အခန်း ၁၇၃

အခန်း (၁၇၃) သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "ဒီ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲရဲ့ အလောင်းနဲ့ သူ့ကိုယ်ပေါ်က အရာအားလုံးကို ကျွန်တော် လိုချင်တယ်... ဘယ်လိုလဲ..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်း၊ ထန်ချန်၊ ချွီယန်ရန် နှင့် အခြားသူများ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြလေ၏။

အဆင့် ၅ မိစ္ဆာသားရဲများ၏ အလောင်းများသည် တန်ဖိုးရှိသော်လည်း သူတို့၏ အသက်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အရေးမပါလှချေ။

ထို့ပြင် ကျိုးယွမ်က သူတို့ကို အခြားမည်သည့်အရာမျှ ထုတ်ပေးရန် မတောင်းဆိုခဲ့သဖြင့် သူတို့ မည်သည့် ဆုံးရှုံးမှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။

"မရဘူး... ငါ သဘောမတူဘူး..."

ကျင်းဝူရှင်း၊ ထန်ချန် နှင့် ချွီယန်ရန် တို့ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ယဲ့ဖိန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော ကျိုယန်ရှီးက ဝင်ပြောလိုက်လေ၏။

"ကောင်းပြီလေ...ဒါဆို မင်းတို့ဘာသာ ပျော်ကြတော့... ငါ သွားပြီ..."

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ် ရပ်တန့်မနေဘဲ အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားလေ၏။

"ယဲ့ဖိန်... မင်း ဘာလိုချင်နေတာလဲ... အကယ်၍ မင်းမှာ စွမ်းရည်ရှိရင် သူ့ကို သတ်လိုက်လေ... အဲ့ဒါဆိုရင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ ကိုယ်ပေါ်က အရာအားလုံး မင်းအပိုင်ပဲ..."

"အကယ်၍ မင်းမှာ စွမ်းရည် မရှိရင် ဒီမှာ လာပြီး ဆရာကြီး မလုပ်နေနဲ့..."

ယဲ့ဖိန်ကို အစကတည်းက မကြိုက်သော ထန်ချန်က တိုက်ရိုက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်လေ၏။

ထန်ချန်၏ စကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုယန်ရှီး၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း သူမကိုယ်သူမ အတင်းအကြပ် ထိန်းချုပ်ထားပြီး မလှုပ်ရှားရဲခဲ့ချေ။

အကယ်၍ သူမ ထန်ချန်ကို သတ်လိုက်ပါက ဤနေရာရှိ လူတိုင်းကို မျိုးဖြုတ်ပစ်နိုင်မှသာ လျှို့ဝှက်ထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက ဤကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားလျှင် သူမ၏ တပည့် ယဲ့ဖိန်မှာ သေချာပေါက် ဒုက္ခရောက်ပေလိမ့်မည်။

ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းရည်တွေက အကန့်အသတ် ရှိနေလို့ ငါကိုယ်တိုင်တောင် အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး…

"အဆောင်သခင်ကျိုး... ခဏစောင့်ပါဦး..."

ကျင်းဝူရှင်းက ကျိုးယွမ်ကို အလျင်အမြန် လှမ်းခေါ်လိုက်လေ၏။ သူတို့ ဤအတိုင်း နောက်ဆုတ်မသွားချင်ကြချေ။ အကြောင်းမှာ မလှမ်းမကမ်းရှိ မျှော်စင်ကြီးကို သူတို့ မစူးစမ်းရသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောရလျှင် ဤ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် အစမျှသာ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော မျှော်စင် ၃ ခု စုစုပေါင်း ရှိပြီး ဤသည်မှာ ပထမဆုံးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ပထမဆုံး မျှော်စင်ကိုပင် မစူးစမ်းနိုင်ပါက ဤ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ သူတို့ လာရောက်ခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ် မရှိတော့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ကျိုယန်ရှီးဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာပြီး မီးတောက်များ မှုတ်ထုတ်လိုက်လေ၏။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် သူ့ကိုယ်သူ လက်နက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကျိုယန်ရှီးကို ဝင်တိုက်လိုက်လေသည်။

ဤတိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး တောင်တစ်လုံးကိုပင် ပြိုကျသွားစေနိုင်ပေသည်။

