အခန်း (၃၇-၃၈)

အခန်း (၃၇) ငါ့ကို လက်ထပ်မှာလား

သူတို့သည် ဟော့ပေါ့ကို တစ်နာရီကြာအောင် စားသောက်ခဲ့ကြ၏။

ကျောက်လင်၊ ယောင်းဟွိုင်တောက်နှင့် အခြားသူများဖြစ်စေ၊ စုယောင်နှင့် ရှန်ချန်းရွှယ်တို့ကဲ့သို့ အမျိုးသမီးများဖြစ်စေ၊ အသစ်ဝယ်လာသော ဒုက္ခသည်များပါမကျန် လူတိုင်း အဝစားခဲ့ကြ၏။

အထူးသဖြင့် မနေ့က ငတ်မွတ်နေခဲ့ပြီး ယနေ့တွင် အရသာရှိသော အစားအစာများကို ဗိုက်ဝအောင် စားခဲ့ရသည့် ဒုက္ခသည်များမှာ စားသောက်ပြီးသွားသောအခါ ငိုချလိုက်ကြသည်။

"ငါ အိမ်ပြန်နားတော့မယ်..."

တစ်ချိန်တွင် ယောင်းဟွိုင်တောက်က လှမ်းအော်လိုက်၏။

"ငါကတော့ ဗိုက်ပေါက်ထွက်မတတ် အဝစားလိုက်ရတယ်... အိပ်ဖို့ ပြန်တော့မယ်..."

ရှုံ့တကျွမ်းကလည်း အော်ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက် လူတိုင်းက ကျောက်လင်ကို ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကြပြီး သူတို့၏ အုပ်စုအသီးသီးနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ကျောက်လင်က သူဝယ်လာသော ဒုက္ခသည် အမျိုးသား ခုနစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ညွှန်ကြားလိုက်၏။

"သွားပြီး ရေချိုးဖို့ ရေခပ်ကြ... ပြီးရင် အနားယူတော့..."

"မနက်ဖြန်ကစပြီး မင်းတို့အားလုံး လယ်ကွင်းထဲမှာ အလုပ်သွားလုပ်ရမယ်..."

သူတို့ခုနစ်ယောက်က အကြောင်းပြန်လိုက်ကြပြီး ရွာရေတွင်းသို့ အတူတကွ ရေသွားခပ်ကြ၏။ အမှောင်ထုကို အကာအကွယ်ယူကာ သူတို့က ကျပန်းနေရာတစ်ခုတွင် ရေချိုးလိုက်ကြပြီး ကျောက်လင် ယခုလေးတင် ဝယ်လာပေးသော ပိတ်ကြမ်းအဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ယခုအခါ ခြံဝင်းထဲတွင် ကျောက်လင်၊ စုယောင်၊ ရှန်ချန်းရွှယ်၊ ယဲ့လင်အာ၊ ပိုင်ဝမ်ချင်းနှင့် ထျန်ကျီလင်တို့သာ ကျန်ရစ်တော့၏။

"ယဲ့လင်အာ၊ ပိုင်ဝမ်ချင်း၊ ထျန်ကျီလင်... ဒီည ကောင်းကောင်း စားရရဲ့လား..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... အရမ်းကောင်းပါတယ်..."

အမျိုးသမီးသုံးဦးစလုံးက တူညီသော အဖြေကို ပေးလိုက်ကြ၏။

အတိတ်က ထွက်ပြေးပုန်းရှောင်နေရသော နေ့ရက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ယနေ့ညစာမှာ တော်ဝင်ပွဲတော်တစ်ခုနှင့်ပင် တူနေတော့သည်။

ကျောက်လင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့သုံးယောက်နဲ့ ရေစက်ပါမယ်လို့ ခံစားရလို့ ဒုက္ခသည်စခန်းကနေ ငါ ဝယ်လာခဲ့တာ..."

"ငါက မင်းတို့ သုံးယောက်စလုံးကို လက်ထပ်ချင်တယ်... ဘယ်လိုသဘောရလဲ..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဇနီးနှစ်ဦးဖြစ်သော စုယောင်နှင့် ရှန်ချန်းရွှယ်တို့မှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားကြ၏။

ဖြစ်လာရမည့်အရာကတော့ ဖြစ်လာပေတော့မည်။

ယဲ့လင်အာ၊ ပိုင်ဝမ်ချင်းနှင့် ထျန်ကျီလင်တို့သည်လည်း မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်နေကြ၏။

ထိုအမျိုးသမီးသုံးဦး၏ စိတ်ထဲတွင် ယင်းသံသယမျိုး ရှိနှင့်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ကျောက်လင် ကိုယ်တိုင် ပြောလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့ အံ့သြသွားကြဆဲဖြစ်ပြီး ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ရောထွေးသွားခဲ့သည်။

ကျောက်လင်က သူတို့သုံးယောက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ကာ သူတို့၏ အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေ၏။

"ရှင်နဲ့ လက်ထပ်ရမယ်ဆိုရင် ကျွန်မက ရှင့်ရဲ့ ဇနီးဖြစ်မှာလား ဒါမှမဟုတ် မယားငယ် ဖြစ်မှာလား..."

