အခန်း (၁၈၇၁-၁၈၇၂)

အခန်း (၁၈၇၁) - မလွဲသာမရှောင်သာ အခြေအနေ

နဂါးသူတော်စင်၏ ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတော်စင် တစ်ရာကျော်တို့သည် ပြင်ပတွင် တည်ငြိမ်နေဟန် ပြသကြသော်လည်း စိတ်ထဲ၌မူ လှိုင်းဂယက်များ ထသွားကြလေသည်။

ဤသည်မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို အရိပ်အမြွက် ပြောကြားနေခြင်းလော။

ထိုသေးငယ်လှသော မျိုးနွယ်စုသစ်သည် အင်အားကြီးမျိုးနွယ် ၁၀၀ စာရင်းထဲသို့ တိုးဝင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော သို့မဟုတ် အင်အားကြီးမျိုးနွယ် ၁၂ ခု စာရင်းကိုပင် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းလော။

နဂါးသူတော်စင်၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားလှသဖြင့် သူပြောသမျှ စကားတိုင်းကို လူတိုင်းက အဓိပ္ပာယ်အမျိုးမျိုး ဖွင့်ဆိုနေကြရပြီး၊ ထိုစကားထဲ၌ ပါဝင်နိုင်သည့် နက်နဲသော ဆိုလိုရင်း အနည်းငယ်မျှကိုပင် လွတ်ထွက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။

"လူသားမျိုးနွယ် စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... နဂါးသူတော်စင် ဒီလိုပြောမှတော့ ကျွန်တော်လည်း လူသားမျိုးနွယ် သူတော်စင်တွေကို တွေ့ချင်လာပြီ"

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် သူတော်စင်က အေးအေးဆေးဆေး ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ဒီအခွင့်အရေးမှာပဲ လူသားမျိုးနွယ် သူတော်စင်တွေနဲ့ ဆုံကြည့်ကြတာပေါ့။ ဒီလို ပါရမီရှင်မျိုးကို ပျိုးထောင်နိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ်ကို တွေ့ရခဲတဲ့ ကိစ္စပဲ"

တောင်ပိုင်းနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် သူတော်စင်ကလည်း ပြုံးလျက် ထောက်ခံသည်။

နဂါးသူတော်စင်သည် သူ၏ လက်အင်္ကျီစကို သဲ့သဲ့မျှ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ရုတ်တရက်ဆိုသလို အတွင်းနယ်မြေ တံခါး ကိုးခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

လူသားမျိုးနွယ်မှ သူတော်စင် အသီးသီးတို့သည် ဤထူးခြားသော အပြောင်းအလဲကို သတိပြုမိလိုက်သောအခါ မျက်နှာများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိမိတို့ထက် အစွမ်းထက်လှသော သူတော်စင် တစ်ရာကျော်က မိမိတို့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

"ဒါက..."

ကျင်းရန်သူတော်စင်၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားသည်။ သူသည် နဂါးသူတော်စင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် မှတ်မိလိုက်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ အခြေခံအင်အားမှာ အလွန်နိမ့်ပါးလှသဖြင့် အင်အားကြီးမျိုးနွယ် ၁၂ ခုမှ သူတော်စင်များကို ဆုံတွေ့ခွင့် မရနိုင်သော်လည်း၊ နဂါးသူတော်စင်ကိုမူ သူ မြင်ဖူးခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူသားမျိုးနွယ်သည် အဘက်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ဟင်းလင်းပြင် အဆင့်မြင့်ဆုံး မဟာမိတ်၏ လက်အောက်ခံသာ ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအဖွဲ့အစည်း၏ စေခိုင်းသမျှကို နာခံကြရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ကျင်းရန်... နဂါးသူတော်စင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ကျင်းရန်သူတော်စင်သည် ရိုသေကျိုးနွံစွာဖြင့် လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ချန်ရှန်း... နဂါးသူတော်စင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"ဝမ်တောက်... နဂါးသူတော်စင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

"လော့ရွှယ်..."

"ဖန့်လဲ့... နဂါးသူတော်စင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

မုန့်ချင်းသူတော်စင်မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော လူသားမျိုးနွယ် သူတော်စင် ကိုးပါးစလုံး တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဂါရဝပြုကြသည်။

နဂါးသူတော်စင်က ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ အတွင်းနယ်မြေ တံခါး ကိုးခုမှာ ပိုမို ထင်ရှား ပေါ်လွင်လာသည်။ မူလက နှစ်ဖက်ကြားတွင် အကွာအဝေးတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း သူ၏ စိတ်အာရုံ တစ်ချက်အတွင်းမှာတင် ထိုအကွာအဝေးမှာ သုည ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ဒီလို နတ်ဘုရားစွမ်းအားမျိုးကတော့..."

