အခန်း ၂၈
Vol. 3 Ch. 28
အခန်း (၂၈) - ဘဝကို သံသယဝင်ခြင်း။
“ရဲ့လင်လင်... နင် တုကူယန်းရဲ့ အစွမ်းကို ကောင်းကောင်းသိလား။ သူမက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် တော်တာလား။”
ဘေးတွင်ရပ်နေသော ရှောင်ဝူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ လင်းလက်နေသည်။
ရှောင်ချန်ယွီနှင့်တုကူယန်းတို့ တိုက်ခိုက်နိုင်ရန် နေရာကျယ်ကျယ် ပေးထားပြီးနောက် ရှောင်ဝူသည် ဖြစ်ပေါ်လာတော့မည့် တိုက်ပွဲကို အလွန်စိတ်ဝင်တစား စောင့်ကြည့်နေတော့သည်။
ရှောင်ဝူသည်လည်း တိုက်ခိုက်ရသည်ကို ဝါသနာပါသူတစ်ဦး မဟုတ်ပါလား။ နော့တင်းအကယ်ဒမီမှာတုန်းကလည်း သူမသည် တစ်နေကုန် တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ ပွဲလိုက်ရှာနေသူ ဖြစ်သည်။
အဖွဲ့လိုက်တိုက်ပွဲများတွင် သူမ အရင်ဆုံး ဒဏ်ရာရလေ့ရှိပြီး ထိုအခါမှ ထန်စန်းက ဒေါသပေါက်ကွဲကာ အစွမ်းပြလေ့ရှိသည်မှာ ပုံသေနည်းတစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။
ယခုမူသူမကိုယ်တိုင် မတိုက်ရဘဲ ရှောင်ချန်ယွီနှင့် တုကူယန်းတို့ တိုက်ခိုက်သည်ကိုသာ ကြည့်နေရသဖြင့် သူမ လက်တွေ ယားကျိကျိ ဖြစ်နေမိသည်။
“မမယန်ရဲ့ အစွမ်းက မသေးဘူးနော်။ ကျောက်စိမ်းမြွေဝိညာဉ်က တိုက်ခိုက်ရေးစနစ် မဟုတ်ဘဲ ထိန်းချုပ်ရေးစနစ် ဖြစ်ပေမဲ့တကယ်ကို လိမ္မာပါးနပ်ပြီး ရက်စက်တဲ့နေရာမှာ နာမည်ကြီးတယ်။ သာမန်ဝိညာဉ်သခင်တွေဆိုရင် မမယန်လက်ထဲမှာ ဒုက္ခလှလှတွေ့မှာပဲ။”
ရဲ့လင်လင်ကရှင်းပြလိုက်သည်။
ရဲ့လင်လင်သည်လည်း သူမရွေးချယ်ထားသော သခင်သည် တုကူယန်းကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်ပါ့မလားဆိုသည်ကို စူးစမ်းလိုသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။
ရှောင်ချန်ယွီနှင့် တုကူယန်းတို့၏ တိုက်ပွဲ စတင်လေပြီ။
“အရင် တိုက်ပါ။”
တုကူးယန်ကရှောင်ချန်ယွီကို အထင်သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဟာ့”
ရှောင်ချန်ယွီကအော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ကို အရှိန်ပြင်းပြင်း ကန်ကျောက်ကာ တုကူးယန်ထံသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားသည်။
ထုံးစံအတိုင်းပင်ရှောင်ချန်ယွီသည် သူ၏ ဝံပုလွေဝိညာဉ်ကို ထုတ်မသုံးပေ။ သူ၏ အခြေခံကျင့်စဉ်မှာ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာကိုယ်ဖြစ်သည့်အတွက် ထူးထူးခြားခြား ဝိညာဉ်များ မလိုဘဲ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားကပင် အရာအားလုံးကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်နိုင်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ရှောင်ချန်ယွီသည် တုကူယန်း၏ ရှေ့သို့ ရောက်သွားပြီး သူ၏ ညာလက်သီးဖြင့် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို တည့်တည့် ထိုးချလိုက်သည်။
“ဝုန်း”
“အားးးး”
တုကူယန်းသည် ချက်ချင်းပင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရပြီး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။
“ဘာ... ဘာဖြစ်တာလဲ။ ဝိညာဉ်ကိုတောင် မသုံးဘဲ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုသက်သက်နဲ့... နင်က အဆင့် ၁၉ ပဲ ရှိတာကို... ဒီလောက် အားပြင်းရတာလား။”
