အခန်း (၁၂၅-၁၂၆)

🍋 Chapter 125

အစိုးရ၏ ဆင့်ခေါ်ခြင်းကို ခံရသည်မှာ သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

ဘော့စ်မာသည် သူ့လုပ်ရပ်များကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် အကြပ်ရိုက်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရာတွင် "မီးပြတိုက်" စိတ်ဓာတ် (အမေရိကန်စတိုင်) ကို အသုံးပြုလေ့ရှိသော်လည်း သူ၏ အကြီးမားဆုံးဈေးကွက်မှာ ယခုအခါ တရုတ်ပြည်ဖြစ်နေသည်ကို သူ မေ့လျော့နေခဲ့သည်။

သူသည် ရှန်ဟိုင်းတွင် စက်ရုံတည်ထောင်ခဲ့သော်လည်း ရှန်ဟိုင်းအစိုးရနှင့် အလောင်းအစားသဘောတူညီချက် တစ်ခု လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ရသည်။

ရှန်ဟိုင်းအစိုးရသည် တရုတ်အစိုးရစနစ်အတွင်း စီးပွားရေးအရ အပါးနပ်ဆုံးအဖွဲ့အစည်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ အခွင့်အရေးယူရန် သို့မဟုတ် အလကားရရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

အလကားမရနိုင်ရုံသာမကဘဲ တစ်ခါရောက်လာသည်နှင့် ရှန်ဟိုင်းနှင့် ခိုင်ခိုင်မာမာ ပတ်သက်သွားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

တစ်စတုရန်းမီတာလျှင် ၁၁၂၅ ယွမ်နှုန်းဖြင့် ဧက ၁၃၀၀ ကျော်ရှိသော မြေကွက်ကို သူ့အား ပေးခဲ့ရာ စုစုပေါင်း ယွမ် ၁ ဘီလီယံပင် မပြည့်ပေ။

ဤသည်မှာ မုန်လာထုပ်ဈေးထက်ပင် သာသည်ဟု ဆိုရမည်။ ဤအချက်ကိုကြည့်လျှင် ရှန်ဟိုင်းအစိုးရသည် နိုင်ငံခြားသားများကို အောက်ကျနောက်ကျ ခံနေသည်ဟု ထင်ရပေလိမ့် မည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ ဖြစ်နိုင်သည်လော။

မြေဈေး အလွန်သက်သာရုံသာမက T-တံဆိပ်သည် ၂၀၂၃ ခုနှစ်မတိုင်မီအထိ အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်ကိုလည်း အပြည့်အဝ ရရှိထားသေးသည်။

တရုတ်ပြည်ရှိ အခြားမည်သည့် ဒေသန္တရအစိုးရမှ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ပေးရဲလိမ့်မည်မဟုတ်ဟု သံသယရှိမိသည်။

သို့သော် ဤဆွဲဆောင်မှုရှိသော အခြေအနေများကို ရရှိရန်အတွက် T-တံဆိပ်သည် အလောင်းအစားသဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ထိုးရခြင်း ဖြစ်သည်။

အခွန်ကင်းလွတ်ခွင့်ကာလ ကုန်ဆုံးပြီးနောက် နှစ်စဉ် အခွန်ငွေ ယွမ် ၂.၂၃ ဘီလီယံ ပေးဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ငါးနှစ်အတွင်း စက်ရုံတည်ဆောက်ရေးအတွက် ယွမ် ၁၄ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရမည် ဖြစ်သည်။

T-တံဆိပ်၏ တရုတ်ပြည်တွင်း ထုတ်လုပ်မှုပစ်မှတ်ကို ကားအစီးရေ ၅၀၀,၀၀၀ ဟု သတ်မှတ်ထားရခြင်းမှာ ထိုအရေ အတွက်သည် အခွန်ငွေ ၂.၃ ဘီလီယံခန့်ကို အပြည့်အဝ ကာမိစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

T-တံဆိပ်က တရုတ်ပြည်တွင် အဆက်မပြတ်ဈေးလျှော့နေရခြင်းမှာလည်း ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက်ပင်။

အကယ်၍ T-တံဆိပ်သည် ထိုပစ်မှတ်များကို မပြည့်မီပါက ရှန်ဟိုင်းအစိုးရတွင် မြေအားလုံးကို ပြန်လည်သိမ်းဆည်းပိုင်ခွင့် ရှိသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် အရောင်းနှင့် ထုတ်လုပ်မှု စံချိန်မမှီပါက ယွမ် ၁၄ ဘီလီယံ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ရှန်ဟိုင်းအစိုးရက သိမ်းပိုက်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ကြီးမားသော ဆွဲဆောင်မှုနောက်တွင် ပိုမိုကြီးမားသော ဘေးအန္တရာယ်များ ပါလာစမြဲပင်။