ထျန်ကျီလင်သည် ပညာတတ်မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူဖြစ်ရာ ဤအချက်ကို အလွန် အလေးထားပေသည်။

"မင်းတို့အားလုံးက ငါ့ရဲ့ ဇနီးတွေပဲ... အဆင့်အတန်းတူညီတယ်... အထက်အောက် ခွဲခြားထားတာ မရှိဘူး..."

ကျောက်လင်က ပြတ်သားသော အဖြေကို ပေးလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင် ရှင့်ကို လက်ထပ်ဖို့ ကျွန်မ သဘောတူတယ်..."

ထျန်ကျီလင်က ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ထျန်မိသားစုမှာ မျိုးဖြုတ်ခံလိုက်ရပြီဖြစ်ပြီး ထျန်ကျီလင်မှာ တစ်ကောင်ကြွက်ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ သူမသာ အပြင်တွင် လေလွင့်နေမည်ဆိုလျှင် အခြားသူတစ်ယောက်၏ ကစားစရာသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ကျောက်လင့်နောက်သို့ လိုက်ခြင်းက အနည်းဆုံးတော့ လေးစားမှုနှင့် အစားအစာကောင်းကောင်း ရရှိနိုင်ပေသည်။

"နောင်ကြရင် ကျွန်မကို ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဥယျာဉ်တစ်ခုပေးမယ်လို့ ရှင် ကတိပေးနိုင်လား..."

ရုတ်တရက် ပိုင်ဝမ်ချင်းက ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ဗြုန်းစားကြီး မေးလိုက်၏။

"သေချာတာပေါ့..."

"မင်းကို ငါ မလိမ်ပါဘူး... ငါက နယ်ခြားစောင့်တပ်သား တစ်ယောက်ပါ... ငါ့ဆီမှာ စစ်တပ်ပိုင်မြေ မူသုံးဆယ်ပဲ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က တောင်တွေနဲ့ သစ်တောတွေ အားလုံးကို ဝယ်ဖို့ ငါ အချိန်အကြာကြီး တွေးထားခဲ့တာ..."

"ဆေးဖက်ဝင်အပင် ဥယျာဉ်လုပ်ဖို့ မင်းကို တောင်ကုန်းမြေတစ်နေရာ ပေးပါ့မယ်... ပြဿနာမရှိဘူး..."

ကျောက်လင်က ပြုံး၍ ပြန်ပြောလိုက်၏။

စနစ်၏ မိတ်ဆက်ပြသမှုမှတစ်ဆင့် ပိုင်ဝမ်ချင်း၏ မိသားစုသည် ဝိညာဉ်ဆေးပင် မိသားစုဖြစ်ပြီး သူတို့တွင် မူလက ဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်တစ်ခု ရှိခဲ့ကြောင်းကို ကျောက်လင် သိထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် မိသားစုကို ပျက်စီးသွားစေခဲ့သည်မှာ ထိုဝိညာဉ်ဆေးပင် ဥယျာဉ်ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ပိုင်ဝမ်ချင်းက သူမ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအလုပ်ဟောင်းကို ပြန်လုပ်ချင်နေဆဲ ဖြစ်သောကြောင့် ကျောက်လင်က သူမကို ထောက်ပံ့ပေးမည် ဖြစ်သည်။

ဆေးပင်ဥယျာဉ်က အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ၎င်းသည် ကျောက်လင်အား ငွေအမြောက်အမြား ရှာဖွေရာတွင် ကူညီပေးနိုင်သည့် ဧရာမလုပ်ငန်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

"ကျွန်မက သွားစရာနေရာမရှိတော့ ရှင့်ကို လက်ထပ်ရတာ ပြဿနာ မရှိပါဘူး..."

"ကျွန်မမှာ တောင်းဆိုစရာတစ်ခုပဲ ရှိတယ်... နေ့တိုင်း ကြက်ပေါင်တစ်ချောင်း စားလို့ရမလား..."

ယဲ့လင်အာက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ကျောက်လင်၊ စုယောင်၊ ရှန်ချန်းရွှယ်၊ ထျန်ကျီလင်နှင့် ပိုင်ဝမ်ချင်းတို့ အားလုံးက ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

ဤသည်က မည်သို့သော တောင်းဆိုချက်မျိုးနည်း။

"ကောင်းပြီလေ... နေ့တိုင်း မင်းကို ကြက်ပေါင်တစ်ချောင်း ပေးပါ့မယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံးကာ သဘောတူလိုက်၏။

ဤအမျိုးသမီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကို မည်သည့်အရာက လှုံ့ဆော်လိုက်သည်မသိ၊ သူမက ကြက်ပေါင်များကို အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် စိတ်ဝင်စားနေရသနည်း။

သူမက ဗိုက်ဆာရမည်ကို ကြောက်နေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျောက်လင်၏ အသိစိတ်က စနစ်မျက်နှာပြင်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