တုကူးယန်မှာ မှင်သက်သွားသည်။ သူမသည် နာကျင်နေသော ရင်ဘတ်ကို ပွတ်ရင်း မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့သွားရသည်။
ရှောင်ချန်ယွီ၏ လက်သီးချက်ကြောင့် လွင့်ထွက်သွားရလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားပေ။
သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည်ထိန်းကျောင်းပြီးနောက် ရှောင်ချန်ယွီကို အရှက်ရသော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဆင့် ၁၉ ရှိတဲ့ သာမန်ဝံပုလွေ ဝိညာဉ်ပိုင်ရှင်က ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် အနိုင်ယူနိုင်မှာလဲ။”
“ဝန်ခံပါတယ် ရှောင်ချန်ယွီ... နင့်ရဲ့ တိုက်ကွက်တွေက တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီလက်သီးတစ်ချက်က ငါ့ကို နောက်ဆုတ်အောင် လုပ်နိုင်ရုံပဲ ရှိတာပါ၊ ဒီထက်တော့ မပိုပါဘူး။”
တုကူယန်းကအတင်းအမာ ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ ထွက်နေသော်လည်း အလျှော့မပေးလိုသေးပေ။
တုကူယန်း၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် ကျောက်စိမ်းရောင် အဆိပ်မြွေတစ်ကောင်သည် လျှာတလုလုဖြင့် ရှောင်ချန်ယွီကို သားကောင်ကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။
“အစ်ကိုချန်ယွီက တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။”
ရှောင်ချန်ယွီအသာစီးရသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ရှောင်ဝူက ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဒါက အစပဲ ရှိသေးတာပါ။ မမယန်က ခုနက ကိုယ့်ကိုကို ယုံကြည်မှု လွန်ကဲသွားလို့ပါ။ သူမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်တွေကို မသုံးရသေးဘူး။ အစွမ်းကုန် မတိုက်ရသေးဘူးလေ။”
ရဲ့လင်လင်ကစိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဟွန့် ဒါက ပထမတစ်ကွက်ပဲ ရှိသေးတယ်။”
ရှောင်ချန်ယွီကလှောင်ပြုံးပြုံးရင်း တုကူယန်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။
တုကူယန်းက အစွမ်းကုန် မထုတ်သေးသော်လည်း ရှောင်ချန်ယွီအတွက်မူ ထိုလက်သီးမှာ အစမ်းသပ်ရုံမျှသာ ရှိသေးသည်။
ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ၏ ပြင်းထန်သော ခွန်အားမှာ တုကူယန်း ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အရာမဟုတ်ပေ။
ရှောင်ချန်ယွီ၏ အရှိန်အဝါများမှာ ရုတ်တရက် ထက်ရှလာသဖြင့် တုကူးယန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တည်ကြည်သွားတော့သည်။
“ဒီလက်သီးကတော့ ငါ့ကို လာအနိုင်ကျင့်လို့ မရဘူးဆိုတာ မင်းကို ပြောပြဖို့ပဲ။”
ရှောင်ချန်ယွီကပြောရင်း သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်မောင်းများမှ အနက်ရောင် လျှပ်စီးကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လက်ဖဝါးထဲသို့ စုစည်းသွားသည်။
“ဝုန်းးး”
ရှောင်ချန်ယွီ၏ လက်ဖဝါးကြားတွင် အနက်ရောင် လျှပ်စီးများ စုစည်းသွားပြီး သုံးမီတာကျော် ရှည်လျားသော အနက်ရောင် နဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
၎င်းသည် ကောင်းကင်သို့ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး တုကူးယန်ကို ဝါးမြိုရန် အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားတော့သည်။