သူတော်စင်များ၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး စိတ်ထဲမှ အံ့ဩမှုကို ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်ကြသည်။

အတွင်းနယ်မြေ ဆိုသည်မှာ အမှန်စင်စစ် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး၏ ပြင်ပတွင် ရှိသော သီးခြားကမ္ဘာငယ်လေးများ ဖြစ်သည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်မားလေလေ အတွင်းနယ်မြေ၏ စွမ်းအားကို ပိုမို အသုံးချနိုင်လေလေ ဖြစ်သည်။ အတွင်းနယ်မြေတိုင်းမှာ ထူးခြားဆန်းပြားပြီး သူတော်စင်တစ်ဦးစီ၏ သီးသန့် ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်ကြသည်။

ပြင်ပအင်အားတစ်ခုက ဤအတွင်းနယ်မြေများကို လွှမ်းမိုးရန်မှာ အတင်းအကျပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းမှလွဲ၍ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ သို့သော်လည်း ခုနက နဂါးသူတော်စင်သည် ဘာမှပင် မလုပ်လိုက်ဘဲ လူသားမျိုးနွယ် သူတော်စင် ကိုးပါး၏ အတွင်းနယ်မြေ တံခါးမကြီးများကို ပွင့်သွားစေပြီး ဤနေရာနှင့် တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်ပေးလိုက်ခြင်းပင်။

ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းမျိုးမှာ အကယ်၍ ရန်သူဖြစ်နေပါက တစ်ဖက်လူ၏ အတွင်းနယ်မြေထဲသို့ အလွယ်တကူ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ ဤစွမ်းအားနှင့် ရင်ဆိုင်ရပါက ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိ၊ မရှိကို မသေချာကြချေ။

"လာကြပါ... ငါ့ဆီမှာ ဧည့်သည်အဖြစ် ခဏနားကြတာပေါ့"

နဂါးသူတော်စင်က ဖန့်လဲ့နှင့် အခြားသူများကို ပြုံး၍ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

လူသားမျိုးနွယ် သူတော်စင်များသည် ထိတ်လန့်မှုကို မျိုသိပ်ကာ အတွင်းနယ်မြေထဲမှ ထွက်လာကြပြီး အဆောက်အဦးအတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လာခဲ့ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ထိပ်တန်းမျိုးနွယ် ၁၀၀ မှ သူတော်စင်များနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။ ဤနေရာရှိ မည်သည့် သူတော်စင်မဆို သူတို့၏ အရှိန်အဝါမှာ ဝမ်တောက်သူတော်စင်တို့ထက် များစွာ သာလွန်နေပြီး အတိုင်းအဆမရှိ နက်နဲသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ကိုးဦးသားသည် နဂါးသူတော်စင်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်သောအခါ နောက်တစ်ကြိမ် လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

တောင်ပိုင်းနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် သူတော်စင်သည် ထိုကိုးဦးကို ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူသည် မည်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကိုမျှ အသုံးမပြုသော်လည်း သူတို့ ကိုးဦးမှာ ဖိအားတစ်ခုကို သိသိသာသာ ခံစားနေကြရသည်။

"ဒီနေ့ မင်းတို့ကို ဖိတ်ရတာက တခြားကိစ္စ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတော်စင်မျှော်စင်တိုက်ပွဲမှာ မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်က တန်ခိုးရှင်တစ်ယောက် အခုထိ ကျန်နေသေးပြီး အဆင့် ၁၀၀ စာရင်းထဲကို ဝင်တော့မယ်။ ဒါက တကယ်ကို တွေ့ရခဲတဲ့ ကိစ္စမို့လို့ မင်းတို့ကို ဒီမှာ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ လာကြည့်ခိုင်းတာပါ။ ပြီးတော့ တခြား သူတော်စင်တွေနဲ့လည်း တပည့်တွေ ပျိုးထောင်တဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို နှီးနှောဖလှယ်ကြတာပေါ့"

နဂါးသူတော်စင်က အေးအေးဆေးဆေး ဆိုလိုက်သည်။

ကျင်းရန်သူတော်စင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖန့်လဲ့ကို မနာလိုစွာဖြင့် တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။

"ဒီလူသားမျိုးနွယ် က မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူ့တပည့်လဲ "

တောင်ပိုင်းနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် သူတော်စင်က ပုံရိပ်ထဲမှ ဖန့်ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ရဲ့ မျိုးဆက်ပါ"