【 ပိုင်ရှင်သည် ဇနီးငါးဦး လက်ထပ်ထားသည်။ နေ့စဉ် ဝယ်ယူခွင့် ကန့်သတ်ချက်မှာ မတူညီသော ကုန်ပစ္စည်းအမျိုးအစား ၅ မျိုး ဖြစ်သည်။ 】

ဤမက်ဆေ့ချ် အသိပေးချက်အသစ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်က နားလည်သွား၏။

စနစ်သည် ဇနီးများကို သူတို့၏ နှုတ်ဖြင့် ဝန်ခံမှုအပေါ် အခြေခံ၍ သတ်မှတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ဤဇနီးများနှင့် မှတ်ပုံတင်စာရင်းသွင်းရန် ကျောက်လင်အတွက် မလိုအပ်ပေ။

ကျောက်လင်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး ယဲ့လင်အာ၊ ပိုင်ဝမ်ချင်းနှင့် ထျန်ကျီလင်တို့၏ လက်များကို ကိုင်လိုက်သည်။

"အခု... မင်္ဂလာဆောင် အခမ်းအနားကို တိုက်ရိုက်သွားကြစို့..."

"ရက်အနည်းငယ် ကြာရင်... ငါ ငွေအလုံအလောက် ရှာနိုင်ပြီဆိုတာနဲ့ ခရိုင်အစိုးရရုံးကို သွားပြီး မင်းတို့ကို ငါ့ရဲ့ အိမ်ထောင်စုစာရင်းထဲမှာ မှတ်ပုံတင်ပေးမယ်..."

ကျောက်လင်က ပြုံးလိုက်၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခင်ပွန်း..."

အမျိုးသမီးသုံးဦးက မျက်နှာရဲကာ အကြောင်းပြန်လိုက်ကြသည်။

ကျောက်လင် အံ့အားသင့်သွား၏။ သူ၏ ဇနီးတစ်ဦးစီက သူ့ကို ခေါ်ဝေါ်ပုံချင်း မတူညီကြပေ။

သခင်၊ ခင်ပွန်း၊ သခင်လေး…

အဓိပ္ပာယ်တူသော်လည်း ထိုသို့ ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်က အလွန် ရှုပ်ထွေးသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

"ငါ့ရဲ့ အမျိုးသမီးငါးယောက်... အခုကစပြီး မင်းတို့အားလုံး ငါ့ကို အခေါ်အဝေါ် တစ်ခုတည်း သုံးရမယ်... ငါ့ကို ခင်ပွန်းလို့ပဲ ခေါကြ..."

ကျောက်လင်က ချက်ချင်းပင် ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ပွန်း..."

အမျိုးသမီးငါးဦးစလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ဤအခေါ်အဝေါ်က မည်သည့်နေရာမှ ရောက်လာသနည်းဟု တွေးတောနေကြ၏။

ကျောက်လင်က ရှင်းမပြဘဲ စုယောင်နှင့် ရှန်ချန်းရွှယ်တို့ကို ဖယောင်းတိုင်နီများအဖြစ် အသုံးပြုရန် မီးတုတ်နှစ်ချောင်းကို ထွန်းညှိခိုင်းလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်နဲ့ ကမ္ဘာမြေကို ပထမတစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ကန်တော့ပါ..."

"မိဘတွေကို ဒုတိယတစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ကန်တော့ပါ..."

"ဇနီးမောင်နှံ အချင်းချင်း ဦးညွှတ်ကန်တော့ပါ..."

စုယောင်နှင့် ရှန်ချန်းရွှယ်တို့က သက်သေများအဖြစ် ဆောင်ရွက်ကြပြီး အတူတကွ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။

ကျောက်လင်၊ ယဲ့လင်အာ၊ ပိုင်ဝမ်ချင်းနှင့် ထျန်ကျီလင်တို့က အတူတကွ သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

အခမ်းအနားမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ၎င်းက အဆင့်အတန်း ပြောင်းလဲသွားခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

"စုယောင်၊ ချန်းရွှယ်... ကျန်တဲ့ ပန်းကန်တွေကို မင်းတို့နှစ်ယောက် ရှင်းလိုက်ကြတော့..."

"ခင်ပွန်းက သတို့သမီးသုံးယောက်ကို ခေါ်သွားပြီး သူတို့ရဲ့ အနာဂတ်ဘဝအကြောင်း ဆွေးနွေးလိုက်ဦးမယ်..."

