အခန်း (၁၀၃-၁၀၅)

အခန်း (၁၀၃)

မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစု

ထိုစာလုံးကြီး ရှစ်လုံးကို ရေးထွင်းပြီးနောက်၊ ချူရွှမ်သည် ကျေနပ်စွာဖြင့် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်အာရုံကို ကောင်းကင်ဘုံ ပြစ်ဒဏ်ခတ်ခြင်း ရတနာအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။

တင်စန်းချူ။

ကြယ်ကိုးပွင့်အဆင့် အပြစ်ရှိသူ။

ထျန်းယင်ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်၊ နတ်အဆင့် အဌမအလွှာ။

သူ့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကြောင့် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား အနှစ် ၄၀ ရရှိသည်။

နိုင်ငံတော်စောင့် ရှောက်ကျင့်စဉ်ဖြစ်သော ယင်ကိုးပါး ကျမ်းစာမပြည့်စုံသော ကျမ်းစာကို ရရှိသည်။

မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစတစ်ခု ရရှိသည်။

ချူရွှမ်သည် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

ဤတင်စန်းချူသည် အမှန်တကယ်ပင် နိုင်ငံတော်စောင့် ရှောက်ကျင့်စဉ် တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ ၎င်းမှာ မပြည့်စုံသော ကျမ်းစာသာ ဖြစ်နေပြီး၊ သူ၏ ပြည့်စုံသော သန့်စင်သော မီးလျှံကျင့်စဉ် နှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဤမိစ္ဆာအိုကြီးကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ ဤမျှ လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့နောက် ချူရွှမ်သည် တင်စန်းချူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စိတ်ဝင်တစား စစ်ဆေးလိုက်သည်။

အစဉ်တစိုက် သတ်ဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ ချူရွှမ်သည် ဤမှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများ၏ ဝိသေသတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် သေဆုံးသူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ အနက်ရှိုင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းများကို ထိန်းသိမ်းထားလေ့ရှိသည်။

တင်စန်းချူ၏ မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစများထဲတွင် အနက်ရှိုင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်း နှစ်ခုရှိသည်။ တစ်ခုမှာ အရိပ် အပေါ် ပြင်းထန်သော နာကြည်းမှု ဖြစ်ပြီး၊ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် သူ့ကို ကျိန်ဆဲနေသည်အထိပင်။

ချူရွှမ်သည် ၎င်းကို ကြည့်ရင်း မသိမသာ ချွေးပြန်သွားမိသည်။

ဒုတိယ အနက်ရှိုင်းဆုံး မှတ်ဉာဏ်မှာ ထျန်းယင်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ်သည် ယင်ကိုးပါး ကျမ်းစာ၏ မပြည့်စုံသော ကျမ်းစာကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သလဲ ဆိုသည့် ဖြစ်စဉ်ပင်။

“ဪ... ဒီယင်ကိုးပါး ကျမ်းစာရဲ့ မပြည့်စုံတဲ့ ကျမ်းစာက တကယ်တော့ အရင်မင်းဆက်တုန်းက ယင်ကိုးပါး စစ်မှန်သော အရှင်သခင်လို့ လူသိများတဲ့ အစွမ်းထက် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဆီက လာတာပဲ။ အဲဒီမိစ္ဆာက ကမ္ဘာလောကကြီး ရှုပ်ထွေးနေတုန်းမှာ နယ်မြေချဲ့ထွင်ပြီး နိုင်ငံတစ်ခု တည်ထောင်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိစ္ဆာဧကရာဇ်လို့ ကြေညာခဲ့တာကိုး”

“နှမြောစရာကောင်းတာက ဒီမိစ္ဆာဧကရာဇ်ဟာ သူ့ထက် ပိုအစွမ်းထက်တဲ့ မဟာချင်ဧကရာဇ်နဲ့ ကံဆိုးစွာ ထိပ်တိုက်တွေ့ခဲ့တာပဲ။ နယ်မြေတွေ အသိမ်းခံရရုံတင် မကဘူး၊ မိစ္ဆာဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်လည်း မြင်းငါးကောင်နဲ့ ဆွဲဖြဲသတ်ဖြတ်တာ ခံခဲ့ရတယ်။ အဲဒီနောက်မှာ ယင်ကိုးပါး ကျမ်းစာက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှေးဟောင်း ဂူသင်္ချိုင်းတစ်ခုထဲမှာ မပြည့်စုံတဲ့ ကျမ်းစာအချို့ပဲ ကျန်ခဲ့တယ်။ အဲဒါကို ငယ်ရွယ်တဲ့ တင်စန်းချူက မတော်တဆ ရရှိခဲ့ပြီး ထျန်းယင်ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ခဲ့တာပဲ”

“ဒီဆက်နွှယ်မှုကြောင့်ပဲ တင်စန်းချူနဲ့ ဝူရှန့်မိစ္ဆာအိုကြီးတို့ရဲ့ သံယောဇဉ်က တစ်ခါတုန်းက အတော်လေး နက်ရှိုင်းခဲ့တာပေါ့”

အတိအကျ ပြောရမည်ဆိုလျှင်...

တင်စန်းချူ၏ ထျန်းယင်ဂိုဏ်းသည် ကျဆုံးသွားသော နိုင်ငံတော် အင်အားစုအချို့၏ ထောက်ပံ့မှုဖြင့်သာ ကြီးထွားသန်မာလာနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤမှတ်ဉာဏ်များကို ဖတ်ပြီးနောက် ချူရွှမ်သည် သက်ပြင်းချရင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ “နိုင်ငံတော်စောင့် ရှောက်ကျင့်စဉ်ဟာ တကယ်တော့ အနိုင်မရနိုင်တဲ့ အရာတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။ ပိုပြီး သန်မာလာဖို့အတွက် ငါ့မှာ လျှောက်လှမ်းရမယ့် လမ်းတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုလောလောဆယ်တော့ ငါ ဒီနေရာကနေ မြန်မြန် ထွက်သွားသင့်တယ်”

သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား အနှစ် ၄၀ ရရှိခဲ့သော်လည်း...

