အခန်း ၁၇၁

အခန်း (၁၇၁) ယဲ့ဖိန်၏ အံ့မခန်း ပွဲထွက်လာမှု

ထန်ချန် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျင်းဝူရှင်း၊ ချွီယန်ရန်၊ တန်ကျင်းကျင်း နှင့် အခြားသူများအားလုံး တည်ကြည်လေးနက်သွားကြပြီး သူတို့၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်များကို အသီးသီး ထုတ်ယူလိုက်ကြလေ၏။

ကျင်းဝူရှင်း၏ ဘေးတွင် အနက်ရောင် သံမှိုတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဤသံမှိုထံမှ ဝါးမျိုခြင်း စွမ်းအား တစ်မျှင် ထွက်ပေါ်နေလေ၏။

ဤသည်မှာ "သေမင်းသံမှို" ဖြစ်သည်။ ထိမှန်သွားပါက မိစ္ဆာသားရဲဖြစ်စေ၊ ကျင့်ကြံသူဖြစ်စေ အချိန်တိုအတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည်လည်း ကြီးမားသော ထိခိုက်ပျက်စီးမှုကို ခံစားရမည် ဖြစ်ပေသည်။

ကျင်းဝူရှင်းသည် သာမန်အားဖြင့် ဤအရာကို ဘယ်သောအခါကမျှ ထုတ်ယူမည် မဟုတ်ချေ။ နယ်ပယ်မြင့်သည့် ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ရန် သူ၏ နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျင်းဝူရှင်းသည် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

"ချိတ်ပိတ်... ပွင့်စမ်း..."

ကျင်းဝူရှင်း၏ တိုးညှင်းသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူ၏ လက်ထဲရှိ သေမင်းသံမှိုထံမှ ကျိုးပဲ့သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သေမင်းသံမှိုသည် ပြင်းထန်သော အနက်ရောင် အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ကျင်းဝူရှင်း လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သေမင်းသံမှိုသည် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ မျက်လုံးများဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားပြီး လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ချွီယန်ရန် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တံဆိပ်တုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ဤသည်မှာ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်လက်နက်ဖြစ်သော တောင်ကိုဖိနှိပ်ခြင်းတံဆိပ်တုံး ဖြစ်သည်။ ကီလိုဂရမ် သန်းချီ၍ လေးလံပြီး အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားလေသည်။

သို့သော် ချွီယန်ရန်၏ စွမ်းအားဖြင့် သူမသည် တောင်ကိုဖိနှိပ်ခြင်းတံဆိပ်တုံး၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ထုတ်လွှတ်နိုင်လေ၏။

သို့တိုင်အောင် တံဆိပ်တုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေဆဲပင်။ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်မှ ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ထိုတံဆိပ်တုံးကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင် ရဲဝံ့မည် မဟုတ်ချေ။

"တောင်ကိုဖိနှိပ်ခြင်းတံဆိပ်တုံး... ဖိနှိပ်စမ်း..."

ချွီယန်ရန်က တောင်ကိုဖိနှိပ်ခြင်းတံဆိပ်တုံးဆီသို့ လက်ညှိုး ညွှန်ပြလိုက်ရာ တောင်ကိုဖိနှိပ်ခြင်းတံဆိပ်တုံးသည် ချက်ချင်း လျင်မြန်စွာ ကြီးမားလာပြီးနောက် အောက်ဘက်ရှိ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲပေါ်သို့ အဝါရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်ချလိုက်လေ၏။

ယဲ့ဖိန်သည် ချွီယန်ရန် တောင်ကိုဖိနှိပ်ခြင်းတံဆိပ်တုံးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်ကို မြင်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ၌ နက်ရှိုင်းသော လောဘတကြီး အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

ဤသည်မှာ သူ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက လိုချင်တပ်မက်နေခဲ့သော ရတနာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူ သေချာပေါက် ရယူမည်ဟု ကျိန်ဆိုထားခဲ့လေသည်။

တန်ကျင်းကျင်း၊ ချင်ယီ နှင့် အခြားသူများလည်း အားမလျော့ကြချေ။ သူတို့သည် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို တိုက်ခိုက်ရန် သူတို့၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး နည်းလမ်းများကို အသီးသီး အသုံးပြုခဲ့ကြလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် တိုက်ပွဲမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ ဤလူများသည် ကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းများမှ ဆင်းသက်လာသူများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပြီး တစ်ယောက်စီတိုင်းမှာ အလွန် ကျွမ်းကျင်ကြလေသည်။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ်သာ ကိုယ်ပိုင် နည်းလမ်း အမြောက်အမြားကို ကြိုတင် ပိုင်ဆိုင်မထားခဲ့ပါက သူတို့ကို လွန်စွာ အားကျ မနာလို ဖြစ်နေမည်မှာ သေချာပေသည်။

အထူးသဖြင့် ချွီယန်ရန်၏ တောင်ကိုဖိနှိပ်ခြင်းတံဆိပ်တုံးသည် ကျိုးယွမ်ကို အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်သော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေလေ၏။

"ဝုန်း..."

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို ဗဟိုပြု၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ပတ်ဝန်းကျင်ကို တိုက်ခတ်သွားကာ မြေကြီးကို ပြင်းထန်စွာ ပြိုကျသွားစေလေသည်။

အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်ရေးအရှိန်အဝါလှိုင်းတစ်ခု ပတ်ဝန်းကျင်သို့ တိုက်ခတ်သွားပြီး ထန်ချန်၊ ကျင်းဝူရှင်း နှင့် အခြားသူများကို လွင့်စင်သွားစေကာ တစ်ယောက်စီတိုင်း သွေးများ အန်ထုတ်လိုက်ကြရလေ၏။

သို့သော် သူတို့သည် မိမိတို့၏ ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ ရှိရာသို့သာ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် မြေကြီးထဲသို့ တိုက်ရိုက် မြုပ်ဝင်သွားပြီး မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရတော့သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြလေ၏။

"ဝုန်း ဝုန်း..."

ကောင်းကင်ဘုံမှ မိုးကြိုးသံကြီးကဲ့သို့ မြေပြင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ချက်ချင်း ကွဲကြေသွားကာ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာလေ၏။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလွန် သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေ၌ ရှိနေပြီး ကျင်းဝူရှင်း၏ သေမင်းသံမှိုကြောင့် မျက်လုံးတစ်ဖက် ကန်းသွားကာ သွေးများ စီးကျနေလေ၏။

ထို့အပြင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ နဖူးတွင် ဒဏ်ရာအများအပြား ရှိနေပြီး အနီရောင် ဦးချိုတွင်ပင် ဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထန်ချန်၊ ကျင်းဝူရှင်း၊ ချွီယန်ရန် နှင့် အခြားသူများ အားလုံး မျက်နှာ အရောင် ပြောင်းသွားကြလေသည်။

ထိုအရာမှာ သူတို့၏ လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ပေသည်။

သူတို့ ဤကဲ့သို့သော နည်းဗျူဟာများကို ထပ်မံ အသုံးပြုနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

သူတို့သည် မိမိကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို လျှော့တွက်ခဲ့ကြလေသည်။

ဤသတ္တဝါသည် အဆင့် ၆ သို့ ဝင်ရောက်တော့မည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။ သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ရင်ဆိုင်နိုင်မှာလဲ။

သူတို့အထဲတွင် အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့် သာ ရှိလေသည်။ ယခုလေးတင် ထုတ်လွှတ်လိုက်သော စွမ်းအားမှာ သူတို့နှင့် လုံးဝ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိချေ။

"ပြေးကြ..."

ကျင်းဝူရှင်း အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ထွက်ပြေးလေတော့သည်။ အခြားသူများလည်း လိုက်ပါသွားကြပြီး အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံသန်းသွားကြလေ၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ယဲ့ဖိန် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါများ လိမ့်တက်လာလေသည်။

အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့်၊ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်၊ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း အလယ်အလတ်အဆင့်၊ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်…

အသက်ရှူကြိမ် နှစ်ကြိမ်အတွင်းမှာပင် ယဲ့ဖိန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ကောင်းကင်တံခါး အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ထိုးတက်သွားလေ၏။

"စီနီယာအစ်ကိုတို့၊ စီနီယာအစ်မတို့... ကျန်တဲ့ တိုက်ပွဲကို ကျွန်တော့်ဆီ လွှဲထားလိုက်ပါ..."

ယဲ့ဖိန် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ကာ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲဆီသို့ လျှောက်သွားလေသည်။

ထွက်ပြေးနေကြသူများ ရပ်တန့်သွားကြပြီး ယဲ့ဖိန်ကို မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ ဆွံ့အသွားကြလေသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဂျူနီယာညီလေးယဲ့ က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားကို ရသွားတာလဲ..."

ချင်းပေါင်လုံသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ယဲ့ဖိန်ကို မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေ၏။

ချွီယန်ရန်သည် ယဲ့ဖိန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေလေ၏။ သူမသည် ယဲ့ဖိန်နှင့် အလွန် ရင်းနှီးပြီး ဤစွမ်းအားသည် ယဲ့ဖိန်နှင့် မသက်ဆိုင်ကြောင်း သူမ သေချာပေါက် သိရှိထားပေသည်။

ထန်ချန်သည်လည်း ယဲ့ဖိန်ကို အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေလေ၏။ ဤသည်မှာ သူ၏ အစစ်အမှန် တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားလော။

သို့သော် ထို့နောက် သူသည် ယဲ့ဖိန်၏ ပြတ်တောက်နေသော ဘယ်ဘက်လက်မောင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားလေ၏။

ထန်ချန်သည် အရူးမဟုတ်ချေ။ မဟုတ်ပါက သူ လင်ရှောင်ခန်းမ၏ သူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ဖိန်၏ အပြုအမူမှာ ထူးဆန်းနေကြောင်း ထန်ချန် ကောက်ချက်ချလိုက်လေ၏။

ကျင်းဝူရှင်း မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်လေသည်။ လောလောဆယ် သူ ထွက်ပြေးခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။ ဤယဲ့ဖိန် ထံတွင် ဘာတွေများ ထူးဆန်းနေသလဲ ဆိုတာကို သူ ကြည့်ချင်နေလေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ ဤစွမ်းအားကို သူ မည်သို့ မရင်းနှီးဘဲ နေမည်နည်း။ အကယ်၍ သူသာ ဆန္ဒရှိပါက အဘိုးချင်၏ စွမ်းအားကို အချိန်မရွေး ငှားရမ်းနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ် ထိုသို့ ဘယ်တော့မှ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ချေ။ မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထိန်းချုပ်ခွင့်ကို တစ်ဖက်လူအား လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူတို့၌ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေပါက ပြင်းထန်သော ပြဿနာ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

တစ်ဖက်လူအား မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ခြင်းနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး ပြန်လည် ရယူနိုင်မည်လား ဆိုသည်မှာ အသေအချာ မသိနိုင်ချေ။

ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်က ယဲ့ဖိန်၏ လက်ထဲရှိ သိုလှောင်လက်စွပ်အပေါ် ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေလေ၏။

အထဲတွင် အဘိုးအို တစ်ယောက် ရှိနေသလား၊ သို့မဟုတ် လှပသော အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ရှိနေသလား ဆိုသည်ကို သူ အလွန် သိချင်နေလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ဖိန်သည် ယဲ့ဖိန် မဟုတ်တော့ဘဲ ကျိုယန်ရှီး ဖြစ်နေလေပြီ။

သူမ၏ အေးစက်သော အကြည့်က သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲအပေါ် ဖြတ်သန်းသွားရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော်လည်း ပူပြင်းသော စိတ်အားထက်သန်မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်လည်း ရောယှက်နေလေ၏။

"မင်း တိရစ္ဆာန်... အခုချက်ချင်း အရှုံးပေးရင် မင်း အသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်..."

ကျိုယန်ရှီး အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်ရာ သူမ၏ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါသည် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါနှင့် ရိုက်ခတ်သွားလေ၏။

အရှိန်အဝါ နှစ်ခု ရောယှက်သွားသည်နှင့်အမျှ ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ဒေါသထွက်နေလေပြီ။ ကျိုယန်ရှီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ ထိုသားရဲသည် ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ဤသည်မှာ သူ့၏ မွေးရာပါ အထူးစွမ်းရည်ဖြစ်ပြီး အမာကျောဆုံး ကျောက်တုံးများကိုပင် အရည်ပျော်စေနိုင်ပေသည်။

ကျိုယန်ရှီးသည် မရှောင်တိမ်းဘဲ ညာလက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ခုတ်ချလိုက်လေ၏။

ချီစွမ်းအင် မရှိသော်လည်း ညာလက် ခုတ်ချလိုက်သည်နှင့် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ မှုတ်ထုတ်လိုက်သော မီးတောက်များသည် နှစ်ပိုင်းကွဲသွားပြီး ကျိုယန်ရှီးကို မည်သည့် ထိခိုက်မှုမျှ မဖြစ်စေနိုင်ခဲ့ချေ။

"ဂျူနီယာညီလေးယဲ့ က အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ..."

စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ယဲ့ဖိန်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ချင်းပေါင်လုံက အားကျစွာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျင်းဝူရှင်း၊ ထန်ချန်၊ ချွီယန်ရန် နှင့် အခြားသူများ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး ယခုလေးတင် သူတို့ ခံလိုက်ရသော တိုက်ခိုက်မှုကို ငြင်းဆိုနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ ရုတ်တရက် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြလေ၏။

ကြည့်ရသည်မှာ ယဲ့ဖိန်သည် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်ဖွယ် ရှိနေပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် လူတိုင်း၏ အမူအရာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စက် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်လေ၏။ ဤလူများသည် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို လျှော့တွက်ခဲ့ကြလေပြီ။ တကယ့် ပွဲစစ်ပွဲမှန်က အခုမှ စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။