အခန်း ၇၉၆

အပိုင်း (၇၉၆) ခရုခွံထဲမှ အမျိုးသမီးများ

"အပြင်ရောက်ပြီ... ငါ အပြင်ကို ထွက်လာရပြီ"

"ဟူဝေ... ရှင် ဘာဉာဏ်ဆင်ချင်ပြန်တာလဲ"

"ဟူဝေ ဘယ်မှာလဲ... ထွက်ခဲ့စမ်း"

"ဟူဝေ... ရှင် ကျွန်မကို သတ်ချင်သတ်လိုက်... ရှင့်ကိုတော့ ဘယ်တော့မှ အရှုံးပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

လူအုပ်ထဲတွင် အမျိုးသမီးများစွာသည် မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းနေကြပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ ဟူဝေ၏ အရိပ်အယောင်ကို ရှာဖွေနေသည့်အလား သူတို့၏ အကြည့်များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုနေကြ၏။

လူအတော်များများက လင်းယွမ် ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သတိထား စောင့်ကြည့်လာကြသည်။

ရှီဟိုင်ကျူးတို့ သုံးယောက်က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ မူလက သတိထားနေသော မျက်နှာများမှာ လင်းယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏတွင် ကြောင်အမ်းသွားကြပြီး အလိုအလျောက် ခြေတစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လူတစ်ဝက် မျောက်ဝံတစ်ဝက် အသွင်ပြောင်းနေသော လင်းယွမ်သည် ယခင်ကနှင့် များစွာ ကွာခြားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှီဟိုင်ကျူးတို့ သုံးယောက်သည် သူ့ကို ချက်ချင်း မမှတ်မိနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လင်းယွမ်က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် စကားစလိုက်သည်။ "ဟူဝေ သေသွားပြီ... အခု ခင်ဗျားတို့အားလုံး လွတ်လပ်သွားကြပြီ"

"ဟိုင်ကျူး... ကျန့်ဖုန်း... ကျိုးဟောင်ရန်... ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက် ဒီအမျိုးသမီးတွေကို သိကြလား"

လင်းယွမ်က ရှီဟိုင်ကျူးတို့ သုံးယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ရှီဟိုင်ကျူးက ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လာပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား... ခင်ဗျားက ဆရာလင်းလား"

ဘေးနားရှိ ချန်ကျန့်ဖုန်းလည်း လန့်ဖျပ်သွားသည်။ "ဆရာလင်း... ဆရာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလိုပုံစံ ဖြစ်သွားရတာလဲ"

ကျိုးဟောင်ရန်ကမူ ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ့တွင် ဝိညာဉ် ချုပ်နှောင်ခြင်း အစွမ်း ခံထားရသဖြင့် သေချာစွာ အာရုံခံကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူ့ရှေ့ရှိလူမှာ သူ၏ ဆရာလင်း လင်းယွမ် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားလေသည်။

ထို့ကြောင့် သူက အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးလာကာ ရိုသေစွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ဆရာလင်း... ဒီအမျိုးသမီးတွေက ဟူဝေ ဖမ်းခေါ်လာတဲ့သူတွေပါ... ဒီအထဲက အတော်များများက မုန်ယာကုမ္ပဏီက အထက်အရာရှိတွေရဲ့ ဇနီးတွေ သမီးတွေပါ... သူက အလှအပကို မက်မောပြီး သူ့ရဲ့ ပျော်ပါးဖို့အတွက် ဒီဟင်းလင်းပြင် ပစ္စည်းထဲမှာ အကျယ်ချုပ် ချထားခဲ့တာပါ"

လင်းယွမ် အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီးနောက် ထိုအမျိုးသမီးများကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

ဒီအမျိုးသမီးများအားလုံး ရုပ်ရည်ချောမောနေကြသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ သို့သော် ထိုအထဲတွင် အငယ်ဆုံးကောင်မလေးမှာ အသက် ဆယ့်သုံး၊ ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ်သာ ရှိသေးပုံရသဖြင့် လင်းယွမ်၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း တင်းမာသွားတော့သည်။

