အခန်း (၂၈၉-၂၉၀)

အခန်း။ ၂၈၉

စုန်ယန်သည် ခေါင်းကို အသာအယာ ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

ရုပ်မဲ့ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်တို့၏ မွေးရာပါ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အမွေအနှစ်ထဲတွင် ကြီးမားသော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေရမည်ဟု သူ ခံစားနေရသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏စိတ်အာရုံမှာ တစ်ဖန် လှုပ်ခတ်သွားပြီး အတွေးသစ်တစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။ အတိတ်ကာလက သူ၏ ပညာရပ်များသည် သရဲတစ္ဆေ ထူးကဲချီအမြစ်ကို အမှီပြု၍ လုံးဝဥဿုံ သွေးဖယ်၍ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့သည်။ ယခုမူ သူ၌ မြေကမ္ဘာ ထူးကဲချီ

အမြစ်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် သရဲတစ္ဆေအမြစ်၏ တစ္ဆေသွေးဖယ်ခြင်းစွမ်းရည်ကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

"ဒါဆိုရင်... ငါ့မှာရှိတဲ့ ဒီဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သုံးပြီးတော့... ပညာရပ်တွေကို ပိုပြီး နက်နဲသွားအောင် ဆင့်ပွါးပြီး တွက်ချက်နိုင်မလား"

စုန်ယန်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် စိတ်ထဲမှ သုံးသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

အရင်တုန်းက ငွေရောင်စမ်းရေ ဓားသိုင်းလို ပညာရပ်မျိုး ပထမအကြိမ် သွေးဖယ်ပြောင်းလဲဖို့ ဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီ ကြာခဲ့မယ်ဆိုရင် အခု ငါ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာစာလောက် သုံးပြီး စမ်းကြည့်ရမှာပဲ။

ခဏအကြာတွင်...

[အမည် - စုန်ယန်]

[သက်တမ်း - ၁၄၁/၈၆၃၃]

[မှော်အတတ် - ငွေရောင်စမ်းရေ ဓားသိုင်း လျှို့ဝှက်ချက် ရေတိမ်၌ ပုန်းအောင်းနေသော နဂါး (ပြီးပြည့်စုံခြင်း) (ပထမအကြိမ် အောင်မြင်စွာ ဆင့်ပွားတွက်ချက်ခြင်း)]

စုန်ယန်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မကြုံစဖူးသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ပထမအကြိမ် သွေးဖယ်ခြင်းအစား ပထမအကြိမ် အောင်မြင်စွာ ဆင့်ပွားတွက်ချက်ခြင်းဟု ပြောင်းလဲသွားပြီး ကုန်ဆုံးသွားသော သက်တမ်းမှာလည်း ၆ နှစ်မျှသာ ရှိသည်။

သူသည် သေသေချာချာ ခံစားကြည့်လိုက်ရာ လက်ရှိအခြေအနေနှင့် အတိတ်ကာလတို့၏ ကွာခြားချက်ကို ရုတ်တရက် နားလည်သွားတော့သည်။

"အကယ်လို့ သရဲတစ္ဆေထူးကဲချီအမြစ်ရဲ့ သွေးဖယ်ခြင်းက မူလပညာရပ်အပေါ်မှာ အထပ်မြင့်အဆောက်အအုံသစ်တစ်ခု ထပ်ဆောက်လိုက်သလိုမျိုး၊ ဝါးမြိုခြင်းနဲ့ မျက်လှည့်အတတ်ဘက်ကို ဦးတည်တဲ့ ပိုပြီးကြမ်းတမ်းတဲ့ လမ်းစဉ်သစ်တစ်ခု ဖြစ်လာစေတာဆိုရင်...

အခုလို အားကောင်းတဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်နဲ့ ဆင့်ပွားတွက်ချက်တာကတော့... မူလပညာရပ်ကို စွန့်ပယ်လိုက်တာမျိုး မဟုတ်ဘဲ သူရဲ့ အနှစ်သာရကိုပဲ ပိုပြီး တိုးတက်နက်နဲသွားအောင် အဆင့်မြှင့်တင်ပေးလိုက်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