လောင်းကစားဆန်သော မစ္စတာမာသည် ထိုအချက်ကို သေချာပေါက် လက်ခံပေလိမ့်မည်၊

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် တရုတ်ဈေးကွက်မှာ အနာဂတ်ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် တရုတ်အစိုးရ ၏အကူအညီကို လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် အစိုးရက သူ၏ နိုင်ငံခြားမှ ပြောကြားချက်များအပေါ် အလွန်မကျေမနပ် ဖြစ်နေပြီး ရှင်းပြချက်ပေးရန် လိုအပ်နေသဖြင့် သူသည် အစည်းအဝေးသို့ လိမ္မာပါးနပ်စွာ တက်ရောက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အမေရိကန်မှာဆိုလျှင်မူ "ငါ့မှာ ပိုက်ဆံရှိတယ်၊ ဘယ်သူ့ကို ဂရုစိုက်ရမှာလဲ" ဟု သူ လုပ်ကောင်းလုပ်ပေလိမ့်မည်။

ကျိုးထျန်းသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ဝမ်းသာနေမိသည်။

သူ၏ T-တံဆိပ် စတော့ကို Short လုပ်ထားသည့်အတွက် အကျိုးရှိရုံသာမက တရုတ်ပြည်၏ အင်အားတောင့်တင်းမှုကိုလည်း သူ ကျေနပ်မိသည်။

နိုင်ငံခြားသားများ လမ်းသလားနေသည့်ခေတ် ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရှန်ဟိုင်းတွင် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သည့် နဂါးဖြစ်စေ၊ ကျားဖြစ်စေ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေရပေလိမ့်မည်။

ကျိုးထျန်း၏ ခန့်မှန်းချက်အရ မစ္စတာမာသည် သူ၏ကားတွင် ပြဿနာရှိကြောင်း သေချာပေါက် ဝန်ခံမည်မဟုတ်ပေ။

ယခင်ကလည်း ထိုသို့ပင် မဟုတ်ပါလား။ ကားအတွင်းပိုင်းမှ တုန်ခါသံထွက်ခြင်းမှာ တရုတ်ပြည်၏ လမ်းများမှာ အလွန်ဆိုးရွားပြီး ချိုင့်ခွက်များလွန်းသောကြောင့်ဟု ဆိုပေလိမ့် မည်။

ကား၏အထိန်းစနစ် ကျိုးပေါက်ခြင်းမှာလည်း လမ်းမကောင်း၍ ပွတ်တိုက်မှုများသောကြောင့်ဟု ဆိုပေလိမ့်မည်။

လမ်းဦးစီးဌာနမှာ အမြဲတမ်း အပြစ်တင်ခံရသည့် ဓားစာခံ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ကားကိုယ်ထည် သံချေးတက်ခြင်းမှာလည်း ရှန်ဟိုင်း၏ စိုထိုင်းသော ရာသီဥတုကြောင့်ဟု သေချာပေါက် ပြောပေလိမ့်မည်။

ကာလီဖိုးနီးယားတွင် နေရောင်ခြည်ကောင်းစွာရသဖြင့် ကားများ သံချေးမတက်ဟု ဆိုပေလိမ့်မည်။

ထိုပြဿနာများမှာ တရုတ်ပြည်၏ ဆိုးရွားသော အခြေအနေများကြောင့် ဖြစ်သော်လည်း သူက အခမဲ့ ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးနေသဖြင့် သူသည် အလွန်စေတနာကောင်းသော စီးပွား ရေးသမား ဖြစ်ကြောင်းလည်း ကြွားဝါပေလိမ့်ဦးမည်။

ဝမ်းနည်းစရာကို ပျော်ရွှင်စရာအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ခြင်းက အားလုံးအတွက် မျက်နှာပန်းလှစေသည်။

ကားတွင် ပြဿနာရှိကြောင်း ဝန်ခံရန်မှာ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ။

မယုံလျှင် ကားပိုင်ရှင်များကို သွားမေးကြည့်နိုင်ပေသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အလွန်ကျေနပ်နေကြပြီး ကုမ္ပဏီ၏ပုံရိပ်ကို ဝိုင်းဝန်းထိန်းသိမ်းပေးကြလိမ့်မည်။

မစ္စတာမာသည် ဝန်ခံမည်မဟုတ်ကြောင်း ကျိုးထျန်း ခန့်မှန်းမိသကဲ့သို့ လက်ရှိအခြေအနေအရ သူသည် အပြစ်အားလုံးကို မာခွန်း၏အရက်မူးပြီး ကားမောင်းမှုအပေါ်သို့သာ လွှဲချပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးထျန်းသည် နိုင်ငံသားကောင်းတစ်ယောက်အဖြစ် ဝင်ရောက်ဆောင်ရွက်ကာ T-တံဆိပ်ကား၏ စနစ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာများကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဂျက်ဆီ အလွယ်တကူ ဟက်နိုင်ခြင်းမှာ စနစ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြဿနာပင် ဖြစ်သည်။

