အခန်း ၁၃၆

အခန်း (၁၃၆) ကောင်းကင် တာအို ပြိုကျလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး ဘိုးဘေးရဲ့ အစီအစဉ်က ခေတ်အဆက်ဆက်ကို လွှမ်းမိုးထားတယ်

စကားပြောဆိုသူမှာ ထင်ရှားပြတ်သားသော မျက်နှာသွင်ပြင်နှင့် ထက်မြက်သော မျက်လုံးများရှိပြီး၊ ဆံပင်များ ဖြူဖွေးနေသော်လည်း သူ၏ အရှိန်အဝါကြီးမားသော စွမ်းအားကိုမူ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူသည် လက်ရှိ မဟာအကြီးအကဲ သုံးဦးအနက် အကြီးအကဲဆုံး ခေါင်းဆောင်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်၊ ခြေလှမ်းတစ်ဝက် သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်တွင် ရှိ၏။ နှစ်ပေါင်း တစ်သန်းနှစ်သိန်းတိုင် နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ၏ နယ်စပ်လေးခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားဆဲ ဖြစ်ပြီး သူကို ကမ္ဘာကြီးက "ဒြပ်စင်ငါးပါး ကောင်းကင်အရှင်သခင်" ဟု ရိုသေစွာ ခေါ်ဆိုကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ ငယ်ရွယ်စဉ်က ဒြပ်စင်ငါးပါးစွမ်းအားဖြင့် တာအိုကို တည်ထောင်ခဲ့သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ ပြောကြားလိုက်သော စကားများမှာ ဖေ့ချင်းယွီအတွက် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီးနောက် မယုံနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားခဲ့သည်။

"ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ" အတွင်း အကျဉ်းချခံထားရခြင်းမှာ မတော်တဆမှု မဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးလက်ချက်ဟူသော အတွေးက သူ့ကို မှင်တက်သွားစေသည်။ တာအိုအရှင်မြတ်ထိုက်ရီ ဖြစ်သော ဘိုးဘေးသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်းပေါင်း ကိုးဆယ်ခန့်၊ မူလခေတ်မှ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲ တစ်ဦးဖြစ်ပါလျက်နှင့် မိမိ၏ နောင်လာနောက်သားများအတွက် အဘယ်ကြောင့် အခက်အခဲများ ဖန်တီးပေးရသနည်း။ နှစ်သန်းပေါင်း ကိုးဆယ်တိုင်အောင် ကြာမြင့်ပြီးမှ ဂိုဏ်းသားများကို ဤလျှို့ဝှက်ရတနာနယ်မြေအတွင်း ပိတ်မိအောင် အဘယ်ကြောင့် လုပ်ဆောင်ရသနည်း။

ဤအချက်မှာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု သူ တွေးတောနေမိသည်။ ဂိုဏ်းချုပ် ဖေ့ချင်းယွီမှာလည်း လုံးဝ ဆွံ့အသွားပြီး အတွေးများ ချာချာလည်သွားခဲ့ရ၏။ ထိုစဉ်မှာပင် ကျီးယန်က သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်ပြီး ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ချင်းယွီ... ဒီရလဒ်ကို ငါတို့ ပထမဆုံး တွက်ချက်ရရှိတုန်းက မင်းလိုပဲ ယုံကြည်ဖို့ ခက်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ရက်ပေါင်းများစွာ ပူးပေါင်းတွက်ချက်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဒါဟာ ဘိုးဘေးရဲ့ လက်ချက်ဆိုတာ ငါတို့ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်တယ်”

သူ၏ စကားများ အဆုံးတွင် ဖေ့ချင်းယွီ အလျင်အမြန် မော့ကြည့်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မဟာအကြီးအကဲ ကို ရှင်းပြပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်"

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့ သုံးဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ခန့်မှန်းချက်များကို တပည့်အား ပြောပြသင့်မသင့် ချိန်ဆနေပုံ ရ၏။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ ပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အကယ်၍ ဂိုဏ်းချုပ် သည် သူတို့နှင့် စိတ်သဘောထား တစ်ခုတည်း မရှိပါက ကောလာဟလများနှင့် အတင်းအဖျင်းများ အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ပြီး ဂိုဏ်း၏ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ထိခိုက်စေနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျီးယန် က ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်သန်းအတွင်း ကောင်းကင် တာအို က အရမ်း ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ မင်း သိလား"

"ဒါက..."

