အခန်း ၇၉၇

အပိုင်း (၇၉၇) ဖူရုံတောင်ကြား၏ ရွေးချယ်မှု

ကျိအန်မြို့၊ ကြယ်တံခွန်ကျွန်း။

ကျွန်းပေါ်တွင် လူများ သွားလာလှုပ်ရှားနေကြပြီး အဆောက်အအုံအမျိုးမျိုးက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထပ်နေသည်။ ခိုင်မာသောလမ်းမများ၊ ကြံ့ခိုင်သောအိမ်များနှင့် အပြာရောင် အကာအကွယ်လွှာကြီး ပေါင်းစပ်သွားသောအခါ ဤနေရာလေးသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျယ်ပြောလှသော ရေပြင်ကြီးနှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားနေလေသည်။

ထိုအပြာရောင် အကာအကွယ်လွှာပေါ်တွင် ရံဖန်ရံခါဆိုသလို ကြယ်တံခွန်များပမာ အလင်းတန်းများက လျှပ်တစ်ပြက် လင်းလက်သွားတတ်သည်။

ဤရေပေါ်ကျွန်းကို ကြယ်တံခွန်ကျွန်းဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ကြယ်တံခွန်ကျွန်းသည် ကျိအန်မြို့၏ အရှေ့တောင်ဘက်တွင် တည်ရှိပြီး လင်ကျန်းမြို့နှင့် သိပ်မဝေးလှပေ။

အနီးအနားရှိ လူသားများအတွက်မူ ဤရေပေါ်ကျွန်းသည် ရေလွှမ်းမိုးနေသော ကမ္ဘာကြီးတွင် သူတို့ ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်ရန် အကြီးမားဆုံးသော မှီခိုရာပင် ဖြစ်တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ကျွန်းအပြင်ဘက်၌ လှေငယ်နှစ်စင်းသည် ဆိပ်ကမ်းဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာနေသည်။

ကြယ်တံခွန်ကျွန်း၏ ဆိပ်ကမ်းတွင် လူများ သွားလာလှုပ်ရှားနေကြပြီး ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသည်။

အနီးအနားရှိ နှင်းများမှာ အရည်ပျော်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ရေပြင်ပေါ်တွင် အကြွင်းအကျန် ရေခဲစများသာ ပေါလောပေါ်နေတော့သည်။

ဆောင်းရာသီ ကုန်လွန်သွားသည်နှင့်အမျှ ရေခဲပြင်များ တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်လာကာ ရေမျက်နှာပြင်မှာ ထပ်မံ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ယခုအခါ လှေသင်္ဘော အများအပြား ရေချ၍ ရနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရေမျက်နှာပြင် မြင့်တက်လာမှုနှင့်အတူ မူလက ရေပေါ်သို့ ထွက်ပေါ်နေသေးသော တောင်ထွတ်အများအပြားမှာ ယခုအခါ ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့လေပြီ။

ယခုတစ်ကြိမ် ရေမျက်နှာပြင် မြင့်တက်လာမှု အတိုင်းအတာသည် မသေးငယ်လှဘဲ လူများ မျှော်မှန်းထားသည်ထက် များစွာ ပိုမို ဆိုးရွားနေသည်။

မူလက တောင်ပေါ်တွင် နေထိုင်ကြသော ခိုလှုံရေးစခန်း အများအပြားမှာလည်း ရေလွှမ်းမိုးခံလိုက်ရကာ လုံးဝ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရသည်။

တောင်ပေါ်တွင် လူအများအပြားကို လက်ခံထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့သဖြင့် ရှင်သန်ခွင့် နေရာအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် ရှုံးနိမ့်သွားသူ အချို့မှာ အခြားနေရာများသို့ စတင် ပြောင်းရွှေ့ကြရတော့သည်။

