ကောရှန်၏ သတင်းအစအနလား

ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အသက်နှင့် သေခြင်းကို ပိုင်းဖြတ်ကာ စစ်သည် တစ်ထောင်ကို နှစ်ပိုင်းပိုင်းပစ်လိုက်ခြင်းပင်။

၎င်းမှာ ချူကျန့်၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး နတ်အဆင့် ဓားသိုင်းဖြစ်သော ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အသက်နှင့် သေခြင်းကို ပိုင်းဖြတ်ခြင်း ပင် ဖြစ်တော့သည်။

ချူကျန့်၏ အချိန်ကိုက် ဝင်ရောက်လာမှုမှာ လုံးဝ အပြစ်ဆိုဖွယ်ရာ မရှိချေ။ ခုံးကျုံး နှင့် ရွှီဇီလင်း တို့က ခူကဲ ၏ ပုဆိန်နှစ်လက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြီး ဟာကွက်တစ်ခု ဖန်တီးပေးလိုက်သည့် အချိန်နှင့် ကွက်တိပင်။

ကြောက်မခန်းလိလိ လူသတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း အပြည့်ရှိသော လိမ္မော်နီရောင် ဓားအလင်းတန်းကြီး တစ်ခုသည် လခြမ်းကွေးတစ်ခုပမာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုအလင်းတန်းက ခူကဲ ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားကာ သူ့အား နှစ်ပိုင်းပိုင်းပစ်လိုက်ရုံသာမက ရွှီဇီလင်း ကို တိုက်ခိုက်နေသော ဟန်လူမျိုး အဘိုးအို၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကိုပါ ဖြတ်တောက်သွားလေတော့သည်။

သွေးများက နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားပြီး ဓားအလင်းတန်း၏ ရိုက်ခတ်မှုဂယက်များက လေထုထဲတွင် ရစ်ဝဲနေဆဲပင်။ ၎င်းသည် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခါစ ဓားပြတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဓားရာကြီးတစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့ပြီးနောက်မှသာ မှုန်ဝါးဝါး ညအမှောင်ထု အတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားချေသည်။

အသည်းခိုက်မတတ် ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ကောင်းလှသော ဤဓားအလင်းတန်းကြီးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖြတ်ပြေးသွားခြင်း ဖြစ်သော်ငြားလည်း ၎င်း၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းက ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးကို လုံးဝ ဆွံ့အ တုန်လှုပ်သွားစေ၏။ ကျန်ရှိနေသော ဓားပြများမှာ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ဘဲ ခုံးကျုံး နှင့် ရွှီဇီလင်း တို့ပင်လျှင် ထိတ်လန့်တကြား နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်မိကြသည်။

ဟန်လူမျိုး အဘိုးအိုသည် သွေးများ ပန်းထွက်နေဆဲဖြစ်သော သူ၏ ပြတ်တောက်သွားသည့် လက်ကို ကိုင်ထားရင်း သွေးဆုတ်နေသော မျက်နှာဖြင့် ချူကျန့်အား စိုက်ကြည့်ကာ အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“မင်း... မင်း...”

ချူကျန့်သည် ဓားကို ဓားအိမ်အတွင်းသို့ အေးစက်စက် ပြန်သွင်းလိုက်ပြီးနောက် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ မတ်မတ်ရပ်နေလိုက်၏။ နောက်ထပ် လှုပ်ရှားရမည်ကိုပင် မထီမဲ့မြင် ပြုနေသည့်အလား လက်တစ်ဖက်ကို အသာအယာ မြှောက်ကာ အချက်ပြလိုက်သည်။