ချူရွှမ်သည် ဆက်လက်၍ အလျင်စလို အဆင့်မတက်ရဲပေ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုသော် အဆင့်တက်လွန်းပါက သူ၏ လက်ရှိအခြေခံမှာ အလွန်ပင် မတည်ငြိမ်ဖြစ်နေပြီး၊ သတိမထားမိပါက ကျင့်စဉ်ချို့ယွင်းမှုဖြစ်သွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချူရွှမ်သည် ထိုစွမ်းအားများကို သိမ်းဆည်းထားရန်နှင့် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အခြေခံကို အရင် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထို့ပြင် တင်စန်းချူ အသတ်ခံရသည့် ကိစ္စမှာ လျှို့ဝှက်ချက်အဖြစ် ကြာရှည်စွာ တည်ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။

ချူရွှမ် ယခု လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်မှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာရန်ပင်။

“ဖခင်ကြီး... ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ချူရွှမ် အပြေးထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နျိုဖူက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

ချူရွှမ်၏ အကြည့်မှာ တည်ကြည်သွားပြီး။ “အလောင်းကောင် ဝိဉာဉ်ရဲ့ ပြဿနာက အတော်လေး ကြီးလေးတယ်။ ငါအဖိုးကြီး ကိုယ်တိုင်သွားပြီး မဟာဆရာသခင်တစ်ယောက်ကို လာရောက် ကူညီပေးဖို့ ဖိတ်ကြားရမယ်။ ငါ့ရဲ့ လိမ္မာတဲ့သား... မင်း ဒီမှာပဲ စောင့်နေပါ၊ ဘယ်သူ့ကိုမှ အထဲဝင်ခွင့် မပေးနဲ့”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ချူရွှမ်သည် လှည့်၍ ထွက်ပြေးတော့သည်။

နျိုဖူသည် သူ့ကို မသံသယဝင်ခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် သူ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ပြသရန်အတွက် သူသည် ထိုနေရာတွင်ပင် နာခံစွာ စောင့်နေခဲ့သည်။

သို့သော် သူ မသိလိုက်သည်မှာ...

ချူရွှမ်သည် ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက်၊ စစ်စခန်းကို ဖြတ်ကျော်ကာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန မှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ချူရွှမ်မှာ အလွန် မြန်မြန် ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ချူရွှမ် ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင်...

ရုတ်တရက် နဂါးဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားကာ ခန့်ညားထည်ဝါသော မျက်နှာထားရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုလူငယ်မှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ လက်ရှိ မင်းဆက်၏ စတုတ္ထမင်းသားပင် ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထမင်းသား၏ နောက်တွင်မူ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသော သွေးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့အုပ်စုတစ်စု ပါလာခဲ့သည်။

တံခါးစောင့်အလုပ်သို့ ပြန်ရောက်နေသော လင်းရင်မှာ လန့်သွားပြီး အရိုအသေပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ ရုတ်တရက် အခြား ရထားလုံးတစ်စီးမှာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ နတ်အဆင့် အရာရှိအုပ်စုကြီး၏ ခြံရံမှုဖြင့် အပြင်းမောင်းနှင်လာခဲ့သည်။

“အဲဒါ လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်ရဲ့ ရထားလုံးပဲ။ နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ် အမတ်ချုပ်ကြီး”

လင်းရင်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တံခါးစောင့်များမှာ ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရထားလုံးအတွင်းရှိ လက်ဝဲ အမတ်ချုပ် လင်ချူချန်သည်လည်း စတုတ္ထမင်းသားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အံ့သြသွားကာ။ “စတုတ္ထမင်းသား... မင်းသားက ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်မှာ အမှုစစ်နေတာ မဟုတ်လား ဘာလို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို ရောက်လာတာလဲ”

“ဟင်း... ကျုပ် အမှုစစ်နေတာကတော့ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာ စိစစ်ရေးအရာရှိ ချန်ဟွမ်ရဲ့ အိမ်တော်ထဲမှာ ကြာနီဂိုဏ်းရဲ့ အမာခံစခန်းတစ်ခု ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ ပြီးတော့ ချန်ဟွမ် မသေခင်တုန်းက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက လူတချို့နဲ့ အတော်လေး ရင်းနှီးခဲ့တယ်လို့ ကြားရတယ်။ ဒါကြောင့် ကျုပ် ကိုယ်တိုင် လာစစ်ရတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အမတ်ချုပ်ကကော ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ”

စတုတ္ထမင်းသားက အနည်းငယ် စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

လက်ဝဲ အမတ်ချုပ် လင်ချူချန်မှာလည်း လုံးဝ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားရသည်။ “ဘာ တင်စန်းချူ သေသွားတာတင် မကဘူး၊ စစ်ဆေးရေးမှူး ချန်ဟွမ်ပါ သေသွားပြီ ဟုတ်လား ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ခုတလော ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ”

သိထားသင့်သည်မှာ တင်စန်းချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ အသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင် တစ်ခု ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တင်စန်းချူ သေဆုံးသွားသည်နှင့် လင်ချူချန်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အသက်နှင့် သေခြင်းတရား အဆောင်မှာ ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားခဲ့သည်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် လင်ချူချန်သည် နိုင်ငံတော်အရေးကိစ္စများကိုပင် ဘေးဖယ်ထားခဲ့သည်။

သူသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးအရာရှိတစ်ဖွဲ့ကို အမြန်ခေါ်ကာ အပြေးလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ၊ စတုတ္ထမင်းသားနှင့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် တွေ့ဆုံခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ စကားဝိုင်းကြောင့် နှစ်ဦးလုံးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြောင်ကြည့်နေကြပြီး စကားပင် မပြောနိုင်အောင် အံ့သြသွားကြသည်။ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော လင်းရင်သာလျှင် ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် ခုန်ထွက်မတတ် ဖြစ်သွားရသည်။ “ဘာ တင်စန်းချူ သေသွားပြီ ဟုတ်လား ဒါ မဖြစ်နိုင်တာ...”

“လင်းရင်... မင်း တစ်ခုခု သိထားလို့လား”

လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်၏ အကြည့်မှာ စူးရှသွားပြီး လင်းရင်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ လင်းရင်သည် ဘာမှ မဖုံးကွယ်ရဲတော့ဘဲ သူ ထွက်လာစဉ်က နျိုဖူနှင့် မည်သို့ တွေ့ဆုံခဲ့ကြောင်း၊ နျိုဖူက တင်စန်းချူကို ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်သို့ ဖိတ်ကြားထားကြောင်း မည်သို့ ကြွားလုံးထုတ်ခဲ့ကြောင်း အကုန်ပြောပြလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်သည် ဤအချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အလွန်ပင် စိုးရိမ်သွားတော့သည်။

“ဘာ ဒီကိစ္စမှာ နျိုဖူနဲ့ ပိုင်ထျန်းရှင်းပါ ပါဝင်နေတာလား မြန်မြန်... လင်းရင်၊ ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်ကို အခုချက်ချင်း လမ်းပြစမ်း” လင်ချူချန်သည် အတော်လေး စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။

စတုတ္ထမင်းသားကမူ ဘေးမှနေ၍ အေးစက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