ကျိုယန်ရှီးသည် အနည်းငယ်မျှ အာရုံမလွဲရဲချေ။ သူမ၏ ညာလက်သည် လက်သင်္ကေတများ ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲတွင် တာအိုတံဆိပ်တစ်ခု ပေါ်လာလေ တာအိုတံဆိပ်၏ အရိပ်များက လက်ဝါး ခုနစ်ခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲဆီသို့ ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခုနှင့်အတူ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ပေဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး သူ့၏ ခိုင်မာသော အကြေးခွံ အချို့ ကျွတ်ထွက်သွားလေသည်။

ကျိုယန်ရှီးသည် တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လွင့်စင်သွားပြီး သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်တွင် ချိုမြိန်သော အရသာတစ်ခု ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ရလေ၏။

"ယဲ့ဖိန်... တော်လောက်ပြီ... မင်း သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို မတားဆီးနိုင်မှတော့ အဆောင်သခင်ကျိုးကိုပဲ လွှဲပေးလိုက်ပါ..."

ထိုအချိန်တွင် ချွီယန်ရန်က ကျိုယန်ရှီးကို တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"အဆောင်သခင်ကျိုး... ခင်ဗျား ပြောတဲ့အတိုင်း သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲရဲ့ အလောင်းကို ခင်ဗျား ကြိုက်သလို စီမံခွင့် ရှိပါတယ်..."

ကျင်းဝူရှင်း တိုက်ရိုက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် သဘာဝကျကျပင် အမှန်တကယ် ထွက်သွားရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ချေ။ ဤသည်မှာ သူ အတိအကျ လိုချင်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ချွီယန်ရန်နှင့် ကျင်းဝူရှင်းတို့၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျိုယန်ရှီးသည် အလိုအလျောက် ညာလက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ တောက်လောင်နေလေ၏။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် သူမ၏ ဝိညာဉ်တွင် စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရလေ၏။

ကျိုယန်ရှီးကို "ယဲ့ဖိန်" ဟု တီးတိုး ရေရွတ်စေခဲ့လေ၏။

အကယ်၍ သူသာ လက်တစ်ဖက် မဆုံးရှုံးခဲ့ပါက ဒီသားရဲကို ငါ နှိမ်နင်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... အခုတော့ ငါ တကယ်ကို အရှုံးပေါ်သွားပြီ…

သို့သော် သူမသည် ဤ အဆောင်သခင်ကျိုးကို မှတ်ထားလိုက်လေ၏။ သူမထံမှ တစ်ခုခုကို ယူရန် ကြိုးစားရဲသူ မည်သူမဆို သေချင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျိုယန်ရှီးသည် အလျင်အမြန် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခု ချလိုက်လေ၏။ လောလောဆယ် နောက်ဆုတ်နေပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲတွင် တိုက်ခိုက်ရန် အခြား အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှာကာ သတ်ဖြတ်ပြီး ရတနာများကို လုယူရန်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်ကို သဘောပေါက်ချိန်တွင် ကျိုယန်ရှီးသည် အလိုအလျောက် ပေတစ်ရာခန့် အနောက်သို့ ပျံသန်းသွားပြီးနောက် ယဲ့ဖိန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်းမှ ရပ်တန့်လိုက်လေ၏။

ယဲ့ဖိန်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ဒီရေကဲ့သို့ လျော့ကျသွားပြီး ယဲ့ဖိန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ယဲ့ဖိန်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "အားလုံးက ဒီလို ပြောနေမှတော့ ကျွန်တော် ခဏလောက် ပြင်ဆင်လိုက်ပါဦးမယ်..."

"မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး ရှိတဲ့သူတိုင်း ထုတ်ယူပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို အသက်ရှူကြိမ် နှစ်ကြိမ်လောက် ထိန်းထားဖို့ အသုံးပြုပေးပါ..."

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဆင့် ၅ ရေခဲအဆောင် တစ်ခု သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး အကြောင်း ပြောသည်ကို ကြားချိန်၌ ယဲ့ဖိန်၏ မျက်လုံးများတွင် အမုန်းတရားများ ချက်ချင်း ဖြတ်ပြေးသွားပြီး စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လူများကို စူးစိုက်ကြည့်နေလေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျင်းဝူရှင်း အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။ "ငါ့ဆီမှာ အဆင့် ၄ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံး ကျန်သေးတယ်..."