"ဒီခွေးကောင်က ခလေးအရွယ်ကိုတောင် ချမ်းသာမပေးဘူးလား"

ကျိုးဟောင်ရန်က လေသံတိုးတိုးဖြင့် ရှင်းပြသည်။ "ဆရာလင်း... ဟူဝေရဲ့ ဒီလို မိန်းမလိုက်စားတဲ့ စရိုက်က မုန်ယာကုမ္ပဏီရဲ့ ခေါင်းဆောင် ကျင်းရှီရုံဆီကနေ သင်ယူထားတာပါ... ဟူဝေကတော့ အနည်းဆုံး ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ပစ္စည်းထဲမှာ လူတွေကို ဖမ်းလာပြီး တိတ်တိတ်လေး သိမ်းထားရုံပါပဲ"

"ဒါပေမဲ့ ကျင်းရှီရုံကတော့ ယွီကျိုးပြည်နယ်မှာ လေပေါ်ကျွန်း တစ်ကျွန်းကို တကယ် တည်ဆောက်ထားတာပါ... အဲဒီကျွန်းပေါ်မှာ ဧရာမ နန်းဆောင်ကြီး ဆောက်ပြီး အဲဒီက အမျိုးသမီးတွေ အကုန်လုံးကို သူ့ရဲ့ လိင်ကျွန်တွေအဖြစ် ထားပြီး စိတ်ကြိုက် ပျော်ပါးနေတာပါ"

လင်းယွမ် အံ့သြသွားသည်။ "အင်အားစုကြီး တစ်ခုလုံးရဲ့ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်က ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်နေတာလား... အောက်လက်ငယ်သားတွေက ဘာမှ မပြောကြဘူးလား"

ကျိုးဟောင်ရန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူက ဝေဖန်ရဲမှာလဲ ဆရာလင်းရယ်... ကျင်းရှီရုံက အာဏာအရှိဆုံးလေ... အောက်ကလူတွေက နေစရာ နေရာလေး ရနေတာကိုပဲ ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်နေကြတာ... တချို့ဆို အထက်လူကြီးတွေရဲ့ မျက်နှာသာပေးတာကို ခံရဖို့ ကိုယ့်ဇနီးနဲ့ သမီးတွေကိုတောင် လေပေါ်ကျွန်းဆီ အရောက်ပို့ချင်နေကြသေးတာ"

"မုန်ယာကုမ္ပဏီမှာ အမျိုးသမီးတွေက သုံးစားမရဆုံးပဲလေ... သူတို့က အာဏာရှိသူတွေနဲ့ ဆက်သွယ်ဖို့ အသုံးချခံ လှေကားထစ်တွေ သက်သက်ပါပဲ"

"မိသားစု သံယောဇဉ်ကို တန်ဖိုးထားတဲ့ သူတွေကတော့ မုန်ယာကုမ္ပဏီကို ဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ခိုက်ရီနည်းပညာ ကိုဖြစ်ဖြစ်... ဒါမှမဟုတ် ယွီကျိုးပြည်နယ် မြောက်ပိုင်းက နတ်ဘုရားနိုင်ငံတော် ကိုပဲ ရွေးချယ်သွားကြမှာပေါ့"

ဤမုန်ယာကုမ္ပဏီ၏ အတွင်းရေးက ဤမျှအထိ ဆိုးရွားနေလိမ့်မည်ဟု လင်းယွမ် တွေးမထားခဲ့ပေ။

အထက်က မဖြောင့်လျှင် အောက်ကလည်း ကောက်မည်သာတည်း။ ဟူဝေ၏ လုပ်ရပ်များက အထက်ခေါင်းဆောင် ကျင်းရှီရုံ၏ လွှမ်းမိုးမှု အများကြီး ခံထားရကြောင်း သိသာလှသည်။