ထိုအခိုက် မြို့တံခါးအထက်တွင် ချုံခိုစောင့်ဆိုင်းနေကြသော ချန်ကျားဖုန်း နှင့် ဖုန်လျန် အဖွဲ့ဝင်များသည် အချက်ပြမှုကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော ဒူးလေးများနှင့် မြားများကို ချက်ချင်း မြှောက်ကာ ပေအတော်များများ မြင့်သော မြို့ရိုးပေါ်မှနေ၍ ဓားပြများထံသို့ မိုးပေါက်များအလား ပစ်ခတ်ကြတော့သည်။ ထို့အပြင် ဗြောက်အိုးများကို မီးညှိကာ ဓားပြအုပ်စု အတွင်းသို့ ပစ်ချလိုက်ကြသဖြင့် မြင်းများမှာ ထိတ်လန့်တကြား သောင်းကျန်းကုန်ကြပြီး ချူကျန့်၏ ဓားချက်ကြောင့် မှင်တက်နေကြသော ဓားပြအတော်များများကို မြင်းပေါ်မှ လွင့်စင်ကျသွားစေ၏။

မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားတော့၏။ ချန်ကျားဖုန်း နှင့် အဖွဲ့သားများက တပြိုင်နက်တည်း ညာသံပေး ကြွေးကြော်လိုက်ကြသည်။

“ဓားပြတွေ ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရပြီဟေ့ ဒီ ခီတန် လူရိုင်းတွေကို အကုန် သတ်ပစ်ကြ”

သူတို့၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ အတော်လေး ကြောက်စရာ ကောင်းလှ၏။

ညအမှောင်ထု မိမိတို့ တကယ်ပင် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရပြီဟု ထင်မှတ်သွားသော ထိတ်လန့်မှု ထို့အပြင် သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ သေဆုံးသွားသဖြင့် ဦးဆောင်မည့်သူ ကင်းမဲ့သွားခြင်း စသည့် အချက်များပေါင်းဆုံသွားရာ ဓားပြများမှာ ခြေမကိုင်မိ လက်မကိုင်မိ ဖြစ်ကာ လုံးဝ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။

ခုံးကျုံး က ပထမဆုံး သတိပြန်ဝင်လာပြီး အားပါးတရ ရယ်လိုက်၏။

“အစ်ကိုချူ ရဲ့ ဓားသိုင်းက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ ကောင်းကင်အထက်မှာ ကောင်းကင် ရှိသေးသလို လူစွမ်းကောင်းတွေ အထက်မှာလည်း လူစွမ်းကောင်းတွေ ရှိသေးတယ် ဆိုတာကို ဒီနေ့မှ ကျွန်တော်.. ခုံးကျုံး သေသေချာချာ သိလိုက်ရတော့တယ်”

မူလက တာဝန်ခွဲဝေမှုအရ ခုံးကျုံး နှင့် ရွှီဇီလင်း တို့ ပူးပေါင်း၍ ခူကဲ အား သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်းနေချိန်တွင် ချူကျန့်က အရန်အင်အား အဖြစ် နေပေးရန် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ဝင်ရောက်လှုပ်ရှားမှုမှာ ခုံးကျုံး အတွက် မထင်မှတ်ထားသောအရာ မဟုတ်ခဲ့ချေ။ သို့သော် ချူကျန့်၏ ဓားတစ်ချက်တည်းက ဤမျှလောက် အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု ခုံးကျုံး လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်၌ပင် ရှေ့သို့ တဟုန်ထိုး ပြေးဝင်လာသော ဓားပြတစ်ဦး ရောက်ရှိလာရာ ခုံးကျုံး က သူ၏ ရေတွင်းထဲမှ လမင်း ဓားကို အားကုန် ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုသူအား ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဤဓားချက်တွင် သူ အင်အားကို လုံးဝ လျှော့မချခဲ့သော်လည်း ချူကျန့်၏ ကောင်းကင်ပြို မြေကြီးကွဲမတတ် ဓားချက်ကြီးကိုမူ မယှဉ်နိုင်သေးချေ။ ဤကွာခြားချက်ကပင် ခုံးကျုံး ၏ ရင်ထဲတွင် လေးစားအားကျမှုများကို ပိုမို ကြီးထွားလာစေတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှီဇီလင်း သည်လည်း သူ၏ ခွန်အား အပြည့်အဝကို ထုတ်သုံးလိုက်၏။ မြေပြင်ပေါ်သို့ သူ ဆင်းသက်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်ပင် သူ၏ လက်များက ရေတွက်၍မရနိုင်သော သိမ်မွေ့နက်နဲသည့် သိုင်းကွက်များကို ဖန်တီးကာ ဟန်လူမျိုး အဘိုးအိုထံသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

