အခန်း ၃၃

အခန်း (၃၃) - ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း၊ လေနှင့်မိုးကို ဆင့်ခေါ်ခြင်း

ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်၏ အေးစက်စိုစွတ်သော လေထုထဲတွင် ဤအကြောင်းကို တွေးမိတိုင်း ကျိုးရီ၏မျက်လုံးများ နက်ရှိုင်းသော အကြံအစည်များဖြင့် တောက်ပသွားသည်။

“တစ်နှစ်ကျော်ကြာတဲ့အထိ နန်းတော်က မိစ္ဆာဂိုဏ်းဝင်တွေကို အပြင်းအထန် ဖမ်းဆီးနေခဲ့တယ်၊ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကို ဖမ်းမိပြီဆိုတာနဲ့ ဘယ်တော့မှ နေရာမှာတင် တန်းမသတ်ဘူး"

“အဲဒီအစား သူတို့ရဲ့ ကိုယ်တွင်းက အတွင်းအားတွေကို ဖိနှိပ်ထားဖို့ အဆိပ်ဆေးလုံးတွေကို သုံးပြီး ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်ဆီကို အထူးတလည် ပို့ဆောင်တတ်ကြတယ်၊ ကြည့်ရတာ ဆယ်ပုံကိုးပုံလောက်ကတော့ ကောင်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်လောက်ဘူး”

ဖြစ်နိုင်ခြေ ဇာတ်ကွက်ပေါင်းများစွာက ကျိုးရီ၏ ခေါင်းထဲသို့ အလိုအလျောက် ဝင်ရောက်လာလေသည်။

‘ဧကရာဇ်က လူတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကို သိမ်းသွင်းပြီး စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတဲ့ လက်အောက်ခံတစ်စုကို ရယူချင်နေတာ ဖြစ်နိုင်သလို၊ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ဖို့ သူတို့ကို စွမ်းအင်အထောက်အပံ့ အသုံးချနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်’

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကျိုးရီ၏ရင်တွင်း၌ လောကကို အုပ်စိုးလိုသော၊ မည်သူ့ကိုမျှ ဒူးမထောက်လိုသော ကြီးမားသည့် ရည်မှန်းချက်များက မီးလျှံများအလား တောက်လောင်လျက်ရှိရာ ဤအာဏာကစားပွဲများကို အေးစက်စက်သာ စောင့်ကြည့်နေလိုက်သည်။

မကြာသေးမီက ရုံးတော်အရာရှိများမှာ ဧကရာဇ်ဟောင်းနှင့် ဆက်သွယ်နေကြသည်ဟု ကောလာဟလများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

သူတို့က မနက်ခင်း ညီလာခံပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ဧကရာဇ်ဟောင်း နေထိုင်ရာ အန်းထိုက်နန်းဆောင်သို့ သွားရောက်ကာ နောက်ထပ် ညီလာခံတစ်ရပ်ကို ကျင်းပတတ်ကြသည်။

သိပ်မကြာခင် ဧကရာဇ်နှစ်ပါးကြား သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု သေချာပေါက် ဖြစ်ပွားလာတော့မည် ဖြစ်သည်။

ခြောက်ကပ်ကပ် ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဟီးဟီးဟီး... ကောင်လေး၊ ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်မှာ ထောင်မှူးလုပ်နေရုံနဲ့ မင်း ဘယ်တော့များမှ ခေါင်းမော့နိုင်မှာလဲ။ ဒီအဘိုးကြီးရှေ့ကို လာခဲ့စမ်းပါ၊ ငါ့ရင်ဘတ်ထဲမှာ ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ဝှက်ထားတယ်"

“မင်း အဲဒါကို သင်ယူလိုက်တာနဲ့ ကျန်းဟူလောကမှာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်ပြီး ကြီးမားတဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေကို ရရှိနိုင်တဲ့ ထိပ်တန်းကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ငါအာမခံတယ်”

ကျိုးရီ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောနေစဉ် မိစ္ဆာဂိုဏ်း ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦးက အသံလွှင့်ပညာကို အသုံးပြု၍ သူ့ကို တိတ်တဆိတ် စကားစမြည် ပြောဆိုလာလေသည်။

ကျိုးရီ လှမ်းကြည့်လိုက်မိ၏။ ထိုသူမှာ ခေါင်းတစ်ဝက်က ပြောင်ရှင်းနေပြီး မျောက်ပါးစပ်နှင့် မျောက်ကဲ့သို့ ​စုတ်ချွန်းချွန်းရုပ်ရှိကာ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်နှင့်လည်း အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် သွေးပမာ နီရဲရဲ အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပနေရာ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်မှ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

