အခန်း (၈၇၇-၈၇၈)

အခန်း (၈၇၇) - အခြေခံအလေ့အထကို ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ သွေးမျိုးဆက် နိုးထလာခြင်း၊ ဒုတိယမြောက် သွေးမျိုးဆက်နှင့် သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသား

လီယန်ချူသည် ရော်ဖူတောင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

သူ့လက်ထဲတွင် တိုကင်တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဤတိုကင်ရှိရုံဖြင့် နောင်တွင် ရော်ဖူတောင်သို့ စိတ်ကြိုက် ဝင်ထွက်သွားလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သူသည် တိုကင်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ရှန်းချန်းချူ၏ ရုပ်အလောင်းကို ယင်ယန်ဘူးအတွင်းမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

'အလောင်းကို ရှာဖွေခြင်း' ဆိုသည်မှာ မည်သည့်အချိန်ဖြစ်ပါစေ စွန့်လွှတ်၍မရသော အလေ့အထကောင်းတစ်ခုပင်။

လီယန်ချူသည် ရှန်းချန်းချူ၏ အလောင်းထံမှ သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ကွင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဖန်တီးခြင်း ရွှေကျမ်းစာ ကို အသုံးပြုကာ ထိုရတနာပေါ်ရှိ တားမြစ်ချက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး အတွင်းရှိ ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။

အတွင်းမှ ပစ္စည်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လီယန်ချူမှာ အလိုအလျောက်ပင် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်မိသည်။

"ဒီခွေးကောင်က... တော်တော်ချမ်းသာတာပဲ"

ဤသိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၊ ဝိညာဉ်ဆေးလုံးများနှင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များ ရှိနေခြင်းပင်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးဆိုသော အရာကို လီယန်ချူသည် အရင်ဘဝက နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်ဝတ္ထုများထဲတွင် မကြာခဏ ဖတ်ဖူးသော်လည်း ချန်းနိုင်ငံတွင်မူ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

သူသည် ဤကမ္ဘာတွင် ထိုအရာများ မသုံးတော့ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင်မူ ထို သူဌေးကြီး' က ဝှက်ထားခြင်း ဖြစ်နေသည်။

"ဒီအရာတွေက စိန်တွေလိုပဲလား... ထွက်နှုန်းက အများကြီးရှိပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်က ထိန်းချုပ်ထားတာမျိုးလား" ဟု လီယန်ချူ စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။

ဤသိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းရှိ ရတနာများမှာ သူ့ကိုပင် တုန်လှုပ်စေလောက်အောင် များပြားလှသည်။ အဓိကမှာ များပြားလှသော ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်များပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် အထူးခြားဆုံးမှာ အရောင်သုံးမျိုးရှိသော ကြာပန်းတစ်ပွင့်ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူ မြင်လိုက်ရသောအခါ ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားမိသည်။

"သုံးရောင်ခြည် ဝိညာဉ်ကြာပန်း လား"

သူ့လက်ထဲရှိ ခရမ်းရောင် သစ်ရွက်ဂါလံ ကို နှစ်သောင်းချီ ကျောက်စိမ်းရည် ၊ ထျန်းရှင်းမြက် ၊ သုံးရောင်ခြည် ဝိညာဉ်ကြာပန်း တို့နှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက အရိုးပြောင်း အသားလဲစေမည့် နတ်ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ဖော်စပ်နိုင်မည်ဟု ဆိုင်ရှင်မ က တစ်ခါက ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

ဤဆေးပင်များမှာ လောကတွင် မျိုးတုံးသွားပြီဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ရှန်းချန်းချူ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ မြေပုံအပိုင်းအစတစ်ခုကလည်း သူ့အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။ ၎င်းမှာ အပိုင်းအစတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့်အရာဖြင့် ပြုလုပ်ထားမှန်း မသိရပေ။ အပေါ်တွင် ဆန်းကြယ်သော အဆောင်စာသားများ ပါဝင်နေသည်။

လောလောဆယ်တွင် အပေါ်၌ ဘာဆွဲထားမှန်း မသိရသေးသော်လည်း သေချာကြည့်လျှင် တိုင်တစ်တိုင်နှင့် ဆင်တူနေသည်။

"မဟုတ်ဘူး... သေချာကြည့်ရင် တံခါးတစ်ခုနဲ့ တူနေတာပဲ"

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ မြေပုံပေါ်က တိမ်တိုက်ပုံစံတွေက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ။ ဤသိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် ဆေးလုံးများ၊ ကုန်ကြမ်းများ၊ ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၊ ကျင့်စဉ်များစွာ ရှိနေပြီး အချို့ကို လီယန်ချူပင် မသိပေ။

ထို့အပြင် မြက်တဲထဲတွင် စေတနာရှင် တစ်ဦး ချန်ထားခဲ့သော ဝိညာဉ်မြှင့်တင်ဆေး မှာလည်း အလွန်ရှားပါးသော ဝိညာဉ်ဆေးလုံးဖြစ်သည်။

လီယန်ချူကဲ့သို့ တတိယအဆင့် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်နေသူအတွက်ပင် တိုးတက်မှုရှိစေနိုင်သည်။ ဒဏ်ရာရှိလျှင် ကုသနိုင်ပြီး ဒဏ်ရာမရှိလျှင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။

လီယန်ချူသည် ဝေမြို့သို့ ပြန်လာပြီး ရှန်းချန်းချူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ဆိုင်ရှင်မ အား ပေးလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်မ က ကြည့်ပြီးနောက် ပြောသည်။

"ဒီလောက်များပြားတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေက တတိယအဆင့် အစောပိုင်း ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို နောက်ဆုံးအဆင့်အထိ ရောက်အောင် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တယ်။

ယန်ဝိညာဉ် အဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်အတွက် ဒီလက်စွပ်ရှိရင် ကျင့်စဉ်အောင်မြင်တဲ့အထိ တိတ်တဆိတ် အောင်းကျင့်နေလို့ရတယ်။ အရင်းအမြစ် ရှာဖို့ အပြင်ထွက်စရာ မလိုတော့ဘူး။ မဟုတ်ရင် ယန်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းကနေ အလယ်ပိုင်းကို တက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ 'သန့်စင်သော ယန်ရတနာ' တွေကို အသက်နဲ့ရင်းပြီး ရှာရတတ်တယ်။ လမ်းမှာတင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်"

ဆိုင်ရှင်မ သည် လက်စွပ်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် လီယန်ချူကို စာတစ်စောင် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

နတ်ဆရာအိုကြီးက ကျောင်းထဲတွင် စာတစ်စောင် ချန်ထားခဲ့ပြီး ချင်းယွန်းကျောင်းမှ ထွက်ခွာသွားပြီဟု ဆိုသည်။

စာ၏ အရှေ့ပိုင်းတွင် လုံဟူရှန်း က သူ့ကို ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူး ဆက်ခံခိုင်းလွန်းသဖြင့် အတင်းလိုက်နေကြကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် သူသည် ရှောင်တိမ်းရန် ခရီးထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် လီယန်ချူကို ကျင့်ကြံခြင်းကို ဂရုစိုက်ရန် ရေးထားသည်။

စာကြောင်းတိုင်းတွင် နတ်ဆရာအိုကြီး၏ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်သော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေသည်။

လီယန်ချူ ဖတ်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းတွန့်သွားသည်။

"တခြားအိမ်တွေမှာ တပည့်တွေက ခရီးထွက်ကြတာ... ငါ့ဆီမှာကျတော့ လူကြီးက ခရီးထွက်သွားတယ်"

ပြီးတော့ နတ်ဆရာအိုကြီး ငြင်းပယ်လိုက်တာက လုံဟူရှန်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ရာထူးကြီးလေ။ တစ်လောကလုံးရှိ တာအိုဘာသာဝင်တို့၏ သန့်ရှင်းရာဌာနမှ ဂိုဏ်းချုပ်ဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်မှာ မည်မျှလေးနက်သည်ကို ပြောနေစရာပင် မလိုပေ။ သို့သော် တာအိုဆရာအိုကြီးကမူ မလုပ်ချင်ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူ ပြုံးပြီး ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။

ရုတ်တရက် သူ သတိရသွားသည်မှာ ချင်းယွန်းကျောင်း၏ အကြောင်းကို မေးရန် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ယခုတော့ ထပ်မံရွှေ့ဆိုင်းလိုက်ရပြန်ပြီ။

ပြုံးလိုက်လျှင် ယုတ်မာသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်တတ်သည့် မည်းကြီး ကို နတ်ဆရာကြီးက စီးသွားပြီး၊ ဝိညာဉ်လက်ဖက်ခြောက် ပေါင်အတော်များများကိုလည်း ယူသွားခဲ့သည်။

နတ်ဆရာကြီးသည် မည်သည့်ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်ကိုမျှ မလိုချင်သလို၊ လီယန်ချူကိုလည်း သူ၏ အဆင့်များ ပြန်လည်ရရှိအောင် ကူညီခိုင်းခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ဤဝိညာဉ်လက်ဖက်ခြောက်ကိုမူ အလွန်နှစ်သက်ပြီး ကျန်းမာရေးအတွက်ဟု အမြဲဆိုလေ့ရှိသည်။

လီယန်ချူ ဆက်ဖတ်လိုက်သောအခါ နတ်ဆရာကြီးက သူ့အတွက် လုံဟူရှန်း၏ ထူးကဲသော ပညာရပ်တစ်ခုကို ချန်ထားခဲ့သည်ကို တွေ့ရသည်။

၎င်းမှာ ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက် ပညာရပ်ပင်။

ဤပညာရပ်မှာ ကျင့်ကြံရေးလောကတွင် မည်သူမျှ မတတ်ကြသော်လည်း ဒဏ္ဍာရီလာ ပုံပြင်များတွင်မူ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်သော ပညာရပ်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ရတနာများစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသော လီယန်ချူအတွက် အလွန်ပင် သင့်တော်လှသည်။ အသုံးပြုရသည်မှာ အရာဝတ္ထုများကို ထိန်းချုပ်သည့် ပညာရပ်ထက် ပိုမိုကျွမ်းကျင်လွယ်ကူစေသည်။

