အခန်း ၁၃၃
Vol. 14 Ch. 133
အခန်း (၁၃၃)
အသစ်တဖန် ဆင့်ခေါ်ခြင်း ခံစားမှု
ပိုင်ရှန်းရှန်း၏ ဝေခွဲမရဖြစ်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ရွှီပေါ်အန်းသည် မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက် လေ၏။
"ဟေး...၊ ဘာလို့ အဲဒီလို လာကြည့်နေတာလဲ...၊ ငါ့ကို လာမခြောက်နဲ့နော်...။"
"ခုနက... အဲဒီပစ်ကပ်ကားကို ရှင် မောင်းလာတာလား...။"
ပိုင်ရှန်းရှန်း၏ လေသံမှာ အေးစက်နေပြီး စကားအဆုံးတွင် သိသာစွာ လေသံပြောင်းသွားသဖြင့် သူမ အလွန် အမင်း ဒေါသထွက်နေကြောင်း ဖော်ပြနေလေသည်။
ဤအပြုအမူက ရွှီပေါ်အန်းကို အလွန် မပျော်မရွှင် ဖြစ်သွားစေခဲ့၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရွှီအိုကြီးဖြစ်သော သူ သည် သူမ၏ အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင် ဖြစ်လေသည် မဟုတ်ပါလား။
ဤသည်က အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်ကို စကားပြောရမည့်ပုံစံလား။
"ဟုတ်တယ်လေ...၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ...၊ ငါ့မှာ ယာဉ်မောင်းလိုင်စင် ရှိတယ်...၊ လိုင်စင်နဲ့ မောင်းတာ ဥပဒေနဲ့ မလွတ်ကင်းဘူးလား တပ်ဖွဲ့မှူးပိုင်...။"
ရွှီပေါ်အန်းသည်လည်း ပိုင်ရှန်းရှန်းကို ဖော်ရွေသော အကြည့်ဖြင့် မကြည့်ခဲ့ချေ။
ထို့ကြောင့် ငွေကြေးက အမျိုးသားများကို သတ္တိရှိစေခြင်း ဖြစ်လေသည်။
မကြာမီကပင် ရွှီပေါ်အန်းသည် 'သည်းခံခြင်းဟူသော စကားလုံးအထက်တွင် ဓားတစ်လက် ဆွဲချိတ်ထားသည်' ဟု အဆက်မပြတ် ရေရွတ်နေခဲ့ပြီး သည်းခံခြင်းကို ရင့်ကျက်သော အမျိုးသားတစ်ဦး မိမိကိုယ်ကို လေ့ကျင့် တည်ဆောက်ရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော သင်ခန်းစာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့လေ၏။
ယခုအချိန်တွင်မူ ရွှီပေါ်အန်းသည် 'မင်း ငါ့ကို လေးစားရင် ငါလည်း မင်းကို ပိုပြီး လေးစားမယ်' ဟူသည်ကို သူ၏ ဆောင်ပုဒ်အဖြစ် ခံယူထားခဲ့လေသည်။
"ဟွန့်...၊ ကားမောင်းတာ တရားမဝင်ပေမယ့် အရှိန်လွန်မောင်းတာကတော့ တရားမဝင်ဘူး...၊ လမ်းပေါ်မှာ အရှိန်ပြင်းပြင်း မောင်းတာ ဘယ်လောက် အန္တရာယ်များလဲဆိုတာ ရှင် သိရဲ့လား...။"
စကားပြောရင်း ပိုင်ရှန်းရှန်း၏ လေသံမှာ ပို၍ ရန်လိုလာခဲ့လေ၏။
ပိုင်ရှန်းရှန်းက သူ့ကို လမ်းပေါ်က ကားပြိုင်မောင်းသူဟု အထင်လွဲနေသည်ကို ကြားသောအခါ ရွှီပေါ်အန်းက မနေနိုင်ဘဲ ပြန်ပက်လိုက်လေသည်။
"ဘယ်သူက ကားပြိုင်မောင်းနေလို့လဲ...၊ ငါက လူကုန်ကူးတဲ့သူကို လိုက်ဖမ်းနေတာ...၊ မင်းက ရုတ်တရက် ငါ့လမ်းကို လာပိတ်တာလေ...၊ မင်းက လူဆိုးတွေနဲ့ ပူးပေါင်းထားတယ်လို့တောင် ငါ ထင်နေတာ...။"
ဤကိစ္စသည် လူကုန်ကူးမှု ပါဝင်နေသဖြင့် အမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။ ပိုင်ရှန်းရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း တင်းမာသွားပြီး လေးနက်စွာ မေးလိုက်လေ၏။
