အခန်း ၁၈၀

အခန်း (၁၈၀) သုံးနှစ်တာကာလ၊ အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ၊ ပြီးပြည့်စုံသော တိုးတက်မှု

ကျိုးယွမ်သည် အောက်ခြေဆုံးမှနေ၍ တစ်လှမ်းချင်းစီ တက်လှမ်းလာခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်ရခြင်း၏ အခက်အခဲများကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

သူ ဆင်းရဲခဲ့စဉ်က သူ့တွင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးသာ ရှိခဲ့သည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို ပြန်လည် တွေးတောလိုက်ရုံဖြင့် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ခံစားချက်များ ပြည့်နှက်သွားလေ၏။

ဟွမ်တနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါ နှစ်ဦးသည် သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းရာတွင် တကယ်ကို ကျွမ်းကျင်ကြလေသည်။ သူတို့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အချို့ဖြင့် ဆုချခြင်းက နာစရာ မရှိချေ။

"စီနီယာ... တကယ်တော့ သတင်းတစ်ခု ရှိတယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကပဲ မှော်အဆောင်ဆရာအသင်းက သတင်းတချို့ ထုတ်ပြန်ခဲ့တယ်..."

"နောက်ဆယ်ရက်နေရင် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း က လူငယ်တွေ မှော်အဆောင် ရေးဆွဲဖို့အတွက် တန်ယန်မြို့ မှာ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပလိမ့်မယ်... အသက် သုံးဆယ်အောက် ဘယ်သူမဆို ပါဝင်ခွင့် ရှိတယ်..."

"ဒီပြိုင်ပွဲကို ရက်အနည်းငယ် စောပြီး ကျင်းပဖို့ ရည်ရွယ်ထားပေမဲ့ အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် အချိန်တစ်ခုအထိ ရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ရတယ်..."

"ထို့ပြင် အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု ကိုယ်တိုင်လည်း မှတ်ချက်ပေးဖို့ တက်ရောက်လိမ့်မယ်..."

"ဒီသတင်းက တန်ယန်မြို့ တစ်ခုလုံးကို ပျံ့နှံ့သွားပြီ... တန်ယန်မြို့က မိသားစု အများအပြား ပါဝင်ဖို့ စိတ်အားထက်သန်နေကြတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ပွဲမျိုးကို သူ စိတ်မဝင်စားချေ။ သူ ပထမ ရလျှင်ပင် ဘာကွာခြားသွားမည်နည်း။ မည်သည့်အရာကိုမျှ သက်သေပြမည် မဟုတ်ချေ။

ဟွမ်တနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါ နှစ်ဦးမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးရာကို ရရှိခဲ့သဖြင့် အလွန် ဝမ်းသာနေကြလေ၏။ အပြင်ဘက်တွင် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေရခြင်းထက် များစွာ ပိုကောင်းလှပေသည်။

သူတို့ သုံးဦး ထွက်သွားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် ချင်ချန် ပေးထားသော တာအိုအနှစ်သာရမှော်အဆောင်ကျမ်း ကို ထုတ်ယူကာ ဆက်လက် လေ့လာလေတော့၏။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကျိုးယွမ် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း သို့ ရောက်ရှိချိန်၌ မနေ့က ဟွမ်ဆန်း ပြောခဲ့သော အကြောင်းအရာကို ချင်ချန်က သူ့အား ပြောပြလေ၏။

ကျိုးယွမ် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။ "ဆရာ... ဒီပြိုင်ပွဲမှာ ကျွန်တော် မပါဝင်ပါဘူး..."