အရပ်စကားနှင့် ပြောရလျှင် စုန်ယန် ကမ္ဘာမကူးခင်က ဖတ်ခဲ့ဖူးသော ပုံပြင်ထဲမှ အသက်

နုတ်ဓား ၁၃ သွယ်ကို ဆင့်ပွားပြီး ၁၄ သွယ်မြောက်နှင့် ၁၅ သွယ်မြောက် ဓားကွက်များ ဖော်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ယခင်နည်းလမ်းက ပညာရပ်သစ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းဖြစ်ပြီး ယခုနည်းလမ်းမှာမူ ရှိရင်းစွဲပညာရပ်ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းအောင် တူးဖော်ခြင်းပင်။ အခြားသော လုပ်ဆောင်ချက်များကမူ ဆက်လက် ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် လိုအပ်နေသေးသည်။

"ငါ အတိအကျ မပြောနိုင်ပေမဲ့... နောက်ဆုံးနည်းလမ်းက ဂိုဏ်းရဲ့ အမွေအနှစ်အဖြစ် ထားရှိဖို့ ပိုပြီး သင့်တော်မယ်ဆိုတာ သိသာနေတာပဲ"

"ရှေ့ကနည်းလမ်းနဲ့ ရရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေက အစွမ်းထက်တယ်ဆိုပေမဲ့ တခြားသူတွေ သင်ယူဖို့ကျတော့ အလွန်ခက်ခဲလွန်းတယ်။ ဥပမာ မိစ္ဆာပုံသဏ္ဌာန် ရာထောင်ခန္ဓာတို့၊ စက္ကူဖြတ် ကောင်းကင်ဘုံနန်းတော်တို့ကို တခြားသူတွေ တကယ်ရော သင်ယူနိုင်ပါ့မလား။

ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးနည်းလမ်းကတော့ အဆင့်ဆင့် တက်လှမ်းသွားရတဲ့ ပုံစံမျိုးဆိုတော့... အနည်းဆုံးတော့ လူတွေကို မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု ပေးနိုင်တာပေါ့"

သို့သော်လည်း စုန်ယန်သည် ရွေးချယ်မှုတစ်ခုတည်းကိုသာ ပြုလုပ်ရသည်ကို နှစ်သက်သူ မဟုတ်ပေ။

နဂါးပုန်းအသင်းတော်ကိစ္စပြီးနောက် မိစ္ဆာနယ်မြေတစ်ခုခုကို ရှာဖွေရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ကျန်းဟန်သည် ဝိညာဉ်ပိတ်လှောင်ခြင်း အစီအရင်နှင့် သရဲတစ္ဆေ ထူးကဲချီအမြစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်း နည်းလမ်းများကို သိရှိထားရာ သူအနေဖြင့် နည်းလမ်းနှစ်ခုလုံး၏ အကျိုးကျေးဇူးကို ရယူရန် မကြိုးစားကြည့်ဘဲ နေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သို့သော် ဤအရာအားလုံးမှာ ရှေးဟောင်း တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ထဲသို့ သူ ဝင်ရောက်ပြီးမှသာ ဆွေးနွေးရမည့် ကိစ္စများ ဖြစ်သည်။

နဂါးပုန်းအသင်းတော်အကြောင်းကို စဉ်းစားရင်း သူသည် သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အာရုံကို ဖြန့်ကြက်လိုက်တော့သည်။

ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်အဆင့်ရှိ ပညာရှင်များသာ ထူးကဲချီကို အသုံးပြု၍ ဘုရားပေးအာရုံဖြင့် စူးစမ်းနိုင်စွမ်း ရှိသော်လည်း ယခုအခါ စုန်ယန်မှာမူ ထိုအစွမ်းကို အားစိုက်စရာမလိုဘဲ အသုံးပြုနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။

ထိုမျှမက သူသည် အခြားသူများကို စူးစမ်းနိုင်သော်လည်း အခြားသူများက သူ့ကို ပြန်လည်စူးစမ်း၍မရသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့... ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်စွမ်းအားက အလွန်အမင်း အားကောင်းနေသလို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းလည်း ရှိနေလို့ပဲ"

"ဒီလောက်အစွမ်းချင်း ကွာခြားနေတာကို... တခြားသူတွေက ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရိပ်မိနိုင်မှာလဲ"

ဤအချက်ကြောင့်ပင် အကြီးအကဲမာသည် စုန်ယန်ကို လူကိုယ်တိုင် မျက်မြင်မတွေ့မချင်း သူ့အနားသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို လုံးဝ မသိရှိခဲ့ခြင်းပင်။

ဒီနဂါးပုန်းအသင်းတော်မှာ လုံးဝ အမှားခံလို့မဖြစ်ဘူး။ ငါ ဒီနေရာကနေ ချက်ချင်း ထွက်ခွာရမယ်၊ ကံကိုလည်း ယုံကြည်ကိုးစားနေလို့ မဖြစ်ဘူး။

အချိန်က သိပ်မကျန်တော့ဘူး။

...

