အခန်း ၁၈၄

အခန်း (၁၈၄)

ကျူချန်းလမ်း ရှေးဟောင်းနေရာကရွှေတွေမလား

လူပြက်သည် စကားပြောရင်း ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

“ဟွန့်...၊ မင်း တခြားလူတွေကို လှည့်စားနိုင်ပေမဲ့ ငါ့ကိုတော့ လှည့်စားလို့မရဘူး...။ ကျူချန်းလမ်း ရှေးဟောင်း နေရာကို တွေ့ရှိပြီးတဲ့နောက် မင်းက ပထမဦးဆုံး ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ လူတွေထဲမှာ ပါတယ်။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ လက်ရှိ ရာထူးကလည်း အဲဒီကို သွားဖို့ အကြောင်းပြချက် ဖြစ်စေတယ်...။ ငါ့အမြင်အရတော့ မင်းက အဘိုးကြီးလျန်နဲ့ အတူ အဲဒီထဲကို ပထမဆုံး ဝင်သွားခဲ့တာပဲ...။ အဘိုးကြီးလျန် သတိမေ့မြောသွားတဲ့အချိန်မှာ မင်းက အခွင့် ကောင်းယူပြီး ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ရွှေတုံးတစ်တုံးကို ယူခဲ့တာမလား...။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ဝင်ရထွက်ရတာ အဆင် မပြေတော့လို့ ကျန်တဲ့ ရွှေတုံးတွေကို သွားပြီး မယူနိုင်တော့တာပဲ...။ ငါပြောတာ မှန်တယ်မလား...။”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရွှီပေါ်အန်းမှာ ကြက်သေသေသွားခဲ့ရလေတော့သည်။

အို... ဤလူ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းမှာ မည်မျှအထိ ကြွယ်ဝလှသနည်း။

ဤကဲ့သို့ တိုက်ဆိုင်မှုမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ ထိုလူသည် ဆက်စပ်မှုမရှိသော ကိစ္စရပ်များကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အပ်ကျမတ်ကျ ချိတ်ဆက်ကာ ယုတ္တိတန်တန် စဉ်းစားတွေးတောနိုင်ခဲ့ပေသည်။

သို့သော်လည်း ရိုးရိုးသားသား ပြောရမည်ဆိုပါက ဤကိစ္စသည် အမှန်တကယ်ပင် သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလှ ပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤရွှေတုံး ပေါ်လာခြင်းသည် ထိုရှေးဟောင်းနေရာကို တွေ့ရှိပြီးနောက်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အချို့လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မိသွားပုံရပေသည်။

ရွှီပေါ်အန်း ခေတ္တမျှ နှုတ်ဆိတ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လူပြက်က ကျေနပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

“ကဲ... စကားမပြောနိုင်တော့ဘူးမလား....။ ငါ ခန့်မှန်းတာ မှန်သွားပြီမလား...၊ ငါ့ကို ရိုးရိုးသားသား ပြောစမ်းပါ...၊ အဲဒီရွှေတုံးကို ဘယ်အလွှာမှာ ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ...။”

ရွှီပေါ်အန်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးမှ၊

“ငါ ငါ့သူငယ်ချင်းကို အရင်တွေ့ချင်တယ်...။”

“မင်းကတော့ တကယ်ပဲ ခြေထောက်အဖြတ်ခံချင်နေတာပဲ...။”

လူပြက်က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ထပ်မံ ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပြန်လေသည်။

“ကောင်းပြီ...၊ မင်း ငါ့ကို ထပ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး...။ ငါ ကတိပေးတယ်...၊ မင်းသာ ငါ့ကို ထိခိုက် အောင်လုပ်ရင် ငါ စကားတစ်လုံးမှ ထပ်ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး...။ ငါကတော့ လောင်းကြေးထပ်ရဲတယ်...။ မင်း အပေါ်မှာပဲ မူတည်တော့တယ်...။”

“ဟွန့်...၊ မစ္စတာရွှီက အသက်လတ်ပိုင်းကို ရောက်နေပြီဖြစ်ပေမဲ့ သစ္စာတရားကို ဒီလောက်အထိ တန်ဖိုးထား လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်မထားခဲ့ဘူး...။ လောကကြီးက မင်းရဲ့ စရိုက်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်သေးဘူးပဲ...၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းကတော့ မင်းကို သစ္စာဖောက်တဲ့နေရာမှာ တကယ့်ကို ရက်စက်ခဲ့တာနော်...။”

ပြောရင်းဆိုရင်းပင် လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူသည် တံခါးပေါက်မှတစ်ဆင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားပြီး ရွှီပေါ်အန်းအား ဝင်လာရန် လက်ဟန်ပြလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ရွှီပေါ်အန်းသည် လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူ၏ နောက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လိုက်ပါဝင်ရောက် သွားခဲ့လေ၏။

အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ရွှီပေါ်အန်းသည် ဤနေရာမှာ နတ်ကွန်းပုံစံ နေရာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိရှိလိုက်ပေသည်။ သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ရုပ်ရှင်ရိုက်ကူးရေး စတူဒီယိုမှ စွန့်ပစ်ထားသော အခန်းဟောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပုံရပေသည်။

အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် ကျောက်ယွန်းထောင်သည် အားအင်ကုန်ခမ်းစွာ ထိုင်နေခဲ့လေ၏။

ရွှီပေါ်အန်း ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ယွန်းထောင်က ပျာပျာသလဲ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

“ဥက္ကဋ္ဌရွှီ...၊ ကျွန်တော် ခေါင်းဆောင်ကို သစ္စာမဖောက်ခဲ့ပါဘူး...။ သူတို့က ကျွန်တော့်ဖုန်းထဲက စာတိုပေးပို့မှု မှတ်တမ်းတွေကို ရှာတွေ့သွားကြတာပါ...။”

“ပါးစပ်ပိတ်စမ်း...။”

ထွားကြိုင်းလှသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် လျှောက်လှမ်းသွားကာ ကျောက်ယွန်းထောင်၏ ဦးခေါင်းနောက်စေ့ ကို သစ်သားတုတ်ဖြင့် ရိုက်လိုက်ရာ ကျောက်ယွန်းထောင်သည် ချက်ချင်းပင် သတိမေ့မြောသွားခဲ့ရလေသည်။

တစ်ဖက်လူသည် အတွေ့အကြုံရှိသော သူများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ရွှီပေါ်အန်းက တည်တင်းသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့်၊

“မစ္စတာလူပြက်...၊ ဒီလိုမျိုး လုပ်ရပ်က ဧည့်သည်အပေါ် ဆက်ဆံရမယ့် နည်းလမ်းမဟုတ်ဘူးထင်တယ်...။”

လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ၊

“မစ္စတာရွှီသာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် ငါတို့က မင်းကို အိမ်မှာနေရသလိုမျိုး နွေးထွေးမှုပေးမှာ သေချာပါတယ်...။”

သူ၏ စကားမဆုံးမီမှာပင် ထွားကြိုင်းသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အပြင်မှ ဝင်ရောက်လာ ခဲ့လေ၏။

“ခေါင်းဆောင်...၊ အခြေအနေမကောင်းတော့ဘူး...။ တောစောင့်ဝန်ထမ်းတွေ ထပ်ပြီး ကင်းလှည့်နေကြပြီ...။”

ထိုသူက အခြေအနေမကောင်းကြောင်း ပြောဆိုသော်လည်း သူတို့၏မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်တုန်လှုပ်သည့် အရိပ် အယောင်များ ကင်းမဲ့နေသည်ကို ရွှီပေါ်အန်း သတိပြုမိလိုက်ပေသည်။

လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူက ပြုံးလျက်၊

“ငါတို့က ဗီဒီယိုအတိုလေး ရိုက်နေတာပဲ...။ သူတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ...၊ လူတွေကို ပိုပြီး ဂရုစိုက်ဖို့ ပြောလိုက်စမ်း.။”

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူက ရွှီပေါ်အန်းအား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

“ဒါပေမဲ့ မစ္စတာရွှီကတော့ တကယ်ပဲ မရိုးသားဘူးနော်...။ မင်းက ရဲတွေကို တိုင်ကြားရဲသေးတယ်ပေါ့...။”

ရွှီပေါ်အန်းက ခေါင်းခါယမ်းကာ၊

“မင်းတို့တွေ အများကြီး တွေးနေကြတာပဲ...။ ဦးနှောက်ကို သုံးပြီး စဉ်းစားကြည့်စမ်းပါ...၊ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ငါ ရဲတိုင်ရင် ငါ့အတွက် ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ...။ ငါက အဲဒီရွှေတွေကို အလိုမရှိတော့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား...။”

လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူက ရယ်မောလိုက်ပြီး၊

“ဟားဟား...။ အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ...၊ ကောင်းပြီ...။ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက် တံခါးဝမှာ စောင့်နေပါ...၊ ကျန်တဲ့လူတွေကတော့ လူစုခွဲပြီး ကိုယ့်နေရာကိုယ်ယူထားကြ...။ တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးလာရင် ဘယ်လို ပြောရမလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိကြတယ်မလား...။”

ထွားကြိုင်းသောအမျိုးသားက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလာလေသည်၊

“ခေါင်းဆောင်...၊ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်တည်း ကျန်ခဲ့ရင် အဆင်ပြေပါ့မလား...။ ကျွန်တော်တို့...၊”

လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ငေါက်လိုက်လေသည်၊

“စကားအပိုတွေ ပြောမနေစမ်းနဲ့...။ ငါ့လက်ထဲမှာ ဒီလက်နက်ရှိနေတာကို လူတစ်ယောက်တည်းကိုတောင် မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား...။”

မကြာမီမှာပင် ထွားကြိုင်းသောအမျိုးသားအများစု ထွက်ခွာသွားကြပြီး သတိမေ့မြောနေသော ကျောက်ယွန်း ထောင်၏ နောက်ကွယ်တွင် လူကောင်ကြီးတစ်ဦးနှင့် ရွှီပေါ်အန်း၏ ရှေ့တွင် လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူတို့သာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။

ရွှီပေါ်အန်းသည် သူ၏ဘေးရှိ လက်ပ်တော့ပ်မျက်နှာပြင်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်ရာ ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်ငယ် အချို့ တွင် ဝက်ဝံနက်တောင်၏ လမ်းမကြီးပေါ်ရှိ အခြေအနေများကို ပြသနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ယခုအချိန်၌ မျက်နှာပြင်နှစ်ခုပေါ်တွင် လိမ္မော်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော တောစောင့်ဝန်ထမ်းအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ သည် လက်နှိပ်ဓာတ်မီးများဖြင့် ကင်းလှည့်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

လမ်းခရီးတွင် ဤလူများက သူ့အား ဖုန်းဖြင့် လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ပုံကို ရွှီပေါ်အန်း ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့လေသည်။

သူတို့သည် သူ၏ဖုန်းကို ခြေရာခံနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ တစ်နေရာရာတွင် ဝှက်ထားသော ကင်မရာမှတစ်ဆင့် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ပုံရပေသည်။ ဤလူများသည် တကယ့်ကို ပရိယာယ်များလှပေသည်။

ရွှီပေါ်အန်းသည် ထိုသူများ၏ အင်အားကို အကဲဖြတ်နေစဉ်အတွင်း လူပြက်က ထပ်မံပြောဆိုလာခဲ့သည်။

“မစ္စတာရွှီ...၊ မင်း ဆန္ဒရှိတဲ့အတိုင်း မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းက ဒီနေရာမှာ ရှိနေပြီ...။ အခုတော့ ငါ စိတ်ဝင်စားတဲ့ သတင်းကို မင်း ပြောပြလို့ရပြီထင်ပါတယ်...။”

ပြောရင်းဆိုရင်းဖြင့် လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူသည် ရွှီပေါ်အန်း၏ အနီးသို့ ပိုမိုတိုးကပ်လာခဲ့လေသည်။

ရုတ်တရက် ရွှီပေါ်အန်းသည် ယခင်က မခံစားဖူးသော ဖိအားတစ်ခု သူ့ဆီသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက် ရပေသည်။ ၎င်းက သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါလား... ဟူသော အတွေးသည် ရွှီပေါ်အန်း၏ စိတ်ထဲ၌ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့၏။

ဤလူသည် တကယ့်ကို အစွမ်းကုန် လုပ်ဆောင်နေခဲ့ပေပြီ...။ ကံကောင်းလှစွာပင် ရွှီပေါ်အန်းသည် ဖြေရှင်းနည်း တစ်ရပ်ကို စဉ်းစားတွေးတောမိထားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

“ကောင်းပြီ... ငါ ပြောပြပါ့မယ်...။”

ရွှီပေါ်အန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲမှတစ်ဆင့် ဘွန်ဆိုင်းကမ္ဘာအတွင်း ရှိ တောင်စောင့်သားရဲ ဝက်ဝံညိုကြီးအား လျင်မြန်စွာ အာရုံခံလိုက်လေ၏။

မကြာမီ ရွှီပေါ်အန်းသည် ဝက်ဝံညိုကြီးနှင့် ဆက်သွယ်မှု ရရှိသွားခဲ့လေသည်။

*တကယ်ကိုကောင်းတယ်…။ နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ ငါ အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှုနဲ့ ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုမှု စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီး ဝက်ဝံညိုကြီးကို ဆင့်ခေါ်ရမယ်...။*

နောက်တစ်စက္ကန့်၌ ရွှီပေါ်အန်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှုနှင့် ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုမှု စွမ်းအား များ လှုပ်ခတ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ရွှီပေါ်အန်းသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆင့်ခေါ်ခြင်းကို အလျင်အမြန်ပင် ထပ်မံ အတည်ပြုလိုက်လေသည်။ မကြာမီ အမွှေးတိုင် ပူဇော်မှုနှင့် ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုမှု စွမ်းအားများမှာ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ရလေတော့သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ရွှီပေါ်အန်းသည် အရပ် ဆယ်စင်တီမီတာခန့်သာရှိသော ဝက်ဝံငယ်လေးတစ်ကောင်မှာ လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထို့နောက် ရွှီပေါ်အန်းက စိတ်ထဲမှနေ၍ ဝက်ဝံညိုကြီးအား ပိုမို ကြီးမားလာစေရန် တိတ်တဆိတ် စိတ်ကူးပုံဖော် လိုက်လေသည်။

ထိုဝက်ဝံညိုကြီးသည် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အရပ် နှစ်မီတာကျော်ရှိ သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် သားရဲကြီးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေတော့သည်။

လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူသည်လည်း သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ထူးဆန်းသော အခြေအနေကို သတိပြုမိသွားခဲ့ပေ သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်စုံတစ်ခုမှာ အသံတိတ် ကြီးထွားလာသည်ဖြစ်စေ လေစီးကြောင်း ပြောင်းလဲ မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်သော အနံ့ဆိုးသည်လည်း သဘာဝအတိုင်း ထွက်ပေါ် လာခဲ့ပေသည်။

လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူသည် ဗီဇအရ ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏နောက်တွင် အလွန်ထွားကြိုင်းလှ သော ဝက်ဝံညိုကြီးတစ်ကောင်က သူ့အား ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ လေတော့သည်။

လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ် မှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရလေတော့သည်။

“ကျားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချောင်းမြောင်းစောင့်ကြည့်ခြင်း” ဟူသော စကားစုမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း လှသော်လည်း ပိုမို ကြောက်ရွံ့စရာကောင်းသည်မှာ ထိုကျားရဲသည် မိမိ၏ နောက်ကွယ်တည့်တည့်နှင့် အနီး ကပ်ဆုံးနေရာတွင် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အတူပင် ကျားရဲအစား ဝက်ဝံတစ်ကောင်နှင့် အစားထိုးလိုက်လျှင်လည်း ဤသဘောတရားအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။

ဤကဲ့သို့ ကျဉ်းမြောင်းလှသော အခန်းငယ်လေးအတွင်း သူ၏နောက်ကွယ်၌ ဧရာမ ဝက်ဝံကြီးတစ်ကောင် ပေါ် ထွက်လာခဲ့လေသည်။

သာမန်လူများကို ထားလိုက်ပါဦး... ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ လက်ဝှေ့ချန်ပီယံတစ်ဦးပင် ဖြစ်စေဦးတော့ ဤအခြေအနေ မျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားရမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်၌ လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူသည် မိမိကိုယ်မိမိ အိပ်မက်မက်နေသည်ဟုပင် ထင်မှတ်သွားခဲ့ရလေ သည်။ ဤအရာသည် အခွင့်ကောင်းတစ်ရပ်ဖြစ်ရာ လုံးဝ လက်လွတ်မခံသင့်ချေ။

ရွှီပေါ်အန်းသည် အခွင့်ကောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ယုန်တစ်ကောင်ကို ကျားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အမဲလိုက်သည့် အလား လျှပ်စီးကဲ့သို့သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှုပ်ရှားလိုက်လေတော့သည်။

လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူသည် မျက်လုံးထောင့်စွန်းမှတစ်ဆင့် ရွှီပေါ်အန်းအား တွေ့မြင်လိုက်ပြီး မသိစိတ်အရ မောင်းခလုတ်ကို ဆွဲညှစ်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သော်လည်း အချိန်နှောင်းသွားခဲ့ရလေပြီ။

ရွှီပေါ်အန်းသည် ရုတ်တရက် အထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်ရာ သေနတ်ပြောင်းဝမှ မီးပွင့်သွားသည့် အချိန်၌ သူသည် သေနတ်၏ ပစ်ကွင်းအတိုင်းအတာအပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူက မောင်းခလုတ်ကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံဆွဲညှစ်ခွင့်မရမီမှာပင် ရွှီပေါ်အန်းသည် ဝေဟင်ထက်မှတစ်ဆင့် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်သက်ဆင်းလာကာ သူ၏ ခြေထောက်ဖြင့် ထိုလူပြက်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ နင်းချလိုက်လေတော့သည်။

ပခုံးပေါ်သို့ ရုတ်တရက် သက်ရောက်လာသော ပြင်းထန်လှသည့် အင်အားကြောင့် လူပြက်သည် ဟန်ချက်ပျက် သွားပြီး မသိစိတ်အရ ဒူးထောက်လဲကျသွားခဲ့ရလေသည်။

သူသည် ပြောင်းတိုသေနတ်အား ထပ်မံအသုံးမပြုနိုင်မီမှာပင် သူ၏ ပခုံးဘေးသို့ သက်ဆင်းလာသော ရွှီပေါ်အန်း သည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အထက်သို့ ဆွဲတင်လိုက်သဖြင့် ပြောင်းတိုသေနတ်မှာ အသုံးမ ဝင်တော့ဘဲ ဖြစ်သွားခဲ့ရလေ၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်၌ ရွှီပေါ်အန်းသည် သူ၏ လက်ကို အနည်းငယ် အားစိုက်လိုက်ရာ လူပြက်သည် ပြောင်းတို သေနတ်ကို ဆက်လက်၍ တင်းကျပ်စွာ မကိုင်ဆောင်နိုင်တော့ချေ။

မြေပြင်ပေါ်သို့ သက်ဆင်းစဉ်မှာပင် ရွှီပေါ်အန်းသည် သူ၏ နောက်ကွယ်သို့ ကျဆင်းသွားသော ပြောင်းတိုသေနတ် အား ခြေထောက်ဖြင့် ထောင့်စွန်းတစ်နေရာသို့ ကန်ထုတ်လိုက်လေ၏။ ထို့နောက် ဘေးတိုက် ကန်ချက်တစ်ချက် ဖြင့် လူပြက်မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူအား လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

လူပြက်သည် သစ်သားတံခါးကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်မိပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့ရကာ သူ၏ ဟန်ပန်များ လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ရလေတော့သည်။