အဓိကမှာ မည်သူမျှ သူ့ကို ခိုးယူတိုက်ခိုက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ခြင်းပင်။ မျက်လုံး ခြောက်စုံရှိနေသည်ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။

ဟော့ထုံတောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မပွင့်မီ အချိန်အနည်းငယ် ရှိသေးသဖြင့် လီယန်ချူမှာ မလောတော့ဘဲ ဝေမြို့တွင်သာ အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနေလိုက်သည်။

'ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက်' နတ်စွမ်းအားကို လီယန်ချူသည် တစ်ခေါက်ဖတ်ရုံဖြင့် တတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ ကိုယ်ကို တစ်ချက်လှုပ်လိုက်ရုံဖြင့် ခေါင်းသုံးလုံး လက်ခြောက်ဖက် ဖန်ဆင်းနိုင်ပြီး ရတနာ ခြောက်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

တစ်ခဏအတွင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ပါက ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ တစ်ပေါင်းတစ်သည် နှစ်ထက် များစွာ သာလွန်ပေသည်။

သို့သော်လည်း စိတ်အာရုံအတွင်းရှိ ထိုဆန်းကြယ်သော ဓားကျင့်စဉ် ကိုမူ ယနေ့အထိ သူ နားမလည်နိုင်သေးပေ။ အမြဲတမ်း တစ်ခုခု ခြားနေသကဲ့သို့ပင်။

"ထူးဆန်းတာပဲ... ဒီဓားကျင့်စဉ်ရဲ့ အဆင့်က နတ်စွမ်းအားတွေထက်တောင် မြင့်နေတာလား"

ဟု လီယန်ချူ စိတ်ထဲမှ တွေးမိသည်။

ဝေမြို့ရှိ နေ့ရက်များမှာ အလွန်အေးချမ်းလှသည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အလှဘုရင်မ ဆိုင်ရှင်မ ၏ အဖော်ပြုပေးမှုလည်း ရှိနေသည်။ အရင်က ခြေအိတ်အမည်း၊ နောက်ပိုင်း သူနာပြုဝတ်စုံ၊ ယခု ခြေအိတ်အဖြူ...

ထို့အပြင် ဆိုင်ရှင်မလေး၏ တိုင်းပြည်ကို မှောက်စေနိုင်သော အလှတရား၊ ဝဖြိုးသွယ်လျသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် ပြောမပြနိုင်သော မိန်းမပျိုလေး၏ ဆွဲဆောင်မှု...

စကားလုံးနှစ်လုံးတည်းနှင့် ဖော်ပြရလျှင်... 'ဇိမ်ခံခြင်း' ပင်။

သူ၏ ဟူထျန်း နတ်စွမ်းအားမှာလည်း ဝိညာဥ်မြင့်တင် ဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးနောက် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တိုးတက်သွားခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဟူထျန်း ဟင်းလင်းပြင်မှာ အခန်းတစ်ခန်းစာခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ လုယူလာသော လှံရှည်ကြီးကို ဟူထျန်းအတွင်း၌ ထားရှိရာ၊ ထိုနေရာတွင် ရှိနေရုံနှင့်ပင် ထည်ဝါသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

နဂါးချုပ်တွင်း မှ ရရှိသော ကန်ချီ စွမ်းအားများ စုစည်းနေသည့် ရှေးဟောင်းဓားကိုမူ သူ မသန့်စင်ရသေးပေ။ ယခု သန့်စင်သော ချီ စွမ်းအားလုံး တစ်လုံးကို ထပ်မံရရှိခဲ့သည်။

လီယန်ချူသည် ထို ချီ စွမ်းအားလုံးကို သန့်စင်ပြီးနောက် သူ၏ ကန်ချီ မှာ အဆင့်သစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာမှာ ထိုရှေးဟောင်းဓားကို ဆက်လက်သန့်စင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

သိုင်းပညာနှင့် နတ်စွမ်းအားများကို ကျင့်ကြံနေစဉ်မှာပင် သူသည် ဝိညာဉ်ဖြင့် ခရီးနှင်ခြင်း ကိုလည်း လေ့လာရန် မမေ့လျော့ပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်တွင် လှည့်လည်ပြီး ပြန်လာပါက မူလဝိညာဉ်ကို တိုးတက်စေသည့် အထွတ်အထိပ် လျှို့ဝှက်ပညာရပ် ဖြစ်သဖြင့် ယန်ဝိညာဉ် အဆင့်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

ရှောင်ဖုန်းရှန်း

တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် အရပ်ရှည်ရှည် ပုံရိပ်တစ်ခု ရပ်နေသည်။ မျက်နှာပေါက်မှာ ထင်ရှားပြတ်သားပြီး မျက်လုံးများမှာ ကျောက်မျက်ရတနာကဲ့သို့ တောက်ပနေကာ မျက်သူငယ်မှာ ရှားပါးလှသော ရေပြာရောင် ဖြစ်နေသဖြင့် ထူးခြားသော အလှတရား ရှိနေသည်။

ပွပွချောင်ချောင် တာအိုဝတ်ရုံကို ဝတ်ထားသော်လည်း သူမ၏ သွယ်လျလှပသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ လေညင်းလေး တိုက်ခတ်လာသောအခါ သူမ၏ သေးသွယ်သော ခါးလေးမှာ လက်တစ်ဆုပ်စာမျှသာ ရှိပုံရသည်။

သူမ၏ ကိုယ်လုံးမှာ ပိန်လှီနေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အဖုအထစ် အကောက်အကွေးများနှင့် ပြည့်စုံကာ ခြေတံရှည်ရှည်၊ အရပ်မှာလည်း သာမန်အမျိုးသားများထက် ပိုမြင့်သည်။

ကျွေ့ဟွာ သည် လူအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီးနောက် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး ရိုင်းစိုင်းသော သဘာဝအလှတရား ရှိသည့် ရင့်ကျက်သောအမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

အရင်တစ်ခေါက်က ချွမ်းချိုးလင်း တပည့် ဝမ်ရှန်းကျုံး သည် တောင်နတ်ဘုရားကို ဖမ်းဆီးရန် ရှောင်ဖုန်းရှန်းသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ကျွေ့ဟွာမိခင်၏ ရွှေကိုယ်ထည် ခေါင်းကို ဖြတ်ခဲ့ရုံသာမက ‌ေကျွ့ဟွာကိုလည်း ဖမ်းရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လီယန်ချူ စိတ်ဝိညာဉ်ဖြင့် ရောက်ရှိလာပြီး ချွမ်းချိုးလင်းမှ ပညာရှင်အားလုံးကို အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်ပေးခဲ့သည်။

ကျွေ့ဟွာသည် လီယန်ချူ၏ အစွမ်းထက်မှုကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အရင်က သူတို့နှစ်ဦးမှာ အစွမ်းချင်း သိပ်မကွာခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

သူမသည် အသည်းအသန် ကျင့်ကြံပြီး လီယန်ချူ ပေးအပ်ထားသော အမွှေးတိုင် အရှိန်အဝါ များကို သန့်စင်ခဲ့သည်။ ထိုအရှိန်အဝါမှာ အလွန်ထူထဲလှသည်။ အကြောင်းမှာ ဖန်ရှန်းနတ်သမီး သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံထားသော တတိယအဆင့် အလယ်ပိုင်းမှ တောင်စောင့်နတ်ဖြစ်ရာ ‌ေကျွ့ဟွာထက် အဆင့်တစ်ခု ပိုမြင့်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

‌ေကျွ့ဟွာသည် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို သန့်စင်ပြီးနောက်မှာပင် တတိယအဆင့်သို့ ချိုးဖောက် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုအစွမ်းထက်သော ခွန်အားကို ရရှိပြီးနောက်တွင် ‌ေကျွ့ဟွာမှာ ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုမိုနှစ်သက်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် မကြာသေးမီက ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း သူမ တစ်ခါမှ မလေ့လာဖူးသော ကျင့်စဉ်များနှင့် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များကိုလည်း နားလည်လာခဲ့သည်။ သိလိုက်ရသည်မှာ ၎င်းမှာ သွေးမျိုးဆက် နိုးထလာခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာသတ္တဝါများ ကျင့်ကြံရာတွင် သွေးမျိုးဆက်မှာ ပိုမိုသန့်စင်လေ၊ ပိုမိုမြင့်မြတ်လေ ခွန်အားမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လေ ဖြစ်သည်။

သူမ၏ မိခင်မှာ မဟာရှ ခေတ်က ဒုတိယအဆင့် တောင်စောင့်နတ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော် တကယ်တမ်းတွင်မူ သွေးမျိုးဆက်မှာ တတိယအဆင့်အထိသာ နိုးထနိုင်ခဲ့ပြီး အမွှေးတိုင်အရှိန်အဝါကို အသုံးချကာ ဒုတိယအဆင့်သို့ ရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုနိုးထလာသော သွေးမျိုးဆက်မှ ရရှိသည့် နတ်စွမ်းအားများမှာ သူမ၏ မိခင်ပင် မသိရှိသော အရာများ ဖြစ်နေသည်။ ‌ေကျွ့ဟွာမှာ ထိုအရာအတွက် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့သလို၊ တစ်ဖက်ကလည်း ရင်ခုန်နေမိသည်။ သူမ မည်သည့်အဆင့်အထိ ရောက်နိုင်မည်နည်း။

ယနေ့တွင် သူမသည် အတားအဆီးတစ်ခုကို ခံစားနေရသည်။ ပါးပါးလေးဖြစ်သော်လည်း မကြာခင် ချိုးဖောက်နိုင်တော့မည့် အတားအဆီးပင်။ ထိုအဆင့်ကို ကျော်လွန်နိုင်ပါက သွေးမျိုးဆက်မှာ ထပ်မံ၍ နိုးထလာမည်ကို သူမ သိသည်။

