အခန်း (၁၃၁-၁၃၂)

🍋 Chapter 131

ကျိုးထျန်းသည် လျိုထျန်းအန်း၏ အလုပ်အကိုင်အခြေအနေကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေမိသည်။

လျိုထျန်းအန်းမှာ Dalong ကုမ္ပဏီ၏ အမှုဆောင်အရာရှိချုပ်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ ထျန်းချိုင်နည်းပညာ မှာလည်း တိုက်ရိုက်ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နေသည်မဟုတ်လော။

မိုဘိုင်းဂိမ်းလုပ်ငန်းသည် ရေကန်ငယ်လေးတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်လျှင် ထုတ်ပေးနိုင်သည့် ဂိမ်းလိုင်စင်အရေအတွက်မှာလည်း ကန့်သတ်ချက်ရှိရာ တိုက်ရိုက်ယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရပေ။

တကယ်တမ်းတွင် ကျိုးထျန်း၌ အခြားအကြံတစ်ခုလည်း ရှိနေသည်။

လျိုထျန်းအန်းသည် ဂိမ်းလုပ်ငန်းနယ်ပယ်တွင် နာမည်ကြီးသည့် ဝါရင့်ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် ဂိမ်းလောကတွင် နှစ်ပေါင်း ၂၀ ကျော် ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး တရုတ်ပြည်၌ ဤလုပ်ငန်းအပေါ် သူ၏နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိသည်။

ထို့အပြင် ပြီးခဲ့သည့်နှစ်နှစ်အတွင်း ဒါလုံ၏ စွမ်းဆောင်ရည် တိုးတက်လာမှုမှာ အားလုံးအမြင်အာရုံတွင် ထင်ရှားနေပြီး ထိုအရာအားလုံးမှာ သူ၏စွမ်းဆောင်ချက်ပင်။

၎င်းက သူ၏ စီမံခန့်ခွဲနိုင်စွမ်းကို သက်သေပြနေပြီး၊ အနည်းဆုံးတော့ ယွမ် ၁၀ ဘီလီယံနီးပါး ဈေးကွက်တန်ဖိုးရှိသည့် ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို စနစ်တကျ စီမံနိုင်စွမ်းရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ဤအချက်က စီမံခန့်ခွဲမှုပိုင်းဆိုင်ရာ အရည်အချင်းရှိသူ လိုအပ်နေသော ကျိုးထျန်းကို အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားစေသည်။

ခေါင်းရှာသူ ကုမ္ပဏီများက အရည်အချင်းရှိသူများ၏ အချက်အလက်များစွာ ပေးပို့ထားသော်လည်း လျိုထျန်းအန်းနှင့် ယှဉ်နိုင်မည့်သူမှာ တစ်ယောက်မျှမရှိသလောက်ပင်။

ထို့အပြင် လျိုမုယန်ထံမှ တစ်ဆင့်ခံ သိရှိရသည့်အချက်များအရ လျိုထျန်းအန်းသည် ဝံပုလွေကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကို အသားပေးသည့် စစ်သည်မျိုးမဟုတ်ဘဲ၊ စာပေဝါသနာပါပြီး ပိုမိုနူးညံ့သည့် မန်နေဂျာတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ဤပုံစံသည် သူ့အလုပ်အပေါ် ထားရှိသည့် သဘောထားနှင့် ပိုမိုကိုက်ညီနေသည်။

ကျိုးထျန်းသည် ဝန်ထမ်းများကို အတင်းအကျပ် လှုံ့ဆော်ရန် ကြိုးစားသည့် အွန်လိုင်းဗီဒီယိုများကို အလွန်ရွံရှာသည်။

အချို့ဆိုလျှင် "စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်စေရန်" ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် ဝန်ထမ်းများကို တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပါးရိုက်ခိုင်းသည်အထိ ရှိသည်။

လူ့ဂုဏ်သိက္ခာကို နှိမ့်ချကာ ထိန်းချုပ်မှုအားကောင်းစေသည့် ထိုသို့သော စီမံခန့်ခွဲမှုပုံစံမှာ ခေတ်သစ်ကျွန်စနစ်မှလွဲ၍ အခြားမဟုတ်ပေ။

လူ့အခွင့်အရေးနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကင်းမဲ့သည့် ဝန်ထမ်းများသည် စက်ရုပ်များသာ ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ရာ ထိုသို့သောကုမ္ပဏီမျိုးက မည်သို့လျှင် ရေရှည်တည်တံ့နိုင်ပါမည်နည်း။