လင်းယွမ်သည် တွေဝေရှုပ်ထွေးနေသော ထိုအမျိုးသမီးများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် အမျိုးသမီးများသည် တစ်စုတစ်ရုံးတည်း စုဝေးကာ အချင်းချင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြပြီး လင်းယွမ်ရှိရာဘက်သို့ သံသယမျက်လုံးများဖြင့် မကြာခဏ လှမ်းကြည့်နေကြ၏။

"ဟူဝေ သေသွားပြီလား"

"သေတာ ကောင်းတယ်... သေသင့်တာ ကြာပြီ"

"တကယ်လား... ဒါ တကယ်ပဲလား... ဒါဆို... ဒါဆို ကျွန်မ ယောကျ်ားနဲ့ ပြန်တွေ့ရတော့မှာလား... အိမ်ပြန်လို့ရပြီပေါ့ နော်"

"အိမ်ပြန်မယ် ဟုတ်လား... နင်တို့မှာ အိမ်ရှိသေးလို့လား... နင်တို့ ယောက်ျားတွေက နင်တို့ကို မိသားစုလို့ သဘောထားရဲ့လား... ဒီလောကကြီးမှာ ဘယ်ယောက်ျားမှ ကောင်းတာ မရှိတော့ဘူး"

"အီးဟီးဟီး"

"ဒီတိရစ္ဆာန်ကောင် နောက်ဆုံးတော့ သေသွားရပြီ"

"ငါ အိမ်ပြန်ချင်တယ်... ငါ အိမ်ပြန်ရမှ ဖြစ်မယ်"

"ငါတော့ အိမ်မပြန်ချင်တော့ဘူး... ငါ့အစ်ကိုက ငါ့ကို ဟူဝေဆီ ထပ်ရောင်းစားမှာ ကြောက်တယ်"

...

ရှီဟိုင်ကျူးက မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... ဒီလူတွေကို ဘယ်လို စီစဉ်ရမလဲ"

လင်းယွမ်က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်။ "လောလောဆယ် သူတို့ကို စခန်းမှာ နေရာချထားပေးလိုက်... ပြန်လွှတ်ပေးဖို့ကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါတို့ဆီမှာ လူအင်အား လိုအပ်နေတာပဲ"

"အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးတွေပေါ့... ငါတို့ စခန်းမှာက အရင်ကတည်းက ယောကျ်ားများပြီး မိန်းမရှားနေတာ... ဒီလူတွေကို နေခိုင်းလိုက်ပါ... နောက်ကျရင် သူတို့ကို ဒီမှာပဲ အိမ်ထောင်ဘက် အသစ်ပြန်ရှာပြီး ဘဝအသစ် စခိုင်းလို့ရတာပေါ့"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှီဟိုင်ကျူးက ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး အမျိုးသမီးအုပ်စုထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ခိုးကြည့်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သူ့ကို တစ်ချက်စောင်းငဲ့ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူ၏ လူဟောင်းအဖွဲ့ထဲတွင် ရှီဟိုင်ကျူးသည် လူပျိုကြီးဘဝဖြင့် ကျန်ရစ်နေသူ အနည်းစုထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

ဒီအမျိုးသမီးတွေထဲက ဘယ်သူ့ကို မျက်စိကျနေပြီလဲ မသိချေ။

လင်းယွမ်က ဆက်မစတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဟိုင်ကျူး... ဒီလူအုပ်ကို မင်းပဲ တာဝန်ယူ စီစဉ်ပေးလိုက်တော့... ဦးလေးမာတို့ကို သူတို့အတွက် အဆောင် အရင်ဆောက်ပေးဖို့ ပြောလိုက်... လိုအပ်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုတော့ နောက်မှ ဂိုဒေါင်မှာ သွားထုတ်လိုက်"