...

ရှူး...

ရှူး... ရှူး...

ရှူး... ရှူး... ရှူး... ရှူး...

ကျင့်ကြံသူများစွာ၏ မျက်လုံးများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပွင့်လာကြသည်။ ထိုသူတို့မှာ ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်ကြပြီး အများစုမှာ ကျင့်ကြံရေးဂူများအတွင်း မှောင်မိုက်ထဲသို့ စိုက်ကြည့်ရင်း သတင်းအချက်အလက်များကို လက်ခံရရှိနေကာ အသီးသီး ပြန်လည် အကြောင်းပြန်နေကြသည်။

"ဒါက... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"အကြောင်းကတော့... သူတို့အားလုံးက ခရမ်းရောင်နန်းတော်အရှင်သခင်တစ်ယောက်ရဲ့ ငါ့စိတ်အာရုံဆိုတဲ့ ကိုယ်ပွားဝိညာဉ်ကို ကိုယ်စီဆောင်ထားကြရလို့ပဲ။ အဲဒီ ငါ့စိတ်အာရုံက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် နတ်ဘုရားဝိညာဉ်တွေကို ဖိနှိပ်ထားပြီး အတွေးအခေါ်တွေကိုပါ လွှမ်းမိုးထားတာ... ဘယ်လောက်တောင် ကြာသွားပြီလဲ မသိရပေမဲ့ သူတို့က အဲဒီအရှင်သခင်ရဲ့ ကျေးကျွန်တွေ ဖြစ်နေခဲ့ကြတာပဲ"

"သူတို့ရဲ့ ဘဝတွေက ကိုယ်ပိုင်အုပ်ချုပ်ခွင့် ဆုံးရှုံးသွားရတဲ့ ရုပ်သေးရုပ်တွေလိုပါပဲ။ သူတို့က အဲဒီအရှင်သခင် ခိုင်းတာမှန်သမျှ လုပ်ပေးကြရုံတင်မကဘူး... အရေးကြီးတဲ့ အချိန်တွေမှာဆိုရင် ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ ပေးအပ်လိုက်ရတာ။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိန်းချုပ်မှုသက်သက်ပဲမို့... မူလပိုင်ရှင်ရဲ့ အစွမ်းတွေကိုတော့ သူတို့ ဆက်ခံနိုင်ခြင်း မရှိကြဘူး"

ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရန် အားစိုက်ထုတ်ရမည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း ထိုခရမ်းရောင်နန်းတော် အရှင်သခင်ကမူ ဤရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုအတွက် ဂရုမစိုက်ပေ။ အကြောင်းမှာ ဤနယ်မြေတွင် သူ့အတွက် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော အရာတစ်ခု ရှိနေပြီး သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း လုံလောက်စွာ အားကောင်းနေသောကြောင့်ပင်။

ထိုကျွန်များမှာ နေရာအနှံ့မှ အခြေအနေများကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး တင်ပြနေကြသည်။

အမှောင်ထု၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် ထိုခရမ်းရောင်နန်းတော် ပုံရိပ်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကျေးကျွန်အားလုံးမှာ စကားတစ်ခွန်းကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ငါ ဒီကိုရောက်ဖို့ အချိန်နည်းနည်း ထပ်လိုသေးတယ်။ အချိန်မီမယ် မထင်ဘူး။

မင်းတို့ နဂါးပုန်းအသင်းတော်မှာ အနိုင်ရတဲ့သူတွေရဲ့ နာမည်အားလုံးကို မှတ်ထားကြ။ သူတို့နဲ့ နီးစပ်အောင် နည်းလမ်းရှာပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ဝိညာဉ်လိုက်ပိုးကောင်တွေ စိုက်ထည့်လိုက်ကြ။

အဲဒီပိုးကောင်ကို ငါကိုယ်တိုင် ပေးထားတာဖြစ်လို့ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်အောက်က ဘယ်သူမှ ရိပ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ခရမ်းရောင်နန်းတော် အထက်ကလူတွေတောင်မှ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သေသေချာချာ မစစ်ဆေးရင် သိမှာမဟုတ်ဘူး။

