ဝမ်ဝမ် ရောက်ရှိလာခြင်း

ခီတန် လူရိုင်း ရာပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးသည့်နောက်၊ ကြိုတင်ကာကွယ်မည့် နည်းဗျူဟာများကို ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ရန်မှာ ပထမဆုံး လုပ်ဆောင်ရမည့် အရာပင် ဖြစ်သည်။

ချူကျန့်သည် သိုင်းလောက၏ တိုက်ပွဲများနှင့် ကြီးမားသော အုပ်စုဖွဲ့ တိုက်ခိုက်မှုများတွင် ရင့်ကျက်သော အတွေ့အကြုံရှိသူ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း စစ်မြေပြင် တိုက်ပွဲများတွင်မူ ကျွမ်းကျင်မှု မရှိလှပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဝင်ရောက်စွက်ဖက် ပြောဆိုခြင်း မပြုဘဲ ချန်ကျားဖုန်း ၏ ရှင်းလင်းတင်ပြချက်ကိုသာ စိတ်ရှည်လက်ရှည် နားထောင်နေလိုက်၏။

ဤ ခီတန် လူရိုင်းများသည် ဆွေ့ကျိုးနယ်နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေသော ဂိုဘီသဲကန္တာရ တွင် နေထိုင်ကြသူများ ဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဆွေ့ကျိုးနယ်၏ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ သူတို့သည် ရဲတင်းစွာ ဝင်ရောက်ကျူးကျော်လာခဲ့ကြပြီး ဟန်လူမျိုး သစ္စာဖောက် အမြောက်အမြားကို စုဆောင်းကာ အရှေ့ပင်လယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ကို ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ဝေးလံခေါင်ဖျားသော အစောင့်အကြပ် မရှိသည့် မြို့ရွာများကိုသာ ပစ်မှတ်ထား လုယက်လေ့ ရှိပြီး ရောက်ရာ အရပ်တိုင်းတွင် မီးရှို့၊ သတ်ဖြတ်၊ လုယက်ကာ အဆိုးရွားဆုံးသော လုပ်ရပ်များကို ကျူးလွန်ကြ၏။

ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခံရသော အမျိုးသမီးငယ်များမှ လွဲ၍ ကျန်ရှိနေသူ အားလုံးကို အသက်အရွယ်မရွေး၊ ကျားမ မရွေး အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ပစ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ဆွေ့ကျိုးနယ်၏ ကျယ်ပြောလှသော လွင်ပြင်ဒေသများတွင် မည်သူမျှ မချဉ်းကပ်ဝံ့သော ကြောက်မခန်းလိလိ အင်အားစုကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။

ဤအကြောင်းများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချူကျန့်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

“ဆွေ့ကျိုးနယ်က အစွမ်းထက်တဲ့ အင်အားစုတွေ အကြားမှာ ခွဲဝေအုပ်ချုပ်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား ဒီလူရိုင်းတွေကို ဒီအတိုင်း ထင်တိုင်းကျဲခွင့် ပေးထားကြတာလား”

သူ့မေးခွန်းကြောင့် ချန်ကျားဖုန်းက ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်၏။

“ဒီအင်အားစုတွေက သူတို့ရဲ့ နယ်မြေချဲ့ထွင်ဖို့နဲ့ ပြည်သူတွေဆီက ခေါင်းပုံဖြတ်ဖို့လောက်ပဲ စိတ်ဝင်စားကြတာ ဒီလူရိုင်းတွေကို သူတို့က ဘာဖြစ်လို့ ဂရုစိုက်ရမှာလဲ အရှေ့ပင်လယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ လက်ရှိ ခေါင်းဆောင်က ခူကဲ လို့ ခေါ်တယ် သူက ပုဆိန်နှစ်လက် ကိုင်ဆောင်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်ပြီး သိုင်းပညာ အလွန်မြင့်မားတဲ့သူပဲ ပြီးတော့ သူ့လက်အောက်မှာ မြင်းစီး၊ လေးပစ် ကျွမ်းကျင်တဲ့ မြင်းစီးဓားပြ နှစ်ထောင်ကျော်လောက် ရှိသေးတယ် သူတို့က လေပြင်းလို လာပြီး လေပြင်းလို ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သလို လက်စားချေတတ်တဲ့ အကျင့်လည်း ရှိတယ် စဉ်းစားကြည့်... ဆွေ့ကျိုးနယ်က ဘယ်အင်အားစုကြီးကများ ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အရှေ့ပင်လယ် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ကို ရန်သွားစဝံ့ပါ့မလဲ”