ဖေ့ချင်းယွီ ၏ မျက်နှာမှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့၏။

သူ့တွင် ကောင်းကင်အရှင်သခင် အဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိသော်လည်း အဆင့်နိမ့် ကောင်းကင်အရှင်သခင် သာ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် စီမံခန့်ခွဲရေး ကိစ္စများနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် ကောင်းကင် တာအို ကို အာရုံစိုက်ရန် သူ ဘယ်လိုလုပ် အချိန်ရနိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် သူ သည် ခေါင်းသာ ခါနိုင်ခဲ့၏။

ကျီးယန် နောက်တစ်ကြိမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ကောင်းကင် တာအို က ထိတ်လန့်နေတယ် ဒီနှစ်တစ်သန်းအတွင်း ကံတရား တွေကို စုဆောင်းပြီး မဟာခေတ်သစ် တစ်ခု ရောက်လာဖို့ တွန်းအားပေးခဲ့တယ်၊ မြောက်ပိုင်း ရဲ့ ဝမ် မိသားစု က ချီလင်သားတော် တစ်ယောက်ကို မွေးထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်၊ အလယ်ပိုင်းကုန်းမြေ ရဲ့ မိုးကြိုးဂိုဏ်း က ကောင်းကင်ကိုးထပ် မိုးကြိုးအာဏာရှင် ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုကို မွေးဖွားပေးနိုင်ခဲ့တယ်၊

ပြီးတော့ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာရှိတဲ့ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ရှေးဟောင်း မိသားစု တွေနဲ့ ဂိုဏ်းကြီး တွေက ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် တွေကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မွေးဖွားပေးခဲ့ကြတယ်... နောက်ပြီး အံ့သြစရာအကောင်းဆုံးက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်သန်းက တာလော့ သားကောင်ရှာဖွေပွဲ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာပဲ... ဒီကမ္ဘာရဲ့ သမိုင်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်ရင် ကောင်းကင် တာအို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ဒီလို စမ်းသပ်မှု လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မျိုး ဘယ်အချိန်ကများ ပေါ်လာဖူးလို့လဲလို့ "

ထိုရှင်းပြချက်ကို ကြားသောအခါ ဖေ့ချင်းယွီ လည်း စတင် တွေးတောတော့၏။ တာလော့ သားကောင်ရှာဖွေပွဲ သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်သန်းက ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုဖြစ်ပြီး အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ကောင်းကင် တာအို က ချုပ်ကိုင်ထားသည်။

၎င်း ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သေမျိုး လောကတွင် ကောင်းကင် တာအို စွမ်းအားကို ထင်ရှားစွာ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။ အတိတ်ခေတ်များတွင် ကောင်းကင် တာအို သည် လုံးဝ ထွက်ပေါ်မလာဖူးကြောင်း သင် သိထားရမည်။

လောကသားတို့၏ အမြင်တွင်မူ ကောင်းကင်တာအိုသည် အလွန်မြင့်မြတ်ပြီး တန်ခိုးကြီးမားလွန်းလှရာ သေမျိုးလောက၏ ကိစ္စရပ်များကို အရေးစိုက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ကောင်းကင်တာအို၏ ရှေ့မှောက်တွင် သက်ရှိအရာခပ်သိမ်းသည် ကောက်ရိုးခွေးများ ကဲ့သို့ပင် အဖိုးမတန်လှချေ။ လူမျိုးစုများအကြား စစ်မက်ဖြစ်ပွားခြင်း၊ မင်းဆက်များ အလီလီပြောင်းလဲခြင်းနှင့် ဂိုဏ်းဂဏများ ထွန်းကားလာလိုက်၊ ပျက်စီးသွားလိုက် ဖြစ်နေခြင်းတို့မှာ ဓမ္မတာပင် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော မကျေနပ်ချက်များ၊ အာဃာတများနှင့် အကြွေးများအားလုံးသည် ကောင်းကင်တာအိုနှင့် မည်သို့မျှ သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သို့ဖြစ်ရာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် တာလော့သားကောင်ရှာဖွေပွဲ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ် ဖြစ်နေတော့သည်။

