ဘွန်ဆိုင်းပန်းအိုးထဲက ကမ္ဘာငယ်လေး

တုန်းကျန်း ဒုတိယဆောက်လုပ်ရေးကုမ္ပဏီ၏ အင်ဂျင်နီယာချုပ် ရွှီပေါ်အန်း သည် သူ၏ စားပွဲတင် ဘွန်ဆိုင်း အလှစိုက်ကျောက်တောင်လေးအတွင်း၌ သေးငယ်လွန်းလှသော ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခု အမှန်တကယ် တည်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မတွေးတောခဲ့ဖူးချေ။ ထိုဘွန်ဆိုင်းကမ္ဘာအတွင်းရှိ လူသားတို့မှာ ဖရဲစေ့ခန့်မျှသာ ရှိကြပြီး သူတို့၏ အမြင်တွင်မူ ရွှီပေါ်အန်းမှာ ကောင်းကင်ယံထက်မှ ငုံ့မိုးကြည့်ရှုနေသည့် အနန္တတန်ခိုးရှင် "တောင်စောင့်နတ်မင်းကြီး" ပင် ဖြစ်တော့ သည်။ ထိုစဉ်က... မဟာကျင့်မင်းဆက်၏ ချင်းယွန်းနယ်မြေအတွင်း ပြင်းထန်လှသော မိုးခေါင်ရေရှားဘေးဒဏ် ကြောင့် ခေါင်ရှန်းရွာသားများမှာ အစာရေစာ ပြတ်လပ်ကာ သေအံ့မူးမူး ဖြစ်နေကြရသည်။ ထိုအခိုက် တွင် ရွှီပေါ်အန်းသည် သူစားလက်စ ပေါင်မုန့် တစ်လုံးကို ဘွန်ဆိုင်းထဲသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်ပေးလိုက်မိ သည်။ သာမန်လူသားတစ်ဦးအတွက် မစို့မပို့ အဆာပြေရုံသာရှိသော ပေါင်မုန့်တစ်လုံးမှာ ဖရဲစေ့ခန့်သာရှိသည့် ရွာသားများအတွက်မူ ကောင်းကင်ဘုံမှ ကျဆင်းလာသော ရွှေရောင်တောင်တော်ကြီးသဖွယ် ဖြစ်နေ တော့သည်။ ရွာလူကြီး လီခန့်ရှန်း နှင့် မြေးဖြစ်သူ လီချိန်းရှီ တို့ အပါအဝင် တစ်ရွာလုံးရှိ လူပေါင်းရာချီတို့မှာ ထို နတ်သုဒ္ဓါသဖွယ် ပေါင်မုန့်တောင်ကြီးကို ခွဲဝေစားသောက်ကြရင်း ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှုဘေးမှ အံ့ဖွယ် နည်းလမ်းဖြင့် လွတ်မြောက်ခဲ့ကြရလေသည်။ လူ့လောက၏ ပေါင်မုန့်တစ်လုံးသည် ဘွန်ဆိုင်းကမ္ဘာ၏ ရွာတစ်ရွာလုံးကို ဖူဖူလုံလုံ ကျွေးမွေးနိုင်သည် ဟူသောအချက်မှာ အင်ဂျင်နီယာတစ်ယောက်၏ အတွက်အချက်ဖြင့် ကြည့်လျှင်သော်လည်းကောင်း၊ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ ဖန်ဆင်းမှုအဖြစ် ကြည့်လျှင်လည်းကောင်း အမှန်တကယ်ပင် ယုတ္တိတန်လှပါ ပေတော့သည်။