး"

ရှီနိုဟားရားအထူးတန်းစုံစမ်းရေးမှူး၏ အော်ခေါ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။ ဆုရှောင် စကားမပြောရသေးမီ ဆူဇူယာဂျူဇိုက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရှီနိုဟားရားဆရာ ကျွန်တော်တို့ဒီမှာ"

ဆူဇူယာဂျူဇို၏ အသံကို ကြားပြီးနောက် ရှီနိုဟားရား အထူးတန်းစုံစမ်းရေးမှူး သည် လူများနှင့်အတူ ပြေးဝင်လာသည်။

"ဂျူဇို မင်းဘာမှမဖြစ်ဘူးပဲ"

ဆူဇူယာ ဂျူဇို မသေဆုံးကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ရှီနိုဟားရားအထူးတန်းစုံစမ်းရေးမှူး၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပေါ်လာသည်။

"ပိုင်ယဲ့ မင်းဘယ်လိုနေသေးလဲ"

ရှီနိုဟားရားအထူးတန်းစုံစမ်းရေးမှူးသည် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ဆုရှောင်၏ ဒဏ်ရာများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မြန်မြန် ဆေးတပ်ဖွဲ့ကို မြန်မြန်ခေါ်"

ဆုရှောင်၏ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများကြောင့် ရှီနိုဟားရား အထူးတန်းစုံစမ်းရေးမှူး လန့်သွားပြီး နောက်မှ စုံစမ်းရေးမှူးများကို ဆေးတပ်ဖွဲ့ သွားခေါ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ဖြစ်စဉ် အကြမ်းဖျင်းကို ရှီနိုဟားရား အထူးတန်းစုံစမ်းရေးမှူး ခန့်မှန်းမိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဆုရှောင်သည် လေလံရုံကို ရှင်းလင်းရေး အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ လမ်းမပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အလောင်းထည့်သည့် အိတ်များက အကောင်းဆုံး သက်သေပင် ဖြစ်သည်။

အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာရှိ ပေါက်ကွဲမှုများနှင့် ကျည်ဆန်ရာများကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဆုရှောင် ဦးဆောင်သော အဖွဲ့ကို ရန်သူများက ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။ CCG တွင် ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စရပ်များမှာ မဆန်းလှပေ။ ဂိုလ်းများကို ရှင်းလင်းရေး လုပ်ဆောင်နေစဉ် ဂိုလ်းများ၏ လက်စားချေ တိုက်ခိုက်မှုကိုလည်း သူတို့ ကာကွယ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဆုရှောင်ကို ထမ်းစင်ပေါ် တင်ကာ CCG ဆေးရုံသို့ အရေးပေါ် ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ ဆူဇူယာဂျူဇိုသည်လည်း လူနာတင်ယာဉ်ပေါ်တွင်ပင် လိုက်ပါသွားသည်။ ဆုရှောင် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။ သွေးထွက်လွန်နေသဖြင့် အိပ်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နေသော်လည်း သူ အိပ်မပျော်ဝံ့ပေ။ CCG အပေါ် သူ သိပ်မယုံကြည်ပေ။ အကယ်၍ CCG အထက်ပိုင်းက သူ့ကို ဂိုလ်းကိုယ်အင်္ဂါများ အစားထိုးရန် ရုတ်တရက် အမိန့်ပေးလိုက်ပါက သူ အလွန် နစ်နာသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စသည် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိသော်လည်း မဖြစ်နိုင်ဘူးဟုတော့ မဆိုသာပေ။ ယခင်ကလည်း ဤကဲ့သို့သော ဖြစ်စဉ်မျိုး ရှိခဲ့ဖူးပြီး လူသိရှင်ကြား မဖြစ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဆေးရုံသို့ သွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဆုရှောင်သည် သတိဝီရိယ အပြည့်ဖြင့် ရှိနေခဲ့ပြီး သွေးသွင်းခြင်းကို ငြင်းဆန်ကာ ဆရာဝန်များ၏ မေ့ဆေးထိုးခြင်းကိုလည်း ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။ အရေးပေါ် ကုသမှု ခံယူပြီးနောက် သွေးတိတ်သွားပြီး ဒဏ်ရာများလည်း တည်ငြိမ်သွားသည်။

နွေးထွေးခြောက်သွေ့သော လူနာကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းရင်း ဆုရှောင် တဖြည်းဖြည်း အိပ်ပျော်သွားသည်။ CCG ဆေးရုံတွင်တော့ ဂိုလ်းများ၏ ရန်ကို ပူပန်စရာ မလိုတော့ပေ။ သွေးထွက်လွန်နေသဖြင့် ဆယ်နာရီကျော်ခန့် ဆက်တိုက် အိပ်စက်ပြီးနောက် ဆုရှောင် ပြန်လည် နိုးထလာသည်။ သူ၏ သက်စောင့်စွမ်းအင်မှာ ၆၅ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဒဏ်ရာများ အနည်းငယ် နာကျင်နေသေးသော်လည်း တိုက်ပွဲဝင်နိုင်စွမ်းတော့ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဆုရှောင်သည် ထထိုင်လိုက်ပြီး လူနာကုတင်ကို မှီထားလိုက်သည်။ ဆယ်နာရီကျော်ခန့် အိပ်စက်လိုက်ရသဖြင့် ခွန်အားများ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ အခန်းထဲတွင် မှောင်မည်းနေပြီး ညအချိန်ပင် ရှိသေးသည်။

အန္တရာယ်များ လုံးဝ ကင်းရှင်းသွားပြီ ဖြစ်ရာ ဆုရှောင် ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်မိသည်။ အဆင့် ၃ ရှိသော သွေဖီသွားသောကမ္ဘာသည်ပင်လျှင် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။ လုပ်စရာမရှိသဖြင့် ယခင်က ရရှိထားသော ‘ရတနာသေတ္တာ (အစိမ်း)’ နှင့် ထို ‘သွေးရောင်ကတ်ပြား’ ကို သူ ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုရှောင်သည် ‘ရတနာသေတ္တာ (အစိမ်း)’ ကို အရင် ဖွင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

[ ရတနာသေတ္တာ (အစိမ်း) ကို ဖွင့်မည် / မဖွင့်ပါ ]

ဖွင့်မည်ကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ရတနာသေတ္တာ ဖွင့်ရသည်မှာ ယခင်အကြိမ်များနှင့် လုံးဝ မတူညီပေ။ ရတနာသေတ္တာသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်လာပြီးနောက် သေတ္တာထဲမှ စူးရှသော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ လူနာခန်းတစ်ခုလုံးကိုပင် လင်းထိန်သွားစေတော့သည်။

[Footnote - ဤအခန်းတွင် ပါဝင်သော "ရှီနိုဟားရား ယူကီနိုရီ" (Shinohara Yukinori) သည် "တိုကျိုဂိုလ်း" အန်နီမဲ ဇာတ်လမ်းမှ CCG အဖွဲ့အစည်း၏ အထူးတန်း ဂိုလ်စုံစမ်းရေးမှူးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ "ဆူဇူယာ ဂျူဇို" (Juuzou Suzuya) မှာလည်း CCG ၏ ထူးချွန်သော စုံစမ်းရေးမှူးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး နာကျင်မှုကို မခံစားရသလောက်ဖြစ်ကာ ထူးခြားဆန်းပြားသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးရှိသူ ဖြစ်သည်။]