မင်းတို့ကိုယ်တိုင်ကမှ ပေါ့ဆခဲ့တာကိုး။

ဤသည်မှာ ဂျက်ဆီအတွက် ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်ပေ။

သူ FBI ၏ အလိုရှိခြင်းခံရသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ T-တံဆိပ်၏စနစ်ကို ဟက်ခ်လုပ်ကာ မတော်တဆမှုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ယခုတစ်ကြိမ် အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုမြင့်မားသည့် ဗားရှင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ဂျက်ဆီမှ ပြုပြင်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း မည်သူမှ မမြင်နိုင်ပေ၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတိုင်းက ကား၏စနစ် ချို့ယွင်းနေကြောင်းကိုသာ အတည်ပြုနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ခဏခဏ ချို့ယွင်းတတ်သော အော်တိုမောင်းစနစ်ပင်။

စနစ်ချို့ယွင်းမှုကြောင့် ကားမှာ အဆက်မပြတ် အရှိန်တက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးထျန်းသည် မာခွန်း၏ မိသားစုနောက်ခံကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားထားသည်။

မာကျန်းဟဲ၏ အင်အားမှာ ရှီးရှန်းပြည်နယ်တွင် အတော်အ တန် သြဇာညောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ့သား သေဆုံးမှုကို သူ အလွယ်တကူ ခွင့်လွှတ်လိမ့်မည်မဟုတ်ဘဲ အသေအချာ စုံစမ်းစစ်ဆေးပေလိမ့်မည်။

ကျိုးထျန်းမှာ ကိစ္စများ ပိုမိုကြီးထွားလာရန်နှင့် အစိုးရက ထိုဖြစ်ရပ်ကို မည်သို့သတ်မှတ်မည်ဆိုသော ထုတ်ပြန်ချက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

နှစ်ရက်အကြာတွင် သူသည် အပြာရောင်အမိန့်စာကို ရရှိခဲ့သည်။ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် အစိုးရ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုက အမှန်တရားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

မာခွန်းသည် အရက်မူး၍ အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းနှင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ကားသည်လည်း မသိရသောအကြောင်းရင်းကြောင့် ထိန်းချုပ်မရဘဲ ဖြစ်ခဲ့ကာ အရှိန်လျှော့၍မရတော့ဘဲ နောက် ဆုံးတွင် မတော်တဆမှု ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ နှစ်ဖက်စလုံးကို အပြစ်ပေးလိုက်သည့် မျှတသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြစ်သည်။

သို့သော် မည်သည့်ဘက်ကမှ ဤရလဒ်ကို လက်မခံနိုင်ကြပေ။ ဤသည်မှာ ကျိုးထျန်းအလိုရှိသော အချက်ပင်။

"မင်းတို့ အရင်းရှင်တွေ ခွေးသတ်သတ်နေကြ၊ ငါကတော့ အေးအေးဆေးဆေး အမြတ်ထုတ်မယ်၊ ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်သလဲ"

T-တံဆိပ်က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ခဲ့ပြီး အရက်မူးနေသော မာခွန်းသည် ကား၏ ဖျော်ဖြေရေးစနစ်နှင့် ထိန်းချုပ်ရေးစနစ်ကို ဝင်တိုက်မိသဖြင့် ချစ်ပ်ပြဿနာဖြစ်ကာ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း အကြောင်းပြခဲ့သည်။

သူသည် မာခွန်း၏အရက်မူးမှုကိုသာ အဓိကထားပြီး ရှင်းပြချက်အားလုံးကို ထိုအချက်ပေါ်တွင်သာ လည်ပတ်စေခဲ့သည်။

ဤနည်းဖြင့်သာ သူသည် တာဝန်ယူမှုမှ လုံးဝကင်းလွတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သေသွားသောသူမှာ ပြန်လည်ချေပနိုင်ခြင်းမရှိသဖြင့် အပြစ်အားလုံးကို သေသူ့အပေါ်သို့သာ လွှဲချရန် သူ ကြိုးစားနေခြင်းပင်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ် သေဆုံးသူမှာ သာမန်နိုင်ငံသား မဟုတ်ပေ။ မာကျန်းဟဲသည် သူ၏ အဆက်အသွယ်အားလုံးကို အသုံးပြုကာ အဖြေတစ်ခုရရန် ကြိုးပမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

အင်အားကြီးသော နဂါးနှင့် ဒေသခံမြွေတို့ အားပြိုင်နေကြခြင်းပင်။

"ဂျက်ဆီ... အချိန်တန်ပြီ။ မတော်တဆမှု ဖြစ်ပွားချိန်က စနစ်ကုဒ် တွေကို ထုတ်လွှတ်လိုက်တော့"

ကျိုးထျန်း၏ အမိန့်ကြောင့် အင်တာနက်တစ်ခွင် ဆူညံသွားခဲ့သည်။ ထိုကုဒ်များအရ T-တံဆိပ်၏ စနစ်ချို့ယွင်းမှုကြောင့် မတော်တဆမှု ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေသည်။

လူအများစုမှာကုဒ်များကို နားမလည်ကြသော်လည်း ကြည့်ရှု သူများထဲတွင် ပရိုဂရမ်မာများ ပါဝင်နေသည်။

