အခန်း (၅၇-၅၈)

အခန်း (၅၇) - ကိုယ်ပိုင် ဓာတ်မြေဩဇာ

ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ရှိ စည်စည်ကားကား လေထုကြီးမှာ ဤဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်များကြောင့် လုံးဝ ပျက်စီးသွားရတော့သည်။

အလုပ်လုပ်နေကြသော အမျိုးသားများမှာ လုပ်လက်စအလုပ်များကို ရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး ထမ်းပိုးများနှင့် ပေါက်ပြားများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဒေါသထွက်နေသည့် လူအုပ်ကြီးကို ငေးကြည့်နေကြလေသည်။

"အဒေါ်ဝမ်…၊ ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲ"

ချန်အယ်တန့်က ပထမဆုံး တုံ့ပြန်လာသည်။ သူက စိုးရိမ်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာများပင် နီရဲလာပြီး လုပ်လက်စအလုပ်များကို ပစ်ချခဲ့လိုက်၏။ ထို့နောက် ကြက်ပေါက်လေးများကို ကာကွယ်ပေးသည့် မိခင်ကြက်မကြီးအလား သူ့လက်များကို ဖြန့်ကားလျက် လမ်းပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စအတွက် ညီအစ်ကိုချန်ကို ဘယ်လိုလုပ် အပြစ်တင်လို့ ရမှာလဲ။ ဒါက မြို့က အကျင့်ပျက်ခြစားနေတဲ့ အရာရှိက ငါတို့ကို လာရှုပ်နေတာလေ။ သူက ငါတို့ကို တမင်သက်သက် ပစ်မှတ်ထားနေတာ"

အဒေါ်လျိုလည်း ပြေးလာပြီး ကပျာကယာ ဝင်ပြောလေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့အချင်းချင်း ပြဿနာရှာလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။ ငါတို့ ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်"

"ဘာကို ညှိနှိုင်းမှာလဲ… ဖယ်စမ်း"

ထိုအချိန်တွင် အဒေါ်ဝမ်က ခွေးရူးတစ်ကောင်အလား ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ လမ်းကို ပိတ်ရပ်ထားသော ချန်အယ်တန့်ကို တွန်းဖယ်လိုက်ရာ သူပင် ယိမ်းထိုးသွားရတော့သည်။

သူမက ချန်အယ်တန့်၏ နှာခေါင်းတည့်တည့် လက်ညှိုးထိုးကာ တံတွေးများ စင်လာသည်အထိ ကျိန်ဆဲတော့သည်။

"သစ္စာဖောက်…၊ ချန်ရှင်းက နင့်ကို အသားနည်းနည်း ကျွေးလိုက်တာနဲ့တင် နင့် ဘိုးဘေးတွေရဲ့ မျိုးရိုးနာမည်ကိုတောင် မေ့သွားပြီလား။ သူက နင့် အဖေအရင်းမို့လို့လား"

သူမ၏ ကျိန်ဆဲသံများ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူမက မည်သူ့ကိုမှ တုံ့ပြန်ခွင့် မပေးတော့ချေ။ ဒေါသထွက်နေသော လူအုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်လျက် ဓားပြတစ်ဖွဲ့အလား ချန်ရှင်း၏ ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။

ခြံဝင်းအတွင်း၌...

ချန်ရှင်းတို့ မိသားစုသုံးယောက်က ထမင်းစားစားပွဲတွင် ထိုင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

အဒေါ်ဝမ်က ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် အမြန်လျှောက်သွားလိုက်ပြီး သူမ၏ ညစ်ပတ်ကြမ်းတမ်းနေသော လက်ချောင်းများဖြင့် ချန်ရှင်းကို ထိုးညွှန်ကာ

"ချန်ရှင်း…၊ နင်က ပြဿနာကောင်ပဲ"

သူမ၏ စူးရှရှအသံက လေထုကို ထိုးဖောက်သွားပြီး မကျေနပ်မှုများနှင့် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"အခု နင် ကျေနပ်ပြီလား… ဟမ်…၊ တစ်ရွာလုံး ဓာတ်မြေဩဇာ မရတော့ဘူး။ ဆောင်းဦးရိတ်သိမ်းမှုတွေ အားလုံး ပျက်စီးကုန်ပြီ။ ဒါတွေ အားလုံးက နင့်အပြစ်တွေချည်းပဲ"