သူမသည် ရှောင်ဖုန်းရှန်း တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ တောင်ထိပ်ပေါ်တွင် ယခုအခါ တောင်စောင့်နတ်ကျောင်း၏ ပုံရိပ်မှာ မရှိတော့ပေ။ သူမသည် ပုံရိပ်‌ေယာင် ပညာဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ ချွမ်းချိုးလင်းမှ ဝမ်ရှန်းကျုံး ထပ်မံရောက်ရှိလာလျှင်ပင် သူမ၏ နိုးထလာသော သွေးမျိုးဆက်မှ နတ်စွမ်းအားကို မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဝုန်း

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးမျိုးဆက်များ ဆူပွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ထင်ရှားပြတ်သားသော မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်းပင် နီမြန်းသွားကာ မနေနိုင်ဘဲ ခပ်တိုးတိုး ညည်းညူလိုက်မိသည်။

သူမ၏ ခြေတံရှည်ရှည်လေးများမှာလည်း အလိုအလျောက်ပင် တွန့်လိမ်နေမိသည်။ ကံဆိုးစွာဖြင့် ဤဆွဲဆောင်မှုရှိသော မြင်ကွင်းကို မည်သူမျှ မတွေ့လိုက်ရပေ။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားများ ဆူပွက်လာသည်။ အကယ်၍ လီယန်ချူကဲ့သို့ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းကို ကြည့်နိုင်ပါက သူမ၏ သွေးကြောများမှာ မြစ်ကြီးတစ်စင်း စီးဆင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။

ယခုအခါ သူမ၏ သွေးမျိုးဆက်မှာ ရွှေရောင်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ ခွန်အားမှာ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သို့သော် မူလက သူမမှာ တတိယအဆင့် အစောပိုင်း ကျင့်ကြံမှုရှိသော်လည်း ယခုအခါ ကျင့်ကြံမှုမှာ ပြန်လည်ကျဆင်းလာသည်။ ဟုတ်ပါသည်၊ တိုးတက်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ ကျဆင်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမသည် အမွှေးတိုင်အရှိန်အဝါဖြင့် တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခဲ့ပြီး၊ ၎င်းအရှိန်အဝါဖြင့်ပင် သွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထစေခဲ့သည်။ သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အစွမ်းထက်လှသော သွေးမျိုးဆက် နိုးထလာသောအခါတွင်မူ အမွှေးတိုင်အရှိန်အဝါဖြင့် တက်လာသော အဆင့်ကို ပြန်လည်ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

‌ေကျွ့ဟွာ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ နောက်ပြန်ကျသွားပြီး မူလ လိမ္မော်ရောင် ကြောင်လေး အဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အမွှေးအမျှင်များမှာလည်း ပြောင်းလဲလာပြီး အလွန်နူးညံ့သော အဖြူရောင် အဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အလင်းတန်းများစွာက ‌ကျွေ့ဟွာ ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ ရှောင်ဖုန်းရှန်း တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူမ၏ အမွှေးများ လုံးဝ အဖြူရောင် ဖြစ်သွားသောအခါ ထိုအရှိန်အဝါမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထို့နောက် လူအဖြစ် ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားရာ အရပ်ရှည်ရှည်၊ မျက်နှာပေါက် ချောမောလှပသော အမျိုးသမီးအဖြစ် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ သူမ၏ တာအိုဝတ်ရုံမှာ ပျက်စီးသွားခြင်း မရှိဘဲ စောစောက ပြောင်းလဲမှုမှာ သူမ၏ မူလကိုယ်ထည်သာ ဖြစ်ပုံရသည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ တတိယအဆင့် အလယ်ပိုင်းသို့ တစ်ဟုန်ထိုး ရောက်ရှိသွားသည်။ သူမသည် သွေးမျိုးဆက်ကို ဆက်လက်နိုးထစေနိုင်သော်လည်း၊ သူမ၏ သွေးမျိုးဆက်အတွင်းမှ အခြားသော အစွမ်းထက်စွမ်းအားတစ်ခုကလည်း နိုးထလာပြန်သည်။ ဤစွမ်းအားနှစ်ခုမှာ အပြန်အလှန် ထိန်းညှိနေသဖြင့် ယခုတစ်ခေါက် သွေးမျိုးဆက် နိုးထမှုမှာ ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အံ့သြသော အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။ စောစောက သူမ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဒုတိယမြောက် သွေးမျိုးဆက်မှာ မူလသွေးမျိုးဆက်ထက် မနိမ့်ကျလှခြင်းပင်။

မူလရှိနေသော အမွှေးတိုင်အရှိန်အဝါမှာမူ သူမ၏ သန့်စင်မှုကြောင့် သဲမှုန်များအလား ဖြစ်တည်နေပြီး သန့်စင်သော ယန်စွမ်းအားများဖြင့် ပူလောင်နေသည်။

သူမသည် မျက်လုံးမှိတ်ကာ ဤပြောင်းလဲမှုကို ငြိမ်သက်စွာ ခံစားနေစဉ်၊ မမျှော်လင့်ဘဲ အသံတစ်ခုက ဤနေရာ၏ တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

"အသက်ကိုးသက်ကြောင် လား"

"လောကမှာ ဒီလိုမျိုး ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာစွမ်းအားရှင် သွေးမျိုးဆက်မျိုး နိုးထလာတာ ရှိသေးတာလား"

‌ေကျွ့ဟွာသည် အသံလာရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ လူငယ်တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလူငယ်၏ မျက်လုံးများမှာ ကြယ်များအလား တောက်ပနေပြီး ခါးတွင် ပါးလွှာသော ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ဓားမှာ ကျဉ်းမြောင်းပြီး ရှည်လျားလှသည်။

သူ့ဘေးတွင် သန်မာထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦး ပါလာသည်။ မျက်နှာမှာ လေးထောင့်ကျကျဖြစ်ပြီး နားရွက်များမှာ ကြီးမားလှသည်။ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် စွမ်းအားများ ကိန်းဝပ်နေပြီး ကြွက်သားများမှာ ကျောက်ဆောင်များအလား မာကျောထင်ရှားနေသည်။

သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လူငယ်မှာ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး ချီးကျူးလိုက်သည်။

"တကယ့်ကို လှပတဲ့ အမျိုးသမီးပဲ၊ အနောက်ဘက်ဒေသ က အလှလေးတစ်ယောက်လိုပဲ"

‌ေကျွ့ဟွာ၏ မျက်နှာလေးမှာ တင်းသွားပြီး ထိုလူငယ်၏ အကြည့်ကို မလိုလားသော အငွေ့အသက်များ ပြသလိုက်သည်။ အဓိကမှာ ထိုလူငယ်၏ ဘေးမှ ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားမှာ သူမနှင့် သဘာဝချင်း ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူငယ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းကျို... ဒီအမျိုးသမီးကို ဖမ်းလိုက်စမ်း၊ ငါက စီးတော်ယာဉ် တစ်ကောင် လိုနေတာနဲ့ အတော်ပဲ"

လေးထောင့်မျက်နှာနှင့် ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားက ဖြဲပြီး ရယ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ "

သူသည် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် မြေပြင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး ရှေးဦးကာလမှ တောင်တွေကို မနိုင်သော ဆင်ရိုင်းကြီးတစ်ကောင် ပြေးဝင်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့သည်။

‌ေကျွ့ဟွာသည် ယခုမှ တတိယအဆင့် အလယ်ပိုင်းသို့ ရောက်ထားခြင်းဖြစ်ရာ အရှိန်အဝါမှာ မငြိမ်သေးပေ။ သို့သော် သူမ၏ ခွန်အားမှာ များစွာ တိုးတက်သွားပြီဖြစ်သလို သွေးမျိုးဆက်လည်း နိုးထထားသဖြင့် ထိုအမျိုးသားကို မျက်လုံးထဲ မထည့်ပေ။

သူမသည် ခြေထောက်ဖြင့် မြေကြီးကို အသာနင်းလိုက်ရာ မြေပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် ရွှံ့နွံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလွန်စေးကပ်သွားတော့သည်။ ၎င်းမှာ မြေပြင်အနေအထားကို ထိန်းချုပ်သည့် နတ်စွမ်းအားပင်။

သို့သော် ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားမှာ ဘာကိုမှ ဂရုမစိုက်ဘဲ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း ထပ်လှမ်းလိုက်ရာ ‌ေကျွ့ဟွာ ၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်လာပြီး လက်ဖြင့် လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

ကျွေ့ဟွာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးလိုက်ရာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများမှာ လက်သီးအရှိန်အဝါအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပေါ်သွားသည်။

ဝုန်း

ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပြင်းထန်သော လေလှိုင်းများ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်လွင့်သွားသည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လွင့်ထွက်သွားသူမှာ ကျွေ့ဟွာ ဖြစ်နေသည်။

ကျွေ့ဟွာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သွားရသည်။ သူမသည် သွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားကို လုံးဝ မထိန်းချုပ်နိုင်သေးလျှင်ပင် တတိယအဆင့် အလယ်ပိုင်း ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် အဘယ်ကြောင့် ဤထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကို မယှဉ်နိုင်ရသနည်း။

ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းနှင့် အမျိုးသားက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်ပြီး နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း ထပ်လှမ်းလိုက်သည်။ ဤတစ်လှမ်းမှာ ပေပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ကျွေ့ဟွာ ရှေ့သို့ ရောက်လာကာ လက်ချောင်းများကို ချိတ်ကောက်သဏ္ဌာန် တွန့်ကွေးပြီး လေတိုးသံများနှင့်အတူ ကုတ်ခြစ်လိုက်သည်။

ကျွေ့ဟွာ သည် လက်ဝါးကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားအရှိန်အဝါများက ဝိုင်းပတ်ထွက်ပေါ်သွားသည်။ သူမသည် သွေးမျိုးဆက်မှ ပါလာသော နတ်စွမ်းအားများကို ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးမချနိုင်သေးသော်လည်း အစွမ်းမှာ သိသာလှသည်။ ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းများမှာ ထိုအမျိုးသား၏ လက်မောင်းပေါ်သို့ အရင်ဆုံး ကျရောက်သွားသည်။

