အခန်း ၁၇၂

အခန်း (၁၇၂) အစွမ်းထက်သော သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲနှင့် ကျိုးယွမ်၏ ပွဲထွက်လာမှု

"ဝေါင်း..."

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ့၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက ကျိုယန်ရှီးဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပြေးဝင်လာကာ ဧရာမ အမြီးကြီးကို လွှဲ၍ ကျိုယန်ရှီးအပေါ်သို့ အားကုန် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

ကျိုယန်ရှီး၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေလေ၏။ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ တိုက်ခိုက်မှု မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းကြောင်းကို သူမ မည်သို့ မမြင်ဘဲ နေမည်နည်း။ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူပင်လျှင် ထိုသားရဲကို ရင်ဆိုင်ရန် ရဲဝံ့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သူမ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့်ကို ကျော်လွန်ကာ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်းအဆင့်သည် မတည်ငြိမ်သော်လည်း သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို မကြောက်ရွံ့ချေ။

ကျိုယန်ရှီး သူမ၏ ညာလက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ရာ လက်သီးအရိပ် သုံးခု ပေါ်လာလေ၏။ ထို့နောက် သူမသည် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ ဧရာမ အမြီးကြီးကို ထိုးချလိုက်လေသည်။

ဤသည်မှာ တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့၏ တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းဖြစ်သော "ဘဝသုံးပါး လက်သီးသိုင်း" ဖြစ်သည်။

သူမ ထိုးလိုက်သော လက်သီးတစ်ချက်စီသည် လက်သီးသုံးချက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏။

ကျယ်လောင်သော "ဝုန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ နှင့် ကျိုယန်ရှီး၏ လက်သီးတို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားကြလေသည်။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် မီတာအနည်းငယ် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး ကျိုယန်ရှီးသည်လည်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားရကာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားလေ၏။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ဒေါသထွက်သွားပြီး ကျိုယန်ရှီးဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်လေ၏။ သူ့၏ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် နောက်ထပ် မီးတောက်များ ထပ်မံ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေသည်။

ကျိုယန်ရှီး အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားလေ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူနှင့် သားရဲတို့ အကြိမ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်ကြပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ ဟိန်းဟောက်သံများသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေလေ၏။

အကယ်၍ ကျိုယန်ရှီးသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပြည့်စုံသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ထိန်းချုပ်နေရပါက သူမ အသာစီး ရနေနိုင်ပေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယဲ့ဖိန်တွင် ယခုအခါ လက်တစ်ဖက်သာ ရှိနေလေ၏။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ ရူးသွပ်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကျိုယန်ရှီးသည် ချက်ချင်း အင်အားနည်းပါးသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲနှင့် သရေကျအောင်သာ မနည်း တောင့်ခံထားနိုင်လေ၏။

သူတို့နှစ်ဦး၏ တိုက်ပွဲသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေလှိုင်းများကို ဖန်တီးကာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ တိုက်ခတ်သွားလေသည်။

မြေပြင်သည် ဤလေလှိုင်းများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် အရွယ်အစားစုံ ချောက်ကမ်းပါးများ ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။

အနီးအနားရှိ သစ်ပင်များသည် သူတို့နှစ်ဦး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကာကွယ်ရေးအရှိန်အဝါကြောင့် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားကြလေသည်။

ကျိုယန်ရှီးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။ အကယ်၍ အခြေအနေများ ဤအတိုင်း ဆက်သွားနေပါက သူမ အနှေးနှင့်အမြန် ရှုံးနိမ့်သွားပေလိမ့်မည်။

ယဲ့ဖိန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သူမ အများဆုံး အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းချိန်သာ ထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းချိန်မှာ နာရီဝက်ခန့် ကြာမြင့်ပြီး သာမန် ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် ကျိုယန်ရှီးအတွက် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေပေသည်။

သို့သော် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲမှာ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောပြီး လုံးဝ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်၍မရချေ။ တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ခေါင်းပေါ်ရှိ မီးတောက်ရောင် ဦးချိုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြိုင်ဘက်က မီးမှုတ်နေသဖြင့် လောလောဆယ်တွင် သူမ တိုက်ခိုက်၍ မရနိုင်သေးချေ။

ကျိုယန်ရှီးသည် ဆက်လက် အချိန်ဆွဲနေ၍ မရတော့ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်လေ၏။ မဟုတ်ပါက အကျိုးဆက်များသည် မှန်းဆ၍ပင် မရနိုင်ချေ။

"မင်းတို့ လာမကူညီကြတော့ဘူးလား... ပွဲကြည့်နေရုံ သက်သက်ပဲ လုပ်ချင်နေတာလား..."