သူမက ခြေဆောင့်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက်ရှိ စည်ကားနေသော ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ နင့်ကို ပြောထားမယ်။ နင် ဒီနေ့ ငါတို့ တစ်ရွာလုံးကို ဖြေရှင်းချက် မပေးဘူးဆိုရင်... ပြီးတော့ ငါတို့ ဆုံးရှုံးမှုတွေအတွက် လျော်ကြေး မပေးဘူးဆိုရင်... နင့်ရဲ့ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်ကို ငါတို့ ဖြိုချပစ်မယ်။ နင် အိမ်အသစ် ဆောက်လို့မရအောင် ငါတို့ လုပ်ပစ်မယ်။ ဘယ်သူမှလည်း ကောင်းကောင်း နေရမယ် မထင်နဲ့"

"ဟုတ်တယ်၊ လျော်ကြေးပေး"

"သူ့အိမ်ကို ဖြိုချပစ်"

သူ့နောက်မှ ရွာသားများက ဆူညံစွာ အော်ဟစ်လာကြပြီး ပေါက်ပြားများကို မြေကြီးပေါ် ထုချလိုက်သည့် အသံများက အလွန် တင်းမာလှသော လေထုကြီးကို ဖန်တီးပေးနေလေသည်။

ရွှီချင်းချင်းနှင့် ကျောက်ဖန်းအာတို့၏ မျက်နှာများမှာ ကြောက်လွန်း၍ ဖြူရော်သွားကြသည်။

ရွှီချင်းချင်းက ချန်ရှင်း၏ လက်မောင်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ တုန်ယင်နေလေသည်။

ကျောက်ဖန်းအာက အတတ်နိုင်ဆုံး ဟန်ဆောင်ထားသော်လည်း သူမ၏ တင်းတင်းစေ့ထားသော နှုတ်ခမ်းများက စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေမှုများကို ဖော်ပြနေပေသည်။

သို့သော်လည်း မုန်တိုင်း၏ ဗဟိုချက်တွင် ရှိနေသော ချန်ရှင်းမှာမူ ဤအရာများ အားလုံးနှင့် သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိသည့်အလား အေးဆေးတည်ငြိမ်နေလေသည်။

သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်နေသည့် အရိပ်အယောင် တစ်စက်ကလေးမှ မရှိသလို မျက်ခုံးများပင် တွန့်မသွားခဲ့ချေ။

သူ့မျက်နှာကို ထိုးမိမတတ် ဖြစ်နေသော အဒေါ်ဝမ်၏ လက်ချောင်းများနှင့် သူမ၏ နားကွဲမတတ် အော်ဟစ်သံများကိုပင် လုံးဝ သတိမထားမိသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။

ဒေါသထွက်နေသူများ၊ စိုးရိမ်ပူပန်နေသူများနှင့် ထိတ်လန့်နေသူများ အစရှိသဖြင့် လူတိုင်း၏ အကြည့်များအောက်တွင် သူက စားပွဲပေါ်ရှိ ဆန်ပြုတ်ပန်းကန်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်၏။ ထို့နောက် အသားဆန်ပြုတ်နွေးနွေး၏ နောက်ဆုံး တစ်ငုံကို ဖြည်းညင်းစွာ သောက်လိုက်လေသည်။

ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးတွင် သူ ဆန်ပြုတ်သောက်နေစဉ် ထွက်ပေါ်လာသော ခပ်တိုးတိုး အသံလေးမှလွဲ၍ အခြား မည်သည့်အသံမှ မရှိတော့ချေ။

ဤကဲ့သို့ အလွန်အမင်း တည်ငြိမ်နေမှုက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တင်းမာနေသော လေထုနှင့် ကြီးမားစွာ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေပြီး အော်ဟစ်နေကြသော ရွာသားများကို သူတို့၏ အသံများ မသိမသာ လျှော့ချသွားစေတော့သည်။

ဆန်ပြုတ်သောက်ပြီးနောက် ချန်ရှင်းက ပန်းကန်လုံးအလွတ်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ချထားလိုက်သည်။

ဒေါက်…

ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး ပေါ့ပါးသော အသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သူ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။

သူ့ကိုယ်ခန္ဓာက အထူးတလည် တောင့်တင်းသန်မာနေခြင်း မရှိသော်လည်း ယခုအချိန်မှာတော့ မယိမ်းယိုင်နိုင်သော တောင်တန်းကြီးတစ်ခုအလား ဖြစ်နေပေသည်။

သူ၏ အေးစက်ခက်ထန်ပြီး ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေသော မျက်ဝန်းများက သူ့ရှေ့ရှိ ရွာသားတစ်ယောက်ချင်းစီ၏ မျက်နှာများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

သူ့အကြည့်များ ကျရောက်သွားသူ မည်သူမဆို အလိုအလျောက် ခေါင်းငုံ့သွားကြပြီး အကြည့်ချင်း ဆုံမိဖို့ မဝံ့မရဲ ဖြစ်သွားကြလေသည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် လှုံ့ဆော်ခံထားရသော ဒေါသများမှာ ခေါင်းပေါ်သို့ ရေခဲရေတစ်ပုံး လောင်းချခံလိုက်ရသည့်အလား ငြိမ်းသတ်ခံလိုက်ရတော့သည်။

"ဓာတ်မြေဩဇာနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့..."