သို့သော်လည်း အဖြူရောင် အမှတ်အသားလေးတစ်ခုသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားက လက်ကို ပြန်လှည့်ပြီး ဖမ်းလိုက်ရာ လက်ဝါးအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျွေ့ဟွာ သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထွက်ပြေးစရာ လမ်းစအားလုံး ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤဖမ်းဆီးမှုမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ပေ။

သူမသည် အရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သော်လည်း မည်မျှပင် ဝေးဝေးပြေးပါစေ ဤအမျိုးသား၏ တိုက်ခိုက်မှုအတွင်းမှ မလွတ်ကင်းနိုင်ပေ။ ‌ေကျွ့ဟွာသည် တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပုံရိပ်ပေါင်းများစွာ ဖန်ဆင်းကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားသည်။

ဖုန်း

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျွေ့ဟွာ မှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး အမျိုးသား၏ လက်သီးမှ လေပူစွမ်းအားကြောင့် မနေနိုင်ဘဲ သွေးတစ်ချက် အန်လိုက်ရသည်။

သူမမှာ ထိုအမျိုးသားကို ထိတ်လန့်စွာ ကြည့်လိုက်မိပြီး စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အမျိုးသားက ဖြဲရယ်ပြီး ပြောသည်။

"အသက်ကိုးသက်ကြောင်က ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာစွမ်းအားရှင်ဆိုတာ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက အရမ်းငယ်သေးတယ်"

စကားမှာ မများသော်လည်း ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။ သူသည် နောက်ထပ် လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်လိုက်ပြန်ရာ သူမမှာ ထပ်မံလွင့်ထွက်သွားပြီး ကိုယ်တွင်းအရှိန်အဝါများ ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။

သူမသည် ထူထဲလှသော အမွှေးတိုင်အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်ပြီး မြစ်ကြီးတစ်စင်းအလား တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ယခုအခါ အမွှေးတိုင်အရှိန်အဝါမှာ သန့်စင်သော ယန်ရတနာ ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် အလွန်သန့်စင်လှသည်။

ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားမှာ ထိုအရှိန်အဝါများကြားတွင် ရှိနေသော်လည်း ဒဏ်ရာတစ်စုံတစ်ရာ မရပေ။ ဤပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကြောင့် ခေတ္တမျှသာ နှောင့်နှေးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျွေ့ဟွာ သည် စိတ်ထဲမှ ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ကောင်းကင်စွန်းသို့ ဦးတည်၍ ထွက်ပြေးလိုက်တော့သည်။

အမျိုးသား၏ အမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ မြေကြီးကို လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်ရာ မြေမှ ရွှေဝါရောင် နဂါးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး လက်သီးအရှိန်အဝါမှာ သူမ၏ ကျောပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားသည်။

ဖူးး

သူမ ထပ်မံ၍ သွေးအန်လိုက်ရပြီး ဆက်လက်၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည်။

လူငယ်မှာ လက်ပိုက်ကြည့်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို လွတ်မသွားစေနဲ့၊ ငါက ဒီလိုရိုင်းတဲ့ မိန်းမမျိုးကို သဘောကျတယ်"

ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားက ရယ်ကာ "မပြေးနိုင်ပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။

သူသည် ခြေထောက်များကို ကွေးလိုက်ပြီး အားဖြင့် ကန်လိုက်ရာ ကောင်းကင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ပျံသန်းသည့် နည်းပညာ မဟုတ်ဘဲ သန့်စင်သော ခန္ဓာကိုယ် ခွန်အားဖြင့် ခုန်ပျံခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤခွန်အားမှာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသလို အရှိန်မှာလည်း အလွန်မြန်လှသည်။

နတ်စွမ်းအားဖြင့် ထွက်ပြေးနေသော ‌ကျွေ့ဟွာ ကို အမှီလိုက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမမှာ အရှိန်နှုန်းတွင် နာမည်ကြီးသူ ဖြစ်ပါလျက်နှင့်ပင်။

ကျွေ့ဟွာ သည် အမွှေးတိုင်အရှိန်အဝါများကို ထပ်မံအသုံးပြုကာ ဟန့်တားရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထိုအမျိုးသားကို ဒဏ်ရာမပေးနိုင်ဘဲ အရှိန်ကိုသာ အနည်းငယ် နှေးစေနိုင်သည်။

"ကောင်မလေး... မင်း ပြေးမလွတ်တော့ပါဘူး" ဟု အမျိုးသားက အေးစက်စွာ ရယ်သည်။

ရှေးဟောင်းသွေးမျိုးဆက် နိုးထလာသော တတိယအဆင့် မိစ္ဆာဘုရင်မတစ်ဦးမှာ ဤအမျိုးသားရှေ့တွင် ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသလောက် ဖြစ်နေသည်။ အသက်ရှူသံ နှစ်ချက်စာအတွင်းမှာပင် ‌ေကျွ့ဟွာမှာ အမျိုးသား၏ လက်သီးဖြင့် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ရိုက်ချခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှေဝါရောင်နဂါး သုံးကောင်က ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ကျရောက်သွားတော့သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

မြေပြင်မှာ တုန်ခါသွားရသည်။ သူမ၏ ကိုယ်တွင်းမှ ထူထဲလှသော စွမ်းအားများမှာ ရိုက်ခွဲခြင်း ခံလိုက်ရပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ ရွှေရောင်သွေးများ စီးကျလာကာ မြေပေါ်သို့ တစ်စက်ချင်း ကျဆင်းကုန်သည်။

အမျိုးသားက ဖြဲရယ်ပြီး ပြောသည်။

"လိမ္မာပါးနပ်စွာနဲ့ စကားနားထောင်စမ်း၊ မဟုတ်ရင် မင်းရဲ့ အသိစိတ်ကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်မယ်။ အဲဒီကျရင် မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ဘယ်မှ ပြေးလို့မရတော့ဘူး"

‌ေကျွ့ဟွာမှာ ရန်သူကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သွေးမျိုးဆက် နိုးထပြီးချင်းမှာပင် ဤကဲ့သို့သော ပညာရှင်နှင့် တွေ့လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ထိုမျက်လုံးများ ကြယ်ပမာ တောက်ပနေသော လူငယ်မှာမူ အေးဆေးစွာ ပြုံးနေဆဲပင်။

သို့သော်လည်း ရုတ်တရက် လူငယ်၏ မျက်မှောင်များ ကြုတ်သွားပြီး ‌ေကျွ့ဟွာ၏ နောက်ကျောဘက်ကို ကြည့်ကာ အော်လိုက်သည်။

"သတိထား "

လူငယ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် သတိပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြွက်သားအမြောင်းမြောင်းနှင့် အမျိုးသားမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားစဉ်၊ သူ၏ မျက်စိရှေ့သို့ ပြင်းထန်သော လေပူအရှိန်တစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ကျေွ့ဟွာ၏ နောက်ကွယ်မှ ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

အမျိုးသားမှာ လက်သီးဖြင့် တိုက်ရိုက် ထိုးချလိုက်ရာ ပြင်းထန်လှသော လက်သီးအရှိန်အဝါမှာ ကြီးမားသော နဂါးတစ်ကောင်အလား ဟိန်းဟောင်းကာ ထွက်ပေါ်သွားသည်။

ဝုန်း

ကျေွ့ဟွာ၏ နောက်ကွယ်မှ ရောက်လာသော လူငယ်တာအိုဆရာ မှာလည်း လက်သီးတစ်ချက်ကို ထိုးထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း မည်သည့်နဂါးပုံရိပ်မျှ ပါမလာဘဲ ရိုးရှင်းသန့်ရှင်းသော လက်သီးတစ်ချက်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လှသော အင်အားဖြင့် ထိုထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကို တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားစေတော့သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

အမျိုးသားမှာ သွေးအန်ကာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် တိုက်မိကာ ကြွေမွသွားစေတော့သည်။ အသက်ရှင်သလား သေသလားပင် မသိရတော့ပေ။

ကျွေ့ဟွာ မှာ လူငယ်တာအိုဆရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"နင်ပဲ "

လူငယ်တာအိုဆရာမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမောပြေပြစ်ပြီး ခါးတွင် ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ သူ၏ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးတန်းများက သူ့ကို ပိုမိုရဲရင့်သော အရှိန်အဝါများ ပေးစွမ်းထားသည်။

လီယန်ချူ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

ဟော့ထုံတောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်ရန် နီးကပ်နေသဖြင့် သူသည် တိမ်စီးကာ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟော့ထုံတောင်၏ ဝင်ပေါက်မှာ ရှောင်ဖုန်းရှန်းနှင့် မဝေးလှသဖြင့် ‌ေကျွ့ဟွာ၏ ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေကို လာကြည့်ရာမှ စောစောက မြင်ကွင်းနှင့် တိုးခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမက ပြောသည်။

"ခုနလေးတင် ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက် နိုးထလာတာ... အဲဒါကို ဒီလူနှစ်ယောက် ရောက်လာပြီး ငါ့ကို စီးတော်ယာဉ် လုပ်ဖို့ ဖမ်းဖို့ ကြိုးစားနေတာ"

လီယန်ချူ ထိုအခါမှ သတိထားမိသည်မှာ ‌ေကျွ့ဟွာ၏ အရှိန်အဝါမှာ အရင်ကနှင့် လုံးဝ ခြားနားသွားခြင်းပင်။ သာမန် တတိယအဆင့် အလယ်ပိုင်းထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

မျက်လုံးများ ကြယ်ပမာ တောက်ပပြီး ထူးကဲသော အရှိန်အဝါရှိသည့် လူငယ်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းတည်းနဲ့ ကောင်းကျို ကို လွင့်သွားအောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတော့ မင်းမှာလည်း အစွမ်းအစ ရှိတာပဲ"

လီယန်ချူက ထိုလူငယ်ကို ကြည့်ပင်မကြည့်ဘဲ ‌ေကျွ့ဟွာကိုသာ ဆက်မေးလိုက်သည်။

"အမွှေးတိုင်အရှိန်အဝါက ဒီလောက်တောင် အသုံးဝင်တာလား"

သူမက

"အဲဒီအရှိန်အဝါက ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူက ချီးကျူးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကတော့ တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တာပဲ"

သူမက မေးစေ့ကို အသာမော့ကာ

"ဒါပေါ့... အဲဒါက သဘာဝပဲလေ" ဟု ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဘေးမှ အရှိန်အဝါ ထူးကဲသော လူငယ်မှာမူ "............"