"လူကုန်ကူးတာ...၊ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်တာလဲ...၊ ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ကိစ္စ ဖြစ်တာကို ရှင် ဘာလို့ ရဲကို ဖုန်းမဆက်တာလဲ...။"
ရွှီပေါ်အန်းက အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်လေသည်။
"ဒါပေါ့... နောက်ပိုင်းမှ နားလည်မှုလွဲနေမှန်း ငါ သိလိုက်ရတာ...၊ သူတို့က လူကုန်ကူးတဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး...။ ခွေးသူခိုးတွေပါ...။"
ပိုင်ရှန်းရှန်းသည် ရွှီပေါ်အန်း၏ ရှေ့နောက်မညီသော စကားများကို ဆင်ခြေတစ်ခုအဖြစ်သာ မှတ်ယူလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်နှာ ပြန်လည်အေးစက်သွားကာ ပြောလိုက်လေ၏။
"ကျွန်မကို အတယ်လို့ ထင်နေတာလား...၊ ရှင့်ရဲ့ ဆင်ခြေက သိပ်မမိုက်ဘူးနော်...၊ ဒါ့အပြင် ကျွန်မ ကားပေါ် ကနေ ပြုတ်ကျသွားတာလည်း ရှင့်မှာ တာဝန်ရှိတယ်...။"
ထိုအကြောင်းကို ပြောလာသောအခါ ရွှီပေါ်အန်းသည် သူ မှားနေကြောင်း သိလိုက်လေ၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပိုင်ရှန်းရှန်း ပြုတ်ကျသွားခဲ့သည်မှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်မဟုတ်ပါလား။
အကယ်၍ သူမ၏ ကံကောင်းမှုသာ မရှိခဲ့ပါက သူ၏ အံ့မခန်း ကျောက်တောင်တက်စွမ်းရည်ဖြင့်ပင် သူမကို ကယ်တင်ရန် အခွင့်အရေး ရနိုင်ခဲ့မည်မဟုတ်ချေ။
ရွှီပေါ်အန်းသည် သူ၏ အိမ်မွေးခွေးလေး အခိုးခံရသည်ဟု အထင်လွဲခဲ့ပုံ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို အသေးစိတ် ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်ပြီး စိတ်ရှည်လက်ရှည်ဖြင့် ပြောပြလိုက်လေ၏။
"တကယ်ပြောတာပါ...၊ မင်း မယုံရင် ပြန်ပြီး စုံစမ်းကြည့်လိုက်...၊ အမှန်တရား ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်...၊ အဲဒါက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုသက်သက်ဖြစ်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ မထင်မှတ်ထားတဲ့ အဖြစ် အပျက်တွေ ဆက်တိုက် ဖြစ်လာခဲ့တာပါ...။"
ပိုင်ရှန်းရှန်းက သံသယအချို့ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။
"ရှင့်ဖုန်း ခဏလောက် ငှားပေးပါ...၊ ကျွန်မရဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ခွေးသူခိုးကို ဖမ်းဖို့ ကူညီပေးခဲ့ပြီလို့ ရှင် ပြောတဲ့အတွက် လမ်းပေါ်က ကားပြိုင်မောင်းသူတွေကို ဖမ်းဖို့ ကင်းချထားတဲ့ ကျွန်မတို့ တပ်ဖွဲ့ဝင်တစ် ယောက်ယောက်က ကူညီပေးခဲ့တာ တိုက်ဆိုင်သွားတာ ဖြစ်ရမယ်...၊ ကျွန်မ ဖုန်းဆက်ပြီး မေးကြည့်လိုက် မယ်...။"
ရွှီပေါ်အန်းက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူ၏ဖုန်းကို ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။
"စကားဝှက်က..."