သူအနေဖြင့် ထိုအရာကို မယုံကြည်ပေ။

သူသည် ထျန်းချိုင်ရှိ မန်နေဂျာအချို့မှတစ်ဆင့် လျိုထျန်းအန်းအကြောင်း ကောလာဟလအချို့ကိုလည်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် သူသည် ကျယ်ပြန့်သောသဘောထားရှိသူဟု လူသိများပြီး လူချစ်လူခင်ပေါသည်။

ထျန်းချိုင်ရှိ မန်နေဂျာများက သူ့အကြောင်းပြောလျှင် အပြုသဘောဆောင်သည့် မှတ်ချက်များသာ ပေးကြသည်။

သူ၏ ရာထူးမှရပ်ဆိုင်းခံရခြင်းနှင့် စစ်ဆေးခံနေရခြင်းအပေါ် အသိမိတ်ဆွေအများစုက စိတ်မကောင်းဖြစ်ကြရပြီး ကုမ္ပဏီကို သစ္စာဖောက်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝမယုံကြည်ကြပေ။

တစ်နည်းအားဖြင့် လျိုထျန်းအန်း၏ စရိုက်လက္ခဏာမှာ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်အတွင်း အသိအမှတ်ပြုခံထားရသည်။

ဤအခြေအနေအရ လျိုထျန်းအန်းကို ကုမ္ပဏီ၏ အထွေထွေမန်နေဂျာအဖြစ် ခေါ်ယူနိုင်ပါက အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကျိုးထျန်း ယူဆသည်။

ထို့အပြင် ၎င်း၏ ဝါရင့်မှုနှင့် ပြစ်ချက်မရှိသော နာမည်ဂုဏ်သတင်းတို့က ကုမ္ပဏီတွင် လက်ရှိလုပ်ကိုင်နေသူများအဖို့ လက်ခံမှုအား ပိုမိုလွယ်ကူစေလိမ့်မည်။

ကျိုးထျန်း အစိုးရိမ်ဆုံးအချက်မှာ အလွန်တော်သည့် မန်နေဂျာတစ်ဦးကို ခန့်လိုက်မိပြီးနောက် အလုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင်သာ အဆင်ပြေကာ ဝူချန်ချိုင်ကဲ့သို့ သူ၏ယုံကြည်မှု အပြည့်အဝရရှိပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ခက်ခဲသွားမည်ကို ဖြစ်သည်။

လက်ရှိတွင် ထျန်းချိုင်၏ ဝန်ထမ်းများ၊ အထူးသဖြင့် စီမံခန့်ခွဲမှုပိုင်းမှာ ယခင်ကတည်းက တည်ရှိနေသည့် ထိပ်တန်းအုပ်စုမှ လူများဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျိုးထျန်းအနေဖြင့် ထိပ်တန်းအုပ်စုဘက်သို့ လုံးဝယိမ်းမသွားဘဲ အားလုံးကို ရိုသေလေးစားမှုရအောင် လုပ်ဆောင်ပေးနိုင်သည့်၊ အဓိကနေရာများကို ရယူထားသော ဌာနမန်နေဂျာများကို ဟန်ချက်ညီအောင် ထိန်းညှိပေးနိုင်မည့် ယုံကြည်စိတ်ချရသူတစ်ဦး လိုအပ်နေသည်။

အကယ်၍ မန်နေဂျာသစ်က ထိပ်တန်းအုပ်စုနှင့် ပူးပေါင်းသွားပါက သူသည် ကုမ္ပဏီအပေါ် ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

သူတို့ဘက်မှ တစ်စုံတစ်ရာ လှုပ်ရှားလာပါက သူသည် အလွန်အခြေအနေဆိုးသွားလိမ့်မည်။

များစွာ စဉ်းစားပြီးနောက်တွင် လျိုထျန်းအန်းမှာ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်လာသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် လျိုထျန်းအန်း၏ လက်ရှိအခြေအနေကို အလွန်အမင်း စိုးရိမ်နေရခြင်းဖြစ်သည်။

မုယန်သည် ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် စိတ်မကောင်းသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလာသည်။

"အဖေကတော့ အခုထိ ရာထူးကနေ ရပ်ဆိုင်းခံထားရတုန်းပဲ။ သူတို့ စစ်ဆေးနေတာ တစ်ပတ်ကျော်ပြီ၊ ဘာမှလည်း ရှာမတွေ့သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကုမ္ပဏီကတော့ သူ့ကို ပြန်ခန့်မပေးသေးဘူး"