ချူကျန့်၊ ခုံးကျုံး နှင့် ရွှီဇီလင်း တို့ သုံးယောက်မှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဓားပြ (၄၀၀)၊ (၅၀၀) ခန့်သာ ရောက်ရှိလာသည် ဆိုသော်လည်း တကယ်တမ်း ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင် အလွန် ခက်ခဲသော အခြေအနေပင် ဖြစ်၏။

ရွှီဇီလင်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး အကြံပြုလိုက်သည်။

“ငါတို့က အင်အားနည်းနေတယ်ဆိုတော့ သူတို့ကို အင်အားနဲ့ ယှဉ်တိုက်ဖို့ ကြိုးစားရင် ကျိန်းသေပေါက် ရှုံးမှာပဲ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူကို အရင်ဆုံး ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားကြည့်ရင် မကောင်းဘူးလား”

ခုံးကျုံး၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး သူ့ ပေါင်ကို ဖျတ်ခနဲ ရိုက်ကာ ထောက်ခံလိုက်သည်။

“ တကယ့် အကြံကောင်းပဲ မြို့ထဲဝင်ပြီး ပြည်သူတွေကို ဒုက္ခမပေးနိုင်အောင် မြို့လွတ် ဗျူဟာ ကိုပါ ငါတို့ သုံးလိုက်လို့ ရတယ်”

ချူကျန့်မှာ အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားချေပြီ။ သူသည် မြို့တံခါးအနီးရှိ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြန်လည် မြင်ယောင်တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်၏။

“မြို့လွတ် ဗျူဟာကို သုံးမယ်ဆိုမှတော့... ‘လှည့်စားခြောက်လှန့်တဲ့’ နည်းဗျူဟာကိုပါ တစ်ခါတည်း သုံးလိုက်ရင် မရဘူးလား ဓားပြတွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်အားကို မသိသေးဘူးလေ ငါတို့ဘက်က ခူကဲ ကို သတ်ပြီး ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကျန်တဲ့ ဓားပြတွေ လန့်ပြေးသွားအောင် ခြောက်လှန့်နိုင်လောက်တယ်”

စစ်မြေပြင်တွင် ယှဉ်ပြိုင်တိုက်ခိုက်ရမည့် တရားမျှတသော စစ်ပွဲမျိုး မဟုတ်သဖြင့် ချူကျန့်သည် သူ အလွန်ကျွမ်းကျင်သော သိုင်းလောက၏ ပရမ်းပတာ တိုက်ပွဲပုံစံမျိုးသို့ အခြေအနေကို ဆွဲခေါ်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အကြံအစည်ကို ခုံးကျုံးနှင့် ရွှီဇီလင်း တို့အား ရှင်းပြလိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ချက်ချင်းပင် လိုလိုလားလား သဘောတူလိုက်ကြလေ၏။

ထို့နောက် သူတို့သုံးယောက်သည် အစီအစဉ်ကို ပြန်လည်သုံးသပ်ကာ အသေးစိတ် ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ကြတော့သည်။ ထိုအခိုက် ကင်းထောက်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာပြီး လူရိုင်းဓားပြများမှာ လျန်တူမြို့နှင့် မိုင် (၂၀) ပင် မကွာဝေးတော့ကြောင်း သတင်းပို့လာ၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မွန်းတည့်ချိန်ကတည်းက မိုးရွာသွန်းထားခဲ့သဖြင့် မြေပြင်မှာ စိုစွတ်ကာ ရွှံ့ဗွက်များ ဖြစ်နေပြီး မြင်းများ၏ အရှိန်ကို နှေးကွေးသွားစေခဲ့၏။ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် နောက်ထပ် မိနစ် (၁၀) ခန့်ကြာလျှင် မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်။