နောက်ဆုံးတွင် ချန်ရှင်းက စကားစလိုက်သည်။ သူ့အသံကို လူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ ကြားနိုင်ပြီး ယနေ့ ရာသီဥတု သာယာသည်ဟု ပြောနေသည့်အလား လေသံက အေးဆေးတည်ငြိမ်နေလေသည်။

"ငါ ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပါတယ်"

ခြံဝင်းထဲတွင် တစ်ခဏမျှ သေလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

လူတိုင်း ဆွံ့အသွားကြသည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် အရင်ကထက် ပြင်းထန်သော ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဒေါသများက ဗြောင်ကျကျ လှောင်ပြောင်မှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

"ဘာ... သူက ဖြေရှင်းပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောလိုက်တာလား"

"သူ ရူးသွားပြီလား။ ဒါ ဓာတ်မြေဩဇာလေ။ ဒါက အရမ်းကို တန်ဖိုးကြီးတာ။ ခရိုင်တောင်မှ မရနိုင်တာကို သူ ဘယ်ကနေ ရအောင် လုပ်မှာလဲ"

အဒေါ်ဝမ်က ရာစုနှစ်၏ ရယ်စရာအကောင်းဆုံး ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ သူမက သုံးစက္ကန့်တိတိ ကြက်သေသေသွားပြီးနောက် သူမ၏ ဗိုက်ကို ဖိရင်း ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောတော့သည်။ သူမ၏ တြိဂံပုံ မျက်လုံးများထဲမှ မျက်ရည်များပင် ထွက်ကျလာမတတ် ရယ်မောနေလေသည်။

"ဘုရားရေ… ဒါက ရယ်စရာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ ကြားကြလား…၊ နင်တို့အားလုံး ကြားလိုက်ကြလား"

သူမက ချန်ရှင်းကို လက်ညှိုးထိုးပြီး အသက်ရှူရပ်မတတ် ရယ်မောလိုက်ပြီး

"သူက ဖြေရှင်းပေးနိုင်တယ်တဲ့လေ။ သူ့ကိုယ်သူ ဘယ်သူလို့များ ထင်နေတာလဲ။ ကျောက်စိမ်းဧကရာဇ် နတ်မင်းကြီးများ လူ့ပြည်ဆင်းလာတာလား။ ဘာလဲ... နင်က နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို လေထဲကနေ ဓာတ်မြေဩဇာတွေကို ဖန်ဆင်းပေးနိုင်တာလား။ ဒါမှမဟုတ် ပဲစေ့တွေကို စစ်သားပြောင်းပြီး ဓာတ်မြေဩဇာကို နင်ကိုယ်တိုင်များ ထုတ်လုပ်ပေးနိုင်တာလား"

သူမ၏ စကားများကြောင့် နောက်ဘက်မှ ရွာသားအချို့မှာ ရယ်မောလာကြပြီး ချန်ရှင်းကို သေခါနီး အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများ ပြောနေသည့် အရူးတစ်ယောက်အလား ကြည့်နေကြလေသည်။

ရွာသားအများစု၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

*ကြွားလုံးထုတ်နေတာပဲ၊ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာတောင် မင်းက ကြွားလုံးထုတ်နေသေးတယ်ပေါ့လေ*

ချန်ရှင်းနှင့်အတူ အမဲလိုက်ဖူးသော အမျိုးသားများနှင့် ချယ်အယ်တန့်လို လူအနည်းငယ်သာလျှင် ချန်ရှင်း၏ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ တွေဝေနေကြသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤအမျိုးသားသည် ယခင်က အံ့ဖွယ်ရာများစွာကို ဖန်တီးခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလား။

ချန်ရှင်းက အဒေါ်ဝမ်၏ ရူးသွပ်သော လှောင်ပြောင်မှုများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

သူက ချွေးသံတရွှဲရွှဲနှင့် နှုတ်ခမ်းများ ကွဲအက်နေသော ရွာသူကြီး ချန်ကွမ်လင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်သော်လည်း အာဏာပါသော လေသံဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။

"ရွာသူကြီး... ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ရမယ်"

ချန်ကွမ်လင်တစ်ယောက် လန့်ဖြန့်သွားပြီး ဟာသလုပ်နေသည့် အရိပ်အယောင် တစ်စက်ကလေးမျှ မရှိသော ချန်ရှင်း၏ မျက်ဝန်းနက်နက်များနှင့် ဆုံတွေ့သွားလေသည်။