"အစ်ကိုရှောင်ပေါင် ပြောတာတော့ ဒါလုံရဲ့ ဘုတ်အဖွဲ့ဝင်တွေက အဖေ့အပေါ် အမြင်မကြည်လင်ကြဘူးတဲ့။ ကုမ္ပဏီအချက်အလက်တွေပေါက်ကြားတာ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာထက် သူတို့စိတ်ထဲမှာ အဖေ့ကို သီးသန့်ခွဲထုတ်ပြီးသား ဖြစ်နေပြီ"

ကျိုးထျန်း အခြေအနေကို နားလည်သွားသည်။

"သူ လုပ်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ မလုပ်တာပဲဖြစ်ဖြစ် အပြစ်ကတော့ သူ့ခေါင်းပေါ် ရောက်ပြီးသားပဲ"

"ပြီးတော့ ဒီလောက်အကြီးအကျယ် စစ်ဆေးနေတာကို ဘာမှလည်း ရှာမတွေ့ဘူးဆိုရင် ဒါလုံဘုတ်အဖွဲ့ရဲ့ အရည်အချင်းမရှိမှုကို ပြသရာမရောက်ဘူးလား"

"ဒါ့အပြင် သူတို့တကယ်ပဲ ဘာမှမတွေ့ဘူးဆိုရင် လျိုထျန်းအန်းကို ပြန်ခန့်ပေးပါ့မလား"

"ဖြစ်နိုင်ခြေနည်းတယ်။ သူတို့က ရာထူးနာမည်ခံတစ်ခုလောက်ပေးပြီးမှ နုတ်ထွက်ခိုင်းလိုက်လိမ့်မယ်"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေလို့လေ။ ဒီလောက်အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်ပြီးနောက်မှာ လျိုထျန်းအန်းက ဒါလုံအတွက် သစ္စာရှိရှိ အလုပ်လုပ်ပေးနိုင်ဦးမယ်လို့ သူတို့ကိုယ်တိုင်တောင် ယုံမှာမဟုတ်ဘူး"

သူ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါကြောင့်မို့လို့လည်း လျိုထျန်းအန်းက ဘာမှလှုပ်ရှားမှုမလုပ်ဘဲ သူတို့စစ်ဆေးတာကို ခံယူနေတာ။ သူသာ တစ်ခုခုလုပ်လိုက်ရင် ဒါလုံလူတွေက အထောက်အထားတွေ ဖျက်ဆီးတယ်ဆိုပြီး စွပ်စွဲကာ စစ်ဆေးဖို့ အကြောင်းပြချက်ကောင်း ရသွားလိမ့်မယ်"

"လျိုထျန်းအန်း ဒါကို သတိထားမိတယ်။ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်မှာ သူ့နာမည်ဂုဏ်သတင်းအတွက် သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ စစ်ဆေးမှုကို လက်ခံလိုက်တာ"

"နောက်ဆုံးမှာ ဒါလုံမှာ မနေရတော့ရင်တောင် အခြားကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ကျန်သေးတယ်လေ"

"သူက ဒါလုံက သူ့နာမည်ကို ပျက်စီးအောင်လုပ်မှာကို ရှောင်နေတာ"

ကျိုးထျန်း မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါလုံက ဒါရိုက်တာတွေက ဒေါသနဲ့ မျက်စိကန်းနေကြတာပဲ။ ဒီလုပ်ရပ်က လျိုထျန်းအန်းရော သူတို့ကိုယ်တိုင်ရဲ့ နာမည်ဂုဏ်သတင်းအတွက်ပါ အကျိုးမရှိတဲ့ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ရှုံးနိမ့်မယ့်အခြေအနေပဲ"

"ဒါပေမဲ့ သူတို့ဂိမ်းကို ကူးချထားတဲ့ Infinite နည်းပညာသမားတွေကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ ပိုက်ဆံဝင်နေကြပြီ"

မုယန်သည် ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

"အစ်ကိုရှောင်ပေါင်ကတော့ သူ ဒါလုံမှာ အလုပ်မလုပ်ချင်တော့ဘူးတဲ့။ အဖေမရှိတော့တဲ့နောက်မှာ သူနဲ့ အဖေ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားဟောင်းတချို့က သံသယရှိသူတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီ၊ လုံးဝဖယ်ထုတ်ခံထားရတယ်။

ကုမ္ပဏီမှာ တစ်နေကုန် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေတာထက် ကိုယ်ပိုင်စီးပွားရေးပဲ စတင်တော့မယ်တဲ့"