ဆန်းကြယ် ဖြစ်ရပ်များနှင့် ကောင်းချီးများ ရှိမည့် နတ်ဘုရား ဆေးလုံး များနှင့် နတ်ဘုရား လက်နက်များ ပေါ်ထွက်လာခြင်းမှလွဲ၍ ကောင်းကင်တာအိုနှင့် ပတ်သက်သည့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ထပ်မံ မတွေ့ရတော့ချေ။

လွန်ခဲ့သော နှစ်တစ်သန်းအတွင်း ကောင်းကင်တာအို သည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ လောကီရေးရာများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တာလော့သားကောင်ရှာဖွေပွဲ ကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေများကို ဖန်တီးကာ အရင်းအမြစ်များနှင့် အခွင့်အရေးများစွာကို ပေးအပ်ခဲ့၏။

သာမန်လူများက ယင်းကို ကောင်းကင်၏ ကျေးဇူးတော်ဟု ထင်မှတ်ကြသော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်မူ ကောင်းကင်တာအိုသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ထိတ်လန့်နေခြင်း ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တာအို၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပါရမီရှင်များကို မြေတောင်မြှောက်ပေးရန်မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက်ကင်းစွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာစေရန် အတင်းအကျပ် ဖန်တီးနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

"ကောင်းကင် တာအို က ပြိုင်ဘက်ကင်း သူရဲကောင်း တစ်ယောက် ကမ္ဘာပေါ်မှာ ပေါ်လာစေချင်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်ရမှာလဲ"

ဖေ့ချင်းယွီ သည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ဆံပင်ဖြူ အဘိုးအို က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကပ်ဘေး ဆိုက်ရောက်လာလို့ပဲ"

လောကကြီးရှိ အင်အားကြီး ပညာရှင်များနှင့် ဗေဒင်သုခမိန်တို့၏ တွက်ချက်မှုများအရ မဝေးတော့သော အနာဂတ်တွင် ကမ္ဘာပျက်ကိန်းနှင့်တူသည့် မဟာကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ကျရောက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။ ထိုကပ်ဘေးသည် သက်ရှိခပ်သိမ်းကို ဒုက္ခပင်လယ်ဝေစေရုံသာမက ကောင်းကင်တာအို ကိုယ်တိုင်ကိုပင် ပြိုလဲပျက်စီးသွားစေနိုင်သည့်အထိ ပြင်းထန်လှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်တာအိုသည် အလွန်အမင်း စိတ်ပူပန်လျက် ရှိပြီး၊ ၎င်း၏ ပျက်သုဉ်းခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ပိုးကောင်များကို အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခိုင်းပြီး အသန်မာဆုံးတစ်ကောင်ကို မွေးမြူသကဲ့သို့ ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ကို အတင်းအကျပ် ပေါ်ထွက်လာစေရန် ကြိုးပမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အမှန်တရားကို သိရှိသွားသောအခါ ဖေ့ချင်းယွီသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရပေသည်။

"ဒါဆို ဘိုးဘေး က ဒီအရာတွေကို ကြိုမြင်ပြီး ကာကွယ်ဖို့ ငါတို့ကို ချိတ်ပိတ်ထားတာပေါ့"

ပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများ ပိုမို ပေါ်လာပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ဘိုးဘေး က ကွယ်လွန်သွားတာ ကြာပြီလေ၊ နှစ်သန်းပေါင်း ကိုးဆယ် အကြာမှာ ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေး ဆိုက်ရောက်လာမယ် ဆိုတာကို သူ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ... အချိန်ကိုတောင် ဒီလောက် တိတိကျကျ တွက်ချက်နိုင်ခဲ့တာလား"

တာအိုအရှင်မြတ် ထိုက်ရီသည် အချိန်နိယာမများကို ထိုးထွင်းသိမြင်ပြီး အချိန်မြစ်၏ အထက်ပိုင်းမှ အနာဂတ်ကို လှမ်းကြည့်နိုင်သူဖြစ်၏။ မဟာအကြီးအကဲဖြစ်သူ ဒြပ်စင်ငါးပါး ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကပြောလိုက်သည်။