“ဒီ ခီတန် ဓားပြတွေကို ချေမှုန်းပြီး ငါတို့ ဟန်လူမျိုးတွေထဲမှာလည်း ကြီးမြတ်တဲ့ သူရဲကောင်းတွေ ရှိသေးတယ်ဆိုတာကို ခူကဲ သိအောင် ပြလိုက်ကြစို့”

ခုံးကျုံးက သူရဲကောင်းဆန်သော စိတ်ဓာတ်များ အပြည့်ဖြင့် နေရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။

ချန်ကျားဖုန်းနှင့် အခြားသော ဖုန်လျန် အဖွဲ့ဝင်များမှာ အလွန် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားကြပြီး တပြိုင်နက်တည်း ညာသံပေး အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

အကဲခတ်ကောင်းသော ရွှီဇီလင်း သည် ချူကျန့်၏ တွေဝေနေသော အမူအရာကို သတိပြုမိသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

“အစ်ကိုချန်... သခင်မလေး ကော ရဲ့ သတင်းအစအနကို ရှာတွေ့ပြီလား”

ချန်ကျားဖုန်းက ကပျာကယာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“မြို့တစ်ဝက်လောက်ကို ရှာပြီးပါပြီ... မကြာခင် သတင်းထူး ရလာလောက်ပါတယ် ဓားပြတွေကို နှိမ်နင်းပြီးတာနဲ့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ပြီး သေချာ လိုက်ရှာပေးပါ့မယ်”

ချူကျန့်က သူ့အား ထပ်မံ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်၏။ ယခုအချိန်မှာ ကောရှန်းအား ရှာဖွေရန် အချိန်ကောင်း မဟုတ်သည်မှာ အမှန်ပင်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ဓားပြများကို မနှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့ပါက ဤနေရာရှိ လူအားလုံး ကျိန်းသေပေါက် အသက်ဆုံးရှုံးရမည် ဖြစ်ရာ အခြား မည်သည့်အရာကိုမျှ ဆက်လက် ဆွေးနွေးနေရန် အကြောင်းမရှိတော့ပေ။

...

ခဏအကြာတွင် လျန်တူမြို့၏ တံခါးကြီးများ ပွင့်ဟသွားပြီး စောစောပိုင်းက ကပျာကယာ ဆွဲတင်ထားခဲ့သော မြို့ဝင်တံတားကြီးမှာလည်း အောက်သို့ ပြန်လည် ကျဆင်းလာသည်။

နေဝင်ဆည်းဆာ အချိန်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ယံမှာ တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်လာချေပြီ။

ဖုန်လျန် အဖွဲ့ဝင်များသည် စုပေါင်းအားဖြင့် အလျင်အမြန် နေရာချထားမှုများကို လုပ်ဆောင်ကြ၏။ ပွင့်ဟနေသော မြို့တံခါးဝမှစ၍ မီတာ (၂၀၀)၊ (၃၀၀) ခန့် အကွာအဝေးရှိ လမ်းမကြီး တစ်လျှောက်တွင် မီးတိုင်များကို စိုက်ထူထားလိုက်ကြသည်။ လမ်းမကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ အစားအသောက်များနှင့် သေရည်များ အပြည့်တင်ထားသော စားပွဲအကြီးကြီး တစ်လုံး ရှိနေ၏။ ချူကျန့်၊ ခုံးကျုံး နှင့် ရွှီဇီလင်း တို့ သုံးယောက်မှာ စားပွဲတွင် ဝိုင်းထိုင်လျက် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် သေရည်သောက်ကာ အစားအစာများကို စားသုံးနေကြသည်။