ချန်ရှင်းက စကားလုံး တစ်လုံးချင်းစီ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ဓာတ်မြေဩဇာ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ရုံတင် မကဘူး။ ကျွန်တော် ဖန်တီးမယ့် ဓာတ်မြေဩဇာက ခရိုင်က ပေးတဲ့ ဓာတ်မြေဩဇာထက်တောင် ပိုပြီး အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိဦးမှာပါ။ ရိတ်သိမ်းချိန်ရောက်ရင် အထွက်နှုန်းက အရင်ကလို အတိအကျကို ထွက်လာစေရမယ်"

ဤစကားများကြောင့် ရွာသားများအကြားတွင် ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားတော့သည်။

ပိုကောင်းတဲ့ ရလဒ်တွေရမယ်…

သိသိသာသာ ပိုများတဲ့ အထွက်နှုန်းတွေ ရမယ်…

ဒါက အဓိပ္ပာယ် မရှိလိုက်တာ…

"တော်ပြီ…၊ သူ့ရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နားမထောင်ကြနဲ့တော့"

ရွာသားများက ချန်ရှင်းကြောင့် ကြောက်ရွံ့သွားကြပြီး မည်သူမှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ အဒေါ်ဝမ် တစ်ယောက် စိုးရိမ်လာတော့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ အမူအရာတစ်ခု အစားထိုး ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

ယနေ့ သူမအနေဖြင့် ချန်ရှင်းကို ရွှံ့ဗွက်ထဲသို့ နင်းချေပစ်ရန်နှင့် သူ ဘယ်တော့မှ ပြန်လည် ထမလာနိုင်တော့ရန် သေချာပေါက် လုပ်ဆောင်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားလေသည်။

သူမ၏ မျက်လုံးများက ဟိုဟိုဒီဒီ ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်၏။ ထို့နောက် ဟင်းရွက်ခင်းကို ရေလောင်းရန် သုံးသော သစ်သားပုံးတစ်ပုံး ရှိနေသည့် ခြံဝင်းထောင့်သို့ သူမ၏ အကြည့်များ ကျရောက်သွားလေသည်။

ထိုပုံးထဲတွင် မည်မျှကြာအောင် စုဆောင်းထားမှန်း မသိရသော ဝါစိမ်းစိမ်း၊ စေးကပ်ကပ်နှင့် အပုပ်နံ့ထောင်းနေသည့် ရေဆိုးများ ရှိနေပြီး ထိုအရာများက ကစော်ဖောက်နေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ရက်စက်ယုတ်မာသော အတွေးတစ်ခုက သူမ၏ စိတ်ထဲသို့ လျှပ်တစ်ပြက် ဝင်ရောက်လာတော့သည်။

အဒေါ်ဝမ်က ထူးဆန်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပြီး ခြံထောင့်သို့ ပြေးသွားကာ ညစ်ပတ်နေသော သစ်သားပုံး၏ အစွန်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်၏။ အညစ်အကြေးများ အပြည့်ပါသော ထိုပုံးကို မ,တင်ရန် သူမ အစွမ်းကုန် အားထုတ်လိုက်လေသည်။

"သွားသေလိုက်စမ်း၊ သေခြင်းဆိုးနဲ့ သေရမယ့်ကောင်၊ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျစေတဲ့ကောင်"

သူမက ပုံပျက်ပန်းပျက် မျက်နှာကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အားစိုက်ကာ အညစ်အကြေးများ ပြည့်နေသော ရေများကို ချန်ရှင်းထံသို့ ပက်ချလိုက်လေတော့သည်။

"အား…"

ရွှီချင်းချင်းနှင့် ကျောက်ဖန်းအာတို့က ဖြူရော်နေသော မျက်နှာများဖြင့် ထိတ်လန့်တကြား တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

အခန်း (၅၈) - ကိုယ်ပြုသည့်ကံ ပဲ့တင်သံ ကိုယ့်ထံ ပြန်လာမည်

ဝါစိမ်းစိမ်းနှင့် စေးကပ်နေသော အပုပ်ရည်များသည် အဒေါ်ဝမ်၏ အငြိုးအတေးများနှင့် ရူးသွပ်မှုအားလုံးကို သယ်ဆောင်လျက် လေထဲတွင် အနံ့ဆိုးကြီး ပျံ့လွင့်ရင်း ချန်ရှင်း၏ မျက်နှာဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်သွားတော့သည်။

ရွှီချင်းချင်းနှင့် ကျောက်ဖန်းအာတို့၏ အော်ဟစ်သံများမှာ နားစည်ပေါက်လုမတတ် စူးရှလွန်းလှ၏။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ကြောက်လွန်း၍ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ဦးနှောက်များ ဗလာကျင်းကာ ကြက်သေသေနေတော့သည်။

ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ချန်ရှင်းက နောက်ဆုတ်သွားမည့်အစား ရှေ့ကိုသာ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။

သူ့ဆီ ပက်ဖျန်းလာသည့် အညစ်အကြေးပုံးကြီးကို ချန်ရှင်းက တစ်ချက်လေးတောင် လှည့်မကြည့်ပေ။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးသို့ အနည်းငယ် ယိမ်းလိုက်ပြီး လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အလွန်မြန်ဆန်စွာ ခြေဖျားတစ်ချက် ခပ်တင်လိုက်သည်။

မူလက ခြေနင်းခုံအဖြစ် အသုံးပြုရန် ထားရှိသော သစ်သားပြားထူထူကြီးတစ်ခုမှာ သူ၏ ခပ်တင်မှုကြောင့် အသက်ဝင်လာသည့်အလား ဝှီးခနဲ မြောက်တက်လာပြီး သူ့ရှေ့တွင် ခိုင်ခံ့စွာ ရပ်တန့်သွားကာ ပြီးပြည့်စုံသော ဒိုင်းကာကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ဗွမ်း…

ကျယ်လောင်သော အသံကြီးတစ်သံ…။

အညစ်အကြေးရည်များ အပြည့်ပါသော ပုံးကြီးမှာ တစ်စက်လေးမျှပင် အောက်သို့ မဖိတ်ဘဲ သစ်သားပြားပေါ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပက်မိသွားသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပြင်းထန်လှသော ရိုက်ခတ်မှုအရှိန်ကြောင့် ထိုအဝါနှင့် အစိမ်းရောင် ရောယှက်နေသည့် အရည်ပျစ်ပျစ်ကြီးက အနောက်သို့ အတိအကျ ပြန်လည်စင်ထွက်သွားတော့သည်။

"ဟင်…"

အဒေါ်ဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးကြီး မပျောက်ကွယ်သေးခင်မှာပင် သူ့ခမျာ အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်သံတိုလေးတစ်ခုသာ အသံထွက်နိုင်လိုက်၏။ ထို့နောက်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသော လက်ဆောင်ကြီးကြောင့် သူမတစ်ကိုယ်လုံး ရွှဲရွှဲစိုသွားတော့သည်။

ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းလှသော အညစ်အကြေးများ ရောနှောနေသည့် အဝါရောင်အရည်များက သူမ၏ ခြောက်သွေ့နေသော ဆံပင်များပေါ်မှတဆင့် စီးကျလာပြီး သူမ၏ မျက်စိ၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

ပြင်းထန်လွန်းလှသော အပုပ်နံ့ကြီးက ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးတွင် ဗုံးထပေါက်သလို ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွား၏။

လူတိုင်းမှာ အံ့မခန်း ကန်ချက်နှင့် မျက်စိရှေ့မှ အလွန်တရာ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းပြီး ထိတ်လန့်စရာကောင်းလှသော မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့ဩမှင်တက်နေကြသည်။

ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်စဉ်ကို လာရောက်ကြည့်ရှုနေကြသော ရွာသူရွာသားများပင် အလိုအလျောက် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်လိုက်မိကြပြီး နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်များကို အုပ်ထားကာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း၊ ပျို့အန်ချင်ခြင်းများ ရောယှက်နေသော မျက်နှာထားများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

အဒေါ်ဝမ်က ထိုနေရာတွင် နှစ်စက္ကန့်တိတိ ကြက်သေသေကာ ရပ်နေမိ၏။

ထို့နောက် ရုတ်တရက် အလွန်တရာ စူးရှကျယ်လောင်လွန်းလှသော အသံကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"အား… ငါ့မျက်နှာ… ငါ့မျက်လုံးတွေ"

အဒေါ်ဝမ်က သူမ၏မျက်နှာနှင့် ဆံပင်များကို ရူးမတတ် ကုတ်ဖဲ့ပစ်နေသည်။ သူမ၏ လက်သည်းများကြောင့် အရေပြားပေါ်တွင် သွေးခြေဥကာ အစင်းကြောင်းများ ထင်ကျန်သွားသော်လည်း၊ သူမ ပိုကုတ်လေလေ ထိုအပုပ်နံ့နှင့် စေးကပ်ကပ်အရာများက အရိုးထဲထိ စိမ့်ဝင်သွားလေလေ ဖြစ်နေတော့သည်။

သူမတွင် မည်သည့် ခွန်အားမှ မရှိတော့သည့်အလား မြေကြီးပေါ် ဘုန်းခနဲ ပြိုကျသွားတော့သည်။ ထို့နောက် ကုန်းပေါ်ပစ်တင်ခံလိုက်ရသော လောက်ကောင်တစ်ကောင်လို ဖုန်ထူသော မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ကာ အော်ဟစ်နေရင်း သူမ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွားလေပြီ။