အကယ်၍ မင်းတို့ သူတို့နဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်ပြီး ဆက်သွယ်ရမယ့် နည်းလမ်းတွေနဲ့ သူတို့ ဘယ်သွားမလဲဆိုတာကို သိအောင်လုပ်နိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က မင်းတို့ ချဉ်းကပ်တာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ငြင်းဆန်ရင် သူ့နာမည်ကို မှတ်ထားလိုက်။

မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က အောင်မြင်မှုတစ်ခုခု ရခဲ့ရင် ငါက မင်းတို့ရဲ့ ကုသိုလ်အဖြစ် မှတ်တမ်းတင်ထားမှာဖြစ်ပြီး နောင်မှာ ကြီးမားတဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ပေးမှာ အသေအချာပဲ"

အမှောင်ထုထဲမှ ထိုအသံမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် အသံရှင်သည် ကျေးကျွန်အချို့ကို ရွေးချယ်ကာ ဂိုဏ်းအသီးသီးရှိ အကြီးအကဲများ၏ နေအိမ်သို့ သက်သေခံတံဆိပ်ပြားများဖြင့် စေလွှတ်လိုက်သည်။

တံခါးပွင့်လာသည်နှင့် ကျေးကျွန်များက တံဆိပ်ပြားကို ပြလိုက်ရာ အကြီးအကဲများမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ချက်ချင်းပင် အတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်ကြတော့သည်။

ထိုအကြီးအကဲများ၏ အစစ်အမှန် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။ သူတို့မှာ အမှန်စင်စစ် ကလဲ့စားချေဝိညာဉ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခရမ်းရောင်နန်းတော် အဆင့်နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံသူသည် ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်အဆင့်ရှိ ကလဲ့စားချေဝိညာဉ်များစွာကို စုဆောင်းကာ ထိုဝိညာဉ်များကို အခြေခံသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသူများထံ ပူးကပ်စေခဲ့သည်။

ထို့နောက် အဆင့်ဆင့် ပြန်လည်ကျင့်ကြံစေကာ ကြက်သွေးရောင်နန်းတော် အဆင့်သို့ ပြန်ရောက်စေပြီး တောင်ပိုင်းနယ်မြေ၏ မဟာဂိုဏ်းကြီးငါးဂိုဏ်းအတွင်းသို့ အဆင့်မြင့်ပုဂ္ဂိုလ်များအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက်ကာ ဝင်ရောက်စေခဲ့ခြင်းပင်။

တောင်တန်းနှင့် ပင်လယ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နှင့် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်တို့ကြားတွင် အပြန်အလှန် သူလျှိုများ ရှိကြသော်လည်း ဤလူ၏ နည်းလမ်းမှာမူ အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်။

အခန်း။ ၂၉၀

သာမန်အချိန်များတွင် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်ရှိ ထိုအစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်သည် ကျေးကျွန်ဝိညာဉ်များကို ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ မည်သည့်အမိန့်မှလည်း ပေးလေ့မရှိပေ။

သို့သော် ယခုမူ ပထမဆုံးသော အမိန့်ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"အကယ်၍ အကြီးအကဲတွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အမူအရာပြတာမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် သူတို့ရဲ့ အစွမ်းတွေ ရုတ်တရက် ခုန်တက်သွားတာမျိုး တွေ့ရင် သူတို့ကိုယ်ပေါ်မှာ ဝိညာဉ်လိုက်ပိုးကောင်ကို စိုက်ထားလိုက်ကြ။

ပြီးတော့... ငါ့အမိန့်ကို စောင့်ပြီး နဂါးပုန်းအသင်းတော်ပွဲအပြီးမှာ သတ်ပစ်ဖို့ အခွင့်အရေးရှာကြ။

ဒီလူတွေထဲမှာ ဝါရင့်မိစ္ဆာအိုကြီးတစ်ကောင် ပါနေနိုင်တယ်။

မင်းတို့က သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ရှာတွေ့ဖို့ပဲ လိုတယ်။ မြောက်ပိုင်းနယ်မြေကို သွားမယ့် ရှေးဟောင်းတည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို သူ အသုံးမပြုနိုင်အောင် တားဆီးနိုင်ရင် အဲဒါ လုံလောက်ပြီ။

မြောက်ပိုင်းနယ်မြေကို သွားတာက သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်ပဲ။