လျန်တူမြို့ တစ်မြို့လုံးမှာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီး သူတို့ သုံးယောက်မှလွဲ၍ အခြား မည်သူ့ကိုမျှ အရိပ်အယောင်လေးပင် မတွေ့ရချေ။

“ရှေးခေတ်တုန်းက ကျူးကော့လျန် က ရယ်သံ တစ်ချက်နဲ့ ကျုံးတာ့ကို လန့်ပြေးအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့တော့ ငါတို့သုံးယောက် သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲကို ကျိန်းသေပေါက် နွှဲရတော့မယ့် ပုံပဲ”

ခုံးကျုံးက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

ရွှီဇီလင်းကလည်း ခံစားချက်အပြည့်ဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်၏။

“ဒီ ဓားပြ ရာချီကို သွေးချောင်းစီး တိုက်ပွဲနဲ့ ချေမှုန်းနိုင်မယ်ဆိုရင် တန်ပါတယ် ဒါနဲ့ အစ်ကိုချူ... ခင်ဗျားရဲ့ ဆရာဖြစ်တဲ့ သူရဲကောင်းကြီး ကော က တပ်ဖွဲ့တွေကို လေ့ကျင့်ပေးတာနဲ့ နေရာချထားတဲ့ အပိုင်းမှာ အလွန် ကျွမ်းကျင်တယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ် ပြီးတော့ ရှန်းချန်မြို့ က အထူး သံချပ်ကာ မြင်းတပ် ရဲ့ စွမ်းရည်ကလည်း မွန်ဂိုမြင်းတပ်တွေထက် လုံးဝ မညံ့ဘူးဆို အဲ့ဒါ တကယ်ပဲလား”

ချူကျန့်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ရှန်းချန်မြို့ ကို ရောက်တာ (၂) လတောင် မပြည့်သေးပါဘူး ပြီးတော့ ဆရာက ကျွန်တော့်ကို မြင်းတပ်စခန်းဆီ တစ်ခါမှ ပေးမသွားဖူးဘူး ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ကျွန်တော် တကယ် ဘာမှ မသိတာပါ”

ရွှီဇီလင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်၏။

“(၂) လတောင် မပြည့်သေးဘူး ဟုတ်လား ဒါဆို အစ်ကိုချူ က ဒီလောက် အံ့မခန်း အစွမ်းထက်တဲ့ သိုင်းပညာတွေကို ဘယ်ကနေ သင်ယူခဲ့တာလဲ”

ချူကျန့် ပြန်မဖြေရသေးမီမှာပင် ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသော အေးစက်စက် ခံစားချက်ကြီးကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး မြို့တံခါးဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပင် ခုံးကျုံးနှင့် ရွှီဇီလင်း တို့လည်း ထိုပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို သတိပြုမိသွားကြပြီး မြို့တံခါးဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

နတ်သမီးလေး တစ်ပါးအလား လှပလွန်းလှသော မိန်းမပျိုလေး တစ်ဦးသည် လေညင်းလေး တစ်ခုပမာ ပေါ့ပါးစွာ လွင့်မျောလာသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကိုယ်ဖော့ပညာကပင် လုံလောက်အောင် အံ့သြမှင်သက်ဖွယ် ကောင်းနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ချူကျန့်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် ကြက်သီးမွေးညင်း ထသွားစေသည်မှာ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ရစ်သိုင်းနေသော အလွန် ထူးဆန်းကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသည့် အငွေ့အသက်များကြောင့်ပင်။

သူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရင်းနှီးခဲ့သော အတွေ့အကြုံများအရ ဤရောက်ရှိလာသူမှာ မိစ္ဆာဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလွန် ထူးဆန်း ဆန်းကြယ်သော မိစ္ဆာကျင့်စဉ်များကို လေ့ကျင့်ထားသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ချူကျန့် ကျိန်းသေပေါက် သိလိုက်သည်။