"အို... အစ်ကိုရှောင်ပေါင်က တော်တော်ပြတ်သားတာပဲ။ အဲ့ဒါ မဆိုးဘူး။ မင်းအဖေက ဘာပြောလဲ"

"အဖေကတော့ ဘာမှရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောသေးဘူး၊ ရှောင်ပေါင်ကို စိတ်ရှည်ဖို့နဲ့ အလျင်စလို မလုပ်ဖို့ပဲ ပြောထားတယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းအဖေရဲ့ လုပ်ဆောင်ပုံက ရင့်ကျက်ပြီး ကြိုတင်တွေးခေါ်မှုရှိတယ်။ တကယ်ပဲ အခုချိန်မှာ အခြားသူတွေကိုပါ ဆွဲခေါ်သွားရင် ဒါလုံအတွက် ပြောစရာအကြောင်းပြချက် ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

မုယန်လည်း ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။ သူမအဖေမှာ အကျပ်ရိုက်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး မည်သည့်အကြံဉာဏ်မှ မပေးနိုင်ဖြစ်နေသည်။

ကျိုးထျန်း သူမ၏ တုံ့ဆိုင်းနေမှုကို သတိထားမိသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဦးလေးက ယုံကြည်မှုရှိပုံရတယ်။ သူ စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်မှာပါ။ မင်းကိုယ်မင်း ဂရုစိုက်ပါ၊ သူလည်း ဒီလိုပဲ တွေးနေမှာပါ"

"စိတ်အေးအေးထားပါ။ မင်းအဖေက သူကိုယ်တိုင် ဂရုစိုက်နိုင်ပါတယ်၊ ပြီးတော့ အမေ့ကိုလည်း ကြည့်ရှုပေးနေမှာပါ။ စိတ်မပူပါနဲ့"

မုယန် ခေါင်းငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဟိုတယ်ပြန်ပြီး ကျောက်ရှင်းနဲ့ စကားပြောရအောင်။ သူမက မသန်မစွမ်းဖြစ်နေတော့ ဂရုစိုက်ပေးမယ့်သူ လိုအပ်တယ်"

သူ ပြောလိုက်သည်ကိုကြားတော့ မုယန် ပြုံးကာ သူ့ကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ရှင်ကသာ မသန်မစွမ်း! သူမကို အဲ့လို မစနဲ့တော့။ သူမက နာမည်ကြီး အနုပညာရှင်တစ်ယောက်နော်"

"ငါကတော့ မင်းက သူမထက် ပိုပြီးတော့တောင် ကြယ်ပွင့် အရည်အချင်းရှိတယ်လို့ ထင်တယ်"

ကျိုးထျန်း သူမ၏မျက်နှာကို ကိုင်လိုက်ရာ မုယန် ရှက်ရွံ့စွာ မျက်လုံးလေး မှိတ်ထားလိုက်သည်။

သူမကို ဟိုတယ်ပို့ပြီးနောက်တွင် ကျိုးထျန်း တန်းပြီး အိမ်ပြန်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူ့မိဘများမှာ ယခင်ကထက် ပိုမိုအလုပ်များနေကြပြီး စောစောထွက်၊ ညမှပြန် ဖြစ်နေကြသည်။

သူတို့ ဒီလောက်ပင်ပင်ပန်းပန်း မလုပ်ကြဖို့ ပြောချင်သော်လည်း ၎င်းမှာ သူတို့၏ ဘဝပင်ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့ အားလပ်ချိန် ပိုများလာပါကလည်း မကောင်းတဲ့အရာ ဖြစ်လာနိုင်သေးသည်။

သူသည် ခဏလောက် မိုဘိုင်းဂိမ်းဆော့လိုက်သည်။ သူ၏ကိုယ်ပိုင် "Desperate World" ဂိမ်းကို ဆော့ရင်း အမှားအယွင်းရှိမရှိ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

အပန်းဖြေခြင်းနှင့် အလုပ်လုပ်ခြင်းကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် ကောင်းမွန်သောနည်းလမ်းပင်။

သူ အလုပ်ဖြစ်နေချိန်မှာပဲ လျိုပေါင်ချင်းထံမှ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု ရုတ်တရက် ရောက်လာသည်။

သူ လျိုပေါင်ချင်းနှင့် အဆက်အသွယ်မလုပ်ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ပျောက်ဆုံးသွားသည့် နာရီများကို ရှာဖွေပေးဖို့ အကူအညီတောင်းထားသော်လည်း ဘာရလဒ်မှ မထွက်လာခဲ့ပေ။

ကျိုးထျန်း စိတ်လျော့နေလုနီးပါးပင်။ ရဲတပ်ဖွဲ့တောင် ရှာမတွေ့သည့်အရာကို သူကိုယ်တိုင် ရှာတွေ့နိုင်ပါ့မလား။

သူ ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်ရာ တစ်ဖက်မှ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါ့ညီ၊ နောက်ဆုံးတော့ ကိုင်ပြီ! ငါညီ ခိုင်းထားတဲ့ကိစ္စမှာ အခုတော့ တိုးတက်မှု အနည်းငယ် ရှိလာပြီ!"

