ရေအောက်ကမ်းပါးယံ
Vol. 57 Ch. 990
ရိုင်ယန်နှင့် ဆက်သွယ်ပြီးနောက် လင်းရှန်သည် သူ၏ရှေ့မှ အချိန်ရေတွက်မှုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်ရေတွက်မှုမှာ ဂါလန်မီးတောင် သို့မဟုတ် ယူနီဂါ-၁ နှင့် ဆက်စပ်နေတာလား သို့မဟုတ် တောင်ဘက်ကောင်းကင်ဂိတ်ရှိ သူပိုင်ဆိုင်ထားသော တားမြစ်ပစ္စည်းနှင့် ပတ်သက်နေလားဆိုသည်ကို သူ မဝေခွဲနိုင်သေးပေ။
“ဒါဆိုရင် စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်တဲ့ အစီအစဉ်မအောင်မြင်ရင် ပင်လယ်ကျောက်ဆောင်ကျွန်းရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာပဲ ခိုလှုံနေရာရှာကြမှာလား”
ချန်ဆီရွှမ်က မေးလိုက်သည်။
လင်းရှန်က လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“တကယ်တော့ ကျွန်းပေါ်မှာ ခိုလှုံတာထက် ကျောက်ဆောင်ကျွန်းကနေ တိုက်ရိုက်ပျံသန်းထွက်ခွာသွားတာကိုပဲ ငါ ပိုလိုလားတယ်”
“ငါလည်း အဲဒီလိုပဲ ထင်တယ်”
ချီလီက ခေါင်းငြိမ့်သည်၊၊
“ကျွန်းပေါ်မှာ ပုန်းတာက နောက်ဆုံးနည်းလမ်းပဲ ဖြစ်သင့်တယ်၊၊ တခြား ဘာမှလုပ်လို့မရတော့မှပဲ ဒါကိုသုံးရမယ်”
မိုနီကာက လက်ပိုက်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်၊၊
“ပင်လယ်လင်းယုန်အုပ်စုကရော”
“သူတို့အဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့က အရှေ့တောင်ပင်လယ်ပြင်ကို သွားနှင့်ပြီ။ ငါ ကမ်းလွန်အခြေစိုက်စခန်းနဲ့ အချက်ပြဆက်သွယ်နိုင်တာနဲ့ ပင်လယ်ပြင်မှာ စတင်လှုပ်ရှားတော့မယ်”
လင်းရှန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
“အခုစတော့မှာလား” ချန်စီရွှမ်းက မေးသည်။
“အရင် စုံစမ်းကြည့်ရအောင်” ကီကီက ပြောသည်။
“အလုပ်ဖြစ်မဖြစ် အရင်ကြည့်ရမယ်”
“အလုပ်ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ငါတို့အတွက် အချိန်ပိုရနိုင်တာပေါ့” နန်ကျင်းက ထပ်လောင်းပြောသည်။
လင်းရှန်က လူအုပ်ကို ကြည့်ကာ “ဒါရိုက်တာတင်း ဘယ်မှာလဲ”
“ဒီမှာ ရှိပါတယ်”
လူအုပ်နောက်မှ တင်းကျန်းရီ ထွက်လာသည်။ သူမသည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် လင်းရှန်ကို ပြောလိုက်သည်။
“ရှင်ပို့ပေးတဲ့ အချက်အလက်တွေကို ကျွန်မ တွက်ချက်ကြည့်ပြီးပြီ။ ကျွန်မက ဘူမိဗေဒကျွမ်းကျင်မှု မဟုတ်တော့ စွမ်းအင်ပုံစံပေါ်မှာပဲ အခြေခံပြီး တွက်ချက်ထားတာပါ။ ကနဦး ကောက်ချက်အရတော့ ဂါလန်မီးတောင်ဟာ သမိုင်းတစ်လျှောက် အကြီးဆုံးအတိုင်းအတာနဲ့ ပေါက်ကွဲရင်တောင် ပင်လယ်ကျောက်ဆောင်ကျွန်းရဲ့ မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို သိသိသာသာပျက်စီးစေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ရစ်ခ်ျတာစကေး ၁၀ ရှိတဲ့ ငလျင်ဒဏ်ကိုတောင် ငါတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။ တကယ့် အကြီးမားဆုံး ခြိမ်းခြောက်မှုက ဆူနာမီနဲ့... အဲဒီမွန်းစတားကြီးတွေပဲ”
သဘာဝဘေးအန္တရာယ်နှင့် ထူးဆန်းသော သတ္တဝါများ ပေါင်းစပ်နေသည့် အခြေအနေမှာ လင်းရှန် တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသေးသော အခြေအနေမျိုး ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ် ကြယ်တာရာအဆင့်စွမ်းအားဝတ်စုံ၊ အနန္တရထားနှင့် ကောင်းကင်အမိုးခုံးရထားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော လင်းရှန်အတွက် ဆူနာမီ၊ မုန်တိုင်းနှင့် ငလျင်ဒဏ်မှာ ရင်ဆိုင်နိုင်သော အရာများဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤဘေးအန္တရာယ်များကြားတွင် ဧရာမ သန္ဓေပြောင်းမွန်းစတားကြီးများနှင့် သမုဒ္ဒရာနတ်ဘုရားကြီး၏ အမဲလိုက်မှုပါ ပေါင်းစပ်လာလျှင်မူ ငရဲခန်းတစ်ခုသဖွယ်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ပင်လယ်ကျောက်ဆောင်ကျွန်းသည် မုန်တိုင်းဗဟိုချက်သို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် လင်းရှန် အလေးအနက် စဉ်းစားရခြင်းဖြစ်သည်။ ရိုင်ယန်က ကောင်းကင်သည် အန္တရာယ်ရှိကြောင်း ပြောခဲ့သော်လည်း လင်းရှန်၏ ဗီဇအရ ထိုင်စောင့်နေမည့်အစား ထိုးဖောက်ထွက်ရန်သာ ကြိုးစားမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် မနေ့က မုန်တိုင်းအတွင်း သမုဒ္ဒရာနတ်ဘုရားကြီး၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် သူသည် သတိကြီးနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အခြေအနေကို မသုံးသပ်မီ စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်မည့် အစီအစဉ်ကို အရင်ဆုံး အကောင်အထည်ဖော်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင် အကောင်အထည် စဖော်ကြရအောင်”