ယခုအခါ ကျိအန်မြို့ဘက်တွင် ရေပေါ်ကျွန်းများသည် ဒေသခံများအတွက် ပထမဆုံး ရွေးချယ်စရာ ပြောင်းရွှေ့ရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဤကိစ္စက ထိုမျှလောက် မရိုးရှင်းပေ။ ရေမျက်နှာပြင် ထပ်မံ မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ရေပေါ်ကျွန်းများ၏ မြေနေရာအရင်းအမြစ်မှာ သဘာဝကျကျပင် ပို၍ တန်ဖိုးကြီးလာတော့သည်။

ကျွန်းပေါ်သို့ တက်ရောက်ခွင့်ရရန် ဆိုသည်မှာ မည်သူမဆို အလွယ်တကူ လုပ်နိုင်သော ကိစ္စမျိုး မဟုတ်တော့ချေ။

"ခေါင်းဆောင်... ကြယ်တံခွန်ကျွန်းပေါ်တက်ဖို့က သိပ်မလွယ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ကြားထားတယ်... ကျွန်တော်တို့ ဖူရုံတောင်ကြားက လူတွေအများကြီးကို အကုန်လုံး ဒီကို ပြောင်းရွှေ့လာဖို့ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား" ကျန်းဟိုင်ယန်က လှေဦးပိုင်းတွင် ရပ်နေသော မာကောင်းရွှမ်ကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ လေသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လှေဦးပိုင်းတွင် ရပ်နေသော မာကောင်းရွှမ်က ထိုစကားကို ကြားသော်လည်း လှည့်မကြည့်ဘဲ အဝေးရှိ ဧရာမ ရေပေါ်ကျွန်းကြီးကိုသာ ငေးကြည့်နေ၏။

သူက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "တတ်နိုင်သလောက် ကြိုးစားရမှာပေါ့ကွာ... အနည်းဆုံးတော့ ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့နဲ့ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းတွေ... သူတို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေလောက်တော့ အကုန်ပြောင်းရွှေ့နိုင်အောင် အာမခံနိုင်ရမယ်"

"လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ကြယ်တံခွန်ကျွန်းပေါ်မှာ တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်... အခု ကျွန်းပိုင်ရှင်လည်း ပြောင်းသွားပြီဆိုတော့ လူအင်အား လိုအပ်နေတဲ့အချိန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်... ငါတို့ အခုသွားရင် နေရာကောင်းတစ်ခုလောက်တော့ ရနိုင်လောက်ပါတယ်"

ဘေးနားရှိ ရှန်ယန်းက ကြားဖြတ်ကာ မေးလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့လတွေက ဖြစ်ခဲ့တဲ့ တိုက်ပွဲမှာ... ကြယ်တံခွန်ကျွန်းကို ဝင်တိုက်တဲ့သူတွေက လင်ကျန်းမြို့ဘက်က လာတာလို့ ကြားတယ်... အဲဒါ တကယ်ပဲလား"

မာကောင်းရွှမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... အဲဒီဘက်က လာကြတာ အမှန်ပဲ"

ရှန်ယန်းက ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ထိုက်ယန်တောင်က လူတွေများ ဖြစ်နေမလား"

မာကောင်းရွှမ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... အခု ထိုက်ယန်တောင်က လင်ကျန်းမြို့မှာ အင်အား တော်တော်ကြီးနေပြီ... လင်းကျင်းထောင်နဲ့ လင်းမြောင်မြောင် မောင်နှမနှစ်ယောက်က ဖူရုံတောင်ကြားကနေ မခွာချင်ဘဲ လင်ကျန်းမြို့ဘက်ကိုပဲ အသည်းအသန် သွားချင်နေတာကို ကြည့်ရင်... ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ အခြေအနေက ဘယ်လိုရှိနေမလဲဆိုတာ သေချာပေါက် သိသာနေတာပဲ"

ထိုစဉ် လှေဦးပိုင်းရှိ သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်... အရင်က ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းထားတဲ့ အခြေအနေတွေအရဆိုရင်... ဒီထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းက အခုချိန်မှာ သာမန်အဆင့်တော့ မဟုတ်တော့ဘူး"