ဖန့်လဲ့က လက်အုပ်ချီ ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အင်း... ပျိုးထောင်ထားတာ တော်တော်ကောင်းသားပဲ။ ငါ့မျိုးနွယ်စုက တန်ခိုးရှင်တွေတောင် သူ့လက်ထဲမှာ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသလောက်ပဲ"

တောင်ပိုင်းနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် သူတော်စင်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ကျင်းရန်သူတော်စင်သည် ထိုသူတော်စင်၏ စကားထဲ၌ ဖုံးကွယ်ထားသော နောက်ထပ် အဓိပ္ပာယ်တစ်မျိုးကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ မနာလိုမှုမှာ လှောင်ပြောင်လိုစိတ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ဒါက ခြွင်းချက်တစ်ခုပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ လူသားမျိုးနွယ်က သေးငယ်တယ်ဆိုပေမဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ အခြေခံအင်အားတွေကို စုဆောင်းခဲ့တာပါ။ ဒီလို ခြွင်းချက်တစ်ခု ပေါ်လာတာက ကံကောင်းတာလို့ပဲ ပြောရမှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း ဖြစ်သင့်ဖြစ်ထိုက်တဲ့ ကိစ္စပါပဲ"

ဖန့်လဲ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"နဂါးသူတော်စင် မိန့်ကြားတဲ့ အတွေ့အကြုံ နှီးနှောဖလှယ်ဖို့ ဆိုတာကတော့ ကျွန်တော်တို့ကို အမွှန်းတင်လွန်းရာ ကျနေပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့မှာ ဘာအတွေ့အကြုံမှ မရှိပါဘူး... ကိုးဆယ်ကိုး ရာခိုင်နှုန်းက ကံတရားကြောင့်ပါပဲ"

သူတော်စင်များအားလုံးက တိတ်တိတ်ကလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။ ဤသည်မှာ မှန်ကန်သော အချက်ပင်။ သူတို့ လုံးဝ မကြားဖူးသော မျိုးနွယ်စုလေးတစ်ခုက မည်ကဲ့သို့ အတွေ့အကြုံဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်မျိုးကို ပျိုးထောင်နိုင်ပါမည်နည်း ကံတရားကြောင့်သာ ဖြစ်ရပေမည်။

"ကံတရားပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အတွေ့အကြုံပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်မှာ တကယ်ပဲ လုံလောက်တဲ့ အလားအလာ ရှိပါတယ်"

နဂါးသူတော်စင်က ရယ်မောရင်း ဆိုသည်။

"နဂါးသူတော်စင် ပြောတာ အမှန်ပါပဲ။ မင်းတို့ရဲ့ လူသားမျိုးနွယ် တန်ခိုးရှင်က အဆင့် (၆) မှာ ပထမဆု ရအောင် ယူနိုင်ပါစေလို့ ငါ ဆုတောင်းပေးပါတယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင် ငါတို့နဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ကြားက လောင်းကြေးကို ငါတို့ အနိုင်ရနိုင်မယ်။ အဲဒီကျရင် ငါလည်း မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်ကို အကျိုးအမြတ် တစ်ချို့ ခွဲဝေပေးပါ့မယ်"

တောင်ပိုင်းနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် သူတော်စင်က ရယ်မောလျက် ဆိုလိုက်သည်။

ဤစကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လူသားမျိုးနွယ် သူတော်စင် ကိုးပါးစလုံး၏ မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းသွားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိဘဲ လောင်းကြေးတစ်ခုအတွင်းသို့ မလွဲသာမရှောင်သာ ပါဝင်ပတ်သက်သွားကြရခြင်းပင်။ မည်သူက နိုင်နိုင်၊ ရှုံးရှုံး သူတို့မှာတော့ တစ်ဖက်ဖက်မှ သူတော်စင်၏ အငြိုးထားခြင်းကို ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် သူတော်စင်က သူတို့ ကိုးဦးကို လှမ်းပြုံးပြလိုက်ရင်း

"တောင်ပိုင်းနတ်ဘုရားမျိုးနွယ်က ငါတို့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ရဲ့ အောင်နိုင်မှုကို တားဆီးဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့လို့ အခု မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်အပေါ်မှာ မျှော်လင့်ချက် ထားနေတာပဲ။ သူတို့ကို စိတ်ပျက်အောင်တော့ မလုပ်နဲ့ဦးနော်... သူတို့ရဲ့ ခေါင်းသုံးလုံးစလုံးက အငြိုးအတေး အင်မတန် ကြီးကြတာ"

"..."