ကြားလိုက်ရသည့်အသံကြောင့် ကျိုးထျန်း၏ စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"တကယ်လား? ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

"အရင်ဆုံး အကို့ဆီ လာခဲ့၊ မင်းကို ပြစရာတွေ ရှိတယ်"

"အိုကေ၊ အခုချက်ချင်း လာခဲ့မယ်၊ စောင့်နေ!"

🍋 Chapter 132

နာရီနှင့်ပတ်သက်သည့် သတင်းကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ကျိုးထျန်း အလျင်အမြန်ပင် အပြင်သို့ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ပေါင်ချင်းပေါင်ဆိုင် ဆီသို့ ပြေးသွားတော့သည်။

ဆိုင်မှာ အနီးအနားတွင်သာ ရှိသဖြင့် မိနစ်ပိုင်းအတွင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

လျိုပေါင်ချင်းက ဆိုင်ရှေ့တွင် လက်ပိုက်လျက် သူ့ကို စောင့်နေသည်။

"ညီလေး၊ ဖြည်းဖြည်း၊ အဲ့လောက် မလောပါနဲ့"

ကျိုးထျန်းသည် ဆိုင်အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားပြီး ကုလားထိုင်ပင် ရှာမနေတော့ဘဲ လျိုပေါင်ချင်းကို ချက်ချင်း ဖမ်းကိုင်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ? ဘာသတင်းတွေ ရထားတာလဲ"

"စိတ်ပူမနေပါနဲ့၊ အကို ပြပါ့မယ်"

လျိုပေါင်ချင်းသည် အတွင်းခန်းထဲမှ ဓာတ်ပုံအချို့ ရိုက်နှိပ်ထားသော A4 စာရွက် အနည်းငယ်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီမှာကြည့်၊ ဒီမိန်းမရဲ့ လက်ကောက်ဝတ်က နာရီ၊ အဲ့ဒါ အဲ့ဒီနာရီ မဟုတ်ဘူးလား"

ကျိုးထျန်းသည် ဓာတ်ပုံတစ်ဒါဇင်ခန့်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

ဓာတ်ပုံအများစုမှာ ဝါးတားတား ဖြစ်နေပြီး လှုပ်ရှားနေရင်း မိုဘိုင်းဖုန်းဖြင့် ရိုက်ထားပုံရသည်။

မျက်နှာများမှာ ဝေဝါးနေပြီး လူပုံသဏ္ဌာန်များပင် အရိပ်ထင်နေသည်။

"ဒီဓာတ်ပုံတွေကတော့ ဆိုးလှချည်လား၊ ဘယ်သူဘယ်ဝါဆိုတာတောင် ခွဲလို့မရဘူး"

သို့သော် တစ်ဦးသော အမျိုးသမီး၏ လက်ကောက်ဝတ်ရှိ နာရီမှာမူ တောက်ပနေသည်။

ဓာတ်ပုံထဲရှိ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ကလပ်တစ်ခု သို့မဟုတ် ဗီလာတစ်ခု၏ခန်းမဖြစ်ပုံရပြီး လူအုပ်စုတစ်ခုမှာ ကခုန်နေကြသည်။

ခန်းမမှာ မီးရောင်စုံလင်စွာ ထွန်းညှိထားပြီး ပုံဆောင်ခဲမီးပန်းဆွဲများနှင့် အလှဆင်မီးလုံးများစွာ ရှိနေပုံရသည်။

ထိုသို့ တောက်ပသော မီးရောင်အောက်တွင် ထိုအမျိုးသမီး၏လက်ကောက်ဝတ်မှ တောက်ပသော အပြာနှင့် အဖြူရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဒီအလင်းက တကယ်ကို ရင်းနှီးနေတာပဲ"

၎င်းမှာ Cartier နီလာနာရီဖြစ်ကြောင်း ကျိုးထျန်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်သည်။