ခုံးကျုံးနှင့် ရွှီဇီလင်း တို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အဓိပ္ပာယ်ပါပါ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် တပြိုင်နက်တည်း နေရာမှ ထရပ်လိုက်ကြကာ လက်နက်များအပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ကြတော့၏။

သိသာလှသည်သည်... ဤသူမှာ မိတ်ဆွေမဟုတ် ရန်သူပင်။

ဓားပြများ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်တော့မည့် ဤသို့ အရေးကြီးသော အချိန်အခါမျိုးတွင် အစွမ်းထက်လှသော ရန်သူတစ်ဦး ပေါ်လာခြင်းမှာ ကြီးမားလှသော ကပ်ဘေးဆိုးကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်ချေသည်။ အကယ်၍ ဤလူကိုသာ အချိန်တိုအတွင်း မသတ်ဖြတ်နိုင်ပါက သူတို့၏ အစီအစဉ် တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားရပေတော့မည်။

ချူကျန့်၏ ညာဘက်လက်က ဓားရိုးပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မျက်လုံးများက တဖြည်းဖြည်း ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ လူသတ်လိုသော သွေးဆာနေသည့် အငွေ့အသက်များက သူ၏ ကိုယ်ပတ်လည်တွင် စုစည်းလာတော့သည်။

ဆွဲဆောင်မှု အပြည့်ရှိသော ထိုမိန်းကလေးက ရုတ်တရက် တိုးတိုးလေး ရယ်လိုက်၏။

“အဟင်း..ကျွန်မ ဘာအတွက် ရောက်လာတာလဲဆိုတာ ရှင်တို့ သိချင်ကြတယ် ဟုတ်”

ခုံးကျုံးက သူတို့နှစ်ဦးကို မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြကာ ချက်ချင်း မတိုက်ခိုက်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် တဟားဟား ရယ်လိုက်ပြီး...

“သခင်မလေး ဝမ်ဝမ် ကိုယ်တိုင် ရောက်လာတာဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့အတွက် တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ ညစာ စားပြီးပြီလား လာလေ... အတူတူ စားရအောင် စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အကုန်လုံး စားနေတာပါ... အဆိပ် လုံးဝ မပါပါဘူး”

ဝမ်ဝမ် ဟု အမည်ရသော မိန်းကလေးသည် ကျက်သရေရှိစွာ ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးများက ဟိုဟိုဒီဒီ အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေကာ ချူကျန့် အပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

“ဟင်... ဒီမိတ်ဆွေက စိမ်းနေပါလား ဘယ်အရပ်က သူရဲကောင်းများ ဖြစ်မလဲ မသိဘူး”

ချူကျန့်၏ လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များမှာ အပြင်ပန်းတွင် လုံးဝ မပေါ်လွင်တော့ဘဲ နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းကွယ်သွားချေပြီ။ အပြင်ပန်း အမြင်တွင် သူသည် သာမန် ခရီးသွားတစ်ဦး အသွင်သာ ရှိနေပြီး လုံးဝ ထူးခြားမှု မရှိပေ။ သူက ခပ်တည်တည်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“အညတရ တစ်ယောက်ပါ... ပြောပြဖို့တောင် မထိုက်တန်ပါဘူး”

ဝမ်ဝမ် က ကြည်လင်သော ခေါင်းလောင်းသံလေးများပမာ တခစ်ခစ် ရယ်လိုက်သည်။

“ကျွန်မ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ခုံးကျုံး၊ ရွှီဇီလင်း တို့နဲ့ ဒီလို ဝင်ထိုင်ပြီး စကားပြောနိုင်တာ ပါဖုန်းဟန် နဲ့ ဟိုရှီးပိုင် တို့ နှစ်ယောက်ပဲ ရှိတယ် ရှင်က တတိယမြောက်လူပေါ့ ပြီးတော့ ရှင်က ကျွန်မအတွက် ခုံးကျုံးတို့ ရွှီဇီလင်းတို့ထက်တောင် ပိုပြီး အန္တရာယ်များတဲ့သူလို့ ခံစားရတယ် ဒီအရွယ်၊ ဒီလောက် စွမ်းရည်ရှိပြီး ဘာထူးခြားတဲ့ ရုပ်သွင်လက္ခဏာမှ မရှိတဲ့သူဆိုလို့ ကျွန်မ ခေါင်းထဲမှာ လူတစ်ယောက်တည်းပဲ ပြေးမြင်တယ်”

