← Chapters

ဒါက ငါ့ရဲ့ဝှက်ဖဲပဲ

Vol. 38 Ch. 380

ဒါက ငါ့ရဲ့ဝှက်ဖဲပဲ

Vol. 38 Ch. 380

လက်သီးဖြင့် သုံးချက်ထိုးမှကျိုးသော သစ်ပင်ကြီးများနှင့်ယှဉ်လျှင် အပင်ငယ်လေးများမှာ ပို၍လွယ်ကူလှသည်။ ကန်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပင်တစ်ပင်လွင့်ထွက်သွား၏။ သူ၏လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသည်။ အချိန်ကန့်သတ်ချက် မကုန်ဆုံးမီမှာပင် အပင်ငယ် နှစ်ရာကျော် ကန်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး ဆယ်ပင်ခန့်သာကျန်တော့သည်။

ပြင်ပစစ်မြေပြင်တွင်မူ ထိုအင်မော်တယ်ဘုရင်များ၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်များမှာ မီးရှူးမီးပန်းများ ဖောက်လိုက်သကဲ့သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက်ပေါက်ကွဲကုန်၏။ ၎င်းမှာ ကောင်းကင်ကြီးကို အလွန်တောက်ပသွားစေသည်။ အသက်ဘေးနှင့်ရင်ဆိုင်နေရပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သေချာပေါက် သေရတော့မည်ဟု ထင်နေကြသော ရှောင်ကွန်း၊ ကျီယွမ်၊ ဝူကျွယ်နှင့် အခြားသူများမှာမူ ကြောင်အလျက် မှင်သက်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသည်။

"ငါက ဘယ်သူလဲ"

"ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ"

"ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ"

"ငါက အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းရဲ့ လှည့်ကွက်ထဲရောက်သွားပြီး မသေခင်မှာ ပုံရိပ်ယောင်တွေ မြင်နေရတာလား"

အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်များမှာ မီးရှူးမီးပန်းများကဲ့သို့ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲကုန်ကြပြီးနောက် အားလုံးပြီးဆုံးသွားသည်။ ဤမြင်ကွင်းမှာ ခမ်းနားလှသော်လည်း ယုတ္တိမရှိလှပေ။ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် အနည်းငယ် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျရှိနေလျှင်ပင် ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို လုပ်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထိုအရာမတိုင်မီက အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ငါးပါးထံမှ ပိုမိုကြီးမားသော မီးရှူးမီးပန်းများ ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်ကို မဆိုထားနှင့်ဦး...

ထိုမီးရှူးမီးပန်းများကြားတွင် ဗျောက်ပေါက်သကဲ့သို့သော အသံများလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ အင်မော်တယ်အရှင်သခင်များ၏ တာအိုနှလုံးသားများ ပျက်စီးသွားခြင်းပင်။ အစ်ကိုကြီးချန်သည် အင်မော်တယ်ဘုရင်များကို ကိုယ်စားပြုသော အပင်ငယ်များကို ဖျက်ဆီးနေစဉ်တွင် သေးငယ်သော ပျိုးပင်လေးများကိုလည်း မတော်တဆတက်နင်းမိခဲ့သည်။ ထိုအင်မော်တယ်အရှင်သခင်များအတွက်မူ ၎င်းမှာ ကပ်ဘေးတစ်ခုပင်။ သူတို့၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော် ပျက်စီးသွားပြီးနောက်တွင် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းများနှင့် အင်မော်တယ်ဘုရင်များမှာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသော်လည်း၊ တာအိုနှလုံးသား ပျက်စီးသွားသော အင်မော်တယ်အရှင်သခင်များမှာမူ ကျင့်စဉ်များ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်နှင့် ဗလာဖြစ်နေသော အင်မော်တယ်ခန္ဓာကိုယ်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"မလုပ်နဲ့"

"မဖြစ်နိုင်တာ"

"ငါ့ရဲ့ တာအိုနှလုံးသား"

"ငါ မယုံဘူး"

အော်ဟစ်သံများမှာ ပြင်းထန်သော ထိတ်လန့်မှု၊ အားငယ်မှုများနှင့်အတူ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ အတွင်းလောကထဲတွင်မူ အစ်ကိုကြီးချန်၏ တစ်မိနစ် အချိန်ကန့်သတ်ချက်မှာ ပြည့်သွားခဲ့လေပြီ။ ကျန်နေသော အပင်ငယ်ဆယ်ပင်ခန့်ကို နောက်ဆုံးတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ပြင်ပလောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသောအခါ သူ၏အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်မှာ သတ်မှတ်ချိန်ထက်စော၍ အဆင့်တက်သွားလေသည်။ ယခင်က သူသည် အဆင့် ၁ အင်မော်တယ်ဘုရင်မှ အဆင့် ၈ အထိ တက်လှမ်းခဲ့သော်လည်း ထိုအတားအဆီးကို မကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပေ။ အတွင်းလောကထဲရှိ ထိုတိုတောင်းလှသော တစ်မိနစ်အတွင်းမှာပင် သူသည် ထိုခုန်ပျံကျော်လွှားမှုကို ပြီးမြောက်ခဲ့ရုံသာမက သိသာထင်ရှားသော အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ အံ့ဖွယ်တိုးတက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ သူ့အတွက် ပြောမပြနိုင်လောက်သော ဒုက္ခများစွာကို သက်သာစေခဲ့သည်။