အဘိုးအို၏ သံဆူးတင်းပုတ်ကြီးမှာ သူ၏ ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျကျန်ရစ်ခဲ့ချေပြီ။ သူသည် လက်မောင်းပြတ်သွားသော ပြင်းထန်သည့် နာကျင်မှုကို ကြိတ်မှိတ်ခံစားရင်း ရွှီဇီလင်း ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ကာကွယ်ရန် ကြိုးပမ်းသော်လည်း ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိထားသဖြင့် ရွှီဇီလင်း ၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

သိုင်းကွက် ၃ ကွက်ခန့် အကြာတွင် ရွှီဇီလင်း ၏ ပြင်းထန်လှသော လက်သီးတစ်ချက်က သူ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို တအား ထိုးသွင်းလိုက်ရာ ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ကောင်ပမာ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။ လေထဲတွင်ပင် သွေးများ ဝေါ့ခနဲ အန်ချလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျချိန်တွင်မူ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသော ဓားပြများ၏ မြင်းခွာများအောက်တွင် နင်းချေခံလိုက်ရ၏။ အဘိုးအို၏ ကံကြမ္မာ အဆုံးသတ်ကို အလွယ်တကူ ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။

“ဒါက မကောင်းမှု ဒုစရိုက်တွေကို အားပေးအားမြှောက်လုပ်ပြီး ငါတို့ ဟန်လူမျိုးတွေကို ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့အတွက် ခံရတဲ့ ဝဋ်လည်တာပဲ”

ရွှီဇီလင်း က လှောင်ပြုံးတစ်ချက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ပြင်းထန်သော လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အနီးရှိ ဓားပြတစ်ဦး လွင့်ထွက်သွားပြီး ခေါင်းမှ သွေးများ ပန်းထွက်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခုံးကျုံး ၏ ဓားရောင်က ရွှေရောင်ဖဲကြိုးလေး တစ်ခုပမာ ဝင်းလက်သွားပြီး ထိမိသမျှ လူတိုင်းကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သေကြေ ဒဏ်ရာရသွားစေတော့၏။

“တကယ့်ကို အားရစရာပဲ”

ခုံးကျုံး က ဓားပြတစ်ဦး၏ မြင်းဝမ်းဗိုက်ကို ခြေဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ကန်လိုက်ရာ မြင်းရော လူပါ လွင့်စင်ထွက်သွားသည်။

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် ဓားပြ အနည်းဆုံး ၂၀၊ ၃၀ ခန့်မှာ မြားဒဏ်ကြောင့်သော်လည်းကောင်း ရွှီဇီလင်း နှင့် ခုံးကျုံး တို့၏ ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်မှုကြောင့်သော်လည်းကောင်း အသက်ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြရ၏။

ဓားပြများမှာ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ကြသော်လည်း ယခုအခါ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကြပြီဖြစ်ကာ သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်အတွက် ကလဲ့စားချေရန်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်ကြတော့ချေ။ မြင်းများကို နောက်လှည့်ကာ မြို့တံခါးဆီသို့ ထွက်ပြေးရန် ပြင်ကြတော့သည်။

တစ်ဝက်ခန့် ငြိမ်းနေပြီဖြစ်သော မီးတိုင်များက ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသော မြင်ကွင်းကို တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်ပေးနေ၏။ အဓိက အင်အားစု ဖြစ်ကြသော နောက်ထပ် ဓားပြ ရာပေါင်းများစွာမှာ မြို့ပြင်သို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာပြီး မြို့တံခါးကို ဖောက်ဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေကြစဉ်မှာပင် ပြန်လည် ထွက်ပြေးလာကြသော သူတို့၏ အပေါင်းအပါများနှင့် ထိပ်တိုက် တိုးမိကြတော့သည်။ လူများနှင့် မြင်းများမှာ ရှုပ်ယှက်ခတ်ကာ ဆူညံစွာ ဟီသံများ ထွက်ပေါ်နေ၏။