ဘေးနားရှိ ချန်ကျန့်ဖုန်းက အလျင်အမြန် ဝင်ပြောသည်။ "ဆရာလင်း... ဒီအမျိုးသမီးတွေထဲမှာ အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ အများကြီး ပါသေးတယ်... ပြီးတော့ အများစုက မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အဆင့်ကို ရောက်နေကြပြီ... တချို့ဆိုရင် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ကိုတောင် တက်နိုင်တော့မယ့် သူတွေ ရှိတယ်"

ထိုစကားကြောင့် လင်းယွမ် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ "မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်တောင် ရောက်တော့မယ့် သူတွေက အရုပ်တစ်ခုလို ဖမ်းဆီးခံရတယ် ဟုတ်လား"

ချန်ကျန့်ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။ "သူတို့က ဟိုခရုခွံထဲမှာ ပိတ်မိနေတာ သုံးလေးလလောက် ရှိနေကြပြီ... အထဲက မိန်းမတွေက အဓိကအားဖြင့် အဲဒီလူအနည်းစုကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြတာ... သူတို့ကိုသာ ဖျောင်းဖျနိုင်ရင် ကျန်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေလည်း စကားနားထောင်လောက်ပါတယ်... ကျွန်တော် သွားခေါ်လာခဲ့ရမလား"

"အင်း... သူတို့ကို ခေါ်လာခဲ့လိုက်" လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ချန်ကျန့်ဖုန်းက ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားပြီး လူအုပ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ အရပ် ၅ ပေ ၇ လက်မကျော်ခန့် ရှည်ပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် သွယ်လျကာ အေးစက်စူးရှသော အကြည့်ရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနားသို့ သွားကာ စကားအနည်းငယ် မြန်မြန် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီးက လင်းယွမ်ရှိရာဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်ကာ ခဏတွေးပြီးနောက် ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် အနီးနားရှိ အခြားအမျိုးသမီး နှစ်ဦးနှင့် တီးတိုးစကားပြောကာ လင်းယွမ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသမီး နှစ်ဦးသည် လင်းယွမ်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

အနောက်မှ ထိုအမျိုးသမီး နှစ်ဦးအနက် တစ်ဦးမှာ စက်ရုပ်သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ် ရှိသော်လည်း မျက်နှာတွင် အပြည့်အဝ သတိထားနေကြောင်း လင်းယွမ် သတိပြုမိလိုက်သည်။

အခြားတစ်ဦးမှာ ဂျင်းဘောင်းဘီ အဖြူကျပ်ကျပ်နှင့် အပေါ်ပိုင်းတွင် ရိုးရှင်းသော တီရှပ်အဖြူကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပသော်လည်း သူမ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးအေးစက်နေသော အသားအရေနှင့် ရဲရင့်ပြတ်သားသော မျက်နှာသွင်ပြင်က ပို၍ မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေသည်။

အမျိုးသမီးသုံးဦးသည် ချန်ကျန့်ဖုန်းနှင့်အတူ လင်းယွမ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာကြသည်။

ချန်ကျန့်ဖုန်းက စတင် မိတ်ဆက်ပေးသည်။ "ဆရာလင်း... မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ... ဒါကတော့ ယန်ပင်းပင်း ပါ"

သူက အရပ် ၅ ပေ ၇ လက်မကျော်ခန့်ရှိပြီး အေးစက်စူးရှသော အမျိုးသမီးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

လေကာအင်္ကျီနှင့် သားရေဘောင်းဘီအမည်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အေးစက်စူးရှသော မျက်နှာထားရှိသည့် ထိုအမျိုးသမီးက လင်းယွမ်ကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ "မင်္ဂလာပါ... ယန်ပင်းပင်း ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ချန်ကျန့်ဖုန်းက သံချပ်ကာဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးကို ညွှန်ပြကာ "သူကတော့ ဟယ်ယန် ပါ" ဟု ဆက်ပြောသည်။

ထို့နောက် တီရှပ်အဖြူနှင့် အမျိုးသမီးကိုပါ ဆက်လက် မိတ်ဆက်ပေးသည်။ "သူကတော့ ဝမ်ယွင် ပါ"