ချန်ရှင်းကတော့ သာမန်ကိစ္စလေးတစ်ခုကိုသာ လုပ်လိုက်သည့်အလား ညစ်ပတ်နေသော သစ်သားပြားကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

သူက လက်ကိုင်ပဝါတစ်ထည်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဖုန်မှုန့်များကို ဖြည်းညင်းစွာ သုတ်လိုက်ကာ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်သည်။

ဓားသွားလို စူးရှအေးစက်နေပြီး ကျောချမ်းဖွယ် အငွေ့အသက်များ ပါ၀င်နေသော ထိုအကြည့်များက ခြံဝင်းထဲတွင် သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ခံထားရသော ရွာသူရွာသားတစ်ယောက်ချင်းစီ၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားလေသည်။

သူ့အကြည့်နှင့် ဆုံမိသူတိုင်းက တောင်ပေါ်မှ အကြမ်းတမ်းဆုံး ကျားရိုင်းကြီးတစ်ကောင်၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခြေဖျားမှ ငယ်ထိပ်အထိ ချမ်းစိမ့်သွားကြပြီး အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားကြရသည်။

အဒေါ်ဝမ် သွေးထိုးလှုံ့ဆော်ထား၍ သူတို့ရင်ထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ဒေါသနှင့် မကျေနပ်မှုများမှာ ထိုအေးစက်စက် အကြည့်ကြောင့် ချက်ချင်းပင် မီးငြိမ်းသွားသလို ငြိမ်ကျသွားပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုများသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ခလွမ်…

တစ်စုံတစ်ယောက်၏ လက်ထဲမှ ပေါက်ပြားမှာ မြေကြီးပေါ်သို့ လွတ်ကျသွားပြီး ပြတ်သားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအသံက အချက်ပြလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ခြံဝင်းထဲတွင် လက်နက်များ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသံများ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော စက္ကန့်ပိုင်းလေးကမှ ရန်လိုနေကြသော ရွာသူရွာသားများမှာ ယခုအခါ မျက်နှာများ သွေးဆုတ်ဖြူရော်နေကြလေပြီ။ သူတို့၏ ထမ်းပိုးများနှင့် ပေါက်ပြားများကို မီးခဲပူပူကြီး ကိုင်ထားမိသလိုမျိုး မြေကြီးပေါ်သို့ အလုအယက် ပစ်ချလိုက်ကြ၏။ အစကတည်းက ဤနေရာသို့ လုံးဝ မလာခဲ့မိလျှင် ကောင်းမည်ဟု နောင်တရရင်း အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်သွားကြတော့သည်။

"ငြိမ်ငြိမ်နေကြ…၊ ငြိမ်ငြိမ်နေကြစမ်း"

ရွာလူကြီး ချန်ကွမ်လင်မှာ နောက်ဆုံးတော့ မှင်တက်နေရာမှ သတိဝင်လာတော့သည်။ မြေကြီးပေါ်တွင် အရူးမတစ်ယောက်လို လူးလှိမ့်နေသော အဒေါ်ဝမ်ကို တစ်လှည့်၊ အေးစက်စက် မျက်လုံးများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါရှိသည့် ချန်ရှင်းကို တစ်လှည့် ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကြောင့် ချွေးသီးချွေးပေါက်များ ကျလာတော့သည်။

သူက ကပျာကယာ ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ထိတ်လန့်နေသော ရွာသူရွာသားများကို ဆက်တိုက် လက်ခါပြလိုက်သည်။

"မင်းတို့တွေ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။ အခုချက်ချင်း ပြန်ကြတော့။ မြန်မြန် ပြန်ကြစမ်း။ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ လာမလုပ်ကြနဲ့"

ပြဿနာလာရှာကြသော ရွာသူရွာသားများမှာ အသက်ရှူချောင်သွားကြ၏။ ရွံရှာဖွယ်ရာနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့မှာ အကြောက်လွန်ပြီး ထိုနေရာတွင် တစ်စက္ကန့်လေးမျှ ဆက်မနေရဲကြတော့ချေ။

လက်နက်များကို ပစ်ချခဲ့ပြီး နောက်တောင်လှည့်မကြည့်ရဲဘဲ သုတ်ခြေတင် ထွက်ပြေးကြလေရာ သူတို့၏ ပြေးနှုန်းမှာ ယုန်များထက်ပင် မြန်ဆန်နေကြတော့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ခြံဝင်းထဲ၌ ချန်ရှင်းတို့ မိသားစုသုံးယောက်နှင့် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ကြောင်အအဖြစ်နေသော ချန်ကွမ်လင်တို့သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ထိုအခါ ချန်ရှင်းက သူ့အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်ကာ မျက်နှာများ ဖြူရော်နေကြသော ရွှီချင်းချင်းနှင့် ကျောက်ဖန်းအာတို့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အေးစက်စက် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များက ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် နူးညံ့ကြင်နာမှုများက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာလေသည်။