ချန်ကျားဖုန်း နှင့် သူ၏ လူများမှာ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ အကြီးအကျယ် တက်ကြွလာပြီး အားပါးတရ တိုက်ခိုက်ကြတော့၏။ သူတို့သည် လေးများကို ဆွဲတင်ကာ မြားများကို မိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်ခတ်ကြသည်။ မြို့တံခါးဝတွင် ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသော ဓားပြများ ပြွတ်သိပ်နေသဖြင့် ပစ်ခတ်လိုက်သော မြားတိုင်းလိုလိုက လူ သို့မဟုတ် မြင်း တစ်ကောင်ကောင်ကို သွားရောက် ထိမှန်သည်။ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် လူ ၁၀ ယောက်ထက်မနည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ပစ်ကျကုန်ကြ၏။

ခုံးကျုံး နှင့် ရွှီဇီလင်း တို့သည် တောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာသော ကျားရိုင်းများအလား ရန်သူကို အပြတ်အသတ် လိုက်လံ ချေမှုန်းကြပြီး နောက်ကောက်ကျနေသော ဓားပြ အတော်များများကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်လိုက်ကြ၏။ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေသော အခြေအနေကြားမှ ခုံးကျုံး က နောက်သို့လှည့်ကာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

“အစ်ကိုချူ... အတူတူ သွားကြစို့ ဒီဓားပြတွေက မကောင်းမှုတွေ အများကြီး ကျူးလွန်ထားတာ သူတို့ထဲက တစ်ကောင်ကို သတ်နိုင်တာက ဟန်ညီအစ်ကို တစ်ယောက်အတွက် သွေးကြွေးဆပ်ပေးလိုက်တာပဲ”

ချူကျန့် သည်လည်း ဤခီတန် လူရိုင်းများကို အရိုးထဲအထိ မုန်းတီးနေပြီး သူတို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဆန္ဒရှိနေခဲ့၏။ သို့သော် နတ်အဆင့် ဓားသိုင်းကို အသုံးပြုရန် သူ၏ ခွန်အား အားလုံးကို ထုတ်သုံးခဲ့ရသဖြင့် အတွင်းအားများ လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားခဲ့ရ၏။

ယခုမှသာ အဆုံးမဲ့ ရှင်သန်ခြင်း အာနိသင်ရှိသော နတ်ဘုရား အလင်းဖြာ ကျင့်စဉ် ၏ ကျေးဇူးကြောင့် သူ၏ ခွန်အား ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို ပြန်လည် ပြည့်ဝလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ပိုင်ရှင်မဲ့ ဖြစ်နေသော မြင်းတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆွဲကာ ခုန်တက်လိုက်တော့၏။

ချူကျန့်သည် မြင်းစီးရာတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဓားပြများထက်ပင် သာလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။ ယခုအခါ မြင်းကို သူ၏ ခြေထောက်များဖြင့်သာ အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဘယ်လက်တွင် ဓားရှည် ညာလက်တွင် ဓားတိုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။

“ခူကဲ သေသွားပြီ မင်းတို့ လမ်းမဖယ်ပေးဘူးဆိုရင် သူ့နောက်ကို လိုက်ပို့ပေးမယ်”

ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ ခြင်္သေ့ဟိန်းသံ ကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဓားပြများအားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြပြီး တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။ ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေမှုကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ချူကျန့်က မြင်းကို ဒုန်းစိုင်းနှင်ပြီး ဓားပြအုပ်စု၏ အနောက်ဘက်သို့ တဟုန်ထိုး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွား၏။

သူ၏ အလွန် ထက်မြက်လှသော လိမ္မော်ရောင် လက်နက်များဖြင့် လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို လေပွေလို မွှေ့ယမ်းပစ်ရာ ဓားများနှင့် လှံရှည်များ ပြတ်တောက်ကုန်လေသည်။ နေရာအနှံ့တွင် ကျိုးပဲ့နေသော လက်နက်များနှင့် ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်အင်္ဂါများ ပြန့်ကျဲနေတော့၏။ သူ့အား တားဆီးရန် ကြိုးစားသူတိုင်းမှာ သစ်ရွက်ခြောက်များအလား လွင့်စင်ထွက်သွားကြရသည်။