သူ လုံးဝ လျစ်လျူရှုခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

အခန်း (၈၇၈) - လက်သီးလက်မောင်းပညာ ၊ မင်ရှန်းတောင်စောင့်နတ် ၊ ပန်းချီဆွဲခြင်း ၊ မင်းအဖေ လာနေတာလား

ရုတ်တရက်

ပျက်စီးနေသော အပျက်အစီးများကြားမှ ကောင်းကင်တုန်ဟီးမတတ် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောင်သံတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြမ်းတမ်းလှသော စွမ်းအင်များ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လွင့်စင်သွားကာ ကျောက်ခဲများမှာလည်း လေထဲသို့ ပျံတက်သွားတော့သည်။

ထိုထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားမှာ အပျက်အစီးများထဲမှ ပြန်လည်ရုန်းထွက်လာသည်။ သူ၏ ကြွက်သားများမှာ ကျောက်ဆောင်များအလား အဖုအထစ်များဖြင့် ထင်ရှားနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်တွင် မှိန်ပျပျ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ပူလောင်တောက်ပသော ထိုအလင်းများကြောင့် သူ၏ပုံစံမှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ဆင်းသက်လာသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးနှင့်ပင် ဆင်တူနေတော့သည်။

သူသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောင်လိုက်ပြီးနောက် လက်သီးတစ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးချလိုက်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အရှိန်အဝါနှင့် ခွန်အားများကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်ထားသဖြင့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ တစ်ခဏအတွင်း အလွန်တရာ တောက်ပလာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏နောက်ကျောဘက်၌ ကြီးမားလှသော ကျောပြင်တွင် အတောင်ပံပါသည့် အနက်ရောင် ကျားကြီးတစ်ကောင်၏ ပုံရိပ် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအတောင်ပံပေါ်တွင် ရွှေရောင်အစင်းကြောင်းများ ပါရှိပြီး ဆန်းကြယ်သော အဆောင်စာသားများနှယ်ပင်။ ပုံစံမှာ ရှေးဟောင်းသားရဲကြီး ချုံးချီ နှင့် ဆင်တူသော်လည်း အခြားသော သားရဲသွေးမျိုးဆက်များ နှောနေသည့်ပုံပေါ်သည်။ ယခုခေတ်ကာလတွင်မူ ဤအရာမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရှေးဦးသားရဲကြီး ဖြစ်ပေသည်။

လီယန်ချူသည် ကိုယ်ကို အသာအယာ တိမ်းစောင်လိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဘေးတိုက်ထားထားသော လေးကိုင်းကြီးတစ်ခုအလား လုံးဝန်းသွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထိုထွားကျိုင်းသော အမျိုးသား၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

ထိုအမျိုးသား၏ မျက်စိရှေ့တွင် မှောင်အတိကျသွားပြီး တကယ့်ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးတစ်ကောင် သူ၏ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အခြားလက်တစ်ဖက်ကို လက်သည်းသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲကာ လီယန်ချူ၏ လည်ပင်းကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။

သူ၏နောက်ကျောရှိ သားရဲပုံရိပ်ကြီးမှာလည်း ကမ္ဘာပျက်မတတ် ဟိန်းဟောင်လိုက်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လီယန်ချူကို အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့်အလား။

လီယန်ချူသည် လက်မောင်းဖြင့် အသာအယာ ခုခံကာကွယ်လိုက်ရာ ထိုအမျိုးသား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားများကို ဘေးသို့ လွှဲထုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ဤမျှနီးကပ်သော အကွာအဝေးတွင် လီယန်ချူသည် ခေါင်းဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဆောင့်တိုက်လိုက်တော့သည်။

ဝုန်း

ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားမှာ ခေါင်းတဖြဖြ ရမ်းသွားပြီး မျက်စိထဲတွင် ပြာဝေသွားရသည်။ အစောပိုင်းက တတိယအဆင့် အလယ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် မာကျောလှသော ကျွေ့ဟွာသည်ပင် သွေးမျိုးဆက် လျှို့ဝှက်ပညာကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း သူ့အသားပေါ်တွင် အဖြူရောင် အမှတ်အသားလေးသာ ထင်ကျန်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိသည့် လူငယ်မှာ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။ ကောင်းကျို ၏ ကိုယ်ထည်မှာ အလွန်တရာ သန်မာလှပြီး ရှေးဟောင်းသားရဲ သွေးမျိုးဆက်ရှိသည့် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မူလကပင် ကြမ်းတမ်းမာကျောလှသည့်အပြင် သူ၏သွေးမျိုးဆက်မှာ ရှေးဦးကာလမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ကာ ဗုဒ္ဓဘာသာ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကိုပါ ကျင့်ကြံထားသူ ဖြစ်သည်။ သာမန် ခံစစ်ရတနာများထက်ပင် ပိုမိုခိုင်ခံ့ပြီး အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ခြင်းတွင် အလွန်ထူးချွန်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ဤလူငယ်တာအိုဆရာနှင့် တွေ့ဆုံရာတွင် သူသည် ဘက်ပေါင်းစုံမှ အသာစီး အယူခံနေရသည်။ အထူးသဖြင့် အနီးကပ် လုံးထွေးသတ်ပုတ်ရာတွင် တစ်ဖက်လူ၏ ထူးဆန်းသော နည်းစနစ်များနှင့် ထက်မြက်လှသော တိုက်ခိုက်မှု အာရုံများမှာ... ထိုလူငယ်သည် အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေး ပညာရပ်များကို နားမလည်လျှင်ပင် ကောင်းကျိုမှာ ဤတာအိုဆရာကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ကြောင်း အကဲခတ်မိပေသည်။

လီယန်ချူနှင့် ထိုအမျိုးသား တိုက်ခိုက်နေသည်မှာ ကြာပြီဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ အချိန်တိုအတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားမှာ လီယန်ချူ၏ လက်ချက်ဖြင့် နောက်သို့ ထပ်မံလွင့်ထွက်သွားပြန်သည်။ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူသည် ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝ မရှိပေ။

ယခုခေတ် ကျင့်ကြံခြင်းစနစ်များထဲတွင် မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါးကို အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှု၌ အပြတ်အသတ် ဖိနှိပ်နိုင်သည့် အမျိုးအစားမှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။

"သိုင်းလောကရဲ့ နတ်ဘုရား လား"

ဟု ထိုအမျိုးသားက အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏အသံမှာ မပီမသ ဖြစ်နေသည်။ ခုနက တိုက်ခိုက်မှုအတွင်း လီယန်ချူကြောင့် သူ၏ သွားနှစ်ချောင်း ကျိုးထွက်သွားခဲ့သဖြင့် စကားပြောရာတွင် လေထွက်နေခြင်းပင်။

သူ့မျက်စိတစ်ချက် ပြာသွားစဉ်မှာပင် လီယန်ချူ၏ တံတောင်ဆောင့်ချက်က သူ၏ရင်ဘတ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများမှာ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲသွားတော့သည်။ ခန္ဓာကိုယ် မည်မျှပင် မာကျောပါစေ၊ လီယန်ချူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ဘဲ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများမှာ တစ်ခဏအတွင်း ဗြောင်းဆန်သွားရသည်။ သူသည် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်ကာ အကွာအဝေးကို ချဲ့လိုက်ပြီးနောက် တာအိုဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် ဤအထွတ်အထိပ် သိုင်းပညာရှင်၏ တိုက်စစ်ကို ဟန့်တားရန် လီယန်ချူ၏ ဦးခေါင်းကို လက်သီးဖြင့် လှမ်းထိုးလိုက်သည်။

သို့သော် လီယန်ချူ၏ ပြင်းထန်လှသော ခြေကန်ချက်မှာ သူ၏ခေါင်းသို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်လာခဲ့သည်။ ထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားမှာ ချက်ချင်းပင် လဲကျသွားပြီး ကြီးမားလှသော ကိုယ်ထည်ကြီး မြေပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသဖြင့် ကျောက်ခဲများ လွင့်စင်သွားရသည်။ သူသည် အခြေအနေမဟန်မှန်း သိသဖြင့် မူလကိုယ်ထည်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ရာ တောင်ကုန်းတစ်ခုခန့် ကြီးမားသော သားရဲကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ အစောပိုင်းက ပေါ်ထွက်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် ပုံရိပ်နှင့် တစ်ပုံစံတည်းပင်။ တစ်ကိုယ်လုံး မည်းနက်နေပြီး အတောင်ပံပါသည့် ကျားကြီးတွင် ရွှေရောင် အစင်းကြောင်းများ ပါရှိသည်။

ဟိန်း

ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရှေးဦးသားရဲကြီးမှာ ကောင်းကင်တုန်ဟည်းမတတ် ဟိန်းဟောင်လိုက်ရာ ပြင်းထန်သော အသံလှိုင်းများ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပြန့်လွင့်သွားသည်။

"ဟေ့"

လီယန်ချူက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မဟာနဂါးဟိန်းသံ

ရှေးဦးသားရဲကြီး၏ အသံထက် ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်းမှာ တစ်ဖက်လူ၏ အသံလှိုင်းကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်သည်။ ကောင်းကျိုကဲ့သို့ သန်မာသူပင်လျှင် မနေနိုင်ဘဲ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ဒါက သွေးမျိုးဆက်ချင်း အဆင့်အတန်း ကွာခြားမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ဖိနှိပ်မှုပင်။ သူ၏ ရှေးဟောင်း ချုံးချီ သွေးမျိုးဆက်မှာ မသန့်စင်သဖြင့် ကောင်းကင်နဂါးကို မယှဉ်နိုင်ပေ။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြိုလဲသွားရသည်။