မာဒါကျူးပင် စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ချက်ချင်းပြန်လည်မချေပနိုင်တော့ပေ။

ဤသည်မှာ ငြင်းမရသော အထောက်အထားပင်။ ၎င်းမှာ ဂျက်ဆီ၏ လက်ချက်ဖြစ်သော်လည်း ပြင်ပလူများအတွက်မူ T-တံဆိပ်တွင်သာ အပြစ်ရှိကြောင်း ခိုင်မာသွားခဲ့သည်။

မနက် ၃ နာရီတွင် ကျိုးထျန်းသည် နောက်တစ်ကြိမ် တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ နေခဲ့ပြန်သည်။

သို့သော် သူသည် မောပန်းခြင်းမရှိဘဲ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ ကုဒ်များ ထွက်ပေါ်လာမှုကြောင့် T-တံဆိပ်၏ စတော့ဈေးနှုန်းမှာ ထိုးကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုစနစ်ချို့ယွင်းမှုမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်မဟုတ်ပါလား။

စွမ်းအင်သစ်ယာဉ်များတွင် ထိပ်တန်းကုမ္ပဏီတစ်ခုအနေဖြင့် အယ်လ်ဂိုရီသမ်သည် အဖိုးတန်ဆုံးပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သည်။

အယ်လ်ဂိုရီသမ်မှာ ချို့ယွင်းနေသောကြောင့် စတော့ဈေးနှုန်း ကျဆင်းသည်မှာ မဆန်းပေ။

၅၂၀၊ ၅၁၅၊ ၅၀၇၊ ၄၉၂...

T-တံဆိပ်၏ စတော့ဈေးနှုန်းမှာ ၄၇၇.၃၈ ဒေါ်လာအထိ ထိုးကျသွားခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဒေါ်လာ ၁၀၀ ကျော် ကျဆင်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကုန်သည်အများအပြားမှာ ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးမချမိသဖြင့် နောင်တရနေကြသည်။

T-တံဆိပ်သည် ဤမျှအထိ ဆုံးရှုံးမှုကြီးမားလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

အချို့မှာမူ စတော့ဈေး အမြင့်ဆုံးအချိန်တွင် ဝယ်မိထားသဖြင့် အခက်တွေ့နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် T-တံဆိပ် စတော့ကို အပေါင်ပစ္စည်းများဖြင့် ဝယ်ယူထားသူများမှာ အရာအားလုံး ဆုံးရှုံးရုံသာမက အကြွေးပါ တင်သွားနိုင်သည့် အခြေအနေ ဖြစ်နေသည်။

ကျိုးထျန်းပင်လျှင် သူ့ပေါင်ကို ပုတ်ကာ နောင်တရဟန်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"တောက်... ငါ သိပ်ပြီး သတိကြီးသွားတယ်၊ စောစောရောင်းမိသွားတာပဲ"

သူသည် သတိထားလွန်းသဖြင့် ဒေါ်လာ ၅၂၀ ဝန်းကျင်တွင် ရောင်းရန် အော်ဒါများအားလုံး တင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုအော်ဒါများမှာ ချက်ချင်းရောင်းထွက်သွားခဲ့သည်။

လူတစ်ဦးချင်းစီနှင့် အဖွဲ့အစည်းအများအပြားက ဝိုင်းဝန်းရောင်းချနေကြသဖြင့် မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သူ့ အရောင်း အဝယ်များ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

သူသည် ၅၇၈.၁၉ ဒေါ်လာဖြင့် စတင်ခဲ့ပြီး ပျမ်းမျှဈေး ၅၂၀.၀၇ ဒေါ်လာဖြင့် ရောင်းထွက်ခဲ့ရာ စုစုပေါင်း အမေရိကန်ဒေါ်လာ ၈.၀၂ သန်း အမြတ်ရခဲ့သည်။

၅ ဆ အသုံးပြုထားသဖြင့် စုစုပေါင်းမှာ ဒေါ်လာ ၄၀ သန်းကျော်ဖြစ်သည်။ အခွန်နှင့် ဝန်ဆောင်ခများ နုတ်ပြီးနောက် တွင် သူသည် ဒေါ်လာ ၃၉ သန်းနီးပါး ရရှိခဲ့သည်။

ဤအရောင်းအဝယ်မှာ အလီနှင့်လုပ်ခဲ့စဉ်ကလောက် ကျေ နပ်စရာ မကောင်းပေ၊ အရင်းအနှီးလည်းပိုနည်းသလို အမြတ်လည်း ပိုနည်းသည်။

အဓိက ကွာခြားချက်မှာ သူ့စိတ်နေစိတ်ထားဖြစ်သည်။

ယခင်တစ်ခေါက်က ဆုံးရှုံးမှုကို လက်ခံနိုင်သည့်အတွက် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မာဒါကျူး၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မသေချာသဖြင့် သတိကြီးစွာ ထားခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မာဒါကျူးက စတော့ဈေးကို ရုတ်တရက် ပြန်ဆွဲတင်လိုက်လျှင် သူ ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