လင်းရင်သည် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ မျက်နှာရရန်အတွက် အမြန်ပင် လမ်းပြလိုက်သည်။ အုပ်စုနှစ်စုမှာ ချက်ချင်း ပေါင်းစည်းသွားကြပြီး ပိုင်ထျန်းရှင်း စောင့်ကြပ်နေသည့် ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

နျိုဖူမှာ အခြေအနေကို နားမလည်သေးဘဲ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေဆဲပင်။ “အမတ်ချုပ်ကြီး... ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ ဖခင်ကြီးက မဟာဆရာသခင်ကို သွားဖိတ်မယ်လို့ ပြောသွားတယ် မဟုတ်လား”

အမတ်ချုပ် စကားမပြောရသေးမီမှာပင် အေးစက်ပြီး တည်ကြည်သော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ဘယ်သူက မင်းရဲ့ ဖခင်ကြီးလဲ”

“ပိုင်ထျန်းရှင်းပေါ့”

နျိုဖူက ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဖမ်းဆီးလိုက်စမ်း”

“ဘာလုပ်တာလဲ ကျုပ်ရဲ့ ဖခင်ကြီးက နတ်အဆင့် နဝမအလွှာ ပညာရှင်လေ၊ ဘာလို့ ကျုပ်ကို ဖမ်းတာလဲ” နျိုဖူမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေရုံတင် မကတော့ဘဲ ထိုနေရာမှာတင် လုံးဝ ကြောင်အသွားတော့သည်။

အမတ်ချုပ်မှာ စိတ်မရှည်တော့ဘဲ အေးစက်စွာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ “ပါးစပ်ပိတ်စမ်း ဒါက စတုတ္ထမင်းသားနဲ့ သွေးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ပဲ။ မင်းသား... ဒီအရာရှိက ဘာမှ မသိလို့ပါ။ ကျုပ်တို့ ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်ထဲ ဝင်ပြီး ကြည့်ရအောင်”

စတုတ္ထမင်းသားမှာလည်း အားနာမနေပေ။

သူသည် ချက်ချင်းပင် ရှေ့မှနေ၍ ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်အတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ လင်းရင်နှင့် နျိုဖူတို့ကိုလည်း သွေးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့က တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သူတို့ ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်၏ ပထမအပိုင်းအတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့်...

စတုတ္ထမင်းသားကို ဆွံ့အသွားစေပြီး...

လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်ကို ဟိန်းဟောက်သွားစေကာ...

နျိုဖူကိုမူ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် အော်ဟစ်သွားစေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

မူလက ဝိညာဉ်ချီများဖြင့် ပြည့်လျှံနေသော ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်မှာ ယခုအခါ ခန်းခြောက်နေပြီး သဲပုံကြီးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင်မူ ကျိုးပဲ့နေသော အခေါင်းပျဉ်ချပ်များနှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့သည့် အမျိုးမျိုးသော အမှတ်အသားများ ရှိနေသည်။

ဖူး

လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်မှာ အောင့်မထားနိုင်တော့ဘဲ ဒေါသကြောင့် ထိုနေရာမှာတင် သွေးအန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် သွေးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အစောင့်တစ်ဦးက တစ်စုံတစ်ခုကို တွေ့ရှိသွားပြီး ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ညွှန်ပြကာ အလွန်အမင်း အံ့သြစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “စတုတ္ထမင်းသား... အမတ်ချုပ်ကြီး... ဒီကျောက်တုံးပေါ်မှာ စာတွေ ရေးထားပါတယ်”

“ဘယ်မှာလဲ ဘာတွေ ရေးထားတာလဲ”

စတုတ္ထမင်းသားနှင့် လက်ဝဲ အမတ်ချုပ် လင်ချူချန်တို့ အတူတူ အပြေးအလွှား သွားကြည့်လိုက်ကြရာ၊ ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ရေးထွင်းထားသော စာလုံးကြီး ရှစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ “မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစု၊ ဤနေရာသို့ လာရောက်လည်ပတ်သွားသည်”

အခန်း (၁၀၄)

ဆုတော်ငွေ တစ်သန်း

“မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစု ဟုတ်လား၊ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီကတည်းက ငါတို့ မဟာချင်က မဟာယွဲ့နိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ မဟုတ်လား၊ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစု တစ်ခုလုံးကိုလည်း ငါတို့ မဟာချင်က သုတ်သင်ခဲ့တာပဲလေ”

လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်မှာ ဆွံ့အသွားသည်။

လင်းရင်လည်း ဆွံ့အသွားသည်။

နျိုဖူကမူ လုံးဝ ကြောင်အသွားတော့သည်။

စတုတ္ထမင်းသားသာလျှင် ကျောက်တုံးပေါ်က စာကို မြင်ပြီးနောက် ခဏမျှ အံ့သြသွားပြီးမှ အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ “ဟားဟားဟား... ကောင်းလိုက်တဲ့ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစု အခုတော့ စိစစ်ရေးအရာရှိ ချန်ဟွမ်ရဲ့ ကြာနီဂိုဏ်းအမာခံစခန်းကို ဘယ်သူ ဖျက်ဆီးသွားတာလဲ၊ နိုင်ငံတော် ရတနာဖြစ်တဲ့ နဂါးကိုးဖော် ဝိုင်အိုးကို ဘယ်သူ ရသွားတာလဲဆိုတာ ဒီမင်းသား နောက်ဆုံးတော့ နားလည်သွားပြီ”

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နဂါးကိုးဖော် ဝိုင်အိုးဆိုတာ မူလက မဟာယွဲ့နိုင်ငံရဲ့ နိုင်ငံတော် ရတနာပဲ။ တကယ်လို့ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေ တကယ် ရှိနေတယ်ဆိုရင်၊ ဒီလူက အခွင့်အရေးရတာနဲ့ နဂါးကိုးဖော် ဝိုင်အိုးကို ပြန်ရအောင် ယူဖို့ ကြာနီဂိုဏ်းကို အမိန့်ပေးမှာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ တောင်တစ္ဆေက အမိန့်ကို မနာခံဘဲ အမှားအယွင်း လုပ်လိုက်မိလို့ ငါတို့ မဟာချင်က အခိုးခံရတဲ့ ရတနာကို ကြိုတင်တွေ့ရှိသွားပြီး မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်နိုင်မယ်လို့ သူ ထင်မထားခဲ့တာပဲ”

“ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ ခြေရာကို ဖျောက်ဖို့အတွက် ဒီမဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင်ဟာ ကြာနီဂိုဏ်းက မိစ္ဆာတွေအားလုံးကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု လမ်းကြောင်းကို အစပျောက်အောင် လုပ်ခဲ့တာပေါ့”