မြို့တံခါး အပြင်ရော အတွင်းပါ မျက်တောင်တစ်ခတ် အတွင်းမှာပင် သွေးညှီနံ့များ ထောင်းခနဲ ထွက်ပေါ်နေသော လောကငရဲပြည်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မြင်းစီးဓားပြ ရာပေါင်းများစွာ၏ အလယ်ဗဟိုကို ချူကျန့် ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ဓားပြအုပ်စု တစ်ခုလုံး ပြိုကွဲသွားပြီး အသည်းအသန် ထွက်ပြေးရန်သာ ကြိုးပမ်းကြတော့၏။ အများအပြားမှာ ချူကျန့်၊ ခုံးကျုံး နှင့် ရွှီဇီလင်း တို့၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို ဟန့်တားနိုင်ရန်အတွက် ကိုယ့်အပေါင်းအပါချင်း ပင် မြင်းပေါ်မှ ဆွဲချကာ အသေခံခိုင်းကြသည်။

ဓားပြများ၏ စည်းကမ်းမဲ့မှု တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်မှု နှင့် ရက်စက်မှုများမှာ ဤပရမ်းပတာ အခြေအနေကြားတွင် အထင်အရှား ပေါ်လွင်နေတော့၏။

ဤတိုက်ပွဲတွင် လျန်တူမြို့ ၏ အင်အားစုများသည် ခီတန် ဓားပြ (၂၀၀) ကျော်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ (၁၀၀) ကျော်ကို အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းဆီးရမိခဲ့ကာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသူမှာ ၁၀၀ ပင် မပြည့်တော့ချေ။ ၎င်းမှာ ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ အောင်ပွဲကြီး တစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။ ခုံးကျုံး နှင့် ရွှီဇီလင်း တို့၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုမှာလည်း အရပ်လေးမျက်နှာသို့ လေအလျင် ဆောင်ကြဉ်းသွားပြီး လောကတစ်ခွင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။

ချူကျန့် သည်လည်း သူ၏ ဂုဏ်သတင်း အမှတ် (၁၅၀၀) တိုးလာကြောင်း ဂိမ်းစနစ်ထံမှ အသိပေးချက်ကို ရရှိလိုက်ပြီး လာမည့် တစ်လအတွင်း နေ့စဉ် ငါးမှတ် မှ အမှတ်နှစ်ဆယ် အထိ ဆက်လက် တိုးလာဦးမည် ဖြစ်သည်။

ချူကျန့် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ ဤအဖြစ်မှန်ကို သူ လက်မြှောက် အရှုံးပေးလိုက်ရချေပြီ။ သူ ထပ်ပြီး နာမည်ကြီးသွားပြန်ပြီ တကယ်ကို နာမည်ကျော်သွားခြင်းပင်။

လျှို့ဝှက် သိုင်းလောက တွင် သူ ရရှိခဲ့သော နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသည့် ဂုဏ်သတင်းကြီးလောက် မကြီးမားသေးသော်လည်း ဝမ်ဝမ် ကဲ့သို့သော သူကပင် သတင်းအချက်အလက်များအပေါ် အခြေခံ၍ သူ၏ အမည်နာမကို တိကျစွာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းက လူအများအပြားက သူ့ကို မှတ်မိနေကြပြီ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

ဤအချက်က တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်လေ့ရှိသော ချူကျန့်အား အလွန်အမင်း နေရခက်စေတော့၏။

ဤအတိုင်း ဆက်သွား၍ မဖြစ်တော့ပေ။ သူ ကောရှန်ကို အမြန်ဆုံး ရှာဖွေပြီး ရှန်းချန်မြို့ သို့ ပြန်လွှတ်ရမည်။ ထို့နောက် ချန်လင်းစု နှင့်အတူ မည်သူမှ မသိနိုင်သော နေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်ရင်း ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ စိုက်ပျိုးကာ ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရောင်းချပြီး အေးချမ်းစွာ အသက်မွေးရမည်။

ဓားပြများနှင့် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားသည်မှာ တစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်သွားခဲ့ချေပြီ။