"ကဲ... တော်ကြပါတော့။ ဒီသူတော်စင် ကိုးပါးကို ခြောက်လှန့်မနေကြပါနဲ့။ ခင်ဗျားတို့ကြားက လောင်းကြေးက ခင်ဗျားတို့ ကိစ္စပဲ၊ တခြားသူတွေကို ဆွဲမသွင်းကြနဲ့... ဆက်ပြီး ကြည့်ကြရအောင်"

နဂါးသူတော်စင်က အေးဆေးစွာ အဆုံးအဖြတ် ပေးလိုက်သည်။

သူတော်စင်များအားလုံးက

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

"သူတော်စင်မျှော်စင်တိုက်ပွဲ... ပြီးတော့မယ်"

ဖန့်ချန်သည် မလှမ်းမကမ်းရှိ အကာကွယ် အလင်းအုပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

၎င်း၏ အကျယ်အဝန်းမှာ အချင်း မိုင်တစ်ရာခန့်အထိ ကျုံ့ဝင်သွားခဲ့လေပြီ။ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် သေမင်းတိုက်ပွဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရစဉ်က သေမင်းဇုန်၏ အကျယ်အဝန်းမှာလည်း ဤမျှသာ ရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ရှုံးနိမ့်မထွက်သွားသေးသော တန်ခိုးရှင် အရေအတွက်မှာ အလွန်နည်းပါးသွားပြီး ရာဂဏန်းခန့်သာ ကျန်တော့သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

ဤအတောအတွင်း သူသည် အင်အားကြီးမျိုးနွယ် ၁၂ ခုမှ တန်ခိုးရှင် အနည်းငယ်နှင့် ထပ်မံ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ အစွမ်းအထက်ဆုံးဆိုသော သူပင်လျှင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ထုထည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်ထက် ၆ ဆခန့်သာ သာလွန်သည်။ ဖန့်ချန်၏ အဆင့်အတန်းသို့ ရောက်ရန်မှာ အလှမ်းဝေးနေပါသေးသည်။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ... မင်းက ဘယ်မျိုးနွယ်ကလဲ"

မလှမ်းမကမ်းတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လာသူမှာ စိမ်းပြာရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားပြီး လူသားနှင့် အလွန်တူသော်လည်း အသားအရေမှာ ညိုမည်းနေသဖြင့် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

ဖန့်ချန်သည် ဤမေးခွန်းကို ထပ်မံ မဖြေလိုတော့သဖြင့် တိုက်ရိုက်ပင် စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ အတွင်းနယ်မြေ တံခါးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ရေတွက်၍ မရနိုင်သော အကြည့်များသည် ဟင်းလင်းပြင် အထပ်ထပ်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ တိုက်ခိုက်နေကြသော ထိုသူနှစ်ဦးအပေါ်သို့ ကျရောက်နေကြသည်။

ထိုအကြည့်များထဲတွင် မနာလိုမှု၊ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှု၊ နားမလည်နိုင်မှုနှင့် သတိထားစောင့်ကြည့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ တွက်ချက်မှုအရ ဖန့်ချန်သာ ဤပွဲကို ထပ်မံ အနိုင်ရရှိပါက သူသည် အဆင့် ၁၀၀ စာရင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

အင်အားကြီးမျိုးနွယ် ၁၂ ခုမှလွဲ၍ ကျန်ရှိသူများအတွက် အဆင့် ၁၀၀ စာရင်းထဲ ဝင်နိုင်ရန်မှာ ထိပ်တန်းမျိုးနွယ် ၁၀၀ မှ တန်ခိုးရှင်များအတွက်ပင်လျှင် အလွန်တရာ ခက်ခဲလှသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ မည်သူမျှ မကြားဖူးသော အားနည်းသည့် မျိုးနွယ်စုငယ်လေးမှ တန်ခိုးရှင်တစ်ဦးက သူတို့ပင် မလုပ်နိုင်သည့် အောင်မြင်မှုမျိုးကို ရယူတော့မည်ဖြစ်ရာ မည်သည့်နေရာတွင် မှားယွင်းသွားသနည်းဟု သူတို့ စဉ်းစားမရနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြပါတော့သည်။

အခန်း (၁၈၇၂) - နောက်ဆုံးစစ်မြေပြင်

တိုက်ပွဲသည် သိပ်မကြာလိုက်ဘဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ ထုံးစံအတိုင်းပင် ဖန့်ချန်သည် နောက်ထပ်တစ်ပွဲကို အောင်မြင်စွာ အနိုင်ယူလိုက်ပြန်ပြီဖြစ်သည်။

တောင်ပိုင်းနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် သူတော်စင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မထိန်းနိုင်ဘဲ တဟားဟား ရယ်မောတော့သည်။