လင်းရှန်က ချက်ချင်းပင် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
“အစ်မနန်၊ မိုနီကာ၊ ချီလီ... မင်းတို့အဖွဲ့ သုံးဖွဲ့က ကျွန်းအချို့ပေါ်မှာ ရှိတဲ့ လေတပ်အခြေစိုက်စခန်းတွေနဲ့ ကတုတ်ကျင်း အဆောက်အအုံတွေကို စုံစမ်းကြည့်ပါ။ ဘယ်နေရာက ယာယီခိုလှုံဖို့ သင့်တော်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရမယ်။ ဒီမြေအောက်ရထားလမ်းကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ ဆရာမချန်... အနန္တရထားကတော့ သတင်းအချက်အလက်တွေ လက်ဆင့်ကမ်းပေးဖို့အတွက် ဒီနေရာမှာပဲ ခဏရပ်နားထားပါ။ ငါ့အစီအစဉ်ကို စောင့်ပါ”
“ဘယ်လို စီစဉ်ဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ”
ချန်ဆီရွှမ်က မေးသည်။
“ငါ အရင်ဆုံး အရှေ့ဘက်ကို သွားမယ်။ ဒရုန်းအဖွဲ့တွေက ဗိုင်အိုလာနဲ့ အခုထိ အဆက်အသွယ်မရသေးဘူး။ စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်တဲ့ နေရာက အခြေအနေကို သိရတာနဲ့ ငါ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုခုချမယ်။ အဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် အနန္တရထားကို ရေငုပ်သင်္ဘော အခြေစိုက်စခန်းဆီ တိုက်ရိုက်ရွှေ့ပြောင်းလို့ ရနိုင်တယ်”
ချန်စီရွှမ်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်၊၊
“နားလည်ပါပြီ”
“ဟို... အစ်ကိုလင်း… ပင်လယ်ထဲကို သွားမှာလား”
ရှားရှားက ဝင်မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်၊၊ အောက်မှာ အထူးအဆင့်တစ်ခု ရှိနေနိုင်တယ်၊၊ အခြေအနေဘယ်လိုလဲဆိုတာ ငါ အရင်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်”
“ကောင်းပြီ၊၊ ငါတို့လည်း စမယ်”
နန်ကျင်း၊ မိုနီကာနှင့် ချီလီတို့သည် သူတို့၏ အဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ကာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အပြင်ဘက်တွင် သန္ဓေပြောင်းမွန်းစတားများစွာရှိနေသဖြင့် တိုက်ပွဲများကို ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ရာ လူတိုင်းမှာ လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားကြသည်။
လင်းရှန်သည်လည်း ကီကီနှင့် ရှီဇီတို့ကို ခေါ်ကာ အရှေ့ဘက်ကမ်းခြေသို့ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာခဲ့သည်။
“လင်းရှန်... ဗိုင်အိုလာက အခုထိ ပြန်မလာသေးတာ တစ်ခုခုဖြစ်လို့များလား။ သူက ဉာဏ်ရည်တုစက်ရုပ်ပဲလေ… သန္ဓေပြောင်းမွန်းစတားတွေရဲ့ ပစ်မှတ်မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား”
ပျံသန်းနေစဉ်အတွင်း ကီကီက မေးလိုက်သည်။
“ဒရုန်းတွေက ဗိုင်အိုလာရဲ့ ပျံသန်းလမ်းကြောင်းအတိုင်း ရှာနေကြတုန်းပဲ။ ငါ အခုစိုးရိမ်တာက မနေ့က သမုဒ္ဒရာနတ်ဘုရားကြီးရဲ့ မုန်တိုင်းကြောင့် တစ်ခုခုထိခိုက်သွားလာဆိုတာပဲ။ ဒါမှမဟုတ်ရင် ဂြိုဟ်ပတ်လမ်းက ဒီလောက်အဝေးကြီးအထိ ပျက်စီးသွားစရာအကြောင်းမရှိဘူး”
လင်းရှန်၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်စိတ်များ ပြည့်နေသည်။ ဗိုင်အိုလာသည် သူ၏ အရေးကြီးသော တွက်ချက်မှုစင်တာဖြစ်သလို ဒရုန်းထိန်းချုပ်ရေးဗဟိုချက်လည်း ဖြစ်သည်။ ဗိုင်အိုလာကို ဆုံးရှုံးရခြင်းသည် သူ့အတွက် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်သည်။ ဂရေ့စ်ကလည်း တောင်ဘက်ကောင်းကင်ဂိတ်တွင် အဝေးသို့ ရောက်နေသဖြင့် ပြန်ခေါ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် သူ ခေါင်းခဲနေမိသည်။
ဆွစ်..