ဒါကို ငါက ဘယ်လိုလုပ် အောင်မြင်ခွင့် ပေးနိုင်မှာလဲ"

ဂိုဏ်းအသီးသီးရှိ စူးစမ်းရေးဝိညာဉ် အကြီးအကဲများက ထပ်တလဲလဲ ခေါင်းညိတ်ကြသည်။

ခဏအကြာတွင် ထိုခရမ်းရောင်နန်းတော် အရှင်သခင်သည် ထိန်းချုပ်ထားသော အသံတစ်ခုမှတစ်ဆင့် "မင်းတို့အားလုံး စုပေါင်းပြီး အဲဒီရှေးဟောင်းတည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မလား" ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။

သို့သော် အဖြေအားလုံးမှာ "မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး" ဟူ၍သာ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုတည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်မှာ ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်၏ မဟာဗျူဟာမြောက် အစီအရင်ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းနိုင်ငံတော်၏ ခရမ်းရောင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူများက အလှည့်ကျ စောင့်ကြပ်နေသောကြောင့်ပင်။ ၎င်းမှာ စစ်သူကြီးတစ်ဦးက ခံတပ်ကို စောင့်ကြပ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ထို အစီအရင်မှာ သူတို့၏ ခံတပ်ပင်။

" ခရမ်းရောင်နန်းတော်ကျင့်ကြံသူတွေသာ ရှိနေသရွေ့တော့... ဒီခံတပ်ကြီးက ဘယ်လိုနည်းနဲ့များ ကျိုးပျက်သွားနိုင်မှာလဲ"

...

...

စုန်ယန်သည် ကျောက်ကုတင်ပေါ်တွင် ဟိုဘက်ဒီဘက် လှည့်လျက် ရှိနေသည်။

သူသည် မှောင်မည်းနေသော လေဟာနယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အခါအားလျော်စွာ စဉ်းစားနေမိသည်။

သူ၏ လက်ရှိရန်သူမှာ လူသားတို့၏ စိတ်နှလုံးကို အသိဆုံးနှင့် လူသားတို့၏ အလိုဆန္ဒများကို အမွှေနှောက်ဆုံးဖြစ်သော ဒုက္ခပင်လယ်မှ မွေးဖွားလာသည့် ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာအိုကြီးဖြစ်ကြောင်း သူ သိရှိထားသည်။

ယခုအခါ သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ပေါ်ရှိ အကုသိုလ်ပုတီးစေ့ လေးလုံးမှတစ်ဆင့် ထိုရန်သူသည် အစွမ်းကုန် အရှိန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာနေကြောင်း သူ ခံစားနေရသည်။ ကံကောင်းသည်မှာ လူသူကင်းမဲ့သော တောရိုင်းမြေရိုင်းများကို ဖြတ်ကျော်ပြီး တောင်ပိုင်းနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိရန် အချိန်အတန်ကြာဦးမည်ပင်။

ရန်သူ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ သူ့အပေါ်တွင်သာ အပြည့်အဝ ကျရောက်နေသည်။

"ရန်သူရဲ့ နည်းလမ်းတွေက... ခရမ်းရောင်နန်းတော်ရဲ့ ကျေးကျွန်တွေပဲ။ ပြောရရင် ကျေးကျွန်ဝိညာဉ်တွေပေါ့..."

" ချန်ဝမ်ကျားမျိုးနွယ်က မိစ္ဆာရဟန်းရဲ့ အစွမ်း ကိုးပုံငါးပုံလောက်ကို ငါဝါးမြိုထားပြီးပြီဆိုတော့... ငါကိုယ်တိုင်လည်း ဒီ ကျေးကျွန်ဝိညာဉ်တွေကို အသုံးချနိုင်စွမ်း ရှိနေပြီပဲ။

တကယ်လို့သာ... သူက ဒီဝိညာဉ်တွေကို တခြားသူတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ဝင်ရောက်သိမ်းပိုက်ဖို့ ခိုင်းထားခဲ့မယ်ဆိုရင်၊ ဒီရာစုနှစ်တစ်ခုအတွင်းမှာ အဲဒီဝိညာဉ်တွေထဲက အတော်များများက ကြက်သွေးရောင်နန်းတော်အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေလောက်ပြီ။ အဆိုးဆုံးကတော့... မိုဓားဂိုဏ်းထဲမှာတောင် အဲဒီလူတွေ ရှိနေနိုင်တာပဲ"