လီယန်ချူသည် တောင်ပမာကြီးမားသော ထိုသားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ရာ သားရဲကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ လွင့်တက်သွားတော့သည်။ လီယန်ချူသည် မြေကြီးပေါ်မှ အသာအယာ ခုန်တက်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော အက်ကွဲကြောင်းများစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူသည် ထိုပြင်းထန်သော အားအရှိန်ကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး ကောင်းကျို ကောင်းကင်သို့ လွင့်တက်သွားသည့်ပုံစံအတိုင်းပင်၊ သို့သော် ပိုမိုကြမ်းတမ်းပြီး အားအင်အပြည့်ဖြင့် လိုက်ပါသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝုန်း

သားရဲကြီး၏ ဝမ်းဗိုက်သို့ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။ တောင်ကို မနိုင်ခြင်း ၊ တောင်ကို ထမ်းနိုင်ခြင်း နှင့် ခွန်အားကြီးခြင်း ဟူသော နတ်စွမ်းအား သုံးမျိုးကို ပေါင်းစပ်ထားသည့် လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် သန်မာနေပြီ ဖြစ်သည်။ လက်သီးတစ်ချက်အတွင်းမှာပင် ထိုသားရဲကြီး၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများမှာ ကြွေမွကုန်တော့သည်။ လီယန်ချူသည် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လက်သီးသုံးချက် ဆက်တိုက် ထိုးလိုက်ရာ အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်လှသော ထိုရှေးဟောင်းသားရဲကြီးမှာ လုံးဝ အသက်ပျောက်သွားတော့သည်။

ဥက္ကာခဲတစ်ခုကဲ့သို့ မြေပေါ်သို့ ကျဆင်းတော့မည့်အချိန်တွင် လီယန်ချူက လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဆေးဖော်စပ်သည့် အိုးလေး ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအိုးလေးမှာ အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ ၎င်းဖော်စပ်သည့် ဆေးလုံးများ၏ အာနိသင်မှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ရလဒ်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ ထို့အပြင် ၎င်းကို သာမန် ဆေးဖော်စပ်သည့် အိုးတစ်ခုအဖြစ်သာ မကြည့်သင့်ပေ။

ယခုပင် ကြည့်ပါဦး၊ ကောင်းကင်ယံမှ တောင်ပမာ ကြီးမားလှသော ထိုရှေးဦးသားရဲကြီးမှာ ဆေးအိုးလေးအတွင်းသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် တိုက်ရိုက်ပင် စတင်သန့်စင်တော့သည်။ မည်သည့် ဆေးနည်းမျှ မလိုသလို၊ မီးအရှိန် ထိန်းချုပ်ရန်လည်း မလို၊ အခြားသော ဆေးပင်များလည်း ထည့်စရာ မလိုပေ။ တိုက်ရိုက်ပင် စတင်သန့်စင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါကတော့ လီယန်ချူ ထောင်ယွမ်ရှန်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ရရှိခဲ့သော ရှေးဟောင်းဆေးအိုးလေးပင် ဖြစ်သည်။

ဆေးအိုးလေးမှာ မြေပေါ်သို့ အသာအယာ ပြန်လည်ကျဆင်းလာပြီး မည်သည့်လှုပ်ခတ်မှုမျှ မရှိပေ၊ မည်သို့ကြည့်ကြည့် နတ်ဘုရားသုံး ရတနာတစ်ခုနှင့် မတူလှပေ။

ကျွေ့ဟွာနှင့် စကားပြောအပြီး ထိုအမျိုးသား ပြေးဝင်လာရာမှ သေဆုံးသွားသည်အထိမှာ အသက်ရှူသံ နှစ်ချက်၊ သုံးချက်စာမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသဖြင့် သာမန်မျက်စိဖြင့် လုံးဝ မမြင်နိုင်ပေ။ ယခုအခါတွင်မူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ထိုသားရဲကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူ၏ အကြည့်မှာ ထိုလူငယ်ဆီသို့ ကျရောက်သွားပြီး မျက်ဝန်းများ အေးစက်လာသည်။ သူသည် လက်ချောင်းဖြင့် အသာအယာ တောက်လိုက်ရာ ထက်မြက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ ထိုလူငယ်၏ ဦးခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားတော့သည်။

ဖောက်

ဦးခေါင်းပေါ်တွင် အပေါက်တစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း ထိုလူငယ်မှာ လူအရေခွံတစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုမျှမက လူအရေခွံမှာ မြေပေါ်တွင် မီးလောင်ကျွမ်းသွားပြီး ခဏအတွင်းမှာပင် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"အတုအယောင်နဲ့ ထွက်ပြေးတဲ့ပညာ လား"

ဟု လီယန်ချူက ခပ်တိုးတိုး ဆိုလိုက်သည်။

ခုနက သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မည်သည့် အရှိန်အဝါ ပြောင်းလဲမှုကိုမျှ မခံစားလိုက်ရဘဲ ထိုလူငယ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ လီယန်ချူက စိတ်အာရုံဖြင့် ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ထိုလူငယ်၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရတော့ပေ။ ခုနက လူငယ်မှာ လူအရေခွံတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့သလိုပင်။

"ဒီနည်းလမ်းကတော့ တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတာပဲ။"

ယုဟွမ်တောင် အတွင်း၌...

ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်မှာ ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ တုန်ခါသွားသည်။ ထို့နောက် မျက်လုံးများ ကြယ်ပမာ တောက်ပပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ ခါးတွင် ပါးလွှာပြီး ရှည်လျားသော ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့သြသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ထွက်နေသည်။

"လက်သီးလက်မောင်းပညာနဲ့တင် ကောင်းကျိုကို အသေရိုက်သတ်နိုင်တယ်လား ဒီတာအိုဆရာက တော်တော်လေးကို ကြောက်စရာကောင်းအောင် သန်မာတာပဲ။"

"ဒါဟာ လူအဖြစ် ပြောင်းလဲထားတဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်မှာ သေချာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်အဆင့်လဲဆိုတာတော့ မသိရသေးဘူး။"

လူငယ်က ခေါင်းကို အသာအယာ ခါလိုက်သည်။

"ဟော့ထုံတောင် ပွင့်တော့မှာဆိုတော့ ပညာရှင်တွေ အများကြီး ရောက်လာကြမှာပဲ။ အဲဒီထဲမှာ ရှေးဟောင်း လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ပါဝင်လာနိုင်တယ်။ ဒီလူတွေက တခြားဟာတွေကို မလုရင်တောင်မှ မသေဆေးနဲ့ နတ်ဘုရားအခွင့်ရေးတွေကိုတော့ လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီအချိန်မှာ တခြားသူနဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီး ခွန်အားတွေ ဖြုန်းတီးနေရင် မသေဆေးကို လုယူဖို့ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်။"

သူ၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်ပြီး အရှိန်အဝါမှာလည်း မြင့်မြတ်လှသည်။ သူ ကြံစည်နေသည်မှာ ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်များ ဖြစ်သဖြင့် ခဏတာ ဒေါသကြောင့် အလုပ်ပျက်ခံ၍ မဖြစ်ပေ။

"နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ကို အလွယ်တကူ မသုံးသင့်ဘူး၊ အရေးအကြီးဆုံး အချိန်ကျမှသာ တိုက်ပွဲကို ပြောင်းလဲဖို့ သုံးရမယ်"

ဟု ထိုလူငယ်က ခပ်တိုးတိုး ဆိုလိုက်သည်။

ရှောင်ဖုန်းရှန်း...

လီယန်ချူသည် ကျွေ့ဟွာထံမှ သူမ၏ သွေးမျိုးဆက် နိုးထလာသည့်အကြောင်းကို ကြားသိရသည်။ သူသည် အလွန်ပင် စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေပြီး အနည်းငယ်လည်း အံ့သြသွားရသည်။

"မင်းပြောတာက မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နောက်ထပ် သွေးမျိုးဆက်တစ်ခု နိုးထလာတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီစွမ်းအားက မူလသွေးမျိုးဆက်ထက် မနိမ့်ဘူးပေါ့"

ကျွေ့ဟွာက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ အသက်ကိုးသက်ကြောင် လေ၊ ဒါပေမဲ့ အခုနိုးထလာတဲ့ နောက်ထပ် သွေးမျိုးဆက်က ဘယ်ကလာမှန်း ငါလည်း မသိဘူး။"

ယခုအခါ ကျွေ့ဟွာသည် လီယန်ချူပေးထားသော ကျန်းးထင်ရှန်း မှ စပျစ်သီးကြီးများကို စားသုံးထားသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် စွမ်းအားများ ပြည့်လျှံနေပြီး ရရှိထားသော ဒဏ်ရာအားလုံးလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ သိပြီ။"

လီယန်ချူက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေက သဘာဝစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး သွေးမျိုးဆက်ကို သန့်စင်ရတာ လူသားတွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုခက်ခဲတယ်။ ခုနက လူနှစ်ယောက်က မင်းရဲ့ သွေးမျိုးဆက် နိုးထချိန်မှာ တွေ့ရတဲ့ လူဘေးဒုက္ခ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

ကျွေ့ဟွာ ကြောင်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ငါက ဘေးဒုက္ခကို ကျော်ဖြတ်နေရတာလား ဒါပေမဲ့ အဲဒီဘေးဒုက္ခက အရမ်းပြင်းထန်လွန်းတယ်၊ သာမန်ဆိုရင် လုံးဝ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

လီယန်ချူက ခေါင်းညိတ်ကာ

"တကယ်လို့ အဲဒီအတိုင်းဆိုရင် သွေးမျိုးဆက် ပိုသန်မာလေ၊ ဘေးဒုက္ခ ပိုပြင်းထန်လေပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။"