ချင်ချန် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေ၏။ အကယ်၍ ကျိုးယွမ်သာ ပါဝင်ပါက သူ သေချာပေါက် ပထမဆု ရရှိမည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်က စိတ်မဝင်စားသဖြင့် သူ ဆက်မပြောတော့ချေ။

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သုံးနှစ်ကြာသွားခဲ့လေပြီ။ ကျိုးယွမ်သည် မှော်အဆောင် လမ်းစဉ် ၏ ကမ္ဘာကြီးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေလေ၏။

မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း ၏ စာမေးပွဲခန်းများထဲမှ တစ်ခန်းတွင် အဆောင်ဆရာကြီး ကျုံးချန်အန်း နှင့် ချင်ချန် တို့သည် ကျိုးယွမ် မှော်အက္ခရာများ ရေးဆွဲနေသည်ကို ကြည့်ရှုနေကြလေ၏။

ဤသည်မှာ အဆင့် ၃ အဆင့်မြင့် ဓားတစ်ရာအဆောင် ဖြစ်ပြီး မှော်အဆောင်ဆရာ ၏ လက်ထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်လေ၏။

လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် မှော်အဆောင်ပေါ်တွင် ဓားငယ်လေး အမြောက်အမြားကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး တစ်လက်စီတိုင်းသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

ဤဓားငယ်လေးများ ပေါ်လာပြီးနောက် အဆောင်စက္ကူပေါ်ရှိ ဓားငယ်လေးများနှင့် ချက်ချင်း ထပ်နေသွားပြီး အလွှာများစွာကို ဖြတ်သန်းကာ ဓားငယ်လေး တစ်လက်အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားလေ၏။

ဤ ဓားငယ်လေးများသည် ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းသော ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားရုံသာမက ထွက်ပေါ်နေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုလည်း ရှိနေလေ၏။

ဓားငယ်လေးအချို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အချို့မှာ မိုးကြိုးများ လက်နေကာ အချို့မှာမူ ချောက်ကမ်းပါးတစ်ခုကဲ့သို့ မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေလေ၏…

ဘေးမှ ကြည့်နေသော အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု နှင့် ချင်ချန် တို့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေပြီး ကြီးမားသော ချီစွမ်းအင်များကြောင့် အသက်ရှူရန်ပင် မရဲဝံ့ကြချေ။

အကယ်၍ ဤ မှော်အဆောင်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပါက ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပင်လျှင် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မျိုးဖြုတ်ခံရမည် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းစွာ သိရှိထားကြပေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ နောက်ဆုံး စုတ်ချက်နှင့်အတူ ဓားတစ်ရာ မှော်အဆောင်သည် အပြည့်အဝ ပြီးစီးသွားလေ၏။

မှော်အဆောင်ပေါ်တွင် မှေးမှိန်သော ရွှေရောင် အဆင်းရှိသည့် ဓားငယ်လေးတစ်လက် ပေါ်လာလေ၏။

"ကောင်းတယ်... ကျိုးယွမ်... မင်း အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ စာမေးပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ..."

အဆောင်ဆရာကြီး ရှီဖု က ကျိုးယွမ်ကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်လိုက်လေ၏။ နှစ်များတစ်လျှောက် သူသည် ကျိုးယွမ်ကို မှော်အဆောင်များ ရေးဆွဲရာတွင် မကြာခဏ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ပြီး ကျိုးယွမ် တစ်လှမ်းချင်းစီ ကြီးထွားလာသည်ကို စောင့်ကြည့်ခဲ့လေ၏။

ချင်ချန်၏ မျက်လုံးများလည်း တောက်ပနေလေ၏။ ကျိုးယွမ်သည် ဤမျှလောက် ငယ်ရွယ်သော်လည်း အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ တစ်ဦး ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။ မြင့်မြတ်မှော်အဆောင်နယ်မြေ တွင်ပင် မည်သူကမျှ သူ၏ ပါရမီကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ကျိုးယွမ်... ခေါင်းဆောင်ဟောင်းလည်း ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ... အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ စာမေးပွဲကို တစ်ခါတည်း ဖြေလိုက်ရင်ကော ဘယ်လိုလဲ..."