"သိပါတယ်...၊ ခုနက ရှင်ပဲ ပြောထားတာလေ...၊ နှစ်သုံးလေးသုညငါးခြောက်..."
မကြာမီတွင် ပိုင်ရှန်းရှန်းသည် ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်ပြီး သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်နှင့် ခေတ္တမျှ စကားပြောလိုက် လေသည်။
ဖုန်းချပြီးနောက် ပိုင်ရှန်းရှန်းသည် ရှက်ရွံ့နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ရွှီပေါ်အန်းကို ကြည့်ကာ ဖုန်းကို ပြန်ပေးရင်း ပြောလိုက်လေ၏။
"တောင်းပန်ပါတယ်...၊ ခုနက ရှင် အရမ်းမြန်မြန် မောင်းလာလို့ပါ...၊ ကျွန်မက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လေ့ကျင့် ထားတဲ့ ယာဉ်မောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမယ့် ရှင့်ကို မီအောင် မလိုက်နိုင်ခဲ့ဘူး...။"
ပိုင်ရှန်းရှန်း၏ အပြုအမူ နူးညံ့သွားသည်ကို မြင်သောအခါ နားလည်မှုလွဲမှားခြင်း ရှင်းလင်းသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အရူးပင်လျှင် သိနိုင်လေသည်။
ရွှီပေါ်အန်း စိတ်ထဲမှ ရယ်မောလိုက်လေ၏။ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် လေ့ကျင့်မှုက ဘာမှမဟုတ်ချေ။ သူ့တွင် လျှို့ဝှက်စွမ်းရည် တိုးမြှင့်မှု ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။
အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှုနှင့် ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုမှု စွမ်းအားမှာ ပုံကြီးချဲ့ပြောခြင်း မဟုတ်ပေ။
"တပ်ဖွဲ့မှူးပိုင်...၊ မင်းက သိပ်သဘောကောင်းတာပဲ...။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက စေတနာကောင်းနဲ့ လုပ်ခဲ့တာပါ...၊ ဒါ့အပြင် မင်း ဒဏ်ရာတောင် ရသွားသေးတယ်...။"
ဤအချိန်တွင် မည်သူမဆို ယဉ်ကျေးသော စကားအချို့ကို ပြောနိုင်ပေသည်။
"ဒီလောက် ကောင်းမွန်တဲ့ ယာဉ်မောင်းစွမ်းရည်ကို သာမန်ယာဉ်မောင်းတစ်ယောက် သင်ယူလို့ မရနိုင်ပါဘူး...၊ ရှင် အရင်က ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကားပြိုင်ပွဲတွေမှာ ပါဝင်ခဲ့ဖူးလား...။"
သံသယ အနည်းငယ် ရှိနေသေးပုံရသဖြင့် ပိုင်ရှန်းရှန်းက ထပ်မေးလိုက်လေသည်။
ရွှီပေါ်အန်း ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။
"မင်း ပြောတဲ့စကားအရ ငါ့ကို သံသယဝင်နေတုန်းပဲကိုး...၊ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး သက်သေပါပဲ...၊ ငါ့ရဲ့ ယာဉ် မောင်းစွမ်းရည် ကောင်းတာမှန်ပေမယ့် အဲဒါကို မကောင်းတာလုပ်ဖို့ သုံးမယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး...။"
သူ၏ ယာဉ်မောင်းစွမ်းရည်မှာ တောင်အနက်ပိုင်းရှိ ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်များတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လေ့ကျင့်သင်ယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ထို့ပြင် သူ၏ အသက်အရွယ်ကို ကြည့်ပါဦး၊ ထိုကဲ့သို့ မဆင်မခြင် အရာမျိုးကို လုပ်ပါ့မလား။
ပိုင်ရှန်းရှန်းက လျှာထုတ်ပြကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ရှင်လည်း ကျွန်မကို ရာဇဝတ်ဂိုဏ်းရဲ့ ကြံရာပါလို့ ထင်နေတာပဲ မဟုတ်လား...။ ကျွန်မတို့က လှေတစ်စင်းတည်း စီးနေကြတာပါ...။ ဒါပေမဲ့ ရှင်က သိပ်အသက်ကြီးတာမှ မဟုတ်တာ...၊ အသက်ထက် ပိုပြီး ရင့်ကျက်သယောင် ဟန်ဆောင်မနေပါနဲ့...။"
*အသက်ထက် ပိုပြီး ရင့်ကျက်သယောင် ဟန်ဆောင်သည်တဲ့လား…။*
ဤသည်က မိမိကိုယ်ကို ငယ်ရွယ်သည်ဟု ချီးကျူးခံရခြင်းအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်ပေသည်။
ဤချီးကျူးစကားကို ကြားသောအခါ ရွှီပေါ်အန်းမှာ ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်လေ၏။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများမှာ အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှု စွမ်းအားကြောင့် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော ကြောင့် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည် ကဏ္ဍပေါင်းစုံမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။
သူသည် အလွန် တက်ကြွပြီး ပို၍ ငယ်ရွယ်ပုံပေါက်နေကာ လူအများက သူ့ကို 'လူငယ်လေး' ဟုပင် ခေါ်ဆိုကြ လေသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ချီးကျူးသောအခါ ရွှီပေါ်အန်းသည် သဘာဝကျကျပင် မည်သည့် ရှင်းပြချက်ကိုမျှ မပေးခဲ့ချေ။
သူ့အပေါ်ထားရှိသော ပိုင်ရှန်းရှန်း၏ အပြုအမူမှာ များစွာ ပုံမှန်ဖြစ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရွှီပေါ်အန်းက စပ်စုလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။
"ခုနက မင်းရဲ့ အကြည့်နဲ့ လေသံက ငါ့ကို သေမတတ် လန့်သွားစေတယ် တပ်ဖွဲ့မှူးပိုင်...။ မင်းက တကယ်ပဲ ဘက်မလိုက်ဘဲ မကောင်းမှုကို အဆိပ်တစ်ခုလို မုန်းတီးတာပဲ...။ မင်းရဲ့ အသက်သခင်ကျေးဇူးရှင်အပေါ်တောင် အဲဒီလိုပဲကိုး...။"
ပိုင်ရှန်းရှန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် တင်းမာသွားပြီးနောက် သူမ၏မျက်လုံးများ မှေးမှိန်သွားကာ တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေ၏။
"တောင်းပန်ပါတယ်...၊ ကျွန်မရဲ့ ဖခင်က လမ်းပေါ်က ကားပြိုင်မောင်းသူတွေကို လိုက်ဖမ်းရင်း သေဆုံးသွားခဲ့ တာ...။ ကျွန်မ အခု သုံးနေတဲ့ တံဆိပ်ပြားနံပါတ်က သူ့ရဲ့ နံပါတ်ပဲ...။ ခုနက ကျွန်မတောင် သူ့လိုပဲ ဒီလောက ကြီးကို နှုတ်ဆက်ရတော့မယ်လို့ ထင်နေခဲ့တာ...။"
ပိုင်ရှန်းရှန်း၏ နာကျင်စရာ အတိတ်ကို သူ မရည်ရွယ်ဘဲ ပြောမိသွားကြောင်း သဘောပေါက်သွားသောအခါ ရွှီပေါ်အန်းမှာ ရှက်ရွံ့သွားပြီး တောင်းပန်စကား ဆိုလိုက်လေသည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်...၊ ငါ မသိလို့ပါ...။"
ပိုင်ရှန်းရှန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။
"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး...၊ အို... ဟုတ်သားပဲ...။ ကျွန်မ ရှင့်ကို တရားဝင် ကျေးဇူးမတင်ရသေးဘူး...၊ စောစော ကအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်...။"
ရွှီပေါ်အန်းသည် အခြေအနေကို ပေါ့ပါးသွားစေလိုသဖြင့် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"အာ...၊ ဒါပဲလား...။"
ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ပိုင်ရှန်းရှန်းမှာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားပြီး ရှင်းပြလိုက်လေ၏။
"ရှင် ဂဏန်းတစ်ခုလောက် ပြောပြရင်ရော...၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို ငွေကြေးအရ လျော်ကြေးနည်းနည်း ပေးပါ့မယ်...။"
ရွှီပေါ်အန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်လေသည်။
"ဘယ်သူက ပိုက်ဆံ လိုချင်လို့လဲ...၊ ဇာတ်လမ်းတွေထဲကအတိုင်းဆိုရင် သူရဲကောင်းက အလှမယ်လေးကို ကယ်တင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ သူမက ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပြန်ဆပ်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား...၊ ဒီဇာတ်လမ်း အသွားအလာက မမှန်ဘူး...။"
ရွှီပေါ်အန်း နောက်ပြောင်နေမှန်း ပိုင်ရှန်းရှန်း နားလည်သွားသဖြင့် သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးကာ ပြောလိုက်လေ၏။
"ရှင် တီဗီတွေ အရမ်းကြည့်တာပဲ...၊ အခုက လွတ်လပ်တဲ့ အချစ်ခေတ်ရောက်နေပြီ အစ်ကိုရဲ့...။ ရှင့်ရဲ့ အကြွေး တွေကို ဆပ်ဖို့ တစ်သက်လုံး ရှင့်ရဲ့ ကျေးကျွန်အဖြစ် နေစေချင်တာလား...။"
ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ရွှီပေါ်အန်း ပြုံးလိုက်လေသည်။
"မင်းက အဲဒီလို ပြောလာရင်တော့ ငါ နားလည်ပါပြီ...။"
"ရှင် ဘာကို နားလည်တာလဲ...။"
ပိုင်ရှန်းရှန်းက နားမလည်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေ၏။
ရွှီပေါ်အန်း ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။
"ရှေးခေတ်က အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဟာ ရုပ်ချောတဲ့ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ကယ်တင်တာကို ခံရရင် သူမက မျက်နှာလေး ရဲသွားပြီး...၊ သူရဲကောင်း...၊ ရှင်က ကျွန်မအသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့တာပါ...။ ရှင့်ကို ပြန်ဆပ်စရာ ဘာမှမရှိလို့ ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မပဲ ပေးအပ်ပါရစေ...။ လို့ ပြောတတ်တယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်...။"
အကယ်၍ သူမကို ကယ်တင်သော သူရဲကောင်းမှာ ရုပ်မချောပါက ထိုအမျိုးသမီးသည် လေသံပြောင်းသွားကာ 'ရှင့်ရဲ့ အသက်သခင်ကျေးဇူးကို ပြန်ဆပ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိလို့ နောက်ဘဝကျရင် ဒီကျေးဇူးကြီးကို ပြန်ဆပ်ဖို့ ရှင့်ရဲ့ ကျေးကျွန်အဖြစ် နေပါရစေ...' ဟု ပြောဆိုတတ်လေသည်။
"ဒါကြောင့် ခုနက မင်းပြောခဲ့တာကို ငါ နားလည်သွားပါပြီ...၊ ငါက သိပ်ရုပ်မချောလို့ပါ...။"
ပိုင်ရှန်းရှန်းမှာ ပြုတ်ကျလုမတတ် ရယ်မောနေမိပြီး သူမ၏ နာကျင်မှုကိုပင် မေ့သွားပုံရလေ၏။ သူမက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒီဟာသကို ကျွန်မ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တွေကတည်းက ကြားဖူးပါတယ်...၊ ပြီးတော့ နောက်ဆက်တွဲလည်း ရှိသေး တယ်...၊ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က သူမကိုယ်သူမ ပေးအပ်ဖို့ တကယ် ဆန္ဒရှိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့ရင် အဲဒါက သူမ ဘယ်လောက် လှလဲဆိုတဲ့အပေါ် မူတည်သွားပြန်ရော...။"
အကယ်၍ ထိုအမျိုးသမီးက လှပနေလျှင် သူရဲကောင်းက 'မင်းက ငါ့ကို တကယ် ယုံကြည်တယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ကို ငါ လေးစားစွာ လက်ခံပါတယ်...' ဟု ပြောလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ထိုအမျိုးသမီးက မလှပ လျှင်မူ သူရဲကောင်းသည် အခြားချဉ်းကပ်မှုတစ်ခုကို အသုံးပြုလိမ့်မည် ဖြစ်လေ၏။
သူတို့က 'သခင်မလေး... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး...။ ကျွန်တော့်မှာ စေ့စပ်ထားသူ ရှိနေလို့ သခင်မလေးအပေါ် ထပ်ပြီး မျှော်လင့်ရဲစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး...။' ဟု ပြောလိမ့်မည်။ အချုပ်အားဖြင့် ပြောရလျှင် ရှင်တို့ အမျိုးသားတွေက ဘယ်တော့မှ အရှုံးမခံကြဘူး။
ရွှီပေါ်အန်းက မနေနိုင်ဘဲ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်လေ၏။
"ငါ ဒါကို လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားဘူး...၊ ကိုယ့်တွင်း ကိုယ်တူးပြီး ကိုယ်တိုင် ပြန်ပိတ်မိသွားတာပဲ...၊ ထက်မြက် တယ်...၊ တပ်ဖွဲ့မှူးပိုင်က တကယ်ကို ထက်မြက်တာပဲ...။"
"ရှင်လည်း အတူတူပါပဲ...။"
ပိုင်ရှန်းရှန်းက ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်လေသည်။
အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ပိုင်ရှန်းရှန်း၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အများအပြား ရောက်ရှိလာခဲ့လေ၏။
သူတို့သည် အနီးနားတွင် စောင့်ကြည့်ရေး ကင်းချထားပြီးဖြစ်ရာ အကြောင်းကြားချက်ကို လက်ခံရရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သဘာဝကျကျပင် အမြန် ပြေးလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ရွှီပေါ်အန်းသည် ကမ်းပါးယံ အနက်ပိုင်းသို့ အမှန်တကယ် ဆင်းသွားခဲ့ပြီး ပိုင်ရှန်းရှန်းကို သူ၏ လက်ဗလာဖြင့် တွယ်တက်ကာ ကယ်တင်ခဲ့ကြောင်း ကြားသောအခါ လူတိုင်းက ရွှီပေါ်အန်းကို လေးစားစွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြ လေတော့၏။
မကြာမီတွင် ပိုင်ရှန်းရှန်းသည် သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။
အနီးနားတွင် ရပ်နေသော လိုက်ဖ်လွှင့်သူ ရှောင်ဆန်းက ရယ်မောကာ အနားသို့ ရောက်လာပြီး ပြောလိုက် လေ၏။
"အစ်ကို...၊ ဒီနေရာမှာရှိတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကြည့်ရှုသူတွေက ကျောက်တောင်တက်တာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးခွန်း အနည်းငယ် မေးချင်နေကြလို့ပါ...၊ မျက်နှာလေး တစ်ချက်လောက် ပြပေးလို့ ရမလား...။"
ရှောင်ဆန်းမှာ အတော်လေး ယဉ်ကျေးလေသည်။ သူက ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ကင်မရာကို တိုက်ရိုက် လှည့်မလာ ခဲ့ချေ။
ရွှီပေါ်အန်းက လက်ကာပြလိုက်ပြီး တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်လိုက်လေ၏။
"ထားလိုက်ပါ...၊ အဆင်မပြေလို့ပါ...။"
ရှောင်ဆန်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိတ်ပျက်သွားမှုကို မြင်သောအခါ ရွှီပေါ်အန်းက ထပ်ပြောလိုက်လေသည်။
"မင်းရဲ့ လိုက်ဖ်လွှင့်တဲ့ နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ...၊ ငါ ဝင်ပြီး အားပေးချင်လို့ပါ..။"
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ရှောင်ဆန်းသည် သူ့ကို အမှန်တကယ် ကူညီပေးခဲ့သဖြင့် ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြသခြင်းမှာ မှန်ကန်ပေသည်။
ရှောင်ဆန်းကလည်း ရွှီပေါ်အန်းနှင့် အားနာမနေခဲ့ချေ။ သူ၏အမြင်တွင် သူသည် ရွှီပေါ်အန်းအား ကူညီပေးခဲ့ သဖြင့် လျော်ကြေးအချို့ ရရှိရန်မှာ သဘာဝကျလေသည်။
ရွှီပေါ်အန်းလည်း မည်သည့်အမှားအယွင်းကိုမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် သူ အလွန် ပျော်ရွှင်နေခဲ့ လေ၏။ သူက ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးနှင့် ဆက်ဆံရသည်မှာ အပူအပင်ကင်းဆုံးဖြစ်သည်ဟု အမြဲ ထင်မှတ်ထား ခဲ့လေသည်။
ကျေးဇူးတရားနှင့် ရန်ငြိုးများကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲခြားထားသင့်ပြီး ရင်းနှီးသော ညီအစ်ကိုများပင်လျှင် စာရင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထားရှိသင့်ပေသည်။
ဤသည်က အချိန်ဖြုန်းခြင်းနှင့် ဟန်ဆောင်ယဉ်ကျေးခြင်းများမှ အချိန်ကုန်သက်သာစေပြီး လူတိုင်း၏အချိန်ကို
ဖြုန်းတီးကာ တစ်ဖက်လူအား သင်၏အတွေးများကို ခန့်မှန်းနေရခြင်းမှ ကင်းဝေးစေလေသည်။
ရှောင်ဆန်း၏ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို ကြားပြီးနောက် ရွှီပေါ်အန်းသည် ဆော့ဖ်ဝဲလ်ကို ချက်ချင်း ဒေါင်းလုဒ်ဆွဲကာ အကောင့်တစ်ခု ဖွင့်လိုက်ပြီး ယွမ် တစ်သိန်းကို လွယ်ကူစွာပင် ငွေသွင်းလိုက်လေ၏။
ပလက်ဖောင်းပေါ်ရှိ အဈေးကြီးဆုံး "လေယာဉ်တင်သင်္ဘော" လက်ဆောင်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ၏ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုတွင် ဆုအဖြစ် ပေးပို့လိုက်သည်ကို ရှောင်ဆန်း ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ ချက်ချင်း မှင်သက်သွားခဲ့လေတော့သည်။
"ရက်ရောလှတဲ့ လေယာဉ်တင်သင်္ဘော ဆုလာဘ်အတွက် 'သုံးချက်ခုတ်အဆုံးသတ်' ကို ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်...၊ ကျွန်တော် အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ...၊ ခင်ဗျားက အရမ်းမိုက်တာပဲ...။"
ရွှီပေါ်အန်းသည် လိုက်ဖ်လွှင့်နေသော ဗီဒီယိုကင်မရာရှေ့တွင် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အရိုအသေပေးနေသော ရှောင်ဆန်းကို လက်ကာပြလိုက်လေ၏။
"ကောင်းပြီ...၊ ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့ မလိုဘူး...။ ငါ သွားတော့မယ်...၊ နှုတ်ဆက်ပါတယ်...။"
ထိုအခါမှ သူဌေးကြီးမှာ သူ၏ အရှေ့တွင် ရှိနေကြောင်း ရှောင်ဆန်း သဘောပေါက်သွားခဲ့လေသည်။
ရွှီပေါ်အန်းသည် ရက်ရက်ရောရောဖြင့် တစ်ထောင် သို့မဟုတ် ရှစ်ရာခန့် ဆုချမည်ဟု သူ အစက ထင်မှတ်ထား ခဲ့သော်လည်း ဤအစ်ကိုက အမှန်တကယ် ငွေအမြောက်အမြား သုံးစွဲလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။
ရှောင်ဆန်းသည် ရွှီပေါ်အန်း၏ ဂရိတ်ဝေါ ဝင်းဂဲလ် ပစ်ကပ်ကားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်း နေကာ နောက်ဆုံးတွင် အနားသို့ လျှောက်သွားပြီး အနည်းငယ် အနေခက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။
"အင်း... အစ်ကို...၊ ခင်ဗျားလည်း ခက်ခက်ခဲခဲ ရုန်းကန်နေရတာပဲ...၊ ဒီပိုက်ဆံက... သိပ်များမနေဘူးလား...။"
ရွှီပေါ်အန်း လက်ကာပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။
"အကူအညီလိုနေချိန်က ရေတစ်စက်ကို စမ်းရေတစ်ပေါက်နဲ့ ပြန်ဆပ်ရမယ်လို့ ဆိုရိုးစကား ရှိတယ်လေ...၊ အသက်သခင်ကျေးဇူးဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ပြန်ဆပ်ရမလဲ...။"
ရှောင်ဆန်း တစ်စုံတစ်ရာ ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရွှီပေါ်အန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် တင်းမာသွားပြီး အခွဲနတ်ကွန်းဆီမှ ဆင့်ခေါ်မှုကို သူ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ထူးဆန်းသည်မှာ ယခုတစ်ကြိမ် ခံစားချက်က ပို၍ ပြင်းထန်နေပုံရလေ၏။
အကယ်၍ ယခင် ဆင့်ခေါ်မှုက ပုံမှန် နှလုံးခုန်သံတစ်ခုလို ခံစားခဲ့ရလျှင် ယခုခံစားချက်မှာ အရှိန်မြန်နေသော နှလုံးခုန်သံတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ရွှီပေါ်အန်းကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်မကင်း ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။
ရွှီပေါ်အန်းသည် ကားပေါ်သို့ ချက်ချင်း ပြန်တက်လိုက်ပြီး ရှောင်ဆန်းကို လက်ပြကာ ပြောလိုက်လေ၏။
"ကောင်းပြီ...၊ ငါ့မှာ လုပ်စရာရှိသေးလို့ အရင်သွားနှင့်တော့မယ်...၊ နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့...။"
ရှောင်ဆန်း ပြုံးလိုက်ပြီး ရွှီပေါ်အန်းကို နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။ ရွှီပေါ်အန်းသည် ကားကို လမ်းကြောင်းပြန် လှည့်ပြီးနောက် အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ရှောင်ဆန်းက သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်လေ၏။
"ဦးလေးဖူ...၊ ကားလိုင်စင်နံပါတ်တစ်ခုလောက် ကူညီပြီး စစ်ဆေးပေးလို့ ရမလား...၊ ကျန်း စီ ၀၀၅၄၄...။"
"ဪ...၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး...၊ ကျွန်တော် ကားမတော်တဆ ဖြစ်တာ မဟုတ်ပါဘူး...၊ လမ်းမှာ အံ့သြစရာ ကောင်းတဲ့ လူတချို့နဲ့ တွေ့ခဲ့လို့ အဲဒီအကြောင်း မေးကြည့်ချင်လို့ပါ...၊ ဒီကိစ္စကို အဖေ့ကို ပြောပြခွင့် မရှိဘူး နော်....။"
"ကျွန်တော့်မှာ ပိုက်ဆံ အများကြီး ရှိတယ်...၊ ကျွန်တော်က လူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီပဲ...။ အိမ်ကနေ ထွက်သွားရင်တောင် ဘယ်လိုလုပ် ငတ်နိုင်မှာလဲ...။"