သုံးယောက်ထဲတွင် ဝမ်ယွင်ဆိုသော အမျိုးသမီးက သိသိသာသာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပုံရသည်။ သူမက ကိုယ်တိုင် လက်ကမ်းပေးလာပြီး "မင်္ဂလာပါ... ကျွန်မက ဝမ်ယွင် ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သူမနှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်ရာ သူမ၏ လက်ဖဝါးမှ နူးညံ့မှုနှင့် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ သုံးယောက်က ဒီလူအုပ်ရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေလား"

ဝမ်ယွင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်လို့တော့ ခေါ်လို့မရပါဘူး... ညီအမတွေက ကျွန်မတို့ကို ယုံကြည်ကြလို့ ကိစ္စတစ်ခုခုရှိရင် ကျွန်မတို့ သုံးယောက်ကိုပဲ ကိုယ်စားပြုပြီး ထွက်ပြောခိုင်းကြတာပါ"

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "လက်ရှိ အခြေအနေကို ကျွန်တော် အတိုချုပ် ပြောပြမယ်... ဟူဝေ သေသွားပြီ... မုန်ယာကုမ္ပဏီရဲ့ ယာဉ်ပျံတွေ... မိခင်ယာဉ်ပျံကြီး အပါအဝင် အားလုံးက ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းရဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဖြစ်သွားပြီ"

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်... ခင်ဗျားတို့ အပါအဝင် အားလုံးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ သုံ့ပန်းတွေပဲ"

ဝမ်ယွင်က အလျင်အမြန် ဝင်ပြောသည်။ "ကျွန်မတို့က ဟူဝေနဲ့ တစ်အုပ်စုတည်း မဟုတ်ပါဘူး... ကျွန်မတို့လည်း နစ်နာသူတွေပါ"

လင်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့က သူပိုင်တဲ့ဟာတွေလေ... အခု သူသေသွားတော့ ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်အပိုင် ဖြစ်သွားပြီပေါ့"

ဝမ်ယွင်၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကြည့်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။

အခြားအမျိုးသမီး နှစ်ဦးသည်လည်း ချက်ချင်း မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။

လင်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ကို မျက်နှာပျက်ပြစရာ မလိုပါဘူး... ကျွန်တော်က ဟူဝေကို သတ်နိုင်တယ်... ခင်ဗျားတို့ကော သတ်နိုင်လို့လား"

အမျိုးသမီးသုံးဦး အသံတိတ်သွားကြသည်။

လင်းယွမ်က ဆက်ပြောသည်။ "ခင်ဗျားတို့ မသတ်နိုင်ဘူး... ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့က သူ့ရဲ့ သုံ့ပန်းတွေ ဖြစ်ခဲ့တာပဲ... ခင်ဗျားတို့ကို သူ ဖမ်းချုပ်ထားပြီးနောက်ပိုင်း ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲ ဆိုတာကို ကျွန်တော် မသိဘူး... သိဖို့လည်း စိတ်မဝင်စားဘူး"

"ခင်ဗျားတို့ လွတ်လပ်ခွင့် လိုချင်တယ်ဆိုရင် ရတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲဒီလွတ်လပ်ခွင့်က ကျွန်တော့်ရဲ့ အင်အားစု နယ်မြေအတွင်းမှာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

"တကယ်လို့ ထွက်သွားချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ရတယ်... လုံလောက်တဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်နိုင်ရင် ခင်ဗျားတို့ကို သွားခွင့်ပြုမယ်"

ယန်ပင်းပင်းက မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် ကျွန်မတို့ကို ခေါ်ထားချင်တာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ... ရှင်လည်း ကျွန်မတို့ကို မျက်စိကျနေလို့များလား"

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေပြီး ထိုအမူအရာက ရှင်နဲ့ ဟူဝေက ပုလင်းတူဗူးဆို့တွေပါပဲဟု ဆိုနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