"ဟူး... ငါသာ နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ပိုနေနိုင်ခဲ့ရင် ကောင်းမှာပဲ"

ခဏမျှ နှမြောတသဖြစ်သွားပြီးနောက် သူ၏အာရုံမှာ အပြင်ဘက်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။ သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ သနားစရာကောင်းသော မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွား၏။

"တောက်... ဒါက အရမ်းလန်းတာပဲ မဟုတ်လား"

"ငါ အထဲမှာ စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် သစ်ခုတ်သမားလုပ်လိုက်တာနဲ့ ပြင်ပလောကကြီးက ပြောင်းပြန်လှန်ခံလိုက်ရပြီ။ ဒါက တကယ်ကို ကျေနပ်စရာကောင်းလိုက်တာ"

"ဟားဟားဟား... မင်းတို့အားလုံး ဘာဖြစ်နေကြတာလဲ"

"မင်းတို့ ငါ့ကို သတ်မလို့ မဟုတ်လား"

"လာလေ"

သူ ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အခြားသူများမှာလည်း သူ့ကိုသတိပြုမိသွားကြသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း"

ရှောင်ကွန်း၊ ကျီယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာသွားကြသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဆရာကြီးမှာ မသေခဲ့ပေ။

"ဒါတွေ အားလုံးကို ဆရာကြီး လုပ်ခဲ့တာလား"

သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဂုဏ်ပုဒ်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အစ်ကိုကြီးချန်မှာ သဘာဝကျစွာပင် ရိုးရိုးသားသား လက်ခံလိုက်သည်။ ၎င်းကို ကြားသောအခါ သူသည် တမင်တကာပင် သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်၏။

"ဟုတ်တယ်... ငါပဲ..."

"ကောင်းကင်ဘုံမှာ အသက်ကိုတန်ဖိုးထားတဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့စိတ်ရှိတယ်။ ငါက အစပိုင်းမှာ လူတိုင်းကိုသတ်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့ပါဘူး"

"ငါ သူတို့ကို အကြိမ်ကြိမ် လက်နက်ချဖို့ အခွင့်အရေးပေးခဲ့ပေမဲ့ သူတို့က အလေးမထားခဲ့ကြဘူး"

"ငါတစ်ယောက်တည်းရဲ့ ဝိုင်းရံမှုကို ရင်ဆိုင်နေရတာတောင် သူတို့က ကိုယ့်အရည်အချင်းကိုယ်မသိဘဲ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒါကြောင့် ဒါက ငါ့အပြစ်မဟုတ်တော့ဘူး။ ငါ့ရဲ့ ဝှက်ထားတဲ့ စွမ်းအားအချို့ကို ထုတ်သုံးလိုက်ရုံကလွဲလို့ ငါ့မှာ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိခဲ့ဘူး"

ဪ... ဒါကြောင့်ကိုး...

လူအနည်းငယ်မှာ ဒါဟာ သူ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားများအနက် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းနားလည်သွားကြသည်။ ဤအချိန်တွင် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကွေ့ကျန်း သို့မဟုတ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ထိုက်ချန်းတို့ထံသို့ ဘက်ပြောင်းရန် အတွေးများမှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲမှ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွား၏။

ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်းထက် ပိုမိုအားကိုးရသောသူ ရှိဦးမည်လော...

သူ၏ဘေးနားထက် ပိုမိုလုံခြုံသောနေရာ ရှိဦးမည်လော...