သူသည် ဤနာရီကို မုယန်အား Bulgari စားသောက်ဆိုင်တွင် ပေးခဲ့ဖူးပြီး ထိုစဉ်ကလည်း စားသောက်ဆိုင်၏ မီးရောင်အောက်တွင် ယခုကဲ့သို့ပင် တောက်ပခဲ့သည်။

သူသည် အမှားအယွင်းမရှိစေရန် ဓာတ်ပုံအချို့ကို ထပ်မံကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီနာရီပဲ"

သူသည် လျိုပေါင်ချင်းကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီနာရီက ကန့်သတ်ထုတ်ကုန်ဆိုပေမဲ့ တစ်လုံးတည်းတော့ မဟုတ်ဘူးလေ။ ငါပျောက်သွားတဲ့နာရီက ဒါပဲလို့ ဘယ်လိုသေချာပြောနိုင်မှာလဲ"

လျိုပေါင်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"တိုက်ဆိုင်မှုပါ၊ တကယ်ကို ကံတရားပါပဲ"

သူသည် စိတ်ကို စုစည်းပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း စပြောသည်။

"ဒီနာရီက ညီလေးနာရီဆိုတာ ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာမပြောနိုင်ပေမဲ့ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်တော့ ယုံကြည်ရတယ်။ မဟုတ်ရင် အကို ငါ့ညီကို ဖုန်းဆက်ပြီး ခေါ်မှာမဟုတ်ဘူး"

"ဒီပုံကို ခရုဇ်သင်္ဘောပေါ်မှာ မနေ့က ရိုက်ထားတာ"

"ခရုဇ်သင်္ဘော?"

ခရုဇ်သင်္ဘော ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ကျိုးထျန်း မထင်ထားခဲ့သော်လည်း ဧည့်သည်များ ကခုန်ပြီး လူမှုဆက်ဆံရေး ပြုလုပ်ရန် ထိုသို့သော ခန်းမများ ရှိတတ်သည်မှာ သဘာဝကျသည်။

"ပြီးတော့ ဒါက သာမန်သင်္ဘောမဟုတ်ဘူး၊ တရုတ်ပြည်မှာ ရှားပါးတဲ့ ပုဂ္ဂလိကပိုင် ခရုဇ်သင်္ဘောပဲ"

"အို... အဲ့ဒါဆိုရင်တော့ တကယ်ရှားတာပဲ"

သူသည် တရုတ်ပြည်တွင် ချမ်းသာသူတို့၏ ဝါသနာကို ဖော်ပြသည့် လူပြောများသော စကားတစ်ခွန်းကို ကြားဖူးသည်။

"ဆင်းရဲသားက ကားနဲ့ဆော့တယ်၊ သူဌေးက နာရီနဲ့ဆော့တယ်"

သို့သော် ကားဖြစ်စေ၊ နာရီဖြစ်စေ နောက်ထပ် လူတစ်မျိုးနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

ထိုသူတို့မှာ ပုဂ္ဂလိကပိုင် ရွက်လှေနှင့် ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ် ပိုင်ဆိုင်သော သူဌေးကြီးများပင်။

သူတို့သည် တကယ့်သူဌေးများ ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပိုင်လေယာဉ်နှင့် ရွက်လှေတစ်စင်းသည် ယွမ် သန်း ၁၀၀ ကျော် တန်ဖိုးရှိနိုင်ပြီး နှစ်စဉ် ထိန်းသိမ်းစရိတ်မှာလည်း သန်းနှင့်ချီ ရှိသည်။

ကိုယ်ပိုင်ခရုဇ်သင်္ဘောများကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ဧည့်ခံနိုင်သူများမှာ သူဌေးများသာမက သူတို့၏ ဧည့်သည်များမှာလည်း ထင်ရှားကျော်ကြားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

"ပုဂ္ဂလိက ခရုဇ်သင်္ဘောဆိုရင် ဒီပုံတွေက ဘယ်ကရတာလဲ"

"ဟဲဟဲ၊ ကံကောင်းတာပေါ့။ ဒီသူဌေးတွေက ညစာစားပွဲ၊ ကပွဲနဲ့ တခြားဖျော်ဖြေမှုတွေ ရှိတယ်လေ၊ လေလံပွဲတွေလည်း ပါတာပေါ့"

"ကျွန်တော့်သူငယ်ချင်းက လေလံတင်သူအဖြစ် သင်္ဘောပေါ် ဖိတ်ကြားခံရတာ"