လင်းယွမ်ကမူ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါရမ်းလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့် ခိုလှုံရေးစခန်း တိုးတက်ဖို့အတွက် လူအင်အား လိုအပ်တယ်... အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးတွေပေါ့"

"ခင်ဗျားတို့ ကျန်နေခဲ့မှ ကျွန်တော့်ရဲ့ အကျိုးစီးပွားနဲ့ ကိုက်ညီမှာ"

"အင်းပေါ့... ဘယ်သူနဲ့ လက်ထပ်ရမယ်ဆိုပြီး ကျွန်တော် အတင်းအကျပ် မလုပ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အိမ်ထောင်မပြုဘူးဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့်ဆီမှာ အလုပ်လုပ်ရမယ်... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တန်ဖိုးကို ကျွန်တော် မြင်ချင်တယ်"

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တန်ဖိုးကို ကျွန်တော့်ကို ပြပါ... တကယ်လို့ တန်ကြေးထက် ပိုနေတယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ကို ပြန်လွှတ်ပေးဖို့ စဉ်းစားပေးမယ်"

အမျိုးသမီးသုံးဦး၏ မျက်နှာများမှာ အုံ့မှိုင်းသွားလိုက် ကြည်လင်သွားလိုက် ဖြစ်နေသော်လည်း ထိုရွံစရာကောင်းသော ဟူဝေနှင့် ယှဉ်လျှင် သူတို့ရှေ့မှ ဤယောကျ်ားက အတော်လေး ပွင့်လင်းဖြောင့်မတ်သည်ဟု ဆိုရမည်။

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ပြောပြီးသည်နှင့် "သူတို့ကို ခေါ်သွားလိုက်တော့" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ"

ချန်ကျန့်ဖုန်းက အမျိုးသမီးသုံးဦးဘက်သို့ လှည့်ကာ လေသံတိုးတိုးဖြင့် ဖျောင်းဖျစကား အနည်းငယ် ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးသုံးဦးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြပြီးနောက် ကျန်အမျိုးသမီးများနှင့် သွားရောက် စုဝေးကာ အခြေအနေကို ပြောပြလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် အမျိုးသမီးအားလုံးကို ရှီဟိုင်ကျူးတို့က အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြလေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးများ ထွက်သွားပြီးနောက်မှ ကျိုးဟောင်ရန်က စကားစလိုက်သည်။ "ဆရာလင်း... ဒီအမျိုးသမီးတွေထဲမှာ မုန်ယာကုမ္ပဏီက အထက်အရာရှိတွေရဲ့ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ သားသမီးတွေ အများကြီး ပါတယ်"

"ဟူဝေက သူတို့ကို ခရုခွံဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ပုန်းကွယ်ထားပြီး အပြင်ကို တိုက်ရိုက် မထုတ်ရဲတာကလည်း ဒီအကြောင်းကြောင့်ပါပဲ"

"ဒီအမျိုးသမီးတွေရဲ့ နောက်ခံ ရာထူးနေရာတွေက နောက်ပိုင်း အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ရောက်ရင် အသုံးဝင်လာနိုင်ပါတယ်"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွားပြီး ကျိုးဟောင်ရန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "မင်း အကုန်လုံး စုံစမ်းပြီးသွားပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့... အဲဒီထဲက တချို့ကို ကျွန်တော် သိတယ်... ပြီးတော့ မြင်လည်း မြင်ဖူးတယ်... သူတို့ကသာ ကျွန်တော့်ကို မသိကြတာပါ"