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် သူတော်စင်မှာမူ ဒေါသထွက်ဟန်မပြဘဲ သူ့ကို ခပ်နောက်နောက် အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်သာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဖန့်လဲ့ကိုလည်း တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စန့်လင်တစ်ပိုင်းသူတော်စင် တည်ရှိရာ အတွင်းနယ်မြေထဲ၌မူ ကျရောက်နေသော အကြည့်တိုင်းမှာ အလွန်တရာ လေးနက်နေကြပြီး လူတိုင်းမှာ အသက်ရှူဖို့ပင် မေ့လျော့နေကြသည်။

ဖန့်ချန်သည် တိုက်ပွဲကို အနိုင်ယူကာ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် တန်ခိုးရှင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်နိုင်ပြီးသည့်နောက်မှသာ သက်ပြင်းချသံများ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"စန့်လင်တစ်ပိုင်းသူတော်စင်... အဘိုးကြီးဖန့်က အဆင့် ၁၀၀ ထဲ ရောက်သွားပြီ မဟုတ်လား"

ဝမ်ချုံစန်းသည် မနေနိုင်တော့ဘဲ လှမ်းမေးလိုက်သည်။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များမှာ စန့်လင်တစ်ပိုင်းသူတော်စင်ထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျရောက်သွားကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူတို့သည် ဤမျှော်စင်တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်ရင်းနှင့်ပင် ဖန့်ချန် ရှုံးနိမ့်ထွက်သွားတော့မည်ဟု အကြိမ်ကြိမ် ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း တစ်ဖက်လူမှာ တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် ပို၍အစွမ်းထက်လာကာ ပို၍သတ္တိရှိလာခဲ့သည်။ ယခုအထိ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ရာ... တကယ်ပဲ အဆင့် ၁၀၀ ထဲ ရောက်သွားပြီလား။

အဆင့် ၁၀၀ ဆိုသည်မှာ နံပါတ်တစ်ခုမျှသာဟု ထင်ရသော်လည်း ၎င်း၏ခက်ခဲမှုမှာ အသက်ရှူကျပ်လောက်အောင်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှ ဤကဲ့သို့သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာပြီး အင်အားကြီးမျိုးနွယ်အသီးသီးမှ ထူးချွန်လှသော တန်ခိုးရှင်များကို ရင်ဆိုင်ကာ အဆင့် ၁၀၀ ထဲ တိုးဝင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု လူတိုင်း လုံးဝမတွေးရဲခဲ့ကြချေ။

စန့်လင်တစ်ပိုင်းသူတော်စင်သည် ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သူ... အဆင့် ၁၀၀ ထဲ ရောက်သွားပါပြီ"

"တကယ်ကြီး အဆင့် ၁၀၀ ထဲ ရောက်သွားတာပဲ"

"ဝမ်းသာစရာကြီးဗျာ"

ဖန့်မျိုးနွယ်စုမှ တန်ခိုးရှင်များဖြစ်စေ၊ ဝမ်တောက်မဟာမိတ်မှ တန်ခိုးရှင်များဖြစ်စေ အားလုံးက တစ်ခဲနက် အောင်ပွဲခံနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဖန့်ချန်အတွက်သာမက မိမိတို့ကိုယ်တိုင်အတွက်ပါ ဝမ်းသာနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသားမျိုးနွယ်ချင်းအတူတူ ဖန့်ချန်က ဤမျှအထိ လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းမှာ သူတို့အတွက်လည်း မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသောကြောင့်ပင်။

"အထွတ်ထိပ်အရိုး... တကယ်ပဲ အစွမ်းအစကို ကန့်သတ်ထားတဲ့ တစ်ခုတည်းသော စံနှုန်း မဟုတ်ခဲ့ဘူးပဲ"

ဝမ်ချုံစန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်

"သူ့မှာလည်း အထွတ်ထိပ်အရိုး ၉ ချောင်းပဲ ရှိတာလေ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး အထွတ်ထိပ်အရိုးတွေနဲ့ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင်ကိုတောင် သတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါဟာ ငါတို့လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ အစွမ်းက အရိုးအရေအတွက်ပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သက်သေပြလိုက်တာပဲ... ကောင်းတဲ့သတင်းပါပဲ..."