ကျိုယန်ရှီး၏ အသံမှာ အေးစက်နေပြီး ထန်ချန်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ သူမ၏ မကျေနပ်မှုများ ကြီးထွားလာလေ၏။

ကျိုယန်ရှီး၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်း၊ ထန်ချန် နှင့် အခြားသူများ အားလုံး ဖြူရော်သွားကြလေသည်။

"ဒီခွေးကောင် ယဲ့ဖိန်... ကျန်တဲ့ တိုက်ပွဲကို သူ တာဝန်ယူမယ်လို့ ပြောခဲ့တာ ဘယ်သူလဲ... ဒီ အရှက်မရှိတဲ့ကောင်... သူ မနိုင်တော့ဘူးဆိုတာ သိလို့သာ ငါတို့ကို သတိရတာ..."

ထန်ချန်၊ ကျင်းဝူရှင်း နှင့် အခြားသူများ ယဲ့ဖိန်အပေါ် မကျေနပ်မှုများ ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာကြလေ၏။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ယဲ့ဖိန်၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို သူတို့ မှီခိုနေရသေးသဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ယဲ့ဖိန်ကို ဆန့်ကျင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဒီစွမ်းအားတွေ ကုန်သွားရင် မင်း အခုလောက် မောက်မာနိုင်သေးမလားဆိုတာ ကြည့်ချင်သေးတယ်..."

ထန်ချန် နာကြည်းစွာ တွေးတောလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

"အားလုံးပဲ အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြစို့..."

ကျင်းဝူရှင်း၏ စကားက အခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ လူတိုင်းက သဘောတူလိုက်ကြလေ၏။

ချွီယန်ရန်သည် တောင်ကိုဖိနှိပ်ခြင်းတံဆိပ်တုံးကို ထပ်မံ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲပေါ်သို့ အားကုန် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ကျိုယန်ရှီး၏ အပြင်းအထန် တားဆီးထားခြင်းကို ခံရသဖြင့် ချွီယန်ရန်၏ တောင်ကိုဖိနှိပ်ခြင်းတံဆိပ်တုံးကို လုံးဝ မရှောင်တိမ်းနိုင်တော့ဘဲ တောင်ကိုဖိနှိပ်ခြင်းတံဆိပ်တုံး၏ ကျောကုန်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချခြင်းကို ခံလိုက်ရလေ၏။

"ဂွပ်" ခနဲ အသံနှင့်အတူ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ ကျောကုန်းပေါ်ရှိ ဆူးချွန်တစ်ခု ချက်ချင်း ကျိုးပဲ့သွားလေသည်။ တောင်ကိုဖိနှိပ်ခြင်းတံဆိပ်တုံး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားအောက်တွင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ကောင်းကင်မှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားပြီးနောက် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ပြုတ်ကျသွားလေ၏။

ကျယ်လောင်သော "ဝုန်း" ခနဲ အသံနှင့်အတူ မြေကြီး တုန်ခါသွားလေသည်။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက မြေကြီးထဲတွင် ဧရာမ ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေလေ၏။

ကျိုယန်ရှီး အလွန် ဝမ်းသာသွားလေသည်။ သူမ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ပေါ်လာကာ ခေါင်းပေါ်ရှိ မီးတောက်ရောင် ဦးချိုကို ထိုးချလိုက်လေ၏။

ဤ ဦးချို ပြတ်တောက်သွားသည်နှင့်အမျှ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ စွမ်းအားသည် အနည်းဆုံး ထက်ဝက်ခန့် လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသူများ၏ သနားညှာတာမှုကိုသာ ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကျိုယန်ရှီး အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီဟု ထင်လိုက်ချိန်မှာပင် ကျယ်လောင်သော "ဝုန်း" ခနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ ရှိနေသော မြေပြင် ပြိုကျသွားလေ၏။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ တိုက်ရိုက် အောက်သို့ ကျဆင်းသွားရာ ကျိုယန်ရှီး၏ လက်သီး လွဲချော်သွားလေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အောက်ဘက်ရှိ ကျိုယန်ရှီး၏ ရှေ့တွင် မီးတောက်ရောင် ချော်ရည်ကန်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ချော်ရည်ကန်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျသွားလေ၏။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ ချော်ရည်ကန်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့၏အရှိန်အဝါများ လိမ့်တက်လာပြီး ယခုလေးတင် ကုန်ဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ချက်ချင်း ပြန်လည် ပြည့်ဝလာလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ယခင်ကထက် ပိုမို အစွမ်းထက်နေလေပြီ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုယန်ရှီး၏ မျက်နှာ အရောင် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ချော်ရည်ကန်၏ အကူအညီဖြင့် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် လက်တွေ့အားဖြင့် မပျက်စီးနိုင်တော့ချေ။ ကုန်ဆုံးသွားသော စွမ်းအားများကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနိုင်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ခေါင်းကို မော့လာပြီး သူ့၏ မျက်လုံးတစ်ဖက်တွင် အမုန်းတရားများ ပေါ်လွင်နေလေ၏။