အုံ့မှိုင်းသော တိမ်တိုက်များက ပင်လယ်ပြင်ပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး မီးခိုးရောင်ကောင်းကင်ယံမှာ ပင်လယ်ရေပြာကြီးနှင့် တစ်ဆက်တည်း ဖြစ်နေသည်။ လင်းရှန်၏ တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံမှာ စိုထိုင်းသော လေထုကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး ခြေထောက်အောက်ရှိ ပျံသန်းစနစ်မှ ရေမှုန်တန်းများကို လှိုင်းတံပိုးများပေါ်တွင် ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ ကီကီနှင့် ရှီဇီတို့က ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှ လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့ သုံးဦးသည် ပင်လယ်ကျောက်ဆောင်ကျွန်း၏ အရှေ့ဘက်ကမ်းခြေတစ်လျှောက် တောင်ဘက်သို့ ဦးတည် ပျံသန်းလာကြရာ သံမဏိဝတ်စုံများပေါ်တွင် ဆားငန်ရေစက်များ စိုစွတ်နေသည်။
ကျွန်း၏ အရှေ့ဘက်ကမ်းခြေ ရေအောက်ကမ်းပါးယံဒေသသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ရေဒါမှ အချက်ပေးသံထွက်ပေါ်လာသည်။ ရိုင်ယန်၏ ကုန်တင်သင်္ဘောတစ်စီးကို ကျွန်းကမ်းခြေတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ သုံးဦးသည် ပင်လယ်ပြင်အထက်မှ ချဉ်းကပ်လာကြသော်လည်း မရောက်မီမှာပင် လင်းရှန် ကောင်းကင်ယံ၌ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ကမ်းပါးစွန်းရှိ ရေအောက်ကြမ်းပြင်မှာ ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားပြီး ရေအောက်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသော နေရောင်ခြည်အောက်တွင် မီတာ တစ်ထောင်ကျော် ကျယ်ဝန်းသော အနက်ရှိုင်းဆုံး ပါးစပ်ကြီးလိုအရာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရေဝဲကြီး၏ ဗဟိုချက်မှာ အပြာရင့်ရောင်ဖြစ်နေပြီး အနားသတ်ရှိ အဖြူရောင် ရေမြှုပ်များမှာ အစွယ်များသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ မျက်နှာပြင်မှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အောက်ခြေတွင်မူ အလင်းကို ဝါးမျိုမည့် ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ပုန်းအောင်းနေကာ ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေသည်။ ၎င်းသည် အဲရစ်ကာ၏ ဓာတ်ပုံထဲတွင် တွေ့ခဲ့ရသော သဘာဝမဟုတ်သည့်ဖန်တီးမှုပင် ဖြစ်သည်။
“ဘုရားရေ... ဒါကြီးရဲ့ အောက်မှာ ဘာရှိနေတာလဲ”
လင်းရှန် မျက်လုံးကို မှေးကြည့်လိုက်ကာ “သေချာတော့ မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက သာမန်ရေဝဲတစ်ခုတော့မဟုတ်တာ သေချာတယ်”
“အောက်ကို ဆင်းသွားဖို့ဆိုတာ... အရမ်း အန္တရာယ်များလွန်းတယ် မဟုတ်လား”
ကီကီက ပြောသည်။
လင်းရှန်က ခေါင်းခါပြကာ ရိုင်ယန်တို့ရှိရာဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
“အခုလောလောဆယ်တော့ မလိုသေးဘူး။ တည်နေရာကို ရပြီဆိုတော့ စက်ရုပ်တွေကို အရင်လွှတ်မယ်။ ဒီလို နေရာမျိုးမှာ ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းရေးလိုဏ်ခေါင်းတွေရှိမှာပဲ”
“အင်း” ကီကီက ခေါင်းငြိမ့်သည်။
လင်းရှန်နှင့် ကီကီတို့ အောက်သို့ ဆင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အောက်ဘက်ရှိ ပင်လယ်ရေပြင်မှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရှားလာသည်။ လင်းရှန် သတိကြီးသွားသည်။ ရုတ်တရက်ပင် ရေဒါမှ အချက်ပေးသံများ ဆူညံစွာအော်လာပြီး ကီကီ၏ အသံက စူးစူးဝါးဝါး ထွက်ပေါ်လာသည်။
“လင်းရှန်... ကောင်းကင်ပေါ်မှာ”