"အထွတ်ထိပ်အရိုးတွေက အစွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်းဟာ... ငါထင်ထားသလောက် မကြီးမားဘူးပဲ။ ဒါဆိုရင် သူ့ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍက... ကျင့်စဉ်ရဲ့ အမြင့်ဆုံး အကန့်အသတ် ကိုပဲ ကိုယ်စားပြုတာလား "

ဖန့်ချန်သည် ထိုနတ်ဘုရားမျိုးနွယ် တန်ခိုးရှင်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် စိတ်ထဲ၌ ဤသံသယတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

မျှော်စင်တိုက်ပွဲ စတင်ကတည်းက သူ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သည့် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော မျိုးနွယ်အသီးသီးမှ တန်ခိုးရှင်များမှာ ရေတွက်၍ပင် မရတော့ချေ။ တစ်ခါတစ်ရံ သေမင်းတိုက်ပွဲတစ်ခုတည်းမှာပင် ဆယ်ဂဏန်းမှ ရာဂဏန်းအထိ သတ်ခဲ့ရသည်။

မျိုးနွယ်စု မတူညီပါက အထွတ်ထိပ်အရိုး အရေအတွက်လည်း မတူညီကြဘဲ အစွမ်းချင်း ကွာဟမှု ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ ဖန့်ချန်၏အမြင်၌ ထိုကွာခြားချက်မှာ ကြီးမားလှသည် မဟုတ်ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် ခုနက သူသတ်လိုက်သော နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ဝင်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး အထွတ်ထိပ်အရိုးများ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။ သူ၏ ရှေးဦးနတ်ဘုရားမျက်လုံး ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာတွင်လည်း အမှန်ပင် ထိုသို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း တစ်ဖက်လူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ လူသားမျိုးနွယ်ထက် ၆ ဆ ကျော်ရုံမျှသာ ရှိခဲ့သည်။

"အကယ်၍ အထွတ်ထိပ်အရိုးတွေက အမြင့်ဆုံးအကန့်အသတ်ကိုပဲ ကိုယ်စားပြုတာဆိုရင်တော့ အရာအားလုံးက အဖြေပေါ်သွားပြီ။

နယ်မြေကိုးခု ခေတ်တုန်းက လူသားမျိုးနွယ်မှာ အထွတ်ထိပ်အရိုးတွေ မရှိတော့တာက အမြင့်ဆုံးတက်လှမ်းနိုင်မယ့် အကန့်အသတ်ကို အပိတ်ခံလိုက်ရတာနဲ့ အတူတူပဲ။

မင်ရွှီနယ်မြေ ခေတ်က လူသားမျိုးနွယ်မှာလည်း အရိုး ၁၀ ချောင်းပဲ ရှိခဲ့တယ်။

အကယ်၍ သူတော်စင်များ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာခြင်း သာ မရှိခဲ့ရင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ အမြင့်ဆုံးအကန့်အသတ်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း မြှင့်တင်ဖို့ဆိုတာ နှစ်ပေါင်း အကန့်အသတ်မရှိ ကြာမြင့်လိမ့်မယ်။

အဆိုးဆုံးကတော့ အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းမှာပဲ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုခုနဲ့ ကြုံပြီး မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး ပျောက်ကွယ်သွားဖို့က ပိုပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေ များတယ်"

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲ၌ ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ နယ်မြေကိုးခုခေတ်က ကြည့်လျှင် လူသားမျိုးနွယ်မှာ ဘေးဒုက္ခတစ်ခုခုနှင့် ကြုံခဲ့ရသည်မှာ သေချာသည်။ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်ကမူ လူသားမျိုးနွယ်ထက်ပင် ပို၍ဆိုးရွားစွာ ခံစားခဲ့ရပုံရသည်။

"နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်မှာ နယ်မြေအရှင် ရှိတယ်။ ကူးယွဲ့လင် ပြောစကားအရဆိုရင် နယ်မြေအရှင်ရဲ့ အစွမ်းက ကောင်းကင်ဘုံနိယာမ နဲ့ တန်းတူပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံလို အကန့်အသတ်တွေ မရှိတော့ ကောင်းကင်ဘုံထက်တောင် ပိုအစွမ်းထက်သေးတယ်။

ဒီလို တန်ခိုးရှင်မျိုးရဲ့ အကာအကွယ်အောက်မှာ ရှိနေတာတောင် ဘေးဒုက္ခကြုံခဲ့ရတယ်ဆိုတော့... တိမ်စင်ပေါ်ကနေ ချောက်ထဲကို ကျသွားရသလိုပဲ၊ တကယ်ကို သနားစရာကောင်းလိုက်တာ"

တွေးတောနေစဉ်အတွင်း နောက်ဘက်ရှိ အကာကွယ် အလင်းအုပ်မှာ နောက်တစ်ကြိမ် ကျုံ့ဝင်လာပြန်ရာ ဖန့်ချန်သည်လည်း အလင်းအုပ်၏ အပယ်ခံမဖြစ်စေရန် ဗဟိုဧရိယာဆီသို့ ဆက်လက် ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