သူမက ခုံးကျုံးဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ရှင်တို့ ကောင်လေးနှစ်ယောက် အကြံပိုင်သားပဲ ဆရာကြီး ကော ရဲ့ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တဲ့ တပည့် သခင်လေးချူ နဲ့ ဒီလောက်မြန်မြန် မိတ်ဆွေ ဖြစ်သွားကြတာကိုး”

“အကြံပိုင်တယ် ဆိုတာ ဘာစကားလဲ ကျွန်တော်တို့က စိတ်တူကိုယ်တူတွေမို့လို့ပါ သခင်မလေး ဝမ်ဝမ် ကတော့ နောက်ရတာ သိပ်ဝါသနာပါတာပဲ ရော့... စိတ်မရှိရင် ဒီသေရည်လေး မြည်းကြည့်ပါဦး အစ်ကိုချူ ရဲ့ အဖိုးတန် သေရည်ပါ... တကယ် ကောင်းတယ်”

ထိုအခါ ဝမ်ဝမ် က ပြုံးလျက် ပြောလာသည်။

“ကျွန်မက ရှင်နဲ့ စကားပြောရတာကို သိပ်သဘောကျတာ ခုံးကျုံး ရှင့်ရဲ့ အပြောအဆိုတွေက အရမ်း ယဉ်ကျေးတာပဲ ရှင်သာ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ တန်းပြီး တိုက်ခိုက်လိုက်မယ်ဆိုရင် ရှင့်ရဲ့ မိတ်ဆွေသစ် ဖုန်လျန် အဖွဲ့သားတွေတော့ ကျိန်းသေပေါက် ဒုက္ခကြီးကြီး တွေ့သွားလောက်ပြီ”

သူမ၏ အမူအရာမှာ အလွန် ပေါ့ပါးလွတ်လပ်နေဟန် ရှိသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သူမ၏ စိတ်အာရုံ အားလုံးက သူတို့သုံးယောက် အပေါ်တွင်သာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ လွတ်လပ်ခွင့် ပေးထားခြင်း မရှိပေ။

ဝမ်ဝမ် သည် သေရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ကာ မည်သည့် ရန်လိုမှုမျှ မရှိကြောင်း ပြသလိုက်ပြီးနောက် ရွှီဇီလင်း ဘက်သို့ လှည့်ကာ နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဇီလင်း... ကျွန်မနဲ့ သူငယ်ချင်း လုပ်ချင်လားဟင်”

ရွှီဇီလင်း က မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ပြန်ပြောလိုက်၏။

“ခင်ဗျားနဲ့ မိတ်ဆွေဖြစ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့က မထိုက်တန်ပါဘူး”

ဝမ်ဝမ် က ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“သဘောတူညီချက် တစ်ခုလောက် အရင် စဆွေးနွေးကြည့်ရင်ရော”

“ဘာသဘောတူညီချက်လဲ”

“ယန်ကုန်း ရဲ့ ရတနာသိုက်ထဲကနေ ကျွန်မတို့ကို ပစ္စည်းတစ်ခု အရင် ယူခွင့်ပြုမယ်လို့ ရှင်တို့ သဘောတူရင် ကျွန်မတို့ ယာယီ စစ်ပြေငြိမ်းပြီး ရန်လိုတာတွေ ရပ်တန့်လို့ ရတယ် ရှင်တို့ကို ဘာဒုက္ခမှ မပေးဘူးလို့ ကျွန်မ အာမခံတယ် ပြီးတော့ ကျွန်မတို့ သူငယ်ချင်းတွေတောင် ဖြစ်သွားနိုင်သေးတယ်လေ ဘယ်လိုလဲ”