"မင်း၊ ငါ၊ ပြီးတော့ ဂိုဏ်းထဲက လူတိုင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သန်းပေါင်း ကိုးဆယ် တုန်းက ဘိုးဘေးရဲ့ အမြင်အာရုံထဲမှာ ရှိနေခဲ့တာ"

ထိပ်တန်းစွမ်းအားရှင်များသည် အချိန်ကို ဖောက်ထွင်းနိုင်သည်ဟူသော အချက်မှာ ဒဏ္ဍာရီဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ မိမိတို့၏ ဘိုးဘေးကိုယ်တိုင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည့်အတွက် ဖေ့ချင်းယွီ၏ အမြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါသွားခဲ့ရပေသည်။

"ချင်းယွီလေး... ဘိုးဘေး ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားက မင်း စိတ်ကူးယဉ်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒီတုန်းက 'ထိုက်ရီအကြွင်းအကျန်နယ်မြေ' ကို ဖန်တီးဖို့ ကောင်းကင် တာအို ရဲ့ အရင်းမြစ် သုံးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကိုအသုံးမပြုဘဲ သူ ဖယ်ရှားခဲ့သေးတယ်"

ထိုအချိန်တွင် နောက်ထပ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်၊ ၎င်းမှာ နောက်ဆုံး မဟာအကြီးအကဲ ဖြစ်ပြီး ကြင်နာတတ်သော အဘွားအို တစ်ဦး စကားပြောနေခြင်း ဖြစ်၏။ သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်များတွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး သူမက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

" ပြီးတော့ ဘိုးဘေး ကွယ်လွန်သွားပြီလို့ ဘယ်သူက မင်းကို ပြောလဲ"

"ဘာ... သူ အသက်ရှင်နေသေးတာများလား"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဖေ့ချင်းယွီတစ်ယောက် နောက်တစ်ကြိမ် ဆွံ့အမှင်တက်သွားရပြန်သည်။ သူ၏စိတ်အစုံမှာ ဝေခွဲမရ ချာချာလည်နေတော့၏။ လွန်ခဲ့သော နှစ်သန်းပေါင်း ကိုးဆယ်ခန့်ကပင် ရှိခဲ့သည့် တည်ထောင်သူဘိုးဘေးသည် ယနေ့ထက်တိုင် ဤလောကတွင် မည်သို့များ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေနိုင်ပါဦးမည်နည်း။

လူသားတို့ တည်ဆောက်ထားသော တာအိုလမ်းစဉ်များနှင့် သက်တမ်းမှာ အကန့်အသတ်ရှိပြီး တစ်နေ့တွင် ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရမည်ဖြစ်ရာ၊ နှစ်သန်းပေါင်း ကိုးဆယ်တိုင်အောင် မည်သူမျှ အသက်မရှင်နိုင်ဟု လူတိုင်းက အခိုင်အမာ ယူဆထားကြသည်။ ဖေ့ချင်းယွီသည်လည်း ထိုအချက်ကို မယုံနိုင်စရာ ဟာသတစ်ခုကဲ့သို့ မှတ်ယူထားသော်လည်း၊ မဟာအကြီးအကဲကိုယ်တိုင် အတည်ပြုပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်သဖြင့် သတ္တိမွေးကာ မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။

“နှစ်သန်းပေါင်း ကိုးဆယ်တိုင်အောင်... ဘယ်သူကများ အသက်ရှင်နိုင်မှာလဲ”

တာအိုတည်ထောင်သူများ၏ ထာဝရသက်တမ်းဟူသော အယူအဆအပေါ် သံသယရှိနေသော်လည်း၊ မိမိတို့ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးနှင့် ပတ်သက်သည့် နက်နဲသော အမှန်တရားကို သိရှိလို၍ ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါဆို အခု သူ ဘယ်မှာလဲ"

သူ၏ စကားများ အဆုံးတွင် အဘွားအိုက ဘာမှမပြောဘဲ ပြုံးပြီး ကောင်းကင်ကိုသာ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်၏။ ထို့နောက် ဖေ့ချင်းယွီ ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ချက်ချင်း ကျုံ့သွားပြီး စကားလုံး သုံးလုံးက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည် ။

ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းခြင်း။