ထန်ချန်လည်း ပြုံးလျက် ပြောဆိုလေ၏။ "ငါ့ဆီမှာလည်း အဆင့် ၄ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံး ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ သိပ်အသုံးမဝင်ဘူး ထင်လို့ မသုံးခဲ့တာ..."

"ငါ့ဆီမှာလည်း အဆင့် ၄ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံး ရှိတယ်..."

ချွီယန်ရန်သည် ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး လက်ထဲတွင် အမည်းရောင် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားလေ၏။

ယဲ့ဖိန်က ထန်ချန်နှင့် ကျင်းဝူရှင်းတို့ကို အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ် မနေနိုင်ဘဲ ရယ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသော်လည်း မျက်နှာကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်လေ၏။

"ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်... စကြရအောင်..."

စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟတော့ဘဲ ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အဆင့် ၅ ရေခဲအဆောင်ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ လောင်းထည့်လိုက်လေ၏။

ရေခဲအဆောင်သည် ရေခဲပြာရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပလာလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျင်းဝူရှင်း၊ ထန်ချန် နှင့် ချွီယန်ရန် တို့သည် သူတို့၏ အဆင့် ၄ မိုးကြိုးပေါက်ကွဲခြင်း ဆေးလုံးများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ တြိဂံပုံစံ ဖြစ်သွားလေ၏။

ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံ သုံးခုနှင့်အတူ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်တော့မည့် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ချက်ချင်း အေးခဲသွားလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ အဆင့် ၅ ရေခဲအဆောင်ကို ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ အထက် တည့်တည့်တွင် ကျရောက်သွားလေ၏။

အဆင့် ၅ ရေခဲအဆောင်သည် နှင်းပွင့်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားလေသည်။

နှင်းပွင့်က သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို ထိလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် အဆုံးမဲ့ အအေးဓာတ် ပြန့်နှံ့သွားပြီး အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ရေခဲထဲတွင် ပိတ်မိသွားကာ ရေခဲပန်းပုရုပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ရေခဲများ ပျံ့နှံ့မှုမှာ အလွန် မြန်ဆန်လွန်းသဖြင့် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲပင် အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"အားလုံးပဲ... သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲရဲ့ အကြေးခွံတွေ ကွာကျသွားတဲ့ ဘယ်ဘက်ခြမ်းကို အားကုန် တိုက်ခိုက်ကြ..."

ကျိုးယွမ်က လူအုပ်ကို အော်ဟစ်လိုက်ရာ ကျင်းဝူရှင်းနှင့် အခြားသူများ ချက်ချင်း သတိဝင်လာကြလေ၏။

ဓားနှင့် ဓားမအလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲကို တိုက်ရိုက် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သွေးများ နေရာအနှံ့ ပန်းထွက်သွားလေ၏။

ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်လာပြီး သူ့၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရေခဲများပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ မရေမတွက်နိုင်အောင် ချက်ချင်း ပေါ်လာလေ၏။

သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ လွတ်မြောက်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြလေ၏။

"ဝိညာဉ်ချိတ်ပိတ်ခြင်း လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်..."

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်သည် လေထဲတွင် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားသွားကာ ရွှေရောင် '封' (ချိတ်ပိတ်ခြင်း) အက္ခရာတစ်ခု လူတိုင်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရွှေရောင် '封' အက္ခရာ ပျံထွက်သွားပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်နေသော သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားလေ၏။

ဝမ်းသာသွားသော လူတိုင်းသည် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ ဒဏ်ရာများကို ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ကြလေ၏။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ အတွင်းကလီစာများ လုံးလုံးလျားလျား စုတ်ပြတ်သတ်သွားလေပြီ။

လူဆယ်ယောက်ကျော်၏ ပူးပေါင်း အားထုတ်မှုကြောင့် ဒဏ်ရာမှာ အခြားတစ်ဖက်သို့ပင် ဖောက်ထွင်းသွားခဲ့လေပြီ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း နောက်ဆုံး၌ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ ရှေ့သို့ ခုန်သွားလေသည်။ ထို့နောက် ရွှမ်ထျန်းဓားသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ထဲတွင် ပေါ်လာလေ၏။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် သံဆူးကြိုးမီးတောက်သားရဲ၏ ခေါင်းပေါ်ရှိ ဦးချိုကို တိုက်ရိုက် ခုတ်ချလိုက်လေ၏။

မီးတောက်ရောင် ဦးချို ကျိုးပဲ့သွားလေသည်။