🍋 Chapter 126

ကျိုးထျန်းသည် သူ့အကောင့်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသော ပိုလျှံငွေပမာဏကို ကြည့်ကာ နှုတ်ခမ်းသပ်မိလိုက်သည်။

"အရင်တစ်ခေါက်လောက် မများပေမဲ့ တော်တော်တော့ များသားပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ ဆန်းတို့စ် ဖြုန်းတီးပစ်လိုက်တဲ့ ငွေတွေကို ပြန်ကာမိသွားတာပေါ့"

၎င်းကို တွေးမိရင်း သူသည် ဘလက်စတိတ်မှ သတင်းများကို အထူးတလည် သွားရောက်စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

အထူးသဖြင့် ဆန်းတို့စ် ရှိနေသည့် နေရာအကြောင်းပင်။

ထိုလူမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်နေကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ ယခင်က သူသည် ပြဿနာများကို စီးပွားရေးနည်းလမ်းဖြင့်သာ ဖြေရှင်းခဲ့ရသဖြင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်ချက်များ စုပုံနေခဲ့ပုံရသည်။

ယခုအခါ သူ၏လက်ထဲတွင် ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူ့လုပ်ရပ်များမှာ အလွန်ရက်စက်လှသည်။

တစ်လမပြည့်မီသော အချိန်အတွင်းမှာပင် သူ့ကို သစ္စာ ဖောက်ခဲ့သူများကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် သူ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသူများကို ဖမ်းမိသည်နှင့် တစ်ချက်ကလေးမှ မညှာတာဘဲ ချက်ချင်း သတ်ပစ်ခဲ့သည်။

"လက်နက်ကိရိယာ အစုံအလင်ရှိတာက တကယ်ကို ကွာခြားချက်ကြီးမားတာပဲ။ ဒါက ကျောက်ခေတ်လူသားတွေကို တိုက်နေရသလိုပဲ၊ ပြန်တိုက်ဖို့ လုံးဝလမ်းမရှိဘူး"

"ဒါကြောင့် လက်နက်တွေအတွက် အမေရိကန်ဒေါ်လာ သန်းချီ သုံးလိုက်ရတာက တန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် ဂျက်ဆီကတော့ ပိုပြီး တွက်ခြေကိုက်ပါသေးတယ်။ သူကတော့ ပီဇာနဲ့ ကိုလာကျွေးရုံနဲ့တင် ရပြီလေ"

"ပရိုဂရမ်မာတွေက တကယ်ပဲ နည်းနည်းစားပြီး အလုပ်အများကြီး လုပ်ကြတာပဲ"

သူသည် သူ့အကောင့်လက်ကျန်ကို ကြည့်ကာ အရူးတစ်ယောက်လို ပြုံးနေစဉ်မှာပင် သူ့ဖုန်း မြည်လာခဲ့သည်။

"ဟေး... ကျောက်ရှင်း၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ"

ကျောက်ရှင်းဆီက ဖုန်းဖြစ်နေကြောင်း မြင်သည်နှင့် သူ ချက်ချင်း ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။

ကျောက်ရှင်းသည် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း စကားပြောလာခဲ့သည်။

"ကျိုးထျန်း... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

သူမသည် ဤကျေးဇူးတင်စကားကိုပြောရန် သုံးလေးရက်ခန့် အောင့်ထားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

မာခွန်း ယာဉ်မတော်တဆမှုဖြင့် သေဆုံးသွားကြောင်း Weibo မှတစ်ဆင့် သိလိုက်ရချိန်တွင် သူမ တစ်နေ့လုံး မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။

"သေပြီတဲ့လား!"

"ဒီလိုပဲ သေသွားတာလား"

မာခွန်းကို သူမ အရိုးထဲကနေ နာကျည်းနေသော်လည်း ဤကဲ့သို့ ချမ်းသာသည့် ဒုတိယမျိုးဆက် သူဌေးသားတစ်ဦး ဤသို့ သေဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု သူမ တစ်ခါမှ မတွေးဝံ့ခဲ့ပေ။

သူမသည် မာခွန်းကို မုန်းသည်၊ ဤလူသည် သူမ၏ ဂုဏ် သိက္ခာကို အကြိမ်ကြိမ်ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကပင် သူမ အသက်ကိုပါ နှုတ်ယူရန် ကြိုးစားခဲ့သေးသည်။ အကယ်၍ ထိုနေ့က သူမ လဲမကျခဲ့လျှင် သူမသည် နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ပတ်တီးစည်းထားသော သူမ ခြေထောက်ကို ကြည့်ရင်း ကျောက်ရှင်းသည် သူမနှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားမိသည်။

သူမ ထိုနေ့ကို မှတ်မိနေသည်။ ကျိုးထျန်းကို ဖုန်းဆက်ခဲ့သည့်နေ့။ ကျိုးထျန်းကို အကူအညီတောင်းခဲ့သည့်နေ့၊ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သူမ ပြောပြအပြီးတွင် သူ့ ရယ်မောသံ။