အပျက်အစီးများ ဖြစ်နေသော မြို့တော်တစ်ခုအတွင်း၌ ဖုန်မှုန့်များ ဝေဝါးနေပြီး မြေကျင်းကြီးတစ်ခု၏ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် အဝေးမှ ရင်ဆိုင်နေကြသည်။

အနီးအနားတွင်လည်း ထိုနှစ်ဦးကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသော ပုံရိပ်ပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိနေသည်။

ဖန့်ချန် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မည်သူမျှ သတိမပြုမိအောင် တိတ်တိတ်ကလေးသာ လာခဲ့သည်။ ဤနေရာ၌ တိုက်ပွဲတစ်ခု အခုလေးတင် ပြီးဆုံးသွားပုံရသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သလို အနီးအနားတွင်လည်း အင်အားကြီးမျိုးနွယ် ၁၂ ခုမှ တန်ခိုးရှင် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိနေသဖြင့် သူ လူလုံးထွက်မပြရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယခု ကျန်ရှိနေသော တန်ခိုးရှင်များမှာ ရှဲ့အာမန် ၏ အဆင့်တူ အစွမ်းထက်စဉ်ကာလထက် များစွာ သာလွန်နေကြလေပြီ။

တစ်ဦးချင်းဆိုပါက သူ၏ရန်သူ မဟုတ်သော်လည်း အားလုံး ဝိုင်းတိုက်မည်ဆိုလျှင်မူ ဖန့်ချန်အနေဖြင့် မိမိ၏ သက်တမ်းကို အကန့်အသတ်မရှိ အသုံးပြုကာ ရှစ်မျက်နှာအရပ် ဓားကျမ်း ၏ သတ္တမမြောက် ဓားကွက်ကို အသုံးမပြုပါက ရှုံးနိမ့်ထွက်သွားရမည့် အန္တရာယ် အမှန်တကယ် ရှိနေသည်။

မြေကျင်းကြီး၏ တစ်ဖက်တွင် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး ရပ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင်ကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထည်ဝါလှပြီး သေမင်းတိုက်ပွဲတစ်ခုကို ခုလေးတင် ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော်လည်း တည်ငြိမ်အေးဆေးလျက် ရှိကာ အသက်ရှူသံမှာလည်း မှန်မှန်ကန်ကန် ရှိနေသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သေးသွယ်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေသော်လည်း ထိုအမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် ထူးခြားနေသည်။

တစ်ဝက်မှာ သတ္တု ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဝက်မှာ သွေးသား ဖြစ်နေသည်။ ထိုသတ္တုများမှာ သာမန်သတ္တုများကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ သွေးသားနှင့်မခြား သက်ရှိများကဲ့သို့ စိုပြေနေကာ ထိလိုက်လျှင်ပင် ပေါက်ထွက်သွားမည့်အလား နူးညံ့နေဟန် ပေးစွမ်းနေသည်။

"ရွှေသားအနှစ်မျိုးနွယ်... ဒါလည်း အင်အားကြီးမျိုးနွယ် ၁၂ ခုထဲက တစ်ခုပဲ..."

ဖန့်ချန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ဤအမျိုးသမီး၏ မျိုးနွယ်စုနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များ ပေါ်လာသည်။ ဤအချက်အလက်များမှာ သူ ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော သေမင်းတိုက်ပွဲများမှ ရရှိခဲ့သည့် သတင်းအချက်အလက်များ ဖြစ်သည်။

ရွှေသားအနှစ်မျိုးနွယ်မှာ အလွန်ထူးခြားသည်။ သူတို့၏ ထူးခြားချက်မှာ ထိုသတ္တုတစ်ဝက် ခန္ဓာကိုယ်ပင် ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရုံဖြင့်ဆိုလျှင် ဝိဇ္ဇာစွမ်းအင်ရှင်မျိုးနွယ် နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း ဝိဇ္ဇာစွမ်းအင်ရှင်များမှာမူ တစ်ကိုယ်လုံး သတ္တုဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသကဲ့သို့ ပိုမို ကြံ့ခိုင်ပုံ ပေါက်သည်။

သို့သော်လည်း ရွှေသားအနှစ်မျိုးနွယ်၏ ထိုသတ္တုတစ်ဝက် ခန္ဓာကိုယ်မှာမူ နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌ အမာကျောဆုံးသော တည်ရှိမှု ဟု ကျော်ကြားသည်။ ဤအချက်မှာလည်း အချိန်ကာလများစွာ သက်သေပြခဲ့ပြီးသား ဖြစ်ကာ အပိုပြောခြင်း မဟုတ်ပေ။