"သူတို့က ကွမ်ဖူ စစ်တပ်ကိုတောင် အနိုင်ယူထားပြီးပြီလို့ ကြားတယ်... အခုဆို ကွမ်ဖူ တစ်နယ်လုံးမှာ သူတို့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ မရှိတော့ဘူး"

"ပြောရမယ်ဆိုရင်... ထိုက်ယန်တောင်က အခု လင်ကျန်းမြို့ရဲ့ နံပါတ်တစ် ခိုလှုံရေးစခန်း ဖြစ်နေပြီပေါ့"

"မဟုတ်သေးဘူး... ထိုက်ယန်တောင်က လင်ကျန်းမြို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ခိုလှုံရေးစခန်းလို့တောင် ပြောလို့ရနေပြီ... သူတို့ လက်အောက်က နယ်မြေတွေက အရမ်းကို ကျယ်ပြန့်နေပြီလေ"

ကျန်းဟိုင်ယန်ကလည်း ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့က ကုန်သည်တွေလည်း ဟိုဘက်ကို သွားပြီး အခြေအနေ စုံစမ်းကြည့်ဖူးတယ်... ထိုက်ယန်တောင်က အခု ကွမ်ဖူဘက်က တောင်ကုန်းမြင့်တွေကို သိမ်းပိုက်ထားရုံတင်မကဘူး... ပေါင်ရှန်းတောင် ဘက်ကိုတောင် သူတို့ တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ထားပြီးပြီလို့ ကြားတယ်"

သူ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ မေးလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော်တို့က ဘာလို့ ထိုက်ယန်တောင်ကို သွားပြီး မခိုလှုံရတာလဲ... ဘာလို့ ဒီ ကြယ်တံခွန်ကျွန်းကို လာရတာလဲ"

မာကောင်းရွှမ်၏ လုပ်ရပ်ကို သူ နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။

ထိုက်ယန်တောင်သည် ယခုအခါ လင်ကျန်းမြို့၏ နံပါတ်တစ် ခိုလှုံရေးစခန်း ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့လက်အောက်တွင် ရေပေါ်ကျွန်းများပင် အများအပြား ရှိနေသည်ဟု ကြားသိရသည်။

ထိုကဲ့သို့သော အင်အားစုမျိုးနှင့် ပူးပေါင်းခြင်းက ကမောက်ကမဖြစ်နေသည့် အချိန်ကာလကို ယခုမှ ကျော်ဖြတ်ပြီးခါစဖြစ်သော ကြယ်တံခွန်ကျွန်းနှင့် ပူးပေါင်းခြင်းထက် ပိုမကောင်းပေဘူးလား။

မာကောင်းရွှမ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "လူတွေ ပြောကြတဲ့ စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်... သူများနောက်မြီးဆွဲ လုပ်ရမယ့်အစား ကိုယ့်ဟာကိုယ် ခေါင်းဆောင်လုပ်တာက ပိုကောင်းတယ် တဲ့"

"ငါတို့လို လူတွေက ကျိအန်မြို့မှာဆိုရင်တော့ ထိပ်တန်း အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေလို့ သတ်မှတ်လို့ရပေမဲ့... ထိုက်ယန်တောင်နဲ့သာ သွားပေါင်းလိုက်ရင် ငါတို့က ထိပ်တန်းအဆင့် ဖြစ်နေပါဦးမလား"

"ထိုက်ယန်တောင်မှာ အရင်းအမြစ်တွေ ပေါများတယ်ဆိုပေမဲ့... ငါတို့လက်ထဲကို ရောက်လာနိုင်မှာက ဘယ်လောက်တောင် ရှိမှာမို့လို့လဲ"

"အဲဒါနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင်... ဒီကြယ်တံခွန်ကျွန်းက အခုမှ ကမောက်ကမ အခြေအနေတွေ ပြီးဆုံးသွားတာဆိုတော့ လူအင်အား အများကြီး လိုအပ်နေတဲ့ အချိန်ပဲ"