ကျောက်လင်က အဓိပ္ပာယ်ပါသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်၏။

စုယောင်နှင့် ရှန်ချန်းရွှယ်တို့က အချစ်သစ်တွေ့၍ အချစ်ဟောင်းကို စွန့်ပစ်သော လူယုတ်မာ ကျောက်လင်ကို နာကြည်းစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံး အသည်းကွဲသွားကြ၏။

သို့သော် သူတို့က တားဆီးမည် မဟုတ်ပေ။

အနည်းဆုံးတော့ ကျောက်လင်က သူတို့၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲပေးခဲ့ပြီး ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေသော ဘဝအစား တည်ငြိမ်သော ဘဝတစ်ခုကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။

အဓိကအချက်မှာ အဝစားနိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်၏။

ယဲ့လင်အာ၊ ပိုင်ဝမ်ချင်းနှင့် ထျန်ကျီလင်တို့ တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် ကျောက်လင်က သူတို့ကို ငြင်းဆန်ခွင့်မပေးဘဲ အိမ်ထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွားလိုက်သည်။

စုယောင်နှင့် ရှန်ချန်းရွှယ်တို့က မြေပန်းကန်လုံးများကို သစ်သားဇလုံထဲသို့ ထည့်ကာ စတင် ဆေးကြောလိုက်ကြ၏။

စုယောင်နှင့် ရှန်ချန်းရွှယ်တို့သည် အခန်းထဲမှ ဆူညံသံများကို နားထောင်ရင်း သူတို့၏ မျက်နှာတွင် ညည်းညူမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

"လူယုတ်မာ..."

စုယောင်က ပန်းကန်တစ်လုံးကို ဆေးကြောပြီးနောက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ချလိုက်သည်။

"အနံ့အသက်ဆိုးတဲ့ ယောကျ်ား..."

ရှန်ချန်းရွှယ်သည်လည်း နာကြည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ကျောက်လင့်အပေါ် စိတ်ယိမ်းယိုင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူက သူတို့၏ အပျိုစင်ဘဝကို ရယူပြီးနောက် သူတို့ကို ငြီးငွေ့သွားသည်ဟု တွေးမိသောအခါ အလွန် နာကြည်းနေကြဆဲဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးနှစ်ဦးသည် ပန်းကန်ဆေးနေစဉ် ပန်းကန်တစ်လုံးကို ဆောင့်ချလိုက်ကာ ပန်းကန်များ အချင်းချင်း ထိခတ်မိ၍ ချွင်ခနဲ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။ သူတို့ ရေသွန်ချချိန်တွင်ပင် ဇလုံကို ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်ကြ၏။

သူတို့၏ နာကြည်းမှုများအတွက် တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်မှာ ဤပန်းကန်များနှင့် တူများအပေါ်တွင်သာ ဖြစ်ပေသည်။

"အစ်မစုယောင်... ကျွန်မတို့လည်း ဝင်သွားရအောင်..."

တစ်ချိန်တွင် ရှန်ချန်းရွှယ်က ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို ဗြုန်းစားကြီး ပြောလိုက်၏။

"ဟင်..."

စုယောင်မှာ ခဏတာ ဆွံ့အသွားသည်။

"ဒီအသည်းနှလုံးမရှိတဲ့ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ လူယုတ်မာကို ဇနီးအသစ် ယူခွင့်ပြုလို့ မဖြစ်ဘူး..."

"ဒီည... ကျွန်မတို့ ပိုကြိုးစားကြရအောင်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့မှာ ဇနီးငါးယောက် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး နောက်ထပ်တစ်ယောက် ထပ်ယူမယ်ဆိုရင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်ရည်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ခင်ပွန်း နားလည်အောင် လုပ်ချင်ရုံတင်ပါ..."

ရှန်ချန်းရွှယ်က သူမ၏ စစ်မှန်သော ခံစားချက်များကို ဖော်ပြလိုက်၏။

စုယောင်က နားလည်သွားသည်။

"ကောင်းပြီ... ခင်ပွန်းက နောက်ထပ် လက်ထပ်မယ်ဆိုတဲ့အတွေးကို စွန့်လွှတ်သွားအောင် ငါတို့ သေချာပေါက် လုပ်ရမယ်..."

စုယောင်က ရုတ်တရက် စိတ်ပြောင်းသွား၏။

အခန်း (၃၈) ဇနီးသုံးယောက် ထပ်မံဆုချခံရခြင်းနှင့် ဒေသခံများ၏ ဆန့်ကျင်မှု

ကျောက်လင်မှာ လုံးဝကို အင်အားကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်၏။

သူ၏ ဇနီးငါးယောက်က မည်သည့်နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ သူက ဆက်လက်တိုက်ပွဲဝင်ရန် စွမ်းအင်မရှိတော့ပေ။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်၏ အသိစိတ်က စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ အာရုံရောက်သွားသည်။

မက်ဆေ့ခ်ျဘား အနည်းငယ် ပေါ်လာ၏။

[ဂုဏ်ယူပါသည် ပိုင်ရှင်၊ သင့်ဇနီး ယဲ့လင်အာနှင့် မင်္ဂလာဦးည အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်သည့်အတွက် စနစ်မှ သင့်အား ကျင့်ကြံမှု အနှစ်နှစ်ဆယ်စာ ဆုချီးမြှင့်ပါသည်]