ကျွေ့ဟွာမှာ ရင်တုန်တုန်ဖြင့် သတိရသွားသည်။

"ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်က ထပ်ပြီး နိုးထဦးမယ်လို့ ခံစားရတယ်၊ အခုထိ သွေးတွေက ဆူပွက်နေတုန်းပဲ။"

လီယန်ချူ ကြောင်သွားပြီး

"အဲဒါဆို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ကျွေ့ဟွာက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

"ဒါဆိုရင် နင် ဒီမှာနေပြီး ငါ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးမလား ငါ နောင်ကျရင် နတ်စွမ်းအားတွေ အောင်မြင်လာရင် နင့်ကို ပြန်ပြီး စောင့်ရှောက်ပေးမယ် လေ။"

လီယန်ချူက မကျေမနပ်ဖြင့်

"ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို စောင့်ရှောက်နေတာလဲဆိုတာ သေချာအောင် အရင်လုပ်ဦး။"

ကျွေ့ဟွာက သူမ၏ လှပသော မေးစေ့ကို အသာမော့ကာ

"အစမှာ ဝတာ ဝတာ မဟုတ်ဘူး၊ နောက်မှ ဝတာမှ အိမ်ကို ပိတာ အခု ငါက နင့်ကို မယှဉ်နိုင်သေးပေမဲ့ နောင်ကျရင် အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ နင့်ကို ကယ်နိုင်ရင် ကယ်နိုင်မှာလေ။"

လီယန်ချူက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သံသယရှိသော အမူအရာ ပြလိုက်သည်။

"နင်က ဘယ်လို အကြည့်နဲ့ ကြည့်တာလဲ ငါ့ကို မယုံဘူးလား"

ဟု ကျွေ့ဟွာက မကျေမနပ် မေးလိုက်သည်။

လီယန်ချူ သက်ပြင်းချကာ "ယုံပါတယ်။"

ကျွေ့ဟွာ ဒေါသထွက်သွားသည်။

"ဒါက မယုံတာ သိသာနေတာပဲ"

လီယန်ချူ စဉ်းစားလိုက်ပြီး

"ငါက ဟော့ထုံတောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို သွားရမှာ၊ ရှောင်ဖုန်းရှန်းမှာ အကြာကြီး နေလို့မရဘူး။"

ကျွေ့ဟွာက "ဪ" ဟု ဆိုကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းနည်းရိပ်များ တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ဒါပေမဲ့..." လီယန်ချူက ဆက်ပြောသည်။

"မင်း ငါနဲ့အတူ ဟော့ထုံတောင်ကို လိုက်ခဲ့လေ။"

ကျွေ့ဟွာ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပျော်ရွှင်ရိပ်များ ပေါ်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် မာန်တက်ကာ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး

"မလိုက်ဘူး"

ဒီမာနကြီးတဲ့ပုံစံက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ... လီယန်ချူက သတိပေးလိုက်သည်။

"နင်က ငါ့ကို စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ လိုနေတာလေ၊ ဘာလို့ ငါက နင့်ကို တောင်းပန်နေရသလို ဖြစ်နေတာလဲ"

ကျွေ့ဟွာ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဟုတ်သားပဲ၊ ဒါဆိုရင်လည်း ငါ လိုက်ခဲ့မယ်လေ "

လီယန်ချူက "လိုက်ချင်လိုက်၊ မလိုက်ချင်နေ" ဟု မကျေမနပ် ဆိုလိုက်သည်။

ကျွေ့ဟွာ ဒေါသထွက်ကာ

"နင် တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်ဆိုပြီး မာန်မတက်နဲ့ဦး၊ ငါက နင့်ကို မကြောက်ဘူးနော် "

လီယန်ချူက "ဪ" ဟု ဆိုကာ ဆေးအိုးလေးကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"ခုနက နင့်ကို ရိုက်ခဲ့တဲ့လူက အခု ငါ့လက်ချက်နဲ့ သေသွားပြီ၊ အဲဒီအိုးထဲမှာ ထည့်ထားတာ။"

ကျွေ့ဟွာ : "..............."

မင်ရှန်းတောင်

ဤနေရာသည် မူလက ချန်းကျိုး နယ်မြေအတွင်းရှိ သာမန်တောင်ငယ်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အကျယ်အဝန်းမှာ သုံးမိုင်ခန့်သာရှိပြီး တောင်အမြင့်မှာလည်း ပေသုံးရာခန့်သာ ရှိသဖြင့် မတ်စောက်ခြင်းလည်း မရှိသလို ခန့်ညားထည်ဝါခြင်းလည်း မရှိပေ။

သို့သော် မကြာသေးမီက မင်ရှန်းနယ်မြေအတွင်းသို့ ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ရောက်ရှိလာကြသည်။ အကြောင်းမှာ အကျော်ကြားဆုံးဖြစ်သော ဟော့ထုံတောင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် မင်ရှန်းနယ်မြေအတွင်း၌ ပွင့်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံခြင်းမျိုးနွယ်စု ဖြစ်သော ရှဲ့ မိသားစုမှ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဂဏန်းခန့် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။ ဦးဆောင်လာသူမှာ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် တာအိုသီလရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းရောင် ယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူမ၏ ဘေးတွင်မူ ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းဖွံ့ဖြိုးပြီး ရင်သားအစုံမှာလည်း မို့မောက်နေသည့် မိန်းမပျိုလေးတစ်ဦး ပါရှိသည်။ ရှဲ့မိသားစု ရောက်ရှိလာချိန်မှာ အလွန်မစောလှသော်လည်း ပါလာသော လူငယ်များမှာ အစွမ်းထက်သည့် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသူများ ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီက မင်ရှန်းနယ်မြေအတွင်း၌ လူအများမှာ ပေပေါင်းများစွာ မြင့်မားသော ကျားဖြူ ကြီးတစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြပြီး ထိုကျားပေါ်တွင် လူရိပ်တစ်ခု လိုက်ပါနေသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့အပြင် ဝိညာဉ်များကို အသုံးချကာ ယုတ်မာသော ပညာရပ်များကို ကျင့်ကြံသည့် ချင်းလင်ကျိ နှင့် သူ၏ ယွီကွေ့ဂိုဏ်း တစ်ဖွဲ့လုံးမှာလည်း အမြစ်ပြတ် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ယခုအခါတွင်မူ ကျင့်ကြံခြင်း အင်အားစု အများအပြား မင်ရှန်းသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ဤကိစ္စမှာ ကျင့်ကြံသူများအကြားတွင် အုတ်အော်သောင်းတင်း ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ အချို့ကမူ ၎င်းမှာ မင်ရှန်းတောင်စောင့်နတ် ကိုယ်ထင်ပြပြီး မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြပြီး၊ အချို့ကမူ တစ်စုံတစ်ဦးက ပြိုင်ဘက်များကို ကြိုတင်ရှင်းလင်းနေခြင်းဖြစ်သည်ဟု ယူဆကြသည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်းယူဆချက်ကို ထောက်ခံသူ မများလှပေ။ အကြောင်းမှာ ဟော့ထုံတောင်မှာ အလွန်တရာ ကျယ်ဝန်းလှသဖြင့် တစ်ဦးတည်းနှင့် စူးစမ်းရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တတိယအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှာ အစွမ်းထက်လှသော်လည်း ၎င်းတို့ပင်လျှင် တစ်ဦးတည်း အကုန်လုံးကို မရှာဖွေနိုင်ပေ။ ထို့အပြင် အချို့မှာမူ သူတစ်ပါးရှာဖွေထားသည်ကို လုယူရန်သာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသူများ ဖြစ်သည်။

ယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က ခပ်တိုးတိုး ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီတောင်လေးက ဒီလောက်တောင် သေးတာ၊ တောင်စောင့်နတ် ရှိရင်တောင် ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်မှာမို့လို့လဲ ချင်းလင်ကျိက တတိယအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲလေ။"

ခန္ဓာကိုယ် ထွားကျိုင်းပြီး လှပသော မိန်းမပျိုလေး ရှဲ့ဝမ်ရင်း က ပြုံးကာ ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း ဒီတောင်စောင့်နတ်က အရမ်းကြိုးစားလို့ ဘဝရဲ့ အဆင့်အတန်းသစ်တစ်ခုကို ရောက်သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ၊ ဒါမှမဟုတ် အစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်က ဒီမှာ လာအောင်းပြီး တောင်စောင့်နတ် လုပ်နေတာလား မသိဘူးလေ။"

ကျားဖြူကိုစီးကာ တောင်တောအနှံ့ သွားလာနေခြင်း၊ ဤနေရာ၌သာ ဝဲလည်နေခြင်းနှင့် ဘုရားကျောင်း အမွှေးတိုင် အနံ့အသက်များ ရှိနေခြင်းတို့မှာ တောင်စောင့်နတ်တစ်ပါး၏ လက္ခဏာများနှင့် အလွန်ကို ကိုက်ညီနေပေသည်။

"မိန်းကလေးတစ်ယောက်က စကားကို ဒီလောက် ပေါ့ပေါ့တန်တန် မပြောစမ်းနဲ့ "

ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က အေးစက်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက ဘိုးဘိုးကို အကြာကြီး တောင်းပန်လို့ ငါက ခေါ်လာတာ၊ ဒီတစ်ခါတော့ ငြိမ်ငြိမ်နေစမ်းပါ "

ရှဲ့ဝမ်ရင်းက ရယ်မောကာ

"ဒေါ်လေးရယ်... ကျွန်မလို ယင်ဝိညာဉ် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က မငြိမ်မသက် ဖြစ်ရင်တောင် ဘယ်လောက်အထိ ဖြစ်မှာမို့လို့လဲ "

ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က မကျေမနပ်ဖြင့်

"ပြီးခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က ဟိုလူငယ်တာအိုဆရာကို သွားပြီး စနောက်တာက အကြီးဆုံးသော မငြိမ်မသက်မှုပဲ။"