ရွှေသားအနှစ်မျိုးနွယ်မှ တန်ခိုးရှင်တစ်ဦး သေဆုံးသွားလျှင်ပင် ကျန်ရှိခဲ့သော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ကို မည်သူမျှ ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့မှာ နတ်လက်နက်များ သွန်းလုပ်ရန် အကောင်းဆုံးသော ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နေပါတော့သည်။

"ကျောက်ရှောင်မေ... ငါ မင်းရဲ့ အစ်ကိုနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိတယ်၊ ငါတို့ကြားမှာတော့ အသေအလဲ မတိုက်ကြရအောင်။

အခုက အဆင့် ၁၀၀ တိုက်ပွဲထဲ ရောက်နေပြီဆိုတော့ သေမင်းတိုက်ပွဲတံဆိပ်တွေလည်း ကျလာမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း အချိန်စေ့တဲ့အထိ စောင့်ပြီးမှ တိုက်ရိုက် အရှုံးပေးလိုက်ရင် မကောင်းဘူးလား "

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် တန်ခိုးရှင်က လေသံထဲတွင် မတတ်သာသည့် အရိပ်အယောင်များဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆိုလိုက်သည်။

သူသည် ဤရွှေသားအနှစ်မျိုးနွယ် အမျိုးသမီးနှင့် လုံးဝ မတိုက်ခိုက်လိုပုံ ရသည်။

"ကျွန်မ အစ်ကိုက အစွမ်းမရှိလို့ စောစောစီးစီး ရှုံးသွားခဲ့ပြီ။ အခု သူ ညီမအနေနဲ့ ကျွန်မရဲ့ မိသားစုအတွက် လှပတဲ့ အောင်ပွဲတစ်ခုကို ပြန်ယူပေးရမယ်။

အစ်ကိုကြီးတိုက်... ကျွန်မကို မတားပါနဲ့တော့၊ ကျွန်မနဲ့ တိုက်ခိုက်ပေးပါ။ အစ်ကို့ရဲ့ အစွမ်းအကုန်ကို ထုတ်သုံးပေးပါ၊ ဒီမှာ သေသွားရရင်တောင် ကျွန်မ နောင်တမရဘူး "

ရွှေသားအနှစ်မျိုးနွယ်ဝင် အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရူးသွပ်လှသော တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်များ ပေါက်ဖွားလာသည်။

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် တန်ခိုးရှင် စကားမပြောနိုင်ခင်မှာပင် သူမသည် ရပ်နေရာမှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သတ္တုလက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။

ထိုခဏ၌ သူမသည် ကောင်းကင်မှ ကျလာသော မီးတောက်ကြယ်တံခွန်တစ်ခုအလား ဖြစ်သွားပြီး ကမ္ဘာမြေကို ဖျက်ဆီးမည့် ပြင်းထန်လှသော ဖိအားများကို သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ် တန်ခိုးရှင်မှာလည်း မတတ်သာဘဲ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိုက်ရတော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦး စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲလှိုင်းများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားရာ အနီးအနားရှိ ပွဲကြည့်နေသူတိုင်းသည် ထိုလှိုင်းများကို ခုခံရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကာအကွယ်များကို အသီးသီး အသုံးပြုလိုက်ကြရသည်။

"ဒီနှစ်ယောက်ကတော့... အဆင့် (၇) ရှေးဟောင်းမသေမျိုး တွေကိုတောင် အဆင့်ကျော်ပြီး သတ်နိုင်တဲ့ အစွမ်းမျိုး ရှိနေပုံပဲ"

ဖန့်ချန်သည် တိတ်တိတ်ကလေး အကဲခတ်နေရင်း မျက်လုံးများ လေးနက်သွားသည်။

သူသည် နယ်မြေကိုးခုထဲတွင် အဆင့် (၇) ရှေးဟောင်းမသေမျိုးများ၏ အစွမ်းများစွာကို မြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း ထိုသူများမှာ ဤနှစ်ဦးထက် အမှန်တကယ် ပိုအစွမ်းထက်မည်ဟု မဆိုနိုင်ချေ။ သာမန် အဆင့် (၆) များနှင့် ယှဉ်လျှင်မူ ဤနှစ်ဦးမှာ အလွယ်တကူ နင်းခြေနိုင်သည့် အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။

ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင်... ဤနောက်ဆုံးစစ်မြေပြင် ထဲရှိ အဆင့် (၆) တန်ခိုးရှင်များသည်မင်ရွှီနယ်မြေခေတ်၌ဖြစ်စေ၊ နယ်မြေကိုးခုခေတ်၌ဖြစ်စေ အမှန်တကယ်ပင် ထိပ်တန်းအကျဆုံးသော တည်ရှိမှုများသာ ဖြစ်ကြပါတော့သည်။