"မင်း... မင်း ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်တာလဲ"

အလွန်အမင်း အားနည်းနေသော အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း လန်လင်း၏ မျက်နှာမှာ ရွှေရောင်စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ မုန်းတီးမှုမီးတောက်များ ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေသည်။ ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်မှု မရှိသေးသော သူ၏ အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်မှာ တစ်စုံတစ်ဦးကို ဝါးမျိုပစ်တော့မည့်အလား အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။ သို့သော် အစ်ကိုကြီးချန်ကမူ ၎င်းကို လုံးဝဂရုမစိုက်။

သူသည် လန်လင်း၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး သူမတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် ပါးရိုက်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ကံတရားအမှတ် ၁.၂ သန်းကို စိတ်ဖတ်ခြင်းအတွက် အလကားဖြုန်းတီးရအောင်လုပ်တယ်၊ မင်းက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုအနည်းဆုံးပဲ"

"ငါ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာ သိချင်နေတာလား"

"ဒါဆိုရင် အောက်ကိုသွားပြီး အဖြေရှာကြည့်လိုက်လေ။ အဲဒါ မင်းအကြိုက်ဆုံးစကား မဟုတ်ဘူးလား"

ဖြောင်း

သူ၏ အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်၏ တုံ့ပြန်မှုကို အန်တုရင်း နောက်ထပ် ပါးတစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ ထပ်ရိုက်လိုက်သည်။ ၎င်းမှာ နှစ်ပေါင်းဆယ်ဘီလီယံတိုင် အောင်ပွဲခံလာခဲ့သော ဤသူရဲကောင်းကြီး၏ အင်မော်တယ်ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်ကြေမွသွားစေပြီး ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဦးခေါင်းကို ကွဲပြားသွားစေသည်။ မြင့်မြတ်လှသော အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း တစ်ပါးမှာ ထိုသို့ပင် ကျဆုံးသွားခဲ့၏...

ဤမြင်ကွင်းမှာ ကောင်းကင်ပြိုပြီး မြေကြီးနိမ့်ဆင်းသွားသကဲ့သို့ပင်။ ဝူကျိဂူနန်းတော်မှ အင်မော်တယ်မည်မျှအထိ ဤအရာကြောင့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်ကို မသိနိုင်ပေ။ သူတို့၏ နားလည်မှုတွင် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းမှာ သေဆုံးနိုင်ခြင်းမရှိ။ ၎င်းမှာ ရှေးယခင်ကတည်းက တည်ရှိနေသော သင်္ကေတတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် အလွန်ပင် လွယ်ကူစွာ သေဆုံးသွားလေပြီ။

"မင်း ဘယ်လိုများ ရဲတင်းရတာလဲ"

ဂိုဏ်းချုပ် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ဟန်ယွီ၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် ပြူးထွက်နေပြီး သူသည် ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ဝှစ်...

အစ်ကိုကြီးချန် သူ့ရှေ့တွင်ပေါ်လာသည်။

"ငါလုပ်ရဲတယ်လေ"

ရွှစ်...

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ကျရောက်သွားပြီးနောက် ဝူကျိဂူနန်းတော်၏ ဤဂိုဏ်းချုပ်မှာလည်း ကျဆုံးသွားလေသည်။ ကျန်နေသော အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းသုံးပါး ထွက်မပြေးနိုင်မီမှာပင် သူသည် အဝေးမှနေ၍ ဓားဖြင့်သုံးကြိမ်ထပ်ခုတ်လိုက်သည်။ ဤသုံးဦးမှာ သူတို့၏ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်များ ဆုံးရှုံးခဲ့ရုံသာမက တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကိုလည်း ခံစားခဲ့ရသဖြင့် အားအနည်းဆုံးအခြေအနေတွင် ရှိနေကြ၏။ သူတို့ကို ထွက်ပြေးခွင့်ပေးပြီး နာလန်ထူခွင့်ပေးလိုက်ပါက သူတို့၏ အင်မော်တယ်စွမ်းအင်နှင့် ကြံ့ခိုင်လှသော အင်မော်တယ်ခန္ဓာကိုယ်များကို ရင်ဆိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ အားနည်းနေချိန်တွင် အပြတ်ရှင်းရပေမည်။ ဤသို့ဖြင့် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ငါးပါးလုံး သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်...

"ဘိုးဘေးကြီး..."

"မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"ဒါက အစစ်အမှန် မဟုတ်ဘူး..."

ဝူကျိဂူနန်းတော် တစ်ခုလုံးမှာ ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ အစ်ကိုကြီးချန်ကမူ သူတို့ကို မည်သည့် အခွင့်အရေးမျှမပေးခဲ့ပေ။ အရင်ဆုံး အသတ်ခံလိုက်ရသူများမှာ အင်မော်တယ်နိုင်ငံတော်များ ထိခိုက်မှုမရှိသေးသော အင်မော်တယ်ဘုရင် ဆယ်ဦးကျော်ဖြစ်သည်။ အစ်ကိုကြီးချန်မှာ သူတို့ ထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် အရင်ဆုံးသတ်လိုက်ခြင်းပင်။ ထိုလူများကို ဖြေရှင်းပြီးနောက် ကျန်နေသော အင်မော်တယ်ဘုရင်များမှာ ရိတ်သိမ်းရန်စောင့်နေသော ကောက်ပဲသီးနှံများကဲ့သို့ပင်။ သူသည် အတွင်းသို့တိုးဝင်ကာ သူတို့ကို သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်...