သူ့၏ အကြည့်များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်

လိုက်မိသည်။

"အဲဒီလူတွေက... ဘယ်အချိန်မှာ၊ ဘယ်လိုမျိုး လှုပ်ရှားလာကြမလဲဆိုတာ ဘယ်သူက သိနိုင်မှာလဲ"

ခဏမျှ ဆင်ခြင်ပြီးနောက် စုန်ယန်သည် အစီအစဉ်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

နဂါးပုန်းအသင်းတော်က ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုတွေထဲက ပါရမီရှင်တွေကို ရွေးချယ်တာဆိုတော့... အရင်ဆုံး ဘယ်လိုရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်တွေ ရှိနေသလဲဆိုတာ စုံစမ်းရမယ်။

အကယ်၍ ရုပ်မဲ့ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်သာ ပါဝင်ခဲ့ရင်... လမ်းကြောင်းအသစ်တစ်ခုကို ငါ ကြိုးစားကြည့်လို့ရတယ်။

အဆင့်မြင့်မှော်ပညာတွေကို ငါ အတုမယူနိုင်သေးပေမဲ့ အခြေခံသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ပညာရပ်တွေကိုတော့ ငါ နားလည်နိုင်ပါတယ်။ ရုပ်မဲ့မျက်နှာဖုံးနဲ့သာဆိုရင် ငါ့ရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြဖို့ လုံလောက်ပါလိမ့်မယ်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် စုန်ယန်သည် မိုဓားဂိုဏ်း၏ ဓားကျင့်ကြံရေးစင်မြင့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤစင်မြင့်မှာ ထူးကဲချီ အလွန်ပေါကြွယ်ဝပြီး ရှုခင်းအလွန်လှပသည့် မြင့်မားသော နေရာတစ်ခုတွင် တည်ရှိသည်။ ကျောက်တိုင်ကြီးလေးခုပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းတောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းပုံများကို ထူးခြားပြောင်မြောက်စွာ ထွင်းထုထားရာ သာမန်လူများပင် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် စိတ်နှလုံးကြည်လင်အေးချမ်းကာ ထိုနေရာသို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ဤဓားကျင့်ကြံရေးစင်မြင့်မှာ မိုဓားဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်ယူစရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး တပည့်အားလုံးမှာ ထူးကဲချီကို စုပ်ယူရန်နှင့် တောင်မြစ်တို့၏ အနှစ်သာရကို အာရုံဖော်ရန် ဤနေရာသို့ လာရောက်လေ့ရှိကြသည်။

စုန်ယန်သည် စုန်ဟန်၏ မှတ်ဉာဏ်အတိုင်း ပုံမှန်ထိုင်လေ့ရှိသည့် နေရာတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ တရားမှတ်နေဟန် ပြုလိုက်သည်။

သူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုသော်လည်း သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အာရုံကို အသာအယာ ဖြန့်ကြက်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းနှင့် အကြီးအကဲများ၊ တပည့်များ၏ ထူးခြားသော အမူအရာများကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် တပည့်တစ်ဦးကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုတပည့်၏အမည်မှာ လျိုမန်ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူသည် ပုံမှန်ထက် ထူးထူးခြားခြား စကားများနေကာ ယခုနှစ် နဂါးပုန်းအသင်းတော်သို့ ဘယ်သူတွေ တက်ရောက်မလဲဟု လိုက်လံစုံစမ်းနေသည်။ စုန်ဟန်၏ အမှတ်အသားအရ လျိုမန်မှာ ဤမျှအထိ စကားဖောဖောသီသီ ပြောတတ်သူ မဟုတ်ပေ။

မကြာမီ လျိုမန်သည် စုန်ယန်အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကိုစုန်... ဒီနှစ် နဂါးပုန်းအသင်းတော်ကို သွားမှာလား"

စုန်ယန်၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းလက်သွားပြီး "ဘယ်သူက မသွားချင်ဘဲ နေမလဲ" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

လျိုမန်က ရယ်မောရင်း "အစ်ကို့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုက လူကြီးမင်းတွေရဲ့ သတိပြုမိတာကို ခံရမှာ အသေအချာပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က ပြန်မေးလိုက်သည်။

"ညီလေးလျိုကော... သွားမှာလား"