"ငါတို့တွေသာ သွားပြီး ပူးပေါင်းလိုက်ရင် သူတို့ဘက်က အလေးထားဆက်ဆံတာကို သေချာပေါက် ရမှာပဲ"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ကြယ်တံခွန်ကျွန်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်ပိုင်းတွေ ဖြစ်လာပြီး ငါတို့မှာလည်း လုပ်ပိုင်ခွင့်တွေ ရှိလာမှာပဲ... ဒီလိုအခြေအနေက ထိုက်ယန်တောင် အင်အားစုအောက်မှာ ခိုကပ်ပြီး အသက်ဆက်ရတာထက် ပိုမကောင်းဘူးလား"

ကျန်းဟိုင်ယန် သဘောပေါက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မာကောင်းရွှမ်က ဘေးနားရှိ သက်ကြီးရွယ်အိုကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဦးလေးမိန်... ကြယ်တံခွန်ကျွန်းရဲ့ အခြေအနေတွေကို သေချာ စုံစမ်းပြီးပြီလား"

မိန်ကျင်းရွှမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အကုန် သေချာ သိခဲ့ရပါပြီ"

"အားလုံးကို ပြောပြလိုက်ပါဦး"

မိန်ကျင်းရွှမ်က ရှင်းပြလေသည်။ "ကြယ်တံခွန်ကျွန်းရဲ့ မူလ ကျွန်းပိုင်ရှင်က လျှိုမင်ဝေ လို့ခေါ်တယ်... အဲဒီလူက ဒီကြယ်တံခွန်ကျွန်းကို အရင်ဆုံး တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ကျွန်းရဲ့ အမြူတေကို သန့်စင်နိုင်ခဲ့တာ"

"နောက်ပိုင်းမှာ တခြားလူတွေလည်း ဒီကျွန်းကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်လာကြတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်းပိုင်ရှင် ရှိပြီးသားဖြစ်နေတော့ အားလုံးက သူ့ကိုပဲ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် တင်မြှောက်လိုက်ကြပြီး အဲဒီကနေ ကြယ်တံခွန်ကျွန်း ခိုလှုံရေးစခန်းဆိုပြီး ဖွံ့ဖြိုးလာခဲ့တာပဲ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီ လျှိုမင်ဝေက ခေါင်းဆောင်နေရာ ရပြီးသိပ်မကြာခင်မှာပဲ မောက်မာလာတယ်... မိန်းမတွေကို အတင်းအဓမ္မ ဖမ်းဆီးတာတွေ... စားနပ်ရိက္ခာတွေကို လုယူတာတွေ လုပ်လာတော့ အပြင်မှာ နာမည် တော်တော်ဆိုးသွားတယ်"

"လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လလောက်က ဝူမုန့် လို့ခေါ်တဲ့ လူတစ်ယောက်က လျှိုမင်ဝေဆီကို လာပြီး ခိုလှုံခဲ့တယ်... သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လျှိုမင်ဝေက ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားပြီး ဝူမုန့်က သူ့နေရာကို အစားထိုး ဝင်ယူကာ ကြယ်တံခွန်ကျွန်းရဲ့ သခင် ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ"

"အဲဒီ ဝူမုန့်ဆိုတဲ့ လူက တော်တော်လေး စွမ်းဆောင်ရည် ရှိပုံရတယ်... ခေါင်းဆောင်နေရာ ရတာနဲ့ ချက်ချင်းပဲ စည်းကမ်းတွေကို ကြပ်မတ်လိုက်ပြီး ကြယ်တံခွန်ကျွန်း တစ်ခုလုံးကို စနစ်တကျ ဖြစ်အောင် စီမံအုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"

"ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျတော့ အဲဒီလူက သိပ်ပြီး အပြင်ထွက်မလာတော့ဘူး... သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်တွေကိုပဲ အသည်းအသန် ကျင့်ကြံနေတယ်လို့ ကြားတယ်"

"လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ကြယ်တံခွန်ကျွန်း ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခံရတဲ့ အချိန်ရောက်မှပဲ သူ ပြန်ထွက်လာပြီး ဝင်တိုက်ခဲ့တာ... အဲဒီအချိန်မှာ သူ့ရဲ့ အစွမ်းက မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီလေ... ဝင်လာတဲ့ ရန်သူတွေနဲ့ တော်တော်ကြာကြာ တိုက်ခိုက်ပြီးမှ အနိုင်အရှုံး ပေါ်သွားတာ"

"အဲဒီနောက် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်တဲ့ လူတွေက သူ့ကို အညံ့ခံသွားကြပြီး အခုဆိုရင် ကြယ်တံခွန်ကျွန်းမှာ အတူတူ ပူးပေါင်းပါဝင်နေကြပြီ... အဲဒါကြောင့် ကြယ်တံခွန်ကျွန်းက ပိုပြီး အင်အားကြီးမားလာတာပဲ"

"အဲဒါကြောင့်လည်း အပြင်မှာ သတင်းတွေ ထွက်နေတာလေ... ဒီကျွန်းပိုင်ရှင် ဝူမုန့်က သဘောထားကြီးပြီး လူတွေကို ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်တဲ့ စိတ်သဘောထား ရှိတယ်ဆိုပြီးတော့ပေါ့... ဒါကြောင့်လည်း လူအများအပြားက သူ့ဆီ လာရောက်ခိုလှုံကြတာ"

ဤနေရာအထိ ပြောပြီးနောက် သူက မာကောင်းရွှမ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မာကောင်းရွှမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါလည်း အဲဒီလူမှာ အဲဒီလို သဘောထားကြီးတဲ့ စိတ်ရှိတယ်လို့ ကြားထားလို့ လာစမ်းကြည့်တာပဲ"

ကျန်းဟိုင်ယန်က မေးလိုက်သည်။ "မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း... ဒီဝူမုန့်က မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းတဲ့ အဆင့် ဘယ်လောက်အထိ ရောက်နေပြီလဲ မသိဘူး... ၁၀% ကိုရော ကျော်နေပြီလား"

"တကယ်လို့ ၁၀% ကျော်သွားပြီဆိုရင်တော့ တကယ့်ကို ထိပ်တန်းအစွမ်းပိုင်ရှင်လို့ ဆိုရမှာပဲ"

မိန်ကျင်းရွှမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "သူ့ရဲ့ အတိအကျ စွမ်းရည်ကိုတော့ ဘယ်သူမှ သေသေချာချာ မသိကြဘူး... ဒါပေမဲ့ သေချာတာတစ်ခုကတော့ သူ မညံ့ဘူး ဆိုတာပဲ"

"အဲဒီတုန်းက သူ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ လူအများကြီးကို ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ အရမ်းကို အထင်ကြီးစရာကောင်းတယ်လို့ ကြားတယ်"

"ဒါဆို ဝူမုန့်ကို ဝင်တိုက်တဲ့ လူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ" ဘေးနားရှိ ရှန်ယန်းက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

မိန်ကျင်းရွှမ်က ပြုံးကာ ဖြေလိုက်သည်။ "သူတို့က လေလွင့်နေတဲ့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ပဲ... ဘယ်ကလာမှန်းတော့ မသိဘူး... ခေါင်းဆောင်က ရှီလျန်ဟိုင် လို့ခေါ်တယ်ဆိုတာလောက်ပဲ သိရတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်က တော်တော်မြင့်တယ်... မြေဓာတ် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ပိုင်ရှင် လို့လည်း ကြားတယ်"

"ပြီးတော့ သူ့လက်အောက်မှာလည်း အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ မနည်းဘူး ရှိတယ်"