ထိုရယ်မောသံမှာ အေးစက်သော ရယ်သံမဟုတ်သလို လှောင်ပြောင်သည့် ရယ်သံလည်း မဟုတ်ပေ။

တစ်စုံတစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားသည့်လူတစ်ယောက်၏ပျော်ရွှင်သော ရယ်သံမျိုး ဖြစ်သည်။ ကျိုးထျန်းသည် ထိုအချိန်တွင် တကယ်ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မာခွန်းကဲ့သို့သော အမှိုက်ကောင်ကို မည်သို့ကိုင်တွယ်ရမည်ကို သူ နည်းလမ်းရှာတွေ့သွားသော ကြောင့် ဖြစ်သည်။

အခြားသော နည်းလမ်းများမှာ အလွန်နူးညံ့လွန်းလှသည်၊ သူ၏လူများကို အသက်အန္တရာယ် ပေးရဲသည့် အနုမြူအမှိုက်ကောင်များကို လုံးဝအပြီးတိုင် ဖယ်ရှားပစ်မှသာ သူ စိတ်အေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့မဟုတ်ပါက တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို နောက်ကျောကနေ အချိန်မရွေး ဓားနဲ့ထိုးမည့်အရေးကို အမြဲတမ်းကြောက် လန့်နေရမည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ထိုရယ်မောသံကြောင့် မာခွန်းသေဆုံးမှုကို သိလိုက်ရသည့် ကျောက်ရှင်းမှာ ပိုထိတ်လန့်လာခဲ့သည်။

"ဒါ... သူ လုပ်လိုက်တာများလား"

"မဖြစ်နိုင်တာ!"

"သူက တကယ်ပဲ မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ အကွာအဝေးကနေ မာခွန်းကို သတ်နိုင်လို့လား"

ပထမတွင် သေဆုံးသည့်သတင်းကြောင့် တုန်လှုပ်ရုံသာမက ကျိုးထျန်းအပေါ်တွင်လည်း သူမ ကြောက်ရွံ့လာခဲ့သည်။

သို့သော် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် သူမ တစ်ခုကို သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

"ငါက ဘာလို့ ကျိုးထျန်းကို ကြောက်နေရမှာလဲ။ သူက မာခွန်းကိစ္စကို ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်လို့ ငါ သူ့ကို အကူအညီတောင်းခဲ့တာပဲ"

"သူက ငါ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်ခဲ့လို့လေ"

"အခု သူက ငါ့အတွက် အားလုံးကို ကိုင်တွယ်ပေးပြီးပြီ၊ ပြဿနာကိုလည်း အမြစ်ပြတ် ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီ။ ဘယ်သူမှ ငါ့ကို ထပ်ပြီး နှောင့်ယှက်မှာ မဟုတ်တော့သလို အသက်အန္တရာယ်လည်း ပေးမှာမဟုတ်တော့ဘူး"

"ငါက သူ့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တာ၊ ကြောက်နေရမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဤသို့ တွေးတောပြီးနောက်တွင်မှ သူမ စတင်ပြုံးနိုင်တော့ သည်။

"ကာကွယ်ခံရတာ တကယ်ကို ကောင်းတဲ့ခံစားချက်ပဲ"

"အဖေ ထွက်သွားကတည်းက ငါ ပထမဆုံးအကြိမ် ကာကွယ်ခံရတာ ထင်တယ်"

သူမသည် သူမ ဆံပင်ကို ကိုင်ကြည့်ရင်း ထိုညကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေမိသည်။

"ငါ့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုက မှားမှာမဟုတ်ဘူး၊ သူက ငါ အားကိုးလို့ရတဲ့သူပဲ"

ဒါကို တွေးမိရင်း သူမသည် သူမ၏ပါးကို သူမကိုယ်တိုင် ပြန်ရိုက်လိုက်သည်။

"တောက်... ဒီလူက ငါ့ထက်တောင် အသက်မကြီးဘဲနဲ့ ငါ့ကို အမြဲတမ်း စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်နေတာ။ ငါတို့က ရန်ဘက်တွေပဲ!"

သို့သော် ခေတ္တအကြာတွင် သတင်းများမှာ အမြဲတမ်းပြောင်း လဲနေပြီး အထူးသဖြင့် T-တံဆိပ် ကားစနစ်ပြဿနာနှင့် စနစ်ကုဒ်များ အွန်လိုင်းတွင် ပျံ့နှံ့လာသောအခါ သူမသည် ပြန်လည်သံသယဝင်လာခဲ့သည်။

"ဒါ တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ပဲလား"

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မယုံဘူး။ လောကမှာ ဒီလောက်ကောင်းတဲ့အရာ ဘယ်ရှိပါ့မလဲ။ သူက ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်၊ ပြီးတော့ ဘုရားသခင်က သူ့ကို ခေါ်သွားတယ်ဆိုတာမျိုး?"