ချင်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အလွန်အမင်း ကျေနပ်မှုများ ပေါ်လွင်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ ဤနေ့ကို သူ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

အမွှေးတိုင် တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် လျှို့ဝှက်ခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့လေ၏။ ယခုအခါ အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ ၏ ရင်ထိုးလေးတစ်ခုသည် သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် အလှဆင်ထားလေပြီ။

ကျိုးယွမ် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း ခန်းမသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ချိုးသုသု နှင့် မတော်တဆ ဆုံတွေ့ခဲ့လေ၏။

တန်ယန်မြို့ တွင် ချိုးသုသု သည် အသိအမှတ်ပြုခံထားရသော မှော်အဆောင်ဆရာ ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လေ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က လူငယ်များကြား ပြိုင်ပွဲတစ်ခုတွင် ချိုးသုသု သည် တန်ယန်မြို့ ၏ လူငယ် ပါရမီရှင် အားလုံးကို မှော်အဆောင် လမ်းစဉ် တွင် အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူခဲ့လေ၏။

လူတိုင်းက ချိုးသုသု သည် အလွန် အောင်မြင်သော ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေသည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသော်လည်း ချိုးသုသု သည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း တွင် အတော်လေး ဖိနှိပ်ခံထားရကြောင်းကို မည်သူကမျှ မသိရှိကြချေ။

အပြင်ဘက်တွင် သူမသည် တန်ယန်မြို့ မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း ၏ လူငယ်မျိုးဆက်များထဲတွင် နံပါတ်တစ် ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း အတွင်း၌ သူမကို အခိုင်အမာ ထိန်းချုပ်ထားသူ တစ်ဦး ရှိနေသဖြင့် သူမ အလွန် စိတ်ပျက်နေရလေ၏။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်က ချိုးသုသု သည် အဆင့် ၃ မှော်အဆောင်ဆရာ စာမေးပွဲကို အောင်မြင်စွာ ဖြေဆိုနိုင်ခဲ့ပြီး ထိုသတင်းသည် တန်ယန်မြို့ တွင် ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားစေခဲ့လေ၏။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်ကတည်းက တစ်စုံတစ်ယောက်သည် အဆင့် ၃ မှော်အဆောင်ဆရာ ဖြစ်နေပြီ ဆိုတာကို ချိုးသုသု တစ်ယောက်တည်းသာ သိရှိလေ၏။

ချိုးသုသု သည် ကျိုးယွမ်၏ ရင်ဘတ်ရှိ ရင်ထိုးကို မသိစိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အပေါ်ရှိ ရွှေရောင် ကြိုးမျှင် လေးချောင်းကို မြင်လိုက်ရလေ၏။ သူမ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားလေသည်။

"ကျိုးယွမ်... နင် အခု အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ ဖြစ်နေပြီလား..."

ချိုးသုသု သည် ကျိုးယွမ်ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်နေလေ၏။ ကျိုးယွမ်သည် သူမထက် ငယ်ရွယ်ကြောင်း သူမ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။ သူသည် ချိုးသုသု နှင့် သိပ်မရင်းနှီးလှချေ။ သူတို့သည် မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း တွင် မကြာခဏ ဆုံတွေ့ရုံသာ ရှိလေသည်။

ထို့အပြင် ဤ ချိုးသုသု သည် ချိုးမိသားစု မှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်လေ၏။ သူမကို အနားမှာ ထားခြင်းက အနှေးနှင့်အမြန် ပြဿနာ ဖြစ်လာမည်ဟု ကျိုးယွမ် ခံစားရလေ၏။

"ခေါင်းဆောင်ဟောင်းနဲ့ ဆရာတို့က တစ်ချိန်တည်းမှာ စာမေးပွဲ စစ်ဆေးခဲ့တာ... ပြီးတော့ နည်းနည်းကပ် အောင်သွားတာပါ..."