ထိုရုပ်ဆိုးဆိုး အသွင်အပြင်ကြောင့် သူ့အတွင်းအားများကို စုပ်ယူချင်စိတ်ပင် ကင်းမဲ့သွားသဖြင့် ကျိုးရီ လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

“ထားလိုက်ပါတော့။ ဒီကောင်လေးက သေရမှာကို ကြောက်တယ်။ အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားရဲ့ လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ သိမ်းထားပြီး ဆက်ကျင့်နေလိုက်ပါ”

ကျိုးရီ ထွက်ခွာတော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူ၏ မျက်လုံးများ အေးစက်သွားပြီး ကျိုးရီကို တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်စွမ်းအင်များကို ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ထွက်ပြေးချင်တာလား။ ဒီအဘိုးကြီး မျက်စိကျထားတဲ့သူ ဘယ်သူမှ ငါ့လက်ထဲက ထွက်ပြေးမလွတ်မြောက်ဖူးဘူး”

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပြင်းထန်သော စိတ်စွမ်းအင် တိုက်ခိုက်မှုကြီးမှာ ကျိုးရီ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ရိုက်ခတ်မိသွားသော်လည်း ပင်လယ်ထဲသို့ ရေတစ်စက် ကျသွားသကဲ့သို့ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှမရှိဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။

“ဟင်”

အဘိုးအို မှင်တက်သွားသည်။ မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်သွားသည်လဲဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်မီမှာပင် ကျိုးရီက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းလှည့်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တလက်လက်တောက်ပနေသော စူးရှသည့် မျက်လုံးတစ်စုံနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရသည်။

ဝုန်း။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အဘိုးအို၏ မျက်၀န်းများ ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး ဦးရေပြားများ ထုံကျင်ကာ ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထောင်မတ်သွားတော့သည်။

သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသော အရာမှာ လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲ ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက်ထိုးတက်နေပြီး ကျော်ဖြတ်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော ဧရာမတောင်တန်းကြီးတစ်ခုအလား သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုတောင်တန်းကြီး၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူကိုယ်သူ သေးငယ်သော ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်၊ ဖုန်မှုန့်လေးတစ်မှုန့်အလား အလွန်တရာ သိမ်ငယ်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ မူလဝိညာဉ်မှာ တစ်လက်မချင်းစီ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။

ကျိုးရီက တံတွေးတစ်ချက် ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ကို အတင်းအကြပ် ဖိအားပေးနေရတာလဲ”

ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းက လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင် တံတားတစ်စင်းကို တည်ဆောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရန်သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။

ရန်သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားများကို စုပ်ယူနေစဉ်အတွင်း တစ်ဖက်လူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကိုပါ တစ်ပါတည်းရယူလိုက်လေသည်။

[ဒီ ကျိန်စာသင့်နေတဲ့ ခွေးဧကရာဇ်၊ ဘာဖြစ်လို့ ငါတို့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းက လူတွေကိုချည်း ခွေးရူးတစ်ကောင်လို အတင်းအကျပ် ဖမ်းဆီးနေရတာလဲ]

[ငါ့ရဲ့ ကိုယ်လက်အင်္ဂါတွေနဲ့ အရိုးတွေ ဖောက်ထွင်းခံထားရပြီး ချီစွမ်းအင်ဖျက်ဆေးလုံးကိုလည်း သောက်ထားရတော့၊ ဒီသံကြိုးတွေကနေ ရုန်းထွက်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့နေနေသာသာ အိမ်သာတက်ဖို့တောင် အတော်လေး ရုန်းကန်နေရတယ်]

[ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေရင် ငါ သေရလိမ့်မယ်။ မဖြစ်ဘူး၊ မဟာသွေးကျင့်စဉ်ကို အသက်သွင်းဖို့ သွေးစုပ်ယူလို့ရမယ့် လူတစ်ယောက်ကို ငါရှာရမယ်]

[ဒီကောင်လေးဆိုရင် အဆင်ပြေလောက်တယ်]

[သောက်ကျိုးနည်း၊ ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက အလုပ်မဖြစ်ရတာလဲ]

[ဘုရားရေ... သူက သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး၊ သူက သိုင်းသူတော်စင်တစ်ပါးပဲ။ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါ ဘယ်လိုမှကို မဖြစ်နိုင်တာ။ သူက ဘယ်လိုလုပ် သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်နေရတာလဲ၊ သူက ထောင်မှူးလေး တစ်ယောက်လေ]

မှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ကျိုးရီက စိတ်ထဲတွင် သုံးသပ်လိုက်သည်။

‘မဟာသွေးကျင့်စဉ်... ကိုယ့်ကိုယ်ကို သန်မာအားကောင်းလာစေဖို့ လူတွေရဲ့ သွေးနဲ့ အနှစ်သာရတွေကို စုပ်ယူတာ၊ ဒါက ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းရဲ့ အဆင့်နိမ့်ဗားရှင်းတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါပေမဲ့ ဒီခြေလှမ်းသိုင်းကတော့ တော်တော်လေး ကောင်းတယ်'

‘အသွင်မဲ့မိစ္ဆာအရိပ်ခြေလှမ်းက အရင်တုန်းက သူခိုးနတ်ဘုရား လီကွမ်းလင်းဆီကနေ ငါရခဲ့တဲ့ ကြယ်တာရာခြေလှမ်းထက် အများကြီး ပိုအားကောင်းတယ်'

သူက ဆက်လက်၍ နက်နက်နဲနဲ တွေးတောလိုက်သည်။

‘ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်းက လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကိုပဲ စုပ်ယူနိုင်တာဆိုတော့၊ သူ့ချည်းဆို မပြည့်စုံဘူးလို့ ထင်ရတယ်’

‘တကယ်လို့များ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြည့်တင်းဖို့ လူတွေရဲ့ သွေးနဲ့ အနှစ်သာရတွေကိုပါ စုပ်ယူနိုင်ပြီး၊ ငါ့ရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း အားကောင်းလာမယ်ဆိုရင် သက်တမ်းကို ထိခိုက်စေတဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်မလား”

ကျိုးရီတွင် ထာ၀ရအသက်တာအိုသစ်သီး ရှိနေပြီး ကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်း၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို ဂရုမစိုက်သော်လည်း၊ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး ကင်းမဲ့သော ကျင့်စဉ်တစ်ခုက သေချာပေါက် ပို၍ ကောင်းမွန်ပေသည်။

အဆုံးမဲ့စွမ်းအားများကို ရှာဖွေကာ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိရန် အမြဲတမ်း ပြီးပြည့်စုံနေရပေမည်။

ထို့အပြင် နောက်ထပ်အရေးကြီးသော အချက်တစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်သာ ပိုမိုအားကောင်းလာမည်ဆိုပါက သူ၏ မွေးရာပါ ပါရမီစွမ်းရည်များကိုပါ ထပ်မံ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မလား ဆိုသည့် အချက်ပင်။

သူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ်များတွင်လည်း စွမ်းအားကွာခြားချက်များ ရှိကြသည်။ အထက်ကမ္ဘာတွင် ပိုအားကောင်းသော သူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ်များ မရှိနိုင်ဘူးဟု မည်သူက အာမခံနိုင်မည်နည်း။

အကယ်၍ သူသာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို သန်မာအားကောင်းအောင် ဆက်လက်ပြုလုပ်နိုင်ပြီး တစ်စတစ်စ စုဆောင်းသွားနိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာလည်း တကယ့်ကို အံ့မခန်းကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

‘ဒီကျင့်စဉ်တွေကို ဘယ်လိုပေါင်းစပ်ပြီး ပိုကောင်းအောင် ဖန်တီးရမလဲဆိုတာ တွက်ချက်ဖို့ အချိန်တစ်ခုတော့ ရှာရဦးမယ်’

ကျိုးရီ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများအပြည့်ဖြင့် သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသော အခြားမိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါးကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးရီက အေးစက်စက် မေးလိုက်သည်။

“ဘာကြည့်နေတာလဲ”

မိစ္ဆာဘုရင်နှစ်ပါးက အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ဖြေလိုက်ကြသည်။

“ဘာ... ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး”

ထိုနှစ်ဦးမှာ သူတို့၏ အကြည့်များကို ချက်ချင်းရုပ်သိမ်းလိုက်ကြသော်လည်း မျက်လုံးထဲရှိ ကြောက်ရွံ့မှုများကိုမူ ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်ခဲ့ချေ။