သူမက တကယ်ပဲ ကံကောင်းနေတာလား။ သို့သော် သူမ အခက်တွေ့နေချိန်မှာ ကျိုးထျန်းပေါ်လာခဲ့တာကို သူမ သတိရသွားသည်။

လမ်းပေါ်တွင် မူးပြီးလဲနေသော သူမကို ကယ်တင်ရုံတင်မကဘဲ သူမရဲ့ကုမ္ပဏီ အသက်ဆက်နိုင်ဖို့ ယွမ်သန်း ၁၀၀ နီးပါးကိုလည်း ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးခဲ့သည်။

ထိုနေ့မှစ၍ သူမသည် ကံကြမ္မာကို စတင်ယုံကြည်လာခဲ့သည်။ ကံဆိုးမှုတွေပြီးရင် ကံကောင်းမှုတွေ လာလိမ့်မည်ဟု သူမ ယုံကြည်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ကျိုးထျန်းကပဲ ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာလားဆိုသည်ကိုမူ သူမ တွေးရခက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမတွင် အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိလာခဲ့သည်။ ယခုလေးတင် သူမသည် အကြိမ်ကြိမ် တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ နောက် ဆုံးတွင် ကျိုးထျန်းထံ ဖုန်းဆက်ရန်ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ ပထမဆုံးစကားမှာ ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျိုးထျန်းက ဘာကိုမှ ပြန်မမေးဘဲ သူမ၏ ကျေးဇူးတင်စကားကို လက်ခံလိုက်လျှင် ဤသည်မှာ သူလုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေပင်။

ဤကဲ့သို့ အစီအစဉ်မျိုး ထုတ်နိုင်သည်မှာ သူမ ဦးနှောက်အတွက် အကန့်အသတ်ပင်။

သူမ၏ ကျေးဇူးတင်စကားကို ကြားသောအခါ ကျိုးထျန်းက ပြုံးပြီး လက်ခံလိုက်သည်။

"ရပါတယ်၊ ဒါက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

ကျောက်ရှင်းသည် သူမ လိုချင်သည့် အဖြေကို ရရှိသွားခဲ့ပြီး သူမ၏နှာခေါင်းမှာ စစ်စစ်ဖြစ်လာကာ မျက်ရည်ပင် ဝဲလာခဲ့သည်။

ကျိုးထျန်းနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက်တွင် သူမ အကြိမ်ကြိမ် ငိုခဲ့ရသည်ကို သူမ သတိထားမိပြီး သူမကိုယ် သူမ ပြန်ထိန်းလိုက်ရသည်။

"ဒါဆို... ဒါက တကယ်ပဲ နင် လုပ်လိုက်တာပေါ့?"

"နင် ဘာပြောနေတာလဲ၊ ငါ ဘာမှ နားမလည်ဘူး"

ကျိုးထျန်းကတော့ တစ်ဖက်လူ မည်သူပင်ဖြစ်စေ သူကိုယ် တိုင် ဝန်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

"အင်း... ငါ နားလည်ပါပြီ။ ငါ့အတွက် လုပ်ပေးခဲ့သမျှ အားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ အခွင့်အရေးရရင် ငါ ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်"

ကျောက်ရှင်း စိတ်ရင်းဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"တခြားဟာတွေကတော့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးဆပ်မယ်ဆိုရင် ရုပ်ရှင်လက်မှတ်ဝင်ငွေ ထဲက ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် ထပ်ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ"

"မဖြစ်နိုင်တာ၊ အဲဒါတော့ လုံးဝမတွေးနဲ့!"

ကျေးဇူးတင်သော်လည်း သူမသည် ပိုက်ဆံကိုတော့ လျှော့မပေးနိုင်ပေ။

"ဟားဟားဟား... နင့်ရဲ့ ဒီလို ရှက်ရွံ့မှုမရှိတဲ့ စီးပွားရေးသမားစတိုင်ကို ငါ တကယ်ကြိုက်တာ"

သူမ၏ အဖြေကို ကြားရသောအခါ ကျိုးထျန်းသည် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူမ ဤသို့ စကားပြောနိုင်ပြီဆိုလျှင် သူမသည် ထိုနေ့က ဖြစ်ရပ်များမှ လုံးဝ ရုန်းထွက်နိုင်ပြီဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

"ကဲ... ကဲ... ငါ နောက်နေတာပါ။ နင့်ဆီက ပိုက်ဆံမယူရုံတင်မကဘဲ မုန့်ဖိုးတောင် ပေးဦးမှာပါ။ ငါ ခုနကပဲ စတော့ဈေးကွက်မှာ ငွေအများကြီး မြတ်လာလို့ မာခွန်းဆီကရတဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာအတွက် လျော်ကြေးအဖြစ် နင့်ကို ဝေမျှပေးမယ်"

"အော်... နင်က စတော့တောင် ကစားတာလား"

ကျိုးထျန်း ဘာကြောင့် ဤမျှ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် ချမ်းသာနေရသနည်းဆိုသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှာတွေ့သွားသလို ကျောက်ရှင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