"သူက ဒီနာရီကို ရှာပေးဖို့ ကျွန်တော့်ဆီကနေ သတင်းရထားတော့ တွေ့တာနဲ့ ဓာတ်ပုံရိုက်ထားလိုက်တာ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီသူဌေးတွေက ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စတွေကို အလေးထားတော့ သူ ခိုးရိုက်ရတာ၊ ပုံအရည်အသွေးကလည်း သိပ်မကောင်းဘူး" ဟု လျိုပေါင်ချင်း ရှင်းပြသည်။

"အော်... တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီသူဌေးတွေက ဇိမ်ခံနာရီ ဝယ်ရတာ ဝါသနာပါတာလေ။ ဒီနာရီကို သူတို့ အရင်ကတည်းက ဝယ်ထားတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ဘယ်လိုအတည်ပြုမလဲ"

"ဒီဓာတ်ပုံကြောင့် အတည်ပြုနိုင်တာ"

လျိုပေါင်ချင်းသည် အခြားဓာတ်ပုံတစ်ပုံကို ထုတ်ယူကာ သူ့ရှေ့တွင် ချပေးလိုက်သည်။

၎င်းမှာ အမျိုးသမီးများ အတန်းလိုက် ရပ်နေသည့် အဖွဲ့လိုက် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံဖြစ်သည်။

လူငယ်၊ လူလတ်ပိုင်းနှင့် အသက်ကြီးသူများ ပါဝင်သည်။

ထိုသို့သော ဓာတ်ပုံများတွင် ရပ်သည့်နေရာက အလွန်အရေးကြီးကြောင်း၊ ထိုသူ၏ ၏နေရာက အဖွဲ့အစည်းအတွင်း သူ့ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနှင့် အာဏာကို ပြသနေကြောင်း ကျိုးထျန်း သိသည်။

သေချာကြည့်ပြီးနောက် ထောင့်တစ်နေရာတွင် သူရှာနေသည့်သူကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မျက်နှာတွင် မောက်မာမှုနှင့် ရန်လိုမှုတို့ လွှမ်းမိုးနေပြီး အတင်းအကျပ် ပြုံးပြနေသည့် အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမ၏ နေရာကို ကြည့်ရလျှင် အုပ်စုအတွင်းတွင် အသာမန်ဆုံးနှင့် ဘေးဖယ်ခံထားရသူ ဖြစ်ပုံရသည်။

သူမ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာ ထူးခြားမှုမရှိဘဲ ရိုးအေးနေသော်လည်း လက်ကောက်ဝတ်တွင် နာရီတစ်လုံး ပတ်ထားသည်။

လက်တစ်ဝက်သာ မြင်ရသော်လည်း အသေအချာ ကြည့်လျှင် သိသာသည်။

"ဒီပုံကို တခြားသူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ပို့ပေးတာ။ ဒီအုပ်စုရဲ့ ပထမတန်းမှာရှိတဲ့ အမျိုးသမီးငယ်က သူ့ဖောက်သည်ပဲ။ သူက ရှေးဟောင်းလက်ဝတ်ရတနာ တစ်ခုကို ဝယ်သွားတော့ သူ အဲ့ဒီဓာတ်ပုံကို WeChat မှာ မြင်လိုက်တာ"

"ဒါကြောင့် တိုက်ဆိုင်မှုလို့ ပြောတာ။ အကိုတို့ စစ်ဆေးကြည့်တော့ ဒီအမျိုးသမီးက ဒီနာရီကို အရင်က မဝယ်ထားခဲ့ဘူး။ မကြာခင်ကမှ ရထားတာ ဖြစ်ရမယ်"

"ပြီးတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ ခြောက်လအတွင်းမှာ ဒီနာရီက ဈေးကွက်ထဲမှာ ညီလေးနာရီတစ်လုံးပဲ ရှိတော့တာ။ ဒါကြောင့် ညီလေးရဲ့ နာရီဆိုတာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာတယ်လို့ ပြောတာ"

လျိုပေါင်ချင်း၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို ကြားပြီးနောက် သူ နားလည်သွားသည်။

"ဒါဆို ဒီမိန်းမက ဒီနာရီကို ဘယ်လိုရတာလဲ။ တရုတ်ပြည်မှာ ဒီနာရီ ရောင်းထွက်သွားရင် သိရမယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား"

လျိုပေါင်ချင်းမှာ သူ့မေးခွန်းကြောင့် အနည်းငယ် အားနာသွားသည်။

"ဟူး... ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။ သူက ဈေးကွက်ကနေ ဝယ်တာမဟုတ်သလို၊ မှောင်ခိုဈေးကွက်ကနေလည်း မဟုတ်ဘူး။ သူမှာ အထူးလမ်းကြောင်း ရှိကောင်းရှိမယ်"