[ပိုင်ရှင်၏ ဇနီး ယဲ့လင်အာ ကိုယ်ဝန်ရရှိခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်၊ စနစ်မှ ပိုင်ရှင်အား 'သွေးနတ်ဘုရားဓား' ကျင့်စဉ်ကို ဆုချီးမြှင့်ပါသည်]

[ဂုဏ်ယူပါသည် ပိုင်ရှင်၊ သင့်ဇနီး ထျန်ကျီလင်နှင့် မင်္ဂလာဦးည အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်သည့်အတွက် စနစ်မှ သင့်အား ကျင့်ကြံမှု တစ်နှစ်စာ ဆုချီးမြှင့်ပါသည်]

[ပိုင်ရှင်၏ ဇနီး ထျန်ကျီလင် ကိုယ်ဝန်ရရှိခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်၊ စနစ်မှ ပိုင်ရှင်အား သခင်အဆင့် ပန်းချီပညာကို ဆုချီးမြှင့်ပါသည်]

[ဂုဏ်ယူပါသည် ပိုင်ရှင်၊ သင့်ဇနီး ပိုင်ဝမ်ချင်းနှင့် မင်္ဂလာဦးည အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်သည့်အတွက် စနစ်မှ သင့်အား ကျင့်ကြံမှု ငါးနှစ်စာ ဆုချီးမြှင့်ပါသည်]

[ပိုင်ရှင်၏ ဇနီး ပိုင်ဝမ်ချင်း ကိုယ်ဝန်ရရှိခြင်းအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်၊ စနစ်မှ ပိုင်ရှင်အား 'ရှန်းနုန်ဆေးဖက်ဝင်အပင်မှတ်တမ်း' ကို ဆုချီးမြှင့်ပါသည်]

ကျောက်လင်၏ စိတ်ထဲတွင် မှတ်ဉာဏ်အသစ် သုံးခု ချက်ချင်း ပေါ်လာ၏။

သွေးနတ်ဘုရားဓားသည် လုပ်ကြံသူအဖွဲ့အစည်း 'သွေးဆီးနှင်းပန်း' ၏ အမြင့်ဆုံး ကိုယ်ခံပညာရပ်ဖြစ်သည်။ သေချာစွာ ကျင့်ကြံပါက အဆင့်ကိုးအထိ ရောက်ရှိနိုင်၏။

ဆရာသခင်အဆင့် ပန်းချီပညာဖြင့် ကျောက်လင်သည် သူ စိတ်ကူးရရှိသည့်အခါတိုင်း သခင်အဆင့် ပန်းချီ သို့မဟုတ် လက်ရေးလှ စာလုံးများကို ဖန်တီးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ရှန်းနုန် ဆေးဖက်ဝင်အပင်မှတ်တမ်းဖြင့် ကျောက်လင်သည် နောင်တွင် သူကြုံတွေ့ရမည့် မည်သည့် ဝိညာဉ်ဆေးပင်ကိုမဆို ခွဲခြားသိမြင်နိုင်မည် ဖြစ်၏။

"စနစ်ဆုလာဘ်တွေက တကယ့်ကို ရက်ရောတာပဲ..."

ကျောက်လင်မှာ အလွန်ဋမ်းသာသွားသည်။

သူသည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း နောက်ထပ် ဇနီးသုံးယောက် ထပ်မံရရှိခဲ့သဖြင့် စနစ်၏ ဆုချီးမြှင့်မှုက တကယ့်ကို ကျေနပ်စရာကောင်းနေ၏။

ချက်ချင်းပင် ကျောက်လင်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်ကို ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။

[ပိုင်ရှင် - ကျောက်လင်]

[ဇနီးများ - စုယောင်၊ ရှန်ချန်းရွှယ်၊ ယဲ့လင်အာ၊ ပိုင်ဝမ်ချင်း၊ ထျန်ကျီလင်]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ - အမဲလိုက်ကျွမ်းကျင်မှု၊ ပန်းချီပညာ၊ ရှန်းနုန် ဆေးဖက်ဝင်အပင်မှတ်တမ်း]

[အထူးစွမ်းရည် - လင်းယုန်မျက်လုံး]

[ကျင့်စဉ်များ - ကျားယန်ကျင့်စဉ် (သာမန်အောင်မြင်မှုအဆင့်)၊ မူလဝိညာဉ်ကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့်)၊ သွေးနတ်ဘုရားဓား (အစပြုအဆင့်)]

[နယ်ပယ် - ကြေးဝါအရေပြားနယ်ပယ် (နောက်ဆုံးအဆင့်)]

[ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - ၂၉+]

ယဲ့လင်အာ၏ အနှစ်နှစ်ဆယ်၊ ပိုင်ဝမ်ချင်း၏ ငါးနှစ်၊ ထျန်ကျီလင်၏ တစ်နှစ်၊ ထို့အပြင် စုယောင်နှင့် ရှန်ချန်းရွှယ်တို့က နောက်ပိုင်းတွင် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပူးပေါင်းလာသဖြင့် နောက်ထပ် နှစ်နှစ် ထပ်ပေါင်းလိုက်ပြီး ယမန်နေ့ညက စုယောင်နှင့် ရင်းနှီးစွာ နေထိုင်ပြီးနောက် ရရှိခဲ့သော တစ်နှစ်တို့ ဖြစ်သည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် ကျင့်ကြံမှု အနှစ်နှစ်ဆယ့်ကိုးနှစ် အတိအကျရှိနေ၏။

"အဆင့်သုံး ဇနီးတစ်ယောက်က ဆုလာဘ် တစ်နှစ်ပဲရတယ်... အဆင့်နှစ် ဇနီးတစ်ယောက်က ငါးနှစ်ရပြီး အဆင့်တစ် ဇနီးတစ်ယောက်က အနှစ်နှစ်ဆယ် ရတာပဲ..."