စတော့ဈေးကွက်သည် အသက် ၂၀ မပြည့်သေးသူတစ်ဦးကို ဘီလီယံနာ ဖြစ်သွားစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

"အင်း... ပိုက်ဆံ နည်းနည်းရလာလို့ပါ။ ရော့... ဒါက နင့်အတွက် ဆေးဖိုးဝါးဖိုး၊ နင့်ကိုယ် နင် ကောင်းကောင်းဂရုစိုက်ပါ။

နင်က ကျောက်ရှင်းဆိုတဲ့ မင်းသမီးကြီးဆိုတော့ ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ... နင့်ကို ယွမ် ၁၀၀၀ ပေးမယ်။ ဘယ်လိုလဲ ? ငါ တော်တော် ရက်ရောတယ် မဟုတ်လား။ အရိုးတွေဝယ်ပြီး စွပ်ပြုတ်လုပ်သောက်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်"

"နှမြောလိုက်တာ! ငါ့ရဲ့ အချိန်ခက တစ်နာရီကို ငါးသိန်းရှိတယ် သိလား။ နင့်ရဲ့ ၁၀၀၀ က ငါနဲ့ တွေ့ဖို့တောင် မလောက်ဘူး"

"ဒါဆိုလည်း တစ်သောင်းပေါ့၊ အဲဒီထက်တော့ မပိုတော့ဘူး။ နင်က အဲဒီထက် ပိုမတန်ဘူး"

"ဟမ်... တစ်သောင်းဆိုလည်း ရပါတယ်။ ဒါနဲ့ ငါ အခုတလော အားနေတယ်။ နင်တို့နှစ်ယောက် ဟန်ကျိုးကို လာလည်ကြပါလား"

"မုယန်က လာလို့မရဘူး"

လျိုမုယန်အကြောင်း ပြောလိုက်သောအခါ ကျိုးထျန်း၏ စိတ်မှာ လေးလံသွားခဲ့သည်။

သူမ၏အမေမှာ သတိမရသေးဘဲ မည်သည့်အချိန်တွင် နိုးလာမည်ကိုလည်း မသိရသေးပေ။

"အော်... ငါ သူ့မိသားစုအကြောင်း မေ့သွားတယ်။ ဒါဆိုရင် ငါပဲ ရှန်ဟိုင်းကို လာခဲ့မယ်လေ"

လျိုမုယန်၏မိသားစုအကြောင်း တွေးမိသောအခါ သူမသည် ရှန်ဟိုင်းသို့ သွားကာ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူကို အဖော်ပြုပေးသင့်သည်ဟု ပိုပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရသည်။

"နင့်ခြေထောက်တွေက သိပ်မသန်သေးဘူးလေ၊ လာနိုင်ပါ့မလား"

"ငါ့မှာ ချိုင်းထောက်ရှိတယ်၊ မရရင် ဝှီးချဲ သုံးမှာပေါ့"

"မင်းသမီးတစ်ယောက်က ချိုင်းထောက်နဲ့ဆိုတာ ကြည့်ကောင်းပါ့မလား"

ကျိုးထျန်းသည် သူမ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလွန်ပင် ဟန်ဆောင်မှုကင်းမဲ့လွန်းသည်ဟု တွေးမိသည်။

"ကောင်းပြီလေ... ငါ နင့်ကို လာကြိုဖို့ ကားလွှတ်လိုက်မယ်။ လိုင်းကားတွေ ဘာတွေ စီးမနေနဲ့တော့၊ ဟန်ကျိုးက ရှန်ဟိုင်းနဲ့ သိပ်မဝေးပါဘူး"

"အိုကေ... ငါ ကားကို စောင့်နေမယ်။ ဒါပေမဲ့ ရှန်ဟိုင်းရောက်ရင် နင် ငါ့ကို တစ်ခုခု ကျွေးရမယ်နော်"

"ပြဿနာမရှိဘူး၊ နင် ကျေနပ်စေရမယ်လို့ ငါ အာမခံတယ်"

ဖုန်းချပြီးနောက်တွင် ကျိုးထျန်းသည် ရှန်ဟိုင်းရှိ Baoge ဟိုတယ်တွင် အခန်းတစ်ခန်းကို ချက်ချင်း ဘွတ်ကင်လုပ်လိုက်သည်။

ကျောက်ရှင်း လာမည်ဖြစ်ရာ သူမအား လျိုမုယန်နှင့် အတူနေခိုင်းမည် ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ယောက် စကားပြောဖြစ်ကြလျှင် လျိုမုယန်လည်း စိတ်သက်သာရာ ရပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် Baoge တွင် စားသောက်ရသည်မှာ အခမဲ့ဖြစ် သည်။

ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်သလဲ!

အဝေးတစ်နေရာတွင် ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် သူမ၏နှာခေါင်းမှာ ရုတ်တရက် အေးစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို တစ်ခုခု ကြံစည်နေတာလားမသိဘူး”