နောက်ဆုံးတွင် အင်မော်တယ်အရှင်သခင်များ၏အလှည့် ကျရောက်လာလေပြီ။ လုယက်ထားသော ပစ္စည်းများကို ဝင်လုမည်စိုးသဖြင့် သူသည် ရှောင်ကွန်း၊ ဝူကျွယ်နှင့် အခြားသူများကို ခေါ်မနေတော့ပေ။ ဤသုတ်သင်မှုအပြီးတွင် ဝူကျိဂူနန်းတော်မှာ လုံးဝပျက်စီးသွားခဲ့သည်။ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ငါးပါး၊ အင်မော်တယ်ဘုရင် ၂၀၇ ပါးနှင့် အင်မော်တယ်အရှင်သခင် တစ်သိန်းကျော်မှာ အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။ သူတို့၏ အဓိကစုဆောင်းမှုများထားရှိရာ ဟင်းလင်းပြင်နေရာကို သူ ရှာမတွေ့ခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့ ကိုယ်ပေါ်တွင် သယ်ဆောင်လာသော အင်မော်တယ်ရတနာများနှင့် အင်မော်တယ်လက်နက်များမှာပင် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စရာကောင်းလှစွာပင် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ငါးပါးလုံးမှာ အဆင့် ၈ အင်မော်တယ်လက်နက်များနှင့် အဆင့်မြင့် အင်မော်တယ်ရတနာများကို အသုံးပြုထားကြသည်။

ထို့နောက်တွင် သူသည် ထိုဘူးသီးခြောက်ကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်တော့၏။ အတွင်းပိုင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကွဲပြားခြားနားသော လောကတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုနေရာရှိ အရာအားလုံးကို လုယက်ပြီးနောက် ကျေနပ်စွာဖြင့် အပြင်ပြန်ထွက်လာ၏။ အပြင်ရောက်သောအခါ သူ့တပည့်များ ခံစားခဲ့ရသော နစ်နာမှုများကို တွေးမိပြီး ဒေါသမှာထွက်လာပြန်သည်။

ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီဖြစ်သော ဘူးသီးခြောက်ကြီးကိုကြည့်ရင်း သူ၏ အင်မော်တယ်ဓားကို ထုတ်ကာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာဖြစ်အောင် ခုတ်ထည့်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဘူးသီးခြောက်အတွင်းရှိ အင်မော်တယ်အစီအရင်များကို သူကိုယ်တိုင်ဖြုတ်သိမ်းခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ စောင့်ကြပ်မည့်သူလည်း မရှိတော့သဖြင့် ၎င်းမှာ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိတော့ပေ။ မကြာမီမှာပင် ၎င်းမှာ မြေပြင်အနှံ့ အပျက်အစီးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ ဤသို့ဖြင့် ဝူကျိဂူနန်းတော်၏အုတ်မြစ်မှာ သူ၏လက်ဖြင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သူသည် သူ၏လက်များကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပုတ်လိုက်သည်။

"ကဲ... ငါတို့ ယောင်လောကကိုသွားဖို့ အချိန်ကျပြီ"

ကျီယွမ်၊ ဝူကျွယ်နှင့် အခြားသူများမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်နေကြသည်။ ဤမျှ ကြီးမားလှသော ဝူကျိဂူနန်းတော်ကြီးမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီလော... အမှန်စင်စစ် အခြားတစ်ဖက်တွင် ဤနေရာ၌ရှိမနေသော အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် သုံးပါးနှင့် အင်မော်တယ်ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း နှစ်ပါး ရှိနေသေးသဖြင့် သူတို့မှာ အသက်ရှင်နေကြဆဲ။ သို့သော် သူတို့မှာ နောက်လိုက်မရှိသော ခေါင်းဆောင်များသာဖြစ်သွား၏။ ဂိုဏ်းလည်းမရှိတော့သဖြင့် တစ်ချိန်က အထက်အင်မော်တယ်လောကတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့သော ဤထိပ်တန်းအင်မော်တယ်ဂိုဏ်းကြီးမှာ ယခုမှစ၍ သမိုင်းအဖြစ်သာကျန်ရစ်တော့မည်။

သူတို့၏အုပ်စု ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ကျီရှောင်စင်မြင့်တွင် ရှိနေကြသော ဝူကျိဂူနန်းတော်၏ အင်မော်တယ်ဧကရာဇ် သုံးပါးမှာ တစ်စုံတစ်ခုကို စိုးရိမ်ပူပန်စွာ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့ သုံးဦးလုံး၏ မျက်နှာထားမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပြောင်းလဲသွား၏။

All Chapters