မှော်အဆောင်ဆရာ စာမေးပွဲအတွင်း အဆင့် ၃ မှော်အဆောင်ဆရာ မှစ၍ စာမေးပွဲ တစ်ခုစီအတွက် အနည်းဆုံး စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူ နှစ်ဦး ရှိရမည်ဟု မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း က သတ်မှတ်ထားလေ၏။

ဤသည်မှာ မည်သူကမျှ အလွယ်တကူ အောင်မြင်အောင် လုပ်မပေးနိုင်ရန် ကာကွယ်ရန်လည်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ စကားများမှာ အလွန် ရိုးရှင်းနေသဖြင့် ချိုးသုသု လုံးလုံးလျားလျား စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားလေ၏။

‘သူ ပျော်ရွှင်စွာနဲ့ အောင်ပွဲခံနေသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလို့ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ပြုမူနေတာလဲ…’

ချိုးသုသု သည် အဆင့် ၃ မှော်အဆောင်ဆရာ စာမေးပွဲကို အောင်မြင်ခဲ့ချိန်က စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ မျက်ရည်ကျခဲ့ကြောင်း သိထားသင့်ပေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်၏ တုံ့ပြန်မှုက အလွန် သာမန်ဖြစ်နေသဖြင့် ချိုးသုသု ၏ ကျိုးယွမ်အပေါ် ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ် အားလုံး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

သူမသည် တစ်ဖက်လူကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသဖြင့် အလွန် နာကျင်သွားရလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ချိုးသုသု ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပြီး မှော်အဆောင်ဆရာအသင်း မှ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

ချင်ချန်က ကျိုးယွမ်ကို တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်၏ နှစ်တစ်ထောင်ပြည့် မွေးနေ့ကို ကျင်းပရန် မနက်ဖြန် တာဖုန်းကုန်သွယ်ရေးအဖွဲ့ သို့ သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့လေ၏။

သူ၏ အခန်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ စနစ် အချက်အလက်များကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးလိုက်လေ၏။

[ပိုင်ရှင်: ကျိုးယွမ်]

[ကျင့်စဉ်အဆင့်: ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့်: ၂၂၉၅၆၁၁၂/၆၀၀၀၀၀၀]

[သက်တမ်း: ၂၇/၈၀၅၆၁.၈]

[ပါရမီ: တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုးဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီးဝိညာဉ်သွေးကြော]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး: ၂၂၇၃၄၃]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ: အဆင့်မြင့် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ]

[အထူးစွမ်းရည်များ: မျက်နှာတစ်ထောင်ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ဖျက်ဆီးခြင်းကျင့်စဉ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ် (အဆင့် ၅)၊ အဆင့် ၄ မှော်အဆောင်ဆရာ၊ ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကျင့်စဉ်]

လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်အတွင်း ကျိုးယွမ်၏ စွမ်းအားသည် အလုံးစုံ တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။ သူ၏ မီးလုံးနှင့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ ကျွမ်းကျင်မှု နှစ်ခုစလုံးသည် တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ် သည် ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးယွမ်၏ ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကျင့်စဉ် ကို အောင်မြင်စွာ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့လေ၏။

အကယ်၍ သာမန်လူတစ်ယောက်က ဤ ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံမည်ဆိုပါက ကျိုးယွမ်လောက် လျင်မြန်စွာ လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကျင့်စဉ် သည် ကောင်းကင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကြည့်ရှုနိုင်သော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကြည့်ရှုခြင်းသည် မိမိ၏ သက်တမ်းကို စတေးရန် လိုအပ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း ကိုယ်တိုင်ကလည်း မိမိ၏ သက်တမ်းကို စတေးရန် လိုအပ်ပေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်အတွက်မူ ဤအရာများက အရေးမပါချေ။

သူသည် သက်တမ်း အနှစ်တစ်ထောင်နီးပါးကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကျင့်စဉ် ကို ကျင့်ကြံခြင်းမှ အထွတ်အထိပ်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့လေ၏။ ဤသည်မှာ လူအများစု လုံးဝ မတတ်နိုင်သော လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ သုံးရောင်ခြယ် အပြားဝိုင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အရောင်သုံးရောင်မှာ တဖြည်းဖြည်း ဟန်ချက်ညီလာကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေ၏။

သူ အဆင့် ၅ မှော်အဆောင်ဆရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည့်နေ့သည် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းအဆင့် သို့ သူ တက်လှမ်းမည့်နေ့ ဖြစ်လာမည်ကို ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။