ရှန်ယန်းက မနေနိုင်တော့ဘဲ ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ဒီလို ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ထိပ်တန်းအစွမ်းပိုင်ရှင်က... အရင်က နာမည်လေးဘာလေးတောင် မကြားဖူးဘူးလား"

မာကောင်းရွှမ်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "ရေလွှမ်းမိုးနေတဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးမှာ အခက်ခဲဆုံးက သတင်းအချက်အလက် ဖြန့်ဝေတာပဲလေ... ဒီလူတွေက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ နောက်ခံရှိတယ်... သူတို့ ဘယ်ကလာလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ မသိကြတာလည်း သာမန်ပါပဲ"

မိန်ကျင်းရွှမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး "အချုပ်ပြောရရင်တော့ ကြယ်တံခွန်ကျွန်းမှာ ဒီလို ထိပ်တန်းအစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ခြေချနေနိုင်တာကိုကြည့်ရင်... လုံးဝကို တည်ငြိမ်သွားပြီလို့ ပြောလို့ရတယ်"

"အခု ကြယ်တံခွန်ကျွန်းက တော်တော်လေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေပြီလို့ ကြားတယ်... ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း တော်တော်လေး တည်ငြိမ်တယ်... ကျွန်တော်တို့ ကျိအန်မြို့မှာရှိတဲ့ ရေပေါ်ကျွန်းကြီး သုံးကျွန်းထဲမှာဆိုရင်တော့ လုံခြုံရေး အကောင်းဆုံးလို့ ပြောလို့ရတယ်"

မာကောင်းရွှမ်က ကြယ်တံခွန်ကျွန်း၏ ဆိပ်ကမ်းဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "ရောက်ပြီ... ပြင်ဆင်ကြတော့"

လူအားလုံး စိတ်အားတက်ကြွသွားကြပြီး ကြယ်တံခွန်ကျွန်း၏ ပြင်ပဆိပ်ကမ်းဘက်သို့ အသီးသီး လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

လှေသင်္ဘော အများအပြား ဆိပ်ကမ်းသို့ ဝင်ရောက် ရပ်နားရန် တန်းစီနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျန်းဟိုင်ယန်နှင့် မိန်ကျင်းရွှမ်တို့က အနောက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။

ကျန်းဟိုင်ယန်က လေသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဦးလေးမိန်... လင်ကျန်းမြို့မှာလည်း ရေပေါ်ကျွန်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်... ပြီးတော့ လုံခြုံရေးကလည်း ဒီဘက်ထက် မဆိုးလှဘူး... ကျွန်တော်တို့ ဖူရုံတောင်ကြားက လင်ကျန်းမြို့နဲ့ ပိုနီးတယ် မဟုတ်လား"

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လင်ကျန်းမြို့ရှိ ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းသို့ သွားရောက်ပူးပေါင်းရန်သာ ပို၍ ဆန္ဒရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လင်းကျင်းထောင်နှင့် လင်းမြောင်မြောင် မောင်နှမနှစ်ယောက်သည် ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းဘက်သို့ မကြာခဏ သွားရောက်လေ့ရှိပြီး သတင်းများစွာ ပြန်သယ်လာတတ်သည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့ကြောင့် ကျန်းဟိုင်ယန် အနေဖြင့် ထိုက်ယန်တောင်ဘက်အကြောင်းကို ကြယ်တံခွန်ကျွန်းထက် များစွာ ပိုမို သိရှိနားလည်ထားသည်။

ယှဉ်ကြည့်လိုက်မည်ဆိုပါက သူသည် သဘာဝကျကျပင် ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းသို့ သွားရောက် ပူးပေါင်းရန် ပိုမို ဆန္ဒရှိနေမိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းသည် ၎င်းတို့၏ အတိုင်းအတာကို တိုးချဲ့နေပြီး ဒုက္ခသည်များကို နေရာအနှံ့ လိုက်လံ ခေါ်ယူကာ နေထိုင်စရာ နေရာနှင့် ရိက္ခာများကို အခမဲ့ ထောက်ပံ့ပေးနေသည်ဟု သူ ကြားသိထားသောကြောင့်ပင်။

ဤကိစ္စမျိုးသည် သာမန် ခိုလှုံရေးစခန်းများ လုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ပေ။

ရေလွှမ်းမိုးသော ခေတ်ကာလသည် ယနေ့အချိန်အထိ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သော်လည်း အစားအသောက် ဝဝလင်လင် မစားရသော လူများစွာ ရှိနေသေးသည်ကို သိထားရမည်။

ရေထဲမှ သန္ဓေပြောင်း ငါးများကို လူတိုင်း ဖမ်းဆီးနိုင်ကြသည် မဟုတ်ပေ။

မိန်ကျင်းရွှမ်က ဘေးဘီဝဲယာကို ကြည့်လိုက်ပြီး မည်သူမျှ မရှိသည်ကို မြင်သောအခါမှ လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ခေါင်းဆောင်က ထိုက်ယန်တောင်ကို မရွေးချယ်တဲ့ အကြောင်းရင်းတွေထဲမှာ... ငါ မပြောရသေးတဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အချက်တစ်ခု ရှိသေးတယ်"

ကျန်းဟိုင်ယန် ကြောင်သွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ဦးလေးမိန်... ကျေးဇူးပြုပြီး ရှင်းပြပါဦး"

မိန်ကျင်းရွှမ်က ရှင်းပြသည်။ "မင်း မေ့နေတာလား... လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က ယွီကျိုးပြည်နယ်ဘက်ကနေ လာတဲ့ သံချပ်ကာ ယာဉ်တန်းလေ"

ကျန်းဟိုင်ယန် ထိတ်လန့်သွားပြီး "ဦးလေး ပြောချင်တာက... မုန်ယာကုမ္ပဏီလား"

"အင်း... အဲဒီ မုန်ယာကုမ္ပဏီက ကြည့်လိုက်တာနဲ့ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုက လာတဲ့ လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့ဆိုတာ သိသာတယ်... တခြားဟာတွေ မပြောနဲ့ဦး... သူတို့ရဲ့ အဲဒီ သံချပ်ကာကားတွေကို ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် ဒါက သာမန် အင်အားစုတွေ တီထွင်နိုင်တဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူးလေ"

"ထိုက်ယန်တောင်က အဲဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ အဖွဲ့အစည်းမျိုးကို ပြဿနာသွားရှာထားတာဆိုတော့... နောက်ပိုင်းမှာ ကြီးမားတဲ့ အန္တရာယ်တွေ ကြုံလာရမှာကို စိုးရိမ်စရာပဲ"

"ခေါင်းဆောင်က အဲဒီအချက်ကို စဉ်းစားမိလို့ပဲ ဒီအရှုပ်အထွေး ကိစ္စထဲ ဝင်မပါချင်တာ"

ထိုစကားကို ကြားမှသာ ကျန်းဟိုင်ယန် တစ်ယောက် မာကောင်းရွှမ် ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

သူ မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အဲဒီ သံချပ်ကာတပ်ဖွဲ့က ထိုက်ယန်တောင် အင်အားစုရဲ့ ဖျက်ဆီးတာကို ခံလိုက်ရပြီ မဟုတ်ဘူးလား... လင်းကျင်းထောင်က ထိုက်ယန်တောင်ဘက်ကနေ ပြန်သယ်လာတဲ့ သတင်းတွေအရဆိုရင်... အခု ထိုက်ယန်တောင်ရဲ့ တိုးတက်မှု အဆင့်အတန်းက မနိမ့်ကျဘူးနော်"

"သူတို့က ယာဉ်ပျံတွေကိုတောင် တီထွင်ထုတ်လုပ်နေနိုင်ပြီလို့ ကြားတယ်"

မိန်ကျင်းရွှမ် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။ "ယာဉ်ပျံ ဟုတ်လား"

ထို့နောက် သူက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "အဲဒါက ဘာအသုံးဝင်မှာမို့လို့လဲ... ယာဉ်ပျံက ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်နေပါစေ... ကောင်းကင်ပေါ်က တိမ်လွှာတွေကို ဖောက်ထွက်နိုင်မှာတဲ့လား"

"မင်း မမေ့နဲ့လေ... စစ်တပ်က လေယာဉ်တွေတောင် အပေါ်ကို မပျံသန်းနိုင်ကြဘူး ဆိုတာကို"

သူတို့ထဲမှ မည်သူကမျှ ထိုက်ယန်တောင်၏ လေယာဉ်များကို မမြင်ဖူးကြပေ။ ထို့ကြောင့် ထိုက်ယန်တောင်၏ ယခုလက်ရှိ တိုးတက်မှု အဆင့်အတန်းကို မသိရှိကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုက်ယန်တောင်၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု အဆင့်အတန်းသည် သူတို့နှင့် သိပ်မကွာလှဟုသာ ထင်မှတ်နေကြသည်။

လင်းကျင်းထောင် မောင်နှမ နှစ်ယောက်သည်လည်း ထိုက်ယန်တောင်သို့ မသွားဖြစ်သည်မှာ အတန်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခင်က ထိုက်ယန်တောင်နှင့် ပေါင်ရှန်းမြို့တို့၏ တိုက်ပွဲကြီးကြောင့် နေရာအနှံ့တွင် ထိတ်လန့်စရာ သတင်းများ ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။ လင်းကျင်းထောင် မောင်နှမ နှစ်ယောက်သည်လည်း လုံခြုံရေးအတွက် စဉ်းစားကာ ထိုက်ယန်တောင်သို့ သွားရောက် ကုန်သွယ်မည့် ယာဉ်တန်းများကို ခေတ္တ ရပ်နားထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် နှင်းခဲများ အရည်ပျော်သွားသဖြင့် မူလက သူတို့ ရေခဲပြင်ပေါ်တွင် ပြုလုပ်ထားခဲ့သော အမှတ်အသားများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် လမ်းကြောင်းကို အသစ်ပြန်ရှာရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းရင်းများကြောင့် ယနေ့အချိန်အထိ ထိုက်ယန်တောင်၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှု အခြေအနေများနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်များသည် ဖူရုံတောင်ကြားရှိ လူများထံသို့ မရောက်ရှိသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဤလူစုသည် ကြယ်တံခွန်ကျွန်း၏ ဆိပ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဆိပ်ကမ်းရှိ ကြယ်တံခွန်ကျွန်း ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များက မာကောင်းရွှမ်တို့၏ သာမန်မဟုတ်သော အရှိန်အဝါကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် ပြေးလာကြပြီး ဤလူစု၏ နောက်ခံကို စတင် မေးမြန်းကြတော့သည်။

မာကောင်းရွှမ်ကလည်း ဖုံးကွယ်မထားဘဲ သူသည် ဖူရုံတောင်ကြား ခိုလှုံရေးစခန်း၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ကြယ်တံခွန်ကျွန်း၏ ကျွန်းပိုင်ရှင်ကို တွေ့ဆုံလိုကြောင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကင်းလှည့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များမှာ လျစ်လျူမရှုရဲတော့ဘဲ ဤလူစုကို ကျွန်းပေါ်သို့ ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်သွားကြတော့သည်။

တပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ထိုက်ယန်တောင်၌ ရန်မေတို့ အဖွဲ့သည်လည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စိတ်ပူပန်နေကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လင်းယွမ် လေပေါ်ကျွန်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်မှာ လဝက်ကျော်ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ပြန်မလာသေးသောကြောင့်ပင်။

မကြာခဏ သတင်းစကားပါးရန် ယာဉ်ပျံများ ပြန်ရောက်လာတတ်သော်လည်း ရန်မေတို့ အဖွဲ့မှာမူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မထိန်းချုပ်နိုင်ကြသေးပေ။

ဆက်ရန်...