ထို့နောက် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် သူ၏ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ရာ ချော်ရည်များ အဆက်မပြတ် ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာလေ၏။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် အောက်ဘက်မှ မရေမတွက်နိုင်သော ချော်ရည်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချော်ရည်လှိုင်းလုံးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျိုယန်ရှီးဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ပစ်ထွက်သွားလေ၏။

ကျိုယန်ရှီးသည် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်ရုံမှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုယန်ရှီးသည် အားနည်းမှု လှိုင်းတံပိုးတစ်ခုက သူမကို လွှမ်းခြုံလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။ ယဲ့ဖိန်၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် သူမ၏ ထိန်းချုပ်မှု အဆုံးသတ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

"ဝေါင်း..."

ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုနှင့်အတူ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ချော်ရည်ကန်ထဲမှ တိုက်ရိုက် ပျံထွက်လာလေ၏။ ကျိုယန်ရှီးကို မြင်သောအခါ သူသည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူမဆီသို့ တည့်မတ်စွာ ဦးတည်သွားလေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လူနှင့် သားရဲတို့ ထပ်မံ၍ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ကြပြန်လေ၏။

သို့သော် အကွက်နှစ်ဆယ်ကျော် အကြာတွင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကျိုယန်ရှီး လွင့်စင်သွားပြီး ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာလေ၏။

ကျင်းဝူရှင်း၊ ထန်ချန်၊ ချွီယန်ရန် နှင့် အခြားသူများ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ အမူအရာများ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အချိန်မရွေး ထွက်ပြေးရန် အသင့်ဖြစ်နေကြလေပြီ။

ကျိုးယွမ်သည် အဖြစ်အပျက်ကိုကြည့်ရင်း ပြုံးလိုက်လေ၏။ ဤ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် တကယ်ကို အစွမ်းထက်လှပေသည်။

သို့သော် သူ ပွဲထွက်လာရန် အချိန်ရောက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

အကယ်၍ သူ အမြန် မလှုပ်ရှားပါက ဤလူများ အားလုံး ထွက်ပြေးသွားကြပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ အကြံအစည်လေး အကောင်အထည်ဖော်ရန် ခက်ခဲသွားမည် မဟုတ်ပါလော။

"လူကြီးမင်းတို့... ကျွန်တော့်မှာ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို ထောင်ချောက်ဆင်နိုင်တဲ့ အဆင့် ၅ ရေခဲအဆောင် တစ်ခု ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ အခြေအနေ တစ်ခု ရှိတယ်... အားလုံး သဘောတူနိုင်မလား..."

ကျိုးယွမ် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ လူအုပ်နှင့် မလှမ်းမကမ်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် အခန်းထဲရှိ လူအများအပြားသည် ထွက်ပြေးရန် ပြင်ဆင်နေကြပြီး ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဝမ်းမြောက်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ ရုတ်တရက် သတိရသွားကြလေသည်။ "သေစမ်း... ငါတို့ သူ့ကို လုံးဝ မေ့သွားတာပဲ..."

ကျိုယန်ရှီး လက်လျှော့တော့မည် အချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြန်လည် ရှင်သန်လာလေ၏။

"အဆောင်သခင်ကျိုး... ဘယ်လို အခြေအနေမျိုး လိုအပ်လဲဆိုတာ ပြောပြပါ..."

ထန်ချန်က အရင်ဆုံး ပြောဆိုလိုက်ပြီး ကျင်းဝူရှင်းကလည်း သဘောတူကြောင်း အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်လေ၏။

ချွီယန်ရန်၊ ချင်ယီ နှင့် အခြားသူများ အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ကြလေ၏။ သူတို့ စကားမပြောကြသော်လည်း ကျိုးယွမ်၏ အခြေအနေများကို စောင့်ဆိုင်းနေကြကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။