"သူရဲကောင်းတစ်အုပ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီးတဲ့နောက် ငါ့မှာ ကျင့်ကြံမှု အနှစ်နှစ်ဆယ့်ကိုးနှစ် စုဆောင်းမိသွားပြီ... အဲ့တာကို ဘယ်ကျင့်စဉ်မှာ ထည့်သုံးရမလဲ..."

ကျောက်လင်က ထိုအကြောင်းကို သေချာစွာ ပြန်လည်စဉ်းစားနေ၏။ သူက အလျင်အမြန်ပင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ကျားယန်ကျင့်စဉ်ကို အရင် တိုးတက်အောင် လုပ်ရမယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာက တကယ့် အဓိက အရင်းအနှီးပဲလေ... ဇနီးတွေ ဒီလောက်များနေတာ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်သာ မသန်မာရင် ငါ့ကျောက်ကပ်တွေ တကယ် ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မယ်..."

ကျောက်လင်က ပြဿနာ၏ အရင်းအမြစ်ကို အမြန်ပင် သဘောပေါက်သွား၏။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်သည် သူ၏ ကျားယန်ကျင့်စဉ်ထဲသို့ ကျင့်ကြံမှုများကို တစ်နှစ်ပြီးတစ်နှစ် ပေါင်းထည့်လိုက်သည်။

ကျင့်ကြံမှု ဆယ့်လေးနှစ် ပေါင်းထည့်ပြီးနောက် ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက် ပြောင်းလဲသွား၏။

ကျားယန်ကျင့်စဉ် (ပြီးပြည့်စုံသော အောင်မြင်မှုအဆင့်)

နယ်ပယ် - သံမဏိအရိုးနယ်ပယ် (အလယ်အလတ်အဆင့်)

သူ့တွင် ကျင့်ကြံမှု ဆယ့်ငါးနှစ် ကျန်ရှိနေသေးသည်။

"ကျန်တဲ့ ကျင့်ကြံမှု ဆယ့်ငါးနှစ်ကို သွေးနတ်ဘုရားဓားထဲ ပေါင်းထည့်လိုက်မယ်..."

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျောက်လင်က တွေဝေမနေဘဲ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် အကုန်အသုံးပြုလိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်များ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားသည်။

သွေးနတ်ဘုရားဓား (ဒုတိယနယ်ပယ်)

ကျောက်လင်၏ စိတ်ထဲရှိ သွေးနတ်ဘုရားဓား၏ ကျင့်ကြံမှု အကြောင်းအရာများအရ ၎င်းတွင် စုစုပေါင်း နယ်ပယ်ကိုးခုရှိ၏။

ဓားတောက်ပခြင်း၊ ဓားပဲ့တင်သံ၊ ဓားတုန်ခါခြင်း၊ သွေးမြစ်ဟစ်ကြွေးခြင်း၊ ဝိညာဉ်တုန်လှုပ်ဓားပင်လယ်၊ သွေးအရိပ်သောင်းကျန်းခြင်း၊ သွေးနတ်ဘုရား၏ ဆန္ဒ၊ သွေးဓားများ ပေါင်းစည်းခြင်း၊ သွေးနတ်ဘုရား စိုးမိုးခြင်း တို့ဖြစ်သည်။

ဒုတိယနယ်ပယ်ဖြစ်သော ဓားပဲ့တင်သံဆိုသည်မှာ ကျောက်လင်က သူ၏ ဓားပညာကို အသုံးပြုသောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ဓားသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်က ဓားမှတစ်ဆင့် ပို့ဆောင်ကာ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အလွန်မြန်ဆန်စွာ ရွေ့လျားသွားခြင်း ဖြစ်၏။

ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက် - [ပိုင်ရှင် - ကျောက်လင်]

[ဇနီးများ - စုယောင်၊ ရှန်ချန်းရွှယ်၊ ယဲ့လင်အာ၊ ပိုင်ဝမ်ချင်း၊ ထျန်ကျီလင်]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ - အမဲလိုက်ကျွမ်းကျင်မှု၊ ပန်းချီပညာ၊ ရှန်းနုန် ဆေးဖက်ဝင်အပင်မှတ်တမ်း]

[အထူးစွမ်းရည် - လင်းယုန်မျက်လုံး]

