အခန်း (၁၀၀-၁၀၂)

အခန်း (၁၀၀)

လက်ဆောင်ပေးခြင်း၏ အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်း

ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်၏ တတိယအပိုင်းမှ ထွက်လာပြီးနောက် ချူရွှမ်သည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိဘဲ၊ ခန်းခြောက်နေပြီဖြစ်သော ပထမအပိုင်းအတွင်းသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည် လှောက်လှမ်းဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ပိုင်ထျန်းရှင်း၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ ထျန်းယင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် တင်စန်းချူသန့်စင်နေသော အလောင်းကောင်မှာ ယခုအခါ ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်၏ ပထမအပိုင်း မြစ်ကြမ်းပြင်တွင် သိမ်းဆည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြိုတင်ကာကွယ်ထားခြင်းက နောင်တရခြင်းထက် ပိုကောင်းသည် မဟုတ်ပါလား။

သူသည် သန့်စင်သော မီးလျှံကျင့်စဉ်ကို တတိယအဆင့်ဖြစ်သော ကြာပြာ သန့်စင်သော မီးလျှံအထိ ကျင့်ကြံထားနိုင်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ချူရွှမ်အနေနှင့် လုံးဝ စိတ်ချလက်ချ မရှိသေးပေ။

“အလုံခြုံဆုံး နည်းလမ်းကတော့ ဒီအလောင်းကောင်ကို အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ပဲ၊ အဲဒါမှ တင်စန်းချူရဲ့ ကြိုးစားမှုတွေ အလဟဿ ဖြစ်သွားမှာ။ ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ မီးစွမ်းအင်ပုလဲကလည်း ဒီမှာရှိနေသေးတာဆိုတော့ အဲဒါကိုပါ တစ်ခါတည်း ယူသွားလို့ရတယ်။ နောက်မှ မီးစွမ်းအင်ပုလဲ ခိုးခံလိုက်ရတယ်လို့ပဲ ပြောလိုက်ရင် ဘယ်သူကမှ ငါ့ကို အဲဒါ ပြန်ပေးဖို့ လာတောင်းနေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး”

ချူရွှမ် တွေးတောရင်း ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်၏ ပထမအလွှာအတွင်းသို့ တစ်ဖန် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

ပြောရမည်ဆိုလျှင်...

လင်းရင်သည် ဗိုလ်မှူးကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်နိုင်သော်လည်း၊ ရေသယ်သည့်နေရာတွင်မူ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် စံပြအလုပ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မူလက ခန်းခြောက်နေသော ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်၏ ပထမအပိုင်းမှာ လင်းရင်၏ ရူးသွပ်မတတ် ရေသယ်ယူဖြည့်တင်းမှုကြောင့် ယခုအခါ တစ်မီတာခန့်အထိ ရေများ ပြန်လည် ပြည့်လျှံနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ချီများနှင့် ဝိညာဉ်ဖိအားများမှာ အလွန်ပင် ရောထွေးရှုပ်ထွေးနေသည်။

မည်မျှပင် ရှုပ်ထွေးနေပါစေ၊ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ချီ ဖြစ်နေဆဲပင်။

ချူရွှမ်သည် သွေးမြွေ ငွေနဂါးကို ပြတ်သားစွာ ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။ “ရှောင်ပိုင်၊ ဒါက မင်းအတွက် အလကားရတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ ဘာမှ ပေးစရာမလိုတဲ့အရာကို မစုပ်ယူဘဲ ထားလိုက်ရင် နှမြောစရာကြီး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်”

ဟိန်း

သွေးမြွေ ငွေနဂါးသည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ခေါင်းကို ရေထဲနှစ်လိုက်ကာ ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်၏ ရေများကို တစ်ဖန် ပြန်လည် ရူးသွပ်မတတ် စုပ်ယူတော့သည်။

ချူရွှမ်ကမူ အလောင်းကောင်ကို သိမ်းဆည်းထားသော အခေါင်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ အခေါင်းတစ်ခုလုံးမှာ မရေမတွက်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည့် အင်းကွက်များ နှင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် မပြည့်စုံသော အလောင်းကောင်သန့်စင်ခြင်း ကျမ်းစာကို ရရှိထားဖူးသဖြင့် ဤအင်းကွက်များသည် အလောင်းကောင်များကို သန့်စင်ရန်အတွက် အထူးပြုလုပ်ထားသော အလောင်းကောင် အင်းကွက်များ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။

သူ၏ မီးစွမ်းအင်ပုလဲမှာ ထိုအင်းကွက်များ၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ရှိနေပြီး၊ အလောင်းကောင်ကို သန့်စင်ရန်အတွက် အဓိက အနှစ်သာရအဖြစ် အသုံးတော်ခံနေရသည်။ ချူရွှမ်၏ မျက်မှောင်များ တွန့်ချိုးသွားကာ။ “ဒါက အတော်လေး ဒုက္ခများမှာပဲ”

ဤအလောင်းကောင် အင်းကွက်များကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် တင်စန်းချူ၏ အလောင်းကောင် သန့်စင်ခြင်း လမ်းစဉ်မှာ အလောင်းကောင် သခင်မ၏ မပြည့်စုံသော ကျမ်းစာထက် ပို၍ အဆင့်မြင့်ပြီး ယုတ်မာညစ်ပတ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

“ဒီအချိန်မှာ ငါသာ မီးစွမ်းအင်ပုလဲကို အတင်းယူပြီး အလောင်းကောင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်မယ်ဆိုရင် တင်စန်းချူက အာရုံခံမိသွားလိမ့်မယ်။ အဲဒါကြောင့် ငါ ဒီပုလဲကို တိုက်ရိုက် ယူလို့မရသလို၊ အလောင်းကောင်ကိုလည်း ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးလို့ မဖြစ်သေးဘူး...”

ဒါဆို ဘာလုပ်ရမလဲ။

ဘာမှမလုပ်ဘဲ ဒီအတိုင်းတော့ ထွက်သွားလို့ မဖြစ်ပါလား။

ဝူး... ဝူး...

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သွေးမြွေ ငွေနဂါးမှာ အလွန် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်ရေများကို စုပ်ယူနေဆဲဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်သည် ထိုကောင်ကို ကန်သတ်ပစ်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားသည်။

“မင်းကတော့ စုပ်ယူဖို့ပဲ သိတယ်။ နောက်ကျလို့ အထဲဝင်လို့ မရတော့မှ ဘယ်လို စုပ်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့... အင်း... အထဲဝင်လို့ မရ... မီးစွမ်းအင်ပုလဲ... အလောင်းကောင်...”

ချူရွှမ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံရလိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရဲတင်းသော အကြံအစည်တစ်ခုသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ပုံဖော်လာသည်။

“ဖြစ်နိုင်ရင်... ဒီလိုမျိုး... ဟိုလိုမျိုး... တကယ်ပဲ လုပ်လို့ရနိုင်မလား... စမ်းကြည့်ရမလား...”

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သို့သော်လည်း ချူရွှမ်၏ ခြေလှမ်းများမှာ အလိုအလျောက်ပင် အပြင်သို့ ပြန်လည် လှမ်းထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း ပြင်းပြပြီး ပြတ်သားသော အရောင်များ တောက်ပလာသည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သတ္တိရှိသူက ချမ်းသာပြီး၊ ကြောက်တတ်သူက ငတ်တာပဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြည့်ရမယ်”

သူသည် ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်၏ အထူးဟင်းလင်းပြင်အတွင်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။ ချူရွှမ်သည် ပိုင်ထျန်းရှင်း၏ ရုပ်သွင်ကို တစ်ဖန် ပြန်ယူကာ ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်၏ အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ သူ အပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် တံခါးဝတွင် မတ်မတ်ရပ်ကာ စောင့်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ယခင် ဗိုလ်မှူး၊ ယခု တံခါးစောင့် ဖြစ်နေသူပင်။

ပိုင်ထျန်းရှင်းအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော ချူရွှမ် ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းရင်က အမြန်ပင် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး။ “နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ် စီနီယာပိုင်။ ကျုပ် အခုပဲ အထဲဝင်ပြီး ရေသယ်ပါ့မယ်”

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ကျွမ်းကျင်စွာပင် ရေပုံးများကို ကောက်မလိုက်သည်။

၎င်းမှာ အကျင့်တစ်ခုလိုပင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။

ချူရွှမ်မှာ မသိမသာ ချွေးပြန်သွားမိသည်။ ဤဗိုလ်မှူးမှာ ယခုအခါ တကယ့်ကို သနားစရာကောင်းသော ဘဝကို ရောက်နေရှာပြီ။

“တော်ပြီ၊ ရေသယ်စရာ မလိုတော့ဘူး။ စီနီယာ မင်းကို မေးစရာရှိတယ်၊ ငါအထဲမှာ ရှိနေတုန်း ဘယ်သူတွေ လာသေးလဲ” ချူရွှမ်က တည်ငြိမ်စွာ စုံစမ်းလိုက်သည်။

“မလာပါဘူး”

လင်းရင်က သတိမထားမိဘဲ ဖြေလိုက်ပြီးမှ တစ်ခုခုကို သတိရသွားကာ။ “ဪ... ဟုတ်သားပဲ၊ နတ်အဆင့် အရာရှိ နျိုဖူတစ်ခါ လာသွားသေးတယ်။ စီနီယာနဲ့ အရေးကြီးကိစ္စ ပြောစရာရှိတယ်ဆိုလို့ ကျုပ် သူ့ကို လွှတ်လိုက်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက ထပ်လာမယ်လို့ ပြောသွားတယ်။ အင်း... ဟိုမှာ သူ လာနေပြီ”

နျိုဖူအကြောင်း ပြောနေစဉ်မှာပင် နျိုဖူ ရောက်လာတော့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ ပညာရှင်တစ်ဦးကို မျက်နှာသာရအောင် လုပ်ဖို့ဆိုသည်မှာ ရှားပါးလှသော အခွင့်အရေး မဟုတ်ပါလား။ လှည့်ပတ် လှုပ်ရှားရာတွင် ကျွမ်းကျင်သော နျိုဖူအနေနှင့် အလွယ်တကူ လက်လျှော့မည် မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူသည် လုံးဝ ထွက်မသွားဘဲ အမှောင်ထဲမှ ချောင်းကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သည်နှင့် နျိုဖူသည် လင်းရင်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ဘဲ အပြေးရောက်လာသည်။ ချူရွှမ်၏ မျက်ခုံးများမှာ ပြင်းထန်စွာ တွန့်ချိုးသွားပြီး နှလုံးခုန်သံများပင် မြန်လာသည်။ သူ တစ်ခုခုများ မှားယွင်းသွားပြီး နျိုဖူက သံသယဝင်သွားတာလား။

ချူရွှမ်က အမြန်ပင် တည်ကြည်စွာဖြင့်။ “ရပ်စမ်း... နျိုဖူ၊ မင်း အကြောင်းမရှိဘဲ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ”

“စီနီယာပိုင်... ကျုပ် စီနီယာပိုင်ကို တစ်ခုခု လာပေးတာပါ။ စီနီယာပိုင် မေ့သွားတာနေမှာ... ကျုပ်တို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန တံခါးဝမှာ တွေ့တုန်းက စီနီယာဆီကနေ အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးတစ်ပုလင်း ကျကျန်ခဲ့တာကို ကျုပ် မတော်တဆ တွေ့လိုက်ရတယ်။ အဲဒါကြောင့် ကျုပ် အဲဒါကို ပိုင်ရှင်ဆီ ပြန်ပေးဖို့ အပြေးလာခဲ့တာပါ”

နျိုဖူ စကားပြောရင်း အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်း ပုလင်းလေးတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်တွင် ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ဆေးလုံးရှိသကဲ့သို့၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင်လည်း အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများ ရှိကြကာ ၎င်းတို့၏ အာနိသင်မှာ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း ဆေးလုံးများထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်လှသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာချင်မင်းဆက်၏ အဓိက လမ်းစဉ်မှာ ကိုယ်ခံပညာ ကျင့်ကြံခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်းမဟုတ်ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချူရွှမ်သည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနတွင် ရှိနေစဉ်က အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးများအကြောင်း ကြားဖူးခဲ့သည်။ ၎င်းသည် နတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်ပင် အလွန် အကျိုးရှိသော ဆေးလုံးဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

၎င်းသည် အခြေခံကို တည်ငြိမ်စေရုံတင်မကဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း သန်မာစေနိုင်သည်။

ကနဦး အံ့သြမှုပြီးနောက် ချူရွှမ်မှာ အတော်လေး ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည်။ ငါ ဘယ်တုန်းက အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး ကျကျန်ခဲ့တာလဲ ဘာလို့ ငါကိုယ်တိုင်တောင် မသိရတာလဲ။

မဟုတ်သေးဘူး... ငါ့မှာ ဘယ်တုန်းက အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး ရှိခဲ့လို့လဲ။

ပိုင်ထျန်းရှင်း ဆိုတဲ့ ဒီလက္ခဏာကတောင် အတုကြီးလေ။

ချူရွှမ်သည် နျိုဖူကို ကြည့်ရင်း အတော်လေးပင် ဆွံ့အသွားရသည်။

နျိုဖူကမူ အလွန်ပင် ရိုးသားလှသော ပုံစံဖြင့် အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကမ်းပေးလိုက်ကာ “စီနီယာပိုင်... ဒီထဲမှာ အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး ဆယ်လုံး ရှိပါတယ်။ အရေအတွက် မှန်၊ မမှန် စီနီယာ စစ်ကြည့်ပေးပါဦး”

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် ချူရွှမ်ကို မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှသာ ချူရွှမ် တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

၎င်းသည် သူ၏ ဘဝတွင် လက်ဆောင်ပေးခြင်း၏ အမြင့်ဆုံး အဆင့်အတန်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် နားလည်လိုက်ခြင်းပင်။

နျိုဖူကို ကြည့်ပါဦး။ သူသည် လက်ဆောင်ကို အလွန် ဆန်းသစ်ပြီး ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော နည်းလမ်းဖြင့် ပေးတတ်သဖြင့် ဘယ်သူမှ ငြင်းပယ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူသည် လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်၏ လူယုံတစ်ဦး ဖြစ်လာသည်မှာ မဆန်းတော့ပေ။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ချူရွှမ်သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က အဆင့်တက်လွန်းသဖြင့် သူ၏ အခြေခံမှာ မတည်ငြိမ်ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ‘လိုချင်နေတုန်း အလိုရှိတာ ရောက်လာခြင်း’ ပင် ဖြစ်တော့သည်။

“ဟင်း... ဟင်း... သေချာကြည့်လိုက်တော့ ဒီအခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးတွေက ငါစီနီယာ မတော်တဆ ချန်ခဲ့မိတာတွေပဲ။ နျိုဖူ... မင်းက တကယ့်ကို အကင်းပါးတာပဲ”

ချူရွှမ်သည် တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ထိုဆေးပုလင်းကို ယူလိုက်ပြီး စစ်တောင်မကြည့်ဘဲ ရင်ဘတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် အလိုအလျောက်ပင် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သော်လည်း လမ်းတစ်ဝက်တွင် ရပ်လိုက်သည်။

သူသည် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းနေပုံရသည်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ပါးသူ၏ လက်ဆောင်ကို ယူလိုက်ခြင်းက ကျေးဇူးကြွေး တင်သွားစေသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် နျိုဖူက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ချူရွှမ်၏ လက်ဖဝါးအောက်သို့ တက်တက်ကြွကြွ တိုးပေးလိုက်ကာ “စီနီယာ... စိတ်ကြိုက် ပုတ်နှိပ်နိုင်ပါတယ်။ စီနီယာက ကျုပ်ရဲ့ ခေါင်းကို ဒီလိုမျိုး ပုတ်ပေးတာက ကျုပ်လို မျိုးဆက်သစ်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာကြီးပါ”

ချူရွှမ်သည် သူ၏ လက်ဖဝါး အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ အကျင့်ပါနေသည့်အတိုင်း နျိုဖူ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးရင်း “လိမ္မာတဲ့ ကလေးပဲ၊ တကယ့်ကို လိမ္မာတဲ့ ကလေး။ နောင်ကျရင် မင်းမှာ တစ်ခုခု အခက်အခဲရှိရင်ဖြစ်ဖြစ်၊ တောင်းဆိုချင်တာ ရှိရင်ဖြစ်ဖြစ် ငါစီနီယာဆီကို လာခဲ့ပါ”

၎င်းမှာ အနှစ်မပါသော ကတိစကားသာ ဖြစ်သဖြင့် ချူရွှမ်သည် ပိုင်ထျန်းရှင်း၏ လေသံဖြင့် သာမန်ကာလျှံကာသာ ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း နျိုဖူသည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် ဝုန်းခနဲ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသံဖြင့် “စီနီယာက ကျုပ်ကို လိမ္မာတဲ့ကလေးလို့ ခေါ်ပြီဆိုမှတော့... ကျုပ်မှာ တောင်းဆိုစရာ တစ်ခုပဲ ရှိပါတော့တယ်”

အခန်း (၁၀၁)

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ ထူးချွန်သူများ ပေါ်ထွက်လာခြင်း

“မင်းမှာ ဘာတောင်းဆိုစရာ ရှိလို့လဲ”

ရုတ်တရက် ဒူးထောက်လိုက်သော နျိုဖူကို ကြည့်ရင်း ချူရွှမ် တစ်စုံတစ်ခုကို ကြိုတင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင် ‘အကြောင်းမရှိဘဲ အလွန်အမင်း ရိုသေပြနေသူသည် သူခိုးမဟုတ်လျှင် လူလိမ်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်’။

နျိုဖူက ချက်ချင်းပင် စကားဆိုလိုက်ပြီး ခေါင်းကို ကြမ်းပြင်နှင့် တိုက်၍ အသံထွက်အောင် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ “စီနီယာ... ကျုပ်ရဲ့ တောင်းဆိုချက်က ရိုးရှင်းပါတယ်။ စီနီယာကို ကျုပ်ရဲ့ ဖခင်ကြီးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုပြီး ကျုပ်က မွေးစားသားအဖြစ် ခံယူချင်တာပါ။ ကျုပ်အနေနဲ့ အမြဲတမ်း သိတတ်ရိုသေပြီး နှစ်စဉ် ကန်တော့ပစ္စည်းတွေလည်း ဆက်သပါ့မယ်”

ထင်သည့်အတိုင်းပင်... ထိုသို့သော အဆင့်မြင့် အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးကို အလကားရရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

ချူရွှမ်သည် တစ်နေ့တွင် သူ့ထက်ပင် အသက်ကြီးသော မွေးစားသားတစ်ယောက် ရလာလိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်တောင် မက်ဖူးသည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ ထူးချွန်သူများ ပေါ်ထွက်လာခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။

ချူရွှမ်မှာ အလွန် အံ့သြသွားသဖြင့် စကားပင် မပြောနိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

အနီးတွင် ရပ်နေသော လင်းရင်မှာလည်း ဆွံ့အလျက် ရှိနေသည်။

နတ်အဆင့်ရှိ အရာရှိတစ်ဦးဖြစ်သော နျိုဖူသည် နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ ပညာရှင်တစ်ဦးကို မျက်နှာသာရရန်အတွက် ဤမျှအထိ သိက္ခာမဲ့ပြီး အရှက်မရှိ လုပ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ပေ။

“ဒါကြောင့်ပဲ သူက လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်ရဲ့ လူယုံ ဖြစ်နေပြီး ငါကတော့ တံခါးစောင့်ပဲ ဖြစ်နေတာလား” လင်းရင်သည် ရုတ်တရက် ဝမ်းနည်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ၏ သိက္ခာကို ဤမျှအထိ ချပစ်ရန်မှာ သူ့ကို သတ်လိုက်ခြင်းထက်ပင် ပို၍ ခက်ခဲလှပေလိမ့်မည်။

အမှန်တကယ်တော့ နျိုဖူသည်လည်း ဤသို့ မလုပ်ချင်ပေ။ သို့သော် မကြာမီ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွင်း၌ ရာထူးတိုးရန် အခွင့်အလမ်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်က သူ့ကို ကူညီရန် ကတိပေးထားသော်လည်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွင်းရှိ အဆင့်မြင့် အရာရှိကြီးတစ်ဦး၏ သဘောတူညီချက် လိုအပ်နေသေးသည်။

တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ထိုအရာရှိကြီးမှာ ပိုင်ထျန်းရှင်း နှင့် အလွန် ရင်းနှီးကြောင်း နျိုဖူ သိရှိသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ပိုင်ထျန်းရှင်းနှင့်သာ အဆင်ပြေသွားပါက သူ၏ ရာထူးတိုးရေးမှာ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပေ။

ဤအတွက်ကြောင့်ပင် နျိုဖူသည် ပိုင်ထျန်းရှင်းကို ဖားရန်အတွက် မွေးစားဖခင်အဖြစ်ပင် အသိအမှတ်ပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ပိုင်ထျန်းရှင်းမှာ အစစ်မဟုတ်ဘဲ အတုကြီး ဖြစ်နေခြင်းကို နျိုဖူ အိပ်မက်တောင် မက်ဖူးမည် မဟုတ်ပေ။

ရုတ်တရက် ရောက်လာသော မွေးစားသားကြောင့် ချူရွှမ်မှာ ခဏမျှ ကြောင်ကြည့်နေပြီးမှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။ နျိုဖူ ဘာပဲတောင်းဆိုတောင်းဆို အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးကိုမူ သူ လုံးဝ ပြန်မပေးနိုင်ပေ။

“တော်ပြီ... မင်းရဲ့ ရိုးသားမှုကို ကြည့်ပြီး ငါပိုင်ထျန်းရှင်းက မင်းကို မွေးစားသားအဖြစ် လက်ခံလိုက်မယ်။ ကဲ... ထတော့”

ချူရွှမ်က အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

နျိုဖူမှာ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ဝေဆာသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်သည်။ “ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဖခင်ကြီး။ နောင်ကျရင် ဖခင်ကြီး ဘာပဲလိုအပ်လိုအပ် ကျုပ်ကို စိတ်ကြိုက် ခိုင်းစေနိုင်ပါတယ်။ ကျုပ်အနေနဲ့ ဖခင်ကြီးအပေါ် သိတတ်ရိုသေမှု ရှိအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်”

အပြင်ဘက်တွင် လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်၏ ထောက်ခံမှုရှိပြီး၊ အတွင်းဘက်တွင်လည်း နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ ရှိသည့် မွေးစားဖခင် ပိုင်ထျန်းရှင်း၏ စောင့်ရှောက်မှု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

နျိုဖူသည် နောင်ကျရင် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအတွင်း၌ မည်မျှအထိ လွှမ်းမိုးနိုင်မည်ကိုပင် စိတ်ကူးယဉ်နေတော့သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ချူရွှမ်၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။

မူလက သူ၏ အကြံအစည်မှာ အပြင်ဘက်တွင် တံခါးစောင့်နေသော လင်းရင်ကို အသုံးချရန် ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုမူ အပိုဆောင်း မွေးစားသားတစ်ယောက် ရလာခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။

ချူရွှမ်သည် အကြံအစည်ကို ချက်ချင်း ပြောင်းလိုက်သည်။

လင်းရင်နှင့် အကြိမ်အနည်းငယ် ဆက်ဆံပြီးနောက် လင်းရင်သည် လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်စေကာမူ လူယုတ်မာတစ်ယောက်လည်း မဟုတ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ သူ့ကို လှည့်စားရန်မှာ ချူရွှမ်အတွက် အနည်းငယ် ခက်ခဲနေသေးသည်။

သို့သော် နျိုဖူကမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မွေးစားသားပဲ မဟုတ်ပါလား။

လှည့်စားနိုင်လေ ပိုကောင်းလေပင်။

ချူရွှမ်သည် လင်းရင်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး “လင်းရင်... ဒီနေ့ဟာ ငါအဖိုးကြီးအတွက် မွေးစားသားတစ်ယောက် ရတဲ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့နေ့ပဲ၊ ဒါကြောင့် မင်းကို ငါ အခက်မတွေ့စေချင်တော့ဘူး။ မင်း တံခါးစောင့်တဲ့ အလုပ်ကိုပဲ ပြန်သွားလုပ်တော့”

“အဖိုးကြီး... ဒါဆို ကျုပ် သွားပါပြီ”

ရေ ဆက်သယ်စရာ မလိုတော့ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ ရေပုံးကို မြင်ရုံနှင့်ပင် အန်ချင်နေပြီဖြစ်သော လင်းရင်မှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။ ထို့ပြင် သူသည် နျိုဖူ၏ မျက်နှာကိုလည်း တကယ်ပင် ဆက်မကြည့်ချင်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

သူ၏ အပြေးမှာ လွန်ခဲ့သော အကြိမ်က ချူရွှမ်ကို လိုက်ဖမ်းစဉ်ကထက်ပင် ပို၍ မြန်ဆန်နေပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချူရွှမ်၏ အကြည့်မှာ နျိုဖူပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး ကြင်နာစွာဖြင့် “နျိုဖူ... အင်း...”

“ဖခင်ကြီး... ကျုပ်ကို ‘နျိုလေး’ လို့ပဲ ခေါ်နိုင်ပါတယ်”

“ဟင်း... ဟင်း... ကောင်းပြီလေ နျိုလေး၊ ငါအဖိုးကြီး... မဟုတ်ဘူး... ဖခင်ကြီးဆီမှာ မင်းအတွက် ကောင်းမှုကုသိုလ်တစ်ခု ရှိတယ်။ မင်း လိုချင်လား” ချူရွှမ်က အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ချောင်းဟန့်ကာ မေးလိုက်သည်။

နျိုဖူမှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာသွားသည်။

အမှန်တကယ်ပင် သူ မွေးစားဖခင် ရွေးချယ်မှု မှန်ကန်ခဲ့သည်။

သူ၏ သုံးနှစ်စာ လစာငွေများ အကုန်အကျခံကာ အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးတစ်ပုလင်းကို ဝယ်ယူခဲ့ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် တန်လှပေသည်။

နျိုဖူက အမြန်ပင် မေးလိုက်သည်။ “ဖခင်ကြီး... အဲဒါက ဘယ်လိုမျိုး ကောင်းမှုကုသိုလ်လဲ”

“ဟင်း... ဟင်း... ဒါက ဒီလိုပါ၊ မင်းသွားပြီး ထျန်းယင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ် တင်စန်းချူကို သွားရှာလိုက်ပါ။ ငါအဖိုးကြီးမှာ သူနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ အရေးကြီးကိစ္စ ရှိတယ်လို့ ပြောလိုက်။ သတိထားရမှာက သူ တစ်ယောက်တည်း လာဖို့ကို မင်း သေချာအောင် လုပ်ရမယ်။ မင်း လုပ်နိုင်မလား”

ချူရွှမ်သည် နျိုဖူကို မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လင်းရင်ကမူ အနည်းငယ် မာနကြီးပြီး ခိုင်းစေရန် ခက်ခဲသော်လည်း၊ သိက္ခာကိုပင် စွန့်လွှတ်နိုင်သော နျိုဖူကမူ ချူရွှမ်အတွက် အသုံးတည့်မည့်သူ ဖြစ်သည်။

နျိုဖူသည် ထင်သည့်အတိုင်းပင် မငြင်းပယ်ခဲ့ပေ။ ဤမျှ သေးငယ်သော ကိစ္စဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ သူသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဤသည်မှာ သူ၏ မွေးစားဖခင် ပေးအပ်သော ပထမဆုံး တာဝန်ဖြစ်ရာ အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်မည်ဟု နျိုဖူ ကျိန်ဆိုထားသည်။

ငါးစာကို ချလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်သည် မွေးစားသားတစ်ယောက် ရလာသည့် ကိစ္စကို ဆက်၍ တွေးမနေတော့ပေ။ သူသည် ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်ကာ မျက်လုံးမှိတ်၍ အနားယူရင်း သူ၏ အခြေအနေကို ပြန်လည် ပြုပြင်နေလိုက်သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကုန်လွန်သွားသည်။

နျိုဖူ ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ နောက်တွင်မူ အရာရှိဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားကာ မာနကြီးသော မျက်နှာထားရှိသည့် လူတစ်ဦး ပါလာခဲ့သည်။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ တင်စန်းချူ ပင် ဖြစ်သည်။

မူလက တင်စန်းချူသည် ပိုင်ထျန်းရှင်း၏ ဖိတ်ကြားမှုကို လက်ခံရန် ဝန်လေးနေခဲ့သည်။

ပိုင်ထျန်းရှင်းက သူ့ကို ကောင်းကင်မြစ်အတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်မပေးခဲ့သည့်အတွက် သူသည် ရန်ငြိုးထားနေဆဲပင်။ သို့သော် နျိုဖူမှာမူ ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ကျွမ်းကျင်လှပြီး၊ ဦးညွှတ်ကာ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုတတ်လှသည်။

ထိုမြှောက်ပင့်မှုများကြောင့် တင်စန်းချူမှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ချမ်းသာသွားခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် ပိုင်ထျန်းရှင်းက သူ့ကို ဘာများ ဆွေးနွေးချင်နေသလဲဆိုသည်ကိုလည်း သူ စိတ်ဝင်စားနေသဖြင့်၊ တင်စန်းချူသည် သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ‘ပိုင်ထျန်းရှင်း’ ကို မာနတကြီးဖြင့် လာရောက်ကြည့်ရှုခြင်း ဖြစ်သည်။

“နျိုဖူ ပြောတာတော့ မင်း ပိုင်ထျန်းရှင်းမှာ ငါ့ကို ဆွေးနွေးစရာ ရှိတယ်ဆို အဲဒါ ဘာလဲ မြန်မြန် ပြောစမ်း၊ ငါ အချိန်သိပ်မရှိဘူး... စစ်သည်တွေကို ပြန်သွား လေ့ကျင့်ပေးရဦးမယ်”

ဗိုလ်မှူး တစ်ယောက် ဖြစ်လာကတည်းက တင်စန်းချူသည် အတော်လေးပင် မာနကြီးနေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ထို အရိပ်ကြောင့် သူ အပြစ်တင်ခံခဲ့ရသည့် ကိစ္စကို ပြန်တွေးမိတိုင်း တင်စန်းချူမှာ ဒေါသထွက်နေဆဲပင်။

အဓိကလူ ရောက်လာပြီး တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချူရွှမ်သည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး နျိုဖူကိုလည်း အထင်ကြီးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ “ကောင်းတယ် နျိုဖူ။ အခု မင်း အပြင်မှာ စောင့်နေပါ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ အထဲဝင်ခွင့် မပေးနဲ့”

“တင်စန်းချူ... ငါအဖိုးကြီး နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ။ ငါ မင်းကို ခေါ်လိုက်တာက တခြားကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်း သန့်စင်ထားတဲ့ အလောင်းကောင် ဝိဉာဉ်မှာ ပြဿနာရှိနေပုံရလို့ပဲ။ မင်း ကောင်းကင်မြစ်ထဲကို လိုက်လာပြီး ကိုယ်တိုင် ကြည့်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်”

ချူရွှမ်က တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တင်စန်းချူမှာမူ ဒေါသထွက်သွားကာ “ဘာ အလောင်းကောင်မှာ ပြဿနာရှိတယ် ဟုတ်လား၊ မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို အခုမှ လာပြောတာလဲ၊ ဒီအလောင်းကောင်တွေက အဲဒီ အရိပ်ကို ရှာပြီး ကလဲ့စားချေဖို့ ငါ့အတွက် အရေးကြီးဆုံးဆိုတာ မင်း သိလား”

ဟိန်း

အရိပ်အကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် တင်စန်းချူ၏ မျက်လုံးများမှာ နီမြန်းလာတော့သည်။

အလောင်းကောင်များတွင် ပြဿနာရှိသည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် တင်စန်းချူသည် ဘာစကားမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ကောင်းကင်မြစ်ဆီသို့ အပြေးသွားတော့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ချူရွှမ်က သူ့ကို မတားတော့ဘဲ တင်စန်းချူအား သဘောထားကြီးစွာဖြင့် အထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သားသည် ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်၏ ပထမအပိုင်းအတွင်းသို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြေးဝင်သွားကြသည်။ သို့သော် အထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် တင်စန်းချူသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး သွေးများပင် အန်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ သူ ဘာကို မြင်လိုက်ရတာလဲ။

ကောင်းကင်မြစ် တစ်ခုလုံးမှာ ခန်းခြောက်နေပြီး ရွှံ့နွံများနှင့် သဲများသာ ကျန်ရှိနေတော့သည်။

အလောင်းကောင်များကို သန့်စင်ရန်အတွက် လိုအပ်သော ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင် ဝိညာဉ်ချီများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တင်စန်းချူမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ထိုနေရာတွင်ပင် တစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေတော့သည်။ သူသည် သူ၏နောက်မှ လိုက်လာသော ချူရွှမ်ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။ “ပိုင်... မင်းတော့ သွားပြီ ခံတပ်မှူး တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကောင်းကင်မြစ်ကို ခန်းခြောက်အောင် လုပ်ခဲ့တာက မင်းကို ရာထူးကနေ ထုတ်ပယ်ပြီး သိက္ခာအားလုံး ဆုံးရှုံးစေဖို့ လုံလောက်တဲ့ အပြစ်ပဲ”

ထိုသို့ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေစဉ်မှာပင်၊ မြစ်ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းကောင် ထည့်ထားသော အခေါင်းအတွင်း၌ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

အခန်း (၁၀၂)

မတရားသဖြင့် ရှင်သန်ခဲ့ပြီး မကျေမချမ်း သေဆုံးရခြင်း

တင်စန်းချူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ချူရွှမ်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြင်လိုက်သည့် အချိန်မှာပင်...

ထျန်းယင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်း တင်စန်းချူကို သွေးအန်မတတ် ဒေါသထွက်သွားစေသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ မူလက ကောင်းမွန်နေသော အလောင်းကောင် ဝိဉာဉ် ထည့်ထားသည့် အခေါင်းမှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော မီးတောက်များအတွင်း ပေါက်ကွဲသွားခြင်းပင်။

ထိုမီးတောက်များအတွင်း၌ အခေါင်းမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားတော့သည်။

ဤအချိန်တွင် အလောင်းကောင် ဝိဉာဉ်ကို သန့်စင်ရန် မဆိုထားနှင့်၊ အရိုးများပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးမှာ မီးစွမ်းအင်ပုလဲကို ထိန်းချုပ်ပြီး ချူရွှမ် လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းပင်။

တင်စန်းချူ... မင်းက ငါ့ကိုရှာဖို့ အလောင်းကောင် ဝိဉာဉ်ကို သန့်စင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်လား၊ ငါ့ကို မြို့တော်ကနေ ထွက်ပြေးရအောင်တောင် မင်း ငါ့ကို အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခဲ့သေးတယ်။ အခုတော့ မင်းရဲ့ မျက်စိရှေ့မှာတင် ဒီအလောင်းကောင် ဝိဉာဉ်ကို ငါ အမြစ်ပြတ် ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။

မင်း ဒေါသထွက်ပြီး သေသွားပါစေတော့

ထို့ပြင် အလောင်းကောင် ဝိဉာဉ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်နှင့် တင်စန်းချူသည် မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ‘ဝေါ့’ ခနဲ အသံနှင့်အတူ သူသည် သွေးစိမ်းရှင်ရှင်များကို အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဝေခွဲမရဖြစ်မှုနှင့်အတူ ရှုံ့မဲ့သွားတော့သည်။

ဤအချက်က ချူရွှမ်၏ တွေးထင်မှုကို သက်သေပြလိုက်ခြင်းပင်။

သန့်စင်နေဆဲ ဖြစ်သော ဤအလောင်းကောင် ဝိဉာဉ်သည် တင်စန်းချူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ဆက်နွှယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အလောင်းကောင် ဝိဉာဉ် ဖျက်ဆီးခံရခြင်းကြောင့် တင်စန်းချူမှာလည်း စိတ်ဝိညာဉ် တုန်ပြန်ခြင်းကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဒီလို တုန်ပြန်တာလေးက ဒီမိစ္ဆာအိုကြီးကို ထိုနေရာမှာတင် သေစေဖို့ မလုံလောက်သေးတာ နှမြောစရာပဲ”

ချူရွှမ် လုပ်နိုင်သည်မှာ မိစ္ဆာအိုကြီး အားနည်းနေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူ့ကို ပို၍ အားနည်းသွားအောင် လုပ်ရန်သာ ရှိသည်။

“အတော်ပဲ... ငါ နတ်အဆင့်အဌမအလွှာကို တက်လှမ်းထားပေမဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား အနည်းငယ် လိုနေသေးတယ်။ တင်စန်းချူ... မင်းကိုပဲ ငါ အားကိုးရတော့မယ်။ မင်းရဲ့ အသက်နဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေကို ငါ့ကို ပေးခဲ့လိုက်တော့”

သတ်စမ်း

ဝုန်း

ချူရွှမ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ဤအရှိန်အဝါကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး၊ ထျန်းယင်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းမှာလည်း အပြစ်ကြီးသောသူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။

ထို့ပြင် သူ၏ အပြစ်များမှာ ဝူရှန့်မိစ္ဆာအိုကြီးနှင့်ပင် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်သည်။

သို့သော် သူ၏ အပြစ်များမှာ ကြီးမားလှသဖြင့် တင်စန်းချူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာလည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန်အတွက် အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။ ဤမိစ္ဆာအိုကြီးသည် ကိုယ်ခံပညာ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် နတ်အဆင့်အဌမအလွှာ သို့ ရောက်ရှိနေရုံတင် မကပေ။

သူ၏ အစွမ်းထက်ဆုံး ကိုယ်ခံပညာဖြစ်သော ယင်ကိုးပါး အရိုးဖြူလက်သည်း မှာလည်း ထိတ်လန့်ဖွယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး နတ်အဆင့် နဝမအလွှာရှိသူတစ်ဦးကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရှိကာ ကျားဆယ်ကောင်အားကို ထုတ်ဖော်နိုင်သည်။ ထို့နောက် တင်စန်းချူသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ကောင်းကင်မြစ်တစ်ခုလုံးမှာ တစ္ဆေလောကအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ တင်စန်းချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ မရေမတွက်နိုင်သော နာကြည်းနေသည့် ဝိညာဉ်များနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိဉာဉ်တစ္ဆေများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“တောက်... ပိုင်ထျန်းရှင်း၊ မင်း ရူးနေတာလား ငါ အပြင်ရောက်တာနဲ့ မင်းအကြောင်းကို လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်နဲ့ မဟာဆရာသခင်ဆီ သွားတိုင်ပြီး မင်း သေတဲ့အထိ လုပ်ပစ်မယ် ယင်ကိုးပါး အရိုးဖြူ”

ဝူး... ဝူး...

ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိဉာဉ်တစ္ဆေများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသည်။

အရိုးများမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ် အလင်းများ တောက်ပနေသည်။

ဤသည်မှာ ယုတ်မာညစ်ပတ်လှသော ယင်ကိုးပါး အရိုးဖြူလက်သည်း၏ စစ်မှန်သော အစွမ်းပင်။ ၎င်းကို အထွတ်အထိပ်အထိ ကျင့်ကြံထားသဖြင့် တင်စန်းချူသည် နတ်အဆင့် အဌမအလွှာ ကျင့်ကြံခြင်းဖြင့် နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ ရှိသူကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ပိုင်ထျန်းရှင်း အစစ်သာ ဆိုပါက တင်စန်းချူကို သတ်နိုင်ရန်မှာ မသေချာပေ။

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ တင်စန်းချူ ရင်ဆိုင်နေရသည်မှာ ပိုင်ထျန်းရှင်း မဟုတ်ဘဲ၊ နိုင်ငံတော်စောင့် ရှောက်ကျင့်စဉ် ဖြစ်သော သန့်စင်သော မီးလျှံကျင့်စဉ် ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ချူရွှမ် ဖြစ်နေခြင်းဖြစ်၏။

ဝုန်း

ချူရွှမ်၏ လက်ဖဝါးအတွင်းမှ ကြာပြာတစ်ပွင့် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထို့နောက် ထိုကြာပြာမှာ ရုတ်တရက် အလွန်တရာ ကြီးမားလာသည်။

၎င်းသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော ကြာပြာမီးလျှံ အလင်းတန်းများအဖြစ် ဖြစ်တည်လာသည်။ တောက်လောင်နေသော မီးတောက်များမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိဉာဉ်တစ္ဆေအားလုံးကို ချက်ချင်းပင် ပြာအဖြစ် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့ပြီး အရိုးများပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားတော့သည်။

တင်စန်းချူ ကိုယ်တိုင်လည်း နာကျင်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ “ကြာပြာ သန့်စင်သော မီးလျှံ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြာပြာ သန့်စင်သော မီးလျှံ ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”

ဤကဲ့သို့သော သန့်စင်သော မီးလျှံကို ကြာနီဂိုဏ်းအတွင်း၌ပင် ကျွမ်းကျင်သူ ရှားပါးလှပြီး၊ တစ်ခါ ကျွမ်းကျင်သွားပါက ထိုအဆင့်အတွင်း၌ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားလေ့ရှိသည်။

၎င်းသည် အဆင့်ကျော်ပြီး ရန်သူကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ယခု အခြေအနေမှာလည်း ထိုအတိုင်းပင်။

ချူရွှမ်နှင့် တင်စန်းချူ နှစ်ဦးလုံးမှာ နတ်အဆင့်အဌမအလွှာ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ရှိနေကြသည်။

နှစ်ဦးလုံးမှာ နတ်အဆင့်နဝမအလွှာ ၏ ကျားဆယ်ကောင်အားကို ထုတ်ဖော်နိုင်ကြသည်။

သို့သော် တူညီသော စွမ်းအား ဖြစ်စေကာမူ ကွဲပြားသော ကိုယ်ခံပညာအဆင့်အတန်းများ ထိပ်တိုက်တွေ့သောအခါ၊ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျောက်တုံးနှင့် ကြက်ဥ ရိုက်မိသလို ဖြစ်နေတော့သည်။ ချူရွှမ်၏ လက်ထဲတွင်မူ တစ်ခါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ယင်ကိုးပါး အရိုးဖြူလက်သည်းမှာ ကြာပြာ သန့်စင်သော မီးလျှံကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။ ထို့ပြင် ချူရွှမ်သည် အံ့သြစရာတစ်ခုကိုလည်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

သူ ပြန်လည် ရယူထားသော မီးစွမ်းအင်ပုလဲမှာ ကြာပြာ သန့်စင်သော မီးလျှံ၏ စွမ်းအားကို ပိုမို ပြင်းထန်အောင် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်းပင်။

၎င်းသည် မီးတောက်များကို ပိုမို အစွမ်းထက်စေရုံတင် မကပေ။

စစ်မှန်သော ချီ သုံးစွဲမှုကိုလည်း ပိုမို နည်းပါးသွားစေသည်။

နှစ်ဦးသား ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေစဉ်အတွင်း ကောင်းကင်မြစ် ပတ်ဝန်းကျင်၌ အရိုးဖြူလက်သည်းများကို မတွေ့ရတော့ဘဲ၊ ကြာပွင့်ချပ်များကဲ့သို့ ဖူးပွင့်နေသော ကြာပြာ သန့်စင်သော မီးလျှံများကိုသာ တွေ့မြင်နေရတော့သည်။

တိုက်ခိုက်မှု ဆယ်ကြိမ်ခန့်အပြီးတွင်...

ချူရွှမ်သည် တင်စန်းချူ၏ အရိုးဖြူလက်သည်းအတွင်းမှ အားနည်းချက်တစ်ခုကို ဖမ်းဆီးရမိသွားသည်။ သူ၏ တောက်လောင်နေသော သန့်စင်သည့် မီးလျှံများပါဝင်သည့် ထိတ်လန့်ဖွယ် လက်သီးချက်မှာ တင်စန်းချူ၏ ရင်ဘတ်တည့်တည့်သို့ ထိမှန်သွားတော့သည်။

တင်စန်းချူသည် သူ၏ ရင်ဘတ်ရှိ အသားနှင့် သွေးများမှာ သန့်စင်သော မီးလျှံကြောင့် လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အနက်ရောင် အခိုးအငွေ့များ ထွက်လာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ အရေပြားနှင့် အသားများမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းတူးသွားပြီး အတွင်းကလီစာများနှင့် အရိုးများကိုပင် မြင်နေရတော့သည်။

တင်စန်းချူမှာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး ချူရွှမ်ကို ဆက်၍ ရင်မဆိုင်ရဲတော့ပေ။ သူ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရင်း ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ “မင်းက ပိုင်ထျန်းရှင်း မဟုတ်ဘူး၊ မင်းက ကြာနီဂိုဏ်းက မိစ္ဆာတစ်ကောင်ပဲ မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ ငါ မင်းနဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိဘဲနဲ့ ဘာလို့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်နေရတာလဲ”

“ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းမှာ အပြစ်ရှိလို့ပဲ။ လူတွေက မင်းကို ခွင့်လွှတ်ပေးရင်တောင် ကောင်းကင်ဘုံက ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မိစ္ဆာအိုကြီး... သေပေတော့”

ချူရွှမ်သည် သူ၏ သန့်စင်သော မီးလျှံကို အမြင့်ဆုံးအထိ မြှင့်တင်လိုက်ပြီး၊ ကြာပြာမီးလျှံများကြားမှ ထိတ်လန့်ဖွယ် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သန့်စင်သော မီးလျှံကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်ဓားမသိုင်း ကျင့်စဉ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ခြင်းပင်။

နိုင်ငံတော်စောင့် ရှောက်ကျင့်စဉ်နှင့် မိစ္ဆာများကို သတ်ဖြတ်ရန် အထူးပြုလုပ်ထားသော ကိုယ်ခံပညာမှာ အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီ။

ကြီးမားလှသော ကြာပွင့်ချပ်များကဲ့သို့ ကြာပြာ ဓားအလင်းတန်းမှာ အလွှာလိုက် ပွင့်ကားထွက်လာသည်။ တင်စန်းချူသည် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း မရှောင်နိုင်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသောအခါ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။

သူသည် ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း ခုခံ၍မရကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားရသည်။

သန့်စင်သော မီးလျှံကျင့်စဉ်၊ ကောင်းကင်ဓားမ ကျင့်စဉ်နှင့် မီးစွမ်းအင်ပုလဲတို့၏ ပေါင်းစပ်မှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် လူတို့ကို အော်ဟစ် အားငယ်သွားစေသည်။

“မင်းက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ”

နောက်ဆုံးတွင် တင်စန်းချူသည် ချူရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဝိဉာဉ်တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချူရွှမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ “ငါက ဘယ်သူလဲ”

သူ၏ စစ်မှန်သော လက္ခဏာကို ဖော်ပြ၍ မဖြစ်ပေ၊ ဤမိစ္ဆာအိုကြီးတွင် မည်သည့် ယုတ်မာသော ကျင့်စဉ်များ ရှိနေမည်ကို သူ သတိထားရမည် ဖြစ်သည်။

“ဟုတ်ပြီ... ငါ့ရဲ့ အခု အစွမ်းထက်ဆုံး ကျင့်စဉ်က သန့်စင်သော မီးလျှံကျင့်စဉ်ပဲ၊ ဒါဆိုရင် ငါက လမ်းကြုံလာတဲ့ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ပေါ့ သေစမ်း”

ဖလပ်

ဓားအလင်းတန်း လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး တင်စန်းချူ၏ ဦးခေါင်းကို ချက်ချင်းပင် ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။

တင်စန်းချူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး နာကြည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် အလွန်အမင်း မကျေနပ်မှုနှင့် အရှက်ရမှုများ ပေါ်လွင်နေကာ။ “ငါ... ဒီအိုကြီးက... ဒီလောက်အထိ ရင်နာစရာကောင်းကောင်း အသက်ရှင်ခဲ့ရပြီး... ဒီလောက်အထိ... မကျေမချမ်း... အသက်ရှူကျပ်စွာ သေရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး... ကံကောင်းတာက... ဒီအိုကြီး... နောက်ဆုံးတော့... မင်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာ... သိသွားပြီ...”

သတိလစ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော ထျန်းယင်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်သည် သူ၏ နောက်ဆုံးအကြည့်ကို ချူရွှမ်၏ လက်ဝဲဘက်သို့ ပို့လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဝဲဘက်တွင် ယခုအခါ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည့် မီးစွမ်းအင်ပုလဲ ရှိနေသည်။

တင်စန်းချူသည် ဤအချက်မှတစ်ဆင့် ချူရွှမ်၏ သရုပ်မှန်ကို အပြည့်အဝ သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“နှမြောစရာပဲ မိစ္ဆာအိုကြီး... မင်း သိတာ နောက်ကျသွားပြီ။ မင်း ငါ့အတွက် အပြစ်တွေ အများကြီး ခံပေးခဲ့ရသလို၊ နောက်ဆုံးမှာ မင်းရဲ့ ထျန်းယင်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတောင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတာဆိုတော့... ငါ မင်းကို အလောင်းအတိုင်းပဲ ထားပေးခဲ့ပါ့မယ်”

ဝုန်း

သန့်စင်သော မီးလျှံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသော ဓားအလင်းတန်းမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နဖူးတွင် အပေါက်ဖောက်ခံထားရသော တင်စန်းချူ၏ အလောင်းမှာ ချူရွှမ်၏ ရှေ့သို့ တည့်တည့် လဲကျသွားတော့သည်။ ထို့နောက် တောက်လောင်နေသော သန့်စင်သည့် မီးလျှံများမှာ အတွင်းမှ အပြင်သို့ လောင်ကျွမ်းစေကာ သူ့ကို ပြာအဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤသည်မှာ ချူရွှမ်အနေနှင့် ဓားဝိညာဉ် ပူးကပ်ခြင်းကို အသုံးမပြုဘဲ နတ်အဆင့် အဌမအလွှာ ပညာရှင်တစ်ဦးကို ပထမဆုံးအကြိမ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤတိုက်ပွဲမှာ အမှန်တကယ်ပင် အန္တရာယ်များလှသည်ဟု ဆိုရမည်။

တင်စန်းချူ၏ စွမ်းအားမှာလည်း ချူရွှမ် ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ အစွမ်းထက်လှသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ချူရွှမ်သည် သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်စွာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ခဲ့သည်။

ဤအရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားသောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်မြစ်အနီးရှိ ကျောက်တုံးတစ်တုံးဆီသို့ အမြန် လျှောက်သွားလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ကို ကလောင်တစ်ခုကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ ကျောက်တုံးပေါ်တွင် စာလုံးကြီး ရှစ်လုံးကို ထွင်းထုလိုက်တော့သည်။