“ဒါတင်မကသေးဘူး... စိစစ်ရေးအရာရှိ ချန်ဟွမ်ရဲ့ အိမ်တော်ကို မီးရှို့ခဲ့တာလည်း ဒီမဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင်ရဲ့ လက်ချက်ပဲလို့ ဒီမင်းသား သံသယရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သက်သေတွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ အာရုံကို လွှဲဖို့ပဲ အဲဒီကနေ အခွင့်အရေးယူပြီး ဒီ ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်ထဲကို တိတ်တဆိတ် ဝင်ခဲ့တာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်ထဲက ဝိညာဉ်ချီတွေကပဲ နဂါးကိုးဖော် ဝိုင်အိုးထဲမှာ နဂါးပုလဲကို မြန်မြန် ပေါင်းစပ်ပေးနိုင်လို့ပဲ”

“ဒီမဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင်က တကယ်ကို ရက်စက်ပြီး ကောက်ကျစ်တာပဲ ဒီမင်းသားတောင် သူ့ရဲ့ အလှည့်စားကို ခံလိုက်ရတယ်”

ဝုန်း

သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် စတုတ္ထမင်းသား၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထိတ်လန့်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤသုံးသပ်ချက်ကြောင့် အမတ်ချုပ်မှာလည်း ခေါင်းကို တရစပ် ညိတ်လိုက်မိတော့သည်။

“မင်းသားတွေထဲမှာ ဉာဏ်အကောင်းဆုံး စတုတ္ထမင်းသားဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဒီသုံးသပ်ချက်က အလွန် ယုတ္တိရှိပြီး အမှန်တရားနဲ့ နီးစပ်လှတယ်။ အဲဒီ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အကွင်းလိုက် ဖော်ထုတ်လိုက်တာပဲ”

“ဒါ့အပြင် အဲဒီ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင်က ကောင်းကင်မြစ်ထဲကို ခိုးဝင်ရဲလောက်အောင် မာနကြီးနေမှတော့၊ ဒီအပိုင်းကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ ပိုင်ထျန်းရှင်း ကတော့ သေချာပေါက် လုပ်ကြံခံလိုက်ရပြီပဲ။ လင်းရင်... ပိုင်ထျန်းရှင်းက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကနေ ဘယ်အချိန်မှာ ထွက်သွားပြီး ဘယ်အချိန်မှာ ပြန်ရောက်လာတာလဲ”

အမတ်ချုပ်က လင်းရင်ကို အမျက်ဒေါသများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ လင်းရင်သည် ဘာမှ မဖုံးကွယ်ရဲတော့ဘဲ အမြန်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“အမတ်ချုပ်ကြီးကို တင်ပြပါတယ်။ ပိုင်ထျန်းရှင်းက မနေ့က ညနေပိုင်းမှာ ရုတ်တရက် ထွက်သွားပြီး ညနက်ပိုင်းမှ ပြန်ရောက်လာတာပါ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျုပ်အနေနဲ့ ပိုင်ထျန်းရှင်းက ဘာလို့ အဲဒီအချိန်မှ ပြန်လာရတာလဲလို့ တွေးမိသေးတယ်။ အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်တော့ အဲဒီအချိန်ကတည်းက ပိုင်ထျန်းရှင်းက သေသွားပြီးသား ဖြစ်နိုင်ပြီး ပြန်လာတဲ့သူက ဟန်ဆောင်ထားတဲ့တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပေါ့”

ထိုအကြောင်းကို ပြောရင်း လင်းရင်သည်လည်း ကျောချမ်းသွားရသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူက အကြောက်ဆုံးလူ မဟုတ်ပေ။ အမှန်တကယ် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ နျိုဖူ ပင် ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် သူ အသိအမှတ်ပြုထားသော မွေးစားဖခင်မှာ ဟန်ဆောင်ထားသည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နေကြောင်းနှင့် သူ၏ အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်ပုလင်း ဆုံးရှုံးသွားကြောင်း ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင် ဖြစ်သည်။

နျိုဖူမှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် အနီးရှိ အုတ်ခဲတစ်လုံးကို ယူကာ သူ့ကိုယ်သူ ထုသတ်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်နေတော့သည်။

သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ဘဝပေါင်း ရှစ်ဘဝစာလောက် ကံဆိုးနေခဲ့ပြီ။

မွေးစားသားအတု ဖြစ်ခဲ့ရရုံတင်မကဘဲ၊ အရင်မင်းဆက်က ပုန်ကန်သူတွေနဲ့ပါ ပတ်သက်သွားခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် မေးမြန်းခြင်း မခံရမီမှာပင် နျိုဖူသည် ဝုန်းခနဲ ဒူးထောက်လိုက်ပြီး ငိုယိုတော့သည်။

“စတုတ္ထမင်းသား... အမတ်ချုပ်ကြီး... ကျုပ် မတရား ခံရလို့ပါ ကျုပ် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားခဲ့တာပါ။ ကျုပ်... ကျုပ်က တကယ် ကံဆိုးသူပါ ကျုပ် တကယ် ဘာမှ မသိခဲ့ပါဘူး၊ အဲဒီ ယုတ်မာတဲ့ သစ္စာဖောက်ရဲ့ လှည့်ဖြားမှုကို ခံလိုက်ရတာပါ... အီးဟီးဟီး...”

သူ ပြောလေ ပို၍ ဝမ်းနည်းလေ ဖြစ်လာသည်။ အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး ဝယ်ရန် သုံးစွဲခဲ့ရသော သုံးနှစ်စာ လစာငွေများကို တွေးမိတိုင်း နျိုဖူမှာ ရင်ဘတ်ထဲက အောင့်လာပြီး အသက်ရှူပင် ကျပ်လာသည်။

အမတ်ချုပ်မှာလည်း ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ စတုတ္ထမင်းသားသာလျှင် တည်ငြိမ်နေပြီး နျိုဖူကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ လက်ကို မြှောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “မင်း ဘာမှ မသိဘူးဆိုမှတော့ မင်းကို အသက်ချန်ထားလို့ ဘာထူးမှာလဲ အပြင်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး တုတ်နဲ့ ရိုက်သတ်လိုက်စမ်း”

“မင်းသား... အသက်ချမ်းသာပေးပါ အမတ်ချုပ်ကြီး... ကယ်ပါဦး”

နျိုဖူမှာ ကြောက်လွန်းသဖြင့် ဘောင်းဘီထဲတွင်ပင် ဆီးထွက်ကျလာတော့သည်။ သူက ရာထူးတက်ပြီး ချမ်းသာချင်ရုံတင်ပါ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီအခြေအနေကို ရောက်သွားရတာလဲ။