"မကြောက်ကြနဲ့တော့"

သူ့အသံမှာ မကျယ်သော်လည်း မယုံကြည်ဘဲ မနေနိုင်လောက်သည့် အားကိုးချင်စရာ ခွန်အားတစ်ရပ် ပါဝင်နေလေသည်။

"ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ ကိုယ် ခရိုင်ရုံးစိုက်ရာမြို့ကို သွားလိုက်ဦးမယ်။ တံခါးကို သေချာလော့ချထားပြီး ဘယ်သူလာလာ မဖွင့်ပေးကြနဲ့နော်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ထပ်ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ ခြံဝင်းထဲမှနေ၍ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေသည်။ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးမှာ ချန်ရှင်း၏ နောက်ကျောပြင်ကျယ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း လွန်စွာ စိတ်အေးချမ်း လုံခြုံသွားတော့သည်။

ချန်ရှင်းက ရွာထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် ရွာနောက်ဘက်ရှိ လူသူကင်းမဲ့သည့် တောင်ကြားချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုဆီသို့ ပတ်၍ သွားလိုက်သည်။

မည်သူမှ မရှိကြောင်း သေချာစေရန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အာရုံပြုလိုက်သည်။

သူ့ရှေ့ရှိ လေထုက တွန့်လိမ်သွားပြီး မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေသည့် တံခါးတစ်ချပ်က လေဟာနယ်ထဲမှာ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

သူ အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ပုံရိပ်က ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ ချန်ရှင်းတစ်ယောက် ၂၁ရာစုမှ အငှားခန်းလေးသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေပြီ။

သူက အချိန်ဆွဲမနေပေ။ ဤတစ်ကြိမ်မှာတော့ အသင့်သုံး ဓာတ်မြေဩဇာများကို ဝယ်ယူခြင်းလည်း မရှိပေ။

ရွှီဝမ်ထောင်က သူ့ကို တစ်ကြိမ် ပိတ်ပင်တားဆီးနိုင်ခဲ့လျှင် ဒုတိယအကြိမ်လည်း ထပ်မံ တားဆီးလာနိုင်သေးသည်။

"လူတစ်ယောက်ကို ငါးတစ်ကောင်ပေးခြင်းက တစ်နပ်စာအတွက်သာဖြစ်ပြီး၊ ငါးဖမ်းနည်း သင်ပေးခြင်းက တစ်သက်စာအတွက်ဖြစ်သည်" ဟူသော စကားအတိုင်း ပြဿနာကို အမြစ်က လှန်၍ ဖြေရှင်းရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ့ရည်မှန်းချက်များက ရှင်းလင်းပြတ်သားနေသည်။ သူ ဦးတည်ရာက ဓာတုဗေဒ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းအရောင်းဆိုင်နှင့် စိုက်ပျိုးရေးနည်းပညာဆိုင်ရာ စာအုပ်ဆိုင်တို့ ဖြစ်သည်။

သူ့ဦးနှောက်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးသော ဓာတုဗေဒ အခြေခံဗဟုသုတများကို အသုံးပြုကာ ဖုန်းထဲမှတစ်ဆင့် လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေလိုက်ပြီးနောက် လိုအပ်သည့် စာရင်းတစ်ခုကို အမြန်ဆုံး ပြုစုလိုက်လေသည်။

တစ်နာရီအကြာမှာတော့ ဆင်ခြေဖုံးရပ်ကွက်ရှိ ဓာတုကုန်ကြမ်းပစ္စည်း လက်ကားရောင်းချသည့် စျေးကြီးတစ်ခုတွင် ချန်ရှင်း ရောက်ရှိနေလေပြီ။

"သူဌေး... ယူရီးယား၊ ပိုတက်ဆီယမ်ဒိုင်ဟိုက်ဒရိုဂျင် ဖော့စဖိတ်၊ စူပါဖော့စဖိတ်၊ ပိုတက်ဆီယမ်ဆာလဖိတ်...။ ဟုတ်တယ် အားလုံးက အဆင့်မြင့် သန့်စင်ထားတာချည်းပဲ ဖြစ်ရမယ်။ တစ်မျိုးကို ကီလိုဂရမ် ၁၀၀ စီ အရင်ပေးပါ"

