အခန်း ၃၈
Vol. 4 Ch. 38
အခန်း (၃၈) - ယွီထျန်းဟန် နိုးလာခြင်း။
ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံအချိန်။
ကြယ်သစ်တော။
တုကူယန်းသည် အခန်းမျက်နှာကြက်ကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ ရှောင်ချန်ယွီနှင့်အတူ တစ်ညလုံး စာဖတ်လိုက်ရသဖြင့် တုကူးယန်မှာ အားအင်ကုန်ခမ်းကာ နုံးချိနေပြီ ဖြစ်သည်။
အစပိုင်းတွင်သူမသည် ယွီထျန်းဟန်၏ ချစ်သူဖြစ်သောကြောင့် အရှုံးမပေးလိုဘဲ ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူမ၏ ခေါင်းမာမှုများ အရည်ပျော်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“တီ... တီ...”
ထိုစဉ် ရှောင်ချန်ယွီ၏ ဝိညာဉ်ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ မြည်လာသည်။ဆက်သွယ်သူမှာ ရှောင်ဝူ ဖြစ်သည်။
ရှောင်ဝူသည်သူမ၏ သူငယ်ချင်းများဖြစ်သော တိုက်တန်မျောက်ဝံကြီးနှင့် ကောင်းကင်ကျွဲနဂါးတို့ရှိရာ ကြယ်သစ်တော၏ ဗဟိုဒေသသို့ ခဏပြန်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
ခွဲခွာရသည်မှာတစ်ညပင် မပြည့်သေးသော်လည်း ရှောင်ဝူမှာ ရှောင်ချန်ယွီကို အလွန်တွယ်တာနေပြီး ဖုန်းဆက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
“ငါ ဘာမှမလုပ်ပါဘူး။”
ရှောင်ချန်ယွီစကားပြောနေစဉ် ဘေးမှ တုကူယန်းက သူ့ကို အချက်ပြလိုက်သည်။ တုကူးယန်မှာ အလွန်ပင် မကျေမနပ် ဖြစ်နေမိသည်။
‘နင်ကငါနဲ့အတူရှိနေပြီး တခြားမိန်းကလေးတစ်ယောက်နဲ့ စကားပြောနေတာလား။တော်တော်မုန်းဖို့ကောင်းတဲ့လူ။’
သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ယွီထျန်းဟန်ကို လုံးဝ မေ့လျော့နေပြီ ဖြစ်သည်။
“အစ်ကိုချန်ယွီ... အဲဒီမှာ ဘာသံတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။။”
ရှောင်ဝူကသံသယဖြစ်စွာ မေးသည်။
“အရေးကြီးတဲ့... ဟွတ် ဟွတ်... ရှောင်ဝူ ငါ အရေးကြီးကိစ္စလေး လုပ်နေလို့ပါ။”
ရှောင်ချန်ယွီကအသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ဟန်ဆောင်ပြောလိုက်ရသည်။
“နင် အဲဒီမှာ ခဏလောက် ထပ်ကစားနေဦး။ငါ နောက်မှ လာခေါ်မယ်။”
တစ်ဖက်အခန်းရှိ ရဲ့လင်လင်မှာလည်း မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းနေပြီး အိပ်မပျော်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
တည်းခိုခန်း၏ အသံလုံစနစ်မှာ ညံ့ဖျင်းလှသဖြင့် ဘေးအခန်းမှ အသံများကို သူမ အတိုင်းသား ကြားနေရသည်။
‘ငါကအရင်ရောက်တာလေ။ ငါက အရင်နောက်လိုက်လုပ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာလေ။ တုကူးယန်... နင်ကတော့ ပါးစပ်ကသာ မုန်းတယ်ပြောပြီး လက်တွေ့ကျတော့ ငါ့ထက်တောင် လက်သွက်နေသေးတယ်။’
ရဲ့လင်လင်မှာဒေါသထွက်နေမိသလို တုကူယန်းသည် ယွီထျန်းဟန်ကို ကယ်တင်ရန် အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ရှောင်ချန်ယွီ၏အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရန် အခွင့်အရေး ယူလိုက်ခြင်းဖြစ်မည်ဟု တွေးတောနေမိသည်။
တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် ရှောင်ချန်ယွီ၏ စနစ်အတွင်း၌ အချက်ပေးသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
“တိန် တုကူယန်း၏ နှစ်သက်မှု +၃၀”
“တိန် တုကူယန်း၏ နှစ်သက်မှု +၄၀”
“တုကူးယန်၏ နှစ်သက်မှု အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသဖြင့် နောက်လိုက်သစ်တစ်ဦး ရရှိပါသည်။”
ထိုစဉ် ယွီထျန်းဟန်သည် အိပ်မက်ဆိုးမှ နိုးလာသကဲ့သို့ မျက်လုံးများ ပွင့်လာသည်။ သူသည် တည်းခိုးခန်း၏ မာကျောသော ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နာကျင်ကိုက်ခဲနေသည်။
ရှောင်ချန်ယွီကသူ့ကို သတ်မပစ်ဘဲ ကြယ်သစ်တော၏အပြင်ဘက်သို့ ခေါ်လာပြီး ကုသပေးသည်ဟု သူ ထင်မြင်နေမိသည်။
‘ရှောင်ချန်ယွီကလူကောင်းလား။ မုန်းတီးမှုကို ကျေးဇူးတရားနဲ့ တုံ့ပြန်တာလား။ မဟုတ်ဘူး... ငါ သူ့ကို ကြည့်မရသေးဘူး။’
“နေဦး... တုကူးယန်း။ဘယ်ရောက်သွားလဲ။”
သူ၏ချစ်သူကို သတိရသွားချိန်တွင် ယွီထျန်းဟန်မှာ ပို၍ ဒေါသထွက်လာသည်။
‘ငါကအပြာရောင်လျှပ်စီး နဂါးဘုရင်ဂိုဏ်းရဲ့ ဆက်ခံသူ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ။ နင်က ရှောင်ချန်ယွီက ချောလို့ သူ့ကို မျက်စာပစ်နေတာလား။’
သူသည် တုကူယန်းကို စွန့်ပစ်ရန် စိတ်ကူးနေသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ နာကျင်နေမိသည်။
“အား”
ညသန်းခေါင်ယံတွင် တုကူယန်း၏ အော်ဟစ်သံကို ယွီထျန်းဟန် ကြားလိုက်ရသည်။
‘ဒီမိန်းမတော်တော် မုန်းဖို့ကောင်းတာပဲ။ ညကြီးမင်းကြီး သူများ အိပ်တာကို နှောင့်ယှက်နေတယ်။’
သူသည် အခန်းပြင်ထွက်ပြီး တုကူးယန်ကို ဆူပူကြိမ်းမောင်းချင်သော်လည်း ဒဏ်ရာကြောင့် မထနိုင်ဘဲသာ ငြိမ်နေရလေတော့သည်။