ကျိုးဟောင်ရန်သည် မုန်ယာကုမ္ပဏီတွင် အလယ်အလတ်နှင့် အထက်တန်းအဆင့်တွင် ရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စခန်းတစ်ခုလုံး၏ ကိစ္စရပ်များကို တာဝန်ယူနိုင်သည်ဖြစ်ရာ သူ၏ ရာထူးက သေချာပေါက် မနိမ့်ကျနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူက မုန်ယာကုမ္ပဏီရှိ အထက်အရာရှိများ၏ မိသားစုဝင် အတော်များများကို မြင်ဖူးထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ ဤသို့ဆိုလျှင် ဤအမျိုးသမီးများသည် နောက်ပိုင်းတွင် တကယ်ကို အသုံးဝင်လာနိုင်ချေ ရှိသည်။

အင်အားစုတစ်ခုကို ပြိုကွဲအောင် လုပ်မည်ဆိုလျှင် ပြင်ပအကြောင်းရင်းက တစ်ချက်ဖြစ်ပြီး၊ ရန်သူ့ကို အတွင်းပိုင်းမှ ဖြိုခွဲခြင်းကလည်း အလွန် အရေးကြီးလှသည်။

လင်းယွမ်က အမူအရာ မပျက်စေဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "မင်း နောက်မှ သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေနဲ့ မုန်ယာကုမ္ပဏီ အတွင်းမှာ ဆွေမျိုးမိတ်ဆွေ ဘယ်သူတွေ ရှိလဲဆိုတာကို သွားစုံစမ်းထားလိုက်"

"တကယ်လို့ အိမ်ထောင်သည်တွေ ဖြစ်နေတယ်ဆိုရင် သူတို့ကို အိမ်ထောင်ဘက် ရှာပေးတာမျိုးတွေ စီစဉ်ပေးစရာ မလိုတော့ဘူး"

"နားလည်ပါပြီ... တစ်ခြားခိုင်းစရာရှိသေးလားဗျ"

"ရပြီ... ဘာမှ မရှိတော့ဘူး... မင်း သွားနားလိုက်တော့... ဒီအတောအတွင်း လေဟုန်စီး ငါးလိပ်စွန် လေပေါ်ကျွန်း က စခန်းကို ပြန်တည်ဆောက်ဖို့ လိုသေးတယ်... မင်းတို့ လောလောဆယ် မိခင်ယာဉ်ပျံကြီးပေါ်မှာပဲ နေလိုက်ကြဦး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ကျိုးဟောင်ရန် ထွက်သွားပြီးနောက် အခန်းထဲတွင် လင်းယွမ် တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

လင်းယွမ်သည် စတီးနံရံရှေ့သို့ လျှောက်သွားပြီး လူတစ်ဝက် မျောက်ဝံတစ်ဝက် ဖြစ်နေသော မိမိ၏ ပုံစံကို ကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

"ဒီပုံစံနဲ့သာ ပြန်သွားရင် ငါ့သားလေး ကြောက်လန့်ပြီး ငိုတော့မှာပဲ... ငါ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းတာကို အရင်လုပ်ပြီး လူပုံစံကို ပြန်ပြောင်းထားမှ ဖြစ်မယ်"

လင်းယွမ်က လျှို့ဝှက်ခန်းကို ချက်ချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ ဤတိုက်ပွဲကြီး ပြီးဆုံးသွားသော်လည်း သူ လူသိပ်မသတ်လိုက်ရသဖြင့် အမှတ်များလည်း သိပ်မတက်လာခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် နောက်ထပ်လုပ်မည့် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်းကို သူ ကိုယ်တိုင်သာ အားကိုးပြီး လုပ်ဆောင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ယခင်က မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ ကိုက်ညီဆေးရည် ကို သောက်သုံးပြီးနောက် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော မျိုးရိုးဗီဇ အမှတ်နေရာ အတော်များများကို သူ မှတ်သားထားနိုင်ခဲ့ခြင်းပင်။

အဆင့်လိုက် စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်သွားရုံဖြင့် လက်ရှိအဆင့်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကျော်ဖြတ်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကမောက်ကမဖြစ်နေသော မျိုးရိုးဗီဇများကိုလည်း မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည် ချိန်ညှိနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဆက်ရန်...