ထို့နောက် သူက စာအုပ်ဆိုင်ကြီးတစ်ခုသို့ သွားပြီး စိုက်ပျိုးရေးနည်းပညာဆိုင်ရာ အပိုင်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်လာခဲ့၏။ ခေတ်သစ် စိုက်ပျိုးရေး၊ အကျိုးသက်ရောက်မှုမြင့်မားသော ဓာတ်မြေဩဇာ ထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့် မူဝါဒများ၊ မြေဆီလွှာသိပ္ပံနှင့် ဓာတ်မြေဩဇာ၊ နိုက်ထရိုဂျင်၊ ဖော့စဖရပ်နှင့် ပိုတက်ဆီယမ် အချိုးအဆ လမ်းညွှန် ကဲ့သို့သော ပညာရပ်ဆိုင်ရာ စာအုပ်တချို့ကို ဝယ်ယူခဲ့၏။

လိုချင်သည်များ အားလုံးကို အပြည့်အဝရရှိပြီးနောက် အငှားခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်မှာတော့ ချန်ရှင်းက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပုံထားသော ကုန်ကြမ်းများနှင့် စာအုပ်များကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်စက် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

*ရွှီဝမ်ထောင်...၊ မင်းက ငါတို့ရွာရဲ့ ဓာတ်မြေဩဇာ ဖြန့်ဖြူးမှုကို ဖြတ်တောက်လိုက်တယ်ပေါ့လေ၊ ဒါဆိုရင်လည်း အထွက်နှုန်း အမြင့်ဆုံးဆိုတဲ့ အံ့ဖွယ်ရလဒ်နဲ့ ငါ မင်းကို ပြန်ဆပ်ပေးရတာပေါ့။*

၁၉၇၀ ခုနှစ်များသို့ ပြန်သွားရန် ပြင်နေစဉ် သူ့ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ချက် လက်ခနဲ ဝင်လာခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့ရှိ အသစ်စက်စက် ထုပ်ပိုးထားသော အိတ်များနှင့် လှပသေသပ်စွာ ပုံနှိပ်ထားသော စာအုပ်များကို ကြည့်ကာ စနစ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။

"ဖွင့်လိုက်စမ်း... အခြေခံ ရုပ်ဖျက်စနစ်"

[ဒင်…၊ စွမ်းအင် သုံးစွဲပြီးပါပြီ၊ ရုပ်ဖျက်ခြင်း ပြီးစီးပါပြီ]

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အံ့ဩဖွယ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ခေတ်သစ် ရိုးရှင်းသော တရုတ်စာလုံးများနှင့် ထုတ်လုပ်မှု နံပါတ်များ ရိုက်နှိပ်ထားသည့် အသစ်စက်စက် ဓာတုကုန်ကြမ်း ထုပ်ပိုးအိတ်များမှာ ချက်ချင်း ဟောင်းနွမ်းညစ်ထေးသွားလေသည်။

အိတ်ပေါ်ရှိ စာလုံးများမှာ ခေတ်ဟောင်းကာလ၏ အငွေ့အသက်များ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသော အနီရောင် ရိုးရာတရုတ်စာလုံးများဖြစ်သည့် "ကြယ်နီ ဓာတုစက်ရုံ"၊ "ပြည်သူလူထုကို အလုပ်အကျွေးပြုပါ"၊ "တော်လှန်ရေးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ထုတ်လုပ်မှုကို မြှင့်တင်ပါ" စသည့် စာသားများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ အိတ်အဝများပင် ခေတ်ဟောင်း လျှော်ကြိုးချုပ်ရိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

လှပသေသပ်စွာ ပုံနှိပ်ထားသော ပညာရပ်ဆိုင်ရာ စာအုပ်များမှာ ကြမ်းတမ်းသော စက္ကူသားနှင့် မင်ရည်များ စွန်းထင်းနေသော အငွေ့အသက်များပါဝင်ပြီး အဝါရောင်သမ်းနေသော အပ်ချည်ကြိုးဖြင့် ချုပ်ထားသည့် လက်ရေးမူ စာအုပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

မျက်နှာဖုံးပေါ်မှာတော့ အားပါပါ လက်ရေးဖြင့် ရေးသားထားသည့် စာလုံးကြီးအချို့မှာ - "စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ပိုးမွေးမြူရေး အခြေခံများ- မြေဆီလွှာနှင့် ဓာတ်မြေဩဇာ" ဟူ၍ပင်။

*ပြီးပြည့်စုံသွားပြီပဲ*

ချန်ရှင်းက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် မှော်လက်နက်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည့် ပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ကာ တံခါးပေါက်ကို ထပ်မံဖွင့်လှစ်ပြီး အတွင်းသို့ လှမ်းဝင်လိုက်လေတော့သည်။