ခုံးကျုံး နှင့် ရွှီဇီလင်း တို့မှာ စစ်မြေပြင် ရှင်းလင်းရေးကို ဦးဆောင် ညွှန်ကြားနေကြ၏။ ကောရှန် အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော ချူကျန့်မှာ အလုံအလောက် အနားယူပြီးဖြစ်သော ယွင်ကျုံးဟယ် အား သူမရှိရာသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားရန် ပြောမည့်ဆဲဆဲတွင် ချန်ကျားဖုန်း က တည်းခိုခန်းအတွင်းသို့ အလျင်စလို ဝင်ရောက်လာပြီး ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။

“သိုင်းဆရာကြီးချူ ကို သတင်းပို့ပါတယ် သခင်မလေး ကော ရဲ့ နေရာကို ကျွန်တော် ရှာတွေ့ပြီ ထင်တယ်”

ဓားပြများနှင့် တိုက်ပွဲအပြီးတွင် ချန်ကျားဖုန်း နှင့် အခြားသော ဖုန်လျန် အဖွဲ့ဝင်များမှာ ချူကျန့် ခုံးကျုံး နှင့် ရွှီဇီလင်း တို့အပေါ် အတိုင်းမသိ လေးစားသွားကြပြီး အမြင့်မားဆုံးသော ရိုသေမှုများဖြင့် ဆက်ဆံနေကြတော့၏။

ချူကျန့်မှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်သွားပြီး နာမည်ကြီးသွားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော စိတ်အိုက်မှုများ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားကာ ချန်ကျားဖုန်း က သူ့ကိုယ်သူ "ကျွန်တော်မျိုး" ဟု သုံးနှုန်းသွားသည်ကိုပင် သတိမထားမိလိုက်ချေ။

သူက ယွင်ကျုံးဟယ် အား ဆွဲထူလိုက်ပြီး...

“ငါ့ကို အဲ့ဒီနေရာဆီ မြန်မြန် ခေါ်သွားစမ်း”

၁၅ မိနစ်ခန့် အကြာတွင် မြို့တောင်ဘက်ရှိ လူသူကင်းမဲ့သော လမ်းသွယ်လေးတစ်ခုသို့ ချူကျန့် ရောက်ရှိသွားသည်။ ဂိုဏ်းသား နှစ်ဦးက လမ်းသွယ်အဝင်ဝတွင် အစောင့်အဖြစ် ရပ်နေကြပြီးသား ဖြစ်၏။ ချူကျန့်ကို မြင်သည်နှင့် သူတို့က ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး ပြောလိုက်သည်။

“သိုင်းဆရာကြီးချူ ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”

ချူကျန့်မှာ အပိုစကားတွေ ပြောနေရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။

“သူ အထဲမှာ ရှိလား”

“အထဲမှာ ရှိပါသေးတယ် ဒါပေမဲ့ ကောင်မလေး တစ်ယောက်က သိုင်းပညာ အရမ်းတော်တယ် သူက ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ကို ရိုက်ချလိုက်တယ် ကျွန်တော်တို့က ပြန်တိုက်ရင် သူ့ကို ထိခိုက်မိသွားမှာ စိုးလို့ အပြင်ဘက်ကို ဆုတ်ပြီး သိုင်းဆရာကြီးချူ ကိုပဲ စောင့်နေလိုက်တာပါ”

“ကျေးဇူးပါပဲ”

ချူကျန့်က အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှိုက်သွင်းလိုက်ကာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေသော သူ၏ နှလုံးသားကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး တံခါးကို အားကုန် တွန်းဖွင့်လျက် အထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ရုတ်တရက် လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး သွယ်လျသော လက်ချောင်းလေး တစ်ချောင်းက သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးကြောဆုံမှတ် အချို့ဆီသို့ စိုက်ဝင်လာ၏။ လှုပ်ရှားမှုမှာ အလွန်အမင်း လျင်မြန်လှပြီး သွေးကြောဆုံမှတ် နေရာများကိုလည်း အတိအကျ မှတ်သားထားသည်။

Thank For Reading.