ရှဲ့ဝမ်ရင်း မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားပြီး

"အဲဒီတာအိုဆရာက အဲဒီလောက်တောင် ချောတာပဲ၊ နာမည်လေး သွားမေးတာတောင် မရဘူးလား "

"လျှောက်မလုပ်နဲ့"

ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"အဲဒါက တစ်လောကလုံးမှာ နာမည်ကျော်နေတဲ့ ထူးကဲတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်လေ၊ မင်းက သူ့စရိုက်ကို မသိဘဲနဲ့ သွားပြီး စကားပြောတာက ဘေးဒုက္ခကို ဖိတ်ခေါ်နေတာပဲ။"

ရှဲ့ဝမ်ရင်းက ပြုံးလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ဂရုမစိုက်လှပေ။

"ငါပြောတာကို ကြားလား"

ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က ပြတ်ပြတ်သားသား ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့အနားမှာပဲ ကောင်းကောင်းနေစမ်း၊ ဟော့ထုံတောင်က တခြားနယ်မြေတွေနဲ့ မတူဘူး၊ ပညာရှင်တွေ အများကြီး ရောက်လာကြမှာ။"

ရှဲ့ဝမ်ရင်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဒေါ်လေး... အဲဒီတာအိုဆရာရော လာမလားဟင်"

ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က မျက်နှာတည်တည်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ

"သူ့အကြောင်းပဲ တွေးမနေနဲ့၊ ဘယ်လို အမူအကျင့်မျိုးလဲ အားနေရင် တရားထိုင်ပြီး ကျင့်ကြံစမ်း "

ရှဲ့ဝမ်ရင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ လက်ခံလိုက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားစဉ် ခပ်တိုးတိုး ညည်းတွားလိုက်သည်။

"ကျွန်မကိုတော့ မတွေးနဲ့ဆိုပြီး ကိုယ်တိုင်ကျတော့ အဲဒီတာအိုဆရာရဲ့ ပုံကို ဆွဲနေတာပဲ၊ ကျွန်မ မသိဘူး ထင်နေလား "

ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်မှာ ပန်းချီပညာကို လေ့လာခဲ့ဖူးသဖြင့် ပညာရှင်များကဲ့သို့ပင် လူပုံကို သက်ရှိထင်ရှားသကဲ့သို့ ဆွဲနိုင်သူ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ရွှမ်သီလရှင် ဒေါသထွက်သွားကာ တစ်လုံးချင်း ခေါ်လိုက်သည်။

"ရှဲ့ ဝမ် ရင်း "

ခန္ဓာကိုယ် သွယ်လျလှပသော မိန်းမပျိုလေးမှာ ချက်ချင်းပင် ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။ ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်မှာ စိတ်ထဲတွင် မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေရပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှားရှားပါးပါး နီမြန်းသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူမ၏ စရိုက်မှာ အေးစက်တည်ငြိမ်ပြီး အနည်းငယ် လူကြီးဆန်လှသည်။ ရှဲ့မိသားစု၏ လူငယ်များကို ပညာသင်ကြားပေးရာတွင်လည်း အလွန်တင်းကျပ်လှသဖြင့် သူမကို မကြောက်သောသူ မရှိပေ။

ယခုအခါ ရှဲ့ဝမ်ရင်းက သူမ ပန်းချီခိုးဆွဲနေသည်ကို မြင်သွားသဖြင့် ဒေါသထွက်နေခြင်းပင်။ အကြာကြီးနေမှ စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီးနောက် ခပ်တိုးတိုး ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ ပန်းချီဆွဲတာက တခြားကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီတာအိုဆရာရဲ့ အရှိန်အဝါကို လေ့လာချင်လို့ပါ၊ သူချောတာနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။"

ထိုအချိန်တွင် ရှဲ့ဝမ်ရင်းမှာ ထွက်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်မှာ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေမိခြင်းပင်။

ရှဲ့ဝမ်ရင်းက ရုတ်တရက် ခေါင်းလေး ပြန်ပြူလာကာ

"ဒီမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘဲနဲ့ ဒေါ်လေးက ဘယ်သူနဲ့ စကားပြောနေတာလဲ"

ကျင့်ရွှမ်သီလရှင် တစ်ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီး ပြုံးနေသော ရှဲ့ဝမ်ရင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားတော့သည်။

"နင် ရပ်လိုက်စမ်း"

သူမက အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် ယပ်တောင်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ရှဲ့ဝမ်ရင်းဆီသို့ လှမ်းတိုက်လိုက်သည်။ ရှဲ့ဝမ်ရင်းက လျှို့ဝှက်ပညာတစ်ခုကို သုံး၍ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

"ဒေါ်လေး... ဒါက မတရားဘူးလေ၊ ဘာလို့ ရတနာကို သုံးတာလဲ"

ဟု ရှဲ့ဝမ်ရင်းက မကျေမနပ် ဆိုလိုက်သည်။

ကျင့်ရွှမ်သီလရှင်က ဘာမှပြန်မပြောဘဲ အခန်းထဲမှ 'ဖတ် ဖတ် ဖတ်' ဆိုသည့် အသံများသာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ခဏအကြာတွင် ရှဲ့ဝမ်ရင်းမှာ သူမ၏ တင်ပါးကို ပွတ်သပ်ရင်း မျက်ရည်စလေးများဖြင့် အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ၏ မျက်စိတစ်ချက် ဝေသွားစဉ် အဖြူရောင် အရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"အေ"

ရှဲ့ဝမ်ရင်း ကြောင်သွားပြီးနောက် မကြာသေးမီက နာမည်ကြီးနေသော ကျားဖြူစီးသူ ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆကာ လိုက်ကြည့်ချင်သော်လည်း တင်ပါးက နာနေသဖြင့် လက်လျှော့လိုက်ရသည်။ မကြာမီမှာပင် စခန်းအတွင်း၌ သတင်းတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။

"စီမောဂိုဏ်း တစ်ဖွဲ့လုံး အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီ "

"ဒုဂိုဏ်းချုပ် ချင်းဟူ လည်း ပျောက်ဆုံးနေတယ်"

ရှဲ့ဝမ်ရင်း ကြောင်သွားရသည်။ ခုနက အဖြူရောင်အရိပ် ဖြတ်ပြေးသွားတာက မင်ရှန်းတောင်စောင့်နတ် မိစ္ဆာတွေကို သွားသတ်တာလား။

မင်ရှန်း တောအုပ်အတွင်း၌...

ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် သွယ်လျပြီး လှပသော ကြောင်ကြီး တစ်ကောင်မှာ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ ကျွေ့ဟွာသည် သွေးမျိုးဆက် နိုးထပြီးနောက်တွင် ကြောင်ဖြူ တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

သူမ၏ ရှေ့တွင်မူ မျက်ခုံးတန်းများ ထက်မြက်ပြီး ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ထင်ရှားပြတ်သားပြီး နှုတ်ခမ်းမှာ ပါးလွှာကာ ကြံ့ခိုင်သော အမူအရာ ရှိသည်။ ခါးတွင်မူ ရှေးဟောင်း ကြေးဓားတစ်လက်ကို ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ထိုဓားမှာ ရှေးဦးကာလက နတ်ကျောင်းတစ်ခုမှ ရရှိခဲ့သော ဓားဖြစ်ပြီး ဆိုင်ရှင်မက ပြန်လည် သန့်စင်ပေးထားသဖြင့် သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ဤလူငယ်မှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားသော လီယန်ချူပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် မျက်နှာသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားပြီး ဓားကို ချိတ်ဆွဲကာ ကျွေ့ဟွာကို ခေါ်၍ မင်ရှန်းသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟော့ထုံတောင် မပွင့်သေးသဖြင့် ဤနေရာရှိ မိစ္ဆာများကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါဟာ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အလိုတော်အရ မိစ္ဆာတွေကို နှိမ်နင်းတာပါ၊ ကုသိုလ် လိုချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး။

"ခုနက မင်းရဲ့ ဘုရင်က အိုးကို မ တိုက်ကွက်က အားများသွားတယ်၊ အဲဒါကြောင့် စီမောဂိုဏ်း ဒုဂိုဏ်းချုပ်က ရှောင်သွားနိုင်တာ၊ အနည်းဆုံးတော့ နဂါးက အမြီးနဲ့ ခတ် တိုက်ကွက်နဲ့ ဆက်တိုက်သင့်တာ။"

လီယန်ချူက တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် အကြံပေးနေပြီး ကျွေ့ဟွာကလည်း ဘေးမှနေ၍ အလေးအနက် ခေါင်းညိတ်ကာ နားထောင်နေသည်။ လီယန်ချူ၏ သိုင်းပညာဖြင့် ထိုထွားကျိုင်းသော အမျိုးသားကို ရိုက်နှက်ခဲ့သည်ကို မြင်ပြီးနောက်တွင် ကျွေ့ဟွာမှာ သိုင်းပညာကို အလွန်ပင် လေးစားသွားခဲ့သည်။ လီယန်ချူက သူမကို သိုင်းကွက်အချို့ သင်ပေးထားသဖြင့် ခုနက တိုက်ခိုက်ခဲ့သူမှာ ကျွေ့ဟွာပင် ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူက ကျွေ့ဟွာ ဤမျှ အလေးအနက်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ခုနက ငါ လျှောက်ပြောနေတာ၊ မင်းက သေချာ မလေ့ကျင့်ရသေးလို့ မထိတာပါ။"

ကျွေ့ဟွာ : "....................."

ရုတ်တရက်

ကျွေ့ဟွာသည် ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တည်ကြည်သွားသည်။ လီယန်ချူကလည်း အပြုံးများကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ကျွေ့ဟွာ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝေဝါးနေပြီး

"မသိဘူး... ကောင်းကင်ယံက အရှိန်အဝါတစ်ခုက ငါ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်နဲ့ ဆက်နွယ်နေသလို ခံစားရတယ်" ဟု ဆိုသည်။

လီယန်ချူ တစ်ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီး စဉ်းစားလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းအဖေ လာနေတာလား"