လျိုမန်က "သွားမှာပေါ့" ဟု ဖြေသည်။

ရိုးရှင်းသော စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး လမ်းခွဲလိုက်ကြရာ လျိုမန်မှာ အနည်းငယ် အလောတကြီး ဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် အခြားတစ်နေရာသို့ ကူးပြောင်းသွားတော့သည်။

စုန်ယန်သည် စိတ်ထဲမှ အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်မိသည်။

ကောင်လေး... ဒီလောက် ပညာလေးနဲ့ သူလျှိုလုပ်ဖို့ ထွက်လာတာလား။ သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းဖို့ မအောင်မြင်တဲ့အပြင် မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကိုပါ ထင်ထင်ရှားရှား ဖော်ပြလိုက်သလို ဖြစ်သွားပြီ။

သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဒါပေမဲ့ မိစ္ဆာရဟန်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက တကယ်ကို မြန်တယ်။ ကြည့်ရတာ ဒီနှစ် နဂါးပုန်းအသင်းတော်မှာ အနိုင်ရတဲ့သူတိုင်းဟာ ပစ်မှတ်ထားခံရပြီး အဆုံးမရှိတဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုတွေကို ရင်ဆိုင်ရတော့မယ် ထင်တယ်။ မိစ္ဆာရဟန်းက ပိုပြီး ရက်စက်ဦးမှာပဲ။ သူသာ ရှေးဟောင်းတည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်ရင် ဖျက်ဆီးပစ်မှာ သေချာတယ်။

မဖြစ်သေးဘူး... ငါ တခြားနည်းလမ်း စဉ်းစားရမယ်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်...

စုန်ယန်သည် စိတ်ထဲမှ ဆင်ခြင်နေမိသည်။

ခန္ဓာကိုယ်တွေကို ဆက်တိုက် သိမ်းပိုက်တာက နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ရဲ့ အနှစ်သာရကို ထိခိုက်စေနိုင်ပေမဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ပြောင်းလဲပြီး နဂါးပုန်းအသင်းတော်ကို ကျော်ဖြတ်ပဲိး တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီအရင်ထဲကို အချိန်မီ ကြိုတင်ဝင်ရောက်နိုင်ရင်တော့ မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။

သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူ၏ အမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ တိမ်တိုက်များ တက်လာပြီးနောက် မိုဓားဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်မှစ၍ အကြီးအကဲများအားလုံးမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကြိုဆိုရန်အတွက် ဓားကိုထိန်းချုပ်လျက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

တိမ်တိုက်များအထက်တွင် နတ်သံစဉ်များ ပျံ့လွင့်နေပြီး နတ်သမီးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး ကျင့်ကြံသူများက ရှေ့မှ ဦးဆောင်လာကာ သူတို့နောက်တွင် ပျံသန်းနေသော ဝေါယာဉ်သုံးစင်း ပါလာသည်။

မိုဓားဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးက ရိုသေစွာဖြင့် "ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုရဲ့ အထူးသံတမန်ကို ကြိုဆိုပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်သည် သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အာရုံကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းကာ တပည့်များကြားတွင် ရောနှောလျက် အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ် အာရုံထဲတွင် ထူးဆန်းသော ဆက်နွှယ်မှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထိုဆက်နွှယ်မှုမှာ သူနှင့် နောက်ဆုံး ဝေါယာဉ်ကြားတွင် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင်။ ထိုဆက်နွှယ်မှုမှာ ဝေဝါးနေရာမှ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ခိုင်မာအားကောင်းလာသည်။

စုန်ယန် သူ့ကို မှတ်မိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ သွေးကျေးကျွန် ရှေးဟောင်းမန္တန်ပင်။

ထိုမန္တန်က ယခုအချိန်အထိ အစွမ်းရှိနေဦးမည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ထိုစဉ်မှာပင် နောက်ဆုံး ဝေါယာဉ်၏ လိုက်ကာမှာ ပွင့်သွားပြီး လှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးက အပြင်သို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်လေးများ ရှိနေပြီး လူအုပ်ကြားထဲတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေပုံပင်။

သူမမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းတစ်ရာခန့်က သရဲတစ္ဆေ သတ်ဖြတ်ခြင်းဂိုဏ်းမှ ရှင်းအာပင်။ ယခုအခါ သူမသည် သူမသားဖြစ်သူ၏ ကျေးဇူးကြောင့် မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။