သူမ ဒီနာရီကို ဘယ်လိုရလာသလဲဆိုတာ သူ တကယ်မသိပေ။

သူနှင့် ကျိုးထျန်းတို့ ယခင်က အလွန်သေချာနေခဲ့ကြသော်လည်း ကံကောင်းလို့သာ မဟုတ်ရင် ရှာတွေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါကို မင်းနဲ့ ထပ်မပြောတော့ဘူး။ ဒီတော့ ဒီမိန်းမနဲ့ အခု ဆက်သွယ်လို့ ရမလား"

"ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူအဆင့်ဆင့်နဲ့ ဆက်သွယ်ရမယ်။ ညီလေးသိတဲ့အတိုင်း သူဌေးအချို့က စိတ်သဘောထား ထူးဆန်းတယ်။ ညီလေး တိုက်ရိုက်သွားမေးရင် သူတို့က စကားတောင် ပြောမှာမဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်တယ်၊ ဒါတော့ မှန်တယ်" ကျိုးထျန်း သဘောတူသည်။

ထိုမျှမက သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် နာရီကို ဘယ်လိုရခဲ့သလဲဆိုတာ မသိကြပေ။ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခုတော့ ရှိနေမည်။ သူ တိုက်ရိုက်သွားမေးလျှင် စကားပြောမလာဖို့ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်း သေချာသည်။

"ဒီနာရီရဲ့ မူလရင်းမြစ်ကို လိုက်ဖို့ တခြားနည်းလမ်း ရှိသေးလား"

လျိုပေါင်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ခက်ခဲတယ်၊ အချိန်လည်း ပေးရမယ်၊ ရလဒ်ထွက်ဖို့လည်း အာမခံချက် မရှိဘူး"

"မလိုပါဘူး၊ ငါ့ဘာသာပဲ လုပ်လိုက်တော့မယ်"

ကျိုးထျန်းသည် ဓာတ်ပုံကို ယူကာ ဖုန်းဖြင့် ဓာတ်ပုံတစ်ပုံ ရိုက်လိုက်သည်။

"ညီလေး၊ ဝန်ဆောင်ခကတော့..." လျိုပေါင်ချင်းက ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် သူ့ကို ကြည့်သည်။

ပိုက်ဆံအကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် ဤလူ၏ အပြုံးမှာ အလွန်ရွံရှာစရာကောင်းအောင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒီဓာတ်ပုံလေး လေးငါးပုံနဲ့ ပိုက်ဆံတောင်းဖို့ တကယ်ပဲ မျက်နှာပူမနေဘူးလား"

"အကို တောင်းတာ မဟုတ်ပါဘူးကွာ၊ အကို့ သူငယ်ချင်းတွေက ပေးတာဆိုတော့၊ နည်းနည်းပါးပါးတော့ ပေးမှ ရမှာပေါ့"

လျိုပေါင်ချင်း အားနာဟန်ဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်နေသည်။

"တစ်ပုံကို ၁၀၀၊ အဲ့ဒီ အုပ်စုလိုက်ပုံ ကြည်ကြည်လင်လင်အတွက် ၁၀၀၀ ပေးမယ်။ ဒါပဲ။ မယူရင် နေခဲ့တော့။ အလုပ်ကိုလည်း သေချာမပြီးမြောက်ဘဲနဲ့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လုပ်လိုက်ရတာတောင် ပိုက်ဆံတောင်းရဲသေးတယ်"

"ကောင်းပါပြီ၊ ကောင်းပါပြီ၊ ပေးသလောက်ပဲ ယူပါ့မယ်။ နောက်လိုအပ်တာရှိရင် လာခဲ့ပါ။ တတ်နိုင်သလောက် ကူညီပေးပါ့မယ်"

ကျိုးထျန်း ပြန်မပြောတော့ဘဲ လက်ဝှေ့ယမ်းကာ တစ်ယောက်တည်း အိမ်ပြန်ခဲ့သည်။

သူသည် ဓာတ်ပုံများကို ဂျက်ဆီ ထံ အမြန်ပို့လိုက်ပြီး ထိုလူမှာ ဘယ်သူလဲ၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ စစ်ဆေးပေးဖို့ ပြောလိုက်သည်။

သုံးမိနစ်အကြာတွင် ဂျက်ဆီ ပြန်ပို့လိုက်သည့် အချက်အလက်များကို ကြည့်ပြီး ကျိုးထျန်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ထုံကျင်သွားသည်။

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူတို့ဖြစ်နေရတာလဲ?"