“ကောင်းကင်ကိုဖုံးလွှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်ချက် ၉ ပါး လက်နက် လျှို့ဝှက်ချက် လာစမ်း။”
ရှောင်ချန်ယွီ၏ အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာသည်။
စောစောကတုကူယန်းကို လွင့်ထွက်သွားစေသော လက်သီးမှာ သာမန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ကွက်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း။ယခုမူ သူသည် စနစ်မှ ရရှိထားသော လျှို့ဝှက်ချက်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
လက်နက် လျှို့ဝှက်ချက် သည် အခြားသူများ၏ လက်နက်များကို အတုယူ ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
ဝိညာဉ်ကုန်းမြေပေါ်တွင်ထိပ်တန်းဝိညာဉ်များ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ ဤလျှို့ဝှက်ချက်၏ အတုယူမှုကို မကျော်လွန်နိုင်ပေ။
ယခုရှောင်ချန်ယွီ ဖန်တီးလိုက်သော အနက်ရောင်နဂါးမှာ တုကူးယန်၏ ကျောက်စိမ်းမြွေကို အခြေခံပြီး နောက်တစ်ဆင့် မြှင့်တင်ထားသော ကျောက်စိမ်း နတ်နဂါးဝိညာဉ် ပင် ဖြစ်သည်။
“ဒါ... ဒါက ဘယ်လို ဝိညာဉ်စွမ်းရည်မျိုးလဲ။”
တုကူယန်း၏ မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားတော့သည်။ ဤအနက်ရောင်နဂါးက သူမကို အလွန်အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။
“သွားစမ်းးးး”
ရှောင်ချန်ယွီကအမိန့်ပေးလိုက်ရာ နဂါးကြီးသည် တုကူယန်းကို အရူးအမူး တိုက်ခိုက်တော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် တုကူယန်း၏ ပုံရိပ်မှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
“ဟင်..”
ရှောင်ချန်ယွီမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်စဉ်မှာပင် အန္တရာယ် အရိပ်အယောင်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
“ရှူး”
လေတိုးသံနှင့်အတူ အနက်ရောင် မြားတစ်စင်းသည် ရှောင်ချန်ယွီထံသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း ပြေးဝင်လာသည်။
ရှောင်ချန်ယွီကလျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်ပြီး မြားကို လက်ဖြင့် ပုတ်ထုတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ပုခုံးတွင် မြားအနည်းငယ် ထိမှန်သွားသဖြင့် သွေးများ ထွက်လာသည်။
“ဒါက ဘာသဘောလဲ။”
ရှောင်ချန်ယွီက လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟဲဟဲ... ဘယ်လိုထင်လဲ။”
တုကူးယန်ကအဝေးမှ ဖြည်းညှင်းစွာ လမ်းလျှောက်လာသည်။ သူမ၏ လက်ထဲတွင် အနက်ရောင် လေးကိုကြီးကို ကိုင်ထားပြီး ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်နေသည်။
“ပထမ ဝိညာဉ်စွမ်းရည်က ကျောက်စိမ်း မြွေလေးကိုး။”
၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ကို လေးနှင့်မြားအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး အဝေးမှ တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် စွမ်းရည် ဖြစ်သည်။
ထိမှန်သူမှာအရှိန်နှေးသွားပြီး အဆိပ်သင့်စေသည့် ထိန်းချုပ်ရေး စွမ်းရည်လည်း ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်း မြင့်မြတ်ခန္ဓာမှာ အလွန် အားပြင်းသော်လည်း တုကူယန်းမှာ ထိန်းချုပ်ရေးစနစ် ဖြစ်သည့်အတွက် ရှောင်ချန်ယွီနှင့် ထိပ်တိုက် မတိုက်ဘဲ အဝေးမှသာ ကစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။