ကျိုးရီက လှောင်ပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းတို့မှာ ဦးနှောက်နည်းနည်းတော့ ရှိသားပဲ။ နှမြောစရာပဲ၊ ငါက အမဲသားမစားဘူး”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်၀ါးမျိုနတ်ဆိုးသိုင်း အလင်းတန်းနှစ်ခုက သူတို့၏ မူလဝိညာဉ်များကို ချက်ချင်းချေမှုန်းပစ်လိုက်ပြီး နှစ်ဦးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စုပ်ယူလိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် သူသည် တာဝန်ကျရာအခန်းသို့ ပြန်သွားကာ မဟာတာအို အင်မော်တယ်ဘူးသီးအတွင်း၌ လယ်ယာစိုက်ပျိုးခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေလေသည်။

သူ ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် အရိပ်မည်းတစ်ခုက ကောင်းကင်အကျဉ်းထောင်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ်ဝင်ရောက်လာပြီး ဤအကျဉ်းခန်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ထိုလူများထံ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် သူတို့အားလုံး အသက်ရှူရပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်၏။

အရိပ်မည်းက ဒေါသတကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ၊ သူတို့ကို အရှင်လတ်လတ် ပြန်ခေါ်လာခဲ့ဖို့ ငါ အမိန့်ပေးထားတာလေ၊ ဘာဖြစ်လို့ အားလုံးသေနေရတာလဲ”

ခဏအကြာတွင် သူသည် လက်သီးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်လိုက်ပြီး သွေးဆာနေသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များက သူ့မျက်လုံးများအတွင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ကြိမ်းဝါးသံက အေးစက်စက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“အရမ်းကောင်းတယ်၊ လီချင်းယွန်... ငါက မင်းဆီ လာပြီး ပြဿနာမရှာရသေးဘူး၊ မင်းကတောင် ငါ့ကို ပြဿနာလာရှာနေတယ်ပေါ့။ ငါ့ရဲ့ ‘သားကောင်’ တွေကို သတ်ပစ်လိုက်ရုံနဲ့ ငါက မင်းကို ကြောက်သွားမယ်လို့ ထင်နေတာလား"

“အနှေးနဲ့အမြန် မင်းရဲ့ ခွေးခေါင်းကို ငါ သေချာပေါက် လာယူမယ်”

မဟာတာအို အင်မော်တယ်ဘူးသီးအတွင်း၌ ကျိုးရီသည် မြေရှင်းလင်းခြင်းနှင့် လယ်ယာစိုက်ပျိုးခြင်းများကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေသည်။

သူသည် မဟာတာအို အင်မော်တယ်ဘူးသီးအတွင်းသို့ ပစ္စည်းများ ပိုမိုထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ ၎င်းမှာ ပို၍ အံ့ဩဖွယ် ကောင်းလာလေသည်။

၎င်းမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် တူညီလှသည်။ ကျင့်စဉ်များကို ပိုမိုသင်ယူတတ်မြောက်လာသည်နှင့်အမျှ စွမ်းရည်များလည်း ပိုမိုများပြားလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

မဟာတာအို အင်မော်တယ်ဘူးသီးအတွင်းသို့ အရာဝတ္ထုများ ပိုမိုထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ ၎င်းသည် လွတ်လပ်သော ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုအလား သီးခြားဂေဟစနစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးကာ သူ့ဘာသာသူ လည်ပတ်နေနိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယခုအခါ အင်မော်တယ်ဘူးသီးသည် နေနှင့် လ၏ အနှစ်သာရများကို စုပ်ယူနိုင်ပြီဖြစ်ရာ အင်မော်တယ်ဘူးသီး တစ်ခုလုံးအတွင်း နေ့နှင့် ည အလှည့်ကျပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နေချေပြီ။

ဥပမာအနေဖြင့် လေ၊ မီး၊ ရေနှင့် မြေကြီးဓာတ်တို့ကို စုပ်ယူပြီးနောက် ၎င်းသည် တိမ်တိုက်များကိုပင် ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

ဟုတ်ပေသည်။ အပြင်ဘက်ကမ္ဘာရှိ တိမ်တိုက်များနှင့် တစ်ပုံစံတည်းတူညီသော တိမ်တိုက်များဖြစ်ပြီး မိုးပင် ရွာသွန်းနိုင်သေးသည်။

ရွာကျလာသော မိုးရေများမှာလည်း သဘာဝကျကျပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဝိညာဉ်မိုးရေများ ဖြစ်ပြီး အရင်းမြစ်မရှိသော ရေများဟုပင် ခေါ်ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထိုမိုးရွာသွန်းမှုက အနည်းငယ်တော့ ယုံကြည်ရခက်နေသေးသည်။ မနေ့ညက မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းခဲ့သဖြင့် ဝိညာဉ်စပါး ဆယ်ဧကကျော်ခန့် တိုက်ရိုက် ရေလွှမ်းမိုးသွားသည်။

အပင်များက ရေကို မည်မျှပင် လိုအပ်သည်ဖြစ်စေ ဤမျှများပြားသော မိုးရေများကိုတော့ ခံနိုင်ရည်ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဝိညာဉ်စပါးများ ရင့်မှည့်နေပြီဖြစ်ရာ ကျိုးရီက ၎င်းတို့ကို တိုက်ရိုက်ရိတ်သိမ်းလိုက်သဖြင့် ဆုံးရှုံးမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ချေ။

ကျိုးရီ ညည်းတွားလိုက်သည်။

“ဒါကတော့ အဆင်မပြေဘူး။ ဒီနေရာက တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုနဲ့ ပိုပိုတူလာပြီ။ ငါ စိုက်ပျိုးရေးနဲ့ မွေးမြူရေးနည်းပညာတွေကိုပါ သင်ယူဖို့ လိုနေပြီလား”

လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေးတို့မှာ လူအများထင်သလောက် မရိုးရှင်းပေ။ လူတစ်ယောက်ကို သတ်ရသည်မှာ လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ရသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုလွယ်ကူသကဲ့သို့ပင် စိုက်ပျိုးရန် စိတ်ရှည်သည်းခံမှုနှင့် နည်းစနစ်များ လိုအပ်ပေသည်။

မိမိ၏စွမ်းအားက အလွန် မြင့်မားနေရုံဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာများကို ကောင်းကောင်း စိုက်ပျိုးနိုင်မည်၊ ဝိညာဉ်သားရဲများကို ကောင်းကောင်း မွေးမြူနိုင်မည်ဟု မဆိုလိုချေ။

ကျိုးရီ ပထမဆုံးဖြေရှင်းရမည့် ပြဿနာမှာ မဟာတာအို အင်မော်တယ်ဘူးသီးအတွင်းရှိ မိုးရွာသွန်းမှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်သည့်ကိစ္စပင်။

ခွန်အားအသုံးပြု၍ ၎င်းကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော်လည်း သူက မဟာတာအို အင်မော်တယ်ဘူးသီးအတွင်း၌ အချိန်တိုင်း ရှိနေနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ ထို့အပြင် တစ်ခါတစ်ရံ ဝိညာဉ်မိုးရေအနည်းငယ် ရွာသွန်းခြင်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ရတနာများ ကြီးထွားမှုအတွက် အမှန်တကယ် အကျိုးရှိပေသည်။

ဤကမ္ဘာငယ်လေးအတွက် လည်ပတ်မှုစနစ် တစ်ခုကို သူ တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်နေလေသည်။

ဝုန်း... ဂျုန်း…

ကျိုးရီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“နောက်တစ်ခါ လာပြန်ပြီ”

ကောင်းကင်ယံတွင် လျှပ်စီးများ လက်လာပြီး လေပြင်းများ တဝေါဝေါတိုက်ခတ်လာကာ မကြာမီမှာပင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွင်းလေတော့သည်။

ကျိုးရီ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလျက် မိုးရေထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်နေကာ မိုးပေါက်များ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျဆင်းခွင့်ပြုထားပြီး ပြဿနာဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်း ရှိ၊ မရှိ သိနိုင်ရန်အတွက် ဘူးသီးအတွင်းရှိ သဘာဝပုံစံများကို တိတ်တဆိတ် ခံစားနေလေသည်။

မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာကို အပြည့်အဝ စိုးမိုးထိန်းချုပ်နိုင်ရန် သူ၏စိတ်ဆန္ဒများက ပြင်းပြနေသည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် အထူးဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်မိလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ စကားလုံးများဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပြီး သင်္ချာဖော်မြူလာ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားသကဲ့သို့ပင်။ ရုတ်တရက် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသော ခံစားချက်မျိုးဖြစ်သည်။

ကျိုးရီက အေးစက်စူးရှသော လေသံဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ရပ်လိုက်စမ်း”

ကျိုးရီက မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလျက်ပင် တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်၏။

သူသည် အတွင်းအားများနှင့် စိတ်စွမ်းအင်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုံ့ဆော်လိုက်ပြီး တိမ်တိုက်များအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသော အထူးစွမ်းအားတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးရွာသွန်းမှု ရုတ်တရက်ရပ်တန့်သွားပြီး တိမ်တိုက်များမှာလည်း အလိုအလျောက် လွင့်စင်သွားတော့သည်။