[ကျင့်စဉ်များ - ကျားယန်ကျင့်စဉ် (ပြီးပြည့်စုံသော အောင်မြင်မှုအဆင့်)၊ မူလဝိညာဉ်ကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့်)၊ သွေးနတ်ဘုရားဓား (ဒုတိယနယ်ပယ်)]

[နယ်ပယ် - သံမဏိအရိုးနယ်ပယ် (အလယ်အလတ်အဆင့်)]

[ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - ၀+]

ကျောက်လင်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု လှိုင်းလုံးကြီးက သူ့အပေါ် ဖုံးလွှမ်းလာပြီးနောက် သူသည် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားတော့၏။

နံနက်စောစောအချိန်။

အိပ်ရာမှ နိုးလာပြီးနောက် ရှုံ့တကျွမ်းက ရေခပ်ရန် ရေပုံးတစ်ပုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရေတွင်းဆီသို့ ရောက်လာ၏။

ရှုံ့တကျွမ်းက ထိုနေရာတွင် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာမှ ဒေသခံသုံးယောက် စောင့်ကြပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ သူ့အပေါ် ရန်လိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဟေး... ငါ ရေလာခပ်တာ..."

ရှုံ့တကျွမ်းက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"မရဘူး... ဒီရေတွင်းကို ငါတို့ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာက ဘိုးဘေးတွေ တူးထားခဲ့တာ... မင်းတို့လို ပြင်ပလူတွေကို ဒီကနေ ရေခပ်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူး..."

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က မကျေနပ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရှုံ့တကျွမ်းမှာ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွား၏။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်ရက်ခန့်က အရာအားလုံး အဆင်ပြေနေသေးသည်။ သူတို့ နယ်ခြားစောင့်တပ်သားများနှင့် ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာမှ ရွာသားများမှာ အဆင်ပြေပြေပင် ရှိနေခဲ့၏။ သူတို့က မည်သို့လုပ်၍ ရုတ်တရက် ရန်သူများလို ဖြစ်သွားရသနည်း။

"အစ်ကိုတို့ရာ... ငါတို့ နယ်ခြားစောင့်တပ်သားတွေက ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာကို ရောက်လာတာလေ... အခုကစပြီး ငါတို့အားလုံး အတူတူ နေထိုင်သွားကြမှာပဲ... ဘာလို့ ဒေသခံတွေနဲ့ ပြင်ပလူတွေဆိုပြီး ခွဲခြားနေရဦးမှာလဲ..."

"ငါတို့တွေ အတူတူ လက်တွဲပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်သွားကြရင် ပိုမကောင်းဘူးလား..."

ရှုံ့တကျွမ်းက လက်မခံနိုင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန့်..."

"မင်းတို့ တောင်ပေါ်ကို အမဲလိုက်သွားတုန်းက ဘာလို့ သားကောင်တချို့ကို ငါတို့နဲ့ မခွဲဝေခဲ့တာလဲ... မင်းတို့က ငါတို့ ဒေသခံတွေကို သူငယ်ချင်းတွေအဖြစ်ရော သတ်မှတ်ရဲ့လား..."

"မင်းတို့ကောင်တွေ စုစားကြတုန်းကလည်း ငါတို့ကို မဖိတ်ခဲ့ဘူးလေ... မင်းတို့က ငါတို့ကို သူငယ်ချင်းတွေလို့ရော သတ်မှတ်ရဲ့လား..."

နောက်ဆုံးတွင် ရွာသားသုံးယောက်က အမှန်တရားကို ဖွင့်ဟလာ၏။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှုံ့တကျွမ်းသည် ရွာသားသုံးယောက်၏ ဆိုလိုရင်းကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်သွားပြီး ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာမှ အခြားရွာသားများလည်း ထိုကဲ့သို့ စဉ်းစားထားနိုင်ကြောင်းကို ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှုံ့တကျွမ်းက ရေပုံးများကို ကောက်ကိုင်ကာ ကျောက်လင်၏ အိမ်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးသွားတော့၏။ ကြီးမားသည့် အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ရှုံ့တကျွမ်းသည် ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်းရှာရမည်ကို အလွန်ပျင်းရိလှသဖြင့် အရာအားလုံးကို ကျောက်လင်ထံသို့သာ လွှဲချတတ်သည်။

ကျောက်လင်က အိမ်ထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် ရေပုံးအလွတ်များကို သယ်ဆောင်ကာ သူ့ထံသို့ လျှောက်လာသော ရှုံ့တကျွမ်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သံသယဝင်သွားသည့် အမူအရာကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ချေ။

ယမန်နေ့ည ညစာစားပွဲတွင် ယောင်းဟွိုင်တောက်နှင့် အခြားသူများက ယနေ့တွင် တောင်ပေါ်သို့ အမဲလိုက်မသွားတော့ကြောင်း ပြောခဲ့ကြသည်။ ၎င်းအစား သူတို့က သူတို့၏ ဇနီးများနှင့် ဝယ်ယူလာခဲ့သော ဒုက္ခသည်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ သူတို့၏ စစ်တပ်ပိုင်မြေများကို ထွန်ယက်ကြမည် ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ မြေ မူသုံးဆယ်စလုံးကို ထွန်ယက်ရန် အနည်းဆုံး ခုနစ်ရက်ခန့် ကြာမြင့်မည်ဖြစ်သဖြင့် ယောင်းဟွိုင်တောက်နှင့် အခြားသူများမှာ အချိန်နှင့်အမျှ အပြေးအလွှား လှုပ်ရှားနေရသည်။

ယခုမူ ရှုံ့တကျွမ်းက ဒေါသတကြီး အမူအရာဖြင့် လျှောက်လာခဲ့ရာ ကျောက်လင်မှာ မည်သည့်အကြောင်းရင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း တွေးတောနေမိ၏။

"ကျောက်လင်..."

ရှုံ့တကျွမ်းက ခြံဝင်းတံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ကျောက်လင်ကို မြင်သည်နှင့် ဒေါသတကြီး အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဝက်ဝံကြီးရဲ့... မနေ့ညက မင်းဇနီးက မင်းကို အိပ်ရာပေါ်မှာ ပေးမအိပ်လို့လား..."

ကျောက်လင်က ရယ်မောရင်း နောက်ပြောင်လိုက်၏။ မဟုတ်ပေ။

"ခုနလေးတင် ငါ ရေသွားခပ်တာ... ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာက ဒေသခံတွေက ပေးမခပ်ဘူးကွ... အဲ့ဒီရေတွင်းကို သူတို့ ဘိုးဘေးတွေ တူးထားခဲ့တာတဲ့... ငါတို့ နယ်ခြားစောင့်တပ်သားတွေကို နောက်ဘယ်တော့မှ ရေလာခပ်ခွင့် မပေးနိုင်ဘူးလို့ ပြောကြတယ်..."

ရှုံ့တကျွမ်းက သူလာရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျောက်လင်က သူ၏ နောက်ပြောင်နေသည့် အမူအရာကို ချက်ချင်း ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထူးဆန်းသည့် အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"ဟူး... ဒီလိုဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ငါ မျှော်လင့်ထားပြီးသားပါ... ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် မြန်မြန် ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး..."

"ငါတို့ နယ်ခြားစောင့်တပ်သားတွေက ပြင်ပလူတွေလေ... ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာက မူလဒေသခံတွေနဲ့ ငါတို့ကြားမှာ အကျိုးစီးပွား ပဋိပက္ခတွေရှိလာမှာ အသေအချာပဲ... သုံးရက်ပဲ ရှိသေးတယ်... သူတို့က အဲ့လောက်တောင် စိတ်မရှည်နိုင်တော့ဘူးလား..."

ကျောက်လင်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါဆို အခု ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ... သူတို့နဲ့ သွားချကြမလား..."

ထိုအခိုက်တွင် ရှုံ့တကျွမ်းက သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ မသက်မသာဖြစ်မှုများဖြင့် ပြောလိုက်၏။

တစ်ကြိမ်တစ်ခါ အကြမ်းဖက် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ပွားသွားသည်နှင့် နှစ်ဖက်ဆက်ဆံရေးမှာ အကျပ်အတည်းတစ်ခုဖြစ်လာပြီး နောင်တွင် သူတို့ အဆင်ပြေပြေ နေထိုင်နိုင်ရန် ပို၍ ခက်ခဲသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

"ရပါတယ်... ငါ ရေတွင်းဆီ သွားပြီး အခြေအနေကို အရင်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."

ကျောက်လင်က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပင် ရှိနေ၏။

အဆိုးဆုံး အခြေအနေတွင်ပင် ကျောက်လင်၌ နယ်ခြားစောင့်တပ်သားများကို ဦးဆောင်ကာ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာတွင် ကြီးထွားလာစေရန်နှင့် တိုးချဲ့နိုင်စေရန် နည်းလမ်းများ ရှိထားသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် သူက အလောတကြီး မဖြစ်နေပေ။ သေချာသည်မှာ ထင်းရှူးနက်ကျေးရွာ၏ မူလဒေသခံများနှင့် သဟဇာတဖြစ်အောင် နေထိုင်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်နှင့် ရှုံ့တကျွမ်းတို့သည် ရေတွင်းဆီသို့ အတူတကွ ပြန်သွားခဲ့ကြ၏။ လမ်းတွင် ယောင်းဟွိုင်တောက်၊ တျန်ဆုန့်၊ လီချန်၊ ဖန်ယွင်ရှန် နှင့် ကျားကျီချင်းတို့ကလည်း ရေပုံးများကို သယ်ဆောင်ကာ ရောက်လာကြသည်။ မေးစရာပင် မလိုဘဲ ထိုငါးယောက်သည် ရှုံ့တကျွမ်းနှင့် အတွေ့အကြုံတူ ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ကျောက်လင်နှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးရန် အတူတကွ ရောက်လာကြခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေပေသည်။