အဲဒီ ယုတ်မာတဲ့ သစ္စာဖောက်။

နျိုဖူမှာ ငိုယိုနေတော့သည်။ ရုတ်တရက် သူသည် ဒူးထောက်လျက်ပင် အမတ်ချုပ်၏ ခြေရင်းသို့ တိုးသွားကာ အသနားခံတော့သည်။ အမတ်ချုပ်မှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ရီနေသော်လည်း နျိုဖူမှာ သူ၏ လူယုံတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြန်သည်။

အမတ်ချုပ်သည် စတုတ္ထမင်းသားနှင့် ညှိနှိုင်းလိုက်ရသည်။ “စတုတ္ထမင်းသား... နျိုဖူက တမင်တကာ အမှားလုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ကို အသက်တော့ ချမ်းသာပေးသင့်ပါတယ်”

“ဒါဆို အမတ်ချုပ်က ဘယ်လို လုပ်စေချင်သလဲ” စတုတ္ထမင်းသားက မျက်ခုံးပင့်ကာ မေးလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်၏ အကြည့်မှာ ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး။ “နျိုဖူ... မင်းက သစ္စာဖောက်တစ်ယောက်ကို ဖခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့တယ်၊ ဒါက သေဒဏ်ပေးသင့်တဲ့ အပြစ်ပဲ။ အခု ငါက မင်းကို လင်းရင်နဲ့ ရာထူးလဲပြီး ပြစ်ဒဏ်ပေးမယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး လင်းရင်က အဆင့် ၇ အရာရှိဖြစ်မယ်၊ မင်းကတော့ တံခါးသွားစောင့်တော့”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လင်းရင်မှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။

“ငါ ကံကောင်းသွားပြီ ငါ နောက်ဆုံးတော့ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်ခဲ့ပြီ အကျဉ်းထောင်စောင့် ချူရွှမ်... မင်းက တကယ်ကို ဂန္ထဝင် လာဘ်ကောင်ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ လိုက်ဖက်တာပဲ၊ ငါသာ မင်းကို ကောင်းကင်မြစ်ဆီ ခေါ်မလာခဲ့ရင် ငါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရာထူးတက်မှာလဲ”

ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လင်းရင်သည် ချူရွှမ်အပေါ် ကျေးဇူးတင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ ထိုကျေးဇူးတင်စိတ်ကြောင့်ပင် လင်းရင်သည် ချူရွှမ် ကောင်းကင်မြစ်မှ ဝိဉာဉ်ချီများကို စုပ်ယူခဲ့သည်ကို မသိမသာ ဖုံးကွယ်ထားပေးလိုက်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူသည်လည်း ကောင်းကင်မြစ်အတွင်း၌ အတူတူရှိနေခဲ့သူဖြစ်ရာ ချူရွှမ်အကြောင်းကို ဖော်ထုတ်လိုက်လျှင် သူပါ အမှုပတ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ငါက နျိုဖူလို လူအ မဟုတ်ဘူး”

လင်းရင်သည် ခေါင်းကို မော့ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ခွေလဲနေသော နျိုဖူကို အထက်စီးမှ ကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် စတုတ္ထမင်းသားကမူ ဤပြစ်ဒဏ်မှာ ပေါ့လွန်းသည်ဟု ယူဆကာ အေးစက်စွာ ထပ်လောင်းပြောဆိုလိုက်သည်။ “ဒီပြစ်ဒဏ်က ပေါ့လွန်းသေးတယ်။ မင်းက တံခါးစောင့်ရတာ ဝါသနာပါတာ မဟုတ်လား ဒီနေ့ကစပြီး မင်းရဲ့ ဆယ်နှစ်စာ လစာငွေကို ဒီမင်းသား သိမ်းဆည်းလိုက်မယ်။ နောက်လာမယ့် ဆယ်နှစ်ပတ်လုံး မင်း တံခါးပဲ စောင့်နေတော့”

ဘာ

တံခါးစောင့်ရတာတင် မကဘူး၊ ဆယ်နှစ်စာ လစာငွေကိုပါ သိမ်းဦးမယ် ဟုတ်လား။

ဆိုလိုသည်မှာ နောက်လာမည့် ဆယ်နှစ်ပတ်လုံး နျိုဖူသည် တံခါးစောင့်သော်လည်း တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ၊ ဆယ်နှစ်ပတ်လုံး ဘဝက နာလန်ထူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

“တကယ်ပဲ... မွေးစားဖခင်တစ်ယောက်နဲ့ ခဏတာ ပျော်ရွှင်လိုက်ရတာက နောက်ပိုင်းမှာ အဆုံးမရှိတဲ့ ခါးသီးမှုတွေကို ဖြစ်စေတာပဲ”

လင်းရင်သည် သူ၏ မူဝါဒကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့မိသည့်အတွက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

နျိုဖူမှာမူ ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးများ ပြာဝေလာကာ ပါးစပ်မှ အမြှုပ်များ ထွက်လာတော့သည်။ သူသည် အရင်ဘဝက ခွင့်မလွှတ်နိုင်သော အပြစ်များကို လုပ်ခဲ့မိလို့သာ ယခုဘဝတွင် ဤမျှအထိ ကံဆိုးနေရခြင်းဖြစ်မည်ဟု တွေးမိရင်း ရင်ကျိုးကာ ထိုနေရာမှာတင် မေ့လဲသွားတော့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် မည်သူမျှ သူ့ကို ဂရုမစိုက်ကြတော့ပေ။ စတုတ္ထမင်းသားသည် ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကိစ္စတစ်ခုကို တွေးမိသွားသည်။

“မကောင်းတော့ဘူး၊ အဲဒီ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင်က ပိုင်ထျန်းရှင်းကို သတ်ပြီး ကောင်းကင်မြစ်ရဲ့ ပထမအပိုင်းကို ခိုးဝင်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုရင်၊ ဒုတိယအပိုင်းနဲ့ တတိယအပိုင်းတွေကကော...”

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပိုင်ထျန်းရှင်းက ကောင်းကင်မြစ်ရဲ့ အပိုင်းသုံးပိုင်းလုံးကို စောင့်ကြပ်နေရတာ ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထမင်းသားနှင့် အမတ်ချုပ်တို့သည် ဒုတိယနှင့် တတိယအပိုင်းများဆီသို့ အမြန်ပြေးသွားကြသည်။ ရလဒ်မှာမူ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အမတ်ချုပ်ပင်လျှင် ဒေါသကြောင့် ထိုနေရာမှာတင် မေ့လဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။

ကောင်းကင်မြစ်ရဲ့ အပိုင်းသုံးပိုင်းလုံးမှာ ခန်းခြောက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အလွန် မာနကြီးလွန်းတယ် အလွန် ရူးသွပ်လွန်းတယ်။

ဒါက တကယ်ကို မဖြစ်သင့်တဲ့ အရာပဲ။

“လူတွေ အမြန်လာကြစမ်း ငါ့ရဲ့ အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန တစ်ခုလုံး လှုပ်ရှားကြစမ်း ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီယုတ်မာတဲ့ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင်ကို ရှာရမယ် ပြီးတော့ ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ကြာနီဂိုဏ်းက မိစ္ဆာတွေနဲ့ တွေ့ရင် အားလုံးကို သတ်ပစ်ကြ၊ အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်ကြစမ်း”

အမတ်ချုပ်၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် နီမြန်းလာတော့သည်။

စတုတ္ထမင်းသား၏ နဖူးပေါ်တွင်လည်း အကြောများမှာ ထောင်ထွက်နေပြီး လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ။ “မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန တစ်ခုတည်းနဲ့ မလုံလောက်ဘူး။ မင်းတို့တွေ အမြန်သွားပြီး မြို့တော်ထဲမှာ ကြေညာချက် ထုတ်ပြန်လိုက်၊ ဒီသစ္စာဖောက်ကို ဖမ်းပေးနိုင်ရင် ငါတို့ မဟာချင် တော်ဝင်မိသားစုက ရွှေပြား တစ်သန်း ဆုတော်ငွေ ပေးမယ် သဲလွန်စ ရှာတွေ့တဲ့သူကိုတောင် ဒီမင်းသားက ဆုလာဘ်အဖြစ်...”

စတုတ္ထမင်းသား၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သော အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေပြီး နောက်ထပ် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုကို ကြေညာရန် ပြင်လိုက်သည်။

အနီးတွင် ရပ်နေသော လင်းရင်မှာမူ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားပြီး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “စတုတ္ထမင်းသား... အမတ်ချုပ်ကြီး... အကြီးအကျယ် ပြဿနာတက်ကုန်ပြီ…”

အခန်း (၁၀၅)

တတိယမင်းသား ချူ

“လင်းရင်... မင်း ဘာတွေ ဆူညံနေပြန်တာလဲ၊ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စတစ်ခုခု ရှာတွေ့လို့လား”

လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ မြင့်တက်လာသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က သူသည် သဲလွန်စမရှိဘဲ နိုင်ငံတော်ရတနာကို စုံစမ်းနေသည့် လက်ယာ အမတ်ချုပ် နှင့် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ကို လှောင်ပြောင်နေခဲ့ပြီး၊ သူ့ကို လျှို့ဝှက် ကုန်းချောရန်ပင် ကြံစည်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်ခန်းခြောက်သွားကြောင်း လူတွေ သိသွားလျှင်...

လက်ယာ အမတ်ချုပ်မှာ ထိုနေရာမှာတင် ရယ်မောရင်း သေသွားမည် မဟုတ်ပါလား။

ထို့ကြောင့် စတုတ္ထမင်းသားပင်လျှင် တံခါးစောင့်ဟောင်းဖြစ်ပြီး ယခုအခါ အဆင့် ၈ အရာရှိဖြစ်လာသော လင်းရင်ကို အနည်းငယ် ပို၍ အာရုံစိုက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် လင်းရင်ကမူ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

“ကျုပ်လို လက်အောက်ခံက ဘယ်လို သဲလွန်စမျိုး ရှိမှာလဲ ကျုပ် အခုမှ သတိရတာက တင်စန်းချူက အလောင်းကောင် ဝိဉာဉ်ကို ကို သန့်စင်တုန်းက ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်က အကျဉ်းထောင်မှူး ချူဆီကနေ မီးစွမ်းအင်ပုလဲကို ငှားခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အခု တင်စန်းချူရော၊ အလောင်းကောင် ဝိဉာဉ်ရော ပြာဖြစ်ကုန်ပြီ၊ မီးစွမ်းအင်ပုလဲကိုလည်း ဘယ်မှာမှ ရှာမတွေ့တော့ဘူး။ အဲဒီ မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင်က ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်ကို ဖျက်ဆီးရုံတင် မကဘဲ မီးစွမ်းအင်ပုလဲကိုပါ အခွင့်ကောင်းယူပြီး ခိုးသွားမှာကို ကျုပ် စိုးရိမ်နေတာပါ။ တကယ်လို့ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ဘက်က အဲဒီအကြောင်း မေးလာရင်...”

လင်းရင်မှာ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေသည်။

လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီနေအောင် ဒေါသထွက်သွားရသည် - “အဲဒီ ယုတ်မာတဲ့ တင်စန်းချူ သူ့ကို ငါ့ရဲ့ လက်ပါးစေအဖြစ် လက်မခံခဲ့သင့်ဘူး။ အခု ကြည့်စမ်း... သူလည်း သေပြီ၊ ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်လည်း ခန်းခြောက်ပြီ၊ မီးစွမ်းအင်ပုလဲတောင် ပျောက်သွားပြီ...”

အမတ်ချုပ်သည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို အမြန်ပင် ဖိထားလိုက်ရသည်။

သူ ဆက်ပြောနေလျှင် ထိုနေရာမှာတင် ဒေါသကြောင့် သေသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။

စတုတ္ထမင်းသားကမူ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားကာ - “အရာရှိလင်း... မင်းပြောတဲ့ အကျဉ်းထောင်မှူး ချူဆိုတာ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်မှာ မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖြတ်ပေးနေတဲ့ ကွပ်မျက်သူလား အဲဒီလို လူမျိုးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မီးစွမ်းအင်ပုလဲကို ရနိုင်မှာလဲ”

နန်းတော် ရတနာများ အခိုးမခံရမီက စတုတ္ထမင်းသားမှာ မြို့တော်တွင် မရှိဘဲ သွေးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အစောင့်တပ်ဖွဲ့ ကို ဦးဆောင်ကာ ဧကရာဇ်အတွက် ဆေးဖော်ရန် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များကို နေရာအနှံ့ ရှာဖွေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် စတုတ္ထမင်းသားသည် ချူရွှမ်၏ အကြောင်းကို သေချာ မသိပေ။

လင်းရင်သည် ချူရွှမ်၏ ဇာတ်ကြောင်းကို အသေးစိတ် ပြန်ပြောပြလိုက်ပြီး၊ ချူရွှမ်၏ ထူးခြားသော လာဘ်ကောင် ဂုဏ်သတ္တိကိုပါ အလေးပေး ပြောဆိုလိုက်ရာ စတုတ္ထမင်းသား၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

သူ၏ နေအိမ်သို့ တိတ်တဆိတ် ပြန်ရောက်နေသော ချူရွှမ်သည် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ဆယ်ကြိမ်မက ဆက်တိုက် နှာချေလိုက်မိသည်။

“ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို လျှို့ဝှက် ကျိန်ဆဲနေသလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ မဖြစ်နိုင်တာ... ငါ့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ရန်သူ တင်စန်းချူတောင် ပြာပင် မကျန်တော့ဘဲ သေသွားပြီပဲဟာ”

“ဒါပေမဲ့ အဲဒီ မိစ္ဆာအိုကြီးအကြောင်း ပြောရရင်၊ ယင်ကိုးပါး ကျမ်းစာက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ အချက်တွေ ရှိတယ်။ နှမြောစရာကောင်းတာက ဒါက မပြည့်စုံတဲ့ အပိုင်းအစပဲ ဖြစ်နေလို့ ငါ့အတွက်တော့ သိပ်အသုံးမဝင်လှဘူး။ အဲဒီ မိစ္ဆာအိုကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအား အနှစ် ၄၀ ကလည်း တကယ်ကို နည်းလွန်းတယ်၊ ငါ့ကို နတ်အဆင့် နဝမအလွှာအထိ တက်လှမ်းနိုင်အောင် မကူညီနိုင်ခဲ့ဘူး”

ဒါကတော့ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလာလေ၊ အဆင့်တက်ရန် ခက်ခဲလေ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ယခုကာလအတွင်း ချူရွှမ်၏ အဆင့်တက်နှုန်းမှာ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုဟုပင် မခေါ်နိုင်တော့ဘဲ ဒုံးပျံတစ်စင်းနှင့်သာ နှိုင်းယှဉ်၍ ရတော့သည်။ ဆိုရိုးစကားအတိုင်း အဆင့်တက်နှုန်း မြန်လေလေ၊ အတားအဆီးများ ကြီးမားလေလေနှင့် အခြေခံ အားနည်းလေလေ ဖြစ်သည်။

ဒါက လူတစ်ယောက် ပြေးနေသလိုပင်။ လီ တစ်ဆယ်၊ နှစ်ဆယ်ကို တစ်ဆက်တည်း ပြေးရန်မှာ ပြဿနာ မရှိသော်လည်း၊ လီ သုံးဆယ်၊ ငါးဆယ်ဆိုလျှင် အလွန် ခက်ခဲလာလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင် ဆက်၍ ပြေးနေမည်ဆိုလျှင်...

ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုက ပြန်လည် ဖြည့်တင်းနိုင်သော်လည်း၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကိုမူ မဖြည့်တင်းနိုင်ပေ။

စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အလွန်အကျွံ ဖြစ်လာပြီး ပို၍ နက်နဲသော ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်လာလျှင်မူ၊ ကျင့်စဉ်ချို့ယွင်းပြီး သေဆုံးရန် မဝေးတော့ပေ။

“ကံကောင်းတာက ငါ ထွက်လာတုန်းက အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်ပုလင်း ရခဲ့တာပဲ။ ဒီဆေးလုံးက တကယ်ကို ထူးခြားတယ်”

၎င်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို မြှင့်တင်ပေးရုံတင်မကဘဲ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အသိစိတ်နှင့် ဝိညာဉ်၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကိုပါ ပြန်လည် ကုစားပေးနိုင်သည်။ အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး ဆယ်လုံးကို သုံးစွဲပြီးနောက်၊ ချူရွှမ်သည် သူ၏ ပင်ပန်းနေသော စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ပြန်လည် လန်းဆန်းလာသည်ကို အမှန်တကယ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ကိုယ်ခံပညာ၏ အခြေခံမှာလည်း ခိုင်မာလာတော့သည်။

“အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း” ဆိုသည်မှာ ခိုင်မာသော အုတ်မြစ်ကို တည်ဆောက်ခြင်းပင် မဟုတ်ပါလား။

“အခွင့်အရေး ရရင် ဒီအခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးတွေကို ပိုရအောင် လုပ်ရမယ်။ ပြီးတော့ ဒီနဂါးပုလဲကိုလည်း ငါ အမြန်ဆုံး စုပ်ယူပြီး သန့်စင်ရမယ်...” ချူရွှမ်သည် ဘေးနားတွင် နဂါးကိုးဖော် ဝိုင်အိုးကို ကစားစရာတစ်ခုလို ကစားနေသည့် သွေးမြွေနဂါးကို ကြည့်လိုက်ရင်း၊ သူ၏ အကြည့်မှာ မြဲမြံသွားသည်။

“ကျင့်ကြံခြင်းကနေ နတ်အဆင့် နဝမအလွှာကို အချိန်တိုအတွင်း မတက်နိုင်ဘူးဆိုရင်တော့ ကျန်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ် - ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်ရဲ့ စတုတ္ထအပိုင်းထဲကို ဝင်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာဖို့ပဲ”

ဒါက ချူရွှမ် တွေးမိသမျှ တစ်ခုတည်းသော အမြန်ဆုံး အဆင့်တက်နိုင်မည့် နည်းလမ်းပင်။

ထို့ကြောင့် အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံးကို အသုံးပြုကာ အခြေအနေကို အမြန် ညှိယူပြီးနောက်၊ ချူရွှမ်သည် ချက်ချင်း ထကာ သူ၏ နေအိမ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြန်သည်။ ယခုအချိန်မှာ သူ ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ်မှ ထွက်လာခဲ့ပြီး နာရီအနည်းငယ်သာ ရှိသေးသည်။

သို့သော် ချူရွှမ်မှာ ရပ်နားရန် မဝံ့ရဲပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကြန့်ကြာနေလျှင် ပြဿနာများ ပေါ်လာနိုင်သည်။

အလျင်အမြန် လုပ်ဆောင်ခြင်းကသာ ရန်သူကို အလစ်အငိုက် ဖမ်းနိုင်လိမ့်မည်။

ချူရွှမ်သည် တစ်ဟုန်ထိုးနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ ဝင်လိုက်သည်နှင့် အကျဉ်းထောင်စောင့် အများအပြား စုဝေးကာ အားတက်သရော ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့်၊ မည်သူမျှ သူ ရောက်လာသည်ကို သတိမထားမိကြပေ။

ချူရွှမ်မှာ အလွန် အံ့သြသွားသည်။

“ငါ မရှိတဲ့ ဒီနှစ်ရက်အတွင်း ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်သွားတာလဲ” ချူရွှမ်က သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ ရင်းနှီးသော အသံနှစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ညီအစ်ကိုရွှမ်... ဒီတစ်ခါတော့ မင်း မှားသွားပြီ။ မင်း မရှိတုန်းက တစ်ခုခု ဖြစ်တာတော့ မှန်ပေမဲ့၊ ငါတို့ အကျဉ်းထောင်မှာ ဖြစ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ ဖြစ်တာ”

ချူရွှမ်၏ နောက်တွင် ပေါ်လာသူများမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကျန်းလုံ နှင့် ကျောက်ဟူပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် သူတို့ နှစ်ဦးလုံးမှာ အတင်းအဖျင်း ပြောလိုသော မျက်နှာပေးများဖြင့် - “ညီအစ်ကိုရွှမ်... မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ မင်း ဘယ်တော့မှ ခန့်မှန်းလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှာ အရာရှိ လုပ်နေတဲ့ ငါတို့ သူငယ်ချင်းတွေ ပြောပြချက်အရ၊ လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်ရဲ့ နောက်ထပ် မွေးစားသား တစ်ယောက် အသတ်ခံလိုက်ရပြန်ပြီတဲ့ ပြီးတော့ ဒီတစ်ခါ သတ်တဲ့သူက အဆင့်အတန်းက ထူးခြားလွန်းတယ်၊ ဟို အရိပ်တောင် သူတို့ရဲ့ ဖိနပ်ကို သယ်ပေးဖို့ မတန်ဘူးတဲ့”

“အော်... ဖိနပ်သယ်ပေးဖို့တောင် မတန်ဘူးလား ဘယ်သူမို့လို့လဲ” ချူရွှမ်က အံကြိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းလုံက လျှို့ဝှက်စွာ ပြောလိုက်သည် - “ဒီတစ်ခါ လက်ချက်က မဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင် တစ်ယောက်တဲ့။ လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်က ဒေါသထွက်လွန်းလို့ စုံစမ်းဖို့အတွက် ရွှေပြား တစ်သန်းတောင် ဆုတော်ငွေ ထုတ်ထားတယ်လေ။ သဲလွန်စတစ်ခုလောက် ရှာတွေ့ရင်တောင် ရွှေပြား တစ်သိန်း ရမှာ”

“ဘာ... ရွှေပြား တစ်သန်း”

ချူရွှမ်မှာ ထိုနေရာမှာတင် မှင်တက်သွားပြီး၊ သူ့ကိုယ်သူ သွားဖမ်းခိုင်းပြီး ဆုကြေးငွေ ထုတ်ယူချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ တစ်ခုခု မှားနေတာကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားသည်။

သူ ပိုင်ထျန်းရှင်းကို သတ်ခဲ့တာတော့ မှန်သော်လည်း၊ လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်ရဲ့ မွေးစားသားကိုတော့ မသတ်ခဲ့ပေ။

ဘာလို့ အမတ်ချုပ်က သူ့ကို ဒီလောက်အထိ အသည်းအသန် ဖမ်းချင်နေရတာလဲ။

ဪ...

ငါ နားလည်ပြီ။

ဒါက လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်ရဲ့ မျက်လှည့်ပြကွက် ဖြစ်နိုင်ခြေ များတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုးကွေ့ ကောင်းကင်မြစ် ခန်းခြောက်သွားတာ ဒါမှမဟုတ် နိုင်ငံတော်ရတနာ အခိုးခံရတာက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနဲ့ နန်းတော်ရဲ့ မျက်နှာကို ထိခိုက်စေတဲ့ ကိစ္စပဲ။

အဲဒါကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လိုက်ရင် နန်းတော်အတွင်းမှာ ဆူညံသွားမှာဖြစ်သလို၊ ပြည်သူတွေကြားမှာလည်း ထိတ်လန့်သွားမှာ သေချာတယ်။

ဒါကြောင့် လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်က အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ စွပ်စွဲချက်တစ်ခုကို ဖန်တီးပြီး ငါ့ကို အပြစ်ပုံချချင်နေတာပဲ။

တကယ်ပဲ... စောစောရောက်တာထက် အချိန်ကိုက် ရောက်တာက ပိုကောင်းတာပဲ။

လက်ဝဲ အမတ်ချုပ်က သူ့ရဲ့ အကွက်ကို စရွှေ့နေပြီဆိုမှတော့ ငါလည်း အရှိန်မြှင့်ရတော့မယ်။

ချူရွှမ်သည် အမြန် ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ကျောက်ဟူက သူ့ကို ပြန်တားလိုက်ပြီး သူ၏ အသံကို ပို၍ လျှို့ဝှက်စွာ နှိမ့်လိုက်ရင်း - “ညီအစ်ကိုရွှမ်... ဒီမဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင်ရဲ့ သရာပ်ကို မင်း သိလား”

ချူရွှမ်မှာ လန့်သွားပြီး - “မင်းတို့က သိလို့လား”

“ငါတို့ သိတာ ကြာလှပြီ”

ကျန်းလုံနှင့် ကျောက်ဟူတို့က အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ကြရာ၊ ချူရွှမ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံအကျဉ်းထောင်ကနေ ဖောက်ထွက်ပြီး ထွက်ပြေးချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် ကျောက်ဟူက လျှို့ဝှက်စွာ ပြုံးကာ - “ငါတို့ ခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင်၊ ဒီမဟာယွဲ့ တော်ဝင်မိသားစုဝင်က ကျဆုံးသွားတဲ့ မဟာယွဲ့နိုင်ငံရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေထဲက ဂန္ထဝင်ဖြစ်တဲ့ တတိယမင်းသား ချူ ဖြစ်ရမယ်”

“မင်းတို့တွေ လျှောက်ပြောနေတာပဲ”

ချူရွှမ်မှာ မျက်လုံးလှန်လိုက်မိတော့သည်။

ငါ့ကို လန့်သေအောင် လုပ်နေတာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ သရုပ်မှန် ပေါ်သွားပြီ ထင်နေတာ။

“အဲဒီ မဟာယွဲ့နိုင်ငံက ပျက်စီးသွားတာ နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီနေပြီလေ တကယ်လို့ တော်ဝင်မင်းသား ရှိနေဦးမယ်ဆိုရင် သူက အသက် ရာချီ၊ ထောင်ချီ မနေဘူးလား မဟာဆရာသခင်တွေတောင် အဲဒီလောက် အသက်မရှည်ကြပါဘူး”

ကျောက်ဟူက စိတ်မဆိုးဘဲ လျှို့ဝှက်စွာ ပြုံးကာ - “ညီအစ်ကိုရွှမ်... မင်း အဲဒီလို ပြောမယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသား ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက ကျင့်ကြံခြင်းထဲမှာပဲ နစ်မွန်းနေတော့ တခြားကိစ္စတွေ သိပ်မသိတာ မဆန်းပါဘူး။ အခု ငါတို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက်က